Στέλιος Κυμπουρόπουλος: Ο μεγαλύτερος μου φόβος ήταν πως είμαι ανίκανος να αγαπηθώ

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Τι να πω τώρα, να πω ότι χαίρομαι πολύ που είσαι εδώ θα το πω γιατί ισχύει αλλά γιατί το λέω έτσι γιατί επίσης είχα καλέσει το sex podcast τα είχαμε βρει, τα είχαμε συμφωνήσει και μετά σταμάτησα το sex podcast που με πήγες Σε ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση ένας άλλος χώρος που νομίζω επειδή το κάνεις με με αγάπη πιάνει και έχει αποτελεσματικότητα οπότε και είμαι πάρα πολύ που με από μια άλλη θέση μαζί σου είμαι εδώ.

00:43 Ευχαριστώ πάρα πολύ. Έχω πάρα πολλά πράγματα να σε ρωτήσω και θα ξεκινήσω από κάτι που εμένα προσωπικά την ίδια μου προβληματίζει πολύ. Θέλω να μου πεις μέσα από τα δικά σου τα μάτια τι είναι η αναπηρία στην ελληνική κοινωνία σήμερα. Είναι πολλά πράγματα. Καταρχάς είναι βίωμα, είναι ταυτότητα, είναι τρόπο ζωής. Δεν είναι το βιολογικό πρόβλημα που έχω ή που απέκτησα.

01:15 Είναι πώς αυτό που έχω, το χαρακτηριστικό μου, διαβιώνεται και βρίσκεται στην κοινωνία. και πόση κοινωνία το αντιλαμβάνεται. Αν λοιπόν η κοινωνία το αντιληφθεί ως σύνολο ότι είναι κάτι ένα χαρακτηριστικό, θα λειτουργήσω και θα μπορώ να ζήσω ότι και εγώ έχω ένα χαρακτηριστικό. Αν το βάλει ότι είναι πόπο μεγάλο, αδιανόητο, δύσκολο, ανυπέβλητο, αυτή η συνθήκη θα δημιουργηθεί και εμένα μέσα μου.

01:53 Στέλιο, μας κάνει η κοινωνία ανάπηρους. Ναι, είναι η μόνη απάντηση. Ο τρόπος που το αντιλαμβάνομαι εγώ. Για να τα λέμε τα πράγματα όπως είναι, δεν σημαίνει ότι δεν έχω κάποια δυσκολία. Φυσικά, το να μετρώει το χέρι μου και να μην μπορώ να το ξύσω, είναι δυσκολία μου. Αλλά το να μου απαγορεύεις να σπουδάσω, γιατί έχω αυτή τη δυσκολία, ότι δεν μπορώ να εξηστώ αυτό είναι το πρόβλημα οπότε η έννοια της αναπηρίας είναι πολυσύνθετη και δεν οφείλεται στο άτομο με αναπηρία στο άτομο που έχει αυτή τη βράβη οφείλεται στο τρόπο που η κοινωνία αντιλαμβάνεται ποιο είναι αυτό το άτομο που έχει τη βράβη νομίζω ότι έχουμε αντιληφθεί περισσότεροι από εμάς στο σήμερα οι άνθρωποι που τα σκέφτονται τα πράγματα και την ψάχνουν ότι αρτιμελής να είσαι υγιής να είσαι η κοινωνία θα βρει και θα σου δημιουργήσει αναπηρία είτε με το να σε χαρακτηρίσει λίγο είτε με το να σε πιάσει στο στόμα της είτε να χαρακτηρίσει κάτι άσχημο που θα είναι κάτι αντικειμενικά καλό που θα έχεις κάνει

03:11 οπότε νομίζω ότι αν επιτρέψουμε στους εαυτούς μας να μας δούμε μέσα από τους καθρέφτες της κοινωνίας είμαστε χαμένοι από πρώτο χέρι. Είναι σα πόλτο δίκιο. Άρα τι λέμε, εκεί έρχεται η εκπαίδευση γιατί δεν θεωρώ δεδομένο ότι τα σπίτια που μας μεγαλώνουν ξέρουν να μας μεγαλώνουν. Οπότε νομίζω ότι αυτό που μπορεί κάπως να μας μεγαλώσει και να μας δώσει εφόδια στη φαρέτρα μας είναι το εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο εξακολουθεί να είναι ελληπές μέχρι και σήμερα και πάω στην επόμενη ερώτηση.

03:40 Μην απαντήσεις. μου είπες τι είναι η αναπηρία για την ελληνική κοινωνία θέλω να μου πεις τι είναι η αναπηρία για εσένα για μένα νομίζω είναι συνέχεια εγώ για να σου πάρω αυτό που είπα αυτό που είπες προηγουμένως και για την οικογένεια η οικογένεια μεγάλωσε με αυτά τα βιώματα και αυτά τα βιώματα έγιναν πιο συγκεντρωτικά και τα απέδωσαν σε ένα παιδί που μεγάλωνε.

04:15 Οπότε λοιπόν και εγώ με αυτά τα βιώματα μεγάλωσα. Με μια οικογένεια, με κάποιους γονείς, οι οποίοι πριν αποκτήσουν εμένα, δεν ήξεραν τι σημαίνει αναβήρια. Εκπαιδευτήκατε μαζί. Πολύ σωστά. Αλλά εγώ έπρεπε να κάνω και ένα κόμμα παραπάνω για να ξαναεκπαιδεύσω τους γονείς μου. Έπρεπε να ξεπεράσω όλη αυτή τη δυσκολία, τη βαρύτητα, την αδυναμία, την ανικανότητα που έχει ο ανάπηρος και να πω όχι δεν είναι και η μου ανικανότητα, είναι ανικανότητα αντίληψης της κοινωνίας.

04:48 Οπότε αυτό να το κάνω βίωμα μου και να πω όχι δεν είμαι εγώ ανίκανος. Είναι ο τρόπος που αντιλαμβάνεται η ζωή εμένα. Και να το ξαναδώ στους γονείς μου και να τους πω κοιτάξτε ποιος έγινε. Είναι πολύπλοκο αυτό το πράγμα. φαντάσου όταν πρώτη φορά καταλαβαίνεις ότι μέχρι κάποια ηλικία ό,τι έκανα το έκανα με τους γονείς μου κάποια μεγαλυντική ζωή μου και έγινε στόχο ζωής ήρθε η έννοια της ανεξάρτητης της διαβίωσης του πως λοιπόν ο ανάπηρος μπορεί και πρέπει να ζει μόνος του και να ζει με τις δικές του ανάγκες και τα δικά του θέλω Όταν λοιπόν έκανα το πρώτο μου ταξίδι χωρίς τους γονείς μου, το 2012, για ένα πανευρωπαϊκό γεγονός που αφορά την ανεξάρτητη διαβίωση στο Στρασβούργο, ανακοινώνω και με μια δειλία μέσα μου γιατί σκεφτόμουν πώς θα το κάνω τι θα κάνω φοβάμαι γιατί είναι μεγάλο πράγμα να ξεπεράσει αυτό το φόβο φοβάμαι να μην είμαι με τους γονείς μου και είμαι το 2012 12 είμαι 25 χρονών οπότε αρκετά μεγάλος αλλά αυτό το φοβάμαι ήταν μεγάλο μεγάλους καθέφτες μέσα μου.

06:26 Οπότε τουλειώθα να φύγω, θα πάω μόνος μου. Έχω βρει μία φίλη μου η οποία θέλει να υποστηρίξει την ανάγκη μου στο ταξίδι ως προσωπική μου βοηθός και θα φύγω μόνος μου. Πέφτουμε κάτω. Λογικό είναι. Και για πάντα η πρώτη που ήρθε θα σε γυρίσουν πίσω με ένα φέρετρο. Αυτό σου είπαν οι γονείς σου Βεβαίως Γιατί φοβόντουσαν Πως θα είμαι μακριά τους Οπότε Εγώ και είχα δύο επιλογές Είτε να δεχτώ Των γονιών μου την άποψη Και να μην κάνω το βήμα μου Το άλμα μου Ή να πω παρόνες τις φοβίες Εγώ θα το κάνω Τελικά το έκανα Και από τότε ξεκίνησε το ταξίδι μου Το ποιος θέλω να είμαι Η ταυτότητά μου Βέβαια οι γονείς μου ως γονείς Ήταν από πίσω μου Είχαν έρθει χωρίς να παρεμβαίνουν Στο εκεί ταξίδι μου Αλήθεια Ήρθαν και πήγαν Στο Στρασβούργο ήμουν εγώ Εκείνοι πήγαν σε κάποιους καταρρέκτες στη Γερμανία Περίμενε περίμενε Ήρθαν κρυφά ή το γνώριζες Το γνώριζα θα έρθει το γνωρίζω θα έπαιρνε αλλά δεν θα με πλησιάστη και έτσι έγινε θέλω να σε πάω βασικά στο 1999 γιατί με ενδιαφέρει να πιάνουμε τα πράγματα

07:56 είναι τη γενέση τους κάπου μπήκες το 1999 στο χάρτη των ανατροπών το λέω και για όσους δεν γνωρίζουν αυτών των ανατροπών που θέλουμε να έχει η κοινωνία μας γιατί είναι εξελικτικές ανατροπές είχαμε μπροστά μας όλοι ένα τρανό παράδειγμα Δηλαδή νομίζω ότι όλοι είχαμε μείνει άφωνοι με αυτό που είδαμε και συνέβη Και αναφέρομαι έτσι στην 28η Οκτωβρίου που ήσουν ο πρώτος αριστούχος μαθητής με αναπηρία Ο οποίος παρέλασε και ήταν σημεοφόρος Πώς ήταν η ζωή πριν από αυτήν την κομβική συνθήκη Πώς ήταν η ζωή σου πριν Πώς ήταν εκείνη την ημέρα Και για το μετά θα πούμε μετά Εγώ δεν έκανα κάτι στα δικά μου μάτια δεν έκανα κάτι φοβερό θεωρώ ότι οι μεγαλύτερες ανατοπές έρχονται από τη μη γνώση δεν το έκανα για να πάρω τη σημαία έκανα αυτό που ήθελα τι εννοώ ήμουν άριστος μαθητής αλλά αυτό που ήταν το διαφορετικό ήταν ότι γιατί να δικαιούνται όταν είσαι αριστόχος μαθητής γιατί να δικαιούνται οι άλλοι κάτι και όχι εγώ αυτό ήταν για μένα το Κοινωνική ανισότητα. Ανισότητα λόγω αναπηρίας.

09:14 Λόγω βλάβης. Επιμένω στην εννέα βλάβη. Ωραία. Θα υιοθετήσω τη λέξη σου. Χαίρομαι. Ανισότητα λόγω βλάβης. Γιατί επιλέγεις να την πεις βλάβη. Γιατί δεν είναι αναπηρία. Ναι, αναπηρία γίνεται. Είναι αυτό που μου είπες πόσο ανάπηρος είσαι. Βεβαιωμένως γίνομαι ανάπηρος. Έχω μια βλάβη, μια πάθηση που με κάνει ανάπηρο. Ακριβώς. Γι' αυτό και επιλέγω και μια μεγάλη μέλη αναπηρία.

09:44 Είμαστε να ονοματίζουμε ανάπηρα άτομα, ανάπηρα άνθρωποι, όχι άτομα με αναπηρία. Γιατί δεν είναι η βλάβη μας που μας δυσκολεύει. Είναι ο τρόπος αντίληψης της βλάβης μας. Πολύ ωραίο. Πολύ ωραίο πλαίσιο. Αυτή είναι και η διαφοροποίηση μεταξύ της θεωρητικής αντίληψης αναπηρίας που είμαστε, αλλά το αφήνουμε εδώ. Άρα λοιπόν όσο ζούσα τη ζωή μου σαν άπλος μαθητής διάβαζα πήγα σχολείο ήμουν καλός μαθητής και δικαιούμουν κάτι γιατί να με το στερήσεις με ποιο σκεφτικό Ποιος ήταν ο νόμος που ήσχε Είχε ένας της δικτατορίας ένα πρωιτικό διάταγμα του τότε δικτατορικό διάταγμα που είχε παραμείνει εντελώς δικτακτορικό είχε παραμείνει δεν είχε αφαιρεθεί οπότε και το λέω και θα το λέω πάντα στη ζωή μου βρέθηκε μία καθηγήτρια η Ιωάννα Μακρύ η οποία για μένα ήταν είναι και θα είναι πάντα στη ζωή μου μια δεύτερη μάνα γιατί και πάμε πάλι πίσω στους γονείς μου οι γονείς μου μεγάλων ένα παιδί το οποίο η κοινωνία της έλεγε τότε δεν είναι ικανό παιδί.

11:08 Οπότε είχαν εκείνη τη δικιά τους ανησυχία πώς θα πάμε κοντά σε ένα σύστημα. Και αυτή η γυναίκα, η Ιωάννα Μακρύ, είπε όχι αυτό το παιδί ο Μικός Στέλιος δικαιούται κάτι που δικαιούνται όλα τα άλλα παιδιά γιατί όχι ο Στέλιος. Και ήταν αυτή μόνη της, και εγώ δεν το ξέρω κύριε γονείς μου, που τότε το δημοσιοποίησε το θέμα. Έγινε πρωτοσέρυδο στα τότε νέα.

11:38 Και τότε ξεκίνησε μια βδομάδα πριν μέρα με τη μέρα να φτάνουμε στην 28 Οκτωβρίου του 1999. Ένα βράδυ κοιμάμαι και ένα βράδυ ξυπνάω με δεκάδες τότε μικρόφωνα μπροστά σε έναν 15χρονο παιδί. Δεν μπορώ να περιγράψω ούτε σε μένα τον ίδιο πως εστάθηκε ο 15χρονος στέλιος μεγαλώνοντας σε μια πόλη της Αττικής υπάρχει εκεί πολύ όμως το κοροπή πηγαίνω στο σχολείο και την επόμενη μέρα το πω είναι να έχει 15 μικρόφωνα μυστά ένα ένα πολύ επιθετικό γεγονός το οποίο κατέλεγε σε κάτι πολύ όμορφο αλλά δεν υπήρχε γνώση το πως να γίνει διαχείριση. Και φτάνουμε στην 28η Οκτωβρίου που λίγες μέρες πριν υπήρχαν γράμμα ότι θα σου πετάξουμε να ράντια άμα παρελάσεις και γι' αυτό υπήρχε η αστυνομική προστασία και για να περάσω από τον κόσμο που είχε μαζευτεί πολύ δυνατική το κορπί δεν έχει ξαναδεί τέτοιο κόσμο προχώρεγε η αστυνομία δεν ξέρει κανείς τώρα για να ανοίγει το δρόμο για να μπορεί να περάσει η μαστική παρέλαση αυτό το γράμμα ήταν ένα ήταν ένα αλλά ήταν ένα γράμμα το οποίο

13:14 φαντάζομαι εξέφερζε πολλούς ότι δεν είσαι ικανός να σέβαι τόσο είναι σπουδαίο το γεγονός, δεν το συζητάμε αλλά να είσαι άξιος αντιπρόσωπος αυτής της να σηκώνεις ακριβώς την ελληνική ιστορία στις βλάτες σου άρα καλά σου λέει ο ελληνικός έθνος σωστό, σωστό, πολύ σωστό ποια ήταν η στάση του σχολείου αλλά και των συμμαθητών σου, όταν λέω σχολείο εννοώ τους εκπαιδευτικούς και τη διοίκηση και των συμμαθητών σου απέναντι στη βλάβη σου λοιπόν θα πω κι εγώ Ασχέτως σημαίας, ασχέτως παρέλασης Θεωρώ ένα μεγάλο κομμάτι Ότι είναι πολύ σύνθετο το ζήτημα Γιατί μητέρα μου Εγώ φεύγω από ένα Όταν πήγαινα σχολείο δημοτικό Πήγαινα στην Αγία Μαρίνα Η Αγία Μαρίνα είναι λίγο πιο κοντά στο Κοροπή Αλλά είναι άλλο μέρος Φεύγω λοιπόν από την Αγία Μαρίνα Που πήγαινα σε ένα Τριθέσιο πάυλα τετραθέσιο σχολείο. Δηλαδή καταλαβαίνεις Εμείς και εμείς. Όχι. Πρώτη δευτέρα μαζί. Κάναμε στην ίδια άθουσα.

14:31 Εμείς και εμείς. Αυτός. Τρίτη τετράτη μαζί και πέμπτη έκτη μαζί. Εβδομήντα παιδιά. Εβδομήντα πέντε παιδιά. Όλο το σχολείο. Φεύγω λοιπόν από αυτό το σχολείο. Ήταν ok εκεί. Ήταν πάρα πολύ ok γιατί μεγάλωσα με αυτά τα παιδιά. Οπότε μεγαλώντας δεν υπήρχε διαφορά ο στέλιος και τα παιδιά, ναι, οκ δεν μπορεί να το έχεις ο στέλιος, αλλά είναι ο στέλιος οπότε στην αντίληψή τους είμαστε μαζί, δεν υπήρχε διαφοροποίηση φεύγω λοιπόν από το σχολείο αυτό και πάω σε ένα μεγαλύτερο σχολείο, το γυμνάσιο πλέον με παιδιά που έχει το γυμνάσιο και επειδή υπήρχε στη μάνα μου η πληροφορία ότι δεν δέχονται καλά τους ανάπηρους μαθητές Της το είπε κάποιος Της το είπε κάποιος άλλος ακριβώς Τη πρώτη αντίδραση που ήταν της μάνα μου ήταν να πάει στον διευθυντή πρωτού φτάσω εγώ και να της πει το παιδί μου είναι καλό είναι αυτό, είναι το να είναι τ' άλλο και να υπάρχει έτσι μια φόρτη συναισθηματική που καταλήγει σε κλάματα και καταλήγει επόμενο θέμα αγκαλιάς και αφιλιά με τον τότε διευθυντή

15:46 με την έννοια ότι της είπαν της μάδελ μου εννοείται δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην δεν πάρουμε το στέλιο και γι' αυτό κατέληξαν και τα αφιλιά από εκεί και πέρα υπήρχε μία πολύ κανονική σχέση πολύ ισότιμη σχέση με όλο το σύστημα εκεί πέρα και το λέω αυτό γιατί για να πω για την πληροφορία που υπήρχε πριν. Ότι πρόσεξε πώς θα φτάσει ως τέλος εκεί γιατί δεν τους αποδέχονται καλά.

16:20 Άρα είναι ένα πολυπαραγωγικό ζήτημα. Είναι προγραμματισμός κοινωνικός. Και προσωπικός. Το πώς αντιλαμβάνεις ο ίδιος το πώς πρέπει να συμπεριφερθείς στους άλλους. Ήσουν μόλις 14 μηνών όταν διαγνώστηκες μηνοτιέα μυϊκή ατροφία. Σωστά. Μία νόσος η οποία δεν είχε πολύ καλά προγνωστικά. Σωστά. Θέλω να μου μιλήσεις και για τις δύο πλευρές.

16:50 Για την πλευρά των γονιών σου, το πώς είναι να ζουν με αυτή τη συνθήκη ενώ μεγαλώνουν το παιδάκι τους και το πώς είναι το παιδί να μεγαλώνει με αυτή την πληροφορία. Εγώ, οι γονείς μου αυτό που μου έχουν πει είναι ότι με το που μάθανε 14 μηνών ότι υπάρχω από αυτό το νόσημα χάθηκε και κάτω από τα πόδια τους και δεν μπορώ τεγούρα να φανταστώ πως είναι για ένα νέο για ένα δεύτερο νέο γονέα γιατί έχω έναν αδερφό μεγαλύτερο 16 χρόνια που καταλαβαίνεις ότι μετά από 16 χρόνια είναι σαν να ξαναγίνεσαι πρώτη φορά γονέας οπότε δεν μπορώ να φανταστώ πως ήτανε στην ουσία τους και στην πραγματικότητά τους αυτή η πληροφορία αλλά από ό,τι μου έχουν πει βέβαια ήταν δύσκολο με μεγάλη αγωνία φόβο, ανασφάλεια και μια δυσκολία ότι τι συνέβη τώρα μπορούσαν να αναπνεύσουν μάλλον ναι γιατί αναπνεύσαν καλά και πήγαν και βαθιά ανάσα που άνοιξε πολύ τα πνευμόνια τους σε τέτοιο βαθμό που είπαν πάμε και από βγει φαντάσου Δεν ξέρω πώς είναι το άλλο. Δεν μπορώ να σου πω τι έχω χάσει γιατί ξέρω πώς είναι η άλλη πλευρά.

18:15 Γιατί το λέω αυτό πάρα πολλούς χειμώνες όσο ήμουν παιδί-παιδί μέχρι την ηλικία των 10 χρονών τα Χριστούγεννα μου ήταν οι μονάδες συντατικής θεραπείας. με σωληνάκια φλέβες να σπάνε το κορμί να πονάει να μην ξέρω αν θα ζήσω να παίρνεις γονείς μου ο στέλεος πεθαίνει γιατί έχω έκανα λοιμόξυ του αναπνευστικού συστήματος και δεν έβγαινε η ανάσα έχω πέρασει πολλούς τέτοιους χειμώνες οπότε έπαιζα πολύ συχνά με το θάνατο Μέχρι την ηλικία των 12 ετών, στην οποία έπρεπε να κάνω ένα χειρουργείο, σπονδυλοδεσία, βασικό χειρουργείο για εμάς, και υπήρχε 50% πιθανότητα να ζήσω, 50% να πεθάνω, στο εξωτερικό, στη Γαλλία, σε ξένο μέρος.

19:17 Οπότε και άλλοι παράγοντες δύσκολοι. Και ήταν απόφαση των γονέων μου αν θα κάνω αυτό το χειρουργείο ή όχι. Κάναμε πολύ καλά που πήραν αυτή την απόφαση Και αυτό μου έδωσε χρόνια ζωής Αυτή το χειρουργείο Αλλά πάνω στο χειρουργείο Αφού τελείωσα έκατσα ένα μήνα εντατική Με σωληνάκια Να μπαίνουν στη μύτη μου Να φτάνουν στα πνευμόνια μου Να πονάω πάρα πολύ Να έχω παρεστήσεις Να παίρνω φάρμακα φάρμακα φάρμακα Γιατί είχα ένα πνευμόνι που δεν ήξερε να λειτουργήσει Και έβγαζε συνεχώς φλέματα, εκκρίσεις και δυσκόρεψε πάρα πολύ εκείνη τη ζωή μου κόψα να πεθάνω, αλλά πέτυχα το χειοργείο με το να νιώθω την Παναγία κοντά μου με το να βλέπω οράματα ότι θα βγω από την εντατική και να συμβαίνει αυτό την ημέρα που έκοψα στο όραμά μου στον ύπνο μου, στον κρύπνο μου δεν μπορώ να πω, αλλά να είναι πολύ ζωντανό αυτό το πράγμα όλα αυτά συνέβησαν δεν μπορώ να ξέρω πως τα βίωναν τώρα εγώ τα ζω σαν ένα δικό μου παραμύθι δεν λέω τι πέρασα λέω έπρεπε να τα περάσω για να είμαι εδώ σήμερα

20:43 Πόσο καιρό από τη ζωή σου μέχρι σήμερα έχεις περάσει στα νοσοκομεία μέχρι την ηλικία των 12 πρέπει να ήταν 30, 70, 40, 60. Από εκεί και πέρα πάρα πολύ γιατί ήμουν γιατρός. Άλλος γιατρός. Άλλο το κατ' επιλογή, άλλο το κατ' ανάγκη. Το λέω αστιαρυβόμενος γιατί πριν τρία χρόνια έπρεπε να κάνω μια χορευδιοκριστικτομή να φέρω στη χορή μου.

21:18 Όπου έμεινες 12 μέρες. Έμεινα 12 μέρες στο νοσοκομείο. Αυτό δεν ήταν το δύσκολο. το δύσκολο ήταν πριν που είχα περάσει περίπου από τον Απρίλιο μέχρι τον Αύγουστο με την ιδέα ότι θα πεθάνω. Ήταν δικαίου μου η ιδέα. Δικός μου φόβος. Είχε γίνει κάτι. Ήταν αμυγός δικός σου. Ήταν δικός μου αμυγός γιατί για να κάνω τη χειρουργία έπρεπε να κάνω τη τραχειοστομία.

21:44 Και στα δικά μου μάτια, γιατί ο καθένας άνθρωπος έχει τις δικές της ευφοβίες, Τα χειροστομεία ήσουν θάνατος Το έχω βάλει Είναι τόσο μεγάλο για μένα Γιατί το έχεις συνδέσει έτσι Είχες ακούσει κάτι, έχεις διαβάσει κάτι Είναι τελείως προσωπική Εκτίμηση Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν Μια πολύ κανονική ζωή Είναι δικιά μου ανασφάλεια Οπότε Από τότε Αυτούς τους μήνες, πέντε μήνες ζούσε ένα μικρό θάνατο κάθε μέρα ενώ έπρεπε να κάνω τις υποχρεώσεις μου στην Ευρωβουλή να είμαι λειτουργικός, ήμουνα λειτουργικός αλλά μέσα μου πέθανα κάθε μέρα φαντάζομαι κιόλας ότι επειδή είχα μεγάλη επιπλοκή μέχρι να κάνω το χειρουργείο είχα βάλει κι ένα σακουλάκι στην κοιλιά μου για να βγαίνει χωλή όλο αυτό το διάστημα γιατί δεν έπρεπε καθόλου να εκρήγνεται χωρίς γιατί είχα πολύ μεγάλο θέμα.

22:54 Οπότε φτάνω στο χειρουργείο μόνο με αυτό το φόβο. Δεν με νοιάζει το χειρουργείο, δεν είχα κανένα θέμα για το χειρουργείο. Είχα το φόβο της αρχαιοστομίας στο οποίο όταν αφαιρέθηκε ο Σωλήνας από το λαιμό μου μετά το χειρουργείο ένιωσα ότι έλυσα το θαύμα ότι άρχισα να κουνιέμαι μόνος μου δεν ξέρω ήταν πολύ βαρύ πολύ βαρύ για μένα και έκλαιγα απίστευτα ήταν απίστευτο το συνέστημά μου αυτό ανακούφισες και χαράς και γαλήνης τα πες πολύ καλά ποια είναι η ανώτερη δύναμη στην οποία πιστεύεις είναι ο Θεός τον λέμε Θεό είναι ο Θεός μας με την ευρία έννοια με την ορθόδοξη χριστιανική πίστη κάτε σε λες ότι άκουγες έτσι μια φωνή λες ότι έβλεπες οράματα όπως τα χαρακτήρισες τι έβλεπες και τι άκουγες τότε το το 96 που έκανα το χειρουργείο Βρίσκοντας δύο πράγματα, δύο πολύ ζωντανά πράγματα, καταστάσεις.

24:14 Το ένα ήταν, ήμουν τρίτη και είδα ένα τεράστιο φως μέσα στα μάτια μου, που αν αυτή τη στιγμή το βρήκαμε αυτά τα μάτια θα είχα τυφλωθεί 100%. να μου λέει μάλλον ήταν δευτερά να μου λέει η φωνή δεν θα βγεις αύριο τρίτη μπορεί να βγεις τετάρτη την πέμπτη θα βγεις σίγουρα από τη μέθαινα ούση και βγήκα φρέμπτη αλλά ήταν αυτή η κατάστη δεν μπορώ ακόμα και σήμερα να τη χαρακτηρίσω τι ήταν αλλά είναι βίωμα και η δεύτερη φορά και δεν μπορούσα να μην το έπαιξε ο γιατρός γιατί ήμουν στην Γαλλία, οπότε δεν μιλάχανε ελληνικά.

25:07 Και τη δεύτερη φορά ήταν πάλι εκεί που χωρίς να υπάρχει κάτι γύρω μου ένιωσα ένα αεράκι να με σκεπάζει. αλλά δεν μπορούσε να υπάρχει γύρω μου κάποια πηγή γιατί ήμουν μέσα σε ΜΑΦ Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας δεν υπήρχε κάτι να βγάζει αέρα και εκείνο το βράδυ είχε πάει ο θείος μου στην Παναγία την Πλουσιότητα να προσευχηθεί οπότε για κάποιον που είναι τυχαία δεκτώ για μένα είναι κάτι άλλο Στέλιο πως θυμάσαι το σπίτι της οποίας μεγάλωσες.

25:52 Είχε αγωνία, είχε χαρά, είχε χαρά και αγωνία, τι υπερίσχυε. Ήταν ένα σπίτι ενός μεσοαστικής οικογένειας. Τι εννοώ, καυγάδες, τσακωμούς, με έναν γονέα πατέα να πρέπει να βγάλει τα προστοζή για να ζήσει η οικογένειά του. Με ταξίδια, με χαρούμενες στιγμές, τραπέζια, ευρέδια, φυσικοθεραπείες, πισίνα. Γιατί οι γονείς μου, για να είμαι εγώ καλά, έκτισε ο πατέρας μου στο εξωτικό μας, που μετά είναι σπίτι μας, στο Λαγονίση, πισίνα.

26:43 Για να κολυμπάω κάθε μέρα και έκανα κάθε μέρα πισίνα. Όχι για να περάσω καλά, γιατί έβλεπε. δεν τη φαντάστηκα με φλαμίνγκο ακριβώς γιατί κάποιος βάγκοει φυσίνα και να λέει χλίδα φαντάζου για να είναι δεν θέλω να το μεταφέρω στα σημερινά λεφτά αλλά φαντάζου τότε για να ζεσταθεί αυτό το νερό και έκαμε ένα τόνο πετέλιο το μήνα οπότε έπρεπε να γίνει οπότε ήταν ένα τέτοιο σπίτι και το λέω αυτό για να επισημάνω ότι δεν στη δικιά μου οικογένεια δεν ήταν επίκεντρο η βλάβη μου ήτανε ο Στέγιος ως παιδί μας ο άλλος γιος είχε κάνει τη δικιά του ζωή στρατό σχέσεις διαβίωση στο δικό του σπίτι παντρελιά είχε προχωρήσει τη ζωή του αλλά ο Στέγιος μεγάλωνε οπότε αυτή ήταν Αυτή ήταν η καθημερινότητα Όταν δεν γίνονταν παρεμβάσεις Από τα άλλα που σου είπα προηγουμένως Είχατε κάποια βοήθεια στο οικονομικό κομμάτι Από το κράτος κάποια στήριξη Πέρα από αυτά που δίνει και μέχρι τώρα Ένα παραπληκτικό επίδομα λέγεται Και ένα επίδομα μετακίνησης Έτσι ονομάζονται Τα οποία περίπου είναι αυτά που ήταν τότε και τώρα

28:17 Πόσο είναι, Στέλιο, έτσι ο περιεργός Υπάρχουν διαβαθμίσεις Υπάρχουν κάποιοι που παίρνουν επίδομα Δρέπομαι να το πω 440 ευρώ Αυτό είναι η τροπή Και κάποιοι που παίρνουν 790 ευρώ Το πρώτο πρόγραμμα ήταν ότι για να κάνω Εγώ αυτό το χειρουργείο που είχα κάνει Που σου είπα στην Καλία Επειδή ένας γιατρός Δεν υπέραψε Ότι αυτό το χειρουργείο δεν γίνεται στην Ελλάδα το χρεωθήκαμε και το χρεωθήκαμε με ένα ποσό το οποίο φαντάσου κοινωνικό κράτος της Γαλλίας μας είχαν πει ένα χή ποσό 12 εκατομμύρια τότε μιλάμε για δραχμές τότε και τελικά κόστισε με όλες αυτές τις επιπλοκές που πέρασαν γύρω στα 23 εκατομμύρια 22 δεν μας χρεώσανε τη διαφορά μας χρεώσανε μόνο αυτά που μας είχαν πει εξ αρχής ότι θα χαρωθούμε που να χάνει ένα κράτος από κάποιον ξένο για το κράτος 10 εκατομμύρια δεν είναι φοβερό ποσό αλλά είναι μεγάλο ποσό είναι μεγάλη κίνηση αυτό είναι το σημαντικό ότι είναι σπουδαία το γεγονός και είχα την τύχη να κάνω αυτό το χειρουργείο εκεί που έπρεπε να το κάνω γιατί έγινε

29:38 για την τότε που είχε μια καλύτερη μέθοδος από αυτή που γινόταν εδώ στην Ελλάδα έγινε με το εφάπαξ του πατέρα μου Δηλαδή τότε συνταξιοδοτήθηκε και είχαμε τα χρήματα για να κάνουμε αυτό το χειρουργείο. Γι' αυτό σου λέω, το όταν έχεις μια βλάβη και τέτοια βλάβη, είναι πολυπαραγωγικό το ζήτημα. Το πώς και το πού θα καταλήξεις.

30:06 Αλλά, λέγαμε ότι δεν πρέπει να είναι τόσο πολυπαραγωγικό. Πρέπει να έχουν όλοι το δικαίωμα. να μπορούν να ζήσουν τη ζωή που θέλουν. Και γι' αυτό βάζω το πόσο σπουδαίο είναι η ανεξάρτητη διαβίωση. Γιατί είναι σπουδαίο το να έχεις την επιλογή να κάνεις τα πράγματα όπως το θες, ανεξαρτήτως σε ποιο κοινωνικό-οικονομικό επίπεδο βρίσκεσαι.

30:34 Οι γιατροί τι ρόλο έχουν στη ζωή σου σήμερα? Με όποια έννοια? Με όποια έννοια μου ορίσεις εσύ. Καμία. Δεν έχω καμία βοήθεια με τους. Έχω να πάω σε γιατρό Για να δω κάτι για την ασθένειά μου Πρέπει τα τελευταία χρόνια Τη τελευταία φορά που πήγαν Ήταν Όταν ήμουν αίθουσος Δεν θέλω να έχω καμία επαφή Κακό Ξεκάθαρα Είναι φόβος σου ε Είναι κακό που δεν πάω γιατί δεν με προσέχω Αλλά ναι είναι φόβος μου Δεν πάω γιατί φοβάμαι Και άρα δεν με προσέχω Ναι εννοείται ξεκάθαρα Δεν νιώθεις λίγο έτσι άσχημο με αυτό που λέεις αυτή τη στιγμή.

31:16 Καθόλου. Γιατί. Καθόλου. Πρέπει να κάνουμε όλες τις εξετάσεις. Κοιτάω την κάμερα. Πρέπει να κάνουμε όλες τις εξετάσεις. Και αυτό που λέω μην το ακούτε είναι λάθος. Σας το λέω εγώ. Εγώ που βέβαια δεν το κάνω. Αλλά είναι κάτι το οποίο επειδή με έχει βασανίσει από μικρό. Δεν θέλω να έχουμε και πολύ αντιμέτωπος. Είναι απαραίτητο όμως μια φορά το χρόνο Όπως όλοι οι άνθρωποι, όλοι μας Να κάνουμε τις εξετάσεις μας Αυτά τα κάνω, δεν συζητώ Το κρατάω Αυτό εννοείται τα κάνω Δεν κοιτάω πράγματα Για την νόσο Για πράγματα που σχετίζονται με την νόσο μου Ενώ θα έπρεπε Θα σου πω Το 2017 βγήκε Μια Ένα ένα φάρμακο για την ασθενειά μου στην Ελλάδα έφτασε το 2018 έκανα ένα χρόνο να το σκεφτώ να πάω να το κάνω μετά από πολλή πίεση φόβο, ανασφάλεια κουλουβού κουλουβού έκανα ένα χρόνο γιατί είναι μια ειδική διαδικασία που κάνω πρέπει κάθε τέσσερις μήνες να κάνω εξονική τομογραφία, κάνω σου είναι οτιέρα παρακέντηση και για να μπει το φάρμακο με συμποριτική μου στήριξη στο νοτιέρο

32:42 μυαλό για να γίνει η έχηση. Όλα αυτά μείναμε φόβοι. Οπότε έπρεπε να πάω πολλές βαθιές ανάσες για να κάνω την διαδικασία αυτή. Φαντάσου και το έχουμε έτσι λίγο σαν τα λειτουργία την προηγούμενη βράδυ που πες ότι αύριο έχω να κάνω το φάρμακο, σήμερα το βράδυ θα νιώθω ότι αύριο θα πεθάνω. είναι δικιά μου σκέψη. Αυτή είναι μία έννοια που την καλύπτει το κράτος.

33:08 Ναι, αυτό είναι. Γιατί το φαντάσου ότι κοστίζει τρεις φορές το χρόνο που γίνεται περίπου πλέον 70.000. Και για τις τρεις φορές. Ναι, ναι. Έτσι η αίσια. Όταν ξεκίνησε και ήρθε στην Ελλάδα ήταν περίπου στις 110.000. Και φαντάσου τώρα ότι είμαστε περίπου με αυτή την όσο περίπου 110 με 120 άτομα. Οπότε βάζει το ποσό... Στην Ελλάδα.

33:39 Ναι, στην Ελλάδα. Βάζει αυτό το ποσό επί αυτά τα άτομα. Αυτά καλύπτονται, τα ιατρικά καλύπτονται. Γιατί υπάρχει αυτή η αντίληψη. Έχουμε μια δυσκολία στα κοινωνικά. Ποια ήταν, Νεστέλιο μου, η πιο σκοτεινή σου περίοδος μέχρι σήμερα? Δεν θα το βάλω σκοτεινή. θα το βάλω κοινωνικά ο μεγάλος μου φόβος ως έφηβος που για μένα ήταν πολύ σκληρό αγωνιώδες δεν θα κάνω σχέσεις δεν θα έχω ερωτικές επαφές ότι είμαι ανίκανος να αγαπηθώ αυτό ήταν αυτό έχω ως πιο βαρύ δεν βάζω δεν ξέρω κάτι άλλο Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι άλλο. Γενικά, τη μαυρή θα την αφήνω πίσω μου.

34:35 Δεν κάνω καλό, γιατί πρέπει να επεξεργαζόμαστε πάρα πολύ τις δυσκολίες μας, αλλά δεν μου έρχεται κάτι σε δυσκολία, έτσι, το οποίο δεν μπορούσα να ξεπεράσω. Αν το βάλουμε καθημερινότα, θεωρώ το χειρουργείο με την τραχειοστομία, ήταν αυτό που βίωσα πιο σκληρά. Επίσης, το γιατί σε μένει ένα αυτοκτονικό. Αν ένας άνθρωπος αναλογιζόταν κάθε μέρα για τι του συμβαίνει, ό,τι του συμβαίνει, όλοι μας γίνεσαι μια τρύπα, ένα δοχείο, που απορροφά μόνο αρνητικούρα.

35:15 Κατάλαβες τι θα σου πω. Ξέρεις, τώρα με βάζεις... Εντάξει, γράφονται τώρα, αλλά δεν πειάζει, φαντάζομαι. Είχες πει, ξέρω, μια φασανάτης, Κρύσιο, που πεις για τη μητέρα σου. Πόσο με... Αυτό πόσο με... Είναι πολύ σπουδαίο το βίωμά σου. Και είναι πάρα πολύ δύσκολο... Όχι δύσκολο, είναι... Επειδή δεν έχουμε μάθει να μιλάμε για θέματα ψυχικής υγείας ακόμα και τόσο βαριά.

35:44 Είναι αυτό... Και γιατί το ζητές, αλλά έγινες αυτό που έγινες. Άρα δεν υπάρχει Είμαστε εμείς το πως Καταναλώνουμε και πέπτουμε Ό,τι μας συμβαίνει Είμαστε το τραύμα μας και το θαύμα μας μαζί Ακριβώς Για αυτό αυτή η σειρά λέγεται από το τραύμα στο θαύμα Γιατί ό,τι μας συμβαίνει είναι αυτό που είμαστε σήμερα Απόλυτα ακριβώς Γιατί αν δεν ήμουν εγώ αυτός που ήμουν Δεν ξέρω ποιος θα ήμουν Καταρχάς Ακριβώς Επειδή έχω πάρα πολύ στη ζωή μου Πάρα πολύ και το νιώθω παρόρμηση νομίζω η παρόμοιση μου είναι στο φουλ οπότε νοητικά έχω μια παρόμοιση το σώμα μου με σταματάει μου δημιουργεί μια αναμπάλανς μια ισορροπία και με έχει οδηγήσει αυτή την μη επεξεργασμένη ενέργεια να την κάνουν πιο επεξεργασμένη και να με οδηγήσει εδώ οπότε είναι απόλυτα σωστό αυτό που λες και μου αρέσει πάρα πολύ πώς διαχειριζόμαστε το όποιο τράγωμα μας, την όποια συνθήκη μας.

36:54 Πρωτού μπούμε στο κομμάτι των ερωτικών επαφών, θα ήθελα να μου πεις εάν στο μέχρι σήμερα σου έχεις αισθανθεί περιθωριοποιημένος, αν έχεις αισθανθεί ότι είσαι δακτυλοδεκτούμενος λόγω της διαφορετικότητάς σου εντός και εκτός εισαγωγικών, που δεν μου αρέσει καθόλου αυτή η λέξη να πω λόγω της βλάβης έτσι όπως το λες την επαναδιατυπώνω λοιπόν θα ήθελα να μου πεις ας το θα το αφήσω λοιπόν όπως είναι αν λοιπόν έχεις δεχτεί ρατσισμό και αν σε έχουν κάνει να αισθανθείς μοναξιά γενικά προσωπικά όχι Έχω δύο περιπτώσεις εφηβικές, το οποίο θεωρώ ότι είναι πλέον τότε που συνέβη ήταν μεγάλο για μένα, για τον έφηβο, αλλά τώρα είναι κουτό ότι για παράδειγμα μια παρέα που ήταν να βγούμε έξω, ενημερώθηκα με κάποιο τρόπο ότι δεν θέλουμε το στέλιο να έρθει μαζί του και υποτίθεται ότι ήμασταν μια παρέα που κάναμε κάποια πράγματα μαζί το ίδιο και λίγο πιο μεγάλος ήταν 18-17 έχουμε βγει είμαι στην Πάρο έχουμε βγει έχουμε πάει με ένα φίλο μου εκεί και τη μάνα του βγαίνουμε έξω το βέρο

38:35 γνωρίζουμε κάτι κοπέλες και το επόμενο βράδυ ξαναπάμε να βγούμε και ήταν του τύπου μην έρθεις εσύ που βέβαια οι κοπέλες ήρθαν λόγω ότι ήμουν εγώ γνωστός και με πλησίασα. Μα πήγα να το πω αλλά δεν έχει σημασία για τότε ήταν δύσκολα τώρα είναι αστεία. Οπότε τα πιο μεγάλα που θυμάμαι αυτόματα είναι αυτό από εκεί και πέρα όμως είναι τα κοινωνικά που όπως λέτε για τις γυναίκες και εδώ μπαίνει ένα μεγάλο μια μεγάλη πάντα σας την πω μετά το γυαλόνιο ταβάνι που πρέπει να σπάσει υπάρχει και για τους αναπηρούς ένα ταβάνι που λέει ότι μέχρι εκεί φτάνεις μέχρι εκεί είναι η ικανότητα σου μέχρι εκεί μπορείς κάθε φορά και πρέπει να το ξεπερνάς βάλει λοιπόν τώρα αναπηρία και γυναίκα.

39:35 Ωραία, πάμε να τα ενώσουμε λίγο. Πότε είχες την πρώτη σου σεξουαλική επαφή? Στα 23. Είχες όμως ορμές μέχρι τα 23. Πάρα πολύ. Για μένα, και γι' αυτό έγινε και σεξουαλόγος, θεωρώ. Για μένα η σεξουαλική επαφή εντός ορικών είναι η λέξη επαφή γιατί το ξέρεις πολύ καλά. Η σεξουαλική επαφή είναι το πριν, το κατά τη διάρκεια και το μετά και το πώς μπαίνεις στο πριν, οπότε είναι ένα σύνολο για μένα λοιπόν το σεξουαλικό περιβάλλον ήταν πολύ έντονο μέσα μου από πολύ μικρός μπορούσες να έφτασες δεν ξέρω αν πρέπει να το πω αυτό θα το πω όμως όταν έκανα φυσικό θεραπεία και ήμουνα στην ηλικία μεταξύ έντονα και 13 γιατί δεν μπορώ να το προσδιορίσω ακριβώς.

40:33 Σκεφτόμουν ότι θέλω να μείνει κινητικότητα των χεριών μου έτσι ώστε όταν μεγαλώσω και κάνω σεξ να μπορώ να πιάνω το στήθος της γυνακής. Μα είναι τόσο γλυκό, είναι τόσο ανθρώπινο. Αλλά σου λέω, το είχα από πολύ μικρή ηλικία αυτό το πράγμα. Οπότε το θεωρώ κάτι πολύ σπουδαίο και σημαντικό για την προσωπικότητα του ανθρώπου.

41:03 Δεν μπόρεσα ποτέ να αυτοεικανοποιηθώ γιατί δεν είχα μικρός είχα την κινητικότητα για παράδειγμα έπαιζα βιντεοπαιχνίδια. Μεγαλώντας την έχασα. Αλλά δεν είχα την τόση δύναμη για να αυτοεικανοποιηθώ. Οπότε εγώ δεν το έχω βιώσει αυτή τη διαδικασία. Το έχω βιώσει με τη βοήθεια των διαφορετικών συντρόφων. Την αυτοκανοποίηση.

41:38 Ωραία. Στα 23 λοιπόν. Έγινε με τη βοήθεια ερωτικού βοηθού. Εσύ και οι σύντροφοι. Εγώ και οι σύντροφοι. Πάντα. Από τα 23 μέχρι τα 40 εγώ και οι σύντροφοι. Ωραία. Έχεις σχέση τώρα. Έχω σχέση, ναι, φυσικά. Ζούμε και μαζί τα τελευταία 7 χρόνια πλέον. Πώς ήταν η πρώτη σου ερωτική επαφή? Πολύ βαθιά. Πολύ δύσκολη γιατί ήταν ένας άνθρωπος η οποία δεν πρόκειται ότι θα φτάναμε σε ερωτική επαφή Ξεκινήσαμε, ήταν η διαδικτυακή επαφή Θέλω να είμαι μαζί σου Θέλω εγώ να είμαι μαζί σου στέλιο Περνάει ένα καλοκαίρι Κάνει μια δραστηριότητα εκεί Εκείνη μετά ερωτεύεται κάποιον άλλον Με απορρίφτει Εγώ να τη θέλω γιατί Μου δημιούργησε κάτι πάρα πολύ όμορφο Για πρώτη φάση ζωή μου αυτός ο άνθρωπος και δεν ήθελα να το χάσω τη διεκδικώ δεν σε θέλω, δεν σε θέλω, δεν σε θέλω την αφήνω έρχεται κοντά μου κάνουμε μια σχέση έξι μηνών και με απολύττει για τον ίδιο λόγο που με είχε βοήθησει και την πρώτη φορά το βασικό της κομμάτι και το καταλαβαίνω δεν το δέχομαι αλλά το καταλαβαίνω

43:23 υπήρχε πίεση από το οικογενειακό περιβάλλον ότι που πάω να μπλέξω. Σκληρό. Φαντάσου με αυτή την κοπέλα προχώρησα στη ζωή μου προχώρησα στη ζωή της και μιλάγαμε μέχρι όταν έκανα την πλέον σταθερή μου σχέση. Δηλαδή μετά από μια ή πέντε έξι χρόνια μιλάγαμε πάρα πολύ έντονα. Το σεξ είναι κάτι που ευχαριστιέσαι. Πάρα πολύ. Απίστευτα με την έννοια ότι σου δημιουργεί ένα συνέστημα το οποίο δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να το συμπληρώσει, περιγράψει, αναπληρώσει με κάτι άλλο.

44:14 Αλλά θέλω να είμαι απόλυτα σταθερός σε αυτό που λέω. Το τι σημαίνει σεξ για τον καθένα είναι τελείως διαφορετικό. Τελείως διαφορετικό. τι σημαίνει ερωτική επαφή ας πούμε γιατί σεξ μπορεί να είναι και ένα βλέμμα ερωτική επαφή είναι πάρα πολύ διαφορετικό οπότε αυτό που λέμε αν μείνουμε μόνο στην εννοία της διείζησης ναι είναι κάτι απίστευτα απολαυστικό και αναζωογονητικό Αναζωογονητικό.

44:54 Το πρόβλημα είναι ότι αν το βάλουμε πάλι σε κοινωνικό κομμάτι επιθυμεί μάλλον γιατί εγώ γίνομαι σεξουαλόγος γίνομαι σεξουαλόγος γιατί δεν κάνω σεξ οπότε ικανοποιούμε μέσα της δουλειάς μου. Ποιος είμαι εγώ για να κάνω σεξ αφού εγώ δεν κάνω σεξουαλικές επαφές. Αυτές είναι προτάσεις τις οποίες έχεις αντιμετωπίσει από άλλους.

45:21 Οπότε υπάρχουν κάποιες αντιλήψεις οι οποίες δεν ταιριάζουν στο μυαλό κάποιων κοινωνικών ομάδων με αυτό που είμαι εγώ. Έκανες ένα διαιτές σεμινάριο σωστά στη σεξουαλόγια. Γιατί αποφάσισες να το κάνεις? Γιατί θεωρώ Και όπως είναι Θεωρούσα και όπως κατάλαβα μετά Ότι είναι Μεγάλο κομμάτι της προσωπικότητάς μας Είναι ένα Όπως έχουμε και άλλα κομμάτια Είναι ένα και αυτό που Πιάνει ένα μεγάλο Υποσύνολο Αν φανταστούμε Ένα κύκλο τι είναι προσωπικότητα Αυτό πιάνει ένα μεγάλο Κομμάτι του οπότε επειδή το πώς μπαίνεις και όλα αυτά που είπαμε πώς μπαίνεις, πώς βγαίνεις, πώς είσαι είναι κομμάτι της προσωπικότητάς σου και η προσωπικότητα είναι κομμάτι του πώς είναι η ψυχική σου υγεία και είμαι ψυχίατρος το διάλεξα Πότε αναζήτησες την ψυχοθεραπευτική οδό για τον εαυτό σου που μετέπειτα το έκανες και άρεξε το κομμάτι της ζωής σου καθότι ψυχοθεραπευτής καθότι ψυχίατρος.

46:45 Ψυχίατρος. Αργά. Το έκανα με τη σωστή έννοια, όχι μόνο γιατί πρέπει να εκπαιδευτώ, με το να το κάνω για μένα. Η μένα προτεραιότητά μου ήταν να το κάνω για μένα. Το έκανα όταν ήμουν ειδικευόμενος ψυχίατρος. Να πούμε ότι έχεις τελειώσει την ιατρική σχολή Αθηνών. Α, ναι. Κάπου να το βάλουμε κι αυτό. Ναι, είμαι αριστόχος απόφυτος της ιατρικής σχολής Αθηνών.

47:10 και και αν και έχω ακούσει τι θα πει αυτό πως και γιατί μου χαρίστηκαν κουλουπού κουλουπού ότι σου χαρίστηκαν λόγω της βλάβης σου οπότε μες στην δικότητά μου που και εκεί το να μπορέσω να γίνω ειδικευόμενος, σωστός ειδικευόμενος έπαιρνα ξεπεράσω και εκεί εμπόδια γιατί για να μπορέσω να είμαι 100% λειτουργικός ψυχήρατος χρειάζομαι κάποιον άνθρωπο κοντά μου, το πώς θα γίνει αυτό δεν ήταν αντιληπτό οπότε έπρεπε εγώ κάθε μέρα να ζητάω από τον τότε διευθυντή μου άσε με να έχω έναν νοσηλευτή που τον πλήρωνα εγώ να είναι κοντά μου για να μπορέσω να καλύπτω τις ανάγκες της ειδικότητάς μου τον πλήρωνα εγώ το βάζω αυτό γιατί τίποτα δεν είναι δεδομένο ότι Και το λέω αυτό γιατί όταν θέλουμε να ξεπεράσουμε κάποια όρια, πρέπει να επενδύουμε σε κάτι.

48:18 Εγώ επένδυσα στην υποστήριξή μου για να ξεπεράσω το να μην είμαι, γιατί έτσι ήμουν για τέσσερις μήνες σε ένα δωμάτιο. Έβλεπαν όλους τους δικαιωμένους να κάνουν στιγμές και εγώ να περιμένω το κάτι και να γυρνάω σπίτι μου και να κλαίω. Γιατί έλεγα αυτό θα είναι το μέλλον μου, φοβόμουν το αύριο. Αλλά επιμονή, επιμονή, επιμονή Και επειδή βρήκα Και ανοιχτά αυτιά γιατί μπορούσε Μέχρι το τέλος να μου είναι κάποιος Όχι, δυστυχώς είχε την εξουσία Αλλά ευτυχώς είχε την θέληση Δυστυχώς είχε την εξουσία Ευτυχώς είχε την θέληση Το υπερθεματίζω, είναι υπέροχο Σε μια κοινωνία ζούμε Και εγώ είμαι Αιρεχικά Δυστυχώς Για κάποιον άλλον πιο πάνω Και κάποιος αιρεχικά είναι πιο πάνω από μένα.

49:09 Και πιο πάνω από μένα υπάρχει και κάποιος άλλος πιο πάνω από εκείνον. Οπότε, ναι, αυτό είναι. Αλλά φαντάσου τώρα έναν 23χρονο νέο ειδικευόμενο να κάθει σε ένα χώρο το 1 τέταρτο από αυτόν εδώ το χώρο που βρισκόμαστε τώρα και να κοιτάει έξω ένα παράθυρο το τίποτα και να βλέπει ο Λουσάριος να είναι ενεργή. Και αυτός να μην κάνει τίποτα. Και το μυαλό να δουλεύει στις εκατοχιλιάδες στροφές.

49:39 Και να λέει αυτό έτσι θα προχωρήσω. Αλλά το ξεπέρασε. Και πήγαν παρακάτω. Και μετά οι διευθυντές μου λέγανε πιστεύω ότι δεν θα κάνεις αλλά ήσουν καλύτερος από πολλούς άλλους ειδικευόμενους. Δεν το λέω για αυτό το κόμμα. Το λέω μόνο για να ακουστεί ότι δεν έχουμε κανένας ιδέα ο απέναντι μας Τι περνάει Ποιος είναι Το τι περνάει το αφήνει δεν νοιάζει Ναι αλλά αυτό που περνάμε μαζί Είναι τη δύναμη για να σκαρφιστούμε πράγματα Που θα ανοίξουν το δρόμο για τη ζωή μας Ναι αλλά εγώ μπορεί να ήμουν και βολιψάκιας Να καθόμουν εκεί Να έρθω στο παράθυράκι μου Με την καφεδούπα μου δώ μου λίγο καφέ Και να περνάω τα πέντε τριά μισή χρόνια Να περνάω το χαϊτάκι μου Να έλεγα ότι είμαι ψυχίατρος ψυχίατρος και έξω να σκοτώ να ακούσω σωστά είναι θεωρώ είναι είναι το κομμάτι περισσότερο του δεν ξέρουμε απέναντι ποιον έχουμε και πρέπει να είμαστε ανοιχτοί στο οτιδήποτε φεύγει το κομμάτι των δικών σου σπουδών επαγγέλματος 2019 μπαίνεις στο πολιτικό τερέιν με τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

51:03 Πώς έγινε αυτή η πρόταση, πώς δημιουργήθηκε αυτή η συνθήκη. Η συνθήκη έγινε με το σκεφτικό ότι τώρα είναι η ευκαιρία να μιλήσω για τον Πρωθυπουργό Βοηθό. Και αν δεν γίνει τώρα, δεν θα γίνει. οπότε ήταν αυτό ότι θέλω να κατέβω θέλω να στηρίξω ωστόσο θέλω και να γίνει αυτό πραγματικότητα ο προσωπικός βοηθός το οποίο και έγινε εν μέρη με την έννοια ότι μετά από δύο μισή χρόνια έγινε ένα πιλωτικό πρόγραμμα τρέχει τώρα, έχει τρέξει για το πως μπορεί να λειτουργεί στην Ελλάδα εννοείται αυτό χρειάζεται χιλιάδες βελτιώσεις αλλά μπήκε ο πρώτος σπόρος στην πολιτική δυστυχώς χρειάζεται πάρα πολλά χρόνια από τότε που μπαίνει μια ιδέα μέχρι να ελιοποιηθεί σωστά η ιδέα να περάσουν για να δούμε όλη την εικόνα Γιατί χρειάστηκε να απολογηθείς τον Παύλο Πολάκη Γιατί είναι όλα αυτά που συζητάμε με την έννοια ότι εγώ σκέφτομαι έναν κόσμο το οποίο δεν έχουμε ανάγκη τα επιδόματα δεν έχουμε ανάγκη τα το σε λυπάμαι και σε στηρίζω και σε στηρίζω δεν σε στηρίζω σε βάθος χρόνου

52:47 πυροσβεστικά όποια λέξη και αν βάλουμε σωστό αυτό αλλά συστηρίζω βέβαια αν ήταν μακροπρόθεσμη στήριξη δεν θα λέγω ότι ήταν επίδομο εκεί θα καταλήξω οπότε παρεξηγήθηκε, απομονώθηκε και παρεξηγήθηκε μία λέξη μου γιατί όταν λέω δεν θέλω επιδόματα γιατί αυτό πάθηκε ως έννοια εννοούσα ότι δεν θέλω να χρειαζόμαστε θέλω να υπάρχει υπηρεσία εκεί να με περιμένει και εγώ να τη χρησιμοποιήσω για να ζήσω τη ζωή μου που θέλω.

53:28 Σε έχω απέναντί μου και ως γυναίκα πρωτίστως δεν γίνεται να μη σε ρωτήσω για το 2021 στο Ευρωκοινοβούλιο όπου ψήφισες κατά των αυλώσεων και μετά χρειάστηκε να ξανατοποθετηθείς επί του θέματος. Θέλω να μου το εξηγήσεις αυτό. Βεβαίως. Πάμε με το μυαλό μου όπως το σκεφτόμουν εγώ. Το τι έκανα μπορώ να καταλάβω γιατί είχε αυτό το αντίκτυπο.

54:01 Καταλάβεις, ήταν μια τροπολογία σε ένα γενικότερο ψήφισμα το οποίο αφορούσε τα δικαιώματα του παιδιού. Γενικότερα. Και είχε τοποθετηθεί μια τροπολογία από το ECR, το αντίστοιχο κόμμα, το αδελφό κόμμα της Ελλάδος-Ελληνική Λύση, αυτή την τροπολογία και την υποστήριξη. Με πιο σκεφτικό, όχι αυτό που πέρασε για πολιτικούς λόγους, την υποστήριξα που δεν είχε καμία σχέση αυτό με εμένα, την υποστήριξα με την έννοια ότι στο δικό μου μυαλό η έννοια της βλάβης δεν πρέπει να είναι κομμάτι για να διακοπεί μια κύηση οπότε είναι καλό να μπορέσουμε να φτιάξουμε τις συνθήκες για τη γυναίκα για να μπορέσουν να μην βάζουν έχει το παιδί μου βλάβη διακόπτω την κύηση αλλά να μπαίνει ότι έχω το παιδί μου βλάβη έχω τις κοινωνικές προαρχές και βλέπω τι κάνω με το παιδί μου όχι ως παιδί Αλλά αυτό είναι πολύ ρομαντικό Από ό,τι σου έχω πει μέχρι τώρα θεωρείς ότι είμαι ρομαντικός δεν ήταν κατά των γυναικών ήταν υπέρ μιας κοινωνικής συνθήκης η οποία δυστυχώς ακόμα δεν υπάρχει

55:40 Ναι, αλλά όταν λέμε είμαστε κατά των αμβλώσεων, σημαίνει ότι στερούμε... Δεν υπάρχω κατά των αμβλώσεων, αυτό βγήκε. Είναι ξεκάθαρο. Είχες πει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαστρέβλωσε την τοποθέτησή σου. Ακριβώς. Γιατί είναι αυτό ακριβώς που είπαμε. Άρα εσύ ουσιαστικά έκανες μία τοποθέτηση... Ήταν μία τροπολογία... Επί της τροπολογίας...

56:00 Όχι, εγώ έκανα μία ψήφισα την τροπολογία η οποία έλεγε ότι προστατεύουμε το παιδί κατά τη διάρκεια από την πρώτη στιγμή της σύλληψης που για μένα λάθασμενα και το τονίζω μετατράπηκε στο μυαλό μου ότι δεν πρέπει επειδή είναι και το βιωμά μου στο λόγο, ότι να θεωρηθεί η βράδυ ανασταλτικός παράγοντας μοναδικός ανασταλτικός παράγοντας Ό,τι θέλει ο παιδί.

56:35 Άρα ουσιαστικά κούμπωσες το βίωμά σου στην τροπολογία. Το είδες δηλαδή εντελώς βιωματικά. Είπες ότι ο λόγος που τοποθετούμε κατά των αμβλώσεων... Όχι, δεν είναι κατά των αμβλώσεων. Είναι υπέρ της λάβης, να το αποκαλύτε. Οκ. Η τροπολογία τι έλεγε? Αυτό. ότι βλέπουμε ότι η προστασία του παιδιού ξεκινάει από την πρώτη στιγμή της σύλληψης.

57:06 Αυτό. Παρόλα αυτά, στο σήμερα, Στέφνι, αν μια γυναίκα στους τρεις μήνες διαπιστώσει μέσω του γιατρού της ότι το παιδί της τα έχει βλάβει, δεν έχει δικαίωμα να διακόπτει την κοίηση. Πάντα υπάρχει το δικαίωμα. γι' αυτό το συζητάμε, έχει κλίσια, είναι κλεισμένο αυτό αλλά να δούμε όλη την εικόνα άμα θέλουμε μια κοινωνία χωρίς τέλειδες χωρίς άλλες βλάβες να το συζητήσουμε όχι κατά της άβρωσης, αλλά υπέρ και επιμένω σ' αυτό, συγγνώμη υπέρ της διαφορετικότητας Γιατί ούτε εγώ ήξερα το 1985 που γεννήθηκα θα γίνω στα 2026 όλα αυτά που είμαι.

58:04 Ό,τι είμαι. Αλλά μην θεωρήσεις μονάχα ότι θα με καθορίσει η βράβη μου. Είναι άδικο. Σαφές. Για τη βράβη. Σαφές. Για αυτό το πράγμα τίποτα άλλο. Εννοείται υπάρχει το δικαίωμα. Τελεία. Και δεν το λέω τώρα για να το πω. Να γίνω ξεκάθαρος. Αλλά μη μου καθορίσεις το ποιος θα είμαι επειδή έχω κάτι. Το θεωρώ αυτό για μένα είναι πολύ άδικο.

58:41 Γιατί δεν θα ήξερα αν οι γονείς μου λέγανε ότι το παιδί μου έχει βλάβει Και ήταν μόνο αυτό το στοιχείο που θα τους καθόριζε ή θα καθόριζε τη μητέρα μου, το θεωρώ άδικο. Γιατί θεωρώ εγώ και άλλοι χιλιάδες άνθρωποι με άλλες βράβες κάτι γάμο τα έχουν προσφέρει σε αυτή την κοινωνία. Το ότι εσύ είσαι γυναίκα, έχεις προσφέρει.

59:18 Το ότι ο άλλος είναι ποιο. ότι είναι δεδομένο για η προσφορά των ανθρώπων που δεν έχουν βλάβει και θεωρείς δεδομένο. Μπράβο. Και βάζεις αυτομάτως το περιθώριο όσοι έχουν βλάβει ως άτομα τα οποία δεν έχουν κάτι να προσφέρουν. Ακριβώς. Εκ προημείου λοιπόν. Ακριβώς. Αυτό θεωρώ ότι είναι το πιο άδικο πράγμα. Γιατί βάζουμε στο μυαλό μας ότι δεν πειράζει γιατί θα υποφέρει.

59:48 βάζουμε την έννοια θα υποφέρει και πού το ξέρεις που δεν έχει μια γνωστή βράβη δεν υποφέρει και αν είμαστε μόνο με το ποιος υποφέρει πίστεψέ με με αυτά που έχω δει ως ασθενής, ως γιατρός να έπρεπε να ζουν σε αυτόν τον κόσμο δύο άνθρωποι τρεις δεν υπάρχει θεωρώ άνθρωπος που για κάποια δεδομένη στιγμή μεγαλύτερη ή μικρότερη να μην υποφέρει έχουν διαστρεβλώσει πολλές φορές μέχρι στιγμής πολιτική σου θητεία τα λεγόμενά σου αυτές οι στιγμές που περιέγραψες θεωρώ ότι ήταν η μεγαλύτερη, υπήρχε κι άλλη μία η οποία διαθερώθηκε το κομμάτι το οποίο έλεγα για την εκπαίδευση ότι θα ήταν ωραίο πάλι σε έναν δανεικό κόσμο να μπορέσει να διαλέξει τον δάσκαλο ειδικής αγωγής που θα έχει κοντά του το παιδί.

01:01:09 Γιατί βλέπουμε κάθε φορά πολλές περιπτώσεις και τυχαίνει και η κοπέλα μου είναι δασκάλα και αυτή την περίοδο είναι αναπηρότια και κάνει πάλι στήριξη να βλέπεις πολλές φορές να τελειώνει η χρονιά και να αλλάζει ο δάσκαλος στο παιδί που είναι πλάι και να το παιδί να αναπηρότια να προσαρμοστεί ήταν άλλη μια στιγμή η οποία διαστρεβλώθηκε ο τρόπος που το με ποιο τρόπο διαστρεβλώθηκε ότι εγώ θα υποστηρίζω την ιδιωτική και η εκπαίδευση.

01:01:46 Το αποσαφήνεις εσύ? Το αποσαφήνεις αλλά ξέρεις πολλές φορές το μετά το κύμα δεν ακούγεται. Ακούγεται αυτό που έχει κάνει τον Κρότο και μένει αυτό στο μυαλό των πολλών. Θα πω ένα όνομα, θα πω Μαρία Κριστιανού. Θα πω μια τραγική συνθήκη τέμπη. πώς σου φάνηκε όλη αυτή πώς σου φαίνεται η μέχρι στιγμής πορεία της Μαρίας Καριστιανού που μπήκε και εκείνη στο πολιτικό τερέιν την η μία με ρώτησε και η άλλη είναι η τοποθέτηση της Μαρίας Καριστιανού για το θέμα των αμβλώσεων Στην πού δεν έχω απαντήσει κάτι, καλά έκανα Τελεία Δεν έχω να πω τίποτα ούτε να σκεφτώ καλά έκανε είναι δικαίωμα του καθενός της καθεμιάς να κάνει μια πολιτική οργάνωση και να διεκδικήσει μια πολιτική μια κυβερνητική ένα κυβερνητικό πλαίσιο θεωρείς ότι ο επικοινωνιακός της τρόπος ήταν σωστός αυτό το κριθίεκτο αποτελέσματος δεν έχω να πω κάτι θα το κρίνει η κοινωνία.

01:03:10 Εκεί κρίνόμαστε. Εκεί κρίνηκα στις δεύτερες εκλογές. Αν βλώσεις. Όχι. Δεύτερη φορά τελειά. Όχι. Ο τρόπος που επικοινώνησε το οτιδήποτε είχε μέσα στο μυαλό της δεν μου άρεσε. Σε έπεισε η επανατοποθέτηση Επειδή έχω βρεθεί σε αυτή τη θέση Γι' αυτό και σε ρωτάω Δεν την άξα Γιατί μου έχει μείνει πρώτη Σε δίκαιος τουλάχιστο Ναι, οπότε Μπορεί να τοποθετήθηκε Να εξηγήθηκε Αλλά έχει μείνει το πρώτο Και δεύτερον Θεωρώ ότι δεν είναι μόνο οι αμβλώσεις δεν είναι μόνο τα τέμπη αυτό για μένα είναι ξεκάθαρο όταν διεκδικείς όπως έχεις το δικαίωμα να κάνεις μια τέτοια θέση να μπεις στη βουλή πρέπει στα δικά μου μάτια αυτιά και επειδή έχω βρεθεί κάπου σε ένα τέτοιο χώρο πρέπει να έχεις μια ολοκληρωμένη άποψη γιατί μιλάμε για ένα κράτος το οποίο έχει δεν ξέρω αν υπάρχει αριθμός αναγκών που μπορεί να καλυφθεί για να διοικήσει ένα κράτος άρα πρέπει να ξέρεις να είσαι ένα βήμα πιο μπροστά για να καλύψεις αυτές τις ανάγκες Θα ήθελα να μου σχολιάσεις την ιστορική δικαστική απόφαση που αφορά

01:04:55 σωστά μετάκλητα κατά δικαστέντες της Χρυσής Αυγής μετά από πεντέμιση χρόνια εκδίκασης της υπόθεσης όπως ανακοίνωσε η πρόεδρος του δικαστηρίου. Τι να σχολιάζεσαι σε αυτό. Δικαίωση. Βασικά και λίγα έγιναν. Και τελικά είναι μικρή ποινή για μένα. Αλλά είναι μια δικαίωση το ότι καλυστερημένα πάρα πολύ, αργοπορειμένα πάρα πολύ με έναν ευρωβουλευτή ο οποίος κατά την περίοδο που ήμουν εγώ ήταν και εκείνος ευρωβουλευτής αλλά μοιραζόμασταν τα ίδια δικαιώματα ήρθε δικαίωση και μετά από καιρό ήρθε δικαίωση και πρέπει στο τι ορίζουμε λοιπόν στη μετέπτα ιστορία τι ορίζουμε κόμμα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί.

01:06:02 Κλείνοντας θα σου κάνω μια τελευταία ερώτηση. Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος αυτή τη στιγμή. Δύο όπως σκέφτομαι. Το ένα είναι να μην κάνω τα νιόμου πραγματικότητα. Και το δεύτερο και το θεωρώ πάρα πολύ υγιές ο τρόπος που το αισθάνομαι αυτή τη στιγμή να μην χάσω γονείς μου γιατί έχω δύο μεγάλους γονείς 86 και 76 να επειδή αυτή τη στιγμή είμαι σε μια πολύ καλή κατάσταση να μην τους έχω ανάγκη σωματικά αλλά είναι οι γονείς μου και τους έχω ανάγκη συναισθηματικά Πώς τους λένε ο Πάνος, Παναγιώτης και η Μιρέλα, η Μαρία.

01:07:02 Οπότε είναι οι άνθρωποι που ο πατέρας μου πλέον δεν μπορεί να περπατήσει ή κάνει χρήση μαγούλας για να μπορεί να περπατήσει και στο μυαλό μου σκέφτομαι ότι δεν με νοιάζει να ζήσει όσο ζει και να ζει να μην μου έκανε τα έρματα που έκανε ως νεαρός ή ως δικιά μου υποστήριξη, αρκεί να ζει. Με αυτή την έννοια το θεωρώ ένα πολύ υγιειδόπο γιατί κατάφερα μέσα από την πορεία μέχρι τώρα να είναι οι γονείς μου όπως είναι όταν έχεις μια τέτοια σχέση με τον γονέα σου να είναι ο γονέας σου και όχι αν τους χάσω πώς θα ζήσω. Είναι εγωιστικό.

01:08:01 Οπότε γι' αυτό το θέλω. Είναι ένα γεγονός που με γεμίζει που και ταυτόχρονα με φοβίζει. Σε ευχαριστώ. Μάνα σε καλά. Εγώ ευχαριστώ πολύ. Πολύ.