Skip to content
PodBase
Ep 78 Αντέχουμε για την αγάπη

Ep 78 Αντέχουμε για την αγάπη

Ημερολόγιο Μάχης WinCancer
Μάιος 20, 2026 00:39:32 Σεζόν 1
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Τι μορφή παίρνει η αγάπη όταν η ζωή σε δοκιμάζει;

Μια εμβληματική Ελληνίδα. Μια γυναίκα-σύμβολο.

Η Βούλα Πατουλίδου έρχεται στο Ημερολόγιο Μάχης και μοιράζεται μια ιστορία αγάπης που δεν έχει ακουστεί συχνά δημόσια.

Όχι ως Ολυμπιονίκης. Ως σύζυγος. Ως συνοδοιπόρος. Ως άνθρωπος που βρέθηκε δίπλα στον καρκίνο και είδε τη ζωή να αλλάζει από τη μια στιγμή στην άλλη.

Μια συζήτηση για την αγάπη στα δύσκολα. Για την απώλεια, την αντοχή και εκείνο το «συνεχίζω» που πολλές φορές βγαίνει πιο δύσκολα κι από τα δάκρυα.


Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Sound is... Ημερολόγιο μάχης. Ένα podcast του Win Cancer με ιστορίες ανθρώπων που αντιμετώπισαν τον καρκίνο. Είμαι η Πίστη Κρυσταλλίδου και μαζί ξεφιλίζουμε τις σελίδες του ημερολογίου μάχης του Win Cancer Την σημερινή μας σελίδα έχουμε την τιμή να την γράφει μια εμπληματική Ελληνίδα Μια σπουδαία γυναίκα που έκανε όλη τη χώρα περήφανη έχουμε τη χαρά να βρίσκεται μαζί μας η Ολυμπιονίκης μας κυρία Βούλα Πατουλίδου και την ευχαριστούμε πάρα πάρα πάρα πολύ καλώς ήρθατε καλώς σας βρήκα και με την πρόσκληση θα τολμούσα να πω όταν έγινε η πρόσκληση λέω μάλλον θα είναι από τις πλέον δύσκολες συνεντέαξεις γιατί και μόνο η λέξη είναι και άμα την έχεις ζήσει και πρόσφατα και την βλέπεις γύρω σου Ακριβώς επειδή είναι μια δύσκολη διαδικασία ο καρκίνος και επειδή εσείς είστε και σύμβολο δύναμης και ξέρω πως η μάχη στο Ταρτάν δεν είναι η ίδια σε σχέση με ένα νοσοκομείο, γι' αυτό έχουμε ανάγκη να σας ακούσουμε και να ακούσουμε τη δική σας ιστορία.

Σταθήκατε δίπλα στον επί 44 χρόνια 42 χρόνια Σύζυγό σας ως φροντίστριά του Είχε προηγηθεί βέβαια και η μητέρα μου Ναι, σχετικά κοντά, με δύο χρόνια διαφορά Άρα έχετε ζήσει το ρόλο, το δύσκολο ρόλο του φροντιστή Σε δύο επίπεδα Του ενισχυτή της αντοχής Το ενισχυτή της αντοχής, τι ωραία έκφραση Ναι νομίζω ότι Αυτός είναι ο τίτλος των ανθρώπων Που είναι δίπλα Να κλαίνε χωρίς να τους βλέπουν Να πονάνε χωρίς να φαίνεται Να αντέχουν γιατί έτσι πρέπει να γίνει Και δες όλη αυτή η αγωνία Που σε τρώει γιατί δεν ξέρεις Η επόμενη μέρα που θα σε βρει Με τον άνθρωπό σου Να μην είναι τουλάχιστον Απόλυτα ορατή γιατί ο άλλος Όταν αγαπιέσαι με κάποιον Ακά και λίγο έτσι μόνο να σε δει να σε ακουμπήσει καταλαβαίνει ότι έχει στην αγωνία Που θα σε οδηγήσει όλη αυτή η διαδρομή που μόνο αγκάθια έχει Πολλά αγκάθια η αλήθεια είναι αυτή Και θα ήθελα να ξεκινήσουμε λίγο αν θέλετε να μας πείτε Μάλλον μας αναφέρατε ότι το πρώτο άκουσμα της λέξης καρκίνος ήταν με τη μητέρα σας Ναι γιατί δυστυχώς αυτές οι γενιές, η προηγούμενη ή προπροηγούμενη μάλλον γενιά

ως προτεραιότητα έχουν την καλή δική σου εικόνα του παιδιού τον εαυτό τους πάντα τον βάζουν πολύ πολύ πίσω ενώ ήταν αρχές καλοκαιριού είχε ψηλαφίσεις στο στήθος ένα καρουβαλάκι τα άφησε όλο το καλοκαίρι γιατί η κόρη είχε πρόβλημα γιατί έπρεπε να ξεπεραστεί πρώτα και μετά τα Χριστούγεννα μου λέει ξέρεις παιδάκι μου έχω ένα και λέω δεν μιλάς δεν μιλάς αλλά αυτό ήταν ξέρεις έχω κάτι και όταν πήγαμε σε έναν φίλο γιατρό και είδε την ακτινογραφία μου και μου λέει καρκίνος λέω να σου πω πως το λες έτσι και βεβαίως εκεί ήταν η ελπίδα ότι είναι μεγάλη ηλικία είναι πιο αντιμετωπίσιμο όντως δόξα τω Θεώ πήγε καλά η δεύτερη φορά ήταν η αγρία ο Δημήτρης γιατί είχαμε κάποιους πόνους όχι εξετάσεις γαστροσκοπήσεις ιστορίες λέει μια ανωκάτω κοιλία λέει ο γιατρός πηγαίνουμε στον γιατρό το κάνουμε και λέει επειδή είχε και κόσμο εκεί όταν έγινε η εξέταση λέει ξέρεις μια πέτρα στα νεφρά λέει να θα το διορθώσουμε επειδή όμως ο Δημήτρης ήδη είχε καταβιβληθεί λέω πάνε φέρω το αυτοκίνητο και έρχομαι

και με παίρνει ο γιατρός ενώ είμαι μέσα στο αυτοκίνητο πηγαίνοντας προς το γιατρείο γιατί είχε κατέβει ο Δημήτρης να τον πάρει ήταν λίγο μακριά από το πάρκιν μου λέει ξέρεις δεν είναι πέτρα μου λέει δεν είναι καλό πράγμα αρχίζει ξέρεις το δάκρυ αρχίζει και τρέχει χωρίς ακόμα να ακούσουν τη λέξη είναι καρκίνος το πάγκριας και είναι σε πολύ προχωρημένο στάδιο και είναι και στους λεμβαδένες και είναι και στο σηκώτιο πολύ και μόνο τίτλος ζόριοι είναι πολλοί που σημαίνει λέει του κοίτου μεταστάσεις δεν πρόλαβες, δεν είδες, δεν κατάλαβες δεν, δεν, δεν, δεν πως ξέφυγε αυτό, πως τρέχει, γιατί τρέχει και εκεί πως το λες βέβαια ο Δημήτρης δεν ήταν ο άνθρωπος που δεν άντεχε αλλά η αγωνία ξέρετε ποια ήταν που θα πάω και θα σε αφήσω μόνη ακόμη και αυτό πω πω συγκινήθηκα πολύ ακόμη και αυτό ήταν δύσκολο γιατί στον πολύ κοντινό χαμό του η αγωνία ήταν ο άνθρωπος του που θα μείνει το παιδί του γιατί εντάξει τα παιδιά τραβάνε το δρόμο, κακά τα ψέματα αλλά ο άνθρωπος με τον οποίο

έχεις είναι το άλλο μισό, είναι ο άνθρωπός σου είναι όλη η ζωή, είναι τα πάντα σου δεν θα μπορείς να είσαι εκείνο του λες ξέρεις Πατούλ Σ' αγαπώ Αυτό λείπει Πόσο τρυφερό, πόσο όμορφο Λείπει Και ήταν ένας τέτοιος άνθρωπος Συγγνώμη βέβαια, αλλά εντάξει είναι λίγο δύσκολο Εγώ συγγνώμη που σας βάζω σε αυτή τη διαδικασία Όχι άλλα Θα το ζήσουν και άλλοι Εύχομαι μακάρι να μην το ζούσαν Αλλά θα πρέπει, τουλάχιστον τώρα φαίνομαι αληθινά Δεν με βλέπει, μπορεί και να μας βλέπει γιατί μετά από όλους αυτούς σε 9 μήνες έγιναν συνέβησαν πράγματα και λες τελικά είναι κάπου γύρω είναι κάπου γύρω είναι κάπου γύρω Σας ευχαριστούμε πάρα πολύ που επιτρέπετε στον εαυτό σας σε αυτή τη στιγμή να μην είναι δυνατή γιατί πολλές γυναίκες που μας ακούνε ενδεχομένως να μην νιώθουν ότι αντέχουν να είναι δυνατές Είσαι δυνατός αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι ταυτόχρονα δεν εκφράζεις ή τουλάχιστον αν απνίξεις και τον πόνο θα σε πνίξει αυτός δεν είναι κακό ούτε να κλάψεις ούτε να θυμώσεις

ούτε να γανακτήσεις αρκεί η επόμενη μέρα μετά να σε βρει πάλι να παλεύεις γιατί εντάξει είναι αυτό το πάρα πολύ σοφό που άκουσα τώρα τελευταία δεν φανταζόμουν ποτέ ότι τόσες πολλές μέρες μπορεί να κάνουν τόσο λίγη ζωή πω πω τι ωραίο Και είναι όνειρο, είναι οι πολλές ημέρες Μένω στις πολλές ημέρες Και επίσης Στο ότι Με αυτόν τον άνθρωπο Όπως πάρα πολύ σοφά είπε ένας φίλος μας Που είχαμε την κοινή διαδρομή Λέει, Σιβούλα Εμείς ζήσαμε 45 ζωές σε μία Δεν ξέρω πόσοι άνθρωποι Το έχουν καταφέρει αυτό Οπότε είμαι ευγνώμων Είμαι προνομιούχα Δεν πρέπει να γκρινιάζω Γιατί μπορώ να πω και μέσα στον απόλυτο πόνο της απώλειας ότι έχω ευλογηθεί και έζησα στιγμές που ίσως άλλοι άνθρωποι Αξιωθήκατε μια τέτοια αγάπη Ούτε στον ηρώ τους και αυτή η σύμπλευση μας οδήγησε στο να προκαλέσουμε ανατροπές Να σπάσουν όρια απαγορευτικά για τα ελληνικά ανθρώπινα δεδομένα αν δεν υπήρχε ο Δημήτρης εγώ δεν θα ήμουν η πρώτη γυναίκα Χρυσή Ολυμπιονίκη στην Ελλάδα οπότε ναι είμαι ευγνώμη

απλά ήθελα που και που λέω καμιά φορά τους παπάδες που υποτίθεται ότι είναι εκπρόσωποι του Θεούλη στη γη λέω να του πείτε αν σε έχω μέσον του Θεούλη τους ανθρώπους που χάνουμε μετά από 10 χρόνια 15 μία φορά για ένα λεπτό να τους ξαναβλέπουμε να λέμε ότι ξέρεις α είσαι καλά και μετά ας ξεφωνήσουν του για πάντα θα ήτανε νομίζω ίσως λίγο τι θα του λέγατε σε αυτό το ένα λεπτό τίποτα αγκαλιά η αγκαλιά μιλάει ναι νομίζω ότι η αγκαλιά μιλάει εσείς καταλαβαίνω ότι ως ζευγάρι είχατε βαθιές ρίζες εγώ έμαθα έζησα από τα 19 μου αυτό το πάρα πολύ σημαντικό που βλέπουμε σε έναν παγκοσμιο...

μέσα σε αυτή την παγκοσμιοποίηση αυτόν τον αγέλα στο κόσμο που δεν μου αρέσει καθόλου εγώ με τον Δημήτρη έμαθα να γελάω. Και είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχεις έναν άνθρωπο τόσο ευφύ που τον θυμώ να τον μεταλλάσσεις σε γέλιο και να μην μπορείς να μαλώνεις. Εκνευρίζεις γιατί δεν μπορείς να μαλώσεις. Δεν μπορούσαμε να μαλώσουμε και ούτε σε άλλος η μεγάλη διείσδυση που είχε, δάσκαλος ήταν.

Θεωρώ ότι ο δάσκαλος είναι ο πιο δυνατός τίτλος τιμής για έναν άνθρωπο. Ήταν δάσκαλος, δάσκαλος για τα μικρά παιδιά, για τα μεγάλα, για τη μάνα μου, τον πατέρα μου, τους πάντες όλους, ο τρόπος της συμπεριφοράς. Γι' αυτό άλλωστε και μέσα στο κατακαλώ και όταν έφυγε, έφυγε τρίτη, Τον αποχαιρετήσαμε Τετάρτη Είχαμε 2.500 νέους ανθρώπους Νέους Ναι Που εύκολα δεν πάνε σε τέτοιες Ναι ισχύει Σε τέτοιους αποχαιρετισμούς Όμως φαντάζομαι ότι και για εσάς αυτό θα ήταν Όχι ότι το χρειάζω όσα στάν Το χρειάζεσαι Ότι ο άνθρωπός μου Το χρειάζεσαι γιατί Αναγνωρίστηκε η αξία του Γιατί έλεγε Ήμασταν εγώ ο γιος μου και ούτε καφέδες ούτε ιστορίες αυτά που κάνουν γιατί έλεγα θέλω να χαιρετίσω να αγκαλιάσω όλους όσους ήρθαν να χαιρετίσω όταν μείναμε μόνοι μας στο νικροεταφείο εγώ και ο γιος μου είχαν φύγει όλοι μου λέει ρε μαμά είδες τι συνέβη σήμερα λέει συνήθως στην κηδεία παρηγορούν τους ανθρώπους που χάνουν τον ανθρωπό τους σε μας έγινε τα ναπόδα έπρεπε να παρηγορούσες τίποτα στον κόσμο

Ναι γιατί έκλαιγαν από την ψυχή τους Πράγμα που σημαίνει Ότι απαλύνει λίγο Και τον δικό σου τον πόνο Γιατί όσο εσύ Εισέπραξες αγάπη από το αντίο Του ανθρώπου σου Άλλο τόσο έχουν εισπράξει και άλλοι Και το μοιράζεις Ναι ισχύει Και νιώθεις Το πόσο αγαπήθηκε Ο άνθρωπός σου Γιατί ακόμη και στο μετά έβλεπες Οι κουβέντες και τώρα γίνονται κουβέντες γιατί σας λέω ήταν η ψυχή της παρέας ο άνθρωπος που κάποια στιγμή είχα ανακτήσει πάρα πολύ γιατί λέω πες μια κακιά κουβέντα δεν μπορώ να είμαι εγώ η κακιά της οικογένειας μόνο αλλά σίγουρα η διαδρομή αυτών των 4,5 μήνες κράτησε εμάς είχαμε προβλήματα υγείας από το 2007 αλλά ήταν αντιμετωπίσιμα δύσκολα ανέβαινε κατέβαινε το είχαμε κάνει σαν σερ αλλά οι τεσσερά μισή μήνες ήταν μια προετοιμασία εκεί σε αυτούς τους μήνες οι ισορροπίες του ζευγαριού οι ρόλοι αλλάξανε έπρεπε να αλλάξουν ναι έπρεπε να αλλάξουν γιατί ο Δημήτρης ήταν εκείνος που ό,τι και αν χρειαζόταν έλεγα εντάξει θα το κάνει ο Δημήτρης εντάξει πλέον δεν μπορούσε

δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα ίσως αν θέλετε και αυτή η διάθεση γιατί η αγωνία για το εάν μπορέσω να ξεπεράσω και αυτό τον ύφαλο δεν σου άφηνε περιθώρια. Οπότε κάποιος άλλος παίρνει την πρωτοβουλία να τραβήξει όλη αυτή την ιστορία της θεραπείας που δεν ξέρεις που θα σε οδηγήσει γιατί με το καλημέρα ήταν απαγορευτικό. έλεγαν ότι είχε ξεφύγει τόσο πολύ που δεν ξέραμε αν θα προλάβουμε να ξεκινήσουμε τις θεραπείες και οι τεσσερά μισή μήνες ήταν καταλητικός χρόνος για να μπορέσεις να ξανασυστηθείς να ξανααγαπηθείς να συγχωρεθείς να δώσεις ένα ραντεβού με την έννοια θα είσαι το μέσον μου για τον παράδεισο γιατί πραγματικά αν έχω μέσον αν πάω στον παράδεισο θα είναι αυτός το μέσον που θα μας τραβήξει προς εκεί θα μαλαγανιάσει και το δούλ και θα πει φάσε τη φέρτη να κάνει λίγο θόρυβο εδώ αλλά τα λες έτσι με γελώντας αλλά ναι οι τεσσερά μισή μήνες είχαν αγωνία πάρα πολύ μεγάλη δεν υπήρχε ώρα μέρα στιγμή που να μπορείς να ξαπλώσεις για να κοιμηθείς να ξεκουραστείς γιατί έλεγες

μη χάνεις χρόνο να είσαι εκεί δευτερόλεπτο μη χάσεις να είσαι εκεί και υπήρξαν πάρα πολλές στιγμές πάρα πολύ δύσκολες αλλά έπρεπε να τις αντιμετωπίσεις Εσείς σε όλο αυτό που βρίσκατε δύναμη από που ξέρω είστε ένας άνθρωπος που έχει κάνει πρωταθλητισμό Απ' την αγάπη Ναι ναι απ' την αγάπη πολύ που είχα προς αυτόν τον άνθρωπο και έχω και η αγωνία του να αν μπορείς λίγο να τον ξελαφρώσεις δεν ξέρω κατά πόσο ήταν αυτό μπορετό αλλά τουλάχιστον δεν ένιωσε στιγμή ότι δεν υπήρχε ένας άνθρωπος όχι ένας ο άνθρωπός του εκεί και αυτόν ήτανε μέρα ήτανε νύχτα όποια στιγμή να μην νιώσει μοναχιά και να μην νιώσει αν μπορούσες ακόμη και υπήρξαν στιγμές πολύ έντονου πόνου πόνου τόσο του να βρεις λίγο τα ζύγια σου και τι είναι εκείνο που μπορεί τι του ταιριάζει εκεί ήταν καταλητική παρουσία που μπορεί να μην θέλεις στο πόνο στο μεγάλο μπορεί να μην θέλεις ούτε τον εαυτό σου αλλά ταυτόχρονα θέλεις να γυρίσεις έτσι και να δεις αυτό που θες να δεις αυτό που χρειάζεσαι να ξεκουραστεί το βλέμμα σου

να ξεκουραστεί το βλέμμα ακουμπώντας κάπου που λες θα βρει τρόπο και εσείς είναι υποχρεωμένους βρήκαμε κάποια ματζούνια τα οποία διευκόλυναν ισορρόψη να γίνεται ξέρετε η χημιοθεραπεία καταστρέφει καταστρέφει και τα πλαβερά αλλά και τα γερά οπότε έπρεπε λίγο εμείς να βοηθήσουμε αυτόν τον οργανισμό να εξισορροπήσει καταφέραμε και μου λέει όλο αυτό το πλαστικό πρέπει να το καταπιώ και λέει μη μιλάς πιέσ' το Μη μιλάς Και ίσως και αυτό να βοήθησε Αυτούς τους τεσσερά μισή μήνες Και κράτησε τόσο Και μάλιστα δεν τολμούσα να πω Αυθαίρετα Αυθαίρετα 26 Ιουλίου εγώ γιορτάζω Αγίας Παρασκευής Δεν έφυγε Κρατιόταν και έφυγε 29 Μας έδωσε και λίγο περισσότερο χρόνο Ναι όχι και εγώ τα πιστεύω πολύ αυτά πιστεύω στη δύναμη της ψυχής δηλαδή ειδικά εκείνες τις ώρες μα το έζησα δύο φορές το έζησα και με τον πατέρα μου ο πατέρας μου βέβαια είχε χαπ όπου τον μόνο που δεν είχε δει για να αποχαιρετήσει ήταν ο γιος μου που ήταν τότε Αμερική το 2016 και λέει που είναι το παιδί

μπήκε στο ερωπλάνο που είναι εκείνο και δεν υπάρχουν συμπτώσεις για μένα αυτό με υπογραφεί το βάζω όλα είχε κάποιο λόγο γίνονται φαντάζομαι τώρα, ο γιος μου ήταν να έρθει 21 Δεκεμβρίου έκλεινε το πανεπιστήμιο και με λέει μαμά θες να μου φέρεις το ειστήριο λίγο δυο μέρες πιο νωρίς 19 Δεκεμβρίου γιατί κλείνουν να μην μείνω δυο μέρες εδώ 21 έφυγε ο παππούς μας αλλά ήταν ο γιος μου εκεί, αυτόν περίμενε άρα η υπάρχει κάτι παραπάνω από αυτό που καταλαβαίνουμε είναι αυτό που όταν έλεγε ο γιος μου έλα μα τώρα πιστεύετε εσείς και η ιστορία σου πιο μικρός και του λέω να σου πω κάτι δεν ξέρω πως το λες αν το ονομάζομαι Θεό, Βουδά, Παλάχ ή οτιδήποτε άλλο αλλά στην δύναμη της αγάπης πιστεύω τουλάχιστον η δική μας η δυσκία είναι το απόλυτο της αγάπης δεν είναι της εκδίκησης και με βάση περιπτώσει είμαι πάρα πολύ μικρή εγώ ως οντότητα για να αντέξω ό,τι πρέπει να αντιμετωπίσω από κάπου πρέπει να κρατηθέμαι ονόμαστε το όπως θες και επειδή σου λέω ο μπαμπάς μας σώθηκε το 2007

ήταν του Αγίου Γρηγορίου 25 Ιανουαρίου του 2007 από καρδιά είχαμε περιπέτειες και λέω ήταν πέντε συμπτώσεις οι οποίες δεν θα έπρεπε να είναι ταυτόχρονα και όμως έγιναν το καντυλάκι γέμισε και έζησε άλλα 20 χρόνια άρα μη μου πεις πως τι γιατί θα σου λέγα άμα τα είχα κάνει εγώ θα σου λέω ότι εγώ Ε, δεν τα έκανα εγώ Ναι, σωστά Συγκυρία, όπως θες ονόμασέ την Σε όλο αυτό το ταξίδι του καρκίνου κυρίως υπήρξε κάποια στιγμή που είπατε δεν αντέχω Όχι Δεν επιτρεπόταν να το πεις γιατί η αγωνία άλλου ανθρώπου ήταν μεγαλύτερη από τη δική σου Εκείνο που είχαμε πάει σε εμάς κοντά στην Θεσσαλονίκη Ξέρετε ότι είναι η Σουρωτία Ο Άγιος Πίστης στο μοναστήρι Και βέβαια οι περισσότεροι Το γνώρισαν μέσω του Ευτυχώς Του Σύρια Γιατί υπάρχουν και ξεχωριστοί άνθρωποι Δεν ξέρω αν τους ονομάζουμε Οσίους, Αγίους ή ανθρώπους Υπάρχουν ξεχωριστοί άνθρωποι Που έχουν ξεφύγει Από τις ανθρώπινες αδυναμίες Της κακίας, της αχαριστίας, της αγνωμοσύνης Και ζήτησε να πάμε η αλήθεια είναι

καλή ώρα σε όλες τις αδερφές μας άνοιξαν το μοναστήρι μια Δευτέρα που Δευτέρα είναι κλειστά και πήγαμε τρεις εγώ ο κουμπάρος μου παιδί του Δημήτρη και αθλητής και ο Δημήτρης όταν γονάτισε πάνω στον τάφο δεν υπήρχε κανείς άλλος οι αδερφοί και εμείς οι υπόλοιποι από πίσω είδα έναν άντρα να κλαίει σαν μικρό παιδί ξέροντας ή αν θέλεις βλέποντας το αναπόφευκτο εκεί λοιπόν δεν έχεις εσύ όχι πολυτέλεια την αδυναμία, το δικαίωμα να μείνεις πιο δυνατός από την αγωνία του ανθρώπου που δεν ξέρεις εάν θα τα καταφέρει ζητά να τα καταφέρει αλλά προφανώς μέσα του ίδιου Σε ένιωθα πολύ περισσότερα από όσα μας έλεγε Ναι σίγουρα Σίγουρα Και σε όλη αυτή τη διαδρομή Που ήταν Τέσσερις μήνες κάποιος θα πήδηνε Μικρή μεγάλη Ναι αυτό ακριβώς Παρ' όλα αυτά υπήρχε κάποιο Σημείο της διαδρομής που σας πλήγωσε Πάρα πολύ Που το θεωρείτε Ότι δεν το έχετε ξεπεράσει Ακόμα εκείνο το κομμάτι Με πονάει πολύ αυτή η εικόνα Αυτή η εικόνα Και Γιατί εκεί Είσαι μπροστά στο Μια αναστρέψιμο Ναι

Στο δείχνει που δεν είχε δείξει ποτέ αδυναμίες Ο Δημήτρης έκλαψε όταν κέρδισα Όταν γέννησα Και εκείνη την ημέρα Τρίτοσε Εντάξει Ξέρω ποια θα είναι η στιγμή τώρα που θα Είναι πάρα πολύ Δύσκολη Πρώτα Θεός αν και εφόσον Έρθει η στιγμή όταν θα έρθει η στιγμή Ευελπιστώ Όταν θα συνοδεύω το γιο μου στην εκκλησία Ναι η αλήθεια είναι ότι Για γάμο Για χαρά Στις χαρές Οι χαρές έτσι έχουν άλλη γεύση Ναι εκεί νομίζω ότι Θα είναι λίγο δύσκολο Θα είναι σίγουρα γιατί Θα είναι η χαρά και η λύπη μαζί αντάμα Αλλά είπαμε στη ζωή μάλλον όλα είναι δίδυμα Καλό, κακό, χαρά, λύπη Ναι Εντάξει, συγγνώμη ρε παιδιά Θα μου τσορθώ στο τέλος Όχι καθόλου, είστε πάρα πολύ όμορφοι Δεν έχει επηρεάσει Η συγκίνησή σας Την όμορφιά και Την τόση αγάπη Που έχετε και περιγράφετε Αυτόν τον άνθρωπο Γιατί ήταν ξεχωριστός Ναι πολύ ξεχωριστός Και ξέρετε Πολλοί έλεγαν Ε χωρίσατε αλλά είστε μαζί Στο τέλος Και λέω παιδιά δεν χωρίσαμε ποτέ Ήταν πάντα εκεί Αλλά δεν τον έβλεπαν Τον έβλεπαν μόνο όσοι τον ήξεραν

Όσοι δεν τον ήξεραν Δεν μπορούσαν να τον αναγνωρίσουν Ήταν πάντα εκεί Ήταν πάντα στη σκιά Πόσο γενναίο για έναν άντρα Ο ίδιος το ήθελε Τώρα εγώ δεν θυμάμαι Δεν βλέπω κανέναν αλλά κανέναν στην μεγαλύτερη στιγμή της αθλητικής ιστορίας της Ελλάδος όσον αφορά την αρχή γιατί από εκεί και πέρα μετά υπάρχουν και άλλες στιγμές στην απόλυτη ανατροπή κλασικό αθλητισμό, δρομικό αγώνισμα γυναίκα από το πουθενά εγώ δεν γύρισα γιατί ήμουν χαζή όταν τον γύρω του 3.30 είναι όταν τον κάνεις έτσι όπως πρέπει από τον τερματισμό για να ξαναγυρίσεις Εγώ γύρισα ανάποδα Ήξερα που πήγαινα, πήγαινα να τον συναντήσω γιατί ήξερα που είναι Και με το που με βλέπει κρύβεται Και μετά του λέω Γιατί κρύφτηκες, γιατί αυτή τη στιγμή ήταν δική σου Κανένας δεν δικαιούται Να σου πάρει ούτε το χιλιοστό Απ' την εικόνα Βρίσκεις ανθρώπους τέτοιους Όχι, δύσκολο Υπάρχουν πολλοί που βλέπεις Ότι οικειοποιούνται τη δουλειά σου Την επιτυχία σου, τη χαρά σου και έρχονται μπροστά δεν θα το κάνει ποτέ

όμως αυτό δείχνει έναν χαρακτήρα που ήταν απόλυτα αγιωμένος απόλυτα καλά με τον εαυτό του και δεν χρειαζόταν να κλέψει καμία λάμψη τίποτα, καμία ξέρω να σου ότι ούτως ή άλλως ήταν δημιουργός αυτού θα μπορούσε κάποιος να πει ξέρεις εγώ έδωσε κάποιες συνεντεύξεις γιατί τον πίεσαν τόσο πολύ που λέει εντάξει παιδιά να πω δύο κουβέντες δεν πεις εσύ Ποιος με ξέρει καλύτερα Εγώ εμένα δεν ξέρω Εσύ με ξέρεις Λίγο Με είπε κανένα δύο κουβέντες Μέχρι εκεί Μα τι ωραία ιστορία αγάπης είναι αυτή Είναι πολύ δυνατή Και πολύ Πραγματικά σας ευχαριστώ Είναι Δύσκολο Αλλά δόξα στον Θεό το ζήσα Μακάρι Ελικρινά είναι η ευχή μου Γιατί όταν είναι το μέτρο σύγκριση λίγο αλλιώς μακάρι καμιά φορά έρχεται ο γιος μου και λέει ξέρεις δεν θέλω τίποτα να είσαι χαρούμενος και όταν είναι να πας να δεις το κορίτσι σου ή τον σύντροφο τον άνθρωπό σου να πηγαίνεις με λαχτάρα με λαχτάρα να το συναντήσεις και να είναι όλα τα χρόνια έτσι βέβαια είχαμε πει λόγω του αθλισμού που ταξιδεύαμε βλέπαμε τώρα εντάξει αυτή η εικόνα όντως είναι έτσι

βλέπαμε κάτι ξένους με το πέδλο και την κάτσα μεγάλης ηλικίας να πηγαίνουν και λένε θα γίνουμε κι εμείς έτσι δεν το προλάβαμε δεν το προλάβαμε αλλά το ζήσαμε γιατί βλέπεις ότι μετά μαθαίνεις και βλέπεις 69 χρονών ήταν ο Δημήτρης προλάβαμε να ζήσουμε πρόλαβε να δημιουργήσει και βλέπεις πολύ πιο άγριες καταστάσεις γιατί ναι υπάρχουν αγρίες καταστάσεις και εκεί μετά λες Θεέ μου δόξα στο Θεό και όχι μόνο πρόλαβε, άφησε αποτύπωμα άφησε αποτύπωμα και στον αθλητισμό μεγάλο και σπουδαίο αλλά και στις ζωές ανθρώπων πολύ σημάδεψε τις ζωές ανθρώπων γιατί τους μπόλιασε με αυτοπεποίθηση με γνώση με διαδρομή δεν έκλεισε πόρτες ήταν ευρύχορος έδινε γενναιόδωρος στο να αν ο ίδιος είχε εισπράξει και είχε γευτεί κάτι δεν το κρατούσε για τον αυτού και ξέρετε αυτό δεν το βλέπεις εύκολα ειδικά σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον όπως είναι ο πρωτοθλητισμός γενικότερα εδώ η καθημερινότητά μας έγινε τόσο ανταγωνιστική και έλεγε γιατί ρε φίλε χωράμε όλοι χωράμε αυτό που ο χείτονάς μας

γιατί είναι ένα ένα κάγκελο μας χωρίζει δόξα στον θεολόγο της Ολυμπιακούς Αγώνες έχουμε μια μονοκατοικία καλή δεν μας τη χάρισε κανείς με πάρα πολύ κόπο και έλεγε μη κλαις μη κλαις το βράδυ όταν έβγαινε να ποτίζει καμιά φορά ο Δημήτρης και έλεγε πατούλ και έλεγε αλλά λέγε λέει σε αγαπώ και λέει χάλασε στην πιάτσα έτσι μου λέει η γυναίκα μου Ορίστε λέει δεν τα βλέπεις Το καλό το λόγο τον είχε εύκολο Δεν τον τζιγκουνευόταν Και το συνέστημα και όλα Ήταν καλά Αν θα μπορούσατε να κρατήσετε μία φράση Μία στιγμή Από όλο αυτό το δύσκολο που περάσατε Ποια θα ήταν Θα μπορούσα να πω Είχε φυία της γενοδορίας του Είχε φυία η γενοδορία του Δεν ήταν άντε πάρε Ήταν αυτό που έπρεπε Δεν ξέρω αν αυτό είναι το πιο αντιπροσωπευτικό 500 τίτλους θα μπορούσε να δώσει η απόλυτη αγάπη το απόλυτο δώσιμο αλλά νομίζω η ευφία της γενναιοδορίας γιατί τα είχε όλα τα είχε όλα από μικρό, μεγάλο αγέννητο, γεννημένο υπάρξει, ανυπάρξει, τα πάντα όλα ήταν τα πάντα όλα φαντάζομαι τώρα 21 χρονών

μη μπορείς 21 χρονών να κάνω πρωταλλητισμό και είναι υπακόσμια πατέντα, αυτός το πίστεψε μου το χάρισε Το πίστεψε αυτός και σας το χάρισε Αυτός το πίστεψε Αυτός έβλεπε Και έβλεπε πάρα πολύ καθαρά Εναντί 10 εκατομμυρίων Ελλήνων που δεν έβλεπε Και άλλων 10 που ήταν εκτός Ναι, είστε δημιουργοί ενός θαύματος Ναι Οι δυο σας Εγώ δεν ήξερα πόσο πολύ σας στήριξε Το απόλυτο Τώρα το καταλαβαίνω Με αυτά τα πολύ ωραία λόγια που λέτε για εκείνον Ήταν το απόλυτο Εσείς, εσάς, εγώ στο μυαλό μου σαν το απόλυτο θαύμα το πώς μπορείς να πιστέψεις τα όνειρά σου και να γίνουν πραγματικότερα.

Πίστη μου, είναι η πίστη. Είναι η απόλυτη ανατροπή. Εάν κάποιος γενναιόδωρα και όχι στριμόκολλα και όχι δυσκήλιος θέλει να δει την ιστορία του πρωταγλυτισμού της Πατουλίδου θα δει ότι είναι το απόλυτο ένα γεγονός που δεν έχει ξαναγίνει δηλαδή 21 χρόνια ξεκινάς πρωταγγελτισμό στα 23 περίπου ξεκινάς με τα εμπόδια πάρα πολύ τεχνικό αγώνισμα και στα 27 στέφες Ολυμπιονίκης πουθενά στον κόσμο δεν υπάρχει τέτοια μικρή ιστορία για έναν Ολυμπιονίκη όλοι ξεκινάνε από 3, 4, 5, 6 και λες μα γίνονται αυτά όχι ανέξοδα όχι χωρίς τίμημα έχει και το τίμημα, έχει και τον πόνο έχει και την αποτυχία δεν είναι συμπυκνωμένος ο χρόνος και σε πέτρινα χρόνια τελείως απογορευτικά ελπίδας απογορευτικά οράματος και μια γυναίκα όλα απέναντι όλα απέναντι αλλά όλα εδώ όλα εδώ το Δημήτρη και το ταλέντο σας βέβαια κοιτάξτε το ταλέντο ναι το ταλέντο όμως δεν το είχαν δει άλλοι αυτός το είχε δει και μου λέει μα μα χαραμίζεσαι χαραμίζω μου λέει μεγάλωσα όχι να είναι καλά θα είναι καλά και να μας αγκαλιάζει όλους

και θα πει και την καλή του την κουβέντα θα τον έχουμε μέσον ναι θα τον έχουμε μέσον δεν θέλω να τελειώσουμε την εκπομπή αλλά οδεύουμε προς το τέλος και είναι αυτές οι να έχουν ελπίδα για άνθρωποι θα μου πεις τι μου λες τώρα άμα πονάω και εμείς πονέσαμε μπορεί να μην ήταν ο μεγαλύτερος πόνος γιατί υπάρχει χειρότερος πόνος δεν θέλω να πω τι όποιος ξέρει ξέρει και καταλαβαίνει αλλά η μόνη στιγμή ξέρεις κάτι βράδια τελείωτα είναι που ψάχνεις αλλά δεν ακουμπάς και μετά κάτι γίνεται και λες δεν μπορεί αυτό το ανθρώπινο θαύμα παρουσία ως ύπαρξη να εξαφανίζεται αυτά τα χιλιοστογραμμάρια της ψυχούλας κάπου γύρω είναι απλά αυτοί μας ακούνε εμείς όχι και εγώ το πιστεύω αυτό και εγώ το πιστεύω αυτό και εύχομαι όταν έχετε την ανάγκη να νιώσετε την ανάσα του το χάδι του να το νιώθετε πάντα θα περάσουμε τώρα στις κλασικές ερωτήσεις που κάνουμε πάντα προς το τέλος του podcast και θα ήθελα να σας ρωτήσω αν υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούμε για τον καρκίνο και σας ενοχλούν ή σας πληγώνουν

πάντοτε ξέρετε η αλήθεια δεν έχει εκδοχές τα ψέματα έχουν ο άνθρωπος που νοσεί πολλές φορές αναρωτιόμαστε πρέπει να το ξέρει ή όχι θεωρώ ότι εγώ δεν θα ήθελα να μου κρύψουν τίποτα η λέξη καρκίνος είναι ζώρικη αλλά ξέρουμε ότι υπήρξαν περιπτώσεις δεν ξέρω σε τι ποσοστό αν είναι 50 αν είναι 40 αν είναι 30 αλλά τουλάχιστον ο άνθρωπος δεν γονατίζει πριν προσπαθήσει πριν το αντιμετωπίσει, πριν το παλέψει και αν είναι να φτάσει στο μη παρέκει θα τα έχει κάνει όλα και θα είναι πάλι μαχητής και πάλι νικητής κι ας μείνει εδώ άρα το καρκίνος είναι δυστυχώς και αυτό μια πάρα πολύ δύσκολη λέξη την οποία έχεις τη δύναμη να την αντιμετωπίσεις να έχεις λίπρο ανθρώπους Να μην είναι μόνος Να μην είναι μόνος Είναι πολύ δύσκολο κομμάτι Σε μια τέτοια διαδικασία Και ο τίτλος ήρωας Που δίνουμε στους ασθενείς Σας ενοχλεί Νιώσατε ότι ο Δημήτρης ήταν Δεν μου αρέσει το ήρωας Μου αρέσει ένας άνθρωπος που και θα γονατίζει Και θα Και θα σηκωθεί Και θα πονέσει Και θα κλάψει και θα χαρεί

Το ήρωας δεν ξέρω είναι το το έχω πάει ίσως σε μια σε μια άλλη κατηγορία ανθρώπων αλλά το άνθρωπος που νοσεί νομίζω ότι είναι και που παλεύει ίσως να είναι πιο αντιπροσωπευτικό ανθρώπων που νοσούν από αυτή την ασθένεια δεν ξέρω αν δεν ξέρω το ήρωας αν θα ήταν το πιο αντιπροσωπευτικό Αν είχατε απέναντί σας μια γυναίκα που αυτή τη στιγμή έμαθε πως ο σύντροφός της ο σύζυγός της νοσή από καρκινοτή θα της λέγατε να αφήσει στα δικά της συναισθήματα στην άκρη και για σκοτεινές γωνιές να κλαίει να πονάει να αγωνιά γιατί αυτός που νοσεί και έχει απέναντί της την χρειάζεται πολύ περισσότερο από η ίδια από ό,τι χρειάζεται η ίδια τον εαυτό της να είναι δυνατή για αυτόν για τον άνθρωπο που αγαπάει για αυτόν που έχει απέναντι και νοσή Να είναι δυνατή και μπορεί να είναι Δηλαδή ειλικρινά εκπλήσεσαι Από αυτό που τελικά Κρύβεται μέσα σου Και λες μα ήμουν εγώ τόσο πολλή Είχα τέτοιες αντοχές Γιατί ειλικρινά σας λέω υπήρξαν κάποιες μέρες Πάρα πολύ δύσκολες Έλεγες Έδιωχνες τους πάντες

Για να μην νιώσει ο άνθρωπός σου άσχημα Να είσαι Να είναι άνετος σε όποια δύσκολη κατάσταση και αντιμετωπίζει εκείνη τη στιγμή και έχει εσένα για να μπορείς να τον στηρίζεις ιδιώσεις και που θα θέλατε να βρίσκεστε σε ένα χρόνο από τώρα με ποιον, πως, που δεν ξέρω αν θα ήθελα να βρίσκομαι πουθενά ή είμαι καλά εδώ που είμαι αφού έτσι το έφερε η ζωή και να έχω τη μαμά μου κοντά και εννοείται το παιδί μου να είναι χαμογελαστό και οι άνθρωποι που αγαπώ να μπορούν να ξεπερνούν τα προβλήματά τους και να ξέρουν ότι ό,τι και να γίνει μόνοι τους δεν είναι, έχουν έναν φίλο έχουν μια φίλη που θα είναι εκεί 24 ώρες το 24ωρο όπως είναι για μένα όπως ήταν και είναι για μένα κάποια άνθρωποι που τους έχω μέσα στην ψυχή μου δεν ξέρω αν θα ήθελα κάτι περισσότερο αφού δεν μπορώ να γυρίσω πίσω το Δημήτρη έτσι όπως είμαστε τώρα, είμαστε καλά ίσως είναι μια ευχή που έλεγαν οι παλιότεροι του χρόνου τέτοια στιγμή, τέτοια ώρα να μην μας λείπει κανείς να μας το λείπουν πολύ ωραία ευχή είναι αυτή

πραγματικά και ειδικά όταν έχεις αναμετρηθεί με απώλειες τόσο μεγάλες έχει πολύ μεγάλο νόημα και ήρθε η ώρα να δώσουμε και τον τίτλο στο σημερινό μας επεισόδιο Αντέχουμε γιατί αγαπάμε η αγάπη μου σε βοηθά να την εντοπίζεις ακόμη και το μη αναστρέψει αντέχουμε γιατί αγαπάμε είμαι πραγματικά ευγνωμό πραγματικά μου αγγίξατε πολύ ευαίσθητες χορδές και την καρδιά μου ολόκληρη σας ευχαριστώ πάρα πολύ έχεις ωραίο όνομα πίστη ευτυχώς είναι χρήσιμο σε τέτοιες στιγμές η αλήθεια είναι αυτή σε πάντα είναι η αλήθεια είναι αυτή Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που δεν φροντίσατε την εικόνα σας Και μας τα πάτε όλα με τόση ειλικρίνεια Δεν το έκανα ποτέ Όποιος καταλάβει ας καταλάβει Όποιος δεν θέλει Ό,τι και να κάνεις Όσο ωρεοποιημένη και αν είσαι σε τέτοιου είδους κουβέντες Του κακό το λόγο θα πει Εννοώ ότι εγώ σας έχω στο μυαλό μου σαν την πιο δυνατή ελληνίδα Ειλικρινά Αλλά αυτό το έφτραυστο Θέλει δύναμη να έχεις συνέστημα θέλει δύναμη να μπορείς να κλάψεις θέλει δύναμη να γελάς

θέλει δύναμη να μπορείς να αντιμετωπίζεις ακόμη και την αγέννη την αχαριστία, την μικροψυχία θέλει δύναμη αλλά είσαι άνθρωπος εσείς έχετε και αγωνιστεί απέναντι σε όλα αυτά πολλά χρόνια πέραν 4 κοντά αυτά που ξέρουν περισσότερο αλλά ήμουν στα Αναλού μόνοι μας δεν μας ξέραν να καλύψεις ήσασταν πολύ εκτεθειμένοι σε όλο αυτό και παρόλα αυτά πάντα είχατε μία παρουσία που ένιωθα ο άλλος ότι είστε βράχος και νομίζω ότι το είδα και τον βράχο τον είδα στα λόγια σας αλλά είδα και αυτή τη γλυκιά γυναική αγάπη δεν ξέρω τι μπορώ να πω τώρα όταν ήμουν στη Γερμανία ήρθε ο δάσκαλος και έμαθα ένα ποίημα και το πήγαινα στην δεν θυμάμαι σε ποια γιορτή ήταν γιατί τώρα κάνουμε θεατρικά 28, 25 και ήταν του Βάρναλη το βράχος και το κύμα και έλεγε με έργεσαι βράχια να διαβάω το κύμα εγαδιαμένο και τελικά λίγο λίγο λίγο τον έτρωχε το βράχο οπότε επειδή ακριβώς ξέρω και το κύμα θέλω αυτός ο βράχος να είναι βράχος να μην με φαεί το κύμα είναι βράχος, κανένα κύμα δεν μπορεί να νικήσει

την Πατουλίδου, κανένα κύμα χαιρόμαστε χαιρόμαστε όμως που αυτή η γυναίκα έζησε μια τόσο δυνατή και ωραία αγάπη σαν από παραμύθι και θέλουμε να σας έχει ο Θεός καλά και να γίνεστε πάντα παράδειγμα γιατί και σήμερα παράδειγμα γίνεται για τους ανθρώπους έστω και ένας και όχι μόνο αυτούς που περνούν τη δοκιμασία με τον καρκίνο αλλά και ανθρώπους που μπορούν να περνούν δύσκολα για τον οποιοδήποτε λόγο να σας πω κάτι δεν έχουμε τελειωμό μιλούσα με τη θεία μου τη μεγάλη αδερφή της μάνας Μιλάμε εκείνη την εποχή μετανάστευση Ανέχεια Έχανες οικογένειες Και λέει παιδί μου Στην Αυστραλία ήταν γύρισαν ευτυχώς Ξέρεις όταν δεν με έβλεπε ο κόσμος Έβγαζα τις παντόφλες Για να μην χαλάσουν Το καταλαβαίνουμε Θα μου πεις το τότε με το τώρα Δόξα τω Θεώ Έχουμε δυσκολίες Έχουμε όλους τον άλλον Αυτό ήταν λοιπόν ένα ακόμα επεισόδιο της σειράς podcast του Winning Cancer η μελόγιο μάχης τελείωσε αυτή η σελίδα έχει μια σπουδαία υπογραφή έχει την υπογραφή της Βόλας Σπατουλίδου

την ευχαριστούμε πάρα πολύ για το μοίρασμα αν μας ακούς και σου άρεσε αυτό το επεισόδιο σε παρακαλούμε να το στείλεις σε κάποιον άνθρωπο που θα τον βοηθήσει όλα αυτά τα υπέροχα πράγματα που μας είπε η σπουδαία Ολυμπιονίκης μας και μέχρι την επόμενη φορά να θυμάσαι πως δεν είσαι αυτό που σου συνέβη αλλά ο τρόπος που το αντιμετώπισες.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00