Παγκόσμιες ημέρες, η ζωή ενός θύματος και "Ας Φιλοσοφήσουμε"!
ΓουακαμόλεΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η Αναστασία και η Δέσποινα στο σημερινό επεισόδιο, μας ενημερώνουν για τις Παγκόσμιες μέρες που περάσανε. Επίσης συζητούν όπως παλιά την hot επικαιρότητα, με αφορμή την γυναίκα και τα δικαιώματα ενός θύματος στην σήμερον ημέρα. Τέλος, φέρνουν μία καινούρια θεματική στο επεισόδιο, την "Ας Φιλοσοφήσουμε", όπου θα μας προβληματίζουν κάθε φορά με ερωτήματα δύσκολα να απαντηθούν. Πάρτε καφεδάκι και ελάτε στην παρέα.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ακούγεται λέω ακόμη στη φωνή μου αυτό το Grazy Αλλά θα προσπαθήσω σήμερα Με ένα ζεστά καφέ και μπολ και νεράκι Να κάνω keep up Με τη συζήτησή μας Θα σε ακούμε ερωτικά σήμερα Δέσποινα Θα έχεις μια ερωτική φωνή, δεν πειράζει Για τους γνώστες αυτού του podcast Στο πρώτο pod μας Αυτού του καναλιού Μπορείτε να πάτε να θυμηθείτε επίσης Πως ήμουν εκείνη τα Χρυσούγεννα Βροχήτητα for the win Όχι αυτή τη φορά αλλά εκείνη τη φορά Τέλος πάντων, λοιπόν, ερχόμαστε σήμερα αρχικά να ενημερώσω ότι λόγω και του θέματος υγείας που είχα και λόγω τεχνικών θεμάτων που προέκυψαν με το βίντεο editing, παιδιά, είναι δύσκολο.
Για όλους αυτούς που κάνετε βίντεο edit σε μεγάλες πλουτφόρμες, γιατί στο short form το έχουμε. Από το 45 λεπτό το να βγάλεις μικρά snippets, βιντεάκι για οπουδήποτε, είναι μαρτύριο, έτσι, μαρτύριο. Οπότε είμαστε λίγο low στο TikTok προς το παρόν. Έχουμε σκεφτεί κάποιες εναλλακτικές που μπορεί να έρθουν προς το μέλλον.
Εννοείται μέχρι τότε θα αναβάζουμε άλλου είδους short form βιντεάκια. θα δείτε, έχουμε σκεφτεί κάποιες εναλλακτικές για να μην σας αφήσουμε παραπονεμένους. Να μας παρακολουθείτε γενικά, να μείνετε συντονισμένοι για να δείτε κι εσείς τι θα ανέβει, πώς θα το διαχειριστούμε όλο αυτό. Εμείς έχουμε πάρα πολλές ιδέες, οπότε δεν κολλάμε εμείς σε τεχνικά θέματα δέσποινα.
Έτσι. Έτσι αυτό. Δεν μας εμποδίζουν. Εφευρητικότητα πάνω από όλους. Έτσι. Λοιπόν, without further ado, για τους φίλους των Αγγλικών ξεκινάω να σας λέω με κάποιες παγκόσμιες μέρες που πέρασαν εμείς βέβαια εγγραφούμε σήμερα που είναι 6 του μηνός εσείς το ακούτε μεγάλη πέμπτη, μεγάλη βδομάδα ωστόσο ήθελα λόγω και του προηγούμενου επεισοδίου που είχαμε να αναφερθώ σε κάποιες παγκόσμιες μέρες η πρώτη είναι η παγκόσμια μέρα δι' ας πω των ζώων που ήταν 4 Απριλίου ναι Ήταν ένα σημαντικό κομμάτι στο προηγούμενο βιντεάκι και σε προηγούμενα που αναφερθήκαμε σε αδέσποτα, σκυλάκια, κατάκια και γενικά για κατοικίδια ζώα.
Να πω ότι ειδικά στην Αθήνα εντάξει νομίζω και γενικά αλλά ειδικά στην Αθήνα αυτό το Σαββατοκύριακο 4 και 5 Απριλίου με αφορμή την Παγκόσμια Υμέρα Δέσπο των Ζών υπήρχαν πάρα πολλά μπαζάρ και φεστιβάλες ας πούμε όπου συμμετέχουν πολλές φιλοζωικές οργανώσεις που μπορείς με το δικό σου τρόπο και να στηρίξεις ας πούμε τώρα είχαν πώς το λένε εποχιακά μπορεί να βρεις λαμπάδες και τα λοιπά από το να πάρεις μια απλή λαμπάδα μπορείς να δώσεις κάποια χρήματα να πάρεις από εκεί για να στηρίξεις το έργο αυτών των οργανώσεων κτλ.
γιατί αυτές οι περισσότερες οργανώσεις δουλεύουν με θελοντές κτλ. οπότε είναι πολύ σημαντικό να τις στηρίζουμε. Και στην Αθήνα μόνοι μας διοργανώνονται τέτοια πράγματα, δεν ήταν μόνο αυτό το Σεββατοκύριακο. Οπότε γενικά ο καθένας μας μπορεί να βάλει το δικό του λιθαράκι και τουλάχιστον να να τους βλέπουμε αυτό και να το βλέπεις να το διευθυμίζεις για να ξέρει ο κόσμος ότι μπορεί να βοηθήσει έστω με αυτό το μικρό τρόπο Συμφωνώ απόλυτα και μ' άρεσε μια εικόνα που υπήρχε στο διαδικτύο και γυρνούσε αυτές τις μέρες που είχε έναν άνθρωπο και ένα κατοικίδιο και έλεγε ποιος σώζει ποιον δηλαδή σε αυτή τη σχέση του να υιοθετείς ένα δεσποτάκι δεν ξέρω πραγματικά όντως ποιο σώζεται παραπάνω είναι μια σχέση αλυσβερής δηλαδή δίνει ο ένας, δίνει και ο άλλος αλλά εντάξει παιδιά εγώ σαν γατωμαμά θα πω ότι από αδέσποτη γατώλα έτσι εννοείται αδέσποτο γατωμαμά θα πω ότι πραγματικά σε σώζουν δεν ξέρω, εσύ τους δίνεις κάποια πολύ βασικά πράγματα πολύ συγκεκριμένα σπίτι, αγάπη, τροφή
και αυτό που παίρνεις, αυτή η ευγνωμοσύνη που παίρνεις και αυτό το δέσιμο νομίζω ότι δεν θες κάτι άλλο. Τουλάχιστον και από άποψη της γάτας γιατί δεν ξέρω σκύλο δεν είχα ποτέ εκτός από ένα μικρό διάστημα που φιλοξενούσαμε τον κούκι δεν ξέρω αυτό που σου δίνει η γάτα είναι μια απόλυτη ηρεμία απόλυτη κατανόηση υπάρχει σύνδεση δεν ξέρω είναι κάτι παραπάνω από το έχω απλά υιοθετήσει ένα δέσπο το ζωάκι δεν μπορώ να το εξηγήσω είναι κάτι παραπάνω νομίζω ακόμη και από συντροφιά είναι πολύ ζώας συντροφιάς είναι κάτι παραπάνω ακόμη και από αυτό σίγουρα για μένα είναι σου αλλάζουν πραγματικά όλη τη ζωή χωρίς να δεν έχουν κάνει σημασία τα υλικά αγαθά τίποτα πραγματικά τίποτα αν αγαπήσεις και δεθείς με ένα ζωάκι δεν συγκρίνεται με τίποτα άλλο πάνω στη γη.
Συμφωνώ. Συμφωνώ. Υιοθετήστε, γιατί ακόμη και αυτή η δικαιολογία που γυρνάει επίσης πάρα πολύ του λείπω πολλές ώρες στο σπίτι είναι σίγουρα προτιμότερο να έχει τη ζέστη του σπιτιού και ακόμη και την φροντίδα τις υπόλοιπες ώρες. Καλά, για τις γάτες, άμα μπορείς να λείπεις να μείνεις στην ησυχία τους. Όχι, πλάκα κάνω. Όσο και να φαίνεται ότι ισχύει αυτό, θέλουν συντροφιά και το καταλαβαίνεις αν όντως λείψεις.
Ας πούμε, εμείς κάθε βράδυ κοιμόμαστε αγκαλιά. Δεν υπάρχει βράδυ που θα περάσει και δεν θα κοιμηθεί η αγκαλιά. Παρόλο που λένε ότι οι γάτες είναι πιο ανεξάρτητες κτλ. Θέλουν πάρα πολύ παρέα. Φαίνεται αν λίγο λείψεις, όταν γυρνάς ας πούμε, φαίνεται διαφορά ρε παιδί μου. Αλλά όντως, για λίγες ώρες, ξέρω να πεις ότι δουλεύω και τα λοιπά δεν έχουν θέμα να μένουν μόνοι στο σπίτι οι γάτες θέλουν και την ησυχία τους θέλουν και την απομονωσή τους δηλαδή και εσύ να είσαι στο σπίτι πολλές φορές απομονώνονται οπότε σίγουρα από το να είναι έξω στο δρόμο και να κινδυνεύει είτε από ασθένειες είτε από να τους πατήσει ένα αυτοκίνητο είτε από οτιδήποτε από όλα αυτά που συζητούσαμε και στο προηγούμενο επεισόδιο σίγουρα είναι προτιμότερο Ακόμη και τα shelters που λες είναι εκεί ασφαλές το ζώα και τα λοιπά είναι 23-24 ώρες μόνο του. Δεν είναι μόνο αυτό.
Είναι ότι και τα shelters δεν μπορούν να υιοθετήσουν, να κρατήσουν όλα τα ζώα του κόσμου. Υπάρχουν shelters, ειδικά που έχει εδώ στην Αθήνα παρόλο που είναι και πιο μεγάλα, που στέλνουν ότι παιδιά πραγματικά δεν μπορούμε να δεχτούμε άλλα ζώα. γίνονται επανεντάξεις πίσω στο δρόμο γιατί δεν είναι αϊοθετούν, δεν έχουν άλλο χώρο και είναι και αυτό που είπαμε πριν ότι πολλοί δουλεύουν με εθελοντές οπότε και τα κόστη είναι μεγάλα και οι λόγοι πρακτικότητας ο χώρος κτλ οπότε δεν γίνεται και αυτοί οι άνθρωποι να κάνουν τα πάντα να σώσουν όλα τα δέσμετα του κόσμου δυστυχώς συμφωνώ μαζί σου και επίσης εγώ ξέρω Ξέρω και από φίλους και τα λοιπά που έχουν σκυλιά και λείπουν πολλές ώρες από το σπίτι.
Που είναι πολύ πιο δύσκολο σε σχέση με τη γάτα. Καλά, ακόμη και εκεί πέρα υπάρχουν λύσεις. Ακόμη και στην περίπτωση ότι φεύγεις ταξίδια λόγω δουλειάς πάλι υπάρχουν αν όχι ξενοδοχεία σκύλων επειδή είναι πιο ακριβό. Μπορείς να το πας σε ένα φίλο να στο κάνει ένα baby seat. Δηλαδή θα βρεθεί ένας τρόπος. Λύσεις υπάρχουν. Οπότε ναι, ήθελα να φέρω σίγουρα να αναφέρθουμε στην Παγκόσμια ημέρα των Οδέσποτων και επίσης να αναφέρω και ότι 2 Απριλί ήταν η Παγκόσμια ημέρα ευαισθητοποίησης για τον αυτισμό.
Δηλαδή τους ανθρώπους με διαταραχές του φάσματος του αυτισμού. Επίσης πολύ σημαντική ημέρα, κάτι το οποίο αν εγώ σε μικρότερη ηλικία γνώριζα ότι μπορεί να βρίσκομαι εκεί μέσα, θα ένιωθα πιο καλά με τον εαυτό μου και όχι γιατί έχω κάποιες παρεξενιές αλλά εντάξει ρε εσύ και on the record το έλεγα τις προάλλες στον Κυριάκο όταν ήμουν μικρή μέχρι και τώρα έπαιζα πάρα πολύ με τα μαλλιά μου είχα μανία μανία όμως έτσι τώρα μπορούμε να αντιληφθούμε όλοι πλέον ότι ήταν streaming ότι ήταν μια άβολη στιγμή που εγώ προσπαθούσα να έχω το κέντρο του μυαλού μου σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι για να ηρεμήσω, για να μπω σε συγκέντρους, οτιδήποτε.
Τότε ήταν απλά, αχ τι και ότι παίζει με τις μπούκλες της. Όχι. Όχι. Ήταν η steaming mechanism, ήταν ξεκάθαρο αυτό το πράγμα. Ναι, προφανώς δεν παίζεις με τις μπούκλες σου. Αλλά θέλω να πω ότι συμβαίνει γενικά να χρειάζεται να κάνουμε κάποια επαναλαμβανόμενη κίνηση ή κάπως να απασχολούμε το μυαλό μας για να συγκεντρωθούμε.
Αυτό συμβαίνει σε πολλοί κόσμο. Δεν σημαίνει ότι απαραίτηται στο φάσμα. Όχι, Αναστασία. Εγώ πιστεύω ότι όλοι είμαστε στο φάσμα. Σε άλλο βαθμό. Εννοείται. Ναι, εννοείται. Άρα ναι. Επίσης να πω ότι αυτό το Σαββατοκύριακο στην Αθήνα είχε νομίζω και αγώνες ευαισθητοποίησης για τον αυτισμό. Είχε πεντάρι, δεκάρι, κάτι τέτοιο Άλλη ηθιά Δεν το γνώριζα Πήγες σε άλλο πεντάρι Πήγα σε άλλο πεντάρι εγώ Αν το ήξερα θα πήγαινα σε αυτό Αλλά το έμαθα αφού είχα κλείσει στο άλλο Οπότε τέλειο Πάρα πολύ ωραίο Φαντάστηκ, ωραίες μέρες πέρασαν Και διανύουμε μέρες Πάσχα Οπότε γενικά ο εθελοντισμός Υπάρχει στις περιόδους Στις περιόδους των γιορτών Νιώθω ότι υπάρχει αυτή η ευαισθητοποίηση Λίγο παραπάνω Γενικά νομίζω αυξάνεται η ευαισθητοποίηση Σε πολλά θέματα, στο κομμάτι του εθελοντισμού γενικά Νομίζεις ε Έτσι νομίζω Ελπίζω Ωραία, για πέ Εσύ τι έχεις να μας πεις Εγώ τίποτα σημαντικό Ζω μονάχα μικρό Και χύσει τραγουδάκι Γίνεται τραγουδιστικό podcast Σε κάθε ρε Εγώ τίποτα, όλο το Σαββατοκύριακο η αλήθεια είναι ότι
χαζοβλέπω την φάση με το revenge porn βίντεο του Νίκη κτλ που είναι αυτό που λες τι τέλεια μετά από εννιά χρόνια επιτέλους νίκησε Τι τέλεια, wow, πέρασαν μόνο εννιά χρόνια Ναι, πραγματικά, σε αυτή τη χώρα και εκτός ότι, ακριβώς εκεί θέλω να μείνουμε εκτός ότι πέρασαν εννιά χρόνια συμβαίνει το ξέρω εγώ δυο βράδια μετά να πεις ότι θα πάνω να το γιορτάσω με την παρέα μου και να βρίσκεται ο ένας από τους δύο ανθρώπους που έχει κρυθεί ένοχος στο ίδιο χώρο και να διασκεδάζει γιατί πρακτικά δεν έχω καταλάβει τελικά ποιος νίκησε γιατί το θύμα το ξέρουμε όλοι, το βίντεο το έχουν δει στην αίθουσα που έχετε κοιτώσει για το θύμα ξέρουμε τα πάντα και για το θήτη δεν ξέρουμε τίποτα ούτε το όνομά του ούτε τη φάτσα του ούτε τίποτα και εκτός ότι πρακτικά βγαίνει ο ίδιος να διασκεδάσει γιατί είναι αυτό που είπε και η ίδια ότι στην κοινή τέτοια ανήκει σε εκείνη αλλά στα χαρτιά ανήκει σε εκείνος γιατί το όνομα του εκείνη δηλαδή τα όνομα τους δεν βγήκαν πουθενά, δεν έχουν μπει στη φυλακή
είναι έξω με αναστολή και βγαίνουν έξω να διασκεδάσουν και εκτός ότι συμβαίνει αυτό εντέλει μετά το θύμα μπλέκει και ένα ολόκληρο Σαββατοκυριακό θα μπορούσε να μείνει στο αυτόφορο. Ευτυχώς με την εντολή της έγκαιλες εν τέλει αποφαίθηκε. Αλλά ρε φίλε, δηλαδή πραγματικά, σε τι χώρα ζούμε. Δεν ξέρω πώς είναι σε άλλες χώρες, βασικά να μην κρίνω.
Γενικά αυτή η κατάσταση ότι μια τέτοια υπόθεση παίρνει εννιά χρόνια να εκδικαστεί και από έναν άνθρωπο που είχε πείσμα, χρήματα και δεν φοβήθηκε ενώ άλλες κοπέλες έχουν στερήσει τη ζωή τους δεν έχουν καν χρήματα να ασχοληθούν θεωρούν ότι περισσότερη ζημιά θα κάνεις σε αυτούς παρά εν τέλει θα έχουν κάτι να κερδίσουν και μετά εκτός από αυτό εφόσον σε πιάνει η οργή ότι όχι ρε φίλε δεν γίνεται να διασκεδάζουμε και οι δύο μετά από αυτό που μου έχει κάνει και θα το δημοσιοποιήσω το όνομα θα σε βάζουν και φυλακή και είσαι το θύμα το περιστατικό βέβαια ήταν ότι Όχι μόνο ήταν έξω και διασκέδαζε, ήταν στον ίδιο μαγαζί και θα καθόταν σε διπλανά τραπέζια.
Κάτι το οποίο ζήτησε η Ιωάννα Τούνη να μην γίνει, να την βάλουν αλλού ή να τον διώξουν βασικά τον άνθρωπο αυτό, λέγοντας το τι έχει γίνει, τι έχει εκδικαστεί κλπ. Κάτι το οποίο δεν συνέβη και σηκώθηκε και έφυγε η ίδια. Εγώ αυτά τα posts Πλειθυντικός Τα stories τα έχω δει live Δηλαδή είδα live Όλο το κατεβατό που είχε γράψει η Ωάνα Τι έγινε το πρωί μου το βράδυ Και είδα live που ανέβασε το βιντεάκι Με αυτόν τον άνθρωπο με το ονοματεπώνυμο του Και το χαϊδευτικό του Δεν θα το πούμε εδώ πέρα Όχι βέβαια Κανένα πρόστιμο Στο μικρό μας καναλάκι Όχι δεν πρόκειται και ξέρεις τι σκέφτηκα λίγο γιατί δεν έχω καθόλου καθόλου εικόνα από βάση νομικού πλησίου της ίσως της πίετός δηλαδή όταν ανεβάζεις έναν άνθρωπο παρά τη θέλησή του τι μπορεί να κάνει και τι μπορεί να κυνηγήσει αλλά ακόμη και να είχε δικαίωμα αυτός να της κάνει μήνυση που ανέβασε στο πρόσωπό του και δημόσια τα στοιχεία του κτλ είναι αυτό που λες πόσα χρόνια χρειάστηκαν ένα θύμα να βρει τη δικαίωση
μετά από χρόνια εξευτελισμού και ταπείνωσης που όντως ο τέλος δεν είχε κερδίσει τίποτα είχε ταλαιπωρηθεί εντάξει σου έρχεται μια γέννηση δικαίωσης και μόνο που στο τέλος δεν σε βγάζουν τρελή και σου λένε μπράβο να έχεις δικαιώσει όχι εννοείται ότι είναι δικαίωση απλά θα ήταν δικαίωση αν όντως έβλεπες να τιμωρούνται οι ένοχοι με κάποιο τρόπο Και αυτό. Και στην αντίπερα όχθη βλέπεις ότι όντως κάτι το οποίο μπορεί να μην ήταν σωστό, αυτό που έκανε Ιωάννη Τουρκού, μπορεί να μην ήταν σωστό νομικά, αλλά βλέπεις πόσο γρήγορα έδρασε η αστυνομία να μπει αυτό, φοροναγίνει, όλα όπως πρέπει. Εδώ, ας πάνε όλα όπως πρέπει, γιατί δεν έχει δύναμη μάλλον αυτή η γυναίκα να κάνει κάτι άλλο, δεν έχει μάλλον τα μέσα, δεν έχει κάποιο όνομα σαν αυτή τη μεγάλη πόλη.
Οπότε, that's it. Ναι, και έβλεπα ένα βίντεο που κάποιος έλεγε συγχαρητήρια στην ελληνική αστυνομία που άλλες φορές δεν υπάρχει καν, αλλά σε αυτή την περίπτωση έδρασε τόσο γρήγορα και έστειλε ένα περιπολικό να πάρει αυτό ο φόρος, ξέρω εγώ, ένα θύμα πρακτικά. και το άλλο που ας πούμε εγώ είδα ένα βίντεο μιας κοπέλας και με σώκαρη κάπως η σκέψη γιατί στην αρχή εγώ που το είδα πείσμοσα γιατί λέω όχι ρε φίλε δεν μπορεί αυτός να διασκεδάζει δεν γίνεται να μην υπάρχει ένα νομικό πλαίσιο που να μπαίνει φυλακή ή οτιδήποτε ξέρω εγώ και να διασκεδάζει λες και κέρδισε και το όνομα του να είναι κρυφό και όλα αυτά εγώ το είχα σκεφτεί πιο έτσι πιο πολύ κοινωνικά αλλά ανέβασε μια κοπέλα που έλεγε ότι φαντάσου αυτό να τον βλέπεις έξω να είσαι μια ελεύθερη κοπέλα να σου αρέσει και να πεις ότι α τι ωραία να φλερτάρω α ένας ωραίος τύπος που μου αρέσει με φλερτάρει τον φλερτάρω και να μην ξέρεις καν ότι έχει κρυθεί ένοχος για κάτι τέτοιο γιατί αν το ήξερες υπήρχε περίπτωση ποτέ
να φλερτάρεις με έναν τέτοιον άνθρωπο ή οτιδήποτε ποτέ δεν ξέρεις πρακτικά ποιος είναι δίπλα σου με ποιον άνθρωπο μπορεί να φλερτάρεις να μιλήσεις, να πιάσεις μια φιλία και να έχει κάνει κάτι τέτοιο σε μια άλλη γυναίκα δηλαδή αυτό αν το σκεφτείς είναι ρε φίλε, ναι πως δεν το είχα σκεφτεί έτσι και έτσι προφανώς κοίτα θα σου πω βέβαια εδώ πέρα θα κάνω κατά λίγο κατά λίγο ναι γενικά είμαι άνθρωπος που πιστεύω στο σωστό σύστημα σοφρονισμού το σωστό όμως έτσι όπου οποιοςδήποτε για το οτιδήποτε κάνει κρίνεται αθώς ή όχι ή μη και έχει την αντίστοιχη κατάληξη μετά καλά το σύστημα σοφρονισμού και θα γίνει καλύτερος άνθρωπος το σύστημα σοφρονισμού πρέπει να έχει περάσει πρώτα η τιμωρία για να σοφρονιστείς μετά και να επανενταχθείς Αν είναι όλα, πέρασαν και δεν ακούμπησαν και δεν ξέρουμε καν το όνομα, ποιος ο φρονισμός.
Κοίτα, το όνομα δεν είναι θέμα σοφρονισμού. Το θέμα είναι άνθρωπος, αναλόγως το έγκλημα που έχει κάνει, να καταδικάζεται ή όχι και αντίστοιχα αυτό που κρίνεται να έχει σαν τιμωρία. Από εκεί και πέρα, ένα σωστό σύστημα σοφρονισμού, θεωρητικά, όταν αφήνει τον άνθρωπο ελεύθερο στην κοινωνία σημαίνεται ότι ο άνθρωπος ό,τι και να έχει κάνει ό,τι έγκλημα και να έχει κάνει έχει δικαίωμα στην επανένταξη και δεν θα έπρεπε να μας νοιάζει το τι έχει κάνει και ότι δίπλα μου είναι ένας βιαστής αν αυτός ο βιαστής έχει περάσει και έχει κάνει τα χρόνια του και τα λοιπά και και και ό,τι είναι σωστό σε ένα σοφρονιστικό σύστημα θα έπρεπε να είμαστε δεκτικοί στο να τον επαναεντάξουμε.
Σε αυτή την περίπτωση, αυτό που είπες, αντιλαμβανόμαστε ότι δεν έχει υπάρξει τίποτα τέτοιο. Τίποτα. Ούτε μια κοινωνική εργασία. Κάτι, ρε αδερφέ, κάτι. Μια μετάνοη με τα μέλη να φανεί κάπως. Δεν υπάρχει καν σε πολλά πολλά εισαγωγικά ο διασυρμός. Εγώ γι' αυτό αναφέρω το όνομα. Δηλαδή όταν το αποτέλεσμα της δίκης είναι να κάνουμε τα πάντα έτσι ώστε να μην είναι κρυφό το όνομα του θήτη που έχει κάνει αυτό το πράγμα σε μια άλλη γυναίκα γιατί δεν είναι ότι, οκ, έκλεψε ένα μαγαζί ρε παιδί μου κάνεις κάτι στον συνάνθρωπό σου μπορεί αύριο μεθαύριο σε μια άλλη κοπέλα να το ξανακάνεις δεν υπάρχει καν η κοινωνική ας πούμε τιμωρία σε πολλά πολλά εισαγωγικά ενώ για το θήμα ξέρουμε τα πάντα της έχει μείνει ρε τσινιάθα για εννιά χρόνια τη δείχναν με το δάχτυλο σε πολλά πολλά εισαγωγικά για το θήτη δεν υπάρχει καν ο κοινωνικός διασυρμός δηλαδή όταν το ίδιο βράδυ της δίκης σου βγαίνεις να γλεντήσεις σαν να κέρδισες εσύ σαν να ήταν η συκοφαντία όλο αυτό δεν υπάρχει
πουθενά η σκέψη του ισοφρονισμού δεν έχουμε φτάσει καν σε αυτό το επίπεδο. Είναι λάθος γενικά όλο το πλαίσιο γιατί δεν θα έπρεπε να σκεφτόμαστε έτσι Δεν θα έπρεπε να σκεφτούμε εκδικητικά. Ακριβώς. Θα έπρεπε να έχει λυθεί ήδη το ζήτημα, να έχει τιμωρηθεί με σωστό τρόπο αυτός ο άνθρωπος, όχι κοινωνικά, όχι επειδή είμαστε εμείς δικαστές και τον έχουμε διασύρει.
Θα έπρεπε να έχουμε δει ότι έχει γίνει ό,τι έχει γίνει και βρήκε την τιμωρία του με τον σωστό τρόπο. αλλά από τη στιγμή που όλο το σύστημα σε απογοητεύει σου βγαίνει μετά η δικαίωση που θέλεις να την έχεις με αυτόν τον τρόπο που είναι βέβαια λάθος τρόπος σκέψης έτσι δεν θα έπρεπε να είμαστε εκδικητικοί απέναντί του αν είχε περάσει αν είχε περάσει αυτό είναι ειδοποιώς διαφορά ότι απέθηκε μετά από 9 χρόνια σαν να μην έχει γίνει τίποτα σαν να ήταν κάτι φυσιολογικό Πέρασαν βασικά 9 χρόνια.
Αυτό από την πρώτη στιγμή σου προκαλεί όλο αυτό το πράγμα θυμό. Γιατί είναι 9 χρόνια και ξαναλέω ότι ήταν ένας άνθρωπος που είχε λεφτά και μπορούσε να το κάνει ενώ άλλες γυναίκες έχουν κλειστεί στον εαυτό τους, έχουν στερήσει τη ζωή τους. 1000-2000. Δεν μίλησαν ποτέ για να μην υποστούν αυτόν τον κοινωνικό διοσυρμό, ενώ μπορεί να ήταν τα θύματα ας πούμε.
Οπότε από την αρχή η όλη κατάσταση και όλες αυτές γενικότερα οι καταστάσεις Σου δημιουργούν αυτό το θυμό και ψάχνεις αλλού τις λύσεις εφόσον το σύστημα δεν λειτουργεί σωστά Έχεις δίκιο, έχεις δίκιο Είναι τραγικό και όντως 9 χρόνια το να συντηρείς έναν δικηγόρο Το να αντέχεις ψυχολογικά το να σε διασύρουν σε κάθε τηλεοπτικό καναλάκι και εκπομπούλα και εντάξει στο διαδίκτυο ενώ προσπαθείς να ανελιχθείς και να κάνεις κάτι μόνος και τα λοιπά όχι νομίζω μία στις δύο, τρεις στις τέσσερις γυναίκες δεν θα μπορούσαν να το κάνουν είναι πάρα πολύ λίγοι για τα άτομα που θα τάντοχαν αυτό το πράγμα το μαρτύριο, εννιά χρόνια για να μην πούμε ότι στη δίκη άκουσα ότι αυτό το βιντεάκι εμφανίστηκε πολλαπλές φορές για να εμπεδώσουμε τι ακριβώς συνέβη τέλος πάντων Ελπίζω κάπως έστω να είναι η αρχή αυτή η γυναίκα που στάθηκε τόσα χρόνια τόσο δυνατά και τα λοιπά και να να καταλήξει ουσιαστικά σε ένα σωστό πόρισμα γιατί δεν θεωρώ ότι είναι πολύ σωστό όλο αυτό και δεν θεωρώ ότι... Τα ξέχει κρυθεί
τώρα δεν αλλάζει κάτι νομίζω Δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί τώρα όλο αυτό λόγω του ονόματος που εμφανίστηκε και τα λοιπά γιατί δεν ξέρεις το ένα πίσω από το άλλο τι μπορεί να φέρει για άλλη μια φορά μιλάμε για γενική το topic γιατί αυτή η κοινωνία μας απογοητεύει ξεκάθαρα νομίζω ότι εκεί που λέω δεν έχω κάτι να φέρω σήμερα γίνεται κάτι τέτοιο που αυτά πλέον γίνονται κάθε μέρα οπότε πάντα θα έχουμε να συζητάμε κάτι αχ θεούλη μου λοιπόν Αναστασία σκεφτόμουν τις πορεάλες ότι θέλω να βάλουμε ένα section σε αυτό το επεισόδιο ή σε κάθε επεισόδιο, αν έχουμε χρόνο να λόγω, δηλαδή, τι θα έχουμε να συζητήσουμε. Για να φέρνω σε Μάη, ημί, δηλαδή, ημιφιλοσοφικά θέματα συζήτησης.
Δεν καθόλου φιλοσοφικά. Ωραία. Αλλά είναι θέματα τα οποία μπορούμε να κάτσουμε να τα σκεφτούμε, να τα αναλύσουμε λίγο μεταξύ μας. Και αυτό που μου αρέσει είναι ότι μπορεί οποιοςδήποτε να μας ακούει. Να μπει μέσα στην παρέα και να κάνει το ερώτημα στον εαυτό του. Ας φιλοσοφήσουμε Και βάζουμε άλλη μουσική τώρα Ας φιλοσοφήσουμε Αυτό θέλω να πω ότι Αν θέλεις να το κάνουμε ξεχωριστό session Δεν είναι ξεχωριστό έτσι Μπαίνει μουσική και μου πετάς τίτλο Θα το κάνεις σωστά Εντάξει ωραία Πάμε τώρα Στο ημιφιλοσοφικό section Αναστασία Θα σου κάνω την εξής ερώτηση ρητορική ερώτηση, αλλά ρητορική όχι θα μου απαντήσεις μετά απλά έχει ένα μακροσκελές κομμάτι λοιπόν αν η ζωή σου ήταν ταινία και οι θεατές έχουν δει τα πάντα μέχρι σήμερα, ό,τι έχει συμβεί στη ζωή σου αυτή τη στιγμή που μιλάμε τώρα τι θα τσίριζαν στην οθόνη για σένα ότι πρέπει να κάνεις τι θα τσίριζαν στην οθόνη τους για σένα ότι πρέπει να κάνεις Κάτσε σκέψου το να βάλω το σε κεφάλι σου να γελάς γιατί το αστείο είναι
με το που κάνει κάποιος αυτή την ερώτηση η απάντηση έρχεται αυτόματα δηλαδή ξέρεις τι θα έλεγαν ξέρεις τι θα φώνοζαν έρχεται αυθόρμητα και εύκολα αλλά δεν είναι αυτό όχι απλά μετά η επόμενη μου ερώτηση αφού κάθεσαι και το να με χλέπεις τώρα στο μυαλό σου είναι γιατί δεν το κάνουμε γιατί δεν το αλλάζουμε γιατί δεν το κάνουμε σήμερα, άντε αύριο γενικά όσο πιο σύντομα μπορούμε γιατί ενώ γνωρίζουμε ότι μπορούμε να το κάνουμε, γνωρίζουμε ότι πρέπει να αλλάξει, δεν το κάνουμε απευθείας και αφού γνωρίζουμε όντως την απάντηση μας ήρθε τόσο αφθόνιτο και άμεσα στο κεφάλι μας είναι απλά ένα βήμα που πρέπει να κάνεις μπροστά είναι πολύ εύκολο να το σκεφτείς σαν εξωτερικός παρατηρητής, σαν τρίτο άτομο που καθόμαστε και λέμε για μία ταινία, για μία σειρά, σαν επεισόδιο, τι μπορεί να γίνει.
Αλλά όταν είσαι εσύ ο πρωτογονιστής, είναι όλα δύσκολα, αδύνατα. Πολύ ωραία ερώτηση. Πάρα πολύ ωραία. Και κάθεσαι και σκέφτεσαι, είπες λίγο... Ναι, άσε με λίγο να σκεφτώ. Άσε με λίγο, δέκα λεπτά να σκεφτώ. και να κλάψω στο τέλος για πόσο πράγματα δεν έχω κάνει δες το να μην πληρώνω τον ψυχολόγο, να το κάνουμε εδώ όλο αυτό ψήνεστε παιδιά, εγώ για το τελευταίο δεκαετάρτακι σε κάθε επεισόδιο θα σας φέρνω τέτοια πράγματα ακριβώς λοιπόν εγώ πιστεύω ότι ο κάθε άνθρωπος ξέρει τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει στη ζωή του δεν θεωρώ ότι όλοι θελοτυφλούμε και περιμένουμε να μας έρθει η θεία φώτιση.
Συμφωνεί και ο Μάιλο. Μισό λεπτό να το ανοίξω την πόρτα. Επανήρθαμε λοιπόν. θα ήθελα σε αυτό το σημείο που η Αναστασία έλειπε και είχαμε κάνει cut να βάλουμε να παίζει μουσική elevator αναμονή αυτό θεωρώ λοιπόν ότι ο κάθε άνθρωπος ξέρει τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξει στη ζωή του δηλαδή προφανώς δεν είσαι έστω λέω εγώ τώρα ένα τυχαίο παράδειγμα ότι η πύχη πρέπει να αλλάξει στη δουλειά τυχαίο παράδειγμα μας απαντάς την ερώτηση έμεσα τώρα Ωραίο παράδειγμα.
Οκ, οκ, εντάξει. Ας κρύβουμε λίγα λόγια, γιατί δεν ξέρουμε πλέον πόσοι μας ακούνε εκεί έξω. Ποιος ακούει, έστω. Σίγουρα δεν είναι το ίδιο την πρώτη στιγμή που θα κάνεις τη συνειδητοποίηση με το έχει περάσει π.χ. ένας χρόνος και πρέπει σιγά σιγά να το κάνω. Σίγουρα. Αλλά θεωρώ ότι από πολύ νωρίς ξέρεις τι είναι αυτό που πρέπει να αλλάξεις.
Τώρα, ο λόγος που δεν το αλλάζεις είναι γιατί από κάθε κατάσταση κάτι κερδίζεις. Δηλαδή θεωρώ ότι, βασικά θέλω να πιστεύω ότι υπάρχουν πέντε πράγματα τα οποία για κάποιο λόγο σε κρατάνε στη συγκεκριμένη κατάσταση που ίσως να είναι δυνατά, να είναι ένα δυνατό χαρτί, μην μου πεις το πιο αδιάφορο πράγμα στον κόσμο, που σε κάνουν να πεις ότι «Οκ, θα συμβιβαστώ με τα άλλα δύο που είναι κακά για χίδι άστημα ή για όλη μου τη ζωή ας πούμε, γιατί κερδίζω έστω αυτά τα πέντε που είναι πολύ δυνατά».
Κύριε, σε αυτό το ερώτημα το θεωρητικό που μας έθεσες όμως, υπάρχουν καλά και κακά. Υπάρχουν πράγματα τα οποία δεν έχουμε τολμήσει ποτέ να κάνουμε. Λόγω φόβου. Λόγω φόβου σε αποτυχίας. Οπότε ή μένουμε σε μια κατάσταση που ξέρουμε ότι είναι πραγματικά κακή, δεν έχει κανένα θετικό, πάλι λόγω φόβου της αλλαγής. Ναι. Και το ερώτημα νομίζω εγγύεται πιο πολύ στο για ποιον λόγο, αυτό που μου κρατάει δηλαδή μέσα στο δικό μου κεφάλι είναι το ότι για ποιον λόγο μας είναι πιο εύκολο να κρίνουμε τις αποφάσεις και τα πράγματα που τολμάει να κάνει ένας τρίτος και να πούμε πολύ εύκολα ρε Σεάνα Στασία σήκω περπάτα βγες μια βόλτα γιατί κάθεσαι στον καναπέ σου φύγε από αυτή τη δουλειά μην φας αυτό το γλυκό δεν το χρειάζεται δηλαδή όλα αυτά τα εύκολα πράγματα που φωνάζουμε σε έναν τρίτο και στον εαυτό μας είναι όλα αδύνατα και αδιέξοδα και παράλογα και ένα βαρύ φορτίο που απλά μας πλακώνει όσο το σκεφτόμαστε θεωρούμε ότι δεν υπάρχει καμία λύση, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα να καλυτερέσεις το σήμερα,
το αφήνεις, το αφήνεις, το αφήνεις, διαιωνίζεται, ενώ είναι πράγματα που είναι και εύκολα, έτσι, εν τέλει. Είναι δυστυχώς πολύ δύσκολο να κάνουμε την ενδοσκόπηση που λέμε και να κοιτάξουμε μέσα μας τι είναι αυτό που μας κάνει κακό, ενώ είναι πολύ εύκολο να τα αναγνωρίσουμε στον άλλον. Γιατί είναι ότι μας μάθανε, ειδικά στη δικιά μας γενιά, μας μάθανε να μην... ότι ο εαυτός μας δεν έχει τόσο πολύ αξία.
Ότι έχει περισσότερη αξία τι κάνεις στον άλλον, το κακό που κάνεις στον άλλον ή ότι ο άλλος είναι πολύ πιο σημαντικός για σένα από ο ίδιος σου εαυτός. Οπότε τα καμπανάκια σου χτυπάνε πολύ εύκολα στον άλλον γιατί θες να τον προστατέψεις αλλά είναι πολύ δύσκολο να χτυπήσουν για σένα. Να πεις ότι κάτσερες εσύ εγώ τώρα που με βάζω και κάνω αυτές τις επιλογές.
Γι' αυτό σου είπα ότι θέλω να πιστεύω ότι κερδίζουν πέντε δυνατά χαρτιά. Γιατί υπάρχει η μία περίπτωση αυτή, ότι ένας άνθρωπος βολεύεται με μια κατάσταση γιατί μπορεί να κερδίζει πέντε καλά πράγματα και τα τρία να είναι κακά και οκ να τα δέχεται. Αλλά υπάρχει και αυτό που παρουσιάζεις εσύ όντως, ότι λόγω του φόβου κρατιόμαστε πίσω, δεν κάνουμε το επόμενο βήμα, φοβόμαστε να ρισκάρουμε.
και αυτό είναι γιατί κάπως νομίζω ότι έχουμε μεγαλώσει με αυτόν τον τρόπο το να μην πιστεύουμε τόσο πολύ στον εαυτό μας και να μην στηρίζουμε τόσο πολύ εμείς τους εαυτούς μας. Είναι σαν να περιμένουμε μόνιμα κάποιος άλλος να μας στηρίζει, να μας δίνει το κίνητρο όπως κάνουμε εμείς στους άλλους και δεν κοιτάμε τόσο πολύ ότι αυτό πρέπει να το κάνουμε εμείς για τον εαυτό μας.
γι' αυτό λέω και ήρθα και εγώ με το ερώτημα γιατί αυτό το πράγμα ακριβώς προδοτεί το ότι με το που ρώτησα εγώ κάτι πάρα πολύ απλό σε όλους θεωρώ ήρθε ένα πράγμα δύο πράγματα στο μυαλό σημαίνει ότι για να τα σκεφτήκαμε γνωρίζουμε ότι μπορούμε να τα κάνουμε για να σκεφτήκαμε το τι χρειάζεται αλλαγή και ότι θα μου φώναζε κάποιος να αλλάξει αυτή τη στιγμή αν μπορούσε γνωρίζω ότι μπορώ να το κάνω ότι έχω τη δυνατότητα δεν θα σκεφτόμασταν τόσο στιγμιαία κάτι αδύνατο, κάτι δύσκολο π.χ. να αγοράσω αύριο ένα αυτοκίνητο δεν θα το αναζητούσουμε στο κεφάλι σου θα σου βγούσαν αυθόρμητα σαν πρώτη σκέψη οι πρώτες σκέψεις που έρχονται είναι αυτές που έχεις ήδη στο μπροστά μέρος του κεφαλίου σου τα έχεις ήδη σκεφτεί ότι θες να αλλάξουν και απλά τα αμελείς Τα αφήνεις για αργότερα Γιατί θεωρείς ότι θα έχεις τον χρόνο Κάτι που δεν ισχύει επίσης Μην το πάω τόσο βαθιά Και φιλοσοφικά και dark Και είμαστε όλοι μηδενιστές και κλαίμε Εγώ πιστεύω ότι πάντα έχεις τον χρόνο να αλλάξεις αυτό το οποίο δεν σου αρέσει
Αρκεί να το συνειδητοποιήσεις Και αρκεί να μην σε χτυπήσει αύριο ένα μάξι Και πεθάνεις Αναστασία Με δέσπινα έλεος Αυτό δεν έχει να κάνει Γενικά η αναβλητικότητα και εμένα και σαν δέσποινα είναι κάτι που με διατρέχει α, τι πάλι το διακατέχει, από την προηγούμενη εβδομάδα δηλαδή τι γίνεται πια είναι κάτι που με χαρακτηρίζει τέλος πάντων η εναυλητικότητα, από παιδί οτιδήποτε μπορούσα να το κάνω αργότερα μέσα στην μέρα, την επομένη, μέσα στη βδομάδα μέσα στο μήνα, το άφηνα και είναι κακό κακό χούλι, γιατί αυτό πράγμα γίνεται τρόπος ζωής ναι ήθελα να πω ότι εγώ όταν έχω βρεχθεί σε αντίστοιχες καταστάσεις προσπαθώ να σκέφτομαι αυτή την πλευρά που με φοβίζει να σκέφτομαι ότι αν έρθουν όλα αυτά που με φοβίζουν που ποτέ δεν έρχονται αλλά αν έρθουν όλα αυτά που με φοβίζουν ποιο θα είναι το χειρότερο πιθανό σενάριο δηλαδή και είναι τόσο κακό αυτό το χειρότερο πιθανό σενάριο πάντα προσπαθώ να σκέφτομαι με αυτόν τον τρόπο όταν έχω να πάρω ας πούμε μία μεγάλη απόφαση
σε πολλά εισαγωγικά για να κρίνω αν αυτά που με φοβίζουν είναι όντως τόσο τρομακτικά. Και δυστυχώς ναι, νομίζω ότι ο τρόπος που έχουμε μεγαλώσει μας κάνει να μην παίρνουμε εύκολα τις αποφάσεις. Δηλαδή σκέψου και εμείς όταν δίναμε πανελλήνιες. Έχεις τους βαθμούς, γράψε, δήλωσε ιατρική για να έχεις μια σίγουρη δουλειά ή δήλωσε δασκάλα για να διοριστείς σίγουρα ας πούμε.
υπήρχε αυτή η σιγουριά πάντα από πίσω στις συμβουλές όλων ότι δεν έδωσες πανελλήνες, είσαι αποτυχημένος οπότε ναι αυτό είναι και λίγο πως μεγάλωσαν και οι δικοί μας που ζήσανε με δυσκολίες και με φτώχει οπότε θέλανε κάτι σίγουρο και σταθερό για εμάς μας το πέρασαν και το πλάσαν αυτό παίρνει μπάλα ισχύει και ο τρόπος που μεγαλώσαμε παίζει πολύ μεγάλο ρόλο για το τρόπο που σκεφτόμαστε και λειτουργούμε τώρα.
Τι να πω... Καταλήγουμε στην ψυχοθεραπεία. Ναι, όλα εκεί. Να κάνετε ψυχοθεραπεία για να νιώθετε πιο δυνατοί με τον εαυτό σας, πιο σίγουροι για να κάνετε αυτό το βήμα που φοβάστε να κάνετε. Επίσης, κάτι που βοηθάει εκτός από το worst case scenario που κάνεις εσύ Αναστασία και το κάνω και εγώ βασικά, μου αρέσει να βγάζω όλα τα παιθανά σενάρια μου. Όχι μόνο το χείριστο που μπορεί να τύχει. Μ' αρέσει να πλανάρω οποιαδήποτε κατεύθυνση μπορεί να πάρει οποιαδήποτε τροπή μπορεί να πάρει ένα ζήτημα.
Αυτό είναι πολύ κακό και πραναλυτικό. Κάτι άλλο που με βοηθάει πάρα πολύ αφού λέμε ψυχολογικά τρίξ είναι να το λέω σε κάποιον. Δηλαδή, να του λέω το βαρύ το βαθύ αυτό το πράγμα που έχει πατήσει πάνω μου σαν ελέφαντας που εγώ το βλέπω τεράστιο αλλά με το που το πω out loud, δηλαδή το ακούσω εγώ με τα αυτιά μου απ' έξω όμως το λέω έξω το τείχο Α, μπορεί να το λέει σε κάποιον, σε ένα άδειο δωμάτιο Με το που το πεις απ' έξω σου και δεν το τριβελίζει μες στο κεφάλι σου Γίνεται πιο ελαφρύ Ναι, και βγάζει και ένα νόημα Μπορείς να βρεις πιο εύκολα τι πλάνο, μπορείς να ακολουθήσεις Το θέμα είναι να προσέξεις σε πολλά εισαγωγικά να προσέξεις σε ποιον θα το πεις Δηλαδή πρέπει να τον εμπιστεύεσαι τόσο πολύ αυτό που θα το πεις, γιατί ο καθένας μετά έρχεται και λέει τη γνώμη του.
Ξέρεις σε ποιον. Σε έναν ψυχολόγο. Ξεκάθαρα. Και ο καθένας λέει τη γνώμη του, είτε καλοπροαίρετα είτε κακοπροαίρετα και μετά μπορεί να σε μπερδέψει. Εντάξει. Αλλά το καταλαβαίνω αυτό ότι όντως κι εγώ όσες φορές έχω μοιραστεί το βάρος που λέμε, είναι πάντα πολύ πιο ελαφρύ το ακούς όταν το ακούς κάτι. Καταλαβαίνεις ότι δεν είναι τόσο Κυριολεκτικά το ακούς Και καταλαβαίνεις ότι δεν είναι κάτι τόσο τεράστιο Δεν είναι κάτι που Είσαι ο πρώτος που θα το κάνεις Σε πολλά εισαγωγικά Δηλαδή το παράδειγμα που φέραμε με τη δουλειά Αυτό συμβαίνει συχνά Άνθρωποι να αλλάζουν δουλειές κτλ Καταλαβαίνεις ότι δεν είσαι ο πρώτος που θα το κάνει Άρα It's ok γίνεται Ναι Οπότε όντως με το που το φωνάζεις Λίγο γίνεται πιο ελαφρύ και καθαρίζει κάπως το πλάνο ωραία άρα θα έρχομαι συνεχώς με τα φιλοσοφικά ή μη φιλοσοφικά θέματα συζήτησης ελπίζω να σας προβλημάτισα να καθίσατε όντως να σκεφτείτε τι θα λέγατε στον εαυτό σου που το βλέπετε στην tv κάτσε να σας έχει συσκέψει γιατί δεν μας είπες
απέφυγες την απάντηση μου είπες απλά να φιλοσοφήσω η αλήθεια είναι ότι είπα είναι εργητορική, δεν χρειάζεται να απαντήσεις για να μην σε φέρω στο στόχαστρο. Αλλά στο επόμενο επεισόδιο θα ξεκινήσουμε πρόλογο απαντώντας η Αναστασία στο ερώτημα. Εγώ νομίζω ότι έπαντσες, αλλά οκ, άμα θέλεις να το πω τόσο συγκεκριμένα. Όχι, όχι, εντάξει, εντάξει.
Οκ. Αυτά από την πλευρά μου. Αυτά. Τίποτα. Εγώ, κλείνοντας θέλω να πω ότι μου έδωσες μια ιδέα με το βίντεο που ανέβασες όντας άρρωστη ότι οι άνθρωποι θα μας έκουνε μεγάλη πέμπτη στα ταξίδια τους και Παρασκευή κτλ. Σκέφτηκα να διαβάσω δύο-τρία πολύ περίεργα έθιμα που κάνω σε διάφορες χώρες το Πάσχα που εγώ κάποια τα έχω ακούσει πρώτη φορά και θέλω να σου πω ότι διαβάζω ένα άρθρο το οποίο έχει μέσα για μαστιγώματα κτλ.
Και μέσα στα δέκα περίεργα έθιμα έχει και το τυβάφι με μισκόκινα τα αυγά. Παράξενο. Ναι, εδώ οι άλλοι μας τηγώνονται και τα κόκκινα αυγά είναι τα περίεργα. Είναι τις ίδιες νομοτάξεις. Εντάξει, οκ, το καταλάβω. Καλά, τα κόκκινα αυγά για μας είναι το αίμα του Χριστού. Προφανώς δεν έχει να συζητήσουμε κάτι παραπάνω. Θέλω να σου πω λοιπόν ότι στην Τσεχίγια στη Σλοβακία, Δέσποινα, αν είσαι γυναίκα, πρέπει τη Δευτέρα του Πάσχα να μείνεις μέσα στο σπίτι γιατί τόποιοι άντρες και αγόρια περιφέρονται στους δρόμους με μαστίγια από ιτιά και μαστιγώνουν γυναίκες ελαφριά είναι εστολισμένα εντεμεταξύ τα μαστίγια δεν πρόκειται να είναι υπόδεινα αλλά έχει σκοπό να ενθαρρύνει την καλή υγεία και ομορφιά τώρα με ποιον τρόπο δεν ξέρω νομίζω έχουν λίγο στρεβληκόν γιατί είναι υγεία και ομορφιά. Ισχύει, ισχύει.
Δεν ξέρω αν... Τώρα, εντάξει, πολλά από αυτά ξεκίνησαν θρησκευτικά και πολλά διάβασα ότι είτε εντάξει δεν γίνονται καν, είτε έχουν πάει σε άλλο επίπεδο. Ωραία. Λοιπόν, στην Νορβηγία, ας πούμε, η ώρα του Πάσχα ταυτίζεται με την ώρα του εγκλήματος. Και γενικά στην τηλεόραση, στα τηλεοπτικά κανάλια προβάλλονται αστυνομικές εκπομπές και γενικά και εκλοφορούν πολλά αστυνομικά μυθιστορήματα.
Οπότε πολλοί διαβάζουν, ας πούμε, σε όλη τη χώρα, περνάνε, ας πούμε, σκοτεινά Σαββατοκύριακα και βλέπουν εκπομπές ή διαβάζουν τα βιβλία, ξέρω. Δεν το περίμενα αυτό ποτέ, τους καν δει να βάζω. Τι σκήμου απόψεις. Άλλο, ας πούμε, στις Φιλιππίνες ποιοί διώνουν, μερικοί καθολικοί, διώνουν ακριβώς το Σταύρωμα και το αυτομαστίγωμα που ουσιαστικά υπέστη ο Χριστός.
Βοηθά να εξαγνιστούν και να καθαριστούν από τις αμαρτίες του κόσμου. Τέλεια. Αυτό για όποιον έχει δει η Λουμινάτη, το κάνει ο Αλμπίνος στην ευχή. Ακριβώς. Ερση, διάβασα πολλά τέτοια περίεργα και εγώ νόμιζα ότι το πιο περίεργο είναι που καίμε τον Ιούδαξε, εγώ. Φαντάσου, ε! Εμείς είμαστε καλά συγκριτικά με εκείνους. Ναι εντάξει σε κάτι χωριά της Κρήτης Διάβασα ότι Παίζουν πολύ βαρελότα Πολύ μπαρούτι και τέτοια που μπορεί να γίνουν επικίνδυνα Αλλά Αυτό δεν είναι παράξενο Ναι Στην Ουγγαρία επίσης Παίζουν εμπουγέλοσες Μπορεί να σε εμπουγελώσουν κυρίως πάλι άντρες ή γυναίκες Ωραία Δεν ξέρω Δεν ξέρω γιατί Νιώθω ότι είναι ράντον πράγματα που μπορούν να κάνουν εκείνη την μέγελ Ας το κάνω και αυτό Και σου λέει ότι θα είμαι οκ Ναι, ναι, ναι Κοίτα, για μένα Ακόμη και τα δικά μας έθιμα είναι λίγο παράξενα Τα αυγό όχι Αν και εμείς βάζουμε και αυτοκολλητάκια Πάνω και μια φορά Και μου αρέσουν που Αυτοκολλητάκια στα αυγά Έχω να βάλω αυτοκολλητάκια στα αυγά Από το δημοτικό
Εμένα μου αρέσουν πάρα πάρα πολύ Αλλά anyway Και ο Ιούδας που καίει με τις μεγάλες φωτιές ακόμη και ο επιτάφιος που στολίζουν με έναν τάφο και τον κάνουν περιφορά γύρω γύρω είναι λίγο creepy έτσι Ισχύει, ισχύει Αυτό όμως με τον Ιούδο δεν το κάνουμε μόνο εμείς Επίσης δεν το κάνουν σε όλη την Ελλάδα το κάνουν σε συγκεκριμένα μέρη Νομίζω είναι πιο βόρειο έθιμο γιατί και η μητέρα μου που είναι στον Εύρο και εμείς που είμαστε από Χαλκιδική το κάναμε αυτό το πράγμα Ναι και σε κάποια νησιά γενικά αλλά το κάνουν και σε άλλες χώρες Βλέπουμε το κάνουν και στο Μεξικό, που καίνε ομοιώματα σαν το Ιούδα, το κάνουν και σε άλλες χώρες.
Το πιο κοντινό που διάβασα με αυγά, να πω, είναι στη Γαλλία, όπου τη Δευτέρα του Πάσχα φτιάχνουν τη μεγαλύτερη ομελέτα που γίνεται, που οι κάτοικοι του Χόκ συνήθως πάνε περισσότερο από 4.500 αυγά σε ένα γιγάντιο τηγάνι. Και φτιάχνουν μια τεράστια Πασχαλινή ομελέτα που ταΐζει πάνω από 1.000 άτομα. Πάντα κοτάτσια. Σπάει ουσιαστικά η οικογένεια το πρωί τα αυγά και μαζεύονται στην κεντρική πλατεία και φτιάχνουν την ομελέτα.
Α, αυτό είναι γραμμάτο. Αυτό είναι τέλειο ρε. Είναι τέλειο, αλλά δεν ξέρω θα τρώγεις μετά από αυτή την ομελέτα. Ε, δεν ξέρω πώς τα ψινότανε, αλλά εντάξει και το μούαβού τρώγεται. Ναι, δεν ξέρω. Έτσι χύμα στην πλατεία, όλοι από πάνω από τα αυγά, δεν ξέρω. Έχουμε δυο σκέψεις που χειρότερα. Αυτά τα κουλά έθιμα Έχω διαβάσει σε πάρα πολλές χώρες πολλά κουλά έθιμα Έτσι ήθελα να σας δώσω ένα Κίνητρο στα ταξιδάκια σας Να τα ακούσετε να ψάξετε και εσείς λίγο παραπάνω Τι μπορεί να κάνουν σε άλλες χώρες Σωστά Επίσης θα σας ήθελα να πω Ότι ένα από τα θέματα της συζήτησης που ήθελα να φέρω σήμερα Ήταν για Το Artemis 2 Δεν ξέρω αν έχεις την αποστολή Artemis 2 Α το είδα ναι Το περίμενα ότι θα το φέρεις Ο μόνος λόγος που δεν το έφερα Είναι ότι μέχρι και σήμερα που γράφουμε Που είναι Μεγάλη Δευτέρα Αλλά ακόμη και την ημέρα που θα ανέβαινε το επεισόδιο Δεν έχει ολοκληρωθεί Αυτή η αποστολή Οπότε ήθελα να το φέρω σε θέμα συζήτησης Αφού επιστρέψουμε από το Πάσχα Για να το αναλύσουμε
Να δούμε τα αποτελέσματα Να δούμε την σκοτεινή πλευρά Του θαγκαριού είναι πάρα πολύ ενδιαφέρου θέμα συζήτησης αλλά μετά το Πάσχα ακριβώς, επόμενο επεισόδιο να είναι ολοκληρωμένο έτσι αυτά λοιπόν, ελπίζουμε να σας κάναμε καλή παρέα ευχόμαστε να περάσετε ένα τέλειο Πάσχα, με υγεία καλή Ανάσταση να έχει καλό καιρό εύχομαι για να μπορέσετε να κάνετε τα ψηστήριες σας άνετοι και να μπορέσουμε κι εμείς να βρεθούμε άνετα Αναστασία να γιορτάσουμε ακριβώς Να μας ακούτε λοιπόν στα ταξίδια σας Να σας κάνουμε καλή παρέα Και μέχρι το επόμενο επεισόδιο Τσάω
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα