Skip to content
PodBase
Χρήστος Λούλης: Έχω ντραπεί για δουλειές που δεν έχω πληρωθεί

Χρήστος Λούλης: Έχω ντραπεί για δουλειές που δεν έχω πληρωθεί

LEGIT
Μάιος 27, 2026 01:00:19 Επεισόδιο 28
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο Χρήστος Λούλης κάνει μια αναδρομή στα ξεκινήματά του μιλώντας για τις δουλειές στο θέατρο που δεν του άρεσαν και από τις οποίες τελικά δεν πληρώθηκε αλλά και για το θαυμασμό προς τους γονείς τους και το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσε. Παραδέχεται πως ως παιδί, ένιωθε πως έπρεπε να αποδεικνύει συνεχώς ότι όλα τα κάνει σωστά και πως αυτή η κόντρα με τον εαυτό του τον συνόδευσε και μετέπειτα στη ζωή του όπου συνέβησαν καταστάσεις που τον προσγείωσαν. 

Έχει έρθει αντιμέτωπος με ψυχοσωματικά ξεσπάσματα δικά του και μάλιστα αυτό στάθηκε και ως αφορμή για να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία. Έχει βρεθεί στο νοσοκομείο από οξύ πόνο στο στομάχι, παράπονο του σώματος για την ψυχή που δεν εξωτερικεύεται εύκολα. Παραδέχεται πως ο καλλιτεχνικός χώρος είναι ένας χώρος που απαιτεί γερό στομάχι και αναφέρεται στα όσα έχει ζήσει και στα όσα έχει συναντήσει. Τέλος μιλά για τη γυναίκα του και τα παιδιά του κλείνοντας με το προσωπικό του όνειρο, να κάνουν οικογενειακώς ένα roadtrip.

Θερμές ευχαριστίες στην Delonghi για την ευγενική χορηγία της εκπομπής.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Χαίρομαι πάρα πολύ που είσαι εδώ Και εγώ, Βάφνη Χαίρομαι γιατί μ' αρέσει πάρα πολύ ο τρόπος που αντιμετωπίζεις τις συνεντεύξεις Τι εννοείς Είσαι πολύ αληθινός Α, ό,τι και αν σημαίνει αυτό Ναι, έτσι το πέταξα να υπάρχει Είσαι πολύ αληθινός και ό,τι γίνει Ναι Σου έχει κοστίσει η αλήθεια σου Βασικά το έχω διαβάσει καλά Το έχω διαβάσει καλά ότι λες την αλήθεια σου Ναι, έχεις διαβάσει ότι προσπαθώ να πω την αλήθεια μου.

Γενικά έχω μια αλλεργία στην καλλιέπια, στο να φτιάχνω τα πράγματα και στο να μιλάω και όταν μιλάω να θέλω να κρατήσω όλους ευχαριστημένους. Δηλαδή αυτό, πάω, πεθάνω. Ήταν κάτι που έκανες και σε κούρασε. Όχι, ήταν κάτι που προσπάθησα να κάνω κάποια στιγμή. Ήταν πολύ πιο μικρός και κατάλαβα πολύ πολύ νωρίς ότι δεν είναι για μένα αυτό το πράγμα.

Χαρακτήρας μου δεν είναι για μένα Είμαι συγκρουσιακός Και όταν έκανες αυτό το leap of faith Θα πω την αλήθεια μου με όποιο κόστος Είχε κόστος Τα πάντα έχουν κόστος πρώτα απ' όλα Και να μην λες την αλήθεια Έχει κόστος πιο μεγάλο Απ' το να τη λες Και κανένας δεν είναι τελείως προφυλαγμένος Από αυτό το κόστος Ενώ κανένας δεν είναι ποτέ Νομίζω κουρδισμένος στη ζωή του Στο να λέει μόνο την αλήθεια ίσως να κρύβει πάντα την αλήθεια γιατί η αλήθεια πάντα βγαίνει στο φως και όταν την έχεις κρύψει πολύ καιρό είναι μεγαλύτερο το κόστος που θα πληρώσεις είναι λίγο το μικηβόμβα έχει και τόκους η πρώτη φορά που είπες την αλήθεια σου θυμάσαι ποια ήταν δεν κρατήθηκε σε συνέντευξη όχι όπου και είπες θα το πω τώρα και ότι γίνει δεν θυμάμαι δεν έγινε κάτι πενταρακτικά κακό όχι πιο πολύ είναι ο φόβος του τι θα γίνει παρά το τι θα γίνει πραγματικά γιατί δεν το λες και είναι αλήθεια αυτό που λες παιδιά δεν μου αρέσει αυτό δεν μπορώ αυτό, δεν θέλω άλλο ή θέλω εκείνο, το δέχονται όλοι

συντονίζονται, μπορεί να σου πει κανείς καμιά κουβέντα, πεις ok εσύ πιστεύεις αυτό, εγώ πιστεύω αυτό, δεν τα βρίσκουμε γεια σου, χαίρομαι πολύ that's it, πιο πολύ είναι ο φόβος στο τι θα γίνει αν το πω ενώ όμως το πεις τελικά στην ώρα του την ώρα του όμως δεν γνωρίζεις Όχι την ώρα που σου έρχεται Ναι που μπορεί να μην είναι σωστή Αλλά είναι όλα θέμα timing Είναι η ώρα που το νιώθεις εσύ να γίνει τέλος πάντων Νομίζω ότι είναι και η ώρα να σου κάνουν ένα καφέ Να ξεκινήσουμε την κουβέντα κανονικά Σαν άνθρωποι ρε παιδάκι μου Να σου φτιάξω έναν εσπρέσο Ένα εσπρεσάκι τέλος πάντων Πώς θα ξεκινήσει αυτή η ζωή Λοιπόν είναι πάρα πολύ απλά τα πράγματα να ξέρεις Δεν το πίστευα και εγώ ότι είναι τόσο απλά Βλέπεις εδώ μια καφετήρα και λες Θα είναι πολύ δύσκολα όλα Ναι γιατί βλέπω και γάλα και νερό και κόκκους Μοιάζει έτσι πυρηνική φυσική Δεν είναι όμως Είναι απλά ένα πουμπάκι μακριά Ο ήχος της φρεσκότητας Και λέω Χρήστο μου Αφού πιείς την πρώτη σου βούλια Να φτιάξω έναν καπουτσίνο

