O νόστος του Νόλαν από τα μάτια 2 ελληνίδων του εξωτερικού
GRexpatLogueΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η οδύσσεια του πρωταγωνιστή, ενός σκηνοθέτη και των υποφαινόμενων!Σκεφτήκαμε πως αν κάποι@ έχει έναν παραπάνω λόγο να μιλήσει για την περιπέτεια ενός ανθρώπου να φτάσει στην πατρίδα του, αυτ@ είναι μετανάστης, expat, ξενιτεμένος!Ακούστε την δική μας οπτική της Οδύσσειας και νιώστε άνετα να μοιραστείτε τα δικά σας σενάρια, όταν είδατε την ταινία.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Έχει κάνει βραβιά! Έχω νευριάσει, δεν ξέρω, έχει πιάσει κάτι μέρες τώρα μια βροχή, που φίλε, μέσα στην ψυχή μου έχει φτάσει, με την μία έχει μουσκέψει, δεν θέλω άλλο μουσκήμα, συγγνώμη! Κι έτσι όπως σου μουσκέφτηκε η ψυχή, μουσκέφτηκε και η ψυχή του Οδυσσέα που περιπλανιότανε. Φανταστική! Έκανες μια πάσα τώρα! Ούτε... Δεν είχε προοικονομία!
Δεν το είδε κανένας να έρχεται! Κάτσε όλο προοικονομία! Ωραία, ναι! Έτσι είχε μου σκεφτεί και η ψυχή του Οδυσσέα. Ναι, που περιπλανιότανε τόσα χρόνια πριν φτάσει στην Ιθάκη. Άρα, λοιπόν, ποιος δεν θα συζήταγε αυτό το θέμα άλλος παρά δύο ξενιτεμένα Ελληνόπουλα! Ε, δεν είμαστε οι καταλληλότερες για να κάνουμε κι εμείς μια συζήτηση, θα πείτε.
Έχει γίνει σούπα πια, έχουμε ακούσει από όλους, κριτικές, έχουν βγει όλοι, βα βα βα. Αλλά να σας πω κάτι, εμείς τώρα το είδαμε πριν λίγο καιρό, θέλουμε να το δούμε σε IMAX, έτσι ξέρει λίγο το... Αλλά το είδαμε σε IMAX και παιδιά, άμα δεν μιλήσουν οι ξενιτεμένοι για αυτό το πράγμα, ποιοι θα μιλήσουνε. Και το είδαμε, να βάλω εδώ και κάποια extras, το είδαμε ως Έλληνες του εξωτερικού μαζί με internationals που την ιστορία, ας πούμε, δεν είχαν τόσο καλή εικόνα της πλοκής και το έβλεπαν σαν να βλέπουν πραγματικά μία απλά, μία αμερικάνικη ταινία του Χολού.
Απλώς. Με αυτό το perspective. Και εδώ θα ήθελα να σταθώ πάρα πολύ ωραία Πάσα και να πω ότι όλα αυτά τα φοβερά που βγήκαν του στυλ ότι δεν έκανε αυτό, δεν έκανε εκείνο και το ένα και το άλλο. Ρε παιδιά, εντάξει, εμείς είμαστε Έλληνες, πωτίστε ότι το ξέρουμε αυτό την ιστορία της Οδύσσιας. Οι άλλοι άνθρωποι δεν την ξέρουν την ιστορία της Οδύσσιας.
Δηλαδή, είναι λες και διαβάζεις ένα βιβλίο, μυθοπλασία. Ή βλέπεις μια ταινία την οποία δεν έχεις ξαναδεί. Οπότε, δεν μπορώ να καταλάβω πραγματικά γιατί τόσο στόρος. Το πήραμε, νομίζω, πατριωτικά πάρα πολύ. Πολύ. Ναι. Οκ. Να πούμε, υπάρχει περίπτωση τώρα να κάνουμε σπόιλερς. Τι ναι, θα κάνουμε σπόιλερ. Παιδιά, το βίντεο είναι φουλ στα σπόιλερς.
Όποιος δεν την έχει δει, να φύγει. Φυλάκια. Με την ίδια φιλοσοφία, με τη λογική όμως που έλεγαμε πριν, ποιος ας πούμε δεν ξέρει την πλοκή της Οδύσσιας. Ποιος δεν ξέρει την πλοκή της Οδύσσιας. Ναι, αλλά το κοινό μας εδώ είναι Έλληνες, οπότε όλοι ξέρουν. Να σου πω κάτι. Ναι, παραδοσιακά την Οδύσσια τη διδα... Σκόμαστε. Μ' αρέσει που ήθελα να το πω στα αρχαία ελληνικά.
Τέλος πάντων, τη διδασκόμαστε. στην Τρίτη Δημοτικού, όσοι στο ριούλες... Έγινας λες! Όχι, όχι, περίμενε. Τρίτη Δημοτικού ξεκινάει η ιστορία από το Οδυσσέα, όσοι στο ριούλες πιο έτσι, cool, σαν ιστορία όλες τι έπαθε ο Οδυσσέας. Την διδασκόμαστε στην Τρίτη Δημοτικού. Την διδαχόμεθα όλη την ώρα μου γίνει να πω. Τέλος πάντων.
Και μετά ξανά στο γυμνάσιο που πάμε ραψοδία-ραψοδία. Είναι μόνο του μάθημα, η Οδύσσιο και την κάνεις ανάλυση όλο. Βέβαια, αυτό δεν σημαίνει ότι την θυμούνται όλοι. Ή ότι... δεν ξέρω. Αν πράξει, φαντάζομαι ότι δεν μπορείς να κάνεις και πολύ μεγάλο σπόιλερ. Σπόιλερ alert, γύρισε ο Βυσσέρας στην Ιθάκη. Και σπόιλερ, οι Πινελόποι του είδαν πιστή.
Υπάρχουν όμως κάποια σπόιλερ για εμάς τους Έλληνες. Τα οποία θα τα πούμε ως εδώ, τι θα σκάσουμε. Ωραία, κλείστε το βίντεο αν δεν το έχετε δει, δείτε την ταινία και έλατε μετά. Λοιπόν, έχω εγώ μια τεράστια ερώτηση να σου κάνω. Για πες μου. Δύο βασικά, για να μην είμαι και ενα, μιλώ κι ελακείω. Το πρώτο, ποιο είναι το κυρίαρχο θέμα της Οδύσσιας.
Τι ήθελε να περάσει αυτός ο άνθρωπος, ο Όμηρος, με αυτό που έφτιαξε. Σαν ένα τεστάραμενιο. Όχι, για σένα, όχι, όχι, δεν είναι, δεν υπάρχει στο λάθος. Ωραία, για μένα ήταν η λαχτάρα του να γυρίσεις τον τόπο του και η ταλαιπωρία που έφεγε μέχρι να φτάσει εκεί. Άρα, για σένα, ο νόστος, φίλε. Ο νόστος, ναι, ήταν και... Ο νόστος είναι το βασικό, το κυρίαρχο κομμάτι αυτού του έργου.
Και έχω την επόμενη ερώτηση να σου κάνω. Για πάμε. Εμείς ως ματανάστες της σύγχρονης γενιάς, νιώθουμε αυτόν τον νόστο, όπως τον ένιωσαν τότε και όπως θέλει να το περάσει ο Όμηρος και όπως μας το πέρασε και ο Νόλον φυσικά. Εμείς προσωπικά. Ναι ρε συ, το σκεφτόμουν χθες. Και λέω, έτσι αυτό το νόστο που πονούσε ας πούμε τους τότε ανθρώπους, εμείς στη σύγχρονη εποχή μπορούμε τόσο έντονα να το βιώσουμε.
Και, εντάξει, υπάρχουν διάφορες παράμετρα. Θα μιλήσουμε σαν να είναι γεγονότα και όχι μυθοπλασία τώρα η τοποθερήτηση που θα κάνω. Ναι. Ο Οδυσσέας γυρίζει από ένα πόλεμο που εμείς ως Έλληνες αυτή τη σήμερα ημέρα δεν το έχουμε. Ναι, εντάξει. Άλλες χώρες μπορούν να το βιώνουν. Και επίσης του πήρε και πόσα χρόνια για να διασχέσει μια θαλασσίτσα. Εγώ μπαίνω στο αεροπλάνο, τρεις ώρες έφτασα, τελείωσα.
Αυτό είναι ρε συ. Εμείς πλέον έχουμε social media, έχουμε αεροπλάνα, παππόρια και για τους φίλους τους καλούν. Δεν υπάρχει, δηλαδή θα νιώσουμε λίγο νοσταλγία κι αυτά και αν είμαστε σε μια καλή κατάσταση οικονομική, μπορούμε να πάμε με τα ξύλια. Επίσης δεν είχε καθόλου επικοινωνία, δηλαδή δεν ήξερε ο μεν τι κάνει ο δε. Δεν ήξερε η Πινελόπη αν ο Οδυσσέας ζει όλα αυτά τα χρόνια.
Δεν ήξερε ο Οδυσσέας αν η Πινελόπη ας πούμε τον περιμένει. Δεν ήξερε κανείς κανέναν. Είχε έναν γιο που τον είχε δει μωρό και τον βρήκε ενλήλικα, που το γιος είχε εικόνα πως είναι ο πατέρας του. Δηλαδή είναι τελείως άλλο το όλο concept. Ναι. Κι εμείς χάνουμε, ας πούμε, τις ζωές των φίλων μας, της οικογένειάς μας και αυτά, αλλά μπορούμε να τους δούμε να μεγαλώνουνε ή να... ή οτιδήποτε.
Ναι, οκ. Αυτό ήθελα να σας ζητήσω. Ευχαριστώ. Να πάμε στα της ταινίας. Τα της ταινίας, ναι. Η ταινία αυτή έχει δεχτεί πάρα πολύ κακή κριτική από όλους τους Έλληνες. Από πολλούς Έλληνες, όχι όλους. Από πολλούς. Πάρα πολλοί ήταν φωτεινοί. Φωτεινοί, ρε παιδί μου, που ακόμα και αρχαιολόγοι τώρα, ακόμα και φιλόλογοι που την έχουν κάνει την Οδύσσια φίλο και φτερό, ήταν πάρα πολύ open-minded και μια χαρά.
Ωστόσο, στο ελληνικό Eninex, προ-Intuitr, είδα πάρα πολλά posts για το πόσο δεν ήταν πιστή η Οδύσσια η ταινία στο κείμενο. Τι τους έφτιαξε. Μας έφτιαξε τα κοστούμια, οι πανοπλίες που δεν ήταν ελληνικές. Μας έφτιαξαν οι τριήρες που δεν ήταν ελληνικές. Μας έφτιαξε η πανοπλία του Αγαμέμνωνα που δεν ήταν ελληνική. Τι άλλο μας έφτιαξε?
Το top θέμα που μας έφτιαξε. Λοιπόν, η Λουμπιδα Νιώκο η οποία είναι η Ελένη. Τι χαμός έγινε με αυτό! Πάρα παράχονα, πω και γι' αυτό. Κι εγώ! Ωραία! Θες να ξεκινήσουμε από αυτό. Περίμενες. Εγώ θέλω να πω ότι όταν βγήκε η ταινία, δεν ήμουν ιδιαίτερος ψημένη να τη δω. Το θυμάμαι. Δεν έχει το... Θα σας πω, θα σας πω. Την αγωνία που αρχικά θέλει σε μια ταινία, μη ξέρω αρχή, μέση και τέλος τι θα γίνει.
Και μετά ήξερα και ότι θα πέσει πολύ ταλαιπωρία μέσα στην ταινία. Και εμένα αυτό το είδος ταινιών που έχει μάχες, ταλαιπωρίες, τέτοια πράγματα δεν είναι το piece of cake μου. Οπότε γενικά ήμουν με το mentality that, ok, δεν θέλω, δεν είναι ψήνο μου ιδιαίτερα να το δω. Όλοι γύρω μου ήθελαν όμως. Τις Μαριλένας δεν της αρέσουν αυτά τα arcade, αυτά που είναι όλα και μυθοπλασίες και κάνουν πολέμους και αυτά δεν της αρέσουν.
Τα οποία απ' την άλλη μεριά είναι το δικό μου αγαπημένο φουλ. Ένα από τις αγαπημένες μου ταινίες είναι «Αρχόδες των Νακτιλιδιών», οπότε είμαι στο στοιχείο μου εγώ. Την παρακαλώ εγώ να πάμε να το δούμε. Εγώ σε «Αρχόδες των Νακτιλιδιών» ξέρω μόνο τον Πετρούνια. Εκεί τελειώνει. Αλήθεια, έτσι τον λέμε. Ναι. Α, δεν το ήξερα.
Οκ. Τον Κρίκον. Α, μπορεί. Τέλος πάντων και τον Νακτιλιδιόν, εντάξει. Μεγάλα δαχτυλίδια είναι. Ναι. Οκ. Ναι, οπότε. Ως άνθρωπος λοιπόν που δεν αρέσουν αυτές τις ταινίες. Όταν πήγα και την είδα, μου άρεσε η ταινία και θεωρώ ότι έμεινε πιστή σε ένα πολύ μεγάλο μέρος της πλοκής του, της original Οδύσσιας. Αυτής που εγώ θυμάμαι, έτσι, γιατί από το γυμνάσιο έχω να τη διαβάσω, αλλά όπως τη θυμάμαι, δεν απείχε πάρα πολύ.
Απείχε σε κάποια σημεία, όχι πολύ. Εγώ στην ταινία βάζω, θα πεις και εσύ τη δική σου πραγματικά, δεκαπέντε στα δέκα. Την θεωρώ top of the top ταινία. Νιώθω ότι όλα αυτά που ακούγονται, οι κριτικές, παιδιά, ας ήσασταν αν όλαν. να κάνω αυτή τη ταινιά άρα ρε φίλε μπορώ εγώ να κάνω τέτοια ταινία για να κάτσω να τον κρίνω τον άνθρωπο και επίσης πιστεύω ότι έμεινε πιστός σε όλη την ουσία του έργου γιατί είναι μυθοπλασία ρε παιδιά εντάξει οπότε σε κάθε μυθοπλασία τι πρέπει να κάνεις πρέπει να κρατήσεις την ουσία τι θέλει να πει ο δημιουργός αυτός που το έφτιαξε και ήτανε original 100% από την αρχή μέχρι το τέλος Και μου το πέρασε όλο!
Καταλαβαίνω τι λες, πάμε λίγο! Εγώ θα της βάλω ένα 8 στα 10 γιατί... 8 στα 10! Μισή ώρα στο τέλος βλέπαμε τη μάχη με τους μνηστήρες. Μπορούσαμε να την κάνουμε skip. Εντάξει, εντάξει. Μπορώ να πω και... Καλά, γι' αυτό το πράγμα, εγώ παιδιά, μπορώ να μιλάω 10 χρόνια. Μάλλον 20! Πόσα χρόνια έκανα σε αυτά τα σπίτια! 20 χρόνια, εγώ πω, να μιλάω.
Ε, ωραία. Να αρχίσουμε... Θα αρχίσω από το φλέγον θέμα. Πάμε από το φλέγον. Την επιλογή της ωραίας Ελένης. Δύο τοποθετήσεις θέλω να κάνω. Η πρώτη είναι η δική μου ανάγνωση στην επιλογή της ωραίας Ελένης. Η ταινία γενικά έχει πάρα πολλές ωραίες γυναίκες. Είχε. Η Καλυψοχου Κλάρα. Νιώσα αρλυθερών. Και η Πινελόπη, εμένα. Ωραία γυναίκα.
Κι εντάξει αν χάθαγε επίσης. Και το κύρος της ήταν πολύ... το έπαιξε πολύ ωραία. Έχουμε λοιπόν, το background story είναι ότι για αυτή την ωραία Ελένη, για τα μάτια της, γίνεται ένας πόλεμος ολόκληρος. Οκ. Θεωρώ ότι με κάποιο τρόπο ο Νόλαν ενδοχωμένος να ήθελε να διαφοροποιήσει αυτήν για να βγάζει αυτό το ότι για χάρη αυτής της συγκεκριμένης γυναίκας γίνεται ο πόλεμος, οπότε δεν θα μπορούσε να μοιάζει.
Η δική μου ερμηνεία, έτσι μπορεί όλον πρώτη φορά να το σκέφτεται αυτό. Εγώ δεν είμαι έτσι, εσύ με συγχωρείς. Ε, δεν με νοιάζει. Εγώ δεν βρω ποτέ για να τον ρωτήσω. Όσο ότι πρέπει, να είναι πάρα πολύ διαφορετική η ωραία Ελένη, φαίνοτυπικά, σε σχέση με όλες τις πολύ ωραίες γυναίκες στην ταινία, ώστε να στηρίξει το ότι για τα δικά της μάτια συγκεκριμένα έγινε τόσο πόνο.
Δευτερευόμενος. Για το ότι αρχικά δεν γράφει πουθενά στην Οδύσσια την original τα χρώματα των δερμάτων των ανθρώπων. Δεν έχω δει εγώ πουθενά μέσα στο κείμενο να λέει τι χρώμα είναι ο καθένας. Υποτίθεται, τώρα γεωγραφικά μ'αυτό τοποθετήσω και... Γεωγραφικά. Αν το πάρουμε ρεαλιστικά, ρεαλιστικά δεν μπορεί να υπάρξει και ένα τέρασμενο μάτι, ρεαλιστικά δεν μπορεί να υπάρξει και...
Λέει, έστρεγονες, κύκονες... Δεν είναι τίποτα από όλα αυτά ρεαλιστικά. Ο Θεός του Αλέμου, Ποσειδώνα. Οπότε το να το κρίνεις με βάση το ρεαλισμό, γεωγραφικά θα έπρεπε φινοτυπικά να είναι έτσι. Γιατί να κρίνω αυτό ρεαλιστικά και να μην κρίνω ρεαλιστικά, ότι δεν μπορεί να έχω μια μαγίσσα να με κάνει γουρώνια, για έναν ολοτόπου να με κάνει να ξεχνώ.
Ναι, ναι, ναι. Σωστό. Αυτές ήταν οι δύο μου τοπαστατήσεις σχετικά με αυτό το θέμα. Ευχαριστώ, κυρία Τρίτη, και συμφωνώ απόλυτα σε αυτά που είπες, στο ότι, ξαναλέμε ότι αυτό είναι μια ιστορία, η οποία έχει πανανθρώπινα μηνύματα, έχει πανανθρώπινες αξίες μέσα. Οπότε, σε μια εποχή που ζούμε τώρα πλέον, που γίνονται πόλεμοι, που υπάρχουν συγκρούσεις, που πρέπει, ουσιαστικά πάλι, να έρθουμε κοντά, όχι να διαχωριστούμε.
Εγώ πιστεύω, αυτό ένιωσα, τώρα όντως άμα ρωτήσω και εγώ τον Όλαν θα μου πει, δεν έχω σκεφτεί τέκατα μισά, μπορεί. Αλλά τέλος πάντων, εγώ έτσι το κατάλαβα, ότι όλα αυτά που περνάμε είναι πανανθρώπινα. Ο νόστος, η προσπάθεια του ανθρώπου να ουσιαστικά να βρει τον εαυτό του, να ξαναβρει τον εαυτό του και να γυρίσει πίσω. Οπότε, τι δουλειά έχει αν είναι λευκή, μαύρη, δεν ξέρω κι εγώ, κίτρινη, πράσινη. Δεν είναι. Είναι για όλους αυτό το πράγμα.
Για όλους. Όλοι οι άνθρωποι το περνάμε και πόσο μάλλον αυτό το πέτυχε ο Nolan, γιατί ποιος έδωσε σημασία τελικά στην ταινία αν η Ελένη ήταν μαύρη. Εξετάται ποιος πήγε να τη δει. Γιατί εμείς που πήγαμε για να δούμε την ταινία ως ταινία βεβαιώσαμε. Κάποιος πήγε για να σημειώσει τι είναι διαφορετικό από αυτό που περίμενε.
Σε πήραξε όμως εσένα εκείνη την ώρα, σε αυτή τη σκηνή, ότι αυτός ο άνθρωπος που μιλάει, αυτή η γυναίκα που μιλάει ήταν μαύρη. Εμένα προσωπικά όχι, αλλά σου εξηγώ ότι θεωρώ ότι ο Καθένας πήγε με μια προσωπική ατζέντα. Αυτή είναι η ατζέντα. Η δική μας προσωπική ατζέντα ήταν να δούμε την ταινία. Αλλη προσωπική ατζέντα είναι να δει τι στην ταινία αυτή τον ενοχλεί.
Αν πας με την οπτική ότι για να δω τι βλακίες έκανε ο Νόλανς σε σχέση με την Οδύσσια... Ναι, και να πας έτσι, γκλοκάκι. Ωραία λένε. Ο φίλος του Οδυσσέα, δεν θυμάμαι το όνομά του τώρα, που είναι Ασιατικής καταγωγής... Α, ναι, ο αρχηγός του συντρόφων εκεί πέρα. Πάρα πολλά μπορούν να συνοχλήσουν. Άμα πας για να βρεις το λάθος, πολλά μπορούν να συνοχλήσουν.
Αλλά προσωπικά, εμένα απλώς αυτό μου έκαναν όλοι. Δηλαδή, όποιος κι αν μιλάει, οποτεδήποτε, δεν το κρίνω από το χρώμα του. Το κρίνω από αυτά που λέει, από τον άνθρωπο, ας πούμε. Μη σου πω ότι αυτό το hype που είχε γίνει ολόκληρος δώρος και χαμός είναι τώρα για πέντε λεπτά μες στην ταινία. Για μία σκηνή, την οποία μετά κατευθείαν φεύγει και βλέπουμε Δούριο Ήππο που είμαστε έτσι και δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ Δούριο Ήππο από μέσα.
Πώς ήταν οι άντρες μέσα στον Δούριο Ήππο. Φοβερό ρε φίλε. Ε, ναι, λέει, φίλε μου. Ποιος έχει ξαναδείξει, δηλαδή, εμείς ξέρουμε στις ιστορίες ότι ο Δούριος Ήππος, φτιάχτηκε ο Δούριος Ήππος, οι άντρες ήταν μέσα κτλ. Ποιος έχει ξαναδείξει, ποιος έχει ξανασκεφτεί και πει, τι κάνανε αυτοί εκεί μέσα τόσες μέρες. Και το δείχνει όλα, μιλάμε, ότι φυσικά φοβεύουν, τους έρχεται, μπορεί ο άλλος να ζαλιστεί να κάνει...
Ο άλλος θυμήθηκε, είπε. Ναι, μπράβο! Ο άλλος μπορεί να ζαλιστεί να κάνει με το. Ο άλλος τον έπιασε κρίση πανικού όταν λένε να το κάψουμε. Ήταν έτοιμος να βγει έξω να τα κάνει όλα. Ναι, οπότε και αυτό είναι κάτι εξαιρετικό. Το βρίσκω αυτά. Εντάξει, πολύ ομίλησα, βάμαρκα. Αυτά με τα διθυραμμικά μας σχόλια. Α, έχω και άλλο διθυραμμικό.
Έχω πάρα πολλά διθυραμμικά σχόλια. Δεν τελείωσαν, αλλά σε σχέση με το κρίτισις μου για το πρωτοδοκάστο, ας πούμε. Ήτανε αυτά τις χρήσεις. Α, εγώ έχω ένα κρίτισις μου για το πρωτοδοκάστο. Α, πες, πες, νομίζω ότι θα τα στιστώ. Λοιπόν, κοιτάξτε να δείτε τώρα. Αυτή η καινούργια φιγούρα που δεν υπάρχει στην Οδύσσια, που την έβαλε ο Νόλαν, ο στρατιώτης, πώς τον λένε, Σίνων.
Α, ναι. Ο Σίνων. Ενώ έδωσε την πινελιά και καταλαβαίνω τι είχε να κάνει εκεί πέρα, δεν ήταν ότι ήταν χωρίς λόγο αυτός, σε αυτή την ιστορία, εμένα κάπως, δεν ξέρω, κάποιες φορές το παίξιμό του με πέταγε έξω. Δεν ξέρω για ποιον λόγο. Α, και εμένα αυτό μου το προκάλεσε ο μνηστήρες ο... Α, ο Ρούμπερς Πάτινγκσον. Το αγόρι αυτό...
Το θεωρώ σαν ηθοβείο πολύ φλατ. Ναι. Και ενώ ήταν ακριβώς η περσόνα που ήθελε όλα να είναι... Ναι, ναι, ναι. Ταυτόχρονα να βρίσκω ότι δεν είχε καθόλου... Δηλαδή έπαιξε τον εαυτό του. Ας το μου βγάλε. Εγώ πιστεύω ότι είναι χιλιοπαιχνωμένο. Επειδή είναι πολύ star. Είναι πολύ αστέρι τώρα. Όπως και η Ζεντάγια. Είναι πολύ...
Τους βλέπεις παντού. και είναι από τους μεγαλύτερους στάρτους της νέας γενιάς, εγώ πιστεύω ότι πολιοπέχτηκε αυτό το χαρτί. Ας το αφήσουμε λίγο στην άκρη να πάρει κάναν άλλο ρόλο, να ξεχαστούμε λίγο ότι έχει κάνει και κάνα βρικόλακα εκεί πέρα, ολόκληρο το highlight, και μετά να ξανάρθει. Ναι. Εμένα εκείνο, εκεί μου χτύπησε, αυτός μου χτύπησε.
Αλλά καλά το έπαιξε. Για κακός, καλός ήταν. Ναι, ναι, όχι, τον κακό τον έκανε πολύ καλά. απλά νιώθω ότι δεν το ξέρω σαν άνθρωπο και δεν θέλω να πω αυτός και αυτός. Νιώθω ότι δεν έπαιξε, ότι ήταν απλά η πίστη. Ναι, ότι ήταν ο εαυτός του. Έπαιξε λίγο...όχι ο εαυτός του. Ναι, ναι, ναι. Ότι του βγαίνε λίγο φυσικά αυτή η ξινίλα.
Και δεν είναι ξινίλα. Νομίζω ότι ειδικά... Είναι λιποψυχία. Ακριβώς ειδικά στο τέλος της ταινίας εκεί στη μάχη, ένιωθα ότι απλά υπήρχε στα πλάνα για να υπάρχει. Και έλεγε, πάρτε, πάρτε! Πάρτε μια σπίδα! Σκότωσε αυτόν! Πάρε το όπλο! Χτύπα τον! Και αυτός καθόταν επίσης! Εν τω μεταξύ οι άλλοι γιατί δεν άκουγαν! Δεν του λέγανε κανένα!
Πάρτε μόνος σου ρε φίλε! Τι μας έχεις πήξει εδώ πέρα! Εγώ αν ήμουν άλλος μυστήρας θα το έπαιρνα και αυτό το καρφό στο μάτι! Με έπαιρξες από του λέγω! Εσύ θα γίνεις βασιλιάς από τέτοια! Ας το καλύτερα! Ναι, ναι, ναι. Οπότε, εκεί δεν μπορεί να πω ότι... Εντάξει, ήτανε... Το απαιτούσε ο ρόλος ενδεχομένως, το καταλαβαίνω. Ναι, ναι.
Εμένα δεν μου άρεσε ο ρόλος, όσο και ο Κερμένος, προσωπικά. Ναι. Οκ. Ας αφήσουμε τους άλλους ρόλους. Μπορείτε να μας πείτε εσείς ποιος ρόλος δεν σας άρεσε πολύ. Και ας πάμε πού... Ας πάμε σε αυτά που λείπανε. Να πάμε σε αυτά που λείπανε. Αυτή θα πω εγώ ότι διαπίστωσα ότι λείπει, αλλά θέλω μετά να δώσεις στο κοινό την ερμηνεία σου που με έπεισε και εμένα και την αγόρασα.
Εντάξει. Πολύ σημαντικό κομμάτι για εμένα της Οδύσσιας ήταν όταν έφτασαν στο νησί του Πολύφημου που τον τύφλωσαν. Πολύ σημαντικό. Και όταν τον τύφλωσαν υπήρξε ένας διάλογος και σκέφτηκε ο Πονηρούλης, ο πολεμήχανος Οδυσσέας και είπε ότι είμαι ο κανένας. Ο Πολύφημος, όταν πήγε στον Ποσειδόν, τον πατέρα του, ο πατέρας του, και να παραπονηθεί ότι τυφλώθηκε, είπε με τύφλωσα ο κανένας.
Σημάδι που έδειχνε το πόσο έξυπνος και πολυμήχανος ήταν το όλο κλου της Οδύσσιας, ότι η Οδυσσία ήταν πολυμήχανης. Οπότε όταν δεν έγινε αυτό, θεώρησα εγώ και ένας άλλος φίλος μας που το είδαμε μαζί, ότι λέει πολύ βασικό κομμάτι που αποκαλύπτει το πόσο έξυπνος και πανουρούς και όλα αυτά ήταν, ευθύς ας πούμε, ήταν ο Οδυσσέας.
Πες μας τώρα εσύ την οπτική σου. Λοιπόν, εγώ το καταλαβαίνω καταρχάς αυτό γιατί αυτή η σκηνή το ότι ήρθε στον Πολύφημο, είναι εκεί ουσιαστικά ξεκινάει η Οδυσσιά του. Γιατί αν δεν είχε κάνει αυτή την Ήβρη, όλα θα πήγαιναν πολύ καλύτερα για τον Οδυσσέα. Οπότε, είναι ένα κομμάτι το οποίο είναι πολύ σημαντικό για εμάς που ξέρουμε την ιστορία και όχι μόνο αλλά και όταν το διδάσκω στα παιδιά, για τρίτη δημοτικού τώρα που είναι η αγαπημένη τους ιστορία.
Δηλαδή, το ότι αυτός σκέφτηκε να πει, είμαι ο κανένας, τα παιδιά διασκεδάζουν πάρα πολύ με αυτό. Τους αρέσει. Οπότε καταλαβαίνω, και είναι και αλήθεια ένα τέχνασμα, το οποίο είναι πολύ ωραίο, ρε παιδί μου. Και ο άλλος θα πει, εντάξει, οκ, αυτός ήταν τέρας ευφυίας, ας πούμε. Και το καταλαβαίνω. Όμως, επειδή εμένα ο Νόλαν τότε με έπεισε σ' αυτό που ήθελε να δώσει, σκέφτηκα γιατί το έκανε αυτό.
Και νομίζω ότι επειδή, αν το δεις, ο Κύκλοπας δεν μίλησε ποτέ. Και δεν μιλήσανε, δεν είχαν ποτέ στοιχομυθία. Ενώ κανονικά, στην ιστορία του Ομοίρου, υπάρχει διάλογος. του λέει αν σ' αρέσει το κρασί, τον μεθάνε, του λέει σ' ένα θα σε φάω τελευταίο, δηλαδή μιλάει ο κύκλοπας. Ενώ σε αυτή τη συνθήκη δεν μίλησε ποτέ. Καλά, μέσα σε παρένθεση, εννοείται ότι αυτό θα του κέρδισε και χρήματα, γιατί όλο αυτό έγινε, δεν ξέρω κι εγώ πώς έγινε με CGI, τι φτιάξα, δεν ξέρω παιδιά, δεν είμαι ειδική, αλλά το να κάνει να του βάλει και φωνή από πάνω, δεν ξέρω.
Νομίζω θα ήταν και λίγο πιο χρονοβόρο και τέτοιο, αλλά τέλος πάντων μπορεί να είναι λόγω κυβλακής. Στο επόμενο είναι ότι επειδή δεν μιλήσανε καθόλου, νομίζω ότι ο Νολανίδης, για να περάσει το κομμάτι ότι ξέρεις κάτι, αυτός δεν προσπάθησε καν, δηλαδή τον πέρασε τόσο ότι θα μας βλάψει, δεν προσπάθησε καν να του μιλήσει. και λέει κάποια στιγμή ο σύμβουλός του, του λέει, δεν του μίλησες ποτέ.
Οπότε ήθελε να τονίσει ότι ο Οδυσσέας ουσιαστικά φέρθηκε και ως πραγματικά κατακτητής και κακός αυτή την ιστορία. Ήθελε να τονίσει πάρα πολύ την ίβρη που ήρθε πάνω του, ρε παιδί μου. Αυτό. Δεν μπορούσε η ίδια η ίβρη να... Η ίβρης. η ίδια ίδρυση να προκληθεί ακόμα πιο εντονή στο κοινό. Αν έχεις χτίσει και μια... Αν έχεις χτίσει και μια... Εγώ το έκανα!
Έχεις χτίσει μια... Δηλαδή έχεις κάνει μια προσπάθεια να τον πάρεις με το καλό, ας πούμε, και μετά τον τη φέρνεις. Κατάλαβες! Ναι. Όχι, γιατί μετά άμα τον πάρεις με το καλό και δεις ότι αυτός δεν παίρνει απολόγια, θα πεις, ε, οκ, δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Σωστό. Αλλά και άλλο ότι, ρε παιδί μου, αυτός ο Οδυσσέας που βλέπουμε δεν είναι ακριβώς ο πάρα πολύ αλαζονικός Οδυσσέας.
Το βλέπουμε από την αρχή μέχρι το τέλος. Ότι είναι ένας άνθρωπος ο οποίος έχει ρημαχτεί από τον πόλεμο. Ρημαχτεί όμως. Πιστεύεις τότε, κάνω follow up στην ιδέα σου, ότι έγινε έτσι στην πορεία να μας περάσει αυτό το μη αλαζονικό Οδυσσέα. επειδή ακριβώς το έφερε βαρέως μέσα του ότι φέρθηκε έτσι στον πρώτο προορισμό που βρήκαν τον κύκλο.
Φεύγε, και όχι μόνο στον πρώτο προορισμό. Μετά που κάνει ολόκληρη την αναδρομή, που σκέφτεται όλα αυτά τι κάνανε στην τρία, έχει ενοχές για την τρία, έχει ενοχές για τους ανθρώπους που κυνήγησε, έχει ενοχές για το τέχνασμα που έκανε, που και αυτό ήταν ακόμα ίδρυς. Το ότι δηλαδή τους κάνανε κόλπο ότι φύγανε και τους πιάσανε στον ύπνο.
Αυτό για τους στρατιώτες και τη μάχη και το τέτοιο. Ήτανε ανέντιμο. Και χρησιμοποιώντας τους θεούς ως δώρο στην Αθηνά πάρκευστο το άλογο. Οπότε ο Κακομήρης ξεκινάει με νοχές από πατού. Και γι' αυτό... Για να κάνει και άλλο σκότο στο budget ο Νόλεν γιατί μετά θα έβγαινε πέντε ώρες ταινία. Πρέπει να μην το πεις, θα έβγαινε και το καφέ τουλάχιστον.
Δεν έβαλε και τους λοτοφάγους, παιδιά. Και μετά σου λέει, δεν έχω βάλει τους λοτοφάγους, αλλά πώς θα βάλω. Γιατί ο Όμηρος έχει βάλει τους λοτοφάγους για τους ανθρώπους που τρώνε φρούτα και ξεχνάνε πια τον τόπο τους, τον εαυτό τους, όλα. Σου λέει αυτό είναι σημαντικό στοιχείο. Που θα το βάλω εγώ που είμαι και εγώ πολυμήχανος.
Θα το βάλω να το έχει καλυψώ και να του το δίνει για να ξεχάσει. Γιατί τόσο ταλαιπωρημένος είναι από τις αναμνήσεις του, από τις ενοχές του. Από το όλο που πονάει τόσο πολύ που έχει χάσει μετά όλους τους συντρόφους. Που νιώθει και για αυτούς υπεύθυνος γιατί είναι ο αρχηγός τους. Οπότε πρέπει να τον κάνει να ξεχάσει. Θέλει ο ίδιος να ξεχάσει.
Αυτή είναι η Οδύσσια βασικά. Αυτός ο άνθρωπος περνάει μια Οδύσσια για να φτάσει τελικά στον προορισμό του και στη λύτρωση. Και εδώ δεν μείναμε και πιστοί στο φρούτο. Δεν μείναμε πιστοί στο φρούτο. Γιατί για λατού είχε κάτι πάρα πολύ όμορφα, λουλουδάκι. Το λατό το λουλουδάκι. Ναι, αλλά εγώ περίμενα να το λατώ το φρούτο.
Ναι, εντάξει πάλι. Ναι, εντάξει. Αλλο θέμα που δεν ξέρω αν έμεινα ακριβώς πιστός όλων αλλά εμένα μου άρεσε επίσης η οπτική του ήταν το perspective του Οδυσσέα σε σχέση με τους θεούς και την πίστη. Το θεωρώ εγώ όπως το διάβασα και όπως το είδα, όπως διάβασα την ταινία εννοώ, ότι είχε ένα σκεπτική σημείο, όχι όμως κατά της θρησκείας, ήταν βαθιά πίστευες στους θεούς και σε όλα, ταυτόχρονα όμως δεν ήταν μυρολάτρης, πράγμα που μου άρεσε.
Και έλεγε ότι αν διαπράξουμε αυτή την ύβρη θα είναι αυτή η συνέπεια, αλλά θα είναι η συνέπεια της δικής μας πράξης, όχι επειδή οι θεοί θα μας τιμωρήσουν ή κάτι. Οπότε προσπαθούσε μόνος του να φτιάχνει μια συνθήκη τέτοια που όσο γίνεται περισσότερο να επιβιώσουν. να το έπαιρναμε στα χέρια του ρε παιδί μου, δεν ήτανε α θα πεθάνουν όλοι οπότε ας πεθάνουν όλοι να φτάσω εγώ στην Ιθάκη.
Μου άρεσε αυτή η οπτική στο θέμα θεοί. Και νομίζω πραγματικά επειδή δεν είχαμε μόνο μία θεά είχαμε την Αθηνά, η οποία δεν είναι και θεός που συνηθίζεται ή στα ομοιρικά έπει ή μετά γενικά στην αρχαία τραγωδία, που κατευθείαν σκάει από μηχανής θεός, δηλαδή την βλέπεις να βοηθάει εμπράκτος ή την βλέπεις να μεσολαβεί πάρα πολύ δυνατά, όπως είναι όλοι οι θεοί στα έπει τέλος πάντων.
Οπότε, αφού τους έχει βγάλει όλους έτσι έξω, Νομίζω ότι όντως ήθελε να τονίσει και το ότι... Επειδή μου ουσίαν Αθηνά και χείρα κι είναι. Το έδωσε τέλεια. Αυτό που έλεγαν οι αρχαίοι. Ότι, οκ, σεβόμαστε τους θεούς, αλλά ταυτόχρονα δεν είναι ότι αυτοί μας ορίζουν. Ότι και εγώ ορίζω την μοίρα μου. Και εγώ πρέπει να κάνω κάτι.
Ναι, μου άρεσε πολύ αυτή η οπτική. Δρούσε η Αθηνά λίγο όσον τη συνείδησή του. Δηλαδή δεν του λέγε κάτω ε μην το κάνεις. και έρχεται απλά σαν ανάμνηση το που έφτεξε. Ναι. Τι έκανε λάθος, ας πούμε, ή πώς να το διορθώσει αν διορθώνεται. Δεν είναι αριστοργηματικό. Πολύ ωραίο. Για εμάς πολύ ωραίο. Εγώ πραγματικά το έχω πάρει όλος. Δηλαδή, σαν συμβολισμό ο τέλος.
Δηλαδή το έφτιαξε όλο ότι πραγματικά είναι ο άνθρωπος και τι περνάει, ποια είναι τα στάδια που περνάει για να φτάσει τελικά στην εξηλαίωση, Στο να συγχωρήσει τον εαυτό του, στο να πάλι αποκτήσει σχέσεις με τους αγαπημένους του, να φτιάξει καταστάσεις στη ζωή του, να δει που έφτεξε και τέτοια. Όλα αυτά είναι η πορεία ενός ανθρώπου.
Καλά, μην μιλήσω για τις ειρήνες. Να μιλήσεις για τις ειρήνες. Μην μιλήσω για τις ειρήνες. Μίλας για τις ειρήνες. Τι αριστούργηματικό πράγμα ήταν αυτό που έκανε ρε αυτός ο άνθρωπος. Τι. Δύο φορές έκλαψα στην ταινία. Έκλαψα, παιδιά. Θα είμαι τρελή, είμαι τρελή, δεν ξέρω. Στην τιμή του εισιτηρίου. Πείτε μου αν σας συγκίνησε κάτι. Στην μας ασχόλη. Αν σας συγκίνησε όντως. Γιατί, δύο φορές.
Τότε στις Σιρήνες, που πραγματικά είναι φοβερός αυτός ο συμβολισμός του Ομήρου, για αρχή, ο οποίος είναι ο αρχηγός, είναι ο Ισέας, ο οποίος είναι ένας άνθρωπος, ο οποίος ξέρει τις συνέπειες, το τι θα γίνει αν ακούσει το τραγούδι των Σιρήνων, φροντίζει τους άντρες του, φροντίζει τον εαυτό του, που θα ξεφύγει, δεν θα ξεφύγει, Και φίλε όμως θέλει να το ακούσει.
Αυτό είναι φοβερό. Το ότι ξέρω τι μπορεί να μου κάνει... Δεν ξέρω πώς να το πω δηλαδή. Ξέρω τι μπορεί να μου κάνει κακό. Ξέρω μέχρι πού μπορώ να φτάσω. Αλλά μέχρι εκεί που μπορώ να φτάσω, θα το κάνω. Και αυτό είναι το θάρρος. Δεν μπορούσε να ληστεί λίγο ως υπεροψία η αλαζονία. Θα μπορούσε, αλλά εγώ το βρίσκω πάρα πολύ μπάντας.
Και το επικροτώ. Είναι αυτό ρε παιδί μου, που έχει ένας άνθρωπος που θέλει να τραβάει μπροστά, το έχει αυτό το χαρακτηριστικό. Ότι δεν γίνεται να πάει πίσω ρε εσύ. Δεν θα ήταν αρχηγός άμα κι αυτός βούλωνε τα αυτιά του με κερί. Τέλος. Δεν θα ήσουν αρχηγός αν με προσπαθήσεις να μείνεις και εσύ ως μαλλίλης. Μα το έκανε. Μα το σκέφτηκε.
Τέλος, εμένα θα με τραβάτε παιδιά. Νομίζω βάζει τον εαυτό σου όμως σε μια θέση πάνω από τους άλλους. Εμένα αυτό δεν θα μου αρέσει. Μα είναι πάνω από τους άλλους. Θα ήθελα να είναι ηγέτης, όχι αρχηγός. Μα είναι ηγέτης. Αρχηγός θα τον χαρακτήριζα. Ήθελε να το προσπάθησε, αλλά θεωρώ ότι για μένα δεν ήταν. Εγώ το βρίσκω πολύ μπάντας μου.
Ναι, δεν ξέρω, δεν θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο. Ο συγκεκριμένος άνθρωπος αυτό. Ως μυθοπλασία τώρα. Και το πώς έχει δώσει το τραγούδι, το ότι δεν το ακούν ποτέ φυσικά, Φυσικά. Αλλά το πώς το έχει δώσει, τι τραγούδι είναι αυτό... και πώς σε φέρνει και σε πάει σε όλα τα πράγματα του κόσμου, πώς μπαίνει μέσα στην ψυχή σου και σε σφίγγει...
εκεί, δηλαδή, δεν ξέρω, κάπως... με συγκίνησε όλο αυτό, πώς το έχει δώσει. Ναι. Να μιλήσουμε και για την Πινελόπη. Φυσικά να μιλήσουμε. Για την Πινελόπη, πριν πάω στην ταινία, είχα την εξής εντύπωση από Γαλλίδα γνωστή που πήγε να δει την ταινία αυτή, ότι την έδειξαν ως μια γυναίκα χωρίς προσωπικότητα, που απλά πάει με το φλόγ.
Οπότε όταν πήγανε να δω την ταινία, περίμενα μια τέτοια Πινελόπη, γιατί αυτό μου είχε περιγραφεί. Όταν είδα την ταινία, το πώς το εξέλαβα εγώ πάλι, μπορεί να είναι δικό μας το πρόβλημα, δεν ξέρω. Όχι καλέ, ο καθένας το έκλαβε, εντάξει. Ήταν εντελώς αντίθετο. Έβλεπες μία γυναίκα που δεν θα το πάω σε... Δεν μπορούμε πάντα ρεαλιστικά όπως είπαμε να κρίνουμε τη μυθοπλασία, ωστόσο με βάση το background της Αρχαίας Ελλάδας ας πούμε, δεν μπορούσε μια γυναίκα να είναι βασίλισσα μόνη της, χωρίς βασιλιά.
Και βλέπεις αυτή τη γυναίκα, η οποία και περιμένει ποσά χρόνια, προσπαθώντας να αποφύγει το να αλλάξει βασιλιά ο τόπος, και σε ένα ξέσπασμά της στο υιό της, του λέει στα ίσα ότι εσύ ξέρω γονιάνιαρο, δεν το είπα ακριβώς έτσι, ή κάποιος άλλος άσχητος θέλετε να γίνετε βασιλιάδες, Και εγώ που με τόσα χρόνια, με τόση εμπειρία στο θρόνο, δεν μπορώ.
Και με τους άλλους τους βρυάκες να αναπέξω και να μου σπάνε τα νεύρα. Εγώ δεν μπορώ. Που εμένα αυτό για το ιστορικό background του, που τα γράφτηκε ας πούμε, μου φαίνεται ήδη πολύ προχωρημένο. Πολύ φεμινιστικό. Αυτό κι αν είναι μπάντας. Μπάντας, ναι. Την Ελόπη, φίλε. Ναι. Και έχει μείνει ότι η Καλαίδα ήταν μόνο πιστή. Τι, αυτό είναι το λιγότερο.
Το ότι έμεινε τόσα χρόνια Κυβερνούσε τη Μιθάκη μόνη της Και χωρίς να επιτρέπεται Θεωρητικά δεν μπορούσε να είναι Αλλά αυτή έμεινε Τα κατάφερε και με αυτό Είχε τους άλλους 500 άτομα Να τις τρώνε όλο το δυόσ Και όλη την ημέρα να τις τυμπεύτουν Φίλε εντάξει Με τον Μπάτινσο να τις τυμπεύτει πρώτος από όλους Λόγω του Λόγκα Η βαρύα Λυσσιγιέννα έπρεπε να παίρνει, η Πινιλόπτρες.
Αχ, ναι, ναι, πραγματικά. Με το να φοβάται για το γιο της, μην τον σκοτώσουνε. Καλά, εντάξει. Είμαστε προδότες μέσα στο περιβάλλον μας. Respect, μεγάλο respect. Πολύ δυναμική και η Ραν Χάθαγουεϊ το έδωσε φανταστικά το ρόλο. Πραγματικά. Πέρασε και τη δυναμική της και όλο. Και όταν συναντιούνται λοιπόν με τον Οδυσσέα, που ουσιαστικά μιλάει αυτός ως Ζητιάνος και αυτή ως Πινελόπη, αλλά κάπως κάτι έχει αρχίσει να το δίνει εδώ βασικά.
Γιατί θα σας πω, εδώ πέρα έχει παραλείψει ο Νόλαν τη μεγάλη σκηνάρα όταν ο Οδυσσέας πια αποκαλύπτεται. Αποκαλύπτεται, έχει σφάξει τους μνηστήρες, αποκαλύπτεται και πάει στην Πινελόπη να της πει ότι ήρθα. Όμως εκεί δεν είναι εύκολα τα πράγματα, γιατί η Πινελόπη τόσα χρόνια έχει ζήσει όλα αυτά που είπαμε. Οπότε θέλει πιστήρια για να πιστεί ότι είναι ο Οδυσσέας.
Και εκεί έχουμε μια από τις φοβερές συζητήσεις, το πώς το πιστήριο που της έδωσε είναι ότι έχει φτιάξει το κρεβάτι τους, την υφική τους κλίνη, πώς τη λένε, με τα ίδια τους τα χέρια. Αυτό λοιπόν ο Νόλαν δεν το έχει βάλει. Όμως έχει βάλει την προηγούμενη συζήτηση όταν είναι ζητιάνος με την Πενελόπη. Εκεί λοιπόν έχει αντικαταστήσει αυτή τη συζήτηση με αυτή που με διέλυσε.
Τόσο πολύ! Κλάμα! Κλάμα! Το πώς δηλαδή παίζουν, ουσιαστικά άμα πάρετε, άμα το δείτε ή αν το έχετε δει και τη συζήτηση είναι σαν να της το λέει πραγματικά ποιος είναι. Δηλαδή υπενήσονται και οι δύο πράγματα το τι συνέβη στην Πινελόπη, το πώς ένιωθε, το τι συνέβη στον Οδυσσέα, πώς ένιωθε και είναι φοβερή σκηνή. Μπράβο! Σε ευχαριστώ!
Εντάξει, με το κλάμα δεν ταυτίζομαι. Ναι, ναι, γι' αυτό είπα. Πόσοι ήμασταν, ένας, όχι. Πέντε. Πέντε, ε, μόνο εγώ το είπα, οπότε ναι, νιώθω ήδη περίεργη. Οπότε, να, λέω και εδώ πέρα, το βγάζω, μήπως είναι κάποιος που ταυτίζεται, κάποιος κάποια που ταυτίζεται μαζί μου. Αυτά. Αυτά, αυτά εγώ είχα να πω για την Οδύσσια των Όλων.
Α, να πω και κάτι τελευταίο τελικά, τώρα που το σκέφτομαι. Μου άρεσε και η εναλλαγή στα συναισθήματα που προκαλούσε στον Οδυσσέα. Εγώ πάλι, δική μου ερμηνεία. Μπορεί ο Οδυσσέας ποτέ να μην προκλήθηκε κανένα συνέστημα. Με τη θάλασσα που από εκεί που τον χώρισε από την Ιθάκη, εν τέλει στο τέλος έγινε σπίτι του. Γιατί πήρε την halfway αλαμπρατσέτα να πάνε να δουν στη θάλασσα ηλιοβασιλέματα.
Τέλειο, ε! Μου άρεσε αυτό το twist εκεί πέρα στο ρόλο της θάλασσας στη ζωή των ανθρώπων αυτών. Ελήθεια είμαι ότι στο τέλος τελείωσε λίγο αμερικανιά. Και η μάθη ήταν αμερικανιά. Δηλαδή αν κάπου πρέπει να κάνουμε κριτισμ για μένα, ήτανε ότι όλες οι μάχες ήταν πολύ χολιγοντιανές. Εντάξει, πήρε ένας Οδυσσέας μόνος του να σκοτώσει σοράτα μνηστήριους. Πώς ήτανε!
Α, έτσι ήτανε στην ιστορία. Μόνος του έτσι σκότωσε. Ναι, μωρέ, αλλά έπρεπε εγώ να τους δω έναν, έναν, κάθε τρία λεπτά να μου σκοτώνει και έναν. Πώς θα σου τονίσει ότι ήταν ένας μόνος του και σκότωσε όλους τους υπόλοιπους! Δεν ήξερα, βάλε βόμβα! Και μετά να πεταχτούν όλοι οι άλλοι, «Ελή, υπήρχε βόμβα!». Για την οικονομία της σειράς.
Έλα τώρα, τελείωσε, δεν πειράζει. Ναι, όχι. Με τις μάχες δεν μπορώ. Όλες οι μάχες, βασικά, και με τον Κύκλοπα, μου φάνηκε λίγο πολύ... πολύ. Ήτανε πολύ η μάχη. Και μετά με τους Ελεστριγώνες, μου φάνηκε πολύ. Και εκεί που θαλασσοδέρνονταν στη Σκύλα και τη Χάλευδη, μου φάνηκε πολύ. Δηλαδή, θα ήθελα όλα αυτά να γίνονται λίγο πιο γρήγορα, να μην είναι φουλ χολιγουντιανή action movie.
Αν με ρωτάς, δικό μου, προσωπικό. Αυτή είναι δική σου, ναι τέτοια. Εγώ όταν υπάρχουν μάχες μέσα που δίνονται ωραία όμως όχι ότι να'μαι, εντάξει. Πάρουν την ψυχή. Και ειδικά επειδή ξέρουμε τα φινάλις αυτή την ταινία, δεν περίμενα ένα τέταρτο έτσι να ξεπεστρέψει. Άντε άλλη 39, έλα άλλη 38, πάμε άλλη 2. Έλα πάμε! Έλα άλλο ένα μέχρι!
Αυτό, εκεί κουράστηκα. Ε, τι θέλω να φάω, ρε Γαμώτα. Α, ξέρεις που ήταν το πιο για μένα. Όταν έδειξε δυο φορές την τρία. Εκεί ήταν λίγο για μένα του Μάζη. Δηλαδή, εντάξει, το είδαμε το έμπα της τρίας, ρε παιδί μου, και ότι έγινε σκοτωμός. Δυο φορές θα το δούμε. Που καταλαβαίνω πάλι γιατί το έκανε, αλλά εντάξει, για μένα μετά πάλι λέω, εντάξει, το έδαμε αυτό.
Πάμε άλλη μάχη. Αλλά όλοι ν' όλ, ωραία ταινία. Πολύ, εγώ σου είπα 15 στα 10 της έδωσα. Εγώ 8. Εσύ, εντάξει, 8 στα 10. Άσε μας κι εσύ. Λοιπόν... Ε, δεν μπορώ. Εντάξει. Αυτά. Πείτε μας αν την έχετε δει και αν σας άρεσε. Πείτε μας με ποια συμφωνείτε από τις δύο. Αν με κάποια ταυτιστήκατε. Δεν ξέρω, τι θέλετε πειτε μας. Δεν ξέρω, τι θέλετε πείτε.
Νιώθω ότι είμαι το outsider σε αυτή τη μάχη. Όχι, εγώ νομίζω ότι είμαι το outsider. Πιστεύεις ότι ειδικά, δεδομένου ότι το κοινό μας είναι κυρίως αντρικό, ότι παρέθηκαν τις μάχες. Μπορεί κάποιος να πει ότι, ναι ρε φίλε, δεν μου άρεσαν οι μάχες οι συγκεκριμένες. Δεν μου άρεσαν. Τις έδωσε πολύ, θα προτιμούσαμε τις ελληνικές πανοπλίες.
Αν βρεθούν μερικοί τέτοιοι άνθρωποι, γράψτε μας, να πούμε να δουλεύουμε όλοι μαζί Care Bears. Κοίτα εδώ, Care Bears, κουδάκια της αγάπης, ούτε μάχες ούτε τίποτα, να πετάγονται από τις σκιές τους ουράνια τόξα. Αγάπη! Αλλά αγάπη παντού. Εντάξει λοιπόν. Εμείς θα τα ακούμε την επόμενη εβδομάδα με ένα νέο επεισόδιο. Μέχρι τότε, μας ακούτε στο YouTube.
Και σε όλες τις πλατφόρμες podcast, Spotify, Apple Podcast και ξέρετε εσείς πού. Ακολουθείτε, Σατουκριά, Ιρκαρδουλίτση, σχολιάκια. Σχολιάκια μας ενδιαφέρουν πάρα πολύ. Απαντάμε σε όλα. Και ειδικά γι' αυτό το θέμα που σηκώνει... Έχει πολλές οπτικές που μπορεί... Δηλαδή, να είδατε την ταινία με τελείως άλλα γυαλιά από εμάς.
Και μπορεί κάτι ρε παιδί μου να μην το είχαμε σκεφτεί κι εμείς. Ή ούτε και ο Νόλαν. Ούτε και... Ωραία. Φιλάκια πολλά. This is...
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
