Skip to content
PodBase
Το STREET FOOD δεν είναι «βρώμικο» με τον Θωμά Δεληγιάννη aka Chef Thomas

Το STREET FOOD δεν είναι «βρώμικο» με τον Θωμά Δεληγιάννη aka Chef Thomas

Horeca Heroes
Ιούνιος 25, 2026 01:08:13 Επεισόδιο 37
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Καλώς ήρθατε στο Horeca Heroes, το πρώτο ελληνικό podcast αφιερωμένο στους επαγγελματίες της εστίασης! 🚀

Σε αυτό το επεισόδιο, η Σοφία Χαϊταΐδου φιλοξενεί τον αγαπημένο σεφ και content creator Θωμά Δεληγιάννη aka Chef Thomas, σε μια απολαυστική κουβέντα γεμάτη αλήθειες για το street food, τη μαγειρική αγάπη, το consulting στην εστίαση και το χτίσιμο ενός δυνατού brand στα social media.

Ο Θωμάς Δεληγιάννης μοιράζεται την πορεία του από τα πρώτα μεροκάματα και τα πειράματα με cookies μέχρι τις 80+ κουζίνες που διαχειρίζεται σήμερα. Συζητά για το πώς το street food μπορεί να είναι ταυτόχρονα τίμιο, υγιεινό και νόστιμο, αλλά και για τον ρόλο της εκπαίδευσης, της καλής ομάδας, της νοσταλγίας και της αυθεντικότητας στη γεύση και την επιχειρηματική επιτυχία.

Βρίσκετε αξία στη συζήτηση; Αφήστε μας το σχόλιό σας και κάντε εγγραφή στο κανάλι για να μη χάσετε τα επόμενα επεισόδια! Μαζί, εξελισσόμαστε και υποστηρίζουμε τους ήρωες της εστίασης.

Timestamps:
00:00:00 Teaser

00:01:10 Εισαγωγή

00:03:40 Ποιος είναι ο Θωμάς Δεληγιάννης;

00:06:04 Από πότε μαγειρεύει;

00:09:50 Τα πρώτα επαγγελματικά βήματα στην εστίαση

00:13:47 Τα cookies, το online brand και οι πρωτεϊνικές συνταγές

00:16:09 Είναι το street food απλώς μόδα;

00:20:25 Μεταδοτικότητα και η αλήθεια για το street food

00:24:00 Consulting: αλλάζοντας νοοτροπία στα μαγαζιά

00:31:03 Η καθημερινότητα, οι κουζίνες και το χτίσιμο ομάδας

00:37:55 Η μετάβαση στο content creation

00:42:32 Πώς γεννήθηκε το όνομα “Chef Thomas”

00:46:25 Πότε βρήκε τη συνταγή των επιτυχημένων videos

00:52:28 Από 100 followers σε δεκάδες χιλιάδες

00:55:06 Πώς επιλέγει τα μαγαζιά για reviews

00:58:40 Η ευθύνη προς το κοινό και η δύναμη του «όχι»

01:00:27 Τι παίρνει μια επιχείρηση από το consulting

01:03:06 Αγαπημένα φαγητά, γλυκά και προσωπικές αποκαλύψεις

01:04:52 Κλείσιμο Επεισοδίου

01:06:38 Bloopers


Θωμάς Δεληγιάννης aka Chef Thomas:
Ιστοσελίδα: https://thomasdeligiannis.com/
Youtube: https://www.youtube.com/@chefthomas204
Instagram: https://www.instagram.com/chefthomas_
Tiktok: https://www.tiktok.com/@chefthomas_

Σοφία Χαϊταΐδου: 
Πρόκειται για τη συνιδιοκτήτρια της ALFA FROST A.Ε. - μιας εταιρείας με 36 έτη παράδοσης στον κλάδο HORECA. Όραμά της είναι να βοηθά τους πρωταγωνιστές της εστίασης να κάνουν τη δουλειά τους απερίσπαστοι, προμηθεύοντάς τους με αξιόπιστες & λειτουργικές λύσεις εξοπλισμού. Η αγάπη της για τον κλάδο την οδήγησε στη δημιουργία του podcast Horeca Heroes® και του mini Podcast Horeca Bites® , ώστε να προσφέρει στους ήρωες της εστίασης ουσιαστική βοήθεια, μέσα από απαντήσεις σε κρίσιμα ζητήματα.

Website: https://alfafrost.gr/
LinkedIn: https://www.linkedin.com/in/sofia-haitaidou/
Facebook: https://www.facebook.com/sofia.haitaidou/
Instagram: https://www.instagram.com/sofia.haitaidou/
TikTok: https://www.tiktok.com/@sofia.haitaidou

Horeca Heroes Podcast:
Spotify: https://open.spotify.com/show/1Vsm1Z27JqqN2TZyfGLbbO
Apple Podcasts: https://podcasts.apple.com/gr/podcast/horeca-heroes/id1798739189
YouTube: https://www.youtube.com/@alfafrost_ae

Host: Σοφία Χαϊταΐδου
Video Production & Editing: PodLab
https://www.podlab.agency/

#HorecaHeroes #ΘωμάςΔεληγιάννης #ΣοφίαΧαϊταΐδου #Εστίαση #streetfood #ChefThomas #συνταγές #ζαχαροπλαστική #consulting #ΠετυχημένεςΕπιχειρήσεις #κουζίνα #ΕλληνικήΚουζίνα #inspiration #contentcreator #επιχειρηματικότητα

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Το street food είναι αυτό που θες εσύ να είναι και το πας εκεί που θέλεις. Μπορώ να κάνω ένα burger πέντε χιλιάδες θερμίδες και μπορώ να κάνω και ένα burger τετρακόσιες θερμίδες. -Νόστιμο. -Πάντα. Αν δεν είναι νόστιμο, δεν το βγάζουμε στον πελάτη. Δέκα χρόνια πριν έβαζες παραπάνω πρωτεΐνη σε cookies. -Αυτά τα μάθαμε μέσα από τη διατροφολογία. -Μάλιστα.

-Κατάλαβες; -Μάλιστα, γιατί τώρα είναι μόδα. -Όταν εμείς το κάναμε- -Δέκα χρόνια πριν δεν ήταν. Όχι. Είσαι τόσο χασομέρης που πρόλαβες να γράψεις και ένα βιβλίο για το street food. -Έχω πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο. -Ναι, αυτό λέω. -Το λέτε και στα σχόλια άλλωστε. -Αυτό βλέπω. Εγώ δεν τα διαβάζω αυτά για να μην είμαι -προκατειλημμένη. -Υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν ότι και τα αυτόν παίζει όλη μέρα να κάνει βίντεο και την υπόλοιπη μέρα δεν κάνει τίποτα. Μπορεί να μαλώναμε μέσα στη δουλειά, να μην ήταν καλά τα χρήματα, οι συνθήκες εργασίας, αυτά. Για κάποιο λόγο, σε εκείνο το μικρό πλαίσιο που έβλεπες τον πελάτη να τρώει και χαμογέλαγε, εκεί τα ξεχνούσες όλα.

-Ζεις γι' αυτό; -Ναι. Καλώς όρισες στο HoReCa Heroes, το podcast της Alpha Frost για τους ανθρώπους της εστίασης και της φιλοξενίας. Είμαι η Σοφία Χαϊταίδου και σήμερα έχω μαζί μου έναν άνθρωπο που δύσκολα χωράει σε μία μόνο ιδιότητα. Έμαθε από πολύ νωρίς ότι το φαγητό δεν είναι μόνο κάτι που σε χορταίνει. Το φαγητό μπορεί να είναι φροντίδα, μπορεί να είναι νοιάξιμο, μπορεί να είναι ο τρόπος να πεις σε κάποιον "σε σκέφτομαι" χωρίς να χρειαστεί να πεις τίποτα άλλο.

Σήμερα ταξιδεύει συνεχώς, μπαίνει σε κουζίνες, φτιάχνει ομάδες και βοηθάει επιχειρήσεις να ξαναβρούν τα πατήματά τους ή να ξεκινήσουν σωστά από την αρχή. Σήμερα ήρθε εδώ να μας απαντήσει σε ένα ερώτημα, νομίζει σε ένα ερώτημα, αλλά σε ένα τουλάχιστον. Μπορεί το φαγητό να είναι νόστιμο, καθαρό, προσιτό και τίμιο ταυτόχρονα;

Μαζί μου και μαζί σας σήμερα ένας γίγαντας με ψυχή και καρδιά μικρού παιδιού, ο σεφ Τόμας ή κατά κόσμον Θωμάς Δεληγιάννης. -Χαίρετε. -Θωμά, καλώς ήρθες! -Καλώς σας βρήκα, Σοφία. -Είναι πολύ μεγάλη μου χαρά που είσαι εδώ. Είναι και μένα μεγάλη μου χαρά. Είμαι φαν. -Ευχαριστούμε πάρα πολύ. -Είμαι φαν της εκπομπής. -Για πες. -Έχω δει όλα τα επεισόδια, δεν έχω αφήσει -ούτε ένα. -Έχεις κάνει like;

Εννοείται. Και το -καμπανάκι που λένε για να με ειδοποιεί. -Πες λοιπόν, τώρα στην αρχή θα πρωτοτυπήσουμε. Ξεκινάμε και πρωτοτυπούμε. Κοίτα την κάμερά σου και πες στους φίλους μας, στους ήρωες της εστίασης, γιατί πρέπει να κάνουν like και subscribe στο HoReCa Heroes. Αρχικά, σαν άνθρωπος που παρακολουθεί podcast πάρα πολύ, για παράδειγμα τα ταξίδια που ανέφερες, τα podcast είναι η παρέα μας, σε εμάς που ζούμε μέσα σε ένα αεροπλάνο και μέσα σε ένα αυτοκίνητο.

Είναι από τις εκπομπές που θα έλεγα τολμάει. Δηλαδή πηγαίνει σε κουβέντες που δεν τολμάνε όλοι. Αυτά τα σεβόμαστε εμείς γιατί είναι και του χαρακτήρα μας και είναι και της καταγωγής μας. Στη Θεσσαλονίκη εμείς τα λέμε λίγο πιο -ωραία. -Επομένως, τι πρέπει να κάνουν οι φίλοι -μας; -Να κάνουν ένα subscribe. -Και like στο επεισόδιο. Από την αρχή. -Like στο επεισόδιο θα κάνουν ούτως ή άλλως.

Ακόμα και η παρουσία σου εδώ, Θωμά, είναι ακόμα ένα δείγμα τόλμης που έχουμε. Και; Γιατί σε παρακολουθώ και εγώ χρόνια, όχι πολλά, δεν είσαι πάρα πολλά χρόνια στα social. Σε παρακολουθώ και είσαι ένας άνθρωπος που πάρα πολλοί σε λατρεύουν και αρκετοί όχι. Δεν θα πω την άλλη λέξη, -αλλά είμαστε εδώ και για τους δύο. -Η αλήθεια είναι αυτή.

-Έτσι, λοιπόν. -Είναι το παντού τα πάντα. Λοιπόν, πες μας για τον Θωμά. Είσαι μάγειρας, είσαι consultant, είσαι content creator, είσαι επιχειρηματίας. Πώς θα περιέγραφες εσύ τον εαυτό σου; Υπάρχουν πολλές εκδοχές του Θωμά στο κοινό, κυρίως θα έλεγα. Ναι, ρε παιδί μου. Δηλαδή είναι πάρα πολλοί που ενώ υπάρχουν τόσα χρόνια που στήνουμε μαγαζιά, που μαγειρεύουμε σε μαγαζιά και live events που κάνουμε με μαγειρική και τα λοιπά, θα μας συναντήσουν στον δρόμο ή εμένα ή κάποιον από την ομάδα γιατί τελευταία κυκλοφορούμε με συγκεκριμένα logo, οπότε μας αναγνωρίζουν.

Άννα, μπράβο. -Το βάζω σωστά, έτσι. -Και θα καλέσουμε κάποιον που θα γνωρίσουμε και θα κάνουμε μια κουβέντα σε κάποιο μαγείρεμα που κάνουμε και μου λένε "μαγειρεύεις και για μαγαζιά"; Δεν το είχαν καταλάβει αυτό κάποιοι. Οπότε για πολλούς είναι ο Θωμάς που κάνει content. Για εμένα, από τις κουζίνες είναι ο Θωμάς που μαγειρεύει, όπως και να έχει, για πολλά χρόνια, πολύ πριν ξεκινήσει αυτό, ήμουν σε ξενοδοχειακούς ομίλους.

-Θα μας τα πεις μετά αυτά. -Ναι, βεβαίως. -Γιατί μαγειρεύεις, πες μου. -Η μαγειρική ποτέ δεν ήταν στα πλαίσια της ανάγκης, να το πω έτσι. Δηλαδή μαγειρεύουμε, επιβιώνουμε και τα λοιπά. Ο λόγος που εγώ αγάπησα τη μαγειρική και μέσα από την μητέρα μου που μαγείρευε, δηλαδή εμείς μεγαλώσαμε σε κατσαρόλες και τηγάνια. Δηλαδή αυτό είναι μέσα μας από -μωρά. -Το θυμάσαι;

Ναι. Και εγώ και ο αδερφός μου ο Βασίλης, εν πάση περιπτώσει. Ήταν αυτή η κίνηση αγάπης. Δηλαδή πάντα θεωρούσα ότι η μαγειρική είναι μια μορφή αγάπης. Είναι μια μορφή που τη δείχνω στον άλλον ότι τον νοιάζομαι, ότι δεν έχει να κάνει μόνο με το σήμερα ταΐσαμε κάποιον ή σήμερα κάναμε έναν πελάτη να γεμίσει το στομάχι του.

Βλέπεις ότι όσοι από εμάς πραγματικά αγαπάμε αυτό που κάνουμε, πραγματικά αγαπάμε τη δουλειά, το ένα, το άλλο, ότι μπορεί να μαλώναμε μέσα στη δουλειά, να μην ήταν καλά τα χρήματα, οι συνθήκες εργασίας, αυτά, για κάποιο λόγο σε εκείνο το μικρό πλαίσιο που έβλεπες τον πελάτη να τρώει και χαμογέλαγε, εκεί τα ξεχνούσες όλα.

-Ζεις γι' αυτό; -Ναι. Δεν θα είχα αυτές τις συνθήκες ζωής που βλέπω το σπίτι μου μια φορά το χρόνο, αν όχι. Χρειάζεσαι κάτι πολύ δυνατό για να το αντέξεις αυτό. Ωραίο. -Από πότε μαγειρεύεις; -Επαγγελματικά ή γενικά; -Γενικά. -Γενικά από δέκα χρονών. Από δέκα χρονών. Από τότε κατάλαβες ότι η μαγειρική είναι αυτό που θα κάνεις;

Όχι. Ξεκάθαρα όχι. Είμαι άνθρωπος που έχει αρκετά καλή μνήμη. Δηλαδή, στο σπίτι ένα φαγητό θα το έβλεπα να έχει φτιαχτεί 500 φορές και άρχισα να βλέπω τα βήματα. Μπαίνω κουζίνα μια φορά, τα πρώτα τρία, τέσσερα φαγητά, οι πρώτες τέσσερις, έξι σάλτσες τα έκαψα. -Μπουρλότο. Δεν υπάρχει. -Μόνος σου, χωρίς επίβλεψη, όλα αυτά;

Λείπαν όλοι από το σπίτι μια μέρα και αποφάσισα να κάνω κάτι. Θεωρητικά από θαύμα έχουμε σπίτι σήμερα. -Για κάποιο λόγο έγιναν όλα. -Ναι, υποθέτω ναι. Εμένα οι αγάπες μου πάντα ήταν δύο. Ήταν η μουσική, γι' αυτό και την εξέλιξα σε σημείο να γουρλίζω αρκετά όργανα και μετά ήταν η μαγειρική. Η αλήθεια είναι ότι όλη μου τη ζωή ήταν ποιο θα νικήσει.

Μέχρι που έγινα 18 και κατάλαβα ότι η μουσική έτσι όπως την αντιλαμβάνομαι εγώ και η μουσική που ακούω εγώ και η μουσική που θα ήθελα να ασχοληθώ εγώ, ειδικά στην Ελλάδα, είναι μια κοροϊδία. Οπότε δεν θα βιοποριζόμουν ποτέ και δεν έχει βιοποριστεί κανείς ποτέ. Ήθελες να ασχοληθείς επαγγελματικά με τη μουσική. Πάντα ήμουν ανάμεσα σε αυτά τα δύο.

Ένα μήνα νικούσε το ένα, ένα μήνα νικούσε το άλλο. Ενώ η μαγειρική ήταν αλλιώς. Δηλαδή στη μαγειρική ακόμα και άσχετος, τελείως ανίδεος που ήμουν, όποτε υπήρχε κάποια οικονομική ανάγκη, σε μικρή ηλικία σου λέω τώρα, παιδί, θα πήγαινα στου τάδε, που ήταν γνωστός κάποιου φίλου ή το ένα, το άλλο, θα -πήγαινα θα έκανα ένα μεροκάματο. -Ένα εισόδημα το είχες.

Μπράβο. Θα μάθαινα κάτι. Στο σχολείο ως κράπας δεν υπήρχε ποτέ καμία ελπίδα για σπούδη. Ποτέ. Δεν με ενδιέφερε. Φαντάσου ότι εγώ στο σχολείο που πήγαινα στην Καλαμαριά, συχνά όταν ήξερα ότι θα είναι πολύ χαλαρή μέρα, βουτούσα την κιθάρα στην πλάτη και καθόμουνα στα διαλείμματα. Δεν έμπαινα στην τάξη, καθόμουν έπαιζα. -Μάλιστα. -Δεν ήταν κάτι που με ενδιέφερε.

Πώς να το πω; Κανένα επάγγελμα το οποίο είχε να κάνει με σπουδές, με βαριά διαβάσματα, δεν με έλκυε. Ας πούμε, ποτέ δεν γύρισα να πω ότι "τι καλά να ήμουν δικηγόρος ή γιατρός, αλλά θέλει διάβασμα". -Δεν είναι κάτι που με ενδιέφερε. -Για τη διατροφολογία, όμως, χρειάστηκε να διαβάσεις. Είμαι άνθρωπος που πιστεύει ότι όταν φτάνεις σε ένα σημείο γνώσεων και ίσως βρεις τοίχο, σε όλες τις τέχνες θεωρώ είναι αυτό.

Από ένα σημείο και μετά πρέπει να βρούμε ένα μέσο πώς να εξελίξουμε ακόμα περισσότερο την τέχνη μας. Η διατροφολογία ήταν μια δική μου προσωπική έρευνα. Να το ξεκαθαρίσω αυτό, γιατί αυτό μου το ρωτάνε αρκετοί. Ποτέ δεν υπήρχε όνειρο να γίνω διατροφολόγος, να ανοίξω κάποιο -διατροφολογικό γραφείο. -Δεν το ήθελες αυτό. -Δεν με απασχολεί και δεν με απασχολούσε. -Οκέι.

-Καλά κάνεις και το ξεκαθαρίζεις. -Ναι. -Γιατί όντως το έχω ακούσει αυτό. -Όχι, ούτε καν. Και όσοι με ξέρουν σε προσωπικό επίπεδο ξέρουν ότι ούτε καν. Η διατροφολογία ήταν ένας οδηγός για να μάθω ακόμα καλύτερα διατροφικούς συνδυασμούς, να βγαίνουν κάποια πιο healthy μενού που είχαμε πάρει κάποιες δουλειές τότε και λοιπά. Δηλαδή ήταν προσωπική έρευνα, η οποία εμένα με βοήθησε να κατανοώ ακόμα περισσότερο τα τρόφιμα και το πώς χειριζόμαστε κάποιες καταστάσεις μέσα σε μια κουζίνα. Γιατί είτε είμαστε στην κουζίνα του σπιτιού είτε είμαστε στην κουζίνα του εστιατορίου είτε είμαστε στην κουζίνα μιας καντίνας, όλα είναι διατροφή, με τον τρόπο τους.

Πότε άρχισες να δουλεύεις επαγγελματικά στην εστίαση; Επαγγελματικά, κοίτα να δεις. Υπήρχαν πάντα κάποια μεροκάματα εδώ, εκεί, παραπέρα. Κάποια στιγμή που έβλεπα ότι και με τη μουσική το πράγμα δεν βγαίνει, ξεκίνησα να δουλεύω λίγο κανονική κουζίνα και λίγο ζαχαροπλαστικής στον τομέα των cookies. -Ενδιαφέρον. -Ναι. -Των cookies. -Από τα 22 με 23, να το πω έτσι.

Ως υπάλληλος ή ως επιχειρηματίας; Δηλαδή, άνοιξες δική σου επιχείρηση; Τα cookies ήταν ένα project που το ξεκίνησε ένας συνεργάτης μου και εγώ ήμουν μέσα υπεύθυνος και υπεύθυνος όλων των συνταγών. Οπότε ήταν κάτι το οποίο στην πορεία σαν brand μεγάλωσε αρκετά. Δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή. Το έχω βάλει για ύπνο γιατί περιμένω την επόμενη κίνηση.

Έχω κάτι πολύ ενδιαφέρον στο μυαλό μου, το οποίο θα το κάνω το 2027 σχετικά με αυτό. Είναι στον πάγο αυτή τη στιγμή. Και ταυτόχρονα, όπου υπήρχε project που το έβρισκα ελκυστικό, να το πω έτσι, υπήρχε και μια δεύτερη δουλειά σαν side job. Από τα 25 και μετά πήγαμε φουλ κανονική κουζίνα, όπου μετά ήθελα να το εξελίξω όσο πιο πολύ γίνεται, περνώντας από όλα τα βήματα της κουζίνας. Δηλαδή ξεκίνησα ως γ.

Για πες τώρα πού έχεις δουλέψει. Ήμουν σε ξενοδοχειακούς ομίλους. Ένα από τα μέρη που θεώρησα ότι με στήριξε πάρα πολύ και οι εργοδότες ήταν όπως πρέπει ήταν η Zeus International, όπου το ξενοδοχείο τους, ας πούμε για παράδειγμα ένα από τις πιο περήφανες μαγειρικές μου στιγμές, το ξενοδοχείο τους το Azul, το οποίο είναι στην Αγία Παρασκευή, στη Χαλκιδική, το ανοίξαμε εμείς.

Δηλαδή ήμασταν από όταν ακόμα φέρνανε τις καρέκλες. Επεισοδιακότατη σεζόν, αλλά τη βγάλαμε όπως πρέπει. Έχω εργαστεί στο L'Art, στη Μονή Λαζαριστών, στο Ergon Αγορά. Έχω περάσει από το Ergon Αγορά. Διάφορα street food project που έμαθα την τέχνη με τον καιρό και έμαθα να αγαπάω ακόμα περισσότερο αυτό που σήμερα λέγεται street food, εν πάση περιπτώσει.

Τα ονόματα που με ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή να αναφέρω είναι αυτά. Δεν -χρειάζεται να πάμε παρακάτω. -Έχεις φτάσει δηλαδή μέχρι να είσαι υπεύθυνος. Έφτασα κανονικότατα sous chef και μετά υπήρξε μια ευκαιρία να δοκιμάσω τον εαυτό μου αν μπορώ να πάω στον βαθμό του σεφ και να διαχειριστώ μια ολόκληρη κουζίνα. Το οποίο ενώ μου έγινε η πρόταση, το αρνήθηκα δύο φορές στην αρχή.

Μου φαινόταν τεράστια ευθύνη. -Το να διαχειριστείς ολόκληρη κουζίνα; -Ναι, με άγχωνε πολύ. -Τώρα τι θα έλεγες στον εαυτό σου πριν; -Τώρα που υπάρχουν κάτι λιγότερο από ογδόντα κουζίνες τις οποίες τις διαχειρίζομαι, ναι, προχώρα. Και αυτό είπα και τότε. Είχα πάρει τότε θυμάμαι τηλέφωνο τη μητέρα μου, που πέραν την αγάπη που της έχω εν πάση περιπτώσει και το πόσο τη σέβομαι μαγειρικά, είναι μια γυναίκα που μέχρι και σήμερα μου μαθαίνει.

Το οποίο είναι τρελό. Θα περίμενες τόσα χρόνια να έχεις δει τα πάντα. Κάθε φορά που βρίσκομαι σε έναν τοίχο θα υπάρχει μια λύση -που δεν θα την έχω σκεφτεί. -Έχεις κάποιο αγαπημένο φαγητό από την -παιδική σου ηλικία; -Μακαρόνια με κιμά. -Μακαρόνια με κιμά; -Ναι. Καθόλου πρωτότυπο. Σε όλους μας είναι το αγαπημένο φαγητό.

-Μα μου με ρώτησες. -Ναι. Καλά, τα φαγητά που γινόταν μέσα στο σπίτι ήταν άπειρα και λόγω επαγγελματικής γνώσης που υπήρχε. Πάντα θα ήταν τα μακαρόνια με κιμά, πάντα ήταν η σπανακόπιτα. Που όταν μύριζε σπανακόπιτα ευθεία, δεν υπήρχε τίποτα άλλο εκείνη τη μέρα. -Και τα πεϊνιρλί. -Και τα πεϊνιρλί. Τα cookies πόσα είναι; Με τα cookies πόσο ασχολείσαι;

Είναι η μεγάλη μου αγάπη σε θέμα γλυκών. Από όταν ήμουν μικρός όπου έβλεπα μεγάλα -soft μπισκότα. -Γι αυτό το cookies μιλάμε. Ναι, το αμερικανικό. Στο στυλ του levain, όπως λένε όσοι ξέρουν τις ορολογίες, που γίνονται στον Καναδά. Αποφάσισα να μάθω αυτή την τέχνη και ξεκίνησα να πειραματίζομαι με ζύμες και λοιπά. Όταν πρωτοφτιάξαμε εμείς το brand με τα μπισκότα δεν υπήρχαν. Δηλαδή υπήρχαν στην Αμερική, υπήρχαν στον Καναδά, σε κάποιες πολύ συγκεκριμένες χώρες της Ευρώπης και εμείς επειδή γενικά αυτή την πλευρά της κουζίνας στον κόσμο, στη γη την αγαπάμε από πολλά χρόνια πίσω, αποφασίσαμε να τα φέρουμε στον κόσμο εδώ πέρα και ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε και κάποιες πρωτεϊνικές εκδοχές που τις δίναμε σε κάποιους φίλους και συνεργάτες σε γυμναστήρια και έγινε στόμα με στόμα.

Συγγνώμη, για ποια χρονολογία μιλάμε τώρα; Αυτό ξεκίνησε το 2014 σαν ιδέα και πήγε μέχρι το 2020 με 2021, θα σε γελάσω τώρα, όπου μετά αποφασίσαμε να κάνουμε ένα διάλειμμα -γιατί δεν υπήρχαν παραπάνω ιδέες. -Συγγνώμη, δέκα χρόνια πριν έβαζες παραπάνω πρωτεΐνη σε cookies; Αυτά τα μάθαμε μέσα από τη διατροφολογία. -Μάλιστα. -Κατάλαβες;

-Μάλιστα. Γιατί τώρα είναι μόδα. -Όταν εμείς το κάναμε- -Δέκα χρόνια πριν δεν ήταν. -Όχι, ναι. Αυτό είναι ένα από τα πράγματα -που τα κάναμε πρώτοι. -Απλά να το έχεις σε ύπνο όπως είπες γιατί είναι ένα ενδιαφέρον project ακόμα και τώρα. Δεν έχει σταματήσει. Σκεψου ότι η ομάδα ακόμα υπάρχει και ακόμα κάνουμε meeting. Υπήρχε φυσικό κατάστημα δηλαδή προτού να υπάρξει το e-shop;

Όχι. Ήταν εργαστήριο και ήταν μόνο online. Άλλο και αυτό. -Δέκα χρόνια πριν; -Δέκα χρόνια πριν. Με ένα Instagram που πολλοί από τους σημερινούς celebrities δεν είχαν Instagram. -Ναι. -Εγώ όταν είχα Instagram φαντάσου, λέγαμε σε κόσμο αν έχεις Instagram και μας κοιτούσαν περίεργα. Ήταν το Facebook ακόμα. Όταν το Facebook ακόμα είχε χρήστες μέσα που ήταν κάτω των 50.

Λοιπόν, η λέξη που είπες πριν, που στην ουσία ήταν και η αφορμή που επικοινώνησα μαζί σου για να έρθεις να μιλήσεις, γιατί ουσιαστικά είσαι σημείο αναφοράς για το street food. Το street food, να δούμε λίγο τα πράγματα, γιατί σίγουρα το έχεις ψάξει. Είναι μια μόδα; Είναι Dubai Chocolate, να το πούμε έτσι; Το street food στην Ελλάδα είναι πάρα πολύ παρεξηγημένο, γιατί πάρα πολύς κόσμος το συνδέει με το junk food.

-Και το βρώμικο. -Μπράβο. Το οποίο δεν έχει καμία σχέση. -Δεν έχει. -Το street food είναι κουλτούρα, είναι τέχνη, είναι τρόπος ζωής στο φαγητό και είναι το αδερφάκι του comfort food, να το πω έτσι. Δηλαδή οι περισσότεροι λένε street food και πάει κατευθείαν ευθεία στις τηγανητές πατάτες ή το τηγανητό κοτόπουλο και στο burger και στις σάλτσες.

Μα καμία σχέση. Street food είναι κάτι το οποίο θα το πάρω στο χέρι και θα το φάω με άνεση και θα με κάνει να νιώσω καλά. Οι παππούδες μας πριν πάνε δουλειά το 1960 που πήγαιναν 6 η ώρα το πρωί να πάρουν μια μπουγάτσα και την τρώγανε στο χέρι όσο πήγαιναν στο συνεργείο, αυτό είναι street food. Άρα δεν είναι μόδα, -δεν είναι κάτι το οποίο είναι τώρα. -Το έχουμε κάνει μόδα γιατί τώρα αρχίσαμε να κολλάμε μέσω κακού μάρκετινγκ θα πω εγώ, γιατί υπάρχει καλό και κακό μάρκετινγκ.

Το έχουμε παρεξηγήσει και το έχουμε συνδέσει με πράγματα τα οποία είναι λάθος. Το street food υπάρχει από πάντα. Street food όπως στη Νέα Υόρκη είναι τα μικρά τα περιπτεράκια που θα σου δώσουν ένα hot dog στο χέρι. Αυτό είναι street food. Street food είναι που θα μπω στο φούρνο και θα πάρω μια τυρόπιτα και θα τη φάω στο χέρι, ένα πεϊνιρλί.

Άρα είναι και γλυκό και αλμυρό. -Φυσικά. -Οκ. -Μάλιστα. -Πάμε. Street food είναι τα cookies. -Τα cookies είναι street food. -Και θα αποκαλύψουμε και κάτι το οποίο μου -είπες πριν μπεις. -Δεν το πιστεύω. Ότι ολοκλήρωσες. Είσαι τόσο χασομέρης που πρόλαβες να γράψεις και ένα βιβλίο για το street food. -Έχω πάρα πολύ ελεύθερο χρόνο. -Ναι, αυτό λέω.

-Το λέτε στα σχόλια άλλωστε. -Αυτό βλέπω. Εγώ δεν τα διαβάζω αυτά για να μην είμαι -προκατειλημμένη. -Υπάρχουν άνθρωποι που γράφουν ότι και τα αυτόν παίζει όλη μέρα να κάνει βίντεο και την υπόλοιπη μέρα δεν κάνει τίποτα. Αν σε όλους αυτούς πούμε ότι έχεις γράψει και βιβλίο, θα πούνε κι άλλα. -Μα εννοείται. -Ότι είναι η απόδειξη ότι ο Θωμάς δεν έχει -να κάνει και γράφει και βιβλίο. -Ρε παιδί μου, αυτό το έχουμε συζητήσει άπειρες φορές.

Το hate στα σχόλια είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο. Γιατί; Είναι σαν τα κουτάβια που όταν τα γαργαλίσεις μετά θέλουν κι άλλο. Απαντάς, απαντάν πίσω και έτσι μεγαλώνει το βίντεο. Τους haters τους θέλουμε. -Το βοηθάει, ναι. Βοηθάει πολύ το βίντεο. -Ναι. Αυτοί νομίζουν ότι κάτι κάνουν. Νιώθουν χρήσιμοι σε κάτι. Καλά κάνουν.

-Μέχρι τι; -Αγαπητοί haters του chef Θωμά, του Θωμά -Δεληγιάννη- -Συνεχίστε. Συνεχίστε. Γράψτε και ένα κακό σχόλιο και στο δικό μας το βίντεο να βοηθήσετε και το δικό μας το βίντεο. Και σήμερα πληροφορηθήκαμε κι εγώ μαζί σας ότι ο chef Θωμάς έχει τόσο άπλετο χρόνο που πρόλαβε και ολοκλήρωσε και έγραψε ένα βιβλίο για -το street food. -Το έχω παραδώσει και το λέω πάρα πολύ περήφανα. Το έχω παραδώσει σε εκδοτικό οίκο ήδη.

Ωραία, άρα έχει πάρει το δρόμο του για να εκτυπωθεί. Έχω μια ιδέα για ένα βιβλίο το οποίο αυτή τη στιγμή έφτασε να πάρει σάρκα και οστά, το οποίο εγώ προσωπικά και έκανα αρκετά μεγάλη έρευνα, δεν το έχω δει πουθενά αλλού να κυκλοφορεί, ούτε στο εξωτερικό. Είναι ένα βιβλίο που θα παίρνει τον άνθρωπο ο οποίος δεν έχει πιάσει κουτάλι στη ζωή του και το μόνο που έχει να κάνει είναι απλά να ακολουθήσει τι γράφω μέσα.

Άρα είναι συνταγές. Όχι, δεν είναι μόνο συνταγές. Αυτό είναι το ένα part. Εγώ τώρα θα στα μάθω όλα. Θα μου βάλεις όλον τον πίνακα περιεχομένων. Πάμε. Ωραία. Και θα μάθει με αυτόν τον τρόπο να φτιάχνει τις αγαπημένες του γεύσεις. Δηλαδή, όπως έχουν έρθει πάρα πολλοί και σχολιάζουν και στα βίντεο αλλά και σε μαγαζιά μας και έχουν πει "αυτή η καταπληκτική σώς, μα πώς την κάνετε;" με το ένα, με το άλλο. Με αυτό το βιβλίο σου εξηγώ πώς θα την κάνεις σπίτι.

-Και να βγει ίδια. -Ίδια. Μάλιστα. Με απλά πράγματα, κάνοντας απλά μια βόλτα στο σούπερ μάρκετ. Πώς θα φτιάξεις τις τέλειες τηγανιτές πατάτες. Και το έχουμε πάει και παρακάτω. Έχουμε δείξει πώς να κάνεις κέτσαπ, πώς να κάνεις μουστάρδα, πώς να κάνεις μια απλή μαγιονέζα. Αυτό είναι το πρώτο part του βιβλίου. Μάλιστα. Θέλω να σου το δώσω αυτό, ότι έχεις πολλή μεταδοτικότητα.

Δηλαδή, σε παρακολουθεί κάποιος που ξέρει λίγο και καταλαβαίνει ακριβώς τι λες, ένα. Και το δεύτερο, όλα αυτά τα οποία λες αν τα κάνει κατά γράμμα, θα βγει αυτό το οποίο υπόσχεσαι. Θωμά, όπως είπες στην αρχή, η μεγάλη κατηγορία που δέχεται το street food και το μπλέξιμο είναι ότι δεν είναι υγιεινό, ότι είναι βρώμικο, να το πούμε έτσι. Σε αυτό τι απαντάς;

Είναι μεγάλο λάθος αυτό. Είναι στο πώς διαχειρίζεται την πρώτη ύλη το κάθε μαγαζί. Έχω μπει να φάω μια απλή μερίδα πατάτες, την οποία δεν μπορούσα να τη χωνέψω δύο μέρες σε μαγαζί. Και έχω πάει και σε μαγαζί που έχω φάει τον μισό κατάλογο και μία ώρα μετά πεινούσα. -Ούτε ψάρι να έχεις φάει. -Ναι. -ΟΚ. -Ψάρι αποφεύγω γιατί δεν έχω καταφέρει να χορτάσω με ψάρι ποτέ.

Πρέπει να είναι σούσι για να υπάρχει και το ρύζι δίπλα. Ναι. Σωστά. Άρα ουσιαστικά το street food διαψεύδεις ότι είναι βρώμικο. Το street food είναι τι θες εσύ να είναι, πώς θα το φτιάξει το κάθε μαγαζί, πώς θα το κάνεις στο σπίτι σου, τι υλικά θα χρησιμοποιήσεις, όλα. Για παράδειγμα, είμαι πάρα πολύ περήφανος για αυτό που έχουμε κάνει στο Sinner's στη Θεσσαλονίκη, το οποίο έχει έναν burger κατάλογο ο οποίος είναι όλος διατροφικός.

Έχουμε βγάλει στην Ευρώπη το πρώτο smash κοτόπουλο, το οποίο είναι κοτόπουλο, είναι σκετό κοτόπουλο, δεν έχει τίποτα άλλο. Έχουμε φτιάξει μια σως η οποία μέσα δεν έχει ζάχαρη, δεν έχει τίποτα. Συν το iceberg, ένα light τυρί. Π.χ. πόσα μαγαζιά τολμάνε να παίξουν light τυρί στη συνταγή; Το βρίσκουν άγευστο, το βρίσκουν χωρίς λιπαρά. Εμείς το φέραμε εκεί που πρέπει. Ο κιμά άμα τον δεις, ο Σπύρος στο μαγαζί όταν τον πατάει, δεν βγάζει τίποτα.

Το street food είναι αυτό που θες εσύ να είναι και το πας εκεί που θέλεις. Μπορώ να κάνω ένα burger 5.000 θερμίδες και μπορώ να κάνω και ένα burger 400 θερμίδες. -Νόστιμο. -Πάντα. Αν δεν είναι νόστιμο, δεν το βγάζουμε στον πελάτη. Και αυτό το λέω με πολύ μεγάλη περηφάνια για το πόσοι άνθρωποι μας στηρίζουν κάθε φορά που μαθαίνουν ότι έχει ανοιχτεί ένα ακόμα μαγαζί με το δικό μας logo.

Ωραία. Πάμε τώρα στο consulting. Ο Θωμάς αναλαμβάνει επιχειρήσεις. Κάτι άκουσα πριν για έναν αριθμό λίγο κάτω από 80. -Για κάντο μας πιο συγκεκριμένο. -Αυτή τη στιγμή έχουμε 74 μαγαζιά σε Ελλάδα, Κύπρο, Βέλγιο και ένα street food project που κάναμε στο Algarve, στην Πορτογαλία. Στην Πορτογαλία. Άρα έχεις δουλέψει και Ελλάδα και εξωτερικό.

-Βέβαια. -Πρώτη ερώτηση: διαφορές Ελλάδας-εξωτερικού; Πολλές. -Χαοτικές ή... -Σε πράγματα χαοτικές και υπάρχει και σε πράγματα που είναι ίδια. Ο τρόπος που δουλεύει στο εξωτερικό το business της κουζίνας και το business της επιχείρησης γενικά είναι όλα ένα τεράστιο καλογελισμένο γρανάζι. Η εστίαση στην Ελλάδα έχει ακόμα προβλήματα και δεν θα κάτσω να τα αναφέρω τώρα. Ξες και ξέρω.

Έχει ακόμα προβλήματα και ένα από τα καθήκοντα που θεωρώ εγώ ότι πρέπει να διορθώνουμε σαν ομάδα σε κάθε project που πάμε είναι όσο πιο πολλά μπορούμε, αν όχι όλα, να τα διαγράφουμε. Και πολύ περήφανα, σε πάρα πολλά από τα μαγαζιά που έχουμε κάνει στην Ελλάδα τα έχουμε τελείως εξαλείψει. Άρα είναι μέσα στο consulting αυτό που κάνεις.

-Το consulting το δικό μου- -Δηλαδή αλλάζεις νοοτροπία σε επιχειρήσεις. Ξεκάθαρα. Σκέψου ότι εμείς άμα αναλάβουμε ένα μαγαζί, στα πρώτα δύο, τρία meeting δεν θα μιλήσουμε καν για φαγητό. Δεν θα μιλήσουμε για το τι θα σου βγάλω. Θα μιλήσουμε για το αφότου τελειώσουν όλα, πόσο σκοπεύεις να μας ακούς και να μας ακολουθήσεις.

Αν δικό μας project δεν πήγε καλά, δεν μας άκουσαν, να στο πω έτσι. Όσοι μας ακούνε καθημερινά, που είναι το 95% από τα projects που έχουμε κάνει, οι μισοί ήδη πάνε για δεύτερο κατάστημα με τεράστια επιτυχία. Μμ. Και αναλαμβάνεις μικρά μαγαζιά, δεν αναλαμβάνεις μαγαζιά τα οποία- Μου έχει ζητηθεί να αναλάβω και ομίλους.

Απλά είμαι της άποψης ότι πολλές από αυτές τις επιχειρήσεις άφησαν ήδη αρκετά από τα προβλήματα να γιγαντωθούν και δεν πιστεύω ότι υπάρχει λόγος να προσπαθήσω να λύσω κάτι τόσο μεγάλο, γιατί έχω την εντύπωση ότι απλά θα κλείσω την πληγή. Μετά θα ξανανοίξει. -Μμ. Ναι, κατάλαβα. -Δηλαδή είναι τελείως διαφορετικό μια επιχείρηση να έχει τρία, τέσσερα άτομα, τρία, τέσσερα αφεντικά, δύο αφεντικά, ένα αφεντικό, με το να είναι μια επιχείρηση η οποία έχει μέσα εκατόν πενήντα άτομα και από αυτούς τους εκατόν πενήντα, οι ενενήντα έχουν άποψη.

Είναι παρανοϊκό αυτό στο δικό μου μυαλό. Ίσως εγώ δεν είμαι αρκετά έξυπνος. Όχι, απλά είναι πολύ δύσκολο να το διαχειριστείς. Έχεις δίκιο. Ναι. -Και μπλέκεις. -Μπλέκεις. Και επειδή παρόλη τη φασαρία της ζωής μου, μ' αρέσει η ησυχία μου, είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με αυτό που κάνουμε αυτή τη στιγμή. Αναλαμβάνεις, λοιπόν, μια επιχείρηση, όχι από τις άλλες που δεν αναλαμβάνεις, από αυτές που αναλαμβάνεις. Θέλω να μου πεις λίγο τη μέθοδο, γιατί κατάλαβα ότι αυτό είναι κάτι πιο σφαιρικό.

Όταν μου λες ότι στα δύο, τρία ραντεβού δεν μιλάς για φαγητό καν. Η μέθοδος ξεκινάει από το τι θέλει ο πελάτης. Δηλαδή εμείς απευθυνόμαστε και σε αυτόν ο οποίος δεν έχει ξανασχοληθεί με εστίαση ποτέ και ετοιμάζεται να κάνει το πρώτο του ξεκίνημα, αλλά και σε αυτόν που έχει δέκα χρόνια μαγαζί, αλλά το μαγαζί του έπιασε τοίχο.

Είτε το φαγητό δεν βγαίνει σωστό, είτε το φαγητό βγαίνει σωστό και ο κόσμος έρχεται, αλλά το food cost είναι εκτός ελέγχου. Είτε απλούστατα το γεγονός ότι το μενού έχει έρθει σε ένα τέλμα και πλέον ο κόσμος έχει βαρεθεί και έχει σταματήσει να πηγαίνει. Εκεί μπαίνουμε εμείς για κάθε μία από αυτές τις εκδοχές. Τώρα, έχει να κάνει με την τοποθεσία που είναι το μαγαζί, τι μενού βγάζει, τι κουζίνα βγάζει, πόσο μεγάλη είναι η κουζίνα. Γιατί δεν θα βγάλουμε ένα μενού της ίδιας ευχέρειας σε μια κουζίνα που είναι μικροσκοπική, ας πούμε, με Burgerádica που έχουμε πάει και έχουμε δουλέψει, που η κουζίνα μέσα είναι σαν ένα μεγάλο χειρουργείο.

Το κάθε project είναι μια διαφορετική πρόκληση. Εκτιμάς τις δυνατότητες, δηλαδή, του μαγαζιού. Πρώτα εκτιμάμε τις δυνατότητες του μαγαζιού. Μετά κοιτάμε το mindset του ίδιου του πελάτη. Δηλαδή αν ο πελάτης όντως έχει το μυαλό να την πάει την επιχείρηση ένα βήμα παραπέρα. Γιατί εντάξει, η αλήθεια είναι ότι στα λόγια όλοι είναι καλοί, ρε παιδί μου.

Πρέπει στο πρώτο meeting να καταλάβω ότι έχεις τη διάθεση. Είναι σαν τη διατροφή. Κάθε Δευτέρα όλοι είμαστε τέλειοι και ξεκινάμε δίαιτα. -Έτσι. -Μέχρι την Τρίτη που έρχεται η πείνα. Και εκεί τελειώνουν όλα. Μπράβο. Είναι ποιος είναι διατεθειμένος όντως να συνεργαστεί μαζί μας. Το να συνεργαστεί μαζί μας δεν σημαίνει ότι θα μας δώσει μια αμοιβή, θα πάμε, θα του δείξουμε δύο καινούργια burger, δύο καινούργιες πίτσες και θα φύγουμε.

Πρέπει να θέλεις να μάθεις κάτι καινούργιο. Πρέπει να θέλεις να μας εμπιστευτείς. Πρέπει να θέλεις να κατανοήσεις ότι αυτό που κάνουμε είναι για καλό δικό σου. Κάνεις κάποιες ερωτήσεις και καταλαβαίνεις το πράγμα; -Πάντα. -Παράδειγμα; -Δεν μπορώ να σου πω. -Έλα. -Δεν μπορώ. -Ελά μου να σου διδάξεις βιβλίο. Όταν ανοίξεις Burgerádico θα σου τις κάνω και σένα και θα ξέρεις ποια είναι.

Πρέπει δηλαδή να σε χρειαστώ για consulting για να κάτσω να κάνω την κουβέντα αυτή. Ωραία. Το πρώτο βήμα είναι να κάνω κάποιες ερωτήσεις, ρε παιδί μου, σχετικά με το προσωπικό. Δηλαδή να καταλάβω πώς βλέπει το προσωπικό. Αν τους βλέπει, ας πούμε, με υποτιμητικό τρόπο ή τους βλέπει σαν εργαλεία και τα λοιπά. Ειλικρινά, εκεί απλά κόβω κάθε επαφή, δεν ασχολούμαι.

Γιατί σου λέω, με ό,τι ομάδα έχουμε συνεργαστεί, οι μάγειρες, ειδικά εμένα, με έχουν σαν το θείο. Δηλαδή καμία εκπαίδευση δεν ήταν δυσάρεστη, γιατί την κάνουμε με τέτοιο τρόπο που είναι ευχάριστη ακόμα και για αυτόν που είναι μέσα στη βάρδια και είναι κουρασμένος, ας πούμε. Δημιουργούμε ένα τόσο ευχάριστο κλίμα για την κουζίνα που όσες μέρες και να πάρει μια εκπαίδευση, δύο, δέκα, ό,τι μπορεί να πάρει, περνάμε και εμείς καλά και περνάνε και αυτοί καλά.

Και γι' αυτό και πάντα όταν μετά γυρνάμε για τις υπηρεσίες τις follow up που έχουμε, που αφότου παραδώσουμε ένα project κάθε μήνα γυρνάμε για κάποιες μέρες, βλέπουμε ότι όλα δουλεύουν σωστά, καλά. Καμία ομάδα δεν ένιωσε ότι είμαστε βάρος. Η εκπαίδευση που κάνεις φτάνει τα άτομα σε ένα σημείο που μόνοι τους να μπορούν να βγάλουν τη δουλειά και να αντιμετωπίσουν, ξέρεις, υπάρχουν και αναποδιές.

Όλη μέρα. Αυτό δεν το συζητώ. Φτάσανε πολλές επιχειρήσεις σε σημεία να δυσκολεύονται να βρούνε προσωπικό. -Το μεγάλο πρόβλημα της εποχής. -Ωραία. Οπότε στην πορεία είδαμε ότι ερχόταν άτομα τα οποία είχαν ανάγκη για δουλειά και ήταν -φιλότιμα, αλλά δεν ήξεραν να μαγειρεύουν. -Για δουλειές κουζίνας ερχόντουσαν. Ερχόνταν, ας πούμε, και ζητούσαν να διδαχτούν από το προσωπικό του μαγαζιού για να γίνουν βοηθοί κουζίνας και μέσα από αυτό να μάθουν να μαγειρεύουν. Είναι άπειροι οι μάγειρες και ακόμα και φτασμένοι σεφ σήμερα στην Ελλάδα, οι οποίοι ξεκίνησαν έτσι.

Ξεκίνησαν μαθαίνοντας την τέχνη, όπως γινόταν πριν κάποια χρόνια. -Που δεν υπήρχαν οι σχολές. -Μπράβο. Μέσα από αυτό εμείς βρήκαμε κάποια συστήματα στην εκπαίδευσή μας, όπου καθόμαστε και δίνουμε χρόνο και περνάμε κάποιες μέρες μέσα στο μαγαζί, στην κουζίνα και θα δείξουμε ακόμα και σε αυτόν, όχι μόνο πώς να εργαστεί, αλλά πώς να εργαστεί άνετα και να είναι όλοι ευχαριστημένοι από αυτό.

Πώς να εργαστεί άνετα; Αλλάζεις ροές; Να εργαστεί με τρόπο που δεν θα τον κάνει να νιώθει στρες. -Α, οκέι. -Δεν θα τον κάνει να νιώθει υποτιμητικά από -άλλους στις κουζίνες. -Σε σχέση με το υπόλοιπο προσωπικό. Βεβαίως. Γιατί υπάρχουν υγιείς κουζίνες, υπάρχουν και κουζίνες που υπάρχει μέσα και bullying και τα πάντα. Εμείς προσπαθούμε ακόμα και αυτό να το διαχειριστούμε.

Θέλω να μπαίνουμε-- εγώ είμαι σε αυτό το πολύ περήφανο σημείο αυτή τη στιγμή που σε κάθε σημείο της Ελλάδας, με εξαίρεση ένα, δύο μέρη κυριολεκτικά, αυτά μείνανε, που έχω ένα μαγαζί, ένα project, ένα κάτι να πάω που φέρει τη δική μου υπογραφή. Για μένα δεν υπάρχει μεγαλύτερη ευχαρίστηση από το να μπαίνω, να βλέπω μια κουζίνα χαρούμενη και έξω ένα γεμάτο μαγαζί με κόσμο να χαμογελάει. Αυτό είναι επιτυχία.

Άλλο θέλω να σε ρωτήσω. Άλλο σε ρωτάω. Γιατί, ρε Θωμά, σε κάθε σημείο της Ελλάδας; Δεν βάζεις κάπα κάτω, να μην το πούμε τώρα, γιατί θα βάλουμε μπιπ. -Όχι, δεν βάζω. -Ναι. Γιατί; Θέλεις παντού να υπάρχει... Όχι, απλά είναι τόση ζήτηση. Οκέι. Ναι, αλλά θέλω να μου περιγράψεις λίγο τη ρουτίνα σου. Τη -ρουτίνα μου; -Είπαμε, είσαι χαζομέρης. Εντάξει. Ωραία, -τη ρουτίνα του χαζομέρη τώρα. -Λοιπόν, η ρουτίνα του χαζομέρη ποια είναι;

Εμάς συνήθως το πρώτο ραντεβού θα είναι κατά τις 8:00 το πρωί. Εγώ θα ξυπνήσω στις 6:00. Ωραία; Όχι τίποτα άλλο, λόγω υπερέντασης. Δηλαδή και να θέλω να κοιμηθώ παραπάνω, δεν με αφήνει. Οχτώ η ώρα πάντα θα ξεκινήσω το πρώτο ραντεβού. Τα ραντεβού συνήθως τα κρατάμε ή ωριαία ή δύο ώρα, ανάλογα με το πόσο μεγάλη είναι η δουλειά.

Στάνταρ σε όποιο σημείο της Ελλάδας είμαι, γιατί εμείς είμαστε μόνιμα on tour. Είμαστε on tour εδώ και τρία χρόνια. Εδώ και τρία χρόνια κάθε τέσσερις με πέντε μέρες είμαστε σε άλλο σημείο της Ελλάδας. Γιατί τα μαγαζιά που έχουμε, ανάλογα με την υπηρεσία που έχει διαλέξει το κάθε μαγαζί, τα περισσότερα από αυτά τα μαγαζιά μας έχουν μόνιμα σε υπηρεσία follow up.

Να πηγαίνουμε, να φροντίζουμε την κουζίνα, πηγαίνω με τον sous chef μου, πηγαίνω με την ομάδα των μαγείρων μου, επιβλέπουμε. Μπορεί να χρειαστεί να βγάλουμε έναν κωδικό του μήνα, θα πάμε να το δείξουμε. Να σου το θέσω ακόμα καλύτερα. Ποτέ δεν είμαστε σε ένα ταξίδι για γύρισμα, όπως πιστεύουν πολλοί. Απλά όσο είμαστε εκεί θα κανονιστεί και κάποιο γύρισμα.

Όπου βρισκόμαστε είναι γιατί έχουμε δουλειά με κάποια από τις κουζίνες μας. Οτιδήποτε. Μπορεί να πάμε να κάνουμε μια ανανέωση του food cost. Κάτι, οτιδήποτε. Οπότε το 70% της ημέρας θα μου φάει στην κουζίνα που θα είμαι κάνοντας το οτιδήποτε. Από εκεί και μετά έχουμε κάποιον χρόνο. Γι' αυτό και χρειάστηκε να στήσω ομάδα, γιατί από ένα σημείο και μετά ήταν αδύνατον να διαχειριστούμε τόσα τηλέφωνα, τόσα email. Δηλαδή ακόμα και στους μάγειρες που έδινα κάποια έξτρα τέτοιου είδους καθήκοντα, έφτασαν σε ένα σημείο που είχαν πει ότι φτάνει.

-Από πότε ξεκίνησε να μεγαλώνει η ομάδα; -Πριν δύο χρόνια που έγινε το πρώτο μεγάλο μπαμ και τα μαγαζιά από εκεί που ερχόταν τέσσερα μαγαζιά το χρόνο, ας πούμε, πλέον γίναν τέσσερα το μήνα. Και κάπου εκεί άρχισαν λίγο οι κρίσεις πανικού, λίγο να προσπαθώ να διαχειριστώ τον φόρτο και τότε ήρθε ο κουμπάρος μου ο Πιρουνάκης, εν πάση περιπτώσει ο Γιώργος, ο οποίος χτύπησε το κουδουνάκι του όπως κάνει πάντα και μου λέει "Χρειάζεσαι ομάδα".

-Οκέι. -Αυτό. Και τότε ήταν που ξεκινήσαμε να φτιάχνουμε το δικό μας crew. Η δεξαμενή για την ομάδα από πού προήλθε; Οι μάγειρες ήταν άτομα τα οποία από τον καιρό που ξεκίνησα να δειγματοποιώ κουζίνες σε ξενοδοχεία και σε αυτά, τους ήξερα και ήξερα ότι είναι πραγματικά εργατικά άτομα. Οπότε εκεί είχα να κάνω το τεστ που λένε, το αν θα ήταν διαθέσιμοι να ακολουθήσουν μια τέτοια ζωή. Γιατί οι μάγειρες ταξιδεύουν με εμάς.

Είναι πρόκληση. Στερείσαι πολλά σε αυτή τη ζωή. Ή απλά θα θέλανε να συνεχίσουν τα project που έκαναν. Είναι όλοι καταξιωμένοι, είναι πάρα πολύ καλοί. Ας πούμε, αυτή τη στιγμή στην ομάδα έχουμε τον Αντώνη, ο οποίος είναι θεωρώ για μένα ο καλύτερος δημιουργός ζύμης στη χώρα. Δεν ξέρω κάποιον να έχει κάνει κάτι καλύτερο και είμαι πάρα πολύ περήφανος που τον έχουμε στην ομάδα. Οπότε η αρχική εκδοχή όλων αυτών ήταν να φτάσουμε σε ένα σημείο να κάνουμε ερωτήσεις. Ποιος θέλει να ακολουθήσει. Προς τεράστια μου χαρά είπαν όλοι "ναι".

Όλοι. -Σε τιμά αυτό. -Πολύ. -Και κάτι λέει. -Ναι. Δηλαδή σκέψου ότι η ομάδα όταν πρωτοχτίστηκε πριν δύο χρόνια, δεν έχουμε αλλάξει κανέναν. Είμαστε οι ίδιοι. Και όλοι θα βάλουν πλάτη, όλοι αγαπάνε αυτό που κάνουν, όλοι είμαστε εκεί για καινούργιες ιδέες. Κανένας δεν αποφεύγει τα meeting. Τίποτα. Είμαι πάρα πολύ περήφανος γι' αυτό.

Η εξειδίκευση, αυτό δηλαδή που βγαίνει προς τα έξω και που σου είπα ξέρω κι εγώ, είναι ότι ο Θωμάς είναι για το street food; Εμείς κάνουμε street food, -κάνουμε κάθε επιπέδου ιταλική κουζίνα. -Α, και ιταλικό. -Ναι. -Ωραία. Γιατί επίσης μάθαμε να το εξελίσσουμε αυτό σε μεγάλο βαθμό και ασχολούμαστε και με street food ζαχαροπλαστική, δηλαδή μπισκότα και διάφορα παρεμφερή που υπάρχουν μέσα σε αυτόν τον τομέα και από εκεί και μετά έχει τύχει να κάνουμε και μεμονωμένα consulting. Δηλαδή, ας πούμε, έχουμε κάνει consulting μόνο σε σάλτσες.

Έχουμε κάνει consulting μόνο σε κρέας. Μέσα σε αυτή την οικογένεια διατροφικών στοιχείων -Έχουμε φτιάξει και μικρότερες ομάδες. -Μάλιστα. Και πώς καταφέρνεις, εγώ κατόρθωμα θα το πω αυτό, να έχεις σχεδόν 80 μαγαζιά τα οποία παρακολουθείς και ουσιαστικά κανένα, να το πω απλά, να μη μοιάζει με το άλλο, ενώ είναι περίπου στον ίδιο χώρο.

Αυτό είναι το πράγμα που είμαι περισσότερο περήφανος. Είμαι για δύο πράγματα περήφανος. Γι' αυτό και για το ότι έχουμε φτάσει σε σημείο που έρχονται γονείς και μου λένε ότι ο μικρός σε παρακολουθεί κάθε μέρα. Αυτά τα δύο με κάνουν να συνεχίζω. Ναι, αλλά θέλω να μου πεις τον τρόπο, γιατί αυτές οι κινήσεις είναι πραγματικά χειρουργικές.

Μέσα στο ίδιο αντικείμενο, γιατί δεν μιλάμε για κάτι άλλο, μιλάμε περίπου το ίδιο, να φτιάχνεις μαγαζιά στην -ίδια πόλη κάποια. -Βεβαίως. Έχεις γυρίσει όλη την Ελλάδα, το είπαμε. Ποια είναι τα δύο, τρία μέρη, να τα ακούσουν και οι φίλοι μας, που δεν έχει πάει ο Chef Thomas ακόμα; Δεν έχουμε κάνει project στη Ρόδο, στην Κέρκυρα. Προσπαθώ να θυμηθώ αν είναι και κάτι άλλο.

-Ωραία, να ακούσει Ρόδος και Κέρκυρα. -Και στο Ναύπλιο. Και στο Ναύπλιο. Ωραία, στην πρώτη πρωτεύουσα του ελληνικού κράτους. Κέρκυρα, Ρόδος και Ναύπλιο. Όσοι παρακολουθούν, δεν υπάρχει σε αυτές τις περιοχές ακόμα μαγαζί με υπογραφή Chef Thomas. -Όπως είπα, ακόμα. -Ναι. Πάμε τώρα στην τελευταία, όπως τις ανέφερα, ιδιότητα του Θωμά, που είναι το content creator.

Δημιουργός περιεχομένου. Κάποιοι κοινοί μας γνωστοί, να μου επιτρέψεις να μην αποκαλύψω τις πηγές μου, -αν και δεν είμαι δημοσιογράφος. -Μνηστηκοπάθα ήμουν. Ναι. Δεν μπορώ να πω. που σε γνωρίζουν χρόνια, μου είπαν ότι ο Θωμάς είναι το τελευταίο άτομο που περίμεναν να ξεκινήσει αρχικά κανάλι στο YouTube και μετά αυτό που έκανες με το TikTok. Δηλαδή ήσουν κάτι το απίστευτο για πολύ κόσμο που ξέρω ότι σε ξέρει.

Πες μου, λοιπόν, εσύ πώς πιστεύεις ότι είναι ο Θωμάς Δεληγιάννης τελικά και πόσο εύκολο σου ήταν να κάνεις όλο αυτό που έκανες με το TikTok. Όταν πήγα να κάνω το πρώτο μου story με φωνή, δηλαδή το οποίο δεν ήταν μια selfie, θυμάμαι ότι το έσβησα και το ξαναπήρα περίπου 20 φορές. Μου φαινόταν πάρα πολύ περίεργο να ακούω τη φωνή μου στο monitor. Απλά όπως με όλα στη ζωή, αυτό το κάνω πάρα πολύ, είμαι στο «πάμε και θα βγει».

Όχι «πάμε και βλέπουμε». Πάμε και θα βγει. Πάμε και θα βγει. Ρίχνεις, θα το κάνεις, να βγει. Ναι. -Τα πρώτα βίντεο ήταν τραγικά. -Ο λόγος που το ξεκίνησες; Όσο εργαζόμουνα στο τελευταίο ξενοδοχείο που εργάστηκα, σαν day job εν πάση περιπτώσει, είχαμε ένα ατύχημα και έσπασα το χέρι μου από δω μέχρι εδώ. -Αριστερόχειρας είσαι. -Ναι, βεβαίως.

Οκέι. Τυχερός μέσα στην ατυχία σου, θα πω εγώ. Δεν έσπασες το καλό το χέρι. Μπράβο. Και έρχεται ο γιατρός και λέει «Οκέι, τέλεια. Έξι μήνες έξω» και του λέω «Δεν υπάρχει αυτό». Έχω ακόμα και από τις κουζίνες που ήμουν και από αυτά, μέρος του ότι αγαπάω αυτή τη δουλειά είναι η αδρεναλίνη. -Έβαλες λάμα. -Όχι. -Χωρίς λάμα; -Γύψο.

-Γύψο. Και σου είπε έξι μήνες έξω; -Ναι. -Ωραία. -Γιατί είχε σπάσει σε τέτοια σημεία που μου είχε πει ότι ή θα πάμε χειρουργείο ή θα το αφήσεις να πάρει τον χρόνο του. Να δέσει. Ναι. Και του λέω «Τι λες, που θα κάτσω εγώ να με ανοίξεις; Θα κάτσω έτσι». Και μου λέει «Ωραία, αλλά θα πρέπει να είσαι σπίτι». Και του λέω «Δεν κατάλαβες.

Δεν υπάρχει περίπτωση. Εγώ αν με αφήσεις να κάτσω σπίτι μία, μιάμιση μέρα, θα με πιάσει τρέλα. Δεν πάει.» Πες μου πότε έγινε αυτό. Αυτό έγινε το '22. Ξανά, μπαίνει ο Γιώργος, ο κουμπάρος μου, στην συζήτηση. Αυτόν γιατί δεν τον φέραμε εδώ; Δεν έχω καταλάβει ακόμα. Είναι πολύ σημαντικός -τελικά στη ζωή σου. -Γιατί κάνει το ίδιο πράγμα με εμένα. Είναι -on tour. -Α, και αυτός.

Όπως εγώ κάνω tour με κουζίνες, αυτός αυτή τη στιγμή συμμετέχει σε κάποια από τα μεγαλύτερα tour στον κόσμο πλέον, ο Γιώργος μεγάλωσε πάρα πολύ, με συγκροτήματα. -Είναι εντελώς άλλο business. -Βεβαίως. -Μάλιστα, ωραία. -Οπότε ο Γιώργος λόγω αυτού έχει δει το όλο marketing και όλη τη μορφή από πάρα πολύ κοντά και με έχει βοηθήσει σε αυτό πάρα -πολύ. -Και σε προέτρεψε να κάνεις βίντεο ο -Γιώργος; -Γύρισε και μου είπε «Μπες στο TikTok και κάνε κάποια βίντεο να περάσει η ώρα».

Τα οποία πήγαν άπατα. Γιατί φυσικά δεν υπήρχε γνώση τότε, όχι να υπάρχει μικρόφωνο, αυτά ήταν αστεία. Όταν ήρθε άνθρωπος και μου είπε «Ξέρεις, πρέπει να πάρεις μικρόφωνο», του κάνω «Μη γιατί;». Ξανά, δεν το είχα και μέχρι και σήμερα δεν το έχω πολύ από αυτά. Φαίνεται ότι το έχω, γιατί -υπάρχει πάρα πολύ καλή ομάδα από πίσω. -Και σε υποστηρίζει.

Ναι, αυτό. Οπότε εγώ παίρνω το κινητό, το βάζω στον τοίχο και δώσ' της. Ξεκίνησα να κάνω κάτι πράγματα τα οποία ήταν ψιλοσύνθετα, με την έννοια ότι αυτά τα βγάζαμε στα α la carte εστιατόρια στα ξενοδοχεία. Άρα μιλούσες στους λίγους. -Δεν μιλούσες στους πολλούς. -Στον κανέναν. -Στον κανέναν. -Γιατί ποιος θα κάτσει να ακολουθήσει τέτοιες συνταγές και τα λοιπά. Οπότε φτάσαμε σε ένα σημείο που ανεβάζαμε βίντεο.

Θυμάμαι τότε για να φτιάξω ένα edit ενός τόσο απλού βίντεο, μου έπαιρνε περίπου δύο -μέρες. -Εσύ το έκανες το edit; -Ποιος; -Μόνος σου. Δεν υπήρχε τίποτα τότε. Το προφίλ τότε λεγόταν Thomás204 κάτι. Θα σου πω ποιος είχε την ιδέα -για το "Chef 'ΤοΜας"; -Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω. Πότε -μετονομάστηκε και έγινε "Chef 'ΤοΜας"; -Είμαι σε έναν πολύ αγαπημένο μας χώρο με τον Σπύρο τον Ανδριανό, ο οποίος είναι ένας από τους κοντινότερους μου φίλους μέχρι σήμερα.

Ήδη είχαμε αρχίσει να κάνουμε κάποια νούμερα και γυρνάει και μου λέει: "Να σου πω κάτι; Το όνομα που είσαι χαλιά". Με τον Σπύρο τέτοιες ειλικρίνειες τις έχουμε. Τα λέμε αυτά. Και του λέω: "Τι εννοείς; Είναι ωραίο αυτό το όνομα. Γιατί"; -Μου λέει: "Όταν το λέω σε άλλους- -Τώρα σοβαρά πίστευες ότι το "204" ήταν ωραίο όνομα για προφίλ;

-Το είχα αλλάξει πάλι. -Α. Ναι, ήταν ένα μακρινάρι. Ήταν ένας μεγάλος τίτλος που θύμιζε σχεδόν εκπομπή μαγειρικής στην τηλεόραση. Μου λέει: "Είναι τέρμα ανθυγιεινό για TikTok αυτό". Του λέω: "Μα γιατί"; "Ρε παιδί μου", μου λέει, "δύο λέξεις". "Ε, δύο λέξεις", λέω. "Ναι". Του λέω: "Πώς να καλύψουμε δύο λέξεις"; Και μου κάνει μία.

Βλέπουμε έναν σεφ που τον λένε Θωμά. Μου λέει: "Chef 'ΤοΜας". "Α!", λέω. Φεύγουμε, πάει ο καθένας, παίρνει τον δρόμο του και λέω: "Ρε, λες"; Το πατάω να δω αν είναι διαθέσιμο, γιατί λέω το Chef 'ΤοΜας μπορεί να υπάρχουν εφτά εκατομμύρια. Και ήταν διαθέσιμο. Είδες; Κλιγκ. -Το κατοχύρωσες. -Ναι. -Του Σπύρου είσαι. Εντάξει. -Μάλιστα. Μάθαμε και τον νονό, υποθέτω.

-Βεβαίως. -Ο Σπύρος Ανδριανός. -Ο Σπύρος είναι νονός ρε παιδί μου. -Ωραία, τέλεια. Σίγουρα είναι πάρα πολύ καλό το όνομα. Πολύ καλά έκανες και το κατοχύρωσες και έφτιαξες και το λογότυπο. Φτιάξαμε λογότυπο. Αυτή ήταν μια πολύ περίεργη στιγμή για εμάς. Εμείς φτιάξαμε merch για το brand, το οποίο δεν είχαμε στο μυαλό μας να το κάνουμε ποτέ. Συνεχίζουμε να είμαστε μια μαγειρική ομάδα.

Μεγάλωσε τόσο πολύ το fan base στα βίντεο που άρχισαν να μας λένε: "Ρε παιδιά, κάνε ένα καπέλο, ένα μπρελόκ, κάτι τέτοιο". Ξανά, Γιώργος. Έρχεται. "Βλέπεις τα σχόλια"; μου λέει. "Βλέπεις τι λένε"; Και του λέω: "Εντάξει, ας τους να λένε. Και τι"; "Ότι τι"; Και μου λέει: "Έχω μιλήσει ήδη με εταιρεία και θα σου έρθουν κάποια- -Αύριο παραλαμβάνεις τα καπέλα. -Και θα σου έρθουν κάποια δείγματα.

ΟΚ. Και όλα ξεκίνησαν με ένα από τα αντίγραφα αυτού εδώ του καπέλου, εν πάση περιπτώσει, το οποίο έχει παίξει σε πάνω από 200 βίντεο πλέον. Και το πιο τρελό πράγμα που ακούω μέχρι και σήμερα είναι ότι θα έρθουν άνθρωποι σε event να γυρίσουν και να μου πούνε: "Πόσο κοστίζει ένα καπέλο; Θέλω να πάρω". Μου είναι αδιανόητο αυτό.

Είναι branding, Θωμά. Είναι απλά branding. Ξανά, εδώ μπαίνει η απόλυτα ικανή μου ομάδα, η οποία έρχεται να μου τα εξηγήσει όλα αυτά που δεν ξέρω. Εγώ ξέρω να ψήνω ωραία ένα μπιφτέκι. -Ωραία. -Και να κάνω έναν πελάτη να χαρεί και να θέλει να ξανάρθει σε ένα μαγαζί. Μπορώ να σου παίξω ένα τραγούδι στην κιθάρα, ρε παιδί μου.

Μέχρι εκεί. Η μουσική συνδυάζεται καθόλου με τη μαγειρική ή είναι παράδειση; Νομίζω ότι ναι. Όπου πάω έχω μια κιθάρα μαζί μου. Αυτές τις δύο ώρες την ημέρα που είμαι στο ξενοδοχείο και είμαι μόνος μου, μου αρέσει να ξεκουράζομαι με αυτόν τον τρόπο. Με τη μουσική. Δύο χόμπι έχω, γιατί δύο χόμπι έχω τον χρόνο να έχω. Είναι τα μουσικά όργανα και το πούρα.

Καπνίζεις. Καπνίζω πούρα μόνο. Το πήγα όμως και λίγο παραπέρα. Είμαι συλλέκτης. Είναι η τρέλα μου. Έχω αυτά τα δύο πράγματα. Συλλέγω όργανα και συλλέγω πούρα. Ωραία. Για πες μου για τα βίντεο. Πότε πιστεύεις ότι βρήκες τη συνταγή τελικά του βίντεο; Όταν γύρισε άνθρωπος ο οποίος είναι πάρα πολύ βαθιά σε εκπομπές της τηλεόρασης και γυρνάει και μου λέει: "Το έχεις πιάσει λάθος".

-Πότε έγινε αυτό; -Αυτό έγινε τον δεύτερο μήνα, δηλαδή μετά από πέντε πλήρως αποτυχημένα βίντεο. Θυμάμαι είχαμε φτάσει σε ένα σημείο, ρε παιδί μου, που εγώ τα πρώτα βίντεο, αυτά που πήγαν άπατα, τα έβλεπα όταν ήταν στην τελική τους μορφή και έλεγα "Καταπληκτικό, κάναμε το Avatar, το καινούργιο. Υπέροχα εδώ". Και 90 προβολές σε μια βδομάδα.

-Ναι. -Λέω, δεν μπορεί, ρε γαμώτο. Πρέπει να είμαι πολύ χαζός. Τι δεν πάει καλά; Και μου λένε: "Δεν το επικοινωνείς καλά. Δείχνεις πράγματα που δεν ενδιαφέρουν κανέναν και δεν στοχεύεις στη νοσταλγική ανάγκη". Νοσταλγική ανάγκη. Ανοίξαμε κεφάλαιο τώρα. Για πες. Λέω, τι πάει να πει νοσταλγική ανάγκη; Και μου λένε: "Βρες τι θέλει ο απλός κόσμος και αγαπάει καθημερινά, αλλά ταυτόχρονα το βλέπει τζίζ, είτε για την υγεία είτε για την έλλειψη γνώσεων, το ένα, το άλλο".

Το θέλει δηλαδή, αλλά για κάποιο λόγο δεν το ακουμπάει. Ή δεν ξέρει πώς να το κάνει ή αν είναι κάτι το οποίο αγοράζεται, το θεωρεί ανθυγιεινό και μπορεί να το αποφεύγει και δεν έχει πάει ποτέ το μυαλό του στο πώς μπορούμε να το κάνουμε οι ίδιοι. Δηλαδή, θυμάμαι και από μαμάδες φίλων και από αυτά που πηγαίναμε σε πάρτι, θα γυρνούσε η τάδε μαμά και θα έλεγε: "Σας έκανα σως για τις πατάτες σας". Και έφερνε ένα γιαούρτι το οποίο είχε πιπέρι μέσα.

-Πίστευε ότι είχε κάνει τι σως. -Ναι, ρε παιδί μου. Και καθόμουνα μετά από χρόνια και σκεφτόμουν αυτές τις στιγμές. Κάτι το οποίο για μένα είναι και καλό και κακό. Από την παιδική μου ηλικία θυμάμαι -τα πάντα. -Ναι, το είπες στην αρχή ότι έχεις φοβερή -μνήμη. -Ναι. Θυμάμαι τα πάντα. Και ειδικά εκείνη την εποχή θυμάμαι ότι καθόμουν και σκεφτόμουν ότι Δεν είναι πυρηνική επιστήμη να κάτσεις να κάνεις μια copycat συνταγή. Ποτέ δεν βγήκα να πω ότι ξέρω τα μυστικά του κράτους.

Η κάθε εταιρεία, το κάθε brand έχει τα μυστικά του. Μπορεί να έχει ένα υλικό, το ένα, το άλλο. Εγώ ξέρω πώς να αντιγράψω τη γεύση. Τώρα, το κάνω με δικά μου υλικά; Πέφτω σε ακρίβεια στο τι πραγματικά χρησιμοποιούν τα ίδια τα brands; Αυτό δεν με απασχολεί. -Τη γεύση τη βγάζεις. -Εγώ ξέρω ότι έχουν έρθει 500.000 plus άνθρωποι και συν άλλα 10 εκατομμύρια ανθρώπων που έχουν δει αυτά τα βίντεο, που έχουν γυρίσει και έχουν πει ότι "αυτή την κάναμε κατά γράμμα και βγαίνει η ίδια".

Αυτό σου το είπα από την αρχή, ότι αν ακολουθήσουν αυτά τα οποία λες έτσι όπως -τα λες, ναι, βγαίνει. -Και αυτός ήταν και ο λόγος του βιβλίου. Δηλαδή αυτό ήταν το pitch που έκανα στον εκδοτικό οίκο. Γύρισα και τους είπα: "Να σας πω, όλα αυτά που βλέπουμε στα βίντεο". Μια υπέροχη στιγμή για εμένα ήταν όταν ο εκδοτικός γύρισε και είπε: "Σε θυμόμαστε από τα βίντεο με τις σως" και λέω "Α, εδώ είμαστε.

Τέλεια." "Έχω", λέω, "αυτή την ιδέα" και απλά μου λένε "Πάμε". "Δεν θέλετε", λέω, "να σας πω;" "Πάμε". Θα το υποστηρίξεις το βιβλίο και με -βίντεο δηλαδή. -Και με βίντεο. Θα υπάρξει book tour, θα υπάρξουν παρουσιάσεις και φυσικά σε βίντεο θα το αναλύσουμε φουλ. Οπότε, για να γυρίσω τη συζήτηση, μετά από αυτή τη συζήτηση που έκανα με τον συγκεκριμένο άνθρωπο, πώς φτάσαμε- -Να κάνεις το σωστό βίντεο. -Να κάνω το σωστό βίντεο.

Είμαι με το αμάξι μετά δεν θα πω τη δουλειά, γιατί ήδη ήμουν με το χέρι δεμένο, αλλά εγώ πήγαινα παρόλα αυτά στην κουζίνα, είσα να επιβλέψω, γιατί δεν μπορούσα να κάτσω στο σπίτι. Και περνάω έξω από την γνωστή μεγάλη αλυσίδα burger. Την κίτρινη, όχι την άλλη. Και να μη σου τα πω λόγο, είναι πολύ πιο χαζή η ιστορία από όσο epic μπορεί να φαντάζεσαι ότι το ετοιμάζω αυτή τη στιγμή. Μπαίνω να πάρω ένα, κάτι να φάω.

Και τρώω την πρώτη δαγκωμάτια και κάνω "Ρε συ, αυτό είναι. Θα τους δείξω πώς να το κάνουν σπίτι". Γιατί αυτό είναι κάτι που εγώ ούτως ή άλλως το κάνω χρόνια. Για φίλους, για -διάφορα. -Να δείξεις αυτό που έφαγες εκείνη τη -στιγμή; -Αυτό που έφαγα, που γυρνάνε σε τόσα βίντεο, σε τόσα forum και λένε "Πήρα, έφαγα αυτό. Πω, πω, τι νόστιμο!" Μα πώς να το κάνουν άραγε; Τι έχει μέσα; Και κάθεται ο κάθε Βιόλης και λέει "Αυτό εγώ ξέρω, έχει μέσα νύχια λόγου". Πάμε.

Έλα να σου δείξω. Κάνω το πρώτο βίντεο έτσι. Κυριολεκτικά, το έχω κάνει mood ότι απευθύνομαι σε κάποιον ο οποίος δεν έχει ξαναπιάσει μαχαίρι στη ζωή του και του λέω "Κοίτα να δεις. Ορίστε το fig pack. Πάμε να σου δείξω πώς να το κάνεις ίδιο." Ποστάρω το βίντεο και το ξεχνάω, γιατί ήδη έχω ξενερώσει με τα υπόλοιπα. -Τελευταία απόπειρα λες. -Ναι. Και ξημερώνει η επόμενη μέρα και έχει πάει 700.000 προβολές και έχει περίπου 1.000 σχόλια.

Και είμαι έτσι. -Τηλέφωνο. -Τον Γιώργο. -Τον Γιώργο. -Ε, βέβαια. Του λέω: "Ρε συ". Ο Γιώργος είναι ένας σχετικά απαθής άνθρωπος με αυτά και πολύ απλούστατα με όλο τον ενθουσιασμό που έχω εγώ εκείνη τη στιγμή μου λέει: "Ωραία, ξανακάν' το". Συνήθως μου λέει: "Προχώρα. Αυτό." Και μου το κλείνει. Και ξεκίνησα. Πάμε. Αλυσίδες.

Πάω την επόμενη μέρα και αγοράζω δέκα διαφορετικές σως. Κάνω δέκα διαφορετικά βίντεο. Σήμερα θα δούμε αυτό. Κλακ, κλακ. 700.000 προβολές, δύο εκατομμύρια. Το ένα, το άλλο. Από εκεί που το προφίλ, το Θωμάς 204, είχε 100 ακόλουθους, είχε 60.000 οργανικούς ακόλουθους σε πέντε μήνες. Ερχόταν εταιρείες management. Τους λατρεύω αυτούς. Είναι καταπληκτικοί αυτοί. Αυτοί που με τα δύο χιλιάρικα το μήνα θα σε κάνουν τον επόμενο Μάικλ Τζάκσον. Τους λατρεύω αυτούς.

Και εμένα δεν τους αποφεύγω. Κάθομαι, κάνω κουβέντα. Και τι σου έλεγαν; Γυρνάνε και μου λένε: "Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς γίνεται να μας δηλώνετε ότι από πίσω δεν υπάρχει εταιρεία management και έχετε κάνει αυτά τα νούμερα. Δεν συμφωνεί ο αλγόριθμος". Γιατί, λέει, περνάμε με κάποιο τρόπο, ξανά, πράγματα που δεν ξέρω. Με κάποιο τρόπο περνάνε το προφίλ από κάποια scanner να δουν ποιοι ακόλουθοι είναι bot και τα λοιπά και βλέπουν ότι τα -προφίλ μου είναι οργανικά 100%. -Αυτοί δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι το -έκανες μόνος σου. -Ναι.

Και μου λένε: "Γιατί αντιλαμβανόμαστε ότι ούτε έχετε πληρώσει για να γίνουν αυτά. Οπότε πώς γίνεται όλο αυτό να έγινε χωρίς καθοδήγηση;" Και τους λέω: "Έχει γίνει καθοδήγηση. Έχει γίνει καθοδήγηση από τους φίλους μου". "Ναι, αλλά πρέπει να σας αναλάβουμε. Δεν μπορείτε να είστε μόνος σας." Ένα από τα πιο περήφανα πράγματα που έχω να δηλώσω για σήμερα είναι ότι ποτέ δεν είχαμε πλάτες κάποιου. Δεν υπήρχε εταιρεία από πίσω. Η εταιρεία ήμασταν εμείς.

Ακόμα και σήμερα η εταιρεία είμαστε εμείς. Δηλαδή, ειδικά τώρα που το brand πήγε και ένα βήμα παραπέρα, είναι άπειροι εβδομαδιαία που έρχονται και λένε: "Να αναλάβουμε εσάς, τα ραντεβού σας, το ένα, το άλλο". Όχι. Ξέρεις πόση εντύπωση κάνει για πολλούς μαγαζάτορες που γυρνάνε και λένε ότι "Κλείσαμε το ραντεβού, μιλήσαμε με τη γραμματεία, έχουμε γραμματεία στο γραφείο, αλλά μας κάνει εντύπωση που πέντε μέρες μετά κανονίσατε και ραντεβού και ήρθατε εσείς ο ίδιος. Γιατί είχαμε συνεννοηθεί με τον Τάδε, ας πούμε, σε μια άλλη δουλειά στο παρελθόν και ήρθε ο βοηθός του".

Εγώ δεν έχω βοηθό. Θα μπορούσα; Δεν ξέρω πολλούς μάγειρες αυτή τη στιγμή στον χώρο να διαχειρίζονται τόσες κουζίνες -μηνιαία. -Όχι, είναι μεγάλο το νούμερο. Οπότε αν μη τι άλλο θεωρώ ότι θα μπορούσα. Ζω για τη στιγμή που εκείνη την ώρα μιλάω με τον άνθρωπο και εκείνη την ώρα γεννιέται ένα ακόμα project το οποίο θα το λέω αργότερα παιδί μου.

Δεν μου λες τα reviews, γιατί κάνεις reviews. -Βεβαίως. -Μάλιστα. Ερώτηση. Τρως όλο το φαγητό; Γεια μας. Ή απλά το δοκιμάζεις; Πες το. Η πιο ειλικρινής απάντηση που μπορώ να δώσω εδώ είναι ότι έχει να κάνει με το σε τι κατάσταση θα με βρεις εκείνη την ώρα. Τώρα εντάξει, κοίτα να δεις, να τα λέμε όπως είναι. Έχουν υπάρξει και κάποια βίντεο που έχουμε δείξει, για παράδειγμα φαγητό 30.000 θερμίδων.

Δεν χρειάζεται να σου πω ότι αυτό το φαΐ, ρε παιδί μου, δεν φαγώθηκε. Δεν είμαι caterpillar, ας πούμε. Λοιπόν, είναι πάρα πολλά review. Καταρχάς εμείς δεν κάνουμε review-- μπράβο, αυτό θα ήθελα να το επικοινωνήσω και σε ευχαριστώ που μου το ρώτας αυτό. Δεν υπάρχει review που εμάς τους ίδιους δεν μας αρέσει το φαΐ. Α! -Πρόσεξε. -ΟΚ.

Θα έρθει ένα μαγαζί, θα μας πει "θέλουμε να κάνουμε μια συνεργασία". Καταρχάς, εμείς για να κάνουμε συνεργασία με ένα μαγαζί και να το βγάλουμε σε review, με κάποιο τρόπο έχουμε συνεισφέρει στην κουζίνα. Αυτό πρώτη φορά το λέω εδώ. Σε ευχαριστώ. -Ήταν η επόμενη ερώτηση, με πρόλαβες. -Μπράβο. Οπότε με τον hipsy τρόπο για να συνεργαστούμε εμείς μαζί σου, μας αρέσει το φαΐ.

Απλό; -Ναι. -Και απόλυτα κατανοητό. Ωραία. Από εκεί και μετά θα δείξουμε τι, πώς, πού. Τώρα πάμε. Εμείς μπορεί να δείξουμε τα σουβλάκια Μπαρμπακίτσος, ας πούμε, τα οποία τον user 707888 μπορεί να μην του αρέσει το πώς βάζουν το αλάτι και θα γράψει από κάτω στα σχόλια "ο Θωμάς μας κοροϊδεύει γιατί εγώ πήγα και δεν ήταν το αλάτι έτσι". Δεν με νοιάζει αν εσένα δεν σου αρέσει. Γιατί αυτό που κρατάω ρομαντικό μέχρι και σήμερα είναι ότι τα reviews δεν έχουν γίνει corporate.

Μέχρι και σήμερα εγώ δείχνω φαγητό που εμένα μου αρέσει και ακόμα και αν δεν ήταν μπροστά μου η κάμερα να γράφει, εγώ εκεί πάω να φάω. Πρόσεξε τι σου λέω τώρα. Ένα μαγαζί που θα το δεις να το κάνω review, όταν ξαναπάω σε εκείνη την πόλη, εγώ εκεί θα πάω να φάω. Είναι τα στέκια μου. Και μου δίνει νοσταλγία τώρα που είπες.

-Τώρα μου δίνει. -Κατάλαβες; Άλλο μπράβο. Ποτέ δεν έχει έρθει ένα μαγαζί να μας πει "να σου πω, τι κάνεις Δευτέρα; Έλα να κάνεις ένα βίντεο." Ναι, έρχομαι. Σαφέστατα, έχουν έρθει άπειρα τέτοια μαγαζιά. Ακούνε όχι. -Λες όχι. -Αν λέω όχι; Είπα όχι στο ταξί όσο -ερχόμουν, κάπου. -Α, οκ. Δεν το φοβάσαι δηλαδή -να το πεις. -Το "όχι" χτίζει καριέρες.

-Συμφωνώ. -Οι λίγοι που το ξέρουν έχουν καριέρες. Συμφωνώ απόλυτα. -Τόσο απλά. -Τα μεγάλα "όχι" είναι που κάνουν τη -διαφορά. -Ακριβώς. Γιατί ειδικά στην Ελλάδα που όλα είναι ένας τηλεβόας, ο απέναντι άκουσε τον απέναντι να λέει τον απέναντι και ο φίλος του τάδε του πού, του τού, που. Τουλάχιστον αν είναι να δημιουργούν μύθους, ας δημιουργούν μύθους σε κάτι που άκουσαν σωστά.

Προτιμώ χίλιες φορές να με θεωρούν περίεργο, το ένα, το άλλο, ό,τι λένε για μένα τέλος πάντων, αλλά να με σέβονται από το να γυρνάνε και να λένε ότι "τίποτα, αυτός ας πούμε τίποτα, ναι σε όλα, αρκεί να παίρνει αυτό που θέλει." Δεν έχει καμία σχέση. Πρέπει να γίνονται πράγματα με συγκεκριμένο τρόπο, γιατί εγώ νιώθω ευθύνη στο παιδάκι.

Δηλαδή, το δευτερόλεπτο που το κοινό μας ξεκίνησε να γίνεται γονιός και παιδί, εκεί όχι απλά δεν εκμεταλλεύτηκα αυτό, εκεί ευαισθητοποιήθηκαν όλα ακόμα -περισσότερο. -Το θεωρούσες ευθύνη. Εκατό τα εκατό. Δηλαδή εγώ είμαι σε μια φάση που όταν γυρνάμε ένα βίντεο αναρωτιέμαι αν αυτό θα άρεζε στον Γιαννάκη, τον Γιωργάκη, τον Κωστάκη που θα πάει με τον μπαμπά του και ο μπαμπάς του αυτά τα δέκα ευρώ που θα δώσει για να αγοράσει αυτό που δείχνουμε, θέλω να νιώθω ότι έδειξε κάτι καλό. Γι' αυτό κιόλας και στα μαγαζιά που είναι τα μενού δικά μας και αυτά, ποτέ δεν έχουμε υπερκοστολόγηση. Που είναι πολλά αφεντικά που έχουν προσπαθήσει να μπουν σε αυτόν τον πειρασμό και βάζουμε εμείς πλάτη σε αυτό, να μην συμβεί.

Δηλαδή, θα έχεις παρατηρήσει και από την έρευνα που έχεις κάνει ότι εμείς έχουμε από food truck μέχρι καταξιωμένα εστιατόρια στην Αθήνα, στην Κρήτη και λοιπά. Πουθενά δεν πρέπει το χέρι στην τσέπη να μπει βαθιά. Γιατί το έχω δικό μου καθήκον και το φτιάχνουμε έτσι ώστε το φαΐ να είναι πεντανόστιμο και με καλή πρώτη ύλη. Απλά είναι ότι έχουμε ένα καταπληκτικό δίκτυο με προμηθευτές οι οποίοι μας στηρίζουν παντού.

Κάποιους από αυτούς τους πήραμε πολύ περήφανα μαζί μας και στην Κύπρο και στα project της Κύπρου, οι οποίοι μπορούν και μας δίνουν κάποιες προσβάσιμες τιμές και τα λοιπά. Δηλαδή εδώ τώρα γυρνάμε πάλι στην υπηρεσία που έχω εγώ ως consulting και λοιπά. Με εμένα το τελευταίο που παίρνεις είναι το μενού. Και το μενού είναι απίστευτα σημαντικό, ας πούμε.

Με εμένα παίρνεις προμηθευτές, με εμένα παίρνεις food cost. Δεν ξέρουν όλοι οι μάγειρες να κάνουν food cost. Εμείς σου κάνουμε και το food cost. Έχεις από εμάς τους προμηθευτές. Έχεις προτάσεις για εξοπλισμό. Έχεις τα πάντα. Έχουμε μέχρι και γραφίστες οι οποίοι άνετα μπορούν να σου κάνουν μια ανανέωση το logo ή αν δεν έχεις logo θα φτιάξουμε από την αρχή.

Έχεις βρει και όνομα σε επιχείρηση; Ναι! Και κάποια από αυτά είναι καθημερινά και σε -μαγειρικά περιοδικά και έξω σ'εναλλιώς. -Άρα είσαι και συνωνύμος. Δεν είναι μόνο ο -Ανδριανός. -Βεβαίως και είμαι συνώνυμος. Εννοείται, κανονικότατα. Με εμάς στην ουσία, για να το ξεμπερδέψω λίγο το θέμα, το μόνο που χρειαζόμαστε εμείς από σένα είναι να έχεις όρεξη να κάνεις δουλίτσα και από εκεί και μετά το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να επικοινωνήσεις με την ιστοσελίδα μας ή με τα social media και εμείς θα σου παραδώσουμε το μαγαζί έτοιμο.

Και συν τις άλλες, το οποίο αυτό το λέω με πολύ μεγάλη τιμή, εμείς από εκεί και μετά άμα θες αναλαμβάνουμε και το μάρκετινγκ και θα βγεις μπροστά σε διακόσιες είκοσι χιλιάδες άτομα που έχουμε συνολικά αυτή τη στιγμή παντού, που είναι Έλληνας. Και Έλληνες οι οποίοι ξέρουν όμως ότι από εμάς βρίσκουν ένα συγκεκριμένο level, μια συγκεκριμένη ποιότητα και μας αγαπάνε από τη μέρα ένα.

Ξέρεις, είναι πάρα πολύ περίεργο να πηγαίνεις ένας άνθρωπος όσο εσωστρεφής όσο εγώ, να πηγαίνει να κάνει live events στη Σέριφο. Που είναι ένα μέρος, ρε παιδί μου, ήσυχο. Και να έρχονται άνθρωποι οι οποίοι να λένε "σε παρακολουθώ και σε γνωρίζω από κοντά". Είναι τρελό αυτό για μένα. Αν είσαι εσωστρεφής και συμβαίνει αυτό, ναι, όντως.

Ναι. Αφού έχεις ξεπεράσει το άβολο, είσαι καλά. -Προσπαθώ. -Δεν το έχεις ξεπεράσει; -Είναι ανάλογα την προσέγγιση. -Οκ. Είναι ανάλογα την προσέγγιση. Έχει έρθει ο άλλος, ας πούμε, χωρίς να με ξέρει και αρχίζει αγκαλιές, πιασίματα. Εντάξει. Οι περισσότεροι έρχονται να κάνουν μια γνωριμία. Δεν μπορείς να μη χαμογελάς. Ακόμα και σε κακή μέρα δεν μπορείς να μη χαμογελάς όταν συμβαίνει αυτό. Δεν χαμογελάς πλαστικά. Χαμογελάς μετά μόνος σου που συνέβη αυτό.

Εννοείται. Εκτός από τα μακαρόνια με κιμά της μαμάς, πες μου αγαπημένο φαγητό τώρα. -Το burger. -Το burger. Το cheeseburger. -Τόσο απλό; -Το απλό, το καλό. Καλής ποιότητας ketchup, χειροποίητη πίκλα, ένα ωραίο μπιφτέκι και το σωστό τυρί. Γλυκό; Αν δεν είναι τα cookies γιατί τα αναλύσαμε ήδη, τα δύο αγαπημένα μου γλυκά στα οποία δεν μπορώ να πω όχι ποτέ.

Εγώ σε γλυκό θα με δεις να λέω όχι σχεδόν στα πάντα. Δεν τρελαίνομαι. Αν βρεθεί μπροστά μου παγωτό ή cheesecake, δεν πάω να έχω φάει όσο- -Ένα πες μου. Παγωτό ή cheesecake? -Με διαλύεις τώρα. -Είναι καλοκαίρι τώρα. -Με διαλύεις τώρα. Ε, το παγωτό, εντάξει. -Το παγωτό. -Παγωτό cheesecake. Α, καλά. Συγχαρητήρια! Εντάξει, -τα μετά basε. -Μπράβο.

Πες μου και κάτι που δεν ξέρουν πολλοί για σένα ή δεν ξέρει κανένας για σένα μέχρι τώρα. -Ουάου. -Ναι, για πες. Αν ήθελαν να ξέρουν, θα το ήξεραν νομίζω. Είναι μια απάντηση και αυτή. Δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να το πεις και απλά τυχαίνει να μην το ξέρουν; Δηλαδή τώρα νομίζω πολλοί μάθανε ότι ο Θωμάς είναι εσωστρεφής και ας μην του φαίνεται.

Θα περνούσε ότι μία από τις μεγάλες μου αγάπες είναι τα παλιά αυτοκίνητα; Ναι. -Αν όντως είναι. -Έχω μεγάλη αγάπη για αντίκες και λοιπά. Ωραία. Να το έχουν υπόψη τους όσοι θέλουν να σου κάνουν ένα ωραίο δώρο. Λες να σκάσει κάποιος με μια παλιά Mustang του '69, ας πούμε; -Ποτέ δεν ξέρεις. -Καταπληκτικό. Σε δώρα έχουμε φτάσει να μου πάρουν μέχρι ένα παντελόνι το οποίο δεν μου έκανε. Θα εκτιμήσω να φτάσουμε από εκείνο το σημείο σε μια Mustang του '69 μαύρη.

-Θες και το χρώμα; -Τώρα, άμα να φτάσουμε σε αυτό το σημείο. Ναι. Εντάξει, ας είναι και κίτρινη, θα τη βάψουμε. Δεν είναι πρόβλημα. Τέλεια! Ωραία. Φίλες και φίλοι, έφτασε και η στιγμή που δεν ήθελα, να είμαι ειλικρινής, να φτάσει. Να ολοκληρωθεί αυτό το επεισόδιο με τον Θωμά Δηλιγιάννη, το «Chef Thomas». Το σουβλακι εδώ, το ξαναδείχνουμε.

Και έτσι τα γράμματα εδώ, η γκόθικ γραμματοσειρά, ρε Θωμά. Θα στείλω κι άλλα, αφού σου άρεσε τόσο πολύ. Να στείλεις. Μαζί με φαγητό όμως, όχι μόνο το- Φαγητό δεν θα σου στείλω. Θα το φας κρύο. Θα 'ρθεις να σου μαγειρέψω εδώ. Το είπαμε. Ωραία. Λοιπόν, ο αγαπημένος Θωμάς, λάτρης των παλιών αυτοκινήτων. Μας έμαθε ότι το street food δεν είναι βρώμικο.

Είναι ένα φαγητό που το τρως στο χέρι, -που έχει ιστορία από το '60 κιόλας. -Από πιο πίσω. Απλά τώρα αναφέρομαι σε -ελληνική κουλτούρα. -Και που μπορεί να είναι τίμιο και υγιεινό. Βεβαίως. -Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. -Τιμή μου. -Ήταν πολύ μεγάλη μου χαρά. -Τιμή μου μεγάλη. -Η συνέντευξη ήταν τέλεια. -Νομίζω και εγώ ότι ήταν πολύ όμορφα.

Και επιφυλάσσομαι να σε πετύχω κάπου στην Ελλάδα. Κάπου θα σε πετύχω. Το ότι κάπου θα με πετύχεις, κάπου θα είμαι. Για να φάω. Προς το παρόν εκτός Κέρκυρας, Ρόδου και Ναυπλίου, μέχρι να μάθουμε τα νεότερα. Αν πας διακοπές κάπου εκεί, δεν μπορώ να βοηθήσω. Μέχρι να μάθουμε τα νεότερα. Φίλες και φίλοι, Θωμάς Δηλιγιάννης, Chef Thomas.

Όσοι λίγοι δεν τον ακολουθείτε στα social, θα τα βρείτε στα show note του επεισοδίου. Ακολουθήστε τον. Οι συμβουλές που δίνει είναι απλές, με υλικά που τα βρίσκεις εύκολα. Ο ίδιος είναι πάρα πολύ κατανοητός και αυτό το οποίο εξηγεί, αυτό και βγαίνει. Σας ευχαριστώ που ήσασταν μαζί μας μέχρι τώρα. Ακολουθήστε τη συμβουλή του Θωμά στην αρχή του επεισοδίου να κάνετε like και subscribe στο κανάλι μας. Μέχρι το επόμενο επεισόδιο, να είστε όλοι καλά. Ευχαριστούμε πολύ.

Το πιάνο το μόνο που θέλει είναι μαθηματικά. Δηλαδή, -δεν χρειάζεται να σου πετάω μυαλό. -Η μεγάλη τώρα, λίγο να στρώσει με το πανεπιστήμιο, μου λέει "θέλω να ξεκινήσεις πιάνο". -Θα σου το πω διαφορετικά. -Που είναι η δασκάλα του ακορντεόν, της -είπε ότι είναι πανεύκολο μετά. -Θα σου το πω λίγο διαφορετικά. Το πιάνο είναι πλήκτρα.

-Ναι, και το ακορνδεόν είναι πλήκτρα. -Πάμε. Το ακορνδεόν, ακόμα και η κινησιολογία και αυτά παίζουν ρόλο στο αποτέλεσμα. Το πιάνο το μόνο που χρειάζεται για να είσαι καλός είναι να είσαι παίκτας. Τίποτα άλλο. Η κιθάρα τώρα έχει ψυχή. Εμένα έχει χαλάει την ψυχή η κιθάρα μου. Ωραία. Την έχω παρατημένη την γλυκούλα και στο δωμάτιο έχει μείνει.

Κακώς. Θα το αλλάξουμε αυτό κάποια στιγμή που θα έχω τρεις ώρες ελεύθερες. Ποτέ. -Τρεις ώρες; Ποτέ. Μαζεμένες όμως. -Η κιθάρα έχει πέντε δάχτυλα. Αν παίξεις την ίδια νότα, την ίδια χορδή με πέντε διαφορετικά δάχτυλα, είναι πέντε διαφορετικοί ήχοι. Μια κιθάρα έχει είκοσι τέσσερα τάστα, έξι χορδές. Κάνε την πράξη. Θα μας κάψει ο Θωμάς τώρα εδώ πέρα. Όχι, δεν με αγχώσαν αυτά. Η κόπα με αγχώνει.

Γι' αυτό κάτι μπαίνει. Ρε δεν σου έχω πει να κόψεις λίγο την παρέα με τον Αναστασάκη; Είναι δηλαδή πολύ περίεργοι. Τώρα είμαστε τέλεια. Πω, πω! Αυτά δεν τα έκανε η Πωλίνα στην αρχή. Πρέπει να είναι- Χάλασε κι αυτή. Πρέπει να είναι όλα στην εντέλεια. Λοιπόν, Γιώργο, αυτό θα το γράψεις στα backstage. Στο λέω. Να το ακούσει ο Αναστασάκης.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00