κοίτα πόσο απλά είναι τα πράγματα πώς είναι πολύ ωραία η αλήθεια είναι πως έχει πολύ πιο άρωμα από την κάψουλα η αλήθεια, και άρωμα και γεύση και όλα και είμαστε έτοιμοι είμαστε έτοιμοι να ξεκινήσουμε φανταστικά και εννοείται αφού τον έχετε το Χρήστο cheers και τώρα που έχουμε τα καφεδάκια μας τα ωραία γιατί έτσι ξεκινάνε όλες οι ενδιαφέρουσες συζητήσεις στο κάτω κάτω της γραφής Είσαι ένας άνθρωπος που παίρνει ανάσες Ναι Τώρα πια Πέρασαν πάρα πολλά χρόνια χωρίς να παίρνω ανάσα Υπήρχαν περίοδοι που έτρεχες τόσο πολύ που δεν προλάβαινες καν να συνειδητοποιήσεις τι συμβαίνει γύρω σου που γινόντουσαν λάθη Υπήρχαν περίοδοι που βούλευα 15 ώρες την ημέρα Καθόμουν να ξέρω που μπορεί να είχα τέσσερα ρεπό το χρόνο.

Το χρόνο. Πριν τα παιδιά, πριν την έμιλη. Πριν τα παιδιά. Μετά έρθαν τα παιδιά. Που τα παιδιά έχουν το δικό τους τρέξιμο. Έτσι καλώς δεν προλαβαίνεις να συνειδητοποιείς τώρα. Δεν προλαβαίνεις. Με τα παιδιά μικρά. Εντάξει τα παιδιά, ο πρώτος, ο Αλέξανδρος, γεννήθηκε το 2011. Το Νοέμβριο. Μνημόνιο. Ζαπίο 1 και τα λοιπά Σαμαρά Η Αθήνα και εγώ τα ένιω κάθε μέρα Και τέτοια πράγματα Δεν ξέραμε τι μας ξημερώσει Και σε αυτή την χρονιά Όχι μόνο γεννήθηκε Το πρώτο μας παιδί Αλλά αγοράσαμε και το σπίτι μας Που είναι Χωρίς να σου κοβάω Χωρίς συμπεριβολές Τα μισά από τα άσπρα μαλλιά που έχω Έγιναν τότε εκείνη τη χρονιά Αλήθεια μου το λες οπότε ξέρεις δεν καταλάβω είναι μερικά πράγματα μερικές περίοδοι στη ζωή που έρχονται όλα μαζί εσύ έχεις από πριν δουλέψει πολύ γιατί γουστάρεις γιατί είσαι νέος γιατί μπορείς γιατί θες να είσαι φιλόδοξος και έρχεται και η ζωή έτσι και το έχεις νιώθεις δυνατός και το παλεύεις και το κάνεις μέχρι που κάποια στιγμή ξυπνάς και λες

δεν ξέρω που είμαι ποιος είμαι πρέπει οπωσδήποτε να αδειάσω λιγάκι. Ήταν μια καλή φάση στη ζωή σου. Ναι. Αν εξαιρέσεις. Παρόλο που ήταν τόσο έντονη και πιεστική και αγχώδης και με πανικό καμιά φορά ήταν μια πολύ καλή φάση στη ζωή μου. Γιατί σου λέω ξεκινούσαμε με την Έμιλη ένα σπίτι. Περιμέναμε ένα παιδί. Αγοράζαμε το σπίτι μας.

Ήμασταν θέλω να πω 35 σου είσαι πετάς. Έχεις όλη τη ζωή μπροστά σου και λες οκ, πάμε. Ήταν πολύ ωραία. Πιάνομαι από τη λέξη πανικός. Σε έχει μου πιάσει πανική στη ζωή σου. Κρίσης πανικού ή πανική ψυχολογική εσωτερική. Και κρίση πανικού μου έχουν πιάσει κάποιες φορές. Πώς ήταν. Χάλια, πώς να είναι. Χάλια. Θες να, δεν ξέρεις, άμα δεν έχεις και τεχνική, λίγο να ξέρεις τι να κάνεις, Μπορείς πραγματικά να Με την πάθεις Απλά εκείνη την ώρα δεν ξέρεις ότι αυτό περνάει Νομίζω ότι κρατάει για πάντα Σαν παιδί που όταν χτυπάει νομίζω ότι θα πεθάνει Ενώ δεν ξέρω ότι θα περάσει σε λίγο Ναι δεν είναι εύκολο Δεν είναι ωραίο Αλλά είναι και κάπως διδακτικό Θυμάσαι τις αφορμές Δεν θέλω να μου τις πεις Τις αφορμές Θες να μου τις πεις Όχι Εντάξει.

Τι ωραία. Δεν θέλω να μου τις πεις. Θες να μου τις πεις. Το σώμα σου έχει παραπονηθεί μέχρι σήμερα από αυτά που κρατάς μέσα. Πέρα από την κρίση όμως. Κοίταξε, πρώτα απ' όλα το σώμα μου έχει παραπονηθεί για τη δουλειά που κάνω. Σου είχε πει να την αλλάξεις. Όχι ακόμα, γιατί δεν ξέρει και τίποτα άλλο να κάνει. Η δουλειά που κάνω είναι πάρα πολύ δύσκολη σωματικά.

Δηλαδή παρόλο που φαίνεται ότι είμαστε καθόλου Μετά από μια πολυθρόνα και μιλάμε Ή κάνουμε γυρίσματα και μας βάφουν Και ντύνομαστε ωραία και πάμε κάπου Στο θέατρο ειδικά Είναι πολύ δύσκολο Αυτή η δουλειά είναι δύσκολη Το σώμα μου έχει κουσούρια Από διάφορα Μίλα μου γι' αυτά Κύλες Τενοντίτιδες Έχω αρθρώσεις που κάνουν κρακ-κρακ Και δεν είναι μόνο της ηλικίας Μη σε προλάβω Δεν το σκεφτόμουν ποτέ Είναι από τη δουλειά.

Με έχουν επισκεφτεί αυτά τα πράγματα πολύ καιρό πριν. Τώρα, ας πούμε, τελευταία, αυτό μπορεί να είναι και της ηλικίας, αλλά και της κούρασης, γιατί ήμουνα και σε πρόβα και παράσταση. Μιλάω εδώ στον γιατρό. Ναι. Ένα πρωί ξυπνάω και είναι πιασμένη όλη μου η δεξιά πλευρά, από τη μέση μέχρι κάτω. Κάνω λίγο έτσι, κάνω λίγο έτσι, πονάω όλη μέρα.

Την δεύτερη μέρα μου περνάει. μετά την επόμενη μέρα με πιάνεται ο δεξιός όμως δεν μπορώ να σκώσω ούτε τον καφέ είχε υγρασία όχι δεν νομίζω πάω στον πιστοκαθαρπευτή με εξετάζει μου λέει τι δεν ονοτείται είναι καλύτερα μετά από δύο μέρες πραγματικά περνάει μετά από δύο μέρες πάλι με πιάνει το γόνατο και κάποια στιγμή λες εντάξει γεια σας ξοφλήσαμε Γεια σας από το θέατρο.

Και έτσι ο Χρήστος Λούις άλλαξε επάγγελμα. Και έγινε ταμείας. Και καθόταν και ήταν ήρεμος ο άνθρωπος, μια χαραπετούσε. Το σώμα μου παρόλα αυτά, για να... Κομμένη μπλάκα. Δηλαδή, έχουμε... Ναι, μου έχει παραπονεθεί πολλές φορές για αυτά που κρατάω. Ψυχοσωματικά σου έχει παραπονεθεί. Βέβαια, βέβαια. Βέβαια. Εννοείται. Σου έχει τύχει ποτέ στο ξαφνικό Χωρίς να έχεις φάει κάτι περίεργο Να σου στρίβεται όλο το έντερο Και το στομάχι μαζί Για να πρέπει να πας στο νοσοκομείο Σου έχει τύχει Ναι, με όποιον και να μιλήσεις Σου λέει πρέπει να Όχι τη διατροφή σου Πρέπει να φτιάξεις κάποια άλλα πράγματα Για να ηρεμήσεις λιγάκι Γιατί αυτό είναι Εκεί που εκφράζεται πρώτα απ' όλα Η ένταση Το έντερο είναι ο δεύτερος εγκέφαλος Ναι, αυτό που λένε όλοι, ναι. Μη σου πω και πρώτος, καμιά φορά λένε.

Ότι πρώτα απ' όλα από εκεί περνάει και μετά. Και πήγες όντως στο νοσοκομείο, δηλαδή είχες οξύ πόνο. Ναι, ναι. Πήγα στο νοσοκομείο, άμα βλέπεις να περπατάω στο δρόμο, δηλαδή ήταν πηγαίνω στο νοσοκομείο, είμαι ένα αξιοθρύνητος. Και φτάνεις και τους λες τι, γιατρέ, πεθαίνω. Ό,τι βοήθεια, πονάω, ας πούμε. και με βάλαν μέσα, με κάνανε, με δείξανε και μου είπαν ότι δεν φαίνεται κάτι είναι ψυχοσωματικό πρέπει να πάρεις ένα αναλγητικό ας πούμε, απλών μπας και σου χαλαρώσει λίγο τη φάση και ηρέμησε γενικά. Μην έχεις άγχος θα περάσει, όσα που λένε όλοι δεν είναι το θέμα το άγχος είναι διάφορα πράγματα τα οποία πιστεύεις ότι το ότι τα έχεις, ότι αντέχεις ότι εντάξει ρε παιδί μου θα το κάνω και αυτό θα το κάνω και εκείνο θα πάω και το όριο λίγο πιο εκεί θα το τραβήξω και από τα μαλλιά λίγο από εδώ και μετά και θα το φέρω και κάποια στιγμή σου λέει όπα τώρα παραπήγαμε εκτός Χρήστο έχεις αναζητήσει ποτέ την ψυχοθεραπεία κάνεις ψυχοθεραπεύεσαι ποια ήταν η αφορμή

ποια ήταν το αίτημα με το οποίο ξεκίνησες ήταν το ότι ενώ πίστευα ότι θεωρητικά πίστευα ότι μπορώ να φέρω, να κουλαντρήσω μέσα μου κάποιες καταστάσεις σωματικά δεν μπορούσα. Σε ποια ηλικία? Πρόσφατα. Αυτό μου κάνει εντύπωση αυτή η διαφορά. Δηλαδή ενώ θεωρητικά είχα εκπαιδεύσει το μυαλό μου να πιστεύει ότι αυτό σημαίνει εκείνο και εκείνο σημαίνει αυτό και όλα αυτά σημαίνουν το άλλο και τα είχα εκλογικεύσει όλα και πιστεύω ότι τα έχω. Σωματικά και ψυχολογικά δεν γινόταν αυτό. Δεν μπορούσα.

Τι είδες όμως, βάλε με στη συνθήκη σου Δηλαδή, τι είδες σε σένα Το οποίο είχε γίνει δυσλειτουργικό Και σε όθησε στο να πάρεις αυτή την απόφαση Και να κάνεις αυτή την επιλογή και να πεις θα ζητήσω βοήθεια Ήμουν αμιλειτουργικός Ένα παράδειγμα θέλει Με ασχεδά αμιλειτουργικός δε παιδί μου Δηλαδή μπορεί να μου μιλούσες Να σε κοιτάζω Να σου κάνω έτσι Και να μου λες ναι κατάλαβα και να σε ακούω και την επόμενη στιγμή είχα ξεχάσει ότι μου λύγες. Ενώ σε άκουγα.

Τρομακτικό. Σε άκουγα. Δηλαδή τέτοια πράγματα. Και κατάλαβα ότι μάλλον δεν έχει να κάνει δεν έχω μια πάθηση ξέρεις αλλά πρέπει κάπως να να ανοίξω λίγο τα μάτια μου σε κάτι άλλο στο οποίο τα κλείνω. Οπότε αναζήτησα μια βοήθεια ειδικού ανθρώπου για να βοηθηθώ για να μπορέσω να ανοίξω τα μάτια μου σε αυτά που δεν έβλεπα. Είναι πάρα πολύ πολύ πλοκά και πολλά.

Οπότε σε μία συνέντευξη τέτοια προσπαθώ να το πω έτσι συνθηματικά για να γίνω κατανοητός χωρίς να αναλωθώ σε πολλές λεπτομέρειες που δεν είναι και ωραίο να τις λες. Κάνω ψυχοθεραπεία 11 χρόνια. Οπότε καταλαβαίνω πόλητα όλο αυτό το λαβύρινθο του πάνω. Και ναι, για άλλο πράγμα ξεκινάς, αλλού καταλήγεις και είναι νομίζω αυτό το κλασικό debate μεταξύ ημών έτσι που ψυχοθεραπευόμαστε που λέμε ρε φίλε να σου πω κάτι και τι να την κάνω τόση πληροφορία δηλαδή πολύ ωραία η ψυχοθεραπεία αλλά τελικά μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα και χάνεσαι λίγο μέσα σε αυτά γιατί είναι κάτι το οποίο δεν σταματά ποτέ δηλαδή εγώ πει στην ψυχοθεραπεύτρια μου μάλλον θα ξαπλώσουμε μαζί σε αυτό το τάφο δεν νομίζω ότι τελειώνει αυτό το ταξίδι ποτέ θες να μάθεις πράγματα και ξεκλειδώνεις κουτάκια και πίστες που δεν πίστευες καν ότι υπήρχαν γι' αυτό καταλαβαίνω πολύ το αυτό που μου λες, τι να σου εξηγήσω τώρα είμαι και εγώ τώρα μεγαλώνοντας σε μια Ελλάδα που δεν πίστευες σε αυτά τα πράγματα

τα που εγώ δεν είμαι και από κάποιο ούτε από κάποια πολύ ευκατάστατη οικογένεια είμαι ούτε από οικογένεια υπερμορφωμένον άνθρωπον είμαι το να πω η οικογένειά μου ήταν μια απλή λαϊκή οικογένεια στον κορυδαλό που μεγάλωσα. Ναι, αλλά το drive του καθενός και η προσωπική του φιλοδοξία δεν έχει να κάνει με την οικογένεια. Δεν έχει να κάνει. Θέλω να σου πω ότι εγώ δεν ήμουν καθόλου εξοικειωμένος με το θέμα ψυχοθεραπείας.

Ήμουν πιο πολύ εξοικειωμένος με το ταμπού ότι τι είναι αυτά γιατί πας εκεί πέρα. κάτι περίεργη πανική όχι ότι μου το λέγανε αυτοί οι γονείς μου απλά η όλος η περίγυρωση το 80 ξέρω εγώ το 90 που μεγαλώνα εκεί στον Κορυδαλό ήταν αυτό τώρα χαίρομαι που αυτό το πράγμα έχει αλλάξει γενικά στην Ελλάδα γιατί είναι πολύ σημαντικό ανεξαρτήτως του αποτελέσματος είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι να παραδέχονται ότι δεν μπορούν μόνοι τους κάποια πράγματα και ότι χρειάζονται να μοιραστούν Διασταστούν κάτι με κάποιον ο οποίος θα είναι μάλιστα δεν θα έχει και άμεση εμπλοκή στα πράγματα. Ξέρεις αυτό είναι πολύ ωραίο.

Από εκεί και πέρα για να μην δείχνει αυτό το πράγμα τώρα που λες πίστα πίστα πίστα πίστα κουτάκι κουτάκι μπαμπουσκά και για να μην μπορείς ας πούμε να αναλύσεις τον εαυτό σε ένα τραπέζι όπως μου λέγει ένα φίλος μου με την ψυχοθεραπεία αναλύσεις τον εαυτό σε ένα τραπέζι και μετά πρέπει να τον ξανασυνθέσεις για να ζήσεις.

Κάπως. Είναι ωραία ψυχοθεραπεία. Αλλά πιστεύω νομίζω πως έχω δίκιο ότι δεν είναι και πανάκια. Θέλει και εσένα μαζί. Δεν μπορείς να είσαι τελείως ακάνεμη γιατρέ. Καλά. Θέλει να χορέψεις και ένα ζεμπέκι από που και που. Θέλει να πεις και καμιά μαλακία από που και που. Να πάρεις το αυτοκίνητο και να τραγουδήσεις μόλις τη δύναμη στην εθνική οδό θέλει τέτοια πράγματα θέλει παράλογα πράγματα θέλει να ξεφεύγεις πρέπει να χορέψεις να τραγουδήσεις, να πιεις ας πιεις, δεν πειράζει δεν είναι δηλαδή, δεν μπορείς να σε συνέχεια να σκέφτεσαι όλα το καλό παιδί, ο σωστός και πως θα γίνει να κρατήσεις τα όρια και όλα αυτά που λέμε και να θέσω το θέμα μου να μην εισχωρήσει κανείς Όχι θα εισχωρήσει και άνθρωπο και εσύ θα εισχωρήσει Και θα φας αγκονιά και θα ρίξεις αγκονιά Οκ όλα αυτά οκ Αλλά νομίζω Χρειάζεται Μια ισορροπία Μια ισορροπία μεταξύ Ένα καρδιογράφημα Ένα υγιές καρδιογράφημα που θα έχει τα πολύ πάνω και τα πολύ κάτω Έχει πάρα πολύ ωραία Ας πούμε Τα είχαν πει όλα οι αρχαίοι Έλληνες τι να κάνω

Είναι κλεισέα αλλά είναι αλήθεια δεν είναι τυχαίο ας πούμε που πάντα είχανε ειδικά στο απόγειο της πνευματικής τους δημιουργίας είχανε πάντα να παλεύει μέσα τους και έξω τους και γύρω τους ο Διόνυσος με τον Απόλλωνα πάντα, δηλαδή ας πούμε όλες οι τραγωδίες του Ευρυπίδη είναι ο Διόνυσος παλεύει με τον Απόλλωνα, ο θεός του χάος με του θεό της τάξης, δεν νικάει κανένας χρειάζονται όμως και οι δύο να είναι παρόντες Χρειάζεται ο τζέτζελος Ναι, πρέπει να υπάρχει αυτό Δηλαδή η διαδοχή καταστάσεων Μεταξύ των χαοτικών και των τακτικών Αυτό είναι Νομίζω πως χρειάζονται και τα δύο Λοιπόν, ανέφερες τον Κορδαλό Το σπίτι στο οποίο μεγάλωσες Και θέλω λίγο να μου ενώσεις τις κουκίδες Μεταξύ Αυστραλίας και Κορδαλού Και θέλω να μου πεις για αυτούς τους δύο γονείς Τι άνθρωποι ήταν Και ως γονείς Αλλά και ως άτομα Είναι εκεί που μεγάλωσε ο πατέρας μου.

Γεννήθηκε στον Πειραιά, μεγάλωσε στον Κορυδαλό. Με τι ασχολούνταν Χρήστο? Επιχειρηματίες. Είχε μαγαζιά λιανικής που πωλούσε ρούχα. Αλλά πριν από αυτό είχε ένα μαγαζί που πουλούσε ταμιακές μηχανές. Μαγαζιά. Προγράμματα, ξέρεις, ζυγαριές, τα πάντα. Σαγμένος. Μηχανοργάνωση ας πούμε. Ναι. Αυτό το μαγαζί έθρεψε όλο και την οικογένεια Εσένα την αδερφή σου Ναι Ένας αυτοδημιούργητος άνθρωπος που δουλεύει Από τα έξι του χρόνια Από τα έξι του Δηλαδή γεννήθηκε ο πατέρας μου Στον Πειραιά ενώ πέφταν βόμβες Ξέρεις ήταν αυτή η γενιά Οπότε ένας πανάξιος άνθρωπος Μορφώθηκε μόνος του Πήγε νυχτερινό σχολείο γιατί δούλευε κανονικά και κάποια στιγμή έφυγε στην Αυστραλία.

Στην Αυστραλία, μετανάστησε στην Αυστραλία, γνώρισε την μάνα μου η οποία είχε πάει και εκείνη μετανάστρια στην Αυστραλία. Ερωτεύτηκαν. Ναι, κάπως ερωτεύτηκαν, κάπως γνωριστήκαν κάπου, ερωτεύτηκαν και παντρευτήκαν, έκανε την αδερφή μου και γυρίσαν πίσω γιατί ο πατέρας μου ήθελε να γυρίσει πίσω, δεν ήθελε να μείνει. φεύγανε τότε πολλοί κόσμος για Αυστραλία, για Καναδά, για Αμερική και τα λοιπά όλοι λέγανε θα γυρίσω δεν γυρνούσε κανένας και ο πατέρας μου είπε εγώ θα γυρίσω και το κράτησε και μετά από 4-5 χρόνια, 6 που ήμουν στην Αυστραλία γύρισε το μετάνιωσε μετά, αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα αφού γύρισε με την αδερφή μου και τη μάνα μου στον Κορδαλό κάνανε μένα μετά από λίγο και μεγάλωσα εκεί Όπως σου είπε ο πατέρας μου, ένας αυτοδημιούργητος δεν είχε την τύχη να πάει στο πανεπιστήμιο, δεν είχε την τύχη, ενώ θα μπορούσε, δεν είχε την τύχη να είναι εύκολα τα πράγματα στη ζωή του, δηλαδή να μπορέσει να πάει σε μια τεχνική σχολή, να μπορεί να μάθει κάτι, υπολογιστές που τον διαδιφέραν πάρα πολύ, οτιδήποτε.

Παρ' όλα αυτά μόνος του άνοιξε το δρόμο του και τον πήρε και κατάφερε να θρέψει όχι μόνο μία οικογένεια τη δική μας, αλλά πολλές οικογένειες των υπαλλήλων, ανθρώπων, συγγενών που πάντα πατέρας μου ήταν εκεί να βοηθήσει σε οτιδήποτε υπήρχε, ξέρεις, οποιοδήποτε πρόβλημα υπήρχε. Μιλάς με πολύ σεβασμό. Ναι βέβαια, τον σέβομαι πολύ.

εννοείται πως τον άνθρωπο όταν μιλάς για έναν άνθρωπο και τώρα που είμαι και στα 50 μου είμαι και εξοικειωμένος και με τα λάθη του με τις αστοχίες του, ok αλλά δεν μπορείς ρε παιδί μου να κρίνεις τους ανθρώπους μόνο από το αποτέλεσμα πρέπει να τους κρίνεις και από το drive τους από την νομίζω από την πρόθεσή τους το τι είχαν στα χέρια τους και τι κατάφεραν να κάνουν.

Από που ξεκινήσαν δηλαδή. Και πού φτάσανε. Και πώς φτάσανε εκεί. Είχες παράπονο από εκείνον μεγαλώνοντας. Ναι, ναι, είχα. Είχες κόντες. Βέβαια. Ποιο παιδί, ποιο αγόρι που μεγαλώνει δεν έχει κόντες με τον πατέρα του όταν είναι, ξέρω εγώ, 14-15 χρονών. Ποιο παιδί δεν θέλει να σκοτώσει τον πατέρα του συμβολικά, ενώ ξέρεις.

για να μεγαλώσει εκείνος να είναι ο άντρας. Υπάρχει κάποιος προγραμματισμός με τον οποίο μεγάλος κληρονόμησες και σε ταλαιπώρησε από εκείνον. Ναι βέβαια. Υπάρχει, ο πατέρας μου επειδή είχε αυτή τη ζωή, ο πατέρας μου πάντα με οθούσε στο να είμαι ο καλύτερος σε όλα. Και ήμουνα. Χωρίς να το θες. Ναι. Από ένα σημείο και μετά όμως ήταν προγραμματισμένο και το ήθελα.

Αλλά ήμουν προγραμματισμένος και επειδή πραγματικά πιάνω τα χέρια μου, αντιλαμβάνομαι από διάφορα θέματα, διάφορα πράγματα, μ' αρέσει να διαβάζω, έχω μια γυγκλοπαιδική γνώση ας πούμε, μπορώ να σου μιλάω για πάρα πολλά πράγματα, ξέρω λίγα από όλα. Και για μερικά πράγματα ξέρω και πολλά. Οπότε με ενδιαφέρει να ασχολούμαι με διαφορετικά πράγματα και επειδή είμαι και ανταγωνιστικός, με ενδιαφέρει να είμαι και καλύτερος.

Αυτό βέβαια ήταν και δικό μου αλλά μου το ενίσχυσε και ο πατέρας μου ας πούμε. Ναι αυτό είχε τα καλά του, τα πολύ καλά του γιατί ας πούμε μου έδωσε μια ορμή και μου έδωσε και μια επιμονή και με έμαθε και μου έδωσε μια πειθαρχία ότι πρέπει να κάτσω να ασχοληθώ με αυτό το πρόβλημα. πώς θα περάσω ας πούμε ένα ένα μανταλάκι με ένα λάστιχο γύρω από το τέτοιο ώστε να κάνει μια λαβή και μπορούσα να κάτσω τρεις ώρες να βρω πώς θα γίνει πειθαρχία τώρα στρατιωτική αλλά αυτό το έκανα εγώ στον εαυτό μου με ενδιέφερε να δω πώς μπορεί να γίνει αυτό δεν έχει και λίγο αυτό τη μορία όμως αυτό μέσα του ξέρω εγώ δεν θα κάτσω να το ψάξω και πολύ καλά θα κάνεις μπορεί να έχει κιόλας λιγάκι Μπορεί.

Αλλά θυμάμαι να με ενδιαφέρει πάρα πολύ να έχω μια περιέργεια τρομακτική και να δω αν μπορεί να γίνει κάτι. Και άλλες φορές μ' άρεσε να χάνομαι και να κοιτάζω το ταβάνι και να σκέφτομαι κάτι που μετά το διάβασα ότι είναι κομμάτι της κβαντικής θεωρίας. Σκεφτόμουν να θυμάμαι, ήμουν στο σπίτι μου, ήμουν 10 χρονών ή 9 χρονών και ήμουν μόνο στο σπίτι και ήμουν στο σαλόνι και κοιτούσα τον καναπέ.

Και έλεγα τώρα αυτός ο Καναπές τον βλέπει μόνο ένας άνθρωπος σε όλο τον κόσμο. Μετά γυρνούσα την πλάτη μου στον Καναπέ και λέω αυτή τη στιγμή ο Καναπές, τον Καναπέ δεν τον βλέπει κανένας. Και ο παραλληλισμός ποιος ήταν. Άρα μήπως δεν υπάρχει ο Καναπές. Είχες χάσει τον ελλό σου. Πόσο εγώ δεν τον βλέπω δεν υπάρχει και γυρνούσα τώρα υπάρχει.

Τώρα δεν υπάρχει. Αυτό μου ήρθε δέκα χρονών. και μετά το διάβασα ξαφνικά, το διάβασα στην κομματική θεωρία και λέω, κοίτα να δεις θα μπορούσα να έχω γίνει φοβερός επιστήμονας δεν με ενδιαφέρεται πάρα πολύ Πώς γλύτωσες από την τρέλα δεν ξέρω, σε εκείνη την ηλικία Α ναι, όχι, είναι πολύ ωραία αυτά είναι πολύ ωραία τα πετάγματα αυτό του μυαλού Ναι, ναι Το θέμα είναι να μην πετάξεις το μυαλό για τα καλά, δηλαδή δεν ξέρεις φύγει και έχει το να σημάζει αυτό μετά Ωραία, περίμενε Άμα είναι να φύγει θα φύγει το μυαλό μου.

Ισχύει, ισχύει. Μπαμπάς, πώς τον λένε. Παντελή. Και στον αντίποδο υπήρχε αυτή η μανούλα. Η μαμά. Με τι ασχολούνται οι μανούλες. Η ελπίδη μαμά ήταν στο σπίτι. Ωραία. Μεγάλωνε τα παιδάκια της, φρόντζεται το σπίτι της. Ωραία. Το οποίο κάποια στιγμή, τώρα που μεγάλωσα και εγώ και έχω τα δικά μου τα παιδιά, αντιλήφθηκα πόσο πανδύσκολη δουλειά είναι.

Και κάποια στιγμή, τώρα τα λέμε έτσι καλύτερα, ο πατέρας μου τη σκόλαγε ένσιμα της μάνας μου. Και ο παπάς μου στη δική μου τη μωμά. Ναι, την είχε ας πούμε στην εταιρεία. Ενώ η μαμητέρα μου δεν πήγαινε στην εταιρεία, ήταν στο σπίτι. Και λέω, παπά γιατί τη σκόλας ένσιμα της μαμάς. Τη σκόλαγες για να έχει μια σύνταξη κάποια στιγμή.

Τι έτσι πρέπει. Ναι αλλά δεν συνεισφέρει Στην οικονομία Εσύ τα δικά σου Όχι όχι δεν είχα Κάποια κριτική διάθεση Απλά από περιέργεια Κατανόηση Αυτά τα λεφτά Φέρνουν από την επιχείρηση Και πάνε στο ασφαλιστικό ταμείο Για μια γυναίκα η οποία δεν δίνει Δουλειά στην επιχείρηση Έχεις πολύ μεγάλο λάθος Εγώ πως θα δούλευα Σε αυτή την επιχείρηση εάν το σπίτι μου δεν ήταν φτιαγμένο όπως το έχει φτιάξει η μαμά σου. Πώς εγώ θα πήγαινα λέει, χωρίς να...

Όταν θα πάω σπίτι το μεσημέρι για δύο ώρες, τότε κλείναν τα μαγαζιά για δύο ώρες. Πώς θα πάω στο μεσημέρι όταν ξέρω ότι δεν υπάρχει φαΐ στο σπίτι και πρέπει να το φτιάξω εγώ ή πρέπει να πάω κάπου να το αγοράσω. Όταν στο σπίτι σου υπάρχει αυτή η ηρεμία υπάρχει μια γυναίκα που σε περιμένει, το σπίτι είναι μες σιγουρισμένο και ξέρεις και υπάρχει το φαΐ και τα παιδιά είναι εντάξει είναι διαβασμένα και όλα τα πάρα εσύ μπορείς να δουλέψεις μετά. Ήταν δύο άνθρωποι ήρεμοι μεταξύ τους έχεις ωραίες εικόνες. Όχι πάντα και ήρεμοι ήταν και τσακωμοί υπήρχαν όπως όλα τα ζευγάρια.

Μία φυσιολογική ροή πραγμάτων. Αυτό, ναι. Υπήρξαν στιγμές που σε τραυμάτισαν ως παιδί. Και βέβαια. Τι άνθρωπος αισθάνομαι εγώ δηλαδή χωρίς ένα τραύμα της προκοπής. Της κουβαντικής φυσικής που δεν χωράνε συναισθήματα. Όχι, όχι. Κάθε παιδί και κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει και ένα καλό τραύμα στη ζωή του από τη μικρή του ηλικία.

Ποιο είναι το καλό σου τραύμα? Εννοώ ένα καλό, εννοώ ένα γερό. Ένα έντο, αυτό λέω. Ποιο είναι το καλό το τραύμα. Ρε παιδί μου, είναι πράγματα τώρα που με αποκαλύπτονται και τώρα. Ξέρεις πόσο μεγαλώνω και μιλάω και για αυτά Έλα Χρήστο μου αρέσουν πολύ αυτά πες μου Έχει να κάνει με το Όταν ένα παιδί μεγαλώνει και Θα το κάνω πάλι γενικό Για να μην πω σε λεπτομέρεια και μην γίνει και πολύ προσωπικό Παρ' όλα αυτά βιωματικό Βιωματικό είναι προσωπικό Έχει να κάνει με το πόσο ένα παιδί μεγαλώνοντας Μπορεί να έχει Πλήρη εμπιστοσύνη Στον εαυτό του Χωρίς αυτό Να σημαίνει ότι Θα καταρριφθούν οι εικόνες των γονιών του που έχει μέσα στο κεφάλι του.

Είναι πολύ πολύ γενικό, είναι πολύ βαρετό να το λέμε έτσι. Ωραία, βαρετό δεν είναι, ακούγεται εξαιρετικά ενδιαφέρον. Παρ' όλα αυτά θα ήθελα να μου δώσεις ένα παράδειγμα. Ένα παράδειγμα έλλειψης εμπιστοσύνης σε αυτού σε συνάρτηση με τους γονείς. Δηλαδή, τι μπορεί εσύ να είδες, να ένιωσες ως παιδάκι που σου έκανε trigger αυτόν τον προβληματισμό, αυτό το συνέστημα.

Δεν σε εμπιστεύομαι Σου λέω ότι δεν είσαι αρκετά καλός Σου αναθέτω κάτι και στο παίρνω πίσω Σου αναθέτω κάτι και μετά σου λέω Δεν το έκανας όσο καλά μπορούσες Έχει να κάνει με το ότι ας πούμε μπορεί να βάζα τα δυνατά μου Να κάνω κάτι Που αφορούσε το σπίτι ή το σχολείο Και για τη φάση που βρισκόμουν Να μπορεί να ήταν πολύ καλή προσπάθεια Και η απάντηση Από την άλλη απέναντι μεριά Ήταν ότι Οκ Ωραία θα μπορούσε όμως να είναι πολύ καλύτερο και εγώ εκείνη την περίοδο το έπαιρνα ως πρόκληση και αποτυχία εκείνη την περίοδο εγώ το έπαιρνα σαν ναι θα μπορούσε ναι πρέπει να το ξανακάνω αγαμώ το δεν είμαι αρκετά καλός πολλά μπορεί να είναι είναι αυτά τα χτυπήματα κάτω τη μέση τα πολύ υπουλά τα οποία προσπαθώ να μην το κάνω εγώ στα δικά μου τα παιδιά δεν καταφέρνουν πάντα Δηλαδή έχεις πει στο γιο σου ή στην κόρη σου Ναι ναι έχω πει Δηλαδή έχω πει μπράβο Αυτό όμως δεν σκέφτηκες να το βάλεις εκεί Το οποίο μετά το σκέφτομαι Μου φεύγει κατάλαβες Γιατί είσαι προγραμματισμένος ψυχικά βέβαια

Δεν μπορώ να κάνω κάτι παραπάνω Δηλαδή Το αντιλαμβάνεις όμως αμέσως Αμέσως αφού γίνει Ναι το αντιλαμβάνομαι Μπορεί να με βοηθήσει και έμιλη στον Αντών Αντουλίψη και μου λέει κατάλαβες τώρα τι έκανες και μετά το κατάλαβα και λέω ναι βλακεία αλλά δεν το ελέγχω γλιστράει θα μείνω στα μικράτα σου θα μείνω σε αυτό το σπίτι με την αδερφή σου αγαπημένη όλα καλά σχολείο τα κρατάμε αυτά τα χρόνια στην καρδιά μας όμορφα ναι ναι ναι ναι πολύ πήγαινα στο δημόσιο σχολείο στο δημοτικό μετά στο γυμνάσιο με την καφρίλα που υπήρχε Ήσουν και ο βορράκι Ναι, αλλά ναι μωρέ Σκέφτηκες και γέλασες Σκέφτηκα στο δημοτικό που μας είχαν φέρει μια γκαμίλα Μας είχαν βάλει στην γκαμίλα Και μας έβαλαν φωτογραφία Τέτοια πράγματα Ή σκέφτηκα ότι παίζαμε μπάλα Με πατικωμένο πλαστικό μπουκαλάκι Και παίζαμε έτσι μπάλα Τα απλά ωραία της ζωής Αυτά, σε ένα δημοτικό Το οποίο είναι ένα τσιμεντένιο έκτρωμα Στον κορυγαλό Όταν όλα τότε Αυτό πήγα να σου πω.

Σε ένα οικόπεδο που έχει ο Δήμος. Δεν πάω σε ρωτώ, αλλά είναι τόσο... Είναι τα χρόνια τέτοια. Που οπουδήποτε και να είσαι. Είναι ωραία. Σχολεί. Σπούδασες κάτι. Εγώ πέρασα στο πανεπιστήμιο. Πέρασα στο πανεπιστήμιο και στον Πειραιά χρηματοοικονομικά. Ναι, βαριόμουν πάρα πολύ. Πήγα εκεί πέρα ένα χρόνο, δύο. Δεν μ' άρεσε τίποτα.

Δεν δουλέψα τώρα. Προσπάθησα να κάτσω να παρακολουθήσω μαθήματα. Κοιμόμουν. Δεν μπορούσα. Δεν με ενδιαφέρεται καθόλου. Δεν υπήρχε και αυτός ο επαγγελματικός προσανατολισμός που κάποιος θα σου πει έλα εδώ ρε φίλε δοκίμασε κάποια πράγματα να δούμε τι γουστάρεις. Σε τι μπορεί να είσαι καλός. Έλα εδώ. Κάπως θεσμοθετημένα να υπάρχει αυτό.

Κάπως να σε πάρει. Όχι. Ναι και δεν μ' άρεσε μία. θυμάμαι ένα μάθημα, μ' αρέσει μόνο επικοινωνία που μας έκανε ένας καθηγητής, τον οποίο δεν θυμάμαι πια γιατί ήταν λίγο out of the box αυτός οι υπόλοιποι ήταν πολύ νούμερο, πολύ διάγραμμα, πολύ εκεί, κουτάκια δεν ήμουν προσυλλωμένος, δηλαδή δεν είχα στόχοθεσία ότι θα γίνω αυτό, θα πάρω αυτό το επιτυχίο για να πάρω μετά αυτό το μεταπτυχιακό να πάω σε εκείνη την εταιρεία, να γίνω CEO εκεί, να πάω μετά εκεί δεν το είχα, οπότε Ναι, πέρασαν δύο χρόνια έτσι και πέρα και αποφάσισα να ασχοληθώ με το θέατρο γιατί ήδη ασχολήθηκα εκεί με το θέατρο ερας τεχνικά στο πανεπιστήμιο και μ' άρεσε τόσο πολύ και λέω αυτό θέλω να το κάνω κάθε μέρα.

Όλη μέρα. Το ερωτεