Ep 76 Η ανάγκη για επιβίωση είναι η ισχυρότερη δύναμη στο σύμπαν
Ημερολόγιο Μάχης WinCancerΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στα 16 σου θέλεις να μαθαίνεις για έρωτες, για το μέλλον , για τη ζωή .
Ο Γιώργος στα 16 του έμαθε ότι έχει καρκίνο του αίματος σε προχωρημένο στάδιο.
Στο νέο επεισόδιο του Ημερολογίου Μάχης, η Πίστη Κρυσταλλίδου συναντά τον Γιώργο, που πριν καν ενηλικιωθεί βρέθηκε αντιμέτωπος με κάτι ακόμα πιο σκληρό: αλλεργία στο βασικό φάρμακο των χημειοθεραπειών. Η θεραπεία που βρέθηκε ήταν πειραματική.
Σήμερα, στα 33 του, δεν μιλά για «θαύματα».
Μιλά για το πώς αυτή η εμπειρία αναδιαμόρφωσε τη φιλοσοφία ζωής του.
Για το πώς ο φόβος έγινε επίγνωση και ευθύνη απέναντι στον χρόνο που του δόθηκε.
Η ιστορία του Γιώργου είναι φάρος για κάθε άνθρωπο που αυτή τη στιγμή φοβάται αλλά συνεχίζει.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Sound is... Είμαι η Πίστη Κρυσταλλίδου και μαζί ξεφιλίζουμε τη σελίδα του ημερολογίου Μάχης. Σήμερα φιλοξενούμε έναν άνθρωπο που στα 16 του άκουσε τη λέξη καρκίνος, σε προχωρημένο στάδιο. Καρκίνος στο αίμα του. Προέκυψε αλλεργία στο βασικό φάρμακο των χημειοθεραπείων. Αναγκάστηκε να χρησιμοποιήσει πειραματικό σχήμα. Αναγκάστηκε να κάνει και ακτινοβολίες.
και όλα αυτά πριν καν εγκλικιωθεί. Στην άλλη άκρη της γραμμής έχουμε τον Γιώργο και τον ευχαριστούμε πάρα πάρα πάρα πολύ που έστω και τηλεφωνικά θα μοιραστεί την ιστορία του μαζί μας. Γεια σου Γιώργο. Καλησπέρα σας. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που είσαι εδώ. Εγώ ευχαριστώ για την πρόσκληση πάνω απ' όλα και για την ευκαιρία που θα έχουμε να μιλήσουμε για κάποια πράγματα έτσι λίγο σημαντικά.
Όχι λίγο, πολύ σημαντικά η ιστορία σου έτσι όπως μας την περιέγραψες Ένα story που τάγκαρες το win cancer είναι συγκλονιστική Είσαι 33 ετών σήμερα έτσι δεν είναι και είσαι ακόμα εδώ Και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό Ναι είμαι 33 χρονών η αλήθεια είναι πως Εντάξει ήταν αρκετά περιληπτικό η ιστορία που τάγκαρα το win cancer αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαι ακόμα εδώ και είναι αυτό που συζητήσαμε μαζί πως αν μπορούμε ο καθένας μέσα από την ιστορία του να δώσει δύναμη έστω και σε έναν άνθρωπο που παλεύει αυτή τη στιγμή είναι κάτι πάρα πολύ σημαντικό Βέβαια, βέβαια, είναι πάρα πολύ σημαντικό Γι' αυτόν τον ένα λοιπόν πάμε να γράψουμε τη δική σου ιστορία στο ημερολόγιο μάχης και θέλω να ξεκινήσουμε από τα βαθιά και τα δύσκολα και να μου πεις όταν στα 16 σου άκουσες για πρώτη φορά αυτή τη λέξη καρκίνος τι κατάλαβες εκείνη τη στιγμή, τι ένιωσες εκείνη τη στιγμή.
Κοίταξε, θα σου μιλήσω ελεκτρινά. Το μεγάλο σόκαλα και το άγχος που ακολούθησε την ανακοίνωση θεωρώ πως ήταν κυρίως για τους οικείους μου και κυρίως για την οικογένειά μου. Εγώ ίσως λόγω του χαρακτήρα ή λόγω και της ηλικίας το δέχτηκα πολύ πιο ψύχεμα η αλήθεια είναι. Ήταν πολύ σαν να ενήχισε ένας συναγερμός στο κεφάλι μου και εγώ απλά να αντέδρασα λέγοντας «Οκ, πάμε να κάνουμε ό,τι χρειάζεται».
Η αλήθεια είναι ότι στα 16 σου έχεις και μια ορμή έτσι και αλλιώς της νιώτης και της εφηβείας που οδηγεί στην ενίκηωση. Νιώθεις κάπως άτρωτος, να το πω έτσι. Αλλά εσύ ήσουν έτσι και σαν χαρακτήρας έτσι και αλλιώς. Θεωρώ πως ναι, θεωρώ πως ο χαρακτήρας μου έπαιξε ένα μεγάλο ρόλο στο πώς το αντιμετώπισα γενικότερα Πρώτα απ' όλα γιατί είμαι ένας άνθρωπος, θεωρώ τουλάχιστον, με έντονη ενσυναίσθηση που θέλω γύρω μου να είναι οκ Οπότε βλέποντας τους γονείς μου να ανησυχούν πάρα πολύ και να μην ξέρουν να τη διαχειριστούν Να αρχίσει κιόλας μέχρι να μου το ανακοινώσουν το κρύβανε, εγώ το κατάλαβα ότι κάτι συμβαίνει Οπότε ακόμα και να με έπαιρνε συσταγωγικά από κάτω θεωρώ πως δεν θα το έδειχνα εύκολα.
Παρ' όλα αυτά όντως δεν το έκανα για να το κάνω. Το πέρα αρκετά ψύχρεμα και επανέωκε. Ρε παιδί μου να δούμε ακριβώς τι είναι και να το αντιμετωπίσουμε. Παρ' όλα αυτά ήσουν σε μια πολύ δύσκολη ηλικία. Ήσουν ουσιαστικά έφηβος ακόμα. Πώς είναι για έναν έφηβο να ακούει αυτό το σε προχωρημένο στάδιο. Κοίταξε παραξενεύτηκα Όντας ένα νέο παιδί Έφευος όπως λες και εσύ Που άφηλου μου πρόσεχα Δεν έπινα δεν καπνίζα τότε Εντάξει ούτε και τώρα προφανώς Έκανα γενικά μια πολύ δραστήρια και υγιεινή ζωή Σκέφτηκα στο άκουσμα Μα καλά πως γίνεται ρε παιδί μου Να έχω κάτι τέτοιο μέσα μου Και μάλιστα ήδη ένα μισή χρόνο Όπως με είχαν ενημερώσει οι γιατροί Βέβαια ρωτώντας Όταν ρώτησα και για τα συμπτώματα, δηλαδή, οκ, εγώ το έχω τόσο καιρό, αλλά πώς θα μπορούσα να το ξέρω, ρε παιδί μου.
Και άρχισαν να μου απαριθμούν πράγματα όπως η πνιλίακο, όπως η έντονη εφίδρωση. Γέλασα, γιατί ήταν όλα πολύ φυσιολογικά για ένα έφηβο αγόρι που μέσα στη μέρα του είναι δραστήριο, παίζει αθλητές, κουράζεται κτλ. Οπότε η αλήθεια είναι πως η αντίδρασή μου ήταν ότι γέλασα. βέβαια γενικά γελούσα και γελάω δηλαδή πολλές φορές σκέφτομαι πως ίσως γι' αυτό και τα κατάφερα γιατί δεν με τρόμαξε ποτέ ιδιαίτερα δεν με πήρε από κάτω είχε ανθρώπους ας πούμε στην κλινική θυμάμαι που νοσηλευτήκαμε μαζί που το είχαν βρει πολύ νωρίτερα αλλά όλη μέρα έκλαιγαν τους είχε καταβάλει όλο αυτό και είναι και άνθρωποι που δυστυχώς δεν βρίσκονται αυτή τη στιγμή ανάμεσά μας ίσως λόγω και αυτού Παρόλο το γεγονός ότι αντιμετώπισες την όσο σε προχωρημένο στάδιο Είχες άλλη μία δυσκολία και θέλω λίγο να μας μιλήσεις γι' αυτό Ήσουν αλλεργικός στο φάρμακο των χημειοθεραπείων έτσι δεν είναι Ναι ναι πολύ Ήμουν αλλεργικός για την ακρίβεια στο βασικό φάρμακο από το σχήμα φαρμάκων που υπήρχε για την αντιμετώπιση του λεμφώματος που είχα εγώ τέλος πάντων
του είδους του καρκίνου που είχα εγώ εντάξει ήταν κάτι που με δυσκόλεψε η αλήθεια αρκετά διότι είχα περάσει ήδη σχεδόν τέσσερις μήνες με εξετάσεις, ελέγχους, πόνο, άγχος για να φτάσουμε να βρούμε ακριβώς τι έχω και πώς θα το αντιμετωπίσουμε και πάνω που είχα ετοιμαστεί και ψυχολογικά ότι οκ θα αρχίσουμε ρε παιδί μου με τις θεραπείες θα αρχίσουμε την όλη μάχη να μου λένε ξαφνικά ότι ξέρεις δεν μπορούμε να προχωρήσουμε γιατί υπάρχει αλλεργία στο βασικό φάρμακο του σχήματος και δυστυχώς δεν υπάρχει εναλλακτική αυτή τη στιγμή γιατί δεν έχει ξανά συμβεί κάτι τέτοιο οπότε κάπως έτσι προσθέθηκαν κάποιοι μήνες ακόμα άγχους και αγωνίας μέχρι που τελικά βρέθηκε οκ ένα σχήμα φαρμάκων χάρης στους φοιτητές ιατρικής από ένα πανεπιστήμιο στην Γερμανία και εν τέλει ξεκίνησε το πειραματικό εν μέρη διάστημα των χημειοθεραπειών που κράτησε 9 μήνες με ότι αυτό συνεπάγεται.
Σε όλο αυτό το διάστημα Γιώργο εσύ φοβήθηκες γιατί ουσιαστικά δεν είχατε στα χέρια σας φάρμακο για τη θεραπεία έτσι δεν είναι μέχρι να βρεθεί αυτό το πειραματικό φάρμακο από τη Γερμανία. Η αλήθεια είναι ότι σίγουρα υπήρχε άγχος σίγουρα υπήρχε αγωνία και φαντάζομαι ακόμα περισσότερο και από μένα στους πολίκοι ή στους γονείς μου για παράδειγμα γιατί τώρα που είμαι γονιός μπορώ να καταλάβω και πως ένιωθαν σε όλα αυτά που συζητάμε το σύνορα οι γονείς μου όταν τα άκουγα αλλά φόβος όχι ακριβώς η αλήθεια είναι ότι εξέλαβα κατευθείαν μεγάλη στήριξη και αγάπη και όχι μόνο από τους δικούς μου γιατί νοσηλεύτηκα και η όλη διαδικασία μετέπειτα και των θεραπείων έγινε στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο στην Αλεξανδρούπολη που το τμήμα το αιματολογικό είχε τον κύριο Μαργαρίτη τότε σαν επικεφαλή που ήταν κορυφαίος γιατρός και φοβερός άνθρωπος οπότε μου έβγαζαν και οι γιατροί εκεί πέρα και οι νοσοκόμες και όποιος είχα επαφές τέλος πάντων τη σιγουριά ότι όλα θα γίνουν επενδύμου στο τέλος.
Είχες δηλαδή το περιβάλλον προστατευτικό και ένιωθες εμπιστοσύνη στους γιατρούς σου και αυτό ήταν πάρα πολύ σημαντικό και για την ψυχολογία σου. Ακριβώς. Παρ' όλα αυτά έπρεπε να υποβληθείς και σε ακτινοβολία. Ναι, η αλήθεια είναι ότι ας το πούμε για να καθαρίσει τελείως ο καρκίνος. αρκίνως. Μετά τις χημεθεραπείες οι γιατροί θεώρησαν αναγκαίο ρε παιδί μου ότι πρέπει να κάνουμε να προχωρήσουμε και σε εκτινοβολίες.
Εντάξει. Ναι. Οκ. Βέβαια λίγα ήξερα τότε. Σαν παιδί. Είπα ότι απλά είναι κάτι ακόμα που πρέπει να γίνει και προχωράμε ας πούμε. Ήσουνα έτσι όπως σε ακούω σαν στρατιώτης. Δηλαδή μπήκες σε αυτό το πράγμα και είπες πάμε να κάνουμε ό,τι πρέπει να κάνουμε. έτσι δεν είναι κάπως έτσι το καταλαβαίνεις νομίζω ότι εξ αρχής το πήρα έτσι υπήρχε η καθυστέρηση των εξετάσεων στην αρχή για να φτάσουμε στη διάγνωση υπήρχε και το επιπλέον διάστημα που χρειάστηκε ώστε να βρεθεί ένα αλλακτικό σχήμα και τα λοιπά αλλά εγώ έβλεπα καθόλου τη διάρκεια και τους γονείς μου να αγχώνονται ολόκληρη περισσότερο οπότε το μόνο που σκέφτηκα ήταν τέλεια, τουλάχιστον κάτι βρήκαν αυτοί ξέρουνε, πάμε να το κάνουμε πάμε να το παλέψουμε, είχα γενικά την αντιμετώπιση από την αρχή Εντάξει είναι πολύ συγκλονιστικό αυτό που περιγράφεις και έχεις δει και ότι ένας γονιός μάλλον η θέση των γονιών σου ήταν πολύ δύσκολη προφανώς εσύ περνούσες την όσο και εσύ έπρεπε να υποστείς όλη αυτή την ταλαιπωρία
αλλά τώρα να ψάχνεις θεραπεία για το παιδί σου νομίζω ότι δεν θέλεις ούτε καν να το σκέφτεσαι πόσο μάλλον να το ζεις εγώ καταλαβαίνω ότι είσαι ένας γενναίος άνθρωπος παρόλα αυτά υπήρχε κάποια στιγμή που σκέφτηκες να τα παρατήσεις που κουράστηκες, που η αναμονή ή το ή μια θεραπεία πίσω από την άλλη σε κάνα να θες να πεις δεν θέλω άλλο, δεν θέλω άλλο να κάνω θεραπείας Νομίζω πως όχι Είμαι, από ό,τι έχεις καταλάβει και εσύ Είμαι φυσικοί όντως άνθρωπος Και τότε και τώρα Ναι, επηρεάζομαι προφανώς Ειδικά όταν είναι κάτι τόσο σημαντικό Ναι, θα επηρεαστώ τουλάχιστον στην αρχή Αλλά είμαι ένας άνθρωπος που πάντα προσπαθώ για όλα Δεν τα καταφέρνω πάντα Ούτε κερδίζω κάθε μάχη, προφανώς Αλλά σε όλα στη ζωή μου Κάνω πάντα το καλύτερο δυνατό που μπορώ Και σίγουρα δεν αφήνω εύκολα να μου χαλάει τη μέρα που λένε κάτι εύκολα Ό,τι βγει μπροστά μου το αντιμετωπίζω πρώτα με χαμόγελο και προχωράω Έτσι είμαι Οπότε δεν νομίζω ότι το να τα παρατήσω ήταν ποτέ επιλογή αν θες στο μυαλό μου
Είναι πάρα πολύ σημαντικό να έχεις τέτοιος θένος Θέλω να σε ρωτήσω τώρα για τη σχέση σου με τους γονείς σου Τους έχεις αναφέρει αρκετά Αλλά και με τους φίλους σου και το ας πούμε πιο ευρύ περιβάλλον που είχες τριγύρω σου εκείνη την περίοδο οι σχέσεις σου άλλαξαν κάποιοι άνθρωποι ίσως απομακρύνθηκαν από τη ζωή σου κάποιοι δεν άντεξαν, κάποιοι ήρθαν πιο κοντά σου που δεν το περίμενες Εντάξει ήταν μια περίοδος σχολιαουλικίου τέλος πάντων και όλο αυτό το ενάμεσης χρόνος σχεδόν συνολικά που εγώ έλειψα από αυτό σίγουρα σχέσεις που δεν ήταν τόσο δυνατές Απομακρύνθηκαν κιόλας Σωστά Αλλά ήταν και φυσικό και επόμενο έτσι κι αλλιώς Αλλά από τους πραγματικά κοντινούς μου ανθρώπους Θεωρώ πως δεν άλλαξε ποτέ η σχέση μας Τουλάχιστον προς το χειρότερο Γιατί σίγουρα ενισχύθηκε με κάποιους Και η αλήθεια είναι ότι επειδή πήρα πολύ μεγάλη στήριξη Αλλά και αγάπη Η αλήθεια είναι τόσο από τους γονείς μου Όσο και γενικά από την οικογένειά μου Από τους κολλητούς μου φίλους
φίλους που όχι τυχαία πολλούς έχουν μέχρι και σήμερα σχεδόν 20 χρόνια μετά πότε θεωρώ ότι γενικότερα τέτοιες καταστάσεις μέσα από τέτοιες δύσκολες καταστάσεις οι πραγματικές σχέσεις ενισχύονται, κάπως δυναμώνουν τουλάχιστον εγώ αυτό έχω μάθει καλά από πρώτο χέρι κιόλας Ναι, αυτό βίωσες εσύ και έχεις δίκιο ότι μέσα από τις δυσκολίες ας πούμε ζυγίζεις τη σχέση σου με τους ανθρώπους Και τελικά μένουν αυτοί που πρέπει να μείνουν.
Στο μήνυμα που ανέβασες στο διαδίκτυο και είναι κάτι που θα ήθελα και να το συζητήσουμε. Βρήκες το θάρρος, δεν ξέρω αν το κάνεις συχνά, ήταν η Παγκόσμια Μέρα Καρκίνου και εσύ δημόσια μίλησες για αυτό που πέρασες πριν από τόσα χρόνια σε μια πολύ τρυφερή σου ηλικία. Συνηθίζεις να μιλάς για την περιπέτειά σου Και να λες για αυτό που πέρασες Ή δεν θες να το συζητάς Απλά προέκυψε τώρα να το αναφέρεις Η αλήθεια είναι πως Πρώτα απ' όλα σε ευχαριστώ πολύ για την ερώτηση Γιατί ενώ φαίνεται απλή είναι πάρα πολύ σημαντική Και ήταν κάτι που θα ήθελα να θίξουμε Εγώ η αλήθεια είναι ότι ήμουνα πάρα πολύ τυχερός Γιατί εξ αρχής είχα ανθρώπους δίπλα μου που μου το κάνανε πολύ εύκολο το να μπορώ να μιλάω για τον καρκίνο μου, να μην τρέπομαι ότι είμαι άρρωστος, να μπορώ να το συζητάνω, να μπορώ να το βγάζω από μέσα μου.
Είχα τη στήριξη που έπρεπε. Και επειδή δυστυχώς, ακόμα και στις μέρες μας, δεν είναι κάτι που συνηθίζεται, συνήθως ο κόσμος φοβάται να μιλήσει, ντρέπεται ή το θεωρεί ταμπού, η αλήθεια είναι πως πάντα μιλάω για τον καρκίνο μου από τότε, δεν είναι δηλαδή από τις πρώτες φορές που το έκανα, Προσπαθώ με αυτόν τον τρόπο και με την ιδιαίτερη περίπτωση που είχα εγώ ας πούμε, αν θέλει θα παροτρύνω και άλλους ανθρώπους να μπορέσουν να τον πενοχοποιήσουν όλο αυτό, να καταλάβουν ότι δεν είναι εξωγήινη, δεν είναι ταμπού ο καρκίνος, είναι σίγουρα μια πολύ σοβαρή ασθένεια, όπως άλλα πολλά σοβαρά πράγματα που περνάμε σε αυτή τη ζωή και πρέπει να νιώθουν οκ και με αυτό και να το εξωτερικεύουν και να το βγάζουν από μέσα τους και να παλεύουν με περισσότερη αυτοπεποίθηση τέλος πάντων.
Οπότε τίνω να το κάνω, η αλήθεια είναι, το συζητώ πολύ εύκολα, δεν νιώθω κάπως και το κάνω ακριβώς για να παροτρύνω ανθρώπους που δεν είναι ok με αυτό, να μην το θεωρούν ταμπού πλέον και ίσως να πάρουν και αυτοί με τη σειρά τους το βήμα και να μιλήσουν για τον καρκινό τους. Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ που το κάνεις και ευχαριστούμε τον κάθε άνθρωπο εκεί έξω που παίρνει το θάρρος και τη δύναμη γιατί όπως πολύ καλά λες δυστυχώς ο καρκίνος είναι ακόμα ταμπού και μιλάει για την περιπέτεια μιλάει για την όσο για τη διαδρομή του ας μην το πούμε περιπέτεια αν και για σένα ήταν περιπέτεια ήταν τόσο σύνθετο και δύσκολο αυτό που πέρασες και θέλουμε να συνεχίσεις να το κάνεις και σε ευχαριστούμε και για το σημερινό επεισόδιο γιατί είναι συγκλονιστικά τα πράγματα που μας λες και τα λες με μια νυμφαλιότητα σαν να περιγράφεις κάτι που έζησε κάποιος άλλος ενώ ότι τα λες με μια ηρεμία και πραγματικά εντάξει νομίζω βοηθάει το ότι το συζητάμε και σχεδόν μια εικοσέτια μετά
σωστά οπότε σίγουρα έχω δουλέψει και εγώ πολλά πράγματα μέσα μου και λίγο έχω συμφιλειωθεί με πολλά που έχω περάσει οπότε προφανώς είμαι και αρκετά πιο νυφάλιος και πιο ήρεμος ώστε να τα εξιστορίσω και να τα κομβεντιάσω Ναι σίγουρα όταν παίρνεις απόσταση από τα γεγονότα τα τοποθετείς και εσύ μέσα σου διαφορετικά. Πολύ σωστά.
Και βέβαια κάτι άλλο σημαντικό είναι ότι γενικά οι άντρες δεν μιλούν για τέτοιες καταστάσεις όχι μόνο για τον καρκίνο. Γενικά δεν μιλούν για ασθένειες. Γι' αυτό είναι διπλά ευχάριστο που μιλάμε μαζί σου. Βέβαια να πούμε και εδώ στους ακροατές μας ότι είχαμε πει να τα πούμε από κοντά Αλλά λόγω της απόστασης Δυστυχώς, ναι, λόγω απόστασης ήταν ένα επεισόδιο που σίγουρα θα το κάναμε και επί στιγμή Αλλά δεν ξέραμε πότε Καλά, η αλήθεια είναι ότι έχεις υποσχεθεί ότι κατεβαίνοντας για να πας Κρήτη Εννοείται, εννοείται Κάπως θα το συνεννοηθούμε και θα κάνουμε και στα στούντιο του Soundy στο επεισόδιο Με μεγάλη μου χαρά Ναι Με μεγάλη μου χαρά Ωραία. Θέλω λίγο τώρα να ξαναγυρίσουμε στην ιστορία σου και να σε ρωτήσω για μια λέξη που χρησιμοποίησες, τη λέξη νικητής.
Τι σημαίνει για σένα η λέξη νικητής? Κοίταξε, νικητής. Νικητής είναι μια πολύ μεγάλη λέξη. Σίγουρα ετοιμολογικά όπως κερδίζεις μια μάχη θεωρείται και νικητής. Εγώ όμως δεν συνηθίζω να τη χρησιμοποιώ με αυτή τη σημασία Νικητής είμαι σίγουρα Αλλά νικητής γιατί εγώ θεωρώ ότι κέρδισα τη γνώση Έμαθα με το δύσκολο τρόπο Τέλος πάντων Αλλά έμαθα πως ζούμε μια ζωή που μπορεί να πάσει ώρα και στιγμή να τερματιστεί Ακόμα και σε ένα παιδί που δεν έχει κάνει τίποτα Που είναι μικρός Είναι κάτι που να πάσει ώρα και στιγμή μπορεί να τερματιστεί Μια ζωή που απλά αν θες την περπατάμε πολλές φορές, ξεχνώντας όμως να τη ζούμε πραγματικά ταυτόχρονα.
Αυτή η γνώση μου χαρίστηκε εμένα από τη δική μου νίκη με τον καρκίνο. Αυτό είναι αν θες το μετάλλιο μου και με έχει κάνει να βλέπω πλέον πολύ πιο θετικά και ουσιαστικά τη ζωή μου και ό,τι συμβαίνει σε αυτή. Οπότε συνηθίζω να τη χρησιμοποιώ τη λέξη νική της αλλά με αυτή τη σημασία. Ναι είναι πολύ ωραίο αυτό που είπες, κερδίσα τη γνώση με το δύσκολο τρόπο αλλά κερδίσα τη γνώση, είναι πάρα πολύ ωραίο έτσι πως το έχεις βάλει μέσα σου.
Είχα ετοιμάσει άλλη μια ερώτηση την οποία νομίζω την εξαντλήσαμε, όχι την εξαντλήσαμε θα μπορούσαμε να μιλήσουμε λίγο ακόμα για το ταμπού του καρκίνου. Θα ήθελα να σε ρωτήσω Εσύ πριν από αρκέτα χρόνια πια Σχεδόν 20 όπως λες και εσύ Τότε ήταν ακόμα πιο δύσκολο Να μιλάς για τον καρκίνο Έτσι δεν είναι Το είπες πολύ σωστά και εσύ πριν Ότι δεν βοηθάει και το φίλο Γενικά τα αγόρια όπως και οι άντρες Δυστυχώς μεγαλώνουμε σε μια κοινωνία Και λέω δυστυχώς Γιατί μας μαθαίνει Το να μιλήσεις για κάτι που σε απασχολεί ή κάτι που περνάς σε κάνει να φαίνεις και αδύναμος. Οπότε δυστυχώς οι άντρες δεν συνηθίζουμε να μιλάμε όχι μόνο για προβλήματα υγείας, για οτιδήποτε μας απασχολεί και γι' αυτό δυστυχώς επίσης βλέπουμε και πολλά κρούσματα αυτοκτονιών τέλος πάντων στο φίλο μας. Όπως και να έχει πάντως για μένα δυστυχώς η κοινωνία οτιδήποτε δεν της αρέσει ή το φοβάται το περιθωριοποιεί λίγο.
Ξέρεις μιλάει ψιθυριστά σε αυτιά δείχνοντας έχει καρκίνο ή σκλήρινση ή αυτοάνωσο, ενώ δεν έχει σημασία το τι έχει. Λυπάται για αυτό που έχει ο άλλος γιατί το φοβάται θεωρώ εγώ. Οδηγώντας έτσι τους ανθρώπους που περνάνε κάτι δύσκολο να απομονώνονται αν θες. Αλλά ένας άρρωστος άνθρωπος ένας καρκινοπαθής όπως και ένας ανάπηρος, ενώ δεν έχει σημασία το τι περνάς, τι έχεις δεν θέλει να τον δείχνεις μιλώντας ψηφιριστά, δεν θέλει να τον λυπούνται χρειάζεται να αναγνωρίσει τις δυσκολίες του, χρειάζεται έμπρακτη στήριξη χρειάζεται αγάπη δεν είναι ανήμπορος επειδή περνάει κάτι δεν είναι λιγότερος από σένα είναι απλά ένας μαχητής που θέλει να μιλήσει για αυτό που περνάει τώρα στην κουβέντα μας για τον καρκίνο για παράδειγμα να μοιραστεί τη μάχη του, να το βγάλει από μέσα του και να μην αντιμετωπίζεται όπως είπα και πριν θα είναι εξωγήινος δε παιδί μου.
Δηλαδή νομίζω είναι ένα βασικό πρόβλημα αυτό και επειδή άνθρωποι που περνάνε κάτι το βιώνουν καθημερινά δεν τους βοηθάει στο να το εξωτερικεύουν. Και δυστυχώς δημιουργείται και ένας φαύλος σύκλος που συντηρεί και κάποια ταμπού πάνω στο θέμα καρκίνος και γενικά διάφορων άλλων πραγματικών. Ό,τι σε κάνει να είσαι διαφορετικός.
Ό,τι σε κάνει να είσαι διαφορετικός και ειδικά σε μια περιοχή που είναι επαρχία ας πούμε, που είναι πιο στενός ο κύκλος. Σωστά, σωστά. Κοίταξε, σίγουρα υπήρχαν κρούσματα θεωρώ, απλά επειδή εγώ το αντιμετώπιζα με έναν συγκεκριμένο τρόπο όπως κατάλαβες, ίσως να ήταν κάτι που τότε δεν με ακούμπησε ποτέ αρνητικά. Ίσως να είναι μια κουβέντα που θα πρέπει κάποια στιγμή να κάνεις με τη μητέρα μου για παράδειγμα, γιατί δεν ξέρω αν αυτοί εξέλαβαν από την κοινωνία οποιασδήποτε μορφή σταμπού τέλος πάντων.
Ναι, ναι, σίγουρα, σίγουρα. Γιατί ο καθένας το αντιμετωπίζει διαφορετικά. Πολύ σωστά. Πολύ σωστά. Αν θα μπορούσες να γυρίσεις πίσω το χρόνο και είχες τον 16χρονο Γιώργο μπροστά σου λίγο πριν ξεκινήσει όλη αυτή η περιπέτεια, τι θα του έλεγες. Νομίζω ότι του είπα και τότε. Δηλαδή θα έλεγα, ξέρεις τι, μη μασάς, οκ, ήρθε μπροστά μας, θα κάνουμε ό,τι χρειάστηκε και θα το κερδίσουμε.
Όπως και έγινε. Δηλαδή και του αποτελέσματος νομίζω δεν θα προχωρούσα σε συμβουλές. Θα του έλεγα απλά προχώρα και ό,τι είναι θα γίνει. Ναι ίσως σε αυτές τις φάσεις Γιατί ακριβώς ήταν και η ηλικία Ναι ναι Πέρα από την ηλικία νομίζω ότι Ένας άνθρωπος που μπαίνει σε μια τέτοια διαδρομή Δεν χρειάζεται συμβουλές Γιατί πραγματικά Ποιος έχει συμβουλή να δώσει Ακόμα και αυτός που μπορεί να πέρασε κάτι παρομοίου Δεν είναι ο ίδιος άνθρωπος Πολύ σωστό Μόνο στήριξη θέλει Στήριξη και παρουσία νομίζω Αυτό ακριβώς Έτσι το έχω και εγώ στο μυαλό μου Γενικά είμαι λίγο αλλεργικός Αν θες στη λέξη συμβουλή Για τους λόγους που ανέφερες εσύ Πολύ σωστά Για να μην επαναλαμβάνομαι Οπότε ένας άνθρωπος που τυχαίνει κάτι δύσκολο Θα κοιτούσα σίγουρα να είμαι δίπλα του έμπρακτα Δηλαδή όχι να του λέω Έχεις τη στήριξή μου, να το βλέπει Και από εκεί και πέρα ακριβώς και για λόγο της ηλικίας Θα του λέγα ό,τι χρειαστεί θα το κάνουμε και θα κερδέσουμε ρε παιδεμόνι μας σας Ναι, σωστά, σωστά
Γιώργο μου τελειώσαμε με τις ερωτήσεις σου και θα μπούμε στις κλασικές ερωτήσεις που κάνουμε σε όσους φιλοξενούμε εδώ στο ημερολόγιο μάχης του Win Cancer η ιστορία σου συγκλονιστική παρόλα αυτά πολύ νυμφάλια μας τα περιέγραψες όλα δεν ξέρω αν θέλεις κάτι να προσθέσεις σε σχέση με την πορεία σου και σε όλο αυτό που έζησες έζησες γιατί πλησιάζουμε και προς το τέλος του επεισοδίου νομίζω πως όχι γιατί λίγο ή πολύ αυτά που που θεωρώ γαστοστό ότι πρέπει να ακουστούν και ίσως βοηθήσουν και κάποιους ανθρώπους νομίζω καλύφθηκαν και μέσα από τις ερωτήσεις που μου ετοίμασες οπότε ωραία τέλεια πάμε λοιπόν στις κλασικές ερωτήσεις του podcast τις δημοσκοπικές κάπως έτσι τις ονομάζω και θέλω να μου πεις αν υπάρχουν λέξεις που χρησιμοποιούμε για τον καρκίνο και σε πληγώνουν ή σε ενοχλούν.
Κοίταξε, ο καρκίνος γενικά το είπαμε και πριν υπάρχει σαν λέξεις σίγουρα τώρα πιο ουσιαστικά είναι πολλές μορφές σοβαρών ασθενειών τέλος πάντων και μαζί του υπάρχουν και άνθρωποι που παλεύουν καθημερινά με αυτό. Είναι κάτι που δυστυχώς συμβαίνει στη ζωή μας τέλος πάντων και ακριβώς έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε ότι είναι κάτι που δυστυχώς συμβαίνει όμως δεν είναι κάτι που πρέπει να το αναφέρουμε ψηφιριστό όπως είπα και πριν ούτε κάτι που πρέπει να κάνει τον καρκινοπαθή τον ίδιο να ντρέπεται για αυτό όταν όμως συμβαίνουν καταστάσεις που φέρνουν έναν άνθρωπο στο να ντραπεί ή στο να νιώσει άσχημα για κάτι που δεν ήταν επιλογή του έτσι κι αλλιώς και το παλεύει ίσως τέτοιες καταστάσεις καμιά φορά όταν είμαι μάρτυρας μου προκαλέσουν κάποια αναστάτωση, ευρικότητα.
Εγώ προσωπικά σαν Γιώργος όμως, ούτε τότε η αλήθεια είναι, πόσο μάλλον τώρα, δεν νιώσα ποτέ λιγότερος ή άρρωστος από κάποια λέξη. Είμαι ένας άνθρωπος που δεν σπάω εύκολα τον χαρακτήρα μου, η αλήθεια είναι. Κατ' επέκταση δεν είμαι και ευθεπηρέαστος από λέξεις. Ο καθένας βέβαια μπορεί να πιστεύει ό,τι θέλει, δεν το συζητώ.
Εγώ ξέρω πολύ καλύτερα όμως ποιος είμαι και τι έχω καταφέρει μέχρι τώρα Οπότε αν θέλεις επιλέγω να μην αφήνω και οι λέξεις να με επηρεάζουν Είσαι πολύ δυνατός άνθρωπος και είναι και πολύ ωραίος ο τρόπος που το αιτιολόγησες Ότι δεν επιτρέπεις ούτε στις λέξεις να σε επηρεάσουν και η αλήθεια είναι ότι είναι ένα παραθυράκι λέξεις για να επιτρέψεις τον άλλο να σε κάνει να νιώσεις όπως θέλει αυτός.
Ξέρεις τι είναι, δεν είναι ότι εγώ είμαι πιο δυνατός από κάποιον άλλον ή αν θες πιο πιο έξυπνος ή οτιδήποτε. Σίγουρα είμαι ένας άνθρωπος θεωρώ αρκετά ευαίσθητος και με πηρεάζουν πράγματα και με πηρεάζαν σίγουρα στο παρελθόν περισσότερο. Απλά, μ' αρέσει γενικά να έχω σκοπό, να έχω σχέδιο. Οπότε προσπαθώ ό,τι περνάω, είτε εύκολο είτε δύσκολο, να με αλλάζει προς το καλύτερο.
Ξέρω να κρατάω κάτι καλό από αυτό. Και θεωρώ ότι οι δυσκολίες που έχω περάσει, μαζί με άλλα τραύματα, μου έχουν αφήσει και πάρα πολλές αρετές πλέον. Πώς βλέπω πράγματα, πώς διαχειρίζομαι τα πράγματα. και σίγουρα ένα κομμάτι που με έχει βοηθήσει πάρα πολύ είναι στο να καταφέρω, γιατί δεν το έκανα από πάντα, να μην με πηρεάζει η γνώμη του καθενός στις λέξεις.
Ναι, είναι κατάκτηση αυτό. Είναι δύσκολο, δεν είναι εύκολο να το καταφέρουμε. Θα μείνουμε στις λέξεις όμως και θέλω να σε ρωτήσω για τη λέξη ήρωας. Συχνά δίνουμε αυτόν τον χαρακτηρισμό στους ασθενείς Εσένας ενοχλεί αυτή η λέξη Κοίταξε, η λέξη ήρωας γενικά δεν είναι κάτι που με ενοχλεί Απλά δεν οροποιεί αυτόματα και τη μάχη που σου έδωσε αυτόν τον τίτλο Εμένα αν με ρωτάς προσωπικά θα προτιμούσα να είχα την υγεία μου Κι ας μην με θεωρεί κανείς ήρωας Έτσι δεν μου αρέσει να οροποιώ τα πράγματα Αν με ρωτάς πραγματικά αυτό θα ήθελα να μην έχω περάσει ποτέ τίποτα να μην έχω ζοριστεί, να μην έχω κινδυνέψει να χάσω τη ζωή μου και έτσι μην με έλεγε πότε κάνεις ήρωα.
Ενώ, οκ. Απλά θεωρώ πως δεν είμαι κάτι ξεχωριστό εγώ. Και ο κάθε εγώ. Για μένα η ήρωας είναι και μια μητέρα που παλεύει να μεγαλώσει τα παιδιά της. Η ήρωας είναι ένας αθελοντής διασώστης. Η ήρωας είναι ο γιατρός που τρέχει όλη μέρα σε ένα νοσοκομείο να βοηθήσει κόσμο. ο ήρωας είναι ένας άνθρωπος που παλεύει καθημερινά με μια αναπηρία που το αναφέραμε και πριν όλοι έχουν τον δικό τους μικρό ή μεγάλο γλωθάρεπη δήμο οπότε για μένα όλοι είναι ήρωες απλά ο καθένας στη δική του προσωπική μάχη και ιστορία Ναι, η αλήθεια είναι ότι αν γυρίσουμε έτσι λίγο το βλέμμα μας μπορούμε να αντικρίσουμε πολλούς ήρωες στην καθημερινότητα και είναι και καλό να τους έχουμε εννοείται στο νου μας ότι πραγματικά κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει κάτι Ιντεροϊκό αυτή τη στιγμή που εμείς δεν το ξέρουμε.
Πολύ σωστά. Και αν αναλογιστείς και ότι οι περισσότερες μάχες που δίνουν οι περισσότεροι είναι κρυφές. Ναι αυτό. Δεν τις ξέρουμε. Σίγουρα δεν με νοχλεί η λέξη Ιουρας. Είναι μια πολύ τιμετική λέξη. Απλά δεν θεωρώ ότι εγώ είμαι κάτι διαφορετικό από τον καθένα που προσπαθεί καθημερινά εκεί έξω να προσπεράσει το δικό του μικρό ή μεγάλο εμπόδιο τέλος πάντων.
Και τι θα έλεγε σε κάποιον που μόλις έμαθε ότι νοσεί από καρκίνο Κοίταξε δεν ξέρω τι θα του έλεγα ακριβώς Ξέρω όμως σίγουρα ότι τι δεν θα του έλεγα Και αυτό είναι κάποια συμβουλή Το αναφέραμε και πριν Γενικά δεν είμαι φίλος των συμβουλών Όλοι έχουν κάποια άποψη πάνω σε ένα θέμα Σύμφωνα με τη δική τους εμπειρία Αυτό όμως δεν σημαίνει πως αυτό θα λειτουργήσει και στον άλλον Ένας άνθρωπος που μαθαίνει κάτι τόσο άσχημο Δεν έχει ανάγκη από συμβουλές θεωρώ Ούτε από λύπηση, ούτε από coaching ζωής εκείνη την ώρα Θέλει όμως κατανόηση σίγουρα Θέλει ένα αυτί που θα τον ακούσει πραγματικά Θέλει ένα χέρι που θα τον αγγίξει με θέρμη ρε παιδί μου Θέλει γενικά να νιώσει πως δεν είναι μόνος Και αυτό πολλές φορές θεωρώ πως αρκεί Για να πάρει τη δύναμη που χρειάζεται και να παλέψει Έτσι δούλεψε σε μένα δεν μου έδωσε κανείς συμβουλές για το πώς να το περάσω αυτό απλά είχα ανθρώπους που ήταν όντως έμπρακτα δίπλα μου και αυτό αν θέλεις μαγικά κάπως μου έδωσε τη δύναμη και την ψυχολογία να το περάσω όπως πρέπει
οπότε θεωρώ ότι κάτι αντίστοιχο θα έκανα και εγώ Ναι, σωστά Είναι πάρα πολύ σημαντικό το έχεις πει και νωρίτερα το υποστηρικτικό περιβάλλον είναι ένας από τα βασικά όπλα για να αντιμετωπίσεις όλο αυτό και όπως αναφέρεις και εσύ δεν χρειάζεται να πούμε σπουδαία πράγματα απλά να είμαστε εκεί, αλλά να είμαστε εκεί ουσιαστικά όχι για την εικόνα μόνο, να είμαστε εκεί και να ακούμε ή και να μην λέμε τίποτα ή και να λέμε λίγα όσο το δυνατόν λιγότερα γιατί όσο λιγότερα πεις τόσα λιγότερα λάθη τα κάνεις αλλά το πιο σημαντικό είναι να είμαστε εκεί και να ακούμε τον άνθρωπο που έχει ανάγκη και να ακούμε τις ανάγκες του ακριβώς.
Και πού θα ήθελες να βρίσκεσαι και πώς φαντάζεις τον εαυτό σου σε ένα χρόνο από τώρα. Κοίταξε, δεν ξέρω ακριβώς που θα ήθελα να βρίσκομαι για να είμαι ειλικρινής Ξέρω όμως πως θα ήθελα να νιώθω και σε ένα χρόνο από τώρα και γενικά Και η αλήθεια είναι πως θα ήθελα πολύ να νιώθω δυνατός, να νιώθω πλήρης ή και ήρεμος Και νομίζω βέβαια ότι είμαι και ήδη αρκετά κοντά σε αυτό Ωραίο, ωραίο, δεν ξέρω που θα ήθελα να είμαι, ξέρω πως θα ήθελα να νιώθω Πολύ ωραία η απάντηση Ναι γιατί θεωρώ πως αν νιώθω σωστά όπου και να είμαι θα είμαι οκ Ναι, ναι, ναι Γιατί θα είναι Αν έχεις κατακτήσει αυτά που θέλεις Ναι, την ηρεμία σου Σου το ευχόμαστε λοιπόν Ευχαριστώ πολύ Να το ευχηθούμε Σου το ευχηθούμε σε όλο τον κόσμο Ναι, ναι, σωστά Να κατακτήσουν το πώς θέλουν να νιώθουν Τη δικιά τους πληροότητα Τη δικιά τους ηρεμία Όπως είναι για τον καθένα Είναι διαφορετική Σωστά Και ποιον τίτλο θα δώσουμε στο σημερινό μας επεισόδιο και γιατί Τίτλος Μπορούμε να πούμε πως η ανάγκη για επιβίωση
Είναι η ισχυρότερη δύναμη στο σύμπαν Κατάκτησέ την και δες πως η απόγνωση μεταμορφώνεται σε ελπίδα Θεωρώ ότι αυτό είναι ένα πολύ καλό μότο όχι μόνο για τίτλο στο podcast σήμερα ή στην ιστορία μου αλλά είναι ένας πολύ καλός τρόπος να βλέπεις τη ζωή. Ναι, είναι πραγματικά. Είναι ένα ωραίο μάντρα και είναι και κάτι που του λέει ένας άνθρωπος που το χρησιμοποίησε για να είναι αποδειδηγμένο δηλαδή.
Είναι κάτι, μια πρακτική που σε εσένα δούλεψε πάρα πολύ και σε ευχαριστούμε πάρα πολύ που μοιράστηκες Γιώργο Γιάννη μια φορά την ιστορία σου μαζί μας. Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ και για την πρόσκληση και για το βήμα. Ο καρκίνος είναι κάτι που πρέπει να το μοιραζόμαστε, να μιλάμε για αυτό και να παίρνει ο καθένας δύναμη από την ιστορία του καθενός.
Αυτό ήταν λοιπόν. Αυτός ήταν ο Γιώργος που αντιμετώπισε τον καρκίνο στα 16 του. Νομίζω ότι έγινε σοφότερος από αυτό το ταξίδι. Τον ευχαριστούμε πάρα πολύ που μοιράστηκε την ιστορία του μαζί μας και αν αυτό το επεισόδιο σου έδωσε δύναμη μοιράσου το στείλ το σε κάποιον που ενδεχομένως αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή τον καρκίνο ή αντιμετωπίζει μια δυσκολία στη ζωή του.
γιατί όσα μας είπε ο Γιώργος είναι πραγματικά μία φιλοσοφία ζωής χρήσιμη για όλους μας, όχι μόνο για τους ασθενείς ή για τους ανθρώπους που έχουν δίπλα τους έναν άνθρωπο που νοσεί. Και να θυμάσαι μέχρι την επόμενη φορά δεν είσαι αυτό που σου συνέβη, αλλά ο τρόπος που το αντιμετώπισες. Ακούσατε το podcast Win Cancer με την πίστη κρυσταλλίδου μια παραγωγή του soundis.gr Ακολουθήστε μας στο Soundis στο Spotify, στο Apple Podcast και σε όποια άλλη πλατφόρμα επιλέγετε να ακούτε podcast
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
