Γεράσαμε, νοσταλγήσαμε και “Ας φιλοσοφήσουμε”!
ΓουακαμόλεΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η Δέσποινα και η Αναστασία στο σημερινό επεισόδιο πιάνουν κουβέντα για όλα εκείνα τα μικρά πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις λίγο μεγαλύτερος απ’ όσο είσαι, όπως το να χαίρεσαι με ένα καινούριο σφουγγαράκι κουζίνας ή το να θες απλά να γυρίσεις νωρίς σπίτι. Έπειτα, κάνουν μια μικρή βουτιά στη νοσταλγία και συζητούν για όλα όσα ίσως ήταν καλύτερα παλιά: τα παιδικά στην τηλεόραση, τα περιοδικά, τα DVD club, τα παλιά κινητά και τα social media πριν γίνουν τόσο… social media. Τέλος, στην αγαπημένη πλέον θεματική «Ας Φιλοσοφήσουμε», αναρωτιούνται πώς θα συστηνόμασταν πραγματικά σε κάποιον, αν αφαιρούσαμε όλα τα επιφανειακά χαρακτηριστικά μας: επάγγελμα, καταγωγή, χώρα, φύλο, θρησκεία, χόμπι και κοινωνικές ταμπέλες. Τι μένει τελικά από εμάς όταν δεν μπορούμε να κρυφτούμε πίσω από αυτά; Πάρτε καφεδάκι, βολευτείτε και ελάτε στην παρέα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Εντάξει, φτάσαμε αισίως στο πέμπτο, έτσι. Μια χαρά. Γίνεται να έχουμε άλλο mood. Μια χαρά, μια χαρά. Και επίσης δεν τα έχουμε παρατήσει ακόμη. Ένα κούντος που βγάζουν ακόμη επεισόδια με αυτό το πρόγραμμα που έχουμε. Δεν θέλετε να ξέρετε. Αισιοδόξο μήνυμα. Ναι, γιατί να πούμε κάπου εδώ ότι αυτό είναι το χόμπι μας, έτσι.
Η ζωή συνεχίζει, οι υπόλοιπες δουλειές και δραστηριότητες συνεχίζουν ταυτόχρονα. Οπότε μπράβο μας που τα χωράμε όλα στο 24ωρο Εννοείται Και είναι ένα χόμπι που μας αρέσει Οπότε ελπίζουμε να μην το σταματήσουμε Λοιπόν, πέμπτη επεισόδιο δέσποινα Κοίτα, σε βλέπω είσαι λίγο low Είσαι λίγο κουρασμένη από την ημέρα Θα πάμε λίγο χαλαρά σήμερα Και λίγο νοστάλτζια Θα φέρω την νοσταλγία πίσω στη συζήτησή μας το ανέφερα και λίγο την προηγούμενη φορά ότι παιδιά είχα γενέθλια 15 Απρίλη έχει περάσει πολλές καιρός από τότε χρόνια πολλά δέσμευα ευχαριστώ πάρα πολύ Αναστασία αλλά είναι ένα αγκάθι στην καρδιά ήμουν εκείνης τις μέρες πολύ χειρότερα τώρα πλέον το έχω συνηθίσει είμαι πλέον 30 χρονών το λέω και δημόσια σε εσάς ωστόσο κάθομαι και αναλογίζομαι το ότι είμαι τριαντάρα και σκέφτομαι τα πράγματα να λες ότι είμαι τριαντάρα ναι πρώτα πρώτα δεν τα έχω κλείσει οπότε δεν θέλω προφανώς και δεν θα σε κρίνω γιατί μη μου κάνεις age όχι όχι θέλω να πω ότι μου κάνει πολύ εντύπωση
που νιώθεις κάπως γιατί ας πούμε εγώ τώρα είμαι σχεδόν τριάντα την ίδια χρονιά είμαστε απλά είμαι τέλος του χρόνου αλλά μου φαίνεται ότι δεν έχει αλλάξει τίποτα ξέρω εγώ από τα 25 οπότε μου φαίνεται ναι, μου κάνει πολύ εντύπωση ότι απλά θα αλλάξει ένα νούμερο και θα με επηρεάσει κάπως οπότε όντως ρωτάω με περιέργεια, ένιωσες όντως κάπως διαφορετικά θα σου πω, έχεις απόλυτα δίκιο σε αυτό που λες, γιατί ουσιαστικά όλα αυτά που νιώθω εγώ σήμερα τα νιώθω πολύ καιρό πιο πριν, δηλαδή ένιωθα καιρό και χρόνια τώρα ότι είμαι γιαγιά ότι είμαι γέρος εντάξει αυτό το καταλαβαίνω άρα απλά περίμενες να γίνεις 30 για να έχεις μια δικαιολογία ακριβώς θα περιμένεις τα 50 γιατί τώρα και 30 δεν θεωρούμε γιάννες ναι έχεις δίκιο αλλά είναι αυτή η έκπληξη που λες νιώθω γέρος και όλα αυτά τα πράγματα που σε κάνουν να νιώθεις γέρος τα οποία θέλω σήμερα να συζητήσουμε και να τα φέρουμε εδώ μπροστά σε όλους γιατί έχουμε άτομα απόλυση ηλικιακές γκάμες και κλίμακες είμαστε τυχεροί σε αυτό Αναστασία
θέλω και εσύ να μας πεις και εγώ να ήταν να πω πράγματα τα οποία μας κάνουν να νιώθουμε γέροι π.χ. να χαιρόμαστε για το καινούργιο σουγκανάκι κουζίνας θα σου πω εγώ που πήγα βέβαια αυτό έχει γίνει πολύ παλιότερο όταν είχα πάει στην Ολλανδία και το είδα πρώτη φορά εκεί πέρα αλλά πλέον που έχει έρθει η Ελλάδα το Scrap Daddy κάθε φορά που παίρνω ένα καινούργιο ολοκίτρινο φατσουλίνι είμαι τρεις ευτυχισμένη αυτό δεν με κάνει γριά ναι κοίτα δηλαδή εκεί που στα 18-20 θεωρούσες ότι ήθελες να βγεις για ποτό η ζωή είναι να βγεις να γυρίσεις ξημερώματα να κοιμηθείς τέσσερις ώρες και είσαι εντάξει τώρα είσαι μια χαρά τώρα είσαι αχ τι τέλεια γύρισα σπίτι από τις 10 και μισή θα κάνω μπάνιο, θα κάνω τη ρουτίνα μου τη βραδινή, θα βάλω πιτσαμούλες θα βάλω να δω ένα επεισόδιο της σειρά μου αχ τι ωραία έχω χούλες μου εγώ αυτό ήθελα να πω ότι νομίζω ότι αυτό που μεγαλώνει πιο πολύ είναι η ευχαρίστηση που νιώθεις όταν ανακυρώνεται μία έξοδος αυτό είναι διτύφιση, είναι και λίγο
αντι-social κομμάτι Ναι, ναι. Νομίζω ότι όσο μεγαλώνουμε γινόμαστε λίγο αντισόσιαλ γιατί λόγω των ρυθμών και τα λοιπά έχουμε περισσότερη ανάγκη να έρθουμε λίγο στο κέντρο μας. Οπότε όταν είσαι μονίμως έξω και με κόσμο δεν μπορεί να γίνει αυτό. Οπότε νομίζω ότι η χαρά που νιώθεις όταν ακυρώνεται μια έξοδος την οποία μπορεί να την ήθελες έτσι.
Δεν σημαίνει ότι δεν θες να δεις τους ανθρώπους ή ότι δεν αγαπάς τους φίλους ή οτιδήποτε. απλά είναι τόσο εξουθενωτικό το υπόλοιπο πρόγραμμα που αν για κάποιο λόγο ακυρώνεται είσαι υπερευτυχισμένος που θα κάτσεις σπίτι σου, θα φας πιθανότατα και θα αράξεις τον καναπέ βλέποντας ταινία. Νομίζω ότι όλοι οι άνθρωποι ειδικά που είναι 30 και 32 θα καταλάβουν ακριβώς τι λέει και θα αισθανθούν ταύτιση. Ναι, ναι, ναι είναι απόλυτη ταύτιση. Γιατί το λες πραγματικά με χαρά δεν είναι ειρωνικό και εκεί καταλαβαίνεις ότι πραγματικά έχει κάτι αλλάξει μέσα σου γιατί δεν είναι ότι εγώ ας πούμε αυτή τη στιγμή νιώθω απαραίτητα μεγάλη ίσως όταν με βλέπω στο καθρέφτη όταν σκέφτομαι την εικόνα που είχα μικρή ότι θα είμαι 30 χρονών και γενικά όλο αυτό το κοινωνικό και το περιβάλλον πώς σου χτίζεται η εικόνα μιας τριαντάρας δεν έχω καμία σχέση, νιώθω ότι δεν έχω καμία σχέση Ωστόσο Συνεχίζουν αυτά τα μικροπράγματα γύρω μου Να μου θυμίζουν ότι όντως έχω μεγαλώσει Και ότι τα πράγματα δεν είναι όπως νομίζω
Στην ψυχή μου τουλάχιστον Δηλαδή χαίρεσαι που θα πας σούπερ μάρκετ Είσαι χαρούμενη Ενθουσιάζει που βρίσκεις την τέλεια προσφορά στο μαλακτικό Το αγαπημένο σου Όχι, αυτό τώρα Κάπου άκουγα κάτι παρόμοιο φράσεις ξέρω εγώ που μας κάνουν να αισθανόμαστε μεγάλοι και είπε κάποιος ότι απλά μπήκα στο σούπερ μάρκετ χωρίς να χρειάζομαι κάτι για να μυρίσω μαλακτικά τέλειο μύρισα και έφυγα τέλειο και λέγε έχω γίνει η μάνα μου τέλειο τέλειο και είναι ρε φίλε η πλήρη σταύτηση εγώ τρελαίνομαι για την βόλτα στο σούπερ μάρκετ τρελαίνομαι για αυτές τις μέρες που ξέρω εγώ είναι γεροντινές και για κάποιο λόγο πάμε όλοι στο σούπερ μάρκετ και πάμε για άπειρα ψώνια για να γεμίσει το καλάθι εγώ τρελαίνομαι για αυτές τις βόλτες ή τρελαίνομαι για τις βόλτες στα μαγαζιά με είδη σπιτιού π.χ. δώσ' μου να πάρω τάπερ καινούρια μπολ καινούριες κούπες πεθαίνω θα μπορούσα να εξαδεύω όλα μου τα λεφτά σε είδη σπιτιού τέλεια επίσης για αυτό για την έξοδο θέλω να πω ότι πλέον οι μόνες έξοδοι που απολαμβάνω
είναι το κρασί και το φαγητό. Καθιστική έξοδος. Καθιστική έξοδος. Βέβαια πρόσφατα βγήκα για ποτό. Ήταν πάρα πολύ ωραία, είχα πάρα πολύ καιρό. Αλλά είναι για μία φορά το εξάμεινο. Για το σακίρ το κέφι ρε παιδί μου. Αυτό. Αρχίζεις και εκτιμάς πάρα πολύ την ησυχία. Παλιά ακούγες ήσυχο μέρος και ήταν ίσον βαρεμάρα. Τώρα λες α ωραία είναι εδώ, δεν έχει πασαρία μπορούμε να μιλήσουμε σαν άνθρωποι που πήγαμε τώρα τον Μάρτη, βρεθήκαμε όλοι μαζί μετά από καιρό όλοι οι παρέες στη Θεσσαλονίκη παιδιά αυτό τι μάστιγα με τα μαγαζιά το απόγευμα που ξεκινά τα νταμπα ντουμπα στην παρελαική στην Ίκη ήταν απέσιο πόνεσε ο λαιμός μας και δεν ξέρω αυτό αν εμείς έχουμε μεγαλώσει και πλέον δεν αντέχουμε τη μουσική ή αν είναι too much ή τόσο δυνατή μου σηκίζει μια καφετέρια ή ένα συνδυασμό, ένα υβρίδιο ίσως ίσως, ναι επίσης αυτό που λες αρχίζεις να έχεις γνώμη για πράγματα που παλιότερα δεν σε ένοιαζαν καθόλου στρώματα, μαξιλάρια καρέκλες, κατσαρόλες ταμπέρ, οι σκούπες δες πειρά και ρούρια σκούπα που έχει και λέει
βλέπεις κατ' όλα τα σκουπίδια αμφιγραντήρες παραλία δεν μας ενδιαφέρει τίποτα και τώρα κάνεις ανάλυση ότι α δες αυτό το τηγάνι δεν έχει καλοπάτο αυτό είναι μαντέμι αυτό είναι αναξίδωτο κάτσε να ζυγίσουμε τα προς και τα κονς στην ανάλυση που έχω κάνει και έχω δει για τα τηγάνια πέρα από το Scrabdandy παρένθεση, εγώ βρήκα πρόσφατα ένα σφουγγάρι στο σούπερ μάρκετ το οποίο έχει μια διαφορετική επιφάνεια και είναι για να καθαρίζει τις συστήες το Scrabmummy ή είναι άλλης εταιρείας Σκότς Μπράιντ είναι νομίζω.
Είναι ένα μοβ. Απλά δεν έχει σαγραία επιφάνεια. Έχει μια επιφάνεια που μοιάζει πιο πολύ με μαλακό γυαλόχαρτο. Τώρα δεν ξέρω πώς να το πω. Δηλαδή δεν τραυματίζει την αιστεία, αλλά την καθαρίζει. Είναι μόνο για αιστεία. Κεραμικές. Ναι, κεραμικές αιστείες. Τα έβγαλε όλα. Όλα. Το τι αθουσιασμό βίωσα όταν το είδα να καθαρίζει έτσι.
Δεν μπορώ να σου περιγράψω. Δεν μπορώ να σου περιγράψω. Κατεθουσιάστηκα. Άσε που αγόρασα, έγινα και θύμα αυτού του τρέντ και αγόρασα και τη ροζ πάστα και καθάρισα όλο το σπίτι εκείνη η μέρα. Όλο το σπίτι, όλα τα σκεύη. Πες μας λίγο ειλικρινά, όντως δουλεύει το Pink Paste? Δεν έχω αποφασίσει. Το χρησιμοποίησα μία φορά. Θέλω λίγο ακόμα χρόνο.
Κάποια πράγματα, κάποια πράγματα ας πούμε τα καθάρισε πάρα πολύ καλά σε κάποια άλλα πράγματα για να καθαρίσουν έπρεπε να επιμείνω πάρα πολύ και επίσης αυτό που δεν μου άρεσε είναι ότι αφήνει πολλήματα όσες φορές και αν περνούσα πανί με νερό από πάνω φαινόταν μετά φαινόταν μια ροζη πόνια τελικά έχω γίνει πάνω από 30 και δεν το έχω πάρει χαμπάρι έτσι νομίζω κάτι τέτοιο παίζει έτσι για να σου αναλύει όλο αυτό Αυτό είναι η σοβαρότητα του επιστήμωνα πλέον.
Ναι, ναι, ναι. Θα επανέλθω σε επόμενο επεισόδιο να αναφέρω την αποτελεσματικότητα της ροζ πάστας, που θα έχω μαζέψει εμπειρία. Μείνετε συντονισμένοι, όσοι είστε πάνω από 30, αν σας ενδιαφέρει, να μάθετε. Θέλουμε το review όπως και δίποτε. Επίσης, σε αυτή την οικογένεια έχουμε τα σημάδια του σώματος, Αναστασία. εκεί το σώμα κάνει πάντα παρατήρηση κοιμάσαι λίγο στραβά τσουκ πονάει ο αυγένας πονάνε οι απλάτες είσαι πιασμένος την άλλη μέρα χάλια κάθεσαι στο πάτωμα γιατί λες εγώ θα κάτω στο πάτωμα εγώ ας πούμε αυτό το πράγμα το κάνω συνέχεια θα πάμε σε σπίτι και θα είναι περιορισμένος ο χώρος μου αρέσει ειλικρινά να κάθομαι στο πάτωμα στο χάλι το λατρεύω σηκώνεσαι και είναι σαν να κάνεις update στα windows και σου πει να τεντωθείς να ανοίξεις τα γόνατα δεν είναι πολύ χάλια είναι κάποια προειδοποιητικά σημάδια και αυτά του γύρας που έρχεται ισχύει εγώ εν τω μεταξύ δεν μπορώ να πω αυτό που έλεγα τις προάλλες είναι ότι σε φυσική κατάσταση νιώθω καλύτερα από ποτέ
με την έννοια ότι πήγε μικρή δεν γυμναζόμουν από τότε που έχω ενηλικιωθεί και σκέφτομαι τη ζωή μου διαφορετικά γυμνάζομαι κτλ είμαι στην καλύτερη φάση παρόλα αυτά το σώμα δεν με αφήνει δηλαδή κάθε τόσο πονάει μέση μου κάθε τόσο πονά τα χέρια μου δηλαδή λέω τελικά εγώ είμαι σε καλή φυσική κατάσταση ή έτσι αισθάνομαι, έτσι θέλω να λέω αυτό είναι η συνεχής υπενθύνηση ότι κάτσε λίγο δεν είναι όλο όπως το νομίζεις ότι φίλοι ναι χαλάρωσε λίγο δεν είσαι 15 γενικά απλά νομίζω ότι δεν είναι ότι γερνάμε για να μην το κάνουμε τόσο Δεν ακρίβεται και να κλαίνε όλοι που είμαστε σαν γυγιάδες.
Δεν είναι ότι γυρνάς. Είναι ότι απλά αρχίζεις να εκτιμάς την άνεση, την ηρεμία, τον ύπνο, το καλό φαγητό, το καθαρό το σπίτι, το σωστό μαξιλάρι, να μην σε ενοχλεί κανείς για δύο ώρες, την ηρεμία σου. Και ίσως αυτό είναι το πιο ασθενό λοιπόθεση, ότι εντελεί η ενηλικίωση. Είναι η ελευθερία που έχουμε. τα ταξίδια, τα λεφτά, οι αποφάσεις αυτή νομίζω είναι πραγματική ενηλικία σου, δηλαδή να λες μη πετάξεις αυτό το σακουλάκι κράτα το, μπορεί να το χρησιμοποιήσω κάπου, δεν ξέρω που ή κάτι βαζάκια από σάλτσες για άλλα και τέτοια, μπορεί να το κάνω κάτι αυτό, κράτα το βαζάκι από τη μαρμελάδα, 800 βαζάκια με το αυτό είναι ενηλικίωση, Αναστασία Ναι, αυτός ο ρακο... πώς λέγεται ο ρακοσυλλέκτης εμείς αυτούς ο ρακοσυλλέκτης που τα πάντα λες κάπου, κάπου θα χρησιμοποιηθούν, δεν γίνεται ή το περιτύλιγμα από κάποιο δώρο εγώ περιτύλιγματα από λούδια που μου άρεσαν τα κρατάω έχω αρχίσει να γίνομαι η μάνα μου γιατί θα έρθω και θα σε ρωτήσω πόσα περιτύλιγματα έχεις χρησιμοποιήσει σε επόμενα δώρα
κανένα πάντα παίρνεις καινούργιο εννοείται κανένα ενώ μεταξύ δεν νιώθεις ότι αυτά τα πράγματα αλλάζουν δηλαδή νιώθω ότι τώρα πλησιάζοντας τα 30 έχουμε κάποια ιδανικά ας πούμε τα οποία είναι αυτό που λες η ηρεμία η χαλάρωση και όλα αυτά δεν νιώθεις ότι στα 40 πήχε γίνεται ένα κλικ και ξανα αλλάζει και γυρνάμε στα 18 δεν έχω ιδέα Εγώ έτσι αισθάνομαι Έτσι ελπίζεις Κοίτα σαραντάρι Ξέρω το ελπίζω Ο αδερφός μου κοντεύει στα σαράντα Νιώθω ότι είμαστε πολύ κοντά Στα πράγματα Μέσα στο κεφάλι μας Ναι αυτό δε σαν να είναι κακό για σένα Κοίτα βέβαια Εγώ με τον αδερφό μου είχαμε πάντα Πολύ μικρή απόκληση ηλικιακά Δηλαδή δεν νιώθω ποτέ Ότι μας χωρίζουν 9 χρόνια Συμφωνεί πάλι ο Μάιλ μαζί μου αλλά θεωρώ ότι είναι λόγω γενναιών δηλαδή επειδή είμαστε όλοι στην οικογένεια των μιλένιαλς έχουμε πάνω κάτω ίδιες νοοτροπίες ίδια πράγματα και κάπως καταλαβαίνουμε ένα στον άλλο αλλά δεν νιώθω ότι έχει αλλάξει ο τρόπος σκέψης του μέσα σε αυτά τα χρόνια ή οι ασχολίες του ή τα θέλω του
ίσα ίσα μη σου πω ότι αυτοί που αυτή τη στιγμή σαρανταρίζουν είναι αργήσει να φτάσουν σε αυτό το στάδιο που είμαστε εμείς αυτή τη στιγμή δηλαδή αργήσαν να ελικιωθούν περάσαν μέχρι και τα 30 τους που είμαστε εμείς τώρα πιο party animals από ό,τι περνάμε εμείς και θεωρώ ότι ίσως ένας λόγος που ήρθε όλο αυτό σε εμάς απότομα είναι ο COVID δηλαδή όταν το 20 κλειστήκαμε όλοι ήταν μια απότομη ενηλικίωση.
Ναι, συμφωνώ 100%. Και ο COVID και γενικά εμείς είμαστε και λίγο η γενιά που περάσαμε όλα τα αρνητικά στάδια. Δηλαδή, η οικονομική κρίση, τα capital controls, όλα αυτά και μετά ήρθε ο COVID. Εκτός ότι χάσαμε δύο χρόνια από τη ζωή μας, οπότε όντως μας ήρθε πολύ γρήγορα. Κάπως, νομίζω, μας απομόνωσε κιόλας πολύ η όλη φάση.
νομίζω ότι ενώ πήγε τότε κάπως δεν θέλαμε να βιώσουμε αυτό που βιώνουμε τώρα κάπως το αποζητάμε θα ακούσει σαν πύρο κόσμος περίπου στην ηλικία μας 30 με 35 να λέει τέλεια ήταν τα χρόνια της καραντίνας φοβερά περνούσαμε εδώ στο τέλειο πάτημα Αναστασία πράγματα τα οποία ήταν καλύτερα παλιά είναι η δεύτερη θεματική που έφερα για σήμερα παλιά πριν την καραντίνα παλιά όταν ήμασταν παιδιά είναι θεματική, αλλά μπορούμε να το πάρουμε όπως θέλουμε.
Γιατί εγώ βέβαια αυτό το πήρα ορμόμονη από έναν τύπο που έλεγε στα social ότι προτείνω πριν ξεκινήσετε να βλέπετε το πρωί να βάλετε να δείτε ένα επεισόδιο παιδικά. 20 λεπτά ρε παιδί μου, ένα μικρό επεισοδιάκι. Τέλειο. Να πάρτε το χρόνο να σας να πείτε ο καφέ σας, να φάτε το πρωί και να χαλαρώσετε όπως χαλαρώναμε όταν ήμασταν παιδιά.
και θα έχει ένα πολύ όμορφο ξεκίνημα η μέρα σας. Οπότε αρμόμενοι από αυτό τον κύριού, που πέρα ότι τα πράγματα ήταν καλύτερα παλιά, πηγή με τα παιδικά στην τηλεόραση, ήθελα λίγο να τα αναπολύσουμε όλο αυτό και σίγουρα τα πράγματα ήταν αλλιώς και πριν τον COVID και στον COVID. Πιστεύω ότι τώρα είναι και οι δουλειές που μας πιέζουν αρκετά και θέλουν με αυτή την ηρεμία.
Ναι, η αλήθεια είναι ότι χωρίς πάλι να ξέρουμε μια τη θεματική της άλλης, ήθελα να φέρω αυτό το θέμα και με τα social media και με το AI αλλά το κράτησα γιατί υπάρχει άλλος επιτιμός καλεσμένος που αυτοπροκαλέστηκε στο podcast και θέλει να συζητήσουμε για το AI και τα λοιπά, οπότε δεν θα το κάψω και θα σου απαντήσω για τα υπόλοιπα Αρχικά μόνο αυτό που ανέφερες θεωρώ ότι παλιά όταν ήμασταν εμείς παιδιά ήταν πολύ καλύτερα τα παιδικά.
Εγώ, πολλές φορές όταν δουλεύω λίγο πιο αργά και είμαι μόνη μου το πρωί στο σπίτι με τον Μάιλο φυσικά το κάνω αυτό. Κάθομαι, πίνω το καφεδάκι μου και βάζω παιδικά. Δεν είναι τόσο ωραία τα παιδικά. Παλιά ήταν κυμαπίθανη. Αμπρακατάμπρα. Σκουμπιντού. Τι άλλο. Πόκεμον. Πόλυ πόκεμον Ακόμα και τα στρουμφάκια Δεν ξέρω, είχε ωραία παιδικά Το γατόσκυλο Έχει λίγο χαζομάρισμα Ναι, είχε πάρα πολύ αρέσεις Το διάλειμμα Η κοιάλη με την αίθουσα Δεν θυμάμαι πώς λογόταν Γενικά είναι ένα κλασικό Νοσταλγικό δικαστήριο Όλη μου τη ζωή έχω περάσει Με τους γονείς μου να λένε για τη δική τους γενιά Και τώρα πλέον έχουμε φτάσει και εμείς Να λέμε για τη δική μας γενιά και είναι αυτό που λένε μην είστε boomer κάθε εποχή έχετε καλά της το ακούω αλλά μετά εγώ εμένα στο ότι ήταν άλλη φάση ήταν αλλιώς και όχι μόνο τα παιδικά τα οποία για μένα η νοσταλγία ακόμη και του ήχου της εικόνας ήταν μαγική είχαν πολλά κακά το αντιλαμβάνομαι, είχαν πάρα πολλά πράγματα ρατσιστικά, στερεοτυπικά
ας πούμε οι πριγκίπιζες και όλα αυτά που περιμέναν τον πρίγκιπα είχαν πολλά πολλές παθογένειες και τώρα έχει κάποια πολύ τιμή ας πούμε εμένα μ' αρέσει πάρα πολύ η Bluey πάρα πολύ και όλη η ελληνική μουσική παλιά και η καινούρια δηλαδή υπάρχει ένα πρόβλημα σε κάποια θέματα υπάρχει παλιά τραγούδια πολύ γνωστά λαϊκά μιλάνε για τις γυναίκες που με κάνεις να θέλω να σε σκοτώσω και χίλια δυο τέτοια.
Αυτό δεν το συζητάμε. Υπάρχει πάρα πολύ. Όπως και η τραπ λίγο τώρα είναι κάπως περίεργη. Δυστυχώς ναι, αυτά υπάρχουν. Αλλά όντως το νοσταλγικό σε κάποια θέματα και στην εικόνα που είπες και στον ήχο και στον τρόπο που αποδίδονται είναι διαφορετικά. Αυτό. Και δεν είναι ότι ήταν αντικειμενικά όλα καλύτερα. Αλλά για μας νομίζω ήταν καλύτερα επειδή υπήρχε μια τελετουργία.
Δεν είχες πεντακόσεις επιλογές. Είχες συγκεκριμένη ώρα, συγκεκριμένο κανάλι, συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ήξερες δηλαδή ότι θα ξυπνείς το Σάββατο το πρωί, θα πάρεις μπολ δημητριακά φετούλες, μαρμελάδα μέλι ή τόσο οτιδήποτε. Θα ανοίξεις την τηλεόραση και ήξερες τι θα παίζει. Δηλαδή ήταν στάνταρ. Και αν το έχανες... Ναι, έδινες κάπως σαν ραντεβού.
Αυτό. Και αν το έχανες, το έχανες. Δεν υπήρχε, θα το δω μετά, δηλαδή υπήρχαν επεισόδια που εγώ αντιλήθηκα ας πούμε στο Pokemon, υπήρχαν να πήρε επεισόδια, γιατί δεν μπορεί κάθε Σάββατο να είσαι εκείνη την ώρα να το δεις όλα με τη σειρά, που τα έχασα για πάντα, δεν τα έχω δει ποτέ. Τα είδα πολύ εργότερα μεγάλη που βγήκαν DVD, θα πάμε μετά για το DVD. Οπότε αυτό το έκανε να έχει αξία, ρε σύ.
Ναι, γενικά νομίζω η προσβασιμότητα και αυτό είναι κάτι που ήθελα να αναφέρω και για τα social media αυτή η προσβασιμότητα και η ελευθερία που υπάρχει πλέον σε πολλά πράγματα και η ευκολία στην πρόσβαση νομίζω ότι έχει κάνει σε κάποια πράγματα να χαθεί πάρα πολύ ο ρομαντισμός τους και αυτό ίσχυε θεωρώ και για τις ανθρώπινες σχέσεις δηλαδή δεν ξέρω πλέον με όλο αυτό με τα social media που υπάρχουν οι ακόλουθοι και πόσο κάποια πράγματα τα κάνουμε μόνο για το φαίνεσθε, τα story, τις φωτογραφίες, όλα αυτά, που εν τέλει σκέφτομαι έχουμε πραγματικές ανθρώπινες σχέσεις ή νομίζουμε ότι επειδή έχουμε followers, έχουμε και φίλους, δηλαδή είναι πολύ αναλώσιμοι οι άνθρωποι, όπως και οι ερωτικές σχέσεις, βλέπεις ότι είναι πάρα πολύ αναλώσιμες, που η όλη αυτή η ελευθερία και η προσβασιμότητα νομίζω κάνει κάπως να να είναι πολύ αναλώσιμα τα πράγματα και να μην εκτιμάμε το πόσο όμορφα είναι κάποια πράγματα και το πόσο μοναδικά.
Και αυτό ισχύει και για αυτό που είπες, γιατί πλέον με το ίντερνετ μπορείς να δεις τα πάντα, οπότε δεν κάνεις κάποιο τελετουργικό, δεν κάνεις κάποιο ρίτουαλ. Θα κάτσω να πιω το γάλα μου, ξέρω εγώ, ότι πίναμε τότε, να δω το παιδικό μου. Οπότε, ναι, συμφωνώ. Γι' αυτό και λέμε ίσως ότι δεν εκτιμούμε παραπάνω, όπως αυτό που ανέφεραμε πριν, είναι τα DVD, τα DVD clubs κιόλας.
Το DVD club. Για όσους είναι Gen Z και κάτω και Gen A, δεν νομίζω να έχουμε κάποιον που πω ότι Gen A, αλλά ας πούμε ότι μας ακούει κάποιος 15χρονος. Τα video clubs, τα DVD clubs, συγγνώμη, ήταν καταστήματα όπου πήγαινες, καθόσουνα σε διαδρόμους άπειρους που είχε μόνο CD, το οποίο CD μέσα, δεν ήταν ένα βασικά CD, είχαν τις ταινίες που μπορείς να ήθελες να δεις.
Ή και επεισόδια που σειρές. Παλιά είχαν και κασέτες, οπότε λεγόντουσαν ότως βίντεο κλαμπ. Ισχύει, ισχύει. Στη δική μας εποχή ξεκίνησε να έχει κυρίως μόνο DVD, γιατί ήταν η φάση που είχε αρχίσει να καταργείται η κασέτα. Ακριβώς. Από πού βγήκε αυτή η λέξη. Εγώ τις έχω ακόμη τις κασέτες στις παιδικές μου και έχω και βίντεο πλέιερ δηλαδή δεν παίζουν όλες διχώς γιατί τότε τα φίλοι μου ήταν τόσο έθραστα όλα όλα το DVD με το που γρατζουνιόταν για τρεις φορές ήταν για πέταμα για πέταμα οπότε τα εκτιμούσες λίγο διαφορετικά εννοείται και πήγαινες εκεί πέρα λοιπόν στο DVD Club κοιτούσες εξώφυλλα διάβαζες την περίληψη από πίσω στο κουτί και έλεγες α αυτό φαίνεται καλά Φαίνεται ενδιαφέρον Ή μου το πρότεινε κάποιος Μετά έβλεπες ότι Α είναι καλό αλλά μπορεί να ήταν νοικιασμένο Τι σημαίνει νοικιασμένο Να το είχε ήδη κάποιος σπίτι του Και δεν είναι ότι είχε δύο τρία Είχε ένα βασικά μπορεί να είχε δύο Αλλά μέχρι εκεί δεν είχε καμιά δεκαριά Και μπορούσαμε να πάρουμε όλοι το ίδιο
Έπρεπε να περιμένεις Μετά από μια δυο μέρες να το φέρει ο άλλος πίσω Και να τον νοικιάσεις εσύ και να πληρώσεις 2-3 ευρώ. Πω πω φίλε. Ακραίο. Ακραίο. Και τώρα δεν ξέρεις σε ποια πλατφόρμα να πρωτοκάνεις συνδρομή ρε φίλε για να τα δεις όλα αυτά. Αυτό. Ε τέλος παιδιά δεν υπάρχει αυτός ο ρομαντισμός που έχουμε ζήσει εμείς.
Δεν θα το ζήσουν ποτέ τα νέα παιδιά. Αυτό. Και είχες πάντα το ρίσκο να είναι αριστούργημα αλλά να είναι σαβούρα. Ναι. Ναι. Για πέτα με το έδωσαν τζάμπα 2 ευρώ. και είναι αυτό που λες τώρα βάζεις όποια πλατφόρμα θέλεις γιατί έχεις 15.000 συνδρόμες παθαίνεις παράλυση από την πληθώρα των επιλογών δηλαδή μπορείς να διαλέξεις είδος ηθοποιώ να στα βγάλει κατηγοριοποιημένα με εποχές, με ό,τι θέλεις και έχεις μια άλλη ταινία για κάθε βράδυ Ναι, το ίδιο θέλω να πω για το θερινό σινεμά όπου εμείς μεγαλώσαμε σε χωριό και δεν υπήρχε φυσικά το ίντερνετ ή οτιδήποτε που για πολλά χρόνια δεν υπήρχε γενικά όχι μόνο για εμάς στο χωριό και περίμενες κάθε απόγευμα που θα κάνει το αμάξι του θερινού σινεμά το γύρο των χωριών να φωνάξει με την ντουντούκα τι ταινία παίζει το απόγευμα για να αποφασίσεις αν θες να πας και θυμάμαι εγώ που ζούσαμε στην παραλία και είχαμε το μαγαζί να περνάει και να λέω μισό μισό να ακούσω τι ταινία θα παίξει για να δω αν θέλουμε να πάμε να τη δούμε.
Τέλος. Δεν υπάρχει αυτό τώρα. Πολύ καλτή. Δεν υπάρχουν αυτά τα πράγματα. Πολύ καλτή. Εμείς κατεβαίναμε κάτω ό,τι και να φορούσαμε τώρα που τον άκουγα από τη στροφή μπιτζαμάκι να φορούσα κατεβαίνα κάτω μπροστά ήδη περνούσαμε μπροστά από το σπίτι μου ακριβώς και στυνόμουν να χτυπήσουμε χέρια να κάνουμε κόλλατο. Λες και περνούσαμε ποδήλατο όταν πραγματικά ο Μάξι και εγώ κατακόλλατο ήταν θεϊκό τέλειες εποχές δεν υπάρχουν αυτά δεν συγκρίνονται τι να πούμε τώρα για τα παλιά κινητά που θα μας κράξουν όλοι να ξέρεις θα μας κράξουν όλοι εγώ όμως θεωρώ ότι τα παλιά κινητά είχαν χαρακτήρα είχαν η αλήθεια είναι αυτή είχες σιρόμενο πρώτα πρώτα είχες φυδάκι παιχνίδι τέλος δεν θέλω κάτι άλλο είχε στο φυδάκι που δεν το είχε τερματίσει ποτέ κανείς ο μόνος άνθρωπος άμα σ' ακούει αυτή η κοπέλα να μου στείλει DM στο Instagram να μου πει άκουσε το επεισόδιο ο μόνος άνθρωπος της ζωής μου που έχω δει να τερματίζει το φυδάκι είναι ο μπαμπάς της Ανθούλας ο κύριος Νίκος, γεια σας κύριε Νίκο
μπορεί να μας ακούτε και εσείς σε κάποιο φορτηγό ήταν ο μοναδικός της ζωής μου που τον είχα δει να το τερματίζει είχε κάνει το τέλειο σπιράλι γύρω γύρω και είχε φτάσει μέχρι το κέντρο. Φίλε. Επιστήμη. Επιστήμη. Ποτέ κανένα. Πρεβοματικά. Είχες το ένα που ήταν σιρώμενο. Είχες το άλλο που έκλεινε το καπάκι του. Κλακ. Αυγουλάκια.
Είχες με το περίεργο που είχες όλο το πληκτρολόγιο προς τα Blackberry ας πούμε. Ναι, ναι. Είχες... Τα chat phones. Είχες υπέρυθρες. Υπέρυθρες. επανακουμπάνε τα κινητά. Ξέρεις τι είδα τις προάλλες. Αυτό το κλασικό βίντεο που λέει αν σου έχει στείλει κάποιος αυτό το βίντεο με υπέρυθρες πρέπει να πας να πάρεις να πει ξέρω εγώ για να περπατάς.
Έχουμε κοινούς φίλους. Ισχύει. Πού είναι αυτά τα κλασικά βίντεο να εξηγήσουμε και σε εσάς. Τα βίντεο με τραγική μουσική από πίσω και με γράμματα μπροστά. Αναστασία τι να εξηγήσεις. ποιος θα καταλάβει δηλαδή τώρα πήγαινα να πω αυτή που μας ακούνε είναι στην ηλικία μας πήγαινα να πω τώρα έπαιζε από πίσω μουσική Avril Lavigne και σκεφτόμουν κάποιον που μας ακούει από την ηλικία μας και κάτω που δεν γνωρίζει αυτό και εγώ πήγα να πω ότι ήταν συνήθως Avril Lavigne αλλά δεν το είπα σαν ναι ήταν αυτό το βίντεο που έπαιζε μια φορά μια κοπέλα και ένα αγόρι επιβατούσαν πάνω σε μια μηχανή ξαφνικά το αγόρι κατάλαβε ότι δεν έχει φρένα και της έδωσε το κράνο στοιχείο και του είπε πως θα την αγαπάει έλα φτάνει φτάνει μην κλάψεις δεν κάνεις και σπόλερ βασικά δεν κάνω σπόλερ γιατί μπορεί να θέλετε να το δείτε στείλτε σε 30 φίλους σου για να μην πεθάνεις αύριο ξέρω εγώ αυτό και η Ευανέσας αφήνα τα τραγούδια που πήγαινε από πίσω ό,τι πιο δακρύ βρεχτά εμείς εν τω μεταξύ έχουμε ζήσει
όλη την εξέλιξη με τα κινητά Έχουμε ζήσει όλη την εξελκυλική μου του κινητού του ίντερνετ έχουμε ζήσει στην απαρχή του δηλαδή δεν μπορούμε να εξηγήσουμε τη ζωή σε κάποιον πριν το ίντερνετ είμαστε τελευταίοι που γνωρίσαμε το... όχι γνωρίσαμε, θυμόμαστε τέλεια το πριν και θα μάθουμε και τέλεια το μετά είμαστε το φανταστικό και το μοναδικό υβρίδιο που θα γνωρίζει τη ζωή πριν και μετά το ίντερνετ Ισχύει. Έχουμε ζήσει η διαφήμιση Χατζιγιάννη Κόνεξ.
Και πλέον δεν υπάρχει καν αυτό. Θέλω να σου πω ότι θυμάμαι να είμαι πολύ μικρή και να μου αρέσει ένα τραγούδι. Διασκευή Χατζιγιάννης με ρήμον Tonight. Ναι, ο Τούνας. Ναι. Και το ήθελα να το ακούω. Απίστευτα. Και μου είχε πει ο θείος μου τότε που ήμουν μικρή έχω έναν φίλο. ο οποίος βρίσκει μουσική. Και πού τη βρίσκει τη μουσική, τη βρίσκει.
Πειρατικά ρε παιδί μου και καλά, πώς ήταν τότε. Δεν ξέρω πού την έβρισκε, SoundCloud, δεν ξέρω τι είχαμε τότε. Εμείς να πούμε, τότε είχαμε μόνο κασέτες, μουσικές κασέτες, και μετά τα CD, εκεί, σε εκείνη τη γενιά ήμασταν με μουσική. Αυτό, δεν υπήρχε κάποιος με ίντερνετ, υπήρχαν πολύ ελάχιστοι άνθρωποι που είχαν ίντερνετ και συνήθως ήταν δεν ξέρω επαγγελματική χώρη δεν ξέρω και του έλεγα θέλω να μου βρει αυτό το τραγούδι και λέω ρε φίλε πως από εκεί που απλά έπρεπε να υπήρχε ένας τύπος που βρίσκει τραγούδια και τώρα ξέρω εγώ υπάρχουν ένα και το μείρο πλατφόρμες να κάνει συνδρομή όπως το Spotify που μας ακούτε τώρα να μπει στο YouTube να δεις ό,τι τραγούδι θες και λέω Χριστέ μου τι έχουμε ζήσει τα έχουμε ζήσει όλα Ήταν η γενιά που το κινητό Είχε όνομα Μάρκας Έλεγες ας πούμε έχω το Sony Ericsson Δεν σε νοιάζει ο ρυθμός Ήξερες ποιο έχει Αρχικά δεν υπάρχει πλέον η Sony Ericsson Σαν Το πιο μουσικό κινητό Είχε ειδικά κουμπάκια για μουσική Στο πλάι Ό,τι καλύτερο
Έλεγες έχω το Motorola Flip Έχω το Nokia που σπάει το πάτωμα ήταν συγκεκριμένα πράγματα δεν έλεγες έχω το Xiaomi 332 το Poco, το Extra Redmi Note καλά επίσης είχαμε CD Player και η κασέτα αν ήθελες να αν ήθελες να ακούσεις μουσική ξέρω εγώ σε μια εκδρομή που θα πήγαινες με το σχόλιο κουβαλούσες ολόκληρο το Discman που έβαζες μέσα το CD με τα τεράστια ακουστικά που κουβαλούσες και όλα αυτά για να ακούσεις ένα CD ενός καλλιτέχνηκτος αν είσαι να το σοβιτιώσεις και κουβαλούσεις όλα τα CD μαζί σου ξέρω κασετίνες είχαμε με CD γενικά υπήρχε όπως και DVD με αγαπημένες σειρές τύπου Flores Henda Rebel Away που τα μαζεύαμε από τις περιοδικά και αφήσες σε όποια πλατφόρμα θες βρίσκεις τα πάντα τρελό, τρελό γενικά υπήρχε χαρακτήρας σε όλα τα πράγματα ακόμη και πριν που πες ακόμη και τα social που ανέφερες τότε στέναμε μηνύματα και ξέρουμε ότι εγώ έχω βάλει κάρτα και μπορώ να στείλω συγκεκριμένο αριθμό μηνύματων βασικά είχες συγκεκριμένες επαφές δεν είχες όλον τον κόσμο
οπότε έπρεπε κάπως να έχεις πάρει το κινητό του άλλου, το τηλέφωνο του άλλου για να μπορέσεις να του στέλνεις οτιδήποτε και μπορούσες να στέλνεις maximum 20 μηνύματα δηλαδή δεν ήταν πολλά και μηνύματα με χαρακτήρες δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτό που έβαζες ένα ακόμη και σου γράφε δύο μηνύματα από κάτω για να γνωρίζεις ότι χρειαθείς δύο μηνύματα Πόπο φίλε τι μου θύμησες και έκοβες χαρακτήρες για να μην χρειαθείς δύο μηνύματα ναι έκοβες τελείτες παιδί μου ό,τι μπορείς και τώρα εγώ στέλνω 12 voice messages που θα σπαμάρω 5 λεπτά που μιλάω ακατάποστα τρέλα είναι άκυρα όχι άκυρα συγγνώμη είναι άπειρα τα πράγματα το facebook το ίδιο που εμείς το ζήσαμε από την αρχή του είχαμε με το που δημιουργήθηκε μέχρι το τέλος το msn νομίζω ότι έχουμε πει και σε ένα πολύ πολύ παλιότερο επεισόδιο όλα αυτά αλλά γενικά αντιλαμβανόμαστε το πώς έχει αλλάξει η εποχή και πώς τη ζούμε και εμείς και αλλάζουμε μαζί της δηλαδή είμαστε αρκετά καλοί χαμελέοντες έχουμε έρθει σε απόλυτη προφήματος σήμερα
προσαρμοζόμαστε, τι να κάνουμε αλλά δεν πάβει να όχι να μας λείπει, δεν θα πω ότι μου λείπει και ότι θα ήθελα να τα πράγματα όπως παλιά έχεις μια νοσταλγία ρε παιδί μου αυτό, αυτό γιατί ήταν πολύ όμορφα, πολύ ρομαντικά δηλαδή υπήρχε αυτό το αυτή η προσπάθεια για κάποια πράγματα που τώρα κάπως σου σερβίρεται απλόχερα η οποία εννοείται ότι είναι ωραία γιατί έχεις μειώσει το χρόνο και τον κόπο ας πούμε για κάποια πράγματα σε πολύ εισαγωγικά ανούσια αν όχι στο μισό ξέρω εγώ στο ένα δέκατο που προφανώς χρειάζεται γιατί με την καθημερινότητα που έχουμε πολλά πράγματα θα ήταν δύσκολο να είναι προσβάσιμα αλλά ξέρεις αυτό έχει μια νοσταλγία μια χαρμολύπη ξέρω εγώ που χαίρεσαι που έχουνε βελτιωθεί τα πράγματα αλλά κάπως λυπάσαι που ξέρεις κάποια rituals έχουν χαθεί και το πιο αστείο είναι ότι παλιά θέλαμε το μέλλον δηλαδή θέλαμε το γρηγορότερο το γρηγορότερο internet τα κινητά που κάνουν τα πάντα δηλαδή κάθε φορά που έρχονταν η εξέλιξη ήμασταν πάρα πολύ χαρούμενοι
για να μην το μειώνω τόσο πολύ εγώ θυμάμαι την πρώτη φορά που πήγε το πρώτο κινητό που είχε η Αθώνη Αφής που είχε την πώς λέγεται αυτό το μολυβάκι που γράφεις τέλος πάντων πενάκι δεν θυμάμαι τώρα ακριβώς πώς λέγεται το να βλέπουμε ό,τι θέλουμε όποτε θέλουμε γραφίδα βασικά μάλλον δεν λέγεται μάλλον ναι οπότε είναι λίγο αστείο που λες ναι τα έχουμε όλα αλλά τότε ήταν καλύτερα είναι ακόμη πιο πιο ειρωνικό αλλά όχι επειδή ήταν όντως καλύτερα είναι αυτό που λέγαμε είχε και άβολα πράγματα είχε και δυσκολίες με τα κινητά μας με τις κασέτες, με τις αναμονές με τις αναμονές δηλαδή να κατεβάσεις ένα τραγούδι μπορεί να κάνει 20 λεπτά να κατέβει ένα τραγουδάκι ή ένα ρεφρέν για να το βάλεις στο κινητό σου πω πω mp3 converter ξέρω εγώ που κατεβάζαμε και έπρεπε να το κάνεις mp3 από το youtube για να το πάρεις στο κινητό αλλά ίσως αυτό είναι το θέμα ότι επειδή δεν ήταν όλα άμεσα τα εκτιμούσες περισσότερο περίμενες διάλεγες, κρατούσες, θυμόσουν πράγματα αυτό ήθελα να πω ότι υπήρχε ένα πράγμα
που έκανε κάτι special δηλαδή τώρα με μία συσκευή έχει μόνο από το κινητό σου, μπορείς να κάνεις τα πάντα να παίξεις, να στείλεις μηνύματα τότε ήταν κάπως πιο συγκεκριμένα τα πράγματα, δηλαδή ακόμα και παλιά πως το λένε, παλιά συσκευές για παιχνίδια, δηλαδή Nintendo, Gameboy Gameboy. Είχαν άλλη, δεν ξέρω, άλλη έτσι φάση.
Εγώ θυμάμαι ότι είχα πάρει το πρώτο μου Nintendo, ας πούμε. Είναι εντελώς άλλο πράγμα. Τώρα βάζεις το Playstation, το συνδέεις στην τηλεορασάρα, που και αυτό πολύ ωραίο είναι. Απλά είτε έχω μια smart τηλεόραση... Γιατί και τότε υπήρχε η Playstation. Το Playstation 1. Ναι, αυτό. Πολλά, πολλά, πολλά χρόνια πριν. Υπήρχε, ας πούμε, κονσόλες που έβαζες κασέτα.
Αυτό ρε συ Η κονσόλα με την κασέτα Και που πήγαινες και αγόρασες κασετούλες Και τώρα εγώ ψάχνω έχω από τότε ξέρω κασέτες Και υπήρχε το παλιό που είχε τη μεγάλη κασέτα Και το πιο μεταγενέστερο Το light ξέρω εγώ που είχε τη μικρή κασέτα Και λέγεις εσύ ποιον είναι το έχεις Παίρνει παλιές ή νέες κασέτες Ήταν ωραίο Ναι Άρα όταν λέμε τα πράγματα ήταν καλύτερα παλιά Πολλές φορές δεν εννοούμε μόνο τα πράγματα ζούσαμε τα πράγματα. Την φάση, την ηλικία, την παρέα, την απλότητα, το ότι δεν υπήρχε συνέχεια η αίσθηση ότι πρέπει να προλάβεις κάτι.
Και να πούμε εδώ, μήπως να ανοίξεις κάνα DVD Club πάλι. Δεν θα ήταν ωραία φάση. Ή πάλι. Θα καταλήγαμε να βλέπουμε από το Netflix. Γιατί έτσι έχουμε συνηθίσει. Χωρίς να κάνω τοποθέτηση προϊόντος, έτσι. Ναι, εννοείται. Δεν ξέρω. Αααα, δύσκολο δίλημα. Λοιπόν, τώρα ή θα σε πάω στο άσφυλο να σοφίσουμε ή θα κλείσουμε εδώ και θα αφήσουμε τους φίλους μας να ηρεμήσουν με όποια κατηγορία θες.
Εσύ αποφασίζεις και εσύ καθορίζεις γιατί εσύ είσαι η host, η MVP, η queen bee αυτού του καναλιού πια. Εμένα μου αρέσει η ενότητα, αρέσει και στους ακροατές μας. Την προηγούμενη φορά δεν κάναμε γιατί είχαμε καλεσμένο, οπότε πάμε. Ή τι όχι. Ας φιλοσοφήσουμε λοιπόν. Σήμερα Αναστασία και αγαπητό μας κοινό που μας ακούτε θέλω να χαλαρώστε και να σκεφτείτε το εξής.
Αν έπρεπε να συστηθείτε θα μιλήσω βασικά στην Αναστασία και πάρετε το όλοι είσαι κάποιον φίλος σας ή κάποιον άγνωστο. αν έπρεπε να συστηθείς σε εμένα χωρίς όμως να αναφέρεις το επάγγελμά σου από που κατάγεις, την χώρα σου, το γένο σου που μεγάλωσες, ποιο είναι το χόμπι σου, ποια είναι η θρησκεία σου πώς θα συστηνόσουν θέλω δηλαδή να σκεφτείς αν αφαιρούσες όλα αυτά τα επιφανειακά χαρακτηριστικά σου και να σκεφτείς την ουσία σου, όχι το να κατηγοριοποιείς τον εαυτό σου στην κοινωνία στην οποία ζεις.
Αναφερέσουμε όλους αυτούς τους χαρακτήρες. Τι θα έμενε μετά? Οι ιδέες μου να όντως μας φέρουν τροφή για σκέψη. Δεν ξέρω τίποτα. Ε, να και ενώ. Ούτε εγώ θα τροποδήσω. Είναι γενικά πολύ ωραίο θέμα, γιατί σε πετάει κατευθείαν έξω από το κλασικό πες μας λίγο πράγματα για σένα γιατί συνήθως όταν συστηνόμαστε πάμε πολυμηχανικά στα εύκολα κάνω αυτή τη δουλειά, είμαι από εκεί έχω σπουδάσει αυτό, μένω εδώ, σπούδασα είμαι τόσο χρονών, ακούω αυτή τη μουσική βλέπω αυτή τη σειρά πιστεύω, είμαι αυτή η ομάδα τη χόμπι κτλ και όλα αυτά είναι ψεύτικα είναι κομμάτια μας αλλά πολλές φορές είναι περισσότερο ταμπέλες παρά η ουσία.
Ναι, τώρα πρακτικά δεν σε χαρακτηρίζει η δουλειά σου, ή το τι έχεις σπουδάσει. Ακριβώς. Αλλά όντως για την κοινωνική σύνδεση είναι αυτά τα οποία αναφέρεις ή τι χόμπι κάνεις γιατί προσπαθείς να κάπως να συνδεθείς με τον άλλον. Σωστά. Ουσιαστικά σου έχω δώσει όταν αναφέρω μόνο αυτά τα στοιχεία τα κουτάκια μέσα στα οποία μπορώ να μπω.
Δεν σου έχω πει απαραίτητα ποιος είμαι όταν δεν χρειάζεται να αποδείξω κάτι σε κάποιον. Δηλαδή, το ενδιαφέρον σε αυτήν την ερώτηση είναι ότι σου αφαίρει τα έτοιμα στηρίγματα. Δεν μπορείς να πεις «Είμαι αυτό». Άρα καταλαβαίνεις περίπου κάποιον τι άνθρωπος είμαι. Πρέπει να το πας πιο μέσα. Και εκεί δυσκολεύει, όπως είδες.
γιατί το ότο πρέπει να συστηθείς με πράγματα όπως είμαι άνθρωπος που προσπαθεί να καταλάβει πριν κρίνει είμαι κάποιος που φοβάται να χάσει χρόνο αλλά συχνά τον χάνει σκεπτόμενος υπερβολικά είμαι άνθρωπος που θέλει να είναι χρήσιμος στους άλλους αλλά μερικές φορές ξεχνάει να είναι ήπιος με τον εαυτό του δηλαδή όλα αυτά είναι πολύ πιο αληθινά από το είμαι εκεί, κάνω αυτή τη δουλειά, μου αρέσει αυτό το είδος μουσικής.
Ναι, και η αλήθεια είναι ότι εκτός ότι έτσι συστηνόμαστε, έχουμε μάθει να κρίνουμε και με αυτά τα χαρακτηριστικά. Δηλαδή έχουμε μάθει να κρίνουμε τον άλλον σύμφωνα με το επάγγελμά του, σύμφωνα με το χόμπι του, σύμφωνα με το αν έχει χόμπι, δηλαδή αν δεν έχει χόμπι τον θεωρούμε αδιάφορο ή τεμπέλη ή οτιδήποτε. οπότε είναι πάρα πολύ σωστό αυτό που λες γιατί μένουμε ξεκάθαρα στα επιφανειακά και δεν κάπως για να ανακαλύψεις όλα αυτά που λες εσύ πρέπει να περάσεις πάρα πολλούς καιρός και να ψάξεις πολύ βαθιά στον άλλον και δεν ξέρω αν όντως με τη ζωή που ζούμε και με όλα αυτά που κάνουμε, αν και εμείς έχουμε ψάξει μέσα μας για να μπορούσαμε να συστηθούμε έτσι όπως λες αυτό ακριβώς είναι πληροφορίες πιο επιφανειακές και είναι πιο εύκολες γιατί δεν σε εκθέτουν τόσο.
Το να πω δηλαδή εγώ τη δουλειά κάνω, δεν ρισκάρω και κάτι ιδιαίτερο. Το να πω όμως είμαι άνθρωπος που πολλές φορές θέλει να δείχνει ότι τα έχει όλα υπό έλεγχο, ενώ μέσα του ψάχνεται. Ανοίγω κάτι πιο προσωπικό. Αυτό το θέμα δηλαδή σε αναγκάζει να ξεχωρίσεις το ποιος είσαι από το που ανήκεις. Είναι δύο διαφορετικά πράγματα, τα οποία συνήθως εμείς τα μπερδεύουμε, γιατί αυτό μας βολεύει, αυτό μας είναι εύκολο.
Γιατί άλλο είναι το ανήκω σε μια χώρα, μια οικογένεια, μια γενιά κτλ. Και άλλο το τι ποιότητα έχει η παρουσία μου όταν μπαίνω στη ζωή των άλλων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι δηλαδή να συστηθούμε και να πούμε τι άνθρωποι είμαστε. Π.χ. κάποιος μπορεί να συστηθεί κάπως έτσι Είμαι ένας άνθρωπος που συγκινείται εύκολα Αλλά δεν το δείχνει πάντα Με ενδιαφέρει να υπάρχουν αλήθειες στις σχέσεις μου Δεν αντέχω την υποκρισία Αλλά έχω πιάσει τον εαυτό μου να κρύβεται πίσω από ευγένεια Για να αποφύγει δύσκολες κουβέντες Θέλω να εξελίσωμαι αλλά φοβάμαι την αποτυχία περισσότερο από όσο παραδέχομαι. Όλα αυτά το συστήνω με αλλιώς. Όχι σαν βιογραφικό αλλά σαν άνθρωπος. Σαν η ποιότητα του ανθρώπου που είμαστε.
Ναι, νομίζω ότι όλα αυτά περιλαμβάνουν αυτό το πράγμα ότι όλοι οι άνθρωποι ή ένα μεγαλύτερο μέρος του ανθρώπινου πληθυσμού έχουμε κάνει μια προσπάθεια με τον χύψη τρόπο δεν θα πω πάλι ψυχοθεραπεία ή οτιδήποτε με ό,τι βοηθάει τον καθένα έχουμε κάνει μια προσπάθεια για να ανακαλύψουμε και να καταλάβουμε ποιοι πραγματικά είμαστε πέρα από το επάγγελμά μας και τα χόμπι μας για να μπορέσουμε να τα πούμε όλα αυτά και να τα εκφράσουμε και να τα καταλάβουμε και εμείς οι ίδιοι.
Οπότε... Δεν ξέρω. Νομίζω ότι πρώτα ξεκινάει από εμάς αν μπορούμε εμείς να πούμε στον εαυτό μας αυτό το πράγμα για να συστηθούμε και στους άλλους. Ναι. Και επίσης είναι αυτό ότι αν αύριο αλλάξει η δουλειά σου, αν μετακομίσεις, αν αλλάξουν τα ενδιαφέροντά σου, αν αλλάξει ο τρόπος που βλέπεις τον κόσμο, εσύ τι κάνεις δηλαδή, εξαφανίζεσαι.
δεν υπάρχει πλέον η Αναστασία που μου σύστησες που μου λες ότι είσαι όχι απλά υπάρχει κάτι από κάτω που μένει πιο σταθερό εγώ αυτό πιστεύω ναι συμφωνώ πάρα πολύ νομίζω όμως ότι δεν έχουμε μάθει να λειτουργούμε έτσι δυστυχώς και νομίζω ότι πολλές φορές δεν μπορούμε ούτε στον δύο μας τον εαυτό να εξηγήσουμε με τέτοια λόγια ποιοι είμαστε. Πόσο μάλλον να το μεταφέρουμε στους άλλους, πόσο μάλλον να το μεταφέρουμε στους ανθρώπους που μπορεί να μην έχουμε γνωρίσει ποτέ.
Και νομίζω ότι δεν είναι και ο κόσμος έτσι με την έννοια ότι θα αναπτύξει αυτή τη συζήτηση και όλους αυτούς τους προβληματισμούς. Δηλαδή σκέψου τι συζητάμε μονίμως για τις δουλειές μας, για τα προβλήματα που έχουμε στη δουλειά μας, για το τι θα θέλαμε να αλλάξει, για την κίνηση, για την καθημερινότητα, ξέρω εγώ, όντως μας προβληματίζουν τα πιο επιφανειακά πράγματα από το να κάτσουμε όντως να αναλύσουμε μια κατάσταση και μια ψυχοσύνθεση κάποιου ανθρώπου για να τον καταλάβουμε και να καταλάβουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό.
Πολλές φορές όντως παρατηρώ ότι αν κάποιος άνθρωπος δεν μιλήσει για τα χόμπι του ή για τη δουλειά του ή για οτιδήποτε δεν έχει τι να πει. Και αυτό ισχύει και για μένα πολλές φορές και για μένα που μπορεί να έχω ξεκινήσει ας πούμε καινούρια χόμπι πιάνω τον εαυτό μου να μην εκφράζω ό,τα αυτά να λέω τίποτα τα ίδια όπως όπως τα ξέρεις Ίσως εν τέλει η ουσία σου είναι ο τρόπος που αγαπάς ο τρόπος που φοβάσαι ο τρόπος που ζητάς συγνώμη ο τρόπος που αντιδράς όταν κάποιος σε χρειάζεται ο τρόπος που διαχειρίζεσαι το άδικο το τι κάνεις όταν κανείς δεν σε βλέπει το ότι σε πληγώνει το ότι σε κάνει να νιώθεις ζωντανός χωρίς να χρειάζεται να το ανεβάσεις κάπου για να το συνδέσουμε και με την προηγούμενη συζήτηση και νομίζω ότι αυτή η ερώτηση είναι πολύ δυνατή επειδή είναι απειλή αλλά ξεβολεύει δηλαδή στην αρχή μπορείς να πεις εντάξει εύκολο θα ζητωθώ χωρίς τα βασικά και μετά μένεις λίγο σιωπηλός γιατί συνειδητοποιείς ότι τα βασικά ήταν η ασπίδα σου πρέπει να μιλήσεις για αξίες
για φόβους για πληγές που έχεις μέσα σου για επιθυμίες και εν τέλει ίσως η πιο τίμια απάντηση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να πεις δεν ξέρω ακριβώς ποιος είμαι αλλά ξέρω τι προσπαθώ να γίνω αυτό που μόνο του λέει πολλά γιατί είναι αυτό που λες δεν μπορούμε όλοι να έχουμε κάνει την ψυχανάλυση μας και τα χρόνια εσωτερικής αναζήτησης του ποιοι είμαστε αλλά τουλάχιστον ξέρουμε τι προσπαθούμε να γίνουμε τι θέλουμε να πετύχουμε σαν άνθρωποι, όχι σαν στόχος να πετύχω την πραγωγή τι θέλω εγώ να πετύχω εσωτερικά για μένα Ναι, εντάξει αυτό όντως πάλι χρειάζεται μια προηγούμενη ψακτική γιατί σημαίνει ότι έχεις καταλάβει κάποια πράγματα που έχεις σαν άνθρωπος και σου αρέσουν και θες να τα κρατήσεις ή έχεις καταλάβει και τι είναι αυτά που δεν θα ήθελες 100% ή σου βγαίνουν κάπως από το υποσυνείδητο και προσπαθείς να τα δαμάσεις αγωγικά για να δεις να γίνεσαι μια καλύτερη εκδοχή του εαυτού σου.
Οπότε, ξέρετε, λίγο πολύ αυτή η ψακτική μέσα μας χρειάζεται να γίνει. Σίγουρα μπορεί να μην καταλάβεις 100% που ήσουν λίγα χρόνια πριν. γιατί εγώ αυτό ήθελα να πω ότι πριν από τα social media κάπως έχουμε ξεχάσει το πως ήμασταν το πως λειτουργούσαμε το τι είχε αξία για εμάς οπότε νομίζω ότι είναι πάρα πολύ σημαντικό κάπως να δεις λίγο πολύ έχω και από παλιότερα κάποια χαρακτηριστικά που θέλω να κρατήσω πως θα συστηνόμουν ακριβώς αυτό που είπες και εσύ τι θέλω να βελτιώσω οπότε λίγο το να ψαχτείς υπάρχει ακόμα και σε αυτό που λες αλλά σίγουρα ακόμα και το να βλέπουμε μελλοντικά και να λέμε ότι εγώ θέλω να είμαι αυτό κάπως σαν άνθρωπος είναι πολύ σημαντικό και σε φέρνει πολύ σε επαφή και με σένα και με τους ανθρώπους γύρω σου και για μένα αυτή είναι και η μορφιά της κουβέντας που κάνουμε γιατί δεν ζητάς απαραίτητα από τον άλλο να σε εντυπωσιάσει συνήθως οι τίτλοι όλοι αυτοί είναι πιο εντυπωσιακοί του λες απλά όχι, δεν του λες πες μου τι έχεις καταφέρει
σε αυτή τη ζωή το ζητάς να σου πει τι έχει μείνει αφαιρώντας όλες αυτές τις ταμπέλες και εκεί μπορεί να βγει πραγματικά πολύ ενδιαφέρον στους συζήτησες, δηλαδή το προτείνω να το κάνετε όχι μόνο στον εαυτό σας και σε μια παρέα εκεί μετά από μια-δυο πυρίτσες που έχετε έτσι χαλαρί και με κρασάκια και έχετε κουβεντούλα γιατί σταματάς να παίζεις με ρόλους, αρχίζεις να μιλάς με ουσία.
Ναι. Και μπορεί και έναν άνθρωπο της παρέας που είναι πιο κλειστός να τον κάνετε να ανοιχτεί και να πει πράγματα που ούτε η ίδια η ζεύγα είχε σκεφτεί. Ναι. Οπότε, γιατί όχι, πολύ ωραία πάσα δέσποινα. Ευχαριστώ. Για την επόμενη σας καθιστική έξοδος γιατί ξέρουμε ότι είστε εκεί γύρω στα τριάντα όσοι μας ακούτε και θα ράξετε με κρασάκι και φαγητό.
Μια πολύ ωραία ιδέα από εμάς να κάνετε κουβεντούλα. αυτά για σήμερα νομίζω ελπίζω να ξεκουράστηκες να ηρέμησες πάρα πολύ χαλάρωσα πολύ ωραία συζήτηση κάναμε νοσταλγική ελπίζουμε κι εσείς να χαλαρώσετε και να περάσετε ωραία μαζί μας να μας ακολουθείτε στα social instagram και tiktok να μας ακολουθήσετε και στο spotify να πατήσετε και το κουδουνάκι αν θέλετε να μας γράψετε και κάποιο σχόλιο μας αρέσουν πολύ και από υπότιτλες μπορούν να μας ακούσουν για αυτούς που έχουν άρθει ναι, σωστά το ξέχασα ευχαριστούμε πάρα πολύ για όλη την στήριξη και για όλη τη διάδραση και τα μηνύματα είναι ωραία πολύ, ωραία και εμένα μ' αρέσουν πάρα πολύ παίρνουμε feedback, χαιρόμαστε μας αρέσει, μας αρέσει ευχαριστούμε πάρα πολύ και μέχρι ένα επόμενο επεισόδιο τσάω
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
