Reversed Cultural Shock-Τι έχουμε ξεσυνηθίσει από την Ελλάδα ζώντας έξω;
GRexpatLogueΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τι συμβαίνει όταν επιστρέφουμε για λίγο στην Ελλάδα και βιώνουμε πράγματα που κάποτε ήταν η νόρμα μας, αλλά τώρα γέρνουμε το κεφαλάκι μας σαν τα σκυλάκια, όταν προσπαθούν να καταλάβουν τους ανθρώπους;Εσείς ποια σοκ έχετε να προσθέσετε;Μην ξεχνάτε πως ανυπομονούμε πάντα για τα σχόλιά σας!Μας βρίσκετε και στο https://www.instagram.com/grexpatlogue/
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
εκεί που μας ακούτε. Τι κάνουμε? Τι κάνουμε? Λοιπόν, δεν είμαστε πολύ καλά. Γιατί δεν είμαστε πολύ καλά. Γιατί παθαίνουμε cultural shock. Πώς το έκανα βάση. Λοιπόν, σήμερα θα κάνουμε ένα επεισόδιο το οποίο μας έχει προτείνει ένας ακροατής, ο φίλος μας ακροατής, ο Κώστας από τον Καναδά και τον ευχαριστούμε. Και είναι τα cultural shock που παθαίνουμε τώρα όταν φεύγουμε από τη Δανία για να γυρίσουμε στην Ελλάδα ας πούμε για διακοπές και βλέπουμε πράγματα που έχουμε ξεσυνηθίσει λίγο το οποίο εμείς επιφυλασσόμαστε αυτό το επεισόδιο μη φανερώσεις ρε παιδί μου δεν φανερώσεις επιφυλασσόμαστε αυτό το επεισόδιο εμείς αυτό το επεισόδιο το ονομάσαμε reverse cultural shock δηλαδή όταν πάμε πίσω Ελλάδα τι συμβαίνει, τι παθαίνουμε από αυτά που έχουμε ξεσυνηθίσει από την Ελλάδα και έχουμε συνηθίσει εδώ και θα δείτε μπορεί να κάνουμε και ανατρόπα και να πούμε ότι είμαστε πάρα πολύ ανοιχτές στο να μας προτείνετε γιατί θέλουμε να συζητήσουμε, έχουμε στα σκαρδιά κάποιο ακόμα
που είναι από προτάσεις δικές σας, αλλά είναι φοβερό ενδιαφέρον να ξέρουμε ότι και εσείς τι θέλετε να πούμε και να ξεκινήσουμε σιγά σιγά με τα σιγά σιγά και γρήγορα γρήγορα Θες να πάρεις το πρώτο Λοιπόν θα πάρω το στάνταρ Εμείς αφού ήρθαμε εδώ Νομίζω ότι έχουμε συνηθίσει Ότι Το μετρό έρχεται στην ώρα του Και είναι πάρα πολύ ακριβές Έτσι Και έχει και πολύ σύντομη διάρκεια Το ένα από το άλλο να περιμένεις 4 λεπτά στις ώρες αχμής Πολύ ωραία Μετά έχουμε Το τρένο όπου κι αυτό κάθε πόσο, 8 λεπτά, 7 λεπτά, έρχεται μια χαρά.
Βασικά με το τρένο μπορεί να έχει τα περισσότερα θέματα, δηλαδή το να αρθοπορήσει λίγο. Στο ελευθερίο θεωρώ έχει τα περισσότερα. Εγώ τώρα δεν μου έχουν σπάσει τα νεύρα. Δηλαδή όταν γίνεται κάτι με τις γραμμές, δεν ξέρω τι συμβαίνει. Ε, περιμένεις για 3 λεπτάκια. Πιέστε κάποιο δάκρυ για την Αλεξάνδρα που περιμένει τρία λεπτάκια Ναι, αλλά όταν σταματάει και εγώ αυτό το τιν τιν, αυτό το καμπανάκι Ωραία, γυρίζουμε μισή τα μάτια μας και λέμε δεν υπάρχει Αλλά τέλος πάντων φαντάζομαι πόσο καλομαθημένοι καλομαθημένοι είμαστε πια Και λοιπόν και το λοβουρίο επίσης που είναι το λιγότερο καλύτερο Ας το πούμε έτσι, από τα άλλα μέσα.
Και πάλι και αυτό είναι μια χαρά, δηλαδή βλέπεις και εκεί το δρομολογιό του λέει σε ένα λεπτό έρχεται, αν δεν θα έρθει σε ένα λεπτό θα έρθει σε δύο. Εντάξει, δεν έχει τρομερή διαφορά, εκτός και να πέσει σε πάρα πολλή κίνηση. Πολύ ωραία! Και λοιπόν, όπως έχω συνηθίσει και ξέρω πια τα δρομολογιά μου και λέω, α, για να φτάσω εκεί, πρέπει να ξεκινήσω από εκείνη την ώρα.
και θα πάρω το τάδε τρενάκι ή το τάδε λεωφοριάκι και θα πάω στο ραντεβού μου στην ώρα μου. Α, πάω στην Ελλάδα και έχω εγώ το νου μου. Τι έπαθα! Τι έπαθες! Εντάξει, πρέπει να σας πω παιδιά, αυτό είναι το story time. Λοιπόν, εγώ έχοντας το νου μου αυτά τα πράγματα, είχα κλείσει η εισιτήρια μια χαρά να πάω Ελλάδα το καλοκαίρι.
Έτσι, αυτό το καλοκαίρι που μας πέρασε. Και πήρα αεροπλάνο, πήγα Αθήνα και από Αθήνα είχα εγώ τη φαϊνή ιδέα να πάρω από το αεροδρόμιο των Αθηνών το λεωφορείο που σε πάει κατευθείαν στα κτέλ του Κηφισού για να πάω το λεωφορείο, για να πάω στα Γιάννενα. Το οποίο απογέντε μια πολύ νορμάλη ιδέα, αν μου ρωτάς. Νορμάλ. Πολύ ωραία.
Λοιπόν, έχω κανονίσει εγώ τις ώρες. Μου λέω, τέτοια ώρα προσγειώνομαι. Τόση ώρα κάνει. Είχα μπει μέσα να δω πόση είναι η διάρκεια του λεωφορείου. Πόσο θα κάνει και το λεωφορείο. Όλα καλά, λόγω προλαβαίνω, είμαι εντάξει. Είχα κλείσει το εισιτηριάκι μου. Μια χαρά. Πήγαν όλα καλά. Προσγειωθήκαμε στη σωστή ώρα. Πήρα το λεωφορείο τη σωστή ώρα.
Και λέω, άντε, μία ώρα κάνει περίπου. Βασικά έλεγε πενήντα λεπτά. Και λέω, και μία ώρα να κάνει, εγώ είμαι εντάξει. Αθώο μου παιδί. Λοιπόν, παιδιά, εννοείται ότι δεν έκανε μία ώρα το λεωφορείο. Πόσο έκανε. Έκανε σίγουρα μιάμιση. Εγώ το έχασα το λεωφορείο. Ρε όχι, δικαίωμα. Δικαίωμα, δικαίωμα. Το έβαλες με ούτε μισή ώρα αέρα.
Έβαλα αέρα. Ε, πόσο έβαλες. Αλλά κοίταξε, αμα αυτή είναι η κατάληξη της ιστορίας. Γι' αυτό είπα αυτό το έκανα, αυτό το story time. Μιλάω με τη μαμά μου και μου λέει, φρέ κορίτσι μου κι εσύ. Αυτή είναι την ερώτηση ακριβώς που μου έκανες κι εσύ. Δεν έβαλες λίγο, δεν... Μου λέει, καλά, δεν υπολόγησες λίγο τα πράγματα να μην φτάσεις έτσι.
Και λέω κι εγώ, απ' τη μία το σκέφτηκα και λέω, Πόπο η μαμά έχει δίκιο ρε παιδί μου, έχεις δίκιο κι εσύ. Και μετά κλεινώ το τηλέφωνο και λέω, παιδιά έχω που ζω. Ζω στην Κοπεχάγη, ζω στην Δανία. Εγώ αυτό το πρόβλημα δεν το είχα ποτέ στην Δανία. Δεν έχει ζήσει Θεσσαλονίκη, να εξετάσεις από το λεωφορείο. Ναι, με αυτό λέμε.
και mistakes. Εγώ που ζω 6 χρόνια στη Δανία, αλλά έχω κάνει Θεσσαλονίκη 25 χρόνια για να κλείσω να πάω από τα αεροδρόμια στο λιμάνι και να πάρω πλοίο. Πόσες ώρες διαφορά έχω από τη στιγμή που υποτίθεται ότι θα πληρωθεί. Τέσσερις. Λέω τέσσερις και δύο ώρες να είναι καθυστέρης και δύο ώρες να πάρει το μετρό του ή στην ευχή θα φτάσω.
Φτύστε με, μη με ματιάξετε. Λοιπόν, τέλος πάντων, γι' αυτό είναι reverse cultural shock. Γιατί εγώ έχω συνηθίσει τόσο με αυτό το σύστημα, που πλέον δεν μου περνάει καν από το μυαλό ότι κάτι άλλο θα γίνει και τόση κίνηση κτλ. Που, αθήνα ζούσα πριν. Τίποτα, ε, ξεσυνήθισα. Ξεσυνήθισες, όχι. Είναι φταίς εσύ. Εγώ φταίω, φταίω, φταίω.
Το μου λέω. Λοιπόν, ωραία. Μιας και είμαστε στο θέμα μέσα μεταφοράς, Να μας πάει εγώ στα αυτοκίνητα, στην κίνηση αρχικά Μου φαίνεται ξεπραγματικό πλέον όταν πάω στη Θεσσαλονίκη Η κίνηση που πρέπει να αντιμετωπίσουν κάθε μέρα οι οδηγοί Και επειδή στην οικογένειά μου έχουμε οδηγούς στο επάγγελμα Λυπάμαι για λογονομιασμό τους με την έννοια ότι τους λυπάμαι που είναι κάθε μέρα στον δρόμο Και η φασαρία που παράγουν τα αυτοκίνητα Το συνειδητοποίησα αυτό Μετά από χρόνια εδώ Γιατί εδώ μπορεί να περπατάς στο πεζοδρόμιο Και να συζητάς κανονικά Χωρίς να φωνάζεις Να είμαστε έτσι τώρα Εμείς να περπατάμε και να συζητάμε Και να ακούει μια την άλλη Στην Αγνατία δεν υπάρχει περίπτωση να μπορείς να το κάνεις αυτό Να περπατάς και να συζητάς Σε μια νορμαλ ένταση Μα τα αυτοκίνητα που δεν είναι ηλεκτρικά Μα κόρνες Μα μηχανές Να κάνουν ζιγζάκ Δεν υπάρχει.
Όχι, όχι, πάρα πολύ. Πολύ χωρή πανσίβελια. Και να βάλω και μία έξτρα κάτι σε σχέση με τα αυτοκίνητα που μόλις σκέφτηκα και δεν το είχα σκεφτεί πριν. Για πες. Εδώ στη Ζανία το να έχεις αυτοκίνητο δεν είναι ο κανόνας. Ναι, σωστά. Υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι και μεγάλης σύλληπης, δηλαδή όχι μόνο απετσιρίκια και οικογενειάρχες κανονικά που δεν έχουν αυτοκίνητο.
ή και αυτοί που έχουν δεν το χρησιμοποιούν στην καθημερινότητά τους. Δηλαδή, οι μισοί μου συνάδελφοι έχουν αυτοκίνητο και από αυτούς τους μισούς που έχουν, ούτε οι μισοί δεν έρχονται στη δεία με αυτοκίνητο. Ενώ στην Ελλάδα είναι νόρμα, δεν υπάρχει περίπτωση. Από εδώ μέχρι το περίπτωρο θα πας και θα πάρεις τα μάξια. Και όχι μόνο αυτό.
Και σε κάθε σπίτι μένουν δύο άτομα στο σπίτι. Παίζει να έχουν δύο αυτοκίνητα. Τρία άτομα στο σπίτι, τρία αυτοκίνητα Εννοείται Δεν είναι, δεν υπάρχει καθόλου αυτό Δηλαδή ένας συναδελφός μου Ψάχνει η γυναίκα του να πάρει αυτοκίνητο δεύτερο Δηλαδή έχει αυτή η οικογένεια δύο αυτοκίνητα Και μας φαινόταν έξω πραγματικώς Το Ράντσο ότι μας έλεγε γιατί θα πάρει δεύτερο αυτοκίνητο Γιατί ο συγκεκριμένος είναι Από αυτούς που δεν έρχονται καν στη δουλειά με αυτοκίνητο Δηλαδή στις πέντε μέρες της εβδομάδας λογικά το ένα αυτοκίνητο θα είναι στάνταρ στο σπίτι.
Το πολύ ένα να λείπει. Εντάξει, απλώς δικαιολογώ γιατί, οκ, αυτό συνδέεται άρρηκτα με αυτό που είπα πριν, ότι τουλάχιστον οι άνθρωποι ξέρουν ότι θα πάρουν και θα φτάσουν στην ώρα τους. Ή έχουν υποδομές, έχουν τους ποδηλατόδρομους παντού. Στην Αθήνα πώς ακριβώς? αν η δουλειά σου είναι μια ώρα μακριά με τα μέσα μπορεί να την κάνεις άμα αρχίσεις και πηγαίνεις με τα μέσα μπορεί τελικά να καταλήξεις να την κάνεις δύο ώρες ναι να γυρίσεις πίσω καλά με την κίνηση που περνάς και φυσώ εντάξει τώρα τέλος πάντων έχω κάνει Θεσσαλονίκη να δουλεύω ανατολικά και να μείνω δυτικά έφευγα δύο ώρες νωρίτερα έντεκα ώρες έφευγα από το σπίτι μία πιαναδογιά να είμαι σίγουρη ότι θα φτάσω.
Και σε περίοδο δε έχω κάνει τον επικό χρόνο δυόμιση ώρες να φτάσω σπίτι. Φίλε, πάρα πάρα. Σε μικρό ταξίδι ρε παιδιά. Σε δυόμιση ώρες έφτανα. Μάλιστα. Πολύ ωραία. Και μιας που έλεγες για κίνηση θα πάω στην άλλη την κίνηση τώρα εγώ. Τον ανθρώπων την κίνηση. Την ανθρώπινη ουρά που συμβαίνει στα καταστήματα. Λοιπόν, για αρχή, οι άνθρωποι εδώ φτιάχνουν πραγματικές ουρές.
Ένα. Δηλαδή, στην Ελλάδα η αλήθεια είναι ότι πρέπει να έχω το νου μου ότι πρέπει να γυρίσω στο βαλκανικό μου το στοιχείο, ότι λίγο, άμα κάνω ένα έτσι, να φτιάξουμε μια δεύτερη ουρά, να έχω πιο πολλή θράσος. Πώς θα γίνει να την κόψουμε. Αυτό. Πώς θα γίνει να την κόψουμε. Αυτό. Εδώ πέρα οι άνθρωποι περιμένουν πάρα πολύ υπομονή Και δεν υπάρχει Κανείς σκέψη Ότι να παραπονεθώ Είναι ένα στοιχείο Της διαδικασίας Και θέλω να κάνω ειδική μηνύα Στο πως Άμα πας να τους πάρεις στην ορτή σειρά Θα τους τυμπάρεις Δεν θα πούνε τίποτα Αλλά θα σε κοιτάξουν τόσο υποτιμητικά Που θα νιώσεις εσύ για τον εαυτό σου Σκουπίδι που τους πήρες στην ουρά τίποτα δεν θα πούνε εντάξει ή υπάρχουν και άνθρωποι που θα μιλήσουν θα πούνε κάτι ευγενικό τύπου ήσασταν εδώ από πριν ή κάτι τέτοιο και θα τους πεις εσύ ναι γιατί έχεις το βαλκάνιο αίμα μέσα σου και θα ξέρετε και οι δύο ότι λέτε ψέματα και από το ύφος που θα πάρει αυτός ο άνθρωπος που θα σου πει αυτό πάλι θα νιώσει κουπίνι εεε
είναι χαμός εδώ που λες αυτό συμβαίνει κατεξοχήν σε όλα τα μαγαζιά εδώ γιατί θα σας πει σε λίγο η Μαριλένα να το συνδέσει για να πούμε και για το άλλο cultural shock ότι μπορεί να γίνονται ουρές στα σούπερ μάρκετ πάρα πολύ σχεδόν πάτα σε ώρες εχμής ή τα Σαββατοκύριακα συνέχεια ή στα μαγαζιά, στις καφετέρες κτλ δεν θα ακούσεις έναν άνθρωπο να κάνει παράπονο ενώ στην Ελλάδα είμαι σίγουρη χρονομετράω μερικές φορές για το πότε θα ακουστεί αυτό το εεε τι θα γίνει ανοίξε ένα ταμείο μόνο ένας είναι εδώ περιμένει ο κόσμος δηλαδή είμαι πάντοτε έχω βασικά επειδή μιλάμε για σοκ έχω ξεσυνηθίσει αυτό το πράγμα αλλά το περιμένω αλλά είμαι σε φάση αχ μπορεί να μην γίνει αυτό σήμερα ας πούμε Μπορώ να μην ακούσω κάποιον να παραπονιέται ή να φωνάζει για κάτι Και να κάνει μια ολόκληρη μανούρα ας πούμε Οκ Αυτό Στον αντίποδα όμως Cultural shock για μένα είναι επίσης η αντιμετώπιση που παίρνεις Στα μαγαζιά ως πιλάτης Reverse to reverse θα κάνουμε Στην Ελλάδα νιώσεις λίγο ότι μπαίνεις μέσα
ότι ο παρελθος είναι εκεί για να σε βοηθήσει ή να σε εξυπηρετήσει Όχι νιώθεις λίγο, νιώθεις πολύ Νιώθεις πολύ, εδώ μπαίνεις μέσα και ωραία καν νιώθεις τους διακόπτες τους χαλάς τη μέρα που μπήκες Βασικά ναι Δηλαδή είναι τόσο self-service το πράγμα που να έκανε και τον καφέ μόνοι μου δεν θα μου έκανε εντύπωση τέλος πάντων Ναι Και όχι μόνο, δεν είναι μόνο εξυπηρέτηση Μαριλένα είναι και η καθαριότητα είναι ο τρόπος που διάγουνε πέλος πάντων το σέρβις Έλα πες παιδί για την εμπειρία σου στο YouDiveNo.2 Λοιπόν Με τη Μαριλένα μια από τις αγαπημένες μας σχολεία ειδικά το καλοκαιράκι και μέχρι να μπει αυτό το χθινοποράκι εδώ πέρα είναι να πηγαίνουμε και να επισκεπτόμεθα χώρους παγωτού και να δοκιμάσουμε διάφορα παγωτά τέλος πάντων.
Οπότε, εγώ είχα δει ένα καινούργιο παγωτατζίδικο που άνοιξε σε μια γειτονιά που είχε κάτι περίεργες γεύσεις. Η μία, ας πούμε, ήταν παγωτό βανίλια που επάνω έβαζες αυτό το το τηγανιτό λίπος από το χοιρινό που τρώνε εδώ πέρα. Όπως το λένε στα ελληνικά Δεν ξέρω αν είναι τσιγαρίδα Είναι αυτό το λιπάκι τέλος πάντων Το οποίο δεν ξέρω Το τηγανίσουν Έχει γίνει φουλ ξέρω ψημένο Κρατσανιστό Σαν χαριδάκι Αλλά είναι λίπος Το τρώνε οι βόροι λέει Είναι καθαρό λίπος Οπότε ήταν αυτή η γεύση Βανίλια με το λιπάκι αυτό Πώς Πώς να χαρακτηρίσουμε την Αλεξάνδρα που πήρε από εγώ το βανιλιά με το λουπάκι όχι δεν το πήρα δεν το πήρα, πήρα το άλλο με την καρύδα το topping, αλλά τέλος πάντων εγώ λοιπόν κοιτώντας τα toppings κοιτώντας αυτά που βάζεις τη σόσα από πάνω, είδα και αυτό το που τα είχαν εκεί πέρα σε ένα μπολ και δεν είχα καταλάβει ακριβώς τι είναι και ρωτάω το μηπάληλο εκεί τι είναι αυτό και μου εξηγεί και επειδή μου το είπε στα δανέζικα λέει, εγώ μπορώ να δοκιμάσω
Και τι κάνει το παιδί αυτό Παίρνει με το χέρι του Όχι με γάντι Ακριβώς αυτό Και μου λέει ορίστε δοκίμαστε Λοιπόν αυτό για μένα είναι Ανεκδίηγητο Δηλαδή στην Ελλάδα άμα το έκανε αυτό κάποιος Σίγουρα θα υπήρχε άνθρωπος που θα του λέγει Λοιπόν παιδιά καλούμε τώρα το υγειονομικό Και ναι Δεν ξέρω τι συμβαίνει Οπότε Αυτό και αυτό είναι το standard service Τι που δεν καταλαβαίνω και όλα Στην έκρηξή σου Ας πούμε Βέβαια στην Ελλάδα είμαστε λίγο Των τύπων και από πίσω Εννοείς δεν ξέρεις Τι σημαίνει στις κουζίνες ας πούμε Ή και ξέρεις Δεν θα ήθελα να γίνω καταγγελτικής Στο σημερινό αυτό επεισόδιο Αλλά σε πάρα πολύ γνωστό εστιατόριο Στην παραλία της Θεσσαλονίκης Καταγγέλα θα γίνει αυτή η γυναίκα θα γίνει καταγελτικό.
Η εκπομπή! Ας πούμε ότι μπροστά ήταν πολύ κυριλέ και πίσω, όπως στις αποθήκες παρέδιδε ο μπαμπάς μου. Τι τρέχανε! Ναι, ό,τι καταλάβατε, τι τρέχανε, τρέχανε. Μάλιστα. Κοίταξε, εγώ πιστεύω ότι συμβαίνει σε πολλά αισθητοίωρα σε όλο τον κόσμο αυτό το πράγμα, από πίσω. Και το πιο κυριλάτο και το γαλλικό αισθητοίωρο που μου είπαν οι φίλες μου που πήγανε μισέ λενάτσες και αυτά και τρέχανε τα ποντίκια γύρω τριγύρω.
Ναι, τέλος πάντων. Αλλά, τουλάχιστον, από σερβις κάτι ξέρουμε. Από σερβις ξέρουμε. Όχι κατά ξέματα. Εγώ μας βάζω top να ξέρεις. Στον κόσμο. Στον κόσμο. Στον κόσμο, οκ. Κοίτα, ξέρω. Είμαι υπερβολική. Θα είμαι μιας. Και γράψτε κάτω στα σχόλια. Τώρα τη κρατάω με μια ισορροπία γιατί έχω πάει σε χώρα της Λατινικής Αμερικής Στην οποία ένιωσα ότι είναι πιεστικά και fake γενική για να ψωνίσω Και μόλις δεν ψώνιζα άλλαζε 180 μοίρες η στάση Και να σε πω ας φύγετε από εδώ παρακατιανή Το ίδιο είναι και προς την Ινδονησία Στην Ιαπωνία τώρα που πήγα πάλι πρόσφατα ήταν toxic positivity Αγόρασες δεν αγόραζες ένιωθες άβολα από το πόσο φαίνονται πιεζημένοι να σου περάσουν ότι είναι πολύ αυγενικοί και πολύ χαρούμενοι που είσαι στο χώρο τους μάλιστα οπότε νομίζω ότι εσείς στην Ελλάδα κρατάμε μια ισορροπή ναι οκ θα φύγω τελείως και θα μας πας σε κάτι στενάχωρο για μένα ναι στα δεσποτάκια εδώ δεν υπάρχουν δεσποτάκια καθόλου Οπότε κάθε φορά που πάω στην Ελλάδα γενικά και στη Θεσσαλονίκη, λίγο μου μαυρίζει η καρδιά που τα βλέπω έτσι.
Ναι, ναι, ναι. Να είναι το αυγατή, να είναι το αυγατάκι, ξέρω εγώ, εννιά μηνών το αυγατάκι και να είναι ήδη έγκυος. Και να γίνεται από εκεί που είναι είκοσι αυγατάκια μέσα σε ένα χρόνο, ξέρω εγώ, όταν θα ξαναπεπάω, να είναι πενήντα αυγατάκια. και να ήταν ξέρω εξήντα πριν αλλά τα δέκα τα πάτησα αμάξι σε ρίξαν φόλο γενικά είναι και η κουλτούρα μας έχουμε και σωτηρία ρε παιδί μου υπάρχουν τόσες φιλοζωικές προσπαθούν κάθε μέρα ακολουθώ διάφορες βλέπω το έργο τους ας πούμε στο instagram τι δουλειά κάνουν αυτοί οι άνθρωποι και πάλι δεν τελειώνει το πράγμα δεν μπορώ να καταλάβω όμως Νομίζω ότι δεν είμαστε όμως και σαν λαός ιδιαίτερα εκπαιδευμένοι Δεν ξέρω, ας πούμε, περιστατικά εκτινοδίες έχουν γίνει στα τελευταία χρόνια Πράγματα που δεν γίνεται να είμαστε στο 2026 ας πούμε Και να έχουν γκρεμάσει ένα σκυλί ζωντανό ας πούμε Να το έχουν πρίξει στο πηγάδι Δεν ξέρω, με καμία σχέση αυτό τώρα εδώ πέρα Είναι εκδιαμέτρου αντίθετο δεν ξέρω πως καταφέρανε αυτό έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου
έχω μια απορία στο πίσω μέρος του μυαλού μου για όταν έχω κυμμεριά δεν ξέρω πως έφτασαν εδώ αλλά τέλος πάντων έφτασαν και τώρα το θέμα είναι γλίξαν και υπάρχει πολύ αυστηρή νομοθεσία με το αν βρεθεί ας πούμε το σκυλάκι σου ή το κατοικιδίωσο γενικότερα παρά με λιμένω τι γίνεται και όλα γενικά υπάρχει νόμος αισία για αυτό και τη ρίτε Να πούμε εδώ ότι το να έχεις ένα ζωάκι εδώ κοστίζει πάρα πολύ Ναι είναι ακριβώς Δηλαδή είναι που είναι και στην Ελλάδα δηλαδή όλα τα εμβόλια ξέρεις φάρμακα επισκέψεις στο γιατρό κοστίζουν αλλά εδώ κοστίζουν δίπλα Υπάρχουν φορές που νιώθω ότι αν αυτό είναι ένα φίλτρο ώστε να παίρνεις ένα κατοικίδιο μόνο αν μπορείς να το συντηρήσεις και να του δίνεις την ποιότητα ζωής που αξίζει και να το παίρνεις συνειδητά και να ξέρεις ότι αν το αφήσεις θα έχεις κάποια συνέπεια μέσα Ναι αυτό λέω κι εγώ Να πληρώνεις και πάγιο Αυτό λέω κι εγώ εννοείται Από αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα Anyway Μάλιστα Λοιπόν, μετά Και να πάω τώρα Είπες εσύ για τα δέσποτα
Εγώ θα μιλήσω για τους ανθρώπους που ουσιαστικά έχουν προβλήματα βιοπορισμού είναι άνθρωποι μπορεί να είναι άστεγοι και εδώ στην Δανία δεν θα βρεις εύκολα άνθρωπο ο οποίος τριγυρίζει στα μέσα μαζικής μεταφοράς ή έξω και ζητιανεύει. Είναι πολύ πιο σπάνιο φαινόμενο. Τα τελευταία δύο χρόνια νομίζω έχει αυξηθεί λιγάκι αν παρατηρήσεις το τρένο.
Εγώ που βλέπω τι γίνεται και χρησιμοποιώ πάρα πολύ το τρένο, έχω δει μια αύξηση. Αυτό δεν ξέρω σε τι με βάζει κάποιες σκέψεις για το πού πάει, πού πάμε. Η Δανία πάει. Δεν ξέρω τι συμβαίνει. Αλλά τέλος πάντων στην Ελλάδα αυτό το φαινόμενο είναι... Για μένα είναι πλέον, έχει γίνει... Δεν ξέρω τι να πω. Είναι κάθε πέντε λεπτά.
Και ειδικά στην Αθήνα κάθε πέντε... Μη σου πω και λιγότερο. Και αυτό είναι στενόφορο για το πού πάει και η Ελλάδα. Εννοείται αυτό. και δεν το λέω ότι... Ρε παιδί μου, πιάνεται η ψυχή μου κάθε δύο λεπτά. Αυτό. Αυτό δεν μπορώ... Το έχω ξεσυνηθίσει πια. Και δεν ξέρω και πώς να το διαχειριστώ. Οκ. Νομίζω ότι υπάρχουν κάποιες νομές εδώ πέρα.
Υπάρχουν. Οι οποίες λειτουργούν κάπως πολύ καλύτερα από όποιες νομές υπάρχουν στην Ελλάδα. Γενικά έχουν γίνει κάποια πράγματα στην Ελλάδα τελευταία. Αυτό μου τα θύμισε, αλλά ας μην εφεκταθούμε σε αυτό το επεισόδιο. Ας πούμε εδώ πέρα τέλος πάντων ότι υπάρχουν επιδόματα. Υπάρχουν επίσης, πάρα πολλοί βρίσκουν τρόπο να βγάλουν έξτρα χρήματα, τουλάχιστον να περάσουν την ημέρα τους συλλέγοντας τα μπουκάλια, τα ελουμινένια μπουκάλια, τα οποία όταν τα πας στην ανακύκλωση παίρνεις κάποια χρήματα πίσω.
αυτό Οκ Η ανακύκλωση εμένα επίσης με άλλο θέμα με σοκάρει το πως λειτουργεί στις δύο χώρες δεν λειτουργεί βασικά στη μία χώρα δεν λειτουργεί μα δεν πιστευτεί πια είναι αυτή η χώρα και πόσο είναι μέσα στην κουλτούρα στο κάνει ρε παιδί μου το κράτος, δεν ξέρω ποιος φορέας είναι αυτός που φροντίζει αυτό, αλλά σε το κάνει εύκολο εδώ. Ενώ στην Ελλάδα νομίζω είναι το αντίθετο. Δηλαδή και να έχεις την καρδιατή πρόθεση μπορεί ο πιο κοντινός σου μπλε κάδος να είναι δεν ξέρω για πού.
Ή μπορεί να περάσει το απορριμετοφόρο και απλά να δεις τον μπλε κάδο να αδειάζει στο ίδιο απορριμετοφόρο που αδειάζει για γραμμικός κάδος. Τρουστόρι είναι αυτό από τη γητανιά μου. Οπότε λίγο χάνεις το motivation. γιατί να κάτσω εγώ να ξεχωρίσω με τα χαρτινά μου, να μαζέψω τις κούτες, να τις κουβαλάω έτσι μέχρι το μπλε κάδο που δεν είναι καν δίπλα στο σπίτι μου για να δω το απορριμματοφόρο να περνάει και να τα παίρνει ακριβώς όπως κάνει και τα υπόλοιπα. Ενώ εδώ σε κάθε κτίριο υπάρχει ειδικά διαμορφωμένος χώρος στον οποίο θα βάλεις τα μπουκάγια τα γυάλινα, τις μπαταρίες μικρές ηλεκτρονικές συσκευές τα χάρτινα και μάλιστα δεν ξέρω αν είναι έτσι γενικά αλλά στο δικό μου το κτίριο είναι αλλού τα κουτιά της πίτσας ας πούμε ή τα χαρτόκουτα που κάνεις στις μετακομίσεις και αλλού τα χαρτινα βουκαλάκια από γάλα ας πούμε ή το χαρτί εφημερίδα. Διαφορετικά πράγματα.
Εδώ έγινε και σκάνδελο Βγήκε σκάνδελο στην Ελλάδα Βγήκε με κάποια μηχανήματα Ανακύκλωσες Δεν έχω παρακολουθήσει Είναι τόσο πολλά που δεν το προλάβω Α, στο άστο, ας μην το τέτοιο Τέλος πάντων, ας μην το... Επεκταθούμε και σε αυτό Τι άλλο cultural shock υπάρχει Μένω λίγο και το εργασιακό Λοιπόν Σε αυτό θα αναφερθώ. Τώρα δεν γίνεται. Έχω περάσει ξόφαλτσα ένα κάρο θέματα στα οποία ήθελα να αναφερθώ. Τώρα εδώ θα αναφερθώ στα άλλα.
Όχι, όχι, όχι. Καταγγέλω πάλι. Καταγγελτική. Λοιπόν, βγήκε μια έρευνα για το εργασιακό στρες στις χώρες της Ευρώπης. Πρωταθύτρια στην Ευρώπη στο εργασιακό στρες, Μαντέπις. 49% των εργατωμένων στην Ελλάδα δήλωσε ότι έχει εργασιακό στρες, κατάκληψη που σχετίζεται με το χώρο εργασίας και νευρικότητα. Η Δανία τώρα στον αντίποδα ήταν η τελευταία στην Ευρώπη με 19%.
Και μετά υπάρχω εγώ που έχω μεγαλώσει εργασιακά στην Ελλάδα και έχω έρθει στη Δανία να είμαι η μόνη στο γραφείο που αγχώνομαι έτσι από μόνη μου, χωρίς λόγο. Αγχώνομαι εγώ για όλους τους συναδέλφους συλλογικά Και μετά το συνειδητοποιώ ας πούμε όταν συζητάω με τους υπόλοιπους Ότι κανένας άλλος δεν έχει πάρει στα σοβαρά ξέρω εγώ ότι κάτι μπορεί να γίνει κακό Λοιπόν ξέρεις τι συμβαίνει Το σκεφτόμουν τις προάλλες γιατί είχα παρόμοια κουβέντα με μία άλλη κοπέλα που ήρθε πρόσφατα εδώ, Δανία Και σκεφτόμουν το εξής Πρώτον, εμείς έχουμε μεγαλώσει σε ένα πολύ αταγωνιστικό περιβάλλον Και σε ένα πολύ αγχώδες στο οποίο από την πρώτη δημοτικού κιόλας οι γονείς περιμένουν να είμαστε οι αριστούχοι, λες και θα τελειώσουμε με τα πτυχιακό από την πρώτη δημοτικού.
Και ταυτόχρονα υπάρχει ένας ανταγωνισμός ότι να είσαι ο καλύτερος, να πάρεις τέλειους βαθμούς, να μπορέσεις να βρεις δουλειά, να, να, να, να. Άρα υπάρχει αυτό το άγχος της επίδοσης και της απόδοσης. Και ταυτόχρονα όμως μην ξεχνάμε ότι σε αυτή τη χώρα είμαστε μετανάστες. Και οι μετανάστες σε καμία χώρα στον κόσμο δεν είναι cool.
Γιατί πάντοτε φοβούνται ότι θα είναι οι πρώτοι που θα φύγουν. Εσύ αυτό. Πώς θα είσαι εσύ cool ας πούμε και να μην αγχώνεσαι. Και να είναι όλα τέλεια και όλοι οι άλλοι δανεί να είναι σε φάση, και είπε «Ω, μια χαρά είμαστε», εσύ θα πεις «Συγγνώμη, εγώ, έστω κι αν χαλαρώσω κι εγώ, όταν θα γίνει μια στραβή, μπορεί να είμαι και η πρώτη που θα φύγω».
Αλλά παρόλα αυτά, νιώθω όντως αυτή την ασφάλεια ότι είμαι ok, ρε παιδί μου, στη διά μου, με εκτιμούν, εκτιμούν αυτό που κάνω, θεωρώ ότι είμαι καλή στη διά και γιατί να με απολύσουν, ας πούμε. Όταν πρετανεύει η λογική στα κεφάλια μου, που δεν είναι πολύ συχνά αλλά όταν ήμουνα λέει νιώθω καλά αυτό το νιώθω καλά στην Ελλάδα δεν το ένιωθα τόσο ότι ναι οκ ξέρουν ότι είμαι καλή στη δουλειά μου γιατί στην Ελλάδα ήταν τόσο αρχικά με το που πας να διεκδικήσεις κάτι το αλήθειο θα γυρίσεις όλος και θα σου πει άμα θες φύγε θα βρω άλλον να μου κάνετε δουλειά με 5,50 γιατί να κρατήσεις εσένα που θες 700 ας πούμε το μη το εξωφρενικό ποσό των 700 ευρώ ναι οπότε αμέσως αμέσως δηλαδή σου κόβεις μόνος σου το τζαμπουκά ότι ναι θα βρει άλλον όντως με 550 ας κάτσω στο αυγά μου να βρω κάτι άλλο καλύτερο και αυτό κάτι άλλο καλύτερο ναι δεν έρχεται ποτέ ναι πραγματικά και αυτό με βάζει και στο άλλο καλό τσουραλ σοκ που εκεί και αν μπορούμε να συζητάμε για ώρες το τι συζητάμε
στο περιβάλλον της εργασίας και πόσο καθένας αυτό είναι ένα Ένα φοβερό, που εδώ δεν το βλέπεις, αλλά στην Ελλάδα γίνεται κατά κόρον, ότι ο καθένας επειδή είναι συνάδελφό σου, πιστεύει ότι μπορεί να κρίνει τα πάντα ως προς το ντύσιμό σου, την καθημερινότητά σου, το τι τρως για μεσημεριανότητα, έχεις φέρει για πρωινό, αν δεν τρως για πρωινό, τι κάνεις.
Όλα αυτά, συν άλλα, ας μην τα συζητήσουμε. και τα άλλα. Και τα κοτσομπολιά μέσα στη δουλειά και όλα αυτά λοιπόν εδώ δεν υπάρχουν φυσικά. Το ότι συζητήκεται στα γραφεία και εδώ σηκώνει πάρα πολλές συζήτησεις. Ναι, αλλά δεν είναι το θέμα ότι θα ξεκινήσω να χώνομαι μέσα στη ζωή σου και να σου πω ας πούμε να σε κρίνω ή να σου πω τι να κάνεις ή να κρίνω τον άλλον αρνητικά.
Δεν είναι, όχι. Και ούτε θα γίνει συζήτηση για κάποιον άλλον που δεν είναι παρόν. Ακριβώς. Αλλά για τα δικά μου βαλκανικά βεβαιωμένα, στο δικό μου εργασιακό περιβάλλον τουλάχιστον, γίνεται πάρα πολύ oversharing. Δηλαδή, υπάρχουν κάποιες πληροφορίες που έχω μάθει για τους συναδέλφους μου, από τους ίδιους τους συναδέλφους μου, όχι ως κουτσομπολιό, δηλαδή, που θα ήμουν πολύ ok να μην τις μάθει.
Δηλαδή, δεν ξέρω αν δημιουργείται και the expectation, ότι ας πούμε θα μάθουν τα... Να σου πω κάτι ρε εσύ. Αυτό είναι πολύ ωραίο την άλλη. Γιατί? Καταρχάς έχει επιλέξει αυτός που το share να το κάνει. Όχι, όχι. Να το έχει μοιραστεί. Επειδή έχω κάποια περιστατικά στο μυαλό μου το ένα που σου το έχω πει και σένα δεν ήταν επιλογή.
Ήταν εκεί που τρώγαμε ωραία ωραία το μεσημερινό μας επέλεξε να μας πει κάποιες πληροφορίες που θα μπορούσα να ζήσω χωρίς... Ήταν για έναν άλλον άνθρωπο, μεταξύ. Όχι, ήταν για τον εαυτό του. Α, αυτό σου λέω, δεν με νοιάζει για τον εαυτό του, ρε σύ. Ναι, κοιτάξτε, δεν κάνουν κοτσομπολιό και τίποτα τέτοια. Δεν μιλάει κανένας πίσω από την πλαγκοκουάλη.
Ούτε κακή κριτική, ούτε κακεντρέχεια, ούτε μιζέρια, ούτε... Δεν υπάρχει, μου λες εντάξει, είναι oversharing, ok. Oversharing υπάρχει. Το οποίο δεν το περιμένεις. Δεν το περιμένεις από δανό. γιατί θα κάνει oversharing. Ναι. Και όμως παιδιά έρχομαι εγώ εδώ να σας πω ότι ο Δανός κάνει oversharing. Τώρα δεν είναι καταγγελτική, είναι επιμορφωτική.
Είναι πάνω από ένας, γι' αυτό μου κάνει. Δηλαδή δεν είναι ότι έτυχε ένα αυτός να είναι έτσι. Σε ένα μεσημέρι έμαθα δύο πληροφορίες για δύο διαφορετικούς. Από τους εαυτούς, δηλαδή οι ίδιοι έλαγαν τις πληροφορίες για τους εαυτούς τους. Είναι ιατρικό περιεχομένου, μην πάει ο νου σας στο κακό. Αλλά θα μπορούσα να ζήσω και χωρίς αυτές τις πληροφορίες.
Εννοείται. Και χωρίς αυτές τις εικόνες να φαντάζεσαι μετά. Και την ώρα του φαγητού. Και τι ήτανε, υπόθεκαν όλες αυτές τις πληροφορίες στο lunchtime. Αυτά λοιπόν, εγώ δεν έχω να πω κάτι άλλο. Για μένα είμαι πολύ okay να τα αφήσουμε εδώ, αν θα είσαι Μαριλένα και εσύ. Αυτά, αν τώρα θυμηθούμε άλλα ή αν μας πείτε και εσείς τα δικά σας, να κάνουμε ένα sequel των Cultural Socks.
Βάλαμε και λίγα που στην Ελλάδα μας εκπλήσουν αρνητικά και κάποιο που στην Ελλάδα μας εκπλήσουν θετικά σε σχέση με το εδώ. Οπότε έχουμε μια επικοινωνική... Γιατί δεν είναι όλα ευθυ διαγραμμή, δεν είναι όλα ασπροί μαύρο, το έχουμε ξαναπεί. Γιατί μπορεί να σκέφτονται ότι ναι εντάξει τότε δεν ξανάρθει η Ελλάδα ή το αντίστροφο μετά.
Α, τη φύγατε τότε να πάτε στην Ελλάδα για να μην... Παιδιά δεν είναι άσπρο ή μαύρο. Τα πράγματα είναι γκρι. Δεν είναι όλα τέλεια. Πουθενά. Γκρι σαν τον ουρανό της Δανίας. Και εγώ, αν να παρακολουθείτε τα podcast μας και μετά βίτκας μας εγώ δηλώνω υπέρμαχος της Ελλάδας. Συγγνώμη. Δηλώνω υπέρμαχος. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που θα κάνουν χι και θα πούνε όλα χάλια στην Ελλάδα.
είναι και κάποια που είναι διαμάντια ρε παιδιά, εντάξει τι να κάνουμε τώρα Αυτά. Αλλά ταυτόχρονα όμως θέλει και λίγο κρίτισισμ Ναι και ταυτόχρονα επίσης ξέρουμε και τα μελανά σημεία που είναι αρκετά μελανά βγαίνουν από το χαρτί ποτίζει το μελάνι. Αυτό Αυτά. Αυτά Στείλε μας εσείς τι σας εκπλήσει όταν πάτε στην Ελλάδα είτε αυθεντικά είτε αρνητικά σε σχέση με τη χώρα στην οποία ζείτε Κύριε Κώστα από τον Καναδά πείτε μας και εσείς τα δικά σας αυτή ήταν και δική σας η ιδέα εμείς θα τα πούμε την επόμενη εβδομάδα με ένα νέο επεισόδιο μέχρι τότε μας βλέπετε στο youtube και μας ακούτε σε όλες τις πλατφόρμες podcast όπως μέχρι σήμερα φίλα και πολλά πίσες
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
