Ep. 80 Δεν είσαι μόνος, δεν είσαι μόνη

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Sound is... Είμαι επίσης η Κρυσταλλίδου και μαζί ξεφιλίζουμε τη σελίδα στο ημερολογείο μάχης του Win Cancer. Την σημερινή σελίδα στο ημερολογείο μας γράφει η Κατερίνα. Η Κατερίνα έπρεπε στα 16 της ως νεαρό κορίτσι στην εφηβεία να αντιμετωπίσει τον καρκίνο. Έχει να μας πει πολλά, έχει να μας πει για τον τρόπο που είδε το σώμα της να αλλάζει, έχει να μας πει για το πώς αντιμετώπισε αυτή τη δοκιμασία και είμαστε πάρα πολύ χαρούμενοι που είσαι Κατερίνα μου εδώ.

01:06 Καλώς ήρθες και ευχαριστούμε που θα γράψεις τη δική σου σελίδα στο Μερολόγιο Μάχης. Καλώς σας βρήκα, ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση. Είμαι πολύ χαρούμενη και εγώ που θα μιλήσουμε και θα τα πούμε. Μήπως ακούσει και ο κόσμος κάτι και βοηθηθεί. Ναι, αυτό είναι το σημαντικό και χαιρόμαστε που νέοι άνθρωποι όπως εσύ βρίσκεις το θάρρος κυρίως να γράψεις γιατί με αυτόν τον τρόπο προσπαθείς να εξωτερικεύσεις όλα αυτά που έζησες και έτσι ήρθαμε και σε επαφή με ένα πολύ ωραίο κείμενο και πολύ δυνατό κείμενο που μας έστειλες, αλλά ήρθε η ώρα να τα πούμε και μέσω του podcast και όπως είπες και εσύ ευχόμαστε να ακούσει πολλοί κόσμος και να πάρει δύναμη ή να νιώσει ότι δεν είναι μόνος του κύριε. Δεν είναι μόνος του, ωραία Αυτό λοιπόν. Θα ξεκινήσω έτσι με μια πολύ δυνατή κατευθείαν ερώτηση και θέλω να μου πεις Κατερίνα μου, αν σήμερα γνώσες πίσω σε εκείνη την πρώτη στιγμή της διάγνωσης και είχες απέναντί σου αυτό το 16χρονο κορίτσι, τι θα του έλεγες?

02:13 να μην σκεφτεί ποτέ ότι ό,τι νιώσει είναι λάθος ή σωστό ό,τι νιώσει να το νιώσει στο τέρμα άμα θέλει να κλάψει να κλάψει άμα θέλει να βγει να βγει να κάνει ό,τι νιώθει εκείνη να είναι καλά και να ξέρει ότι έχει πάρα πολύ κόσμο δίπλα της που την αγαπάει και τη στηρίζει που δεν το περίμενε Πολύ σημαντικό αυτό και δείχνει και τη διαδρομή σου σε όλη αυτή τη μάχη σου θα πω εγώ.

02:44 Σε αυτό το ταξίδι. Σε αυτό το ταξίδι, μπράβο, είναι πιο ωραίος όρος τελικά. Παρ' όλα αυτά υπήρχε κάποια στιγμή αυτού του ταξιδιού που πραγματικά φοβήθηκες. Υπήρχαν στιγμές, πάρα πολλές φορές. Η πιο έντονη ήταν η μέρα της οστεομελικής. Όλοι μου λέγανε ότι δεν θα είναι κάτι, θα πας, θα το κάνεις και όλα καλά. Στην αρχή το πρόγραμμα ήταν να γίνει μαζί με την παρακέντρηση που κάναμε στο Λεμφαδένα Αλλά δεν μπορούσαν να με γυρίσουν, τέλος πάντων δεν καταλάβαινα ακριβώς Οπότε έπρεπε να γίνει ξεχωριστά Έγιναν με ένα μήνα διαφορά περίπου αυτά τα δύο Μου την έκανε ο αιματολόγος μου Οι τοπικές ενεσούλες που κάναμε δεν πιάσανε Οπότε ένιωσα όλο το πόνο επί τριπλό Ήταν πάρα πολύ άσχημο, δηλαδή πονάω ακόμα Πονάω ακόμα Πολλές φορές μες την ημέρα Μπορεί και καθημερινά Δεν είναι και ότι καλύτερο Γιατί μου το θυμίζει η αλήθεια Δηλαδή χίλιες φορές να κάνω ακόμα μια χημιοθεραπεία θεωρώ Και να μην το παίρναγα αυτό Σου άφησε δηλαδή κάτι πολύ επίπον Και δυσκολία μου είχε αφήσει

03:54 Στο σκύψι σήκω Ναι οπότε μου το θυμίζει καθημερινά Θέλεις να μας πεις λίγο Τι είναι αυτή η εξέταση ακριβώς Δεν ξέρω ακριβώς Μου πήρα ένα δείγμα από το μυαλό των οστών Εμένα κιόλας μου είπε ο γιατρός Την ώρα που γινόταν η εξέταση Ότι το κόκκαλο της λεκάνης Στην ουρά χαμηλά είναι στραβό Οπότε δυσκολεύτηκε ακόμα περισσότερο Και δυσκολεύτηκε και αυτός Δυσκολεύτηκα και εγώ μετά στην Αντιμετώπιση και θεωρώ ίσως Γι' αυτό να υπάρχει και ο πόνος ακόμα περισσότερο Δεν γνωρίζω ακριβώς Απλά ουσιαστικά με αυτό το ότι εμένα ο μυαλός ήταν αρνητικός, λύτωσα τις μεταγγίσεις και τα χειρότερα.

04:36 Εντάξει, πολύ δύσκολες διαδικασίες για ένα παιδί που είναι μόλις 16 χρονών, για ένα κορίτσι που είναι μόλις 16 χρονών. Και στο κείμενό σου μίλησες πολύ για τους ανθρώπους μέσα στο νοσοκομείο. Τι σημαίνει για έναν ασθενή να τον φροντίζουν έτσι και ανθρώπινα, όχι μόνο επιστημονικά. Εγώ το έβλεπω ότι δεν ήθελα να με βλέπουν μόνο σαν μια διάγνωση, σαν έναν αριθμό σε ένα καρτελάκι και σε ένα φάκελο.

05:05 Ήθελα να βλέπουν την Κατερίνα, την 16χρονη Κατερίνα, την 17χρονη γιατί μετά από λίγο καιρό έγινα και έκλεισα τα 17. Ήθελα να βλέπουν εμένα ότι αυτή η φλεύα δεν είναι καλή και πονάω. Δεν θα μου πας σε αυτή με το ζόρι, θέλω να με ακούσεις και να μου πας από εδώ. Δηλαδή να με σεβαστείς και όχι μόνο εμένα και όλους τους υπόλοιπους.

05:24 Εγώ ήμουν σε μια κλινική με ενήλικες μόνο, δεν ήμουνα με παιδιά, μεγάλους ανθρώπους και δηλαδή έβλεπα και την αντιμετώπιση προς τους άλλους. Δεν μου άρεσε, έβαζα τα ακουστικά μου και προσπαθούσα να μην ακούω τίποτα γιατί συγχυζόμουν και όλας και δεν ήθελα. Αλλά ναι, ό,τι συμπεριφοράει και να έχεις Άμα δεν είσαι άνθρωπος Δηλαδή ό,τι μαθαίνεις στην ιατρική σχολή Το βγάζεις στον ασθενή για να τον βοηθήσεις Να είναι καλύτερα το σώμα του Αλλά η ψυχή του γίνεται καλύτερα με την ανθρωπιά σου Πόσο ωραίο αυτό που είπες Και πόσο το έχει ανάγκη ο ασθενής, έτσι δεν είναι Ναι, γιατί όταν θα περάσουν τα χρόνια Εγώ δεν θα θυμάμαι μόνο τις θεραπείες Θα θυμάμαι επίσης τη Μαρία που μου έβαλε το φλεβοκαφετήρα που μου είπε όλα καλά θα πάνε ή ποιο θεραπεία είμαστε και θα της πω είμαστε στα τελευταία και θα μου πει αυτά είναι τα καλύτερα νέα που ακούσαμε. Αυτό είναι που θα θυμάμαι εγώ.

06:22 και πόσο σημαντικό είναι στην ψυχολογία του ασθενή. Να μιλήσουμε για ένα άλλο θέμα, το οποίο κάποιοι που είναι απ' έξω το βλέπουν έτσι και πολύ ελαφριά και έχει να κάνει με την εμφάνιση και τα μαλλιά ειδικά για ένα κορίτσι στα 16, στα 17 της χρόνια. Πολλοί ξέρεις λένε εντάξει δεν πειράζει μαλλιά είναι τρίχες είναι τώρα.

06:48 Νομίζω ότι αυτό είναι κάτι που δεν θέλει να ακούσει ένας ασθενής έτσι δεν είναι Ναι και εγώ το άκουσα με άσχημο τρόπο είναι αλήθεια Εγώ στην αρχή δεν ήξερα ότι θα κάνω χημεθεραπείας Δεν μου το είχαν πει, το είχα καταλάβει μεν Αλλά δεν ήξερα την αλήθεια από κάποιον Είχαμε εντολή από τον γιατρό, είχανε να μην μου πουν κάτι Τέλος πάντων ήταν το μόνο φάουλ θεωρώ σε όλη την υπόθεση όλο αυτό Και όταν ήρθαν και μου είπαν ότι θα χάσω τα μαλλιά απλά έκανε μια γιατρός, αυτό που λέω και για την ανθρωπιά και μου βγάζει ένα χαρτί και μου κάνει η κυρία Καλοντούρου μάλιστα η αίτηση για την περούκα σας αυτό ήταν το μαχαίρι μετά επίσης αποκαιτεύτηκα επειδή μου είπαν ότι δεν θα τα χάσω τα μαλλιά μου όλα ότι απλά θα ρεώσουν και εγώ μέρα με τη μέρα έχανα τα μαλλιά πριν μπω σε όλο αυτό το κύκλο ήμουν ένας άνθρωπος που τα έφτιαχνα κοτσίδες από εδώ από εκεί γαλλικές ήμουν συνέχεια με φτιαγμένο μαλλί μακρύ μαλλί, πυκνό, σγουρό όπως βγαίνει και τώρα δεν περίμενα ποτέ να φτάσω σε σημείο

07:58 να με δώσω το καθρέφτη χωρίς μαλλιά το πρώτο που σκέφτηκα είναι πώς θα πάω στο σχολείο γιατί ζούμε σε μια κοινωνία δυστυχώς που τα σχολιάζουν όλα πώς θα πάω, πώς θα είμαι με την περούκα, αν θα βάλω περούκα περούκα δεν έβαλα ποτέ μου την φέρανε κάποια στιγμή στο σπίτι ζήτησα να τη φέρουνε, να τη δω μία που άνοιξα τη μαξιλαροθήκη γιατί τις φυλάζουν εκεί μέσα και μία που την έκλεισα και έβαλα τα κλάματα λέω εγώ αυτό εδώ θα το βάλω ένιωθα λες και έχεις πάρει το κεφάλι μου τα μαλλιά μου και τα έχεις βάλει εκεί μέσα δεν το άντεξα και δεν το έκανα ούτε σκουφάκι έβαλα ούτε τίποτα ο μπαντάνες τίποτα ήταν ο δικός σου τρόπος να αντιμετωπίσεις Γιατί όταν ήρθε εκείνη η γιατρός και μου είπε αυτό το πράγμα, λέω όχι.

08:44 Δεν θα μου φέρεις όπως φέρεσαι σε όλους και δεν θα κάνω αυτό που κάνουν όλοι. Θα κάνω αυτό που θέλω εγώ. Και δεν έβαλα ποτέ πέρα κάποια. Πολύ δύναμη για ένα κορίτσι 16 χρονών. Πολύ. Και νιώθω ότι πραγματικά πήρες τη διαδρομή στα χέρια σου. Και ήδη μας έχεις περιγράψει πολύ δύσκολες στιγμές που πραγματικά ευχόμαστε κανένας άνθρωπος να νομιλεί τη ζήση.

09:11 Πόσο μάλλον ένα παιδί στην εφηβεία ή ένα παιδί που είναι ακόμα, είναι επί δέκα, επί είκοσι όλο αυτό. Παρ' όλα αυτά, σε όλη αυτή τη διαδρομή υπήρχαν και κάποιες στιγμές ανάσας, με φως, κάποιες στιγμές που σε έκαναν να χαμογελάς. Σε κάθε εξέταση, δηλαδή, ακόμα και το πιο απλό σου δίνει δύναμη. ακόμα και μετά από μια θεραπεία από 10 μέρες που κάναμε την πρώτη επαναληπτική για τις αιματολογικές που βλέπαμε ότι δεν έχουν πέσει τα λευκά για μένα αυτό ήταν κάτι πάρα πολύ βασικό. Σαν μια μικρή μήκη. Ναι γιατί δεν έπρεπε να κάνω ενέσεις οι οποίες ενέσεις με έριχναν πυρετό, πόνους, τα πάντα οπότε ακόμα και το πιο μικρό ήταν κάτι πολύ μεγάλο για μένα εκείνη τη στιγμή. Κάτι που το θυμάμαι ακόμα εγώ διαγνώστηκα και μετά από Τα 4-5 μήνες έκλεινα τα 17 σχεδόν Μου κάνανε μια έκπληξη Με κόσμο που Δεν το περίμενα να έρθει στο σπίτι Έστω για αυτά τα 10 λεπτά Το να βγω εγώ στο κήπο Και να το ζω, να σβήσουμε την τούρτα Και δυο λόγια Πολυδύναμη Κόσμος που ακύρωσε τις δουλειές του

10:22 Τα φροντιστήριά του, φίλους μου Γιατί και τότε δεν έβλεπα κόσμο Στο σπίτι, δεν ερχότανε Κανένας για να μην αρρωστήσω, να μην κολλήσω κάτι. Οπότε όποιον έβλεπα, τον έβλεπα λίγο στη βεράντα. Γι' αυτό εγώ στη μία κρύβη του τραπεζιού, αυτός στην άλλη. Και στο σχολείο. Που εκείνος ο μήνας ήταν πολύ δύσκολος, γιατί δεν είχα πάει και στο σχολείο.

10:45 Εάν και μου λέγανε ότι δεν υπάρχει πρόβλημα, μην έρθεις κτλ. Αλλά ήταν το μόνο μέρος που ξέφευγα. Το σχολείο και το γήπεδο. Οπότε ήθελα και να πηγαίνω. Αλλά εντάξει είναι μια στιγμή που θα τη θυμάμαι νομίζω για πάντα Και σαν έκπληξη και τα άτομα, η κίνηση Δηλαδή να φιερώσεις τώρα λίγο χρόνο για μένα Είναι πάρα πολύ σημαντικό σε μια τέτοια δύσκολη στιγμή Και ήταν και στη μέση του κύκλου των θεραπείων Ήταν όλο πάρα πολύ όμορφο Γιατί μου στείλανε και ένα πακέτο από μια ομάδα Το Είμαι Εδώ Για Σένα το έχει μια γνωστή τώρα πλέον έχει γίνει η οικογένεια το κορίτσι που στέλνει δώρα δέματα και στηρίζει οι παιδιά που περνάνε το καρκίνο τις οικογένειες τους και όλα αυτά το είμαι εδώ για σένα και πριν λίγα χρόνια πριν διαγνωστώ είχα στείλει και εγώ ένα πακέτο σε ένα κοριτσάκι και του είχα γράψει ότι δεν ξέρω πως είναι αυτό που περνάς αλλά θεωρώ ότι είναι το σημαντικό να έχεις διπλώς άνθρωπους που σε αγαπάνε Και το μεσημέρι πριν την έκπληξη χτυπάει η πόρτα και δέχομαι κι εγώ ένα δέμα αντίστοιχα.

11:53 Αυτό ήταν το σοκαριστικό, δηλαδή δεν το περίμενα ποτέ. Είναι το καλό που επιστρέφεται, Κατερίνα μου. Είναι αυτό που έκανες εσύ σε ανίποπτο χρόνο, σου γύρισε επί δέκα τελικά και είναι τόσο ωραίο αυτό που περιγράφεις γιατί το κρατάς στην ψυχή σου σαν φως Και είναι ωραίο να το ακούν και οι άνθρωποι εκεί έξω που μπορεί να σκέφτονται τι μπορώ να κάνω εγώ για να στηρίξω έναν άνθρωπο που περνάει δύσκολα.

12:44 ήταν μεγάλη δύναμη. Ναι, ναι, είναι πάρα πολύ σημαντικό και αυτό που για κάποιον πραγματικά δεν κοστίζει τίποτα και όμως εσύ με πολύ γενναιοδορία περιέγραφες ότι κάποιοι άφησαν τις δουλειές τους για να έρθουν για σένα που στην τελική, εντάξει, είναι μια επιλογή το... Ναι, γιατί δεν προτεραιύουν και κάτι στο κάτω κάτω. Ναι, αλήθεια είναι αυτό, αλλά παρόλα αυτά έκαναν κάτι πολύ σπουδαίο.

13:08 Τους έδωσες τη δυνατότητα να κάνουν είναι κάτι πολύ σπουδαίο απλά αφιερώνοντας λίγο χρόνο για σένα. Δεν στερήθηκαν κάτι. Δηλαδή εκτός από το ότι ήταν εκεί παρόντες και παρούσες και λίγο από το χρόνο τους δώσανε. Αλλά εσένα σε γέμισαν με δύναμη και φως. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Και νομίζω ότι είναι και το πιο σημαντικό σε αυτές τις περιπτώσεις.

13:31 Ένας άνθρωπος που νοσεί αυτό περιμένει την ουσιαστική παρουσία μας με όποιον τρόπο. Με όποιο τρόπο και αν είναι. Όπως ακριβώς πολύ ωραία το περιέγραψες εσύ. Ναι. Θέλω να γυρίσουμε λίγο στο κομμάτι της εμφάνισης. Μας μιλήσατε για τα μαλλιά σου, τα οποία πραγματικά είναι καταπληκτικά μαλλιά και καταλαβαίνω την αγωνία σου.

13:53 Όσον αφορά το σώμα σου και την εικόνα σου, ειδικά σε αυτή την ηλικία, το λέω ξανά και ξανά, αλλά είναι η μεταβατική ηλικία που περνάς από την εφηβεία. Είναι και το ψυχολογικό. Ναι, ναι. Πάρα πολύ. Θέλεις να μας μιλήσεις λίγο για αυτό το κομμάτι. Ναι, δεν ήταν και ευχάριστο, είναι η αλήθεια. Στην αρχή όταν μετά το χειρουργείο που μπορούσα να βάλω και κάποια κρέμα, αναπλαστική κτλ.

14:18 Είχα πάρει κρέμες, μας είχε στέλνει και η κυρία Κατσαφάδου που στέλνει στους καρκινοπάθες. Δεν έβαλα ποτέ, δεν ήθελα. Λέω γιατί να κρύψω αυτό που έζησα. Στο κάτω κάτω είναι ένα σημάδι της ζωής μου. έχει γραφτεί στην ιστορία μου αυτό πλέον. Δηλαδή θα το κουβαλώ για πάντα. Τι να το κρύψω τώρα, τι να το κάνω. Εφόσον έχω ζήσει όλα αυτά, το σημάδι θα με πειράξει.

14:46 Η αλλαγή επίσης στο σώμα με τις ραγάδες, σε όλο το σώμα ραγάδες, αυτό ήταν άσχημο. Ντρεπόμουν. Ντρεπόμουν, είναι η αλήθεια. Και ακόμα μπορεί κάποιες φορές να νιώσω περίεργα ή άσχημα. αλλά, εντάξει, το ξεπέρασε και αυτό λέω και αυτά σημάδια είναι από αυτό που πέρασες οπότε λέω, δες το έτσι, είναι τα κύματα του σώματός μου λέω, οπότε τι ωραία το τοποθέτησες μέσα σου ναι, επειδή έχουμε και μια αδυναμία στη θάλασσα λέω, συνδυασέ το κάπως που να σε αρέσει και να το δέχεσαι οπότε λέω, είναι τα κύματα του σώματός μου εντάξει, έχω μείνει άφωνη ειλικρινά, σε ακούω με τόση νυμφαλιότητα και οριμότητα Το πώς τα τοποθέτησες όλα μέσα σου που πραγματικά μου κάνει φοβερή εντύπωση για πόσο η προσωπικότητά σου διαμορφώθηκε μέσα από όλο αυτό και τελικά πιστεύεις ότι άλλαξες από όλη αυτή την εμπειρία ή έβγαλες όλα αυτά που έτσι και αλλιώς είχες μέσα σου και σε βοήθησε.

15:51 Αν άλλαξα. Ναι, αν άλλαξες τον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα, το πώς σκέφτεσαι και όλα αυτά, η προσωπικότητά σου νιώθεις ότι άλλαξε, διαμορφώθηκε. Θεωρώ ότι άλλαξε το πώς βλέπω τα πράγματα. Δηλαδή δεν θα σκεφτώ, δεν έχω να βάλω αυτό το μπλουζάκι σήμερα, πώς θα πάω στη βόλτα. Γιατί εγώ ρε αγάκι κυκλοφόρησα με τις πιτζάμες και δεν με ένοιαζε το ότι φόραγα, με ένοιαζε το να έχω αυτή τη στιγμή την υγεία μου, να βγουν εξετάσεις καλές.

16:19 Αυτό που είδα είναι ότι Σταμάτησα να κάνω όνειρα Γιατί ό,τι σχεδίαζα Άλλαζε Και άλλαζε με άσχημο τρόπο Οπότε λέω σταμάτη Γιατί απογοητεύεσαι Αυτό είναι λίγο σκληρό Είναι σκληρό αλλά Από το να περνάω χειρότερα μετά Το προτίμησα Ούτε τώρα κάνεις όνειρα Όχι Δηλαδή ούτε διοικοπές δεν κανονίζω Μπορεί να κανονίσω κάτι σε δύο εβδομάδες και να τρελαίνομαι, να πεθαίνω από το άγχος μου να δω αν θα γίνει γιατί φοβάμαι.

16:54 Και έρχεται και η επόμενη ερώτηση που έχω ετοιμάσει για σένα και κάπως κολλάει με όλο αυτό. Οι περισσότεροι νομίζουν πως όταν τελειώνει η θεραπεία τελειώνει και ο φόβος και όλο αυτό που ζήσανε. Και ήδη το έχεις περιγράψει εσύ διαφορετικά και πραγματικά με στεναχωρεί που ακούω έναν τόσο φωτεινό άνθρωπο να φοβάται να κάνει όνειρα.

17:17 Αλλά θέλεις να μου περιγράψεις τελικά ο φόβος φεύγει, επανέρχεται όταν είναι σε κρεμότητα ο επανέλεγχος. Ο φόβος δεν φεύγει. Κοιμάσαι και ξυπνάς με αυτό, δεν φεύγει ο φόβος. Ο φόβος ήταν εκεί σε κάθε πανέλεγχο, σε κάθε εξέταση αίματος που μπορεί να μην σχετιζότανε καν με το καρκίνο, δηλαδή μπορεί να περνά τη γενική αίματος και να πέφτει το μάτι μου κατευθείαν τα λευκά μου.

17:47 ακόμα και τώρα δηλαδή να κάνω ένα check up το μάτι θα πάει κατευθείαν εκεί ο φόβος υπάρχει με το κάθε βήχα το κάθε παραμικρό που θα νιώσω εδώ κοντά στο λαιμό μην υπάρχει κάποιο πρίξιμο το οτιδήποτε φόβος θεωρώ θα υπάρχει για πάντα και δεν το ξεχνάς γιατί το βλέπω και στη δουλειά γιατί ήμουνα και σε ένα νοσοκομείο και σε εργαστήριο μικροβιολογικό όταν πας για μια ομολυψία και έχεις απέναντί σε έναν ασθενή καρκινοπαθή, όταν το έχεις περάσει, θα το νιώσεις.

18:21 Και χαίρομαι όταν το νιώθω, γιατί ξέρω πώς είναι να έχεις κάποιον απέναντί σου που να μην το νιώθει. Ναι. Εννοείς να καταλαβαίνεις... Ναι, δεν χαίρομαι που το περνάει προφανώς. Όχι, είναι πάρα πολύ άσχημο. Αλλά έχεις αλήθειος ενσυναίσθηση. Ναι, ναι, ναι. Γιατί ξέρεις πολύ καλά τι θέσεις του έχεις υπάρξει εκεί. Ναι. Επίσης μία από τις φράσεις στο κείμενό σου που ήταν συγκλονιστικό έτσι και λοιπόν στο κείμενο και είχε και απίστευτη ανατροφοδότηση στη σελίδα μας στο facebook πολλοί κόσμος μπήκε και σχολίασε και εύχομαι να πήρες και εσύ αγάπη και δύναμη γιατί αυτό προσπαθούμε να κάνουμε Έγραψες λοιπόν αυτό το εγώ προχώρησα αλλά εκείνη η 16χρονη έμεινε πίσω Σωστά.

19:09 Ναι. Ποιο κομμάτι τελικά έμεινε εκεί και ποιο κομμάτι δικό σου εσύ χρειάζεται να αγκαλιάσεις πια. Έμειναν τα όνειρά της. Γιατί όπως ανέφερα και πριν πλέον σταμάτησα να κάνω όνειρα, μεγάλα όνειρα. Έμειναν τα όνειρά της και το ότι δεν έμαθε την αλήθεια. Το ότι θα κάνει χημεροθεραπείες ήθελα να το ακούσω. Μην το μάθω τυχαία από ένα άρθρο που θα δω κολλημένο Στο τείχο απέναντί μου Σε μια θεραπεία Δηλαδή θεωρώ το μόνο φαουλ Το λέω φαουλ Εγώ γιατί το νιώθω έτσι αυτή τη στιγμή Του γιατρού ήταν αυτό Να μην μου πούνε την αλήθεια Σε όλα τα άλλα το βγάζω το καπέλο Ήταν καταπληκτικός Καταλαβαίνω πόσο πολύ Σε έχει πληγώσει αυτό Γιατί δεν αξιολόγησες Σωστά τη δική σου ανάγκη φαντάζομαι ότι φοβήθηκε δεν θέλω να τον δικαιολογήσω γιατί είναι δικαίωμα του κάθε ασθενούς να γνωρίζει όλη την αλήθεια φαντάζομαι θεωρείς ότι επειδή είσαι πολύ μικρή είσαι στην εφηβεία ίσως θα πρέπει το θέμα είναι ότι εγώ τα είχα καταλάβει όλα και δεν είχα σε ποιον να μιλήσω δεν μπορούσα να μιλήσω ούτε στη ψυχολογό

20:25 ούτε στους γονείς μου ούτε σε κανέναν δηλαδή θα τους έλεγα έχω καρκίνο το λεμφωμα είναι καρκίνος θα μου λέγανε όχι θα ακούγανε το γιατρό ή θα τον παλώνανε κάπως αλλιώς άμα ξέρανε δηλαδή και αυτοί ακριβώς τι είναι το λεμφωμα γιατί όταν είσαι και στο κλάδο και όλες γύρω γύρω γιατί ασχολούμουν με τη μικροβιολογία τότε όταν στην αιματολογία μας λένε στο πρώτο μάθημα στο σχολείο για το λεμφωμα και τις λεφιαμίες λες όπα τι είναι αυτό και σου λένε είναι καρκίνος μετά είναι όλα βατά.

21:02 Δηλαδή το συνειδητοποιείς το διαπραγματεύασαι και συνειδητοποιείς ότι η θεραπεία για τον καρκίνο είναι η χημιοθεραπεία. Οπότε κάνεις ημιοθεραπείες, θα χάσεις τα μαλλιά σου, το θα μείνει από ότι θα στοπούνε. Θα στοπούνε? Θα το δες μόνος σου? Ναι. Τι θα άλλαζες από όλη αυτή τη διαδρομή αυτό το ταξίδι όπως το ονόμασες εσύ?

21:22 Να μάθω την αλήθεια. Νομίζω μόνο αυτό. Τίποτα άλλο. Θεωρώ ότι τα πράγματα ήταν να γίνουν έτσι και γίνανε για να είμαι εγώ καλύτερα. Και στη ζωή μου και ψυχολογικά, με τους δικούς μου και να δω τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Να γίνει κάποιο ξεκαθαρίσμα ίσως κάποιων ανθρώπων, κάποιων καταστάσεων. Έχασες ανθρώπους από τη ζωή σου.

21:44 Να, να έχασα. Αλλά εντάξει, δεν μένουμε εκεί. Αλλά κέρδισες αυτούς που έμειναν. Τους υπόλοιπους που έμειναν στα δύσκολα. που έμειναν στα δύσκολα μέχρι σήμερα δηλαδή. Πολύ σε ευχαριστούμε για αυτό το μοίρασμα. Κι εγώ ευχαριστώ. Έχεις πει συγκλονιστικά πράγματα κι εγώ μένω άφωνη κι είναι από τις λίγες φορές που μένω άφωνη γιατί έχω απέναντί μου ένα 16χρονο κορίτσι που πρέπει να αντιμετωπίσει κάτι πάρα πολύ δύσκολο χωρίς εφόδια, χωρίς την αλήθεια της αλλά νομίζω ότι αυτό το κορίτσι θα το κάνει το βήμα στο τέλος γιατί το βλέπω και στο βλέμμα σου και στο χαμόγελό σου θα το κάνεις το βήμα και θα ξανακάνεις όνειρα και θα κάνεις πολύ μεγάλα όνειρα και περνώντας σιγά σιγά στο τέλος του επεισοδίου είδες πέρασε νεράκι έτσι δεν δυσκολεύτηκες η Κατερίνα μας είχε πολύ άγχος αλλά νομίζω ότι και στο καινούριο στούντιο εδώ του podcast μας προσαρμόστηκε αμέσως και είπες αφήθηκε.

22:56 Είναι και το κλίμα ευχάριστο όλα τέλειο. Ναι και νομίζω ότι είχες ανάγκη και πια να τα πεις όχι μόνο να τα γράψεις. Μπορεί μετά από αυτό να είμαι πολύ καλύτερα. Ναι, μακάρι σου το εύχομαι να βοηθήσουμε και εμείς σε κάτι και να μου απαντήσεις τώρα στις κλασικές μας ερωτήσεις, στις στατιστικές ερωτήσεις αν υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούμε για τον καρκίνο και σε ενοχλούν λέξεις, εντάξει αυτά είναι λίγο με τις μέρες μου μπορεί μια μέρα να ακούσω τη λέξη μάχη και να την περάσω έτσι σαν να μην την άκουσα ποτέ μπορεί να την ακούσω άλλη μέρα και να πω δεν ήταν μάχη έπρεπε να επιβιώσω δεν το έκανα επειδή το ήθελα να παλέψω να κερδίσω κάτι μπήκα σε αυτό και θα χορέψω μπήκα σε χορό οπότε κάτι άλλο που με ενοχλεί να το ξεχάσω αυτό μου το λένε πολλοί δεν θα το ξεχάσω μπορώ να λέω να έξερα εγώ και όλα αυτά δεν θα το ξεχάσω δεν θέλω να το ξεχάσω καταρχήν δεν έκρυψα τη τομή δεν έκανα κάτι να φυγούν οι ρεγάδες πώς δεν το ξεχάσω όταν με βλέπω καταρχήν κάθε μέρα στο καθρέφτη

24:03 και βλέπω τα μαλλιά μου και θα κάνω αυτή τη κίνηση και θα μείνουν αυτές οι πέντε εξτριχές στο χέρι μου εγώ αυτό το θυμάμαι Θυμάμαι εκείνη την περίοδο που Χτενιζόμουν Και μου μέναν τα μαλλιά στο χέρι Δεν θα το ξεχάσω Ακόμα και με την παρακέντηση στο μυαλό Δεν το ξεχνάς Υπάρχουν πράγματα που καθημερινά Μου το υπενθυμίζω Μπορεί να μην είναι τόσο βαρύ Να μην το έχω τόσο Κατάκαρδα να το πω Αλλά ναι Δεν ξεχνιάται Και κανένας δεν μπορεί να σου πει τι θα κάνεις Και πώς θα νιώσεις αυτό Φαντάζομαι ότι και ο τίτλος ήρωας που χρησιμοποιούμε κάποιοι μέσα ή έξω από το ταξίδι όπως είπες και εσύ Σου αρέσει, σε βαραίνει, σε νοκτεί Εξαρτάται πάλι με τις μέρες, τα γεγονότα και όλα αυτά Οκ, είμαστε ήρωες γιατί είναι και ίσα με έναν Εκθρό Που δεν φαίνεται Δεν τον βλέπεις πως παίζει Σου κάνει προσποιήσεις Από τη μια μέρα στην άλλη Δεν ξέρεις αν πηγαίνει με χίλια Ή αν πηγαίνει με πενήντα στην κάθε θεραπεία Αλλά εσύ πρέπει να τα δώσεις στα χίλια Και παραπάνω μη σας πω Για να φτάσεις και να τον ξεπεράσεις

25:22 Για να έχεις το αποτέλεσμα που θες Και τη ζωή ξανά στα χέρια σου Πόσο ωραία το είπες Ναι παίζεις με έναν ανθρώπου που δεν τον βλέπεις Και δεν ξέρεις πως θα συμπεριφερθεί πραγματικά Πολύ ωραία το τοποθέτησες Και αυτή νομίζω Ότι ίσως είναι και η πιο σημαντική ερώτηση Σε όλο το podcast Τι θα έλεγες Όχι απλά σε έναν άνθρωπο που Αυτή τη στιγμή του ανακοινώθηκε Ότι έχει καρκίνο Αλλά σε ένα κορίτσι που είναι 16 χρονών Σε ένα κορίτσι που Δέχεται να έχει χάσει τα πρώτα της μαλλιά Τι θα έλεγες αυτή τη στιγμή Σε αυτό το νόμο Θα έλεγα και στον εαυτό μου που είπαμε και στην αρχή Ότι είναι να νιώσει Να το νιώσει στο τέρμα Να μην φοβηθεί για αυτά που είναι να νιώσει Αν ξεκινήσει Και νιώθει ότι δεν έχει να μιλήσει κάπου Να μην φοβηθεί Στην πορεία θα βρεθούν πάρα πολλοί άνθρωποι Άμα νιώθει ότι είναι μόνη της Ότι δεν θέλει Μόνη της, μόνος του, οποιοςδήποτε ότι δεν θέλει να σηκωθεί από το κρεβάτι μια μέρα, να μην το κάνει.

26:26 Να κάτσει στο κρεβάτι. Αυτό έχει ανάγκη. Αυτό να κάνει. Κανένας δεν θα πει στον άλλον πώς να νιώσει. Και γενικά δεν είναι ωραίο και όλα να το λέμε και πόσο σε έναν άνθρωπο που είναι άρρωστος. Είναι άρρωστος, περνάει το δικό του ταξίδι, κάποιοι το λένε και φιάλτη, θα μπορούσε να είναι και ένας εφιάλτης. Αλλά να κάνει αυτό που νιώθει και να μην φοβάται.

26:50 να το κάνει. Και πού θα ήθελες να βρίσκεσαι πώς, με ποιον, πού, σε έναν χρόνο από τώρα. Αυτό που ξέρω είναι ότι θα ήθελα να έχω την υγεία μου, να είμαι καλά, όπως τώρα. Τώρα πού και με ποιον και πώς, δεν το ξέρω. Σας είπα, δεν κάνω μεγάλες σκέψεις και μεγάλα όνειρα, μόνο να είμαστε καλά. Αυτό. Και σκέφτηκες τίτλο για σήμερα. Όχι.

27:19 Ήταν πολύ δύσκολο. Πολύ δύσκολο. Ναι, ήταν πολύ δύσκολο. Δεν ήξερα πώς να βάλω κάτι που να προσδιορίσει λίγο τα πάντα σε μια ιστορία. Ναι, αλλά αν θα θέλεσαι να μείνει κάτι από αυτό το επεισόδιο, από τους ανθρώπους που θα μας ακούσουν, που μπορεί να είναι και ασθενής με καρκίνο, μπορεί να είναι ασθενής με κάτι άλλο, ή μπορεί απλά να είναι ένας άνθρωπος που περνάει πάρα πολύ δύσκολα σε αυτή τη φάση της ζωής του, τι θα ήθελες να του πεις.

27:48 Δεν είσαι μόνος. δεν είσαι μόνος ωραίος τίτλος ωραίο, καλό είναι το κρατήσουμε το συζητήσουμε και αφού κλείσουμε τις κάμερες έτσι και αλλιώς ευχαριστώ πάρα πολύ για το θάρρος σου να έρθεις να μας τα πεις από κοντά για τον κόπο σου να έρθεις να είσαι εδώ δεν ξέρω αν θέλεις να συμπληρώσεις κάτι να προσθέσεις κάτι για να νομίζω πως όχι ωραία, αυτό ήταν λοιπόν άλλον επεισόδιο της σειράς ημερολόγιο μάχης του Win Cancer έφτασε στο τέλος του αν εκεί έξω γνωρίζεις έναν άνθρωπο που η ιστορία της Κατερίνας θα μπορούσε να τον βοηθήσει σε παρακαλούμε να του στείλεις το επεισόδιο να μας ακολουθήσεις στο Spotify ή σε όποια άλλη πλατφόρμα βλέπεις podcast να μοιραστείς το επεισόδιό μας και να θυμάσαι μέχρι την επόμενη φορά πως δεν είσαι αυτό που σου συνέβη αλλά ο τρόπος που το αντιμετώπισες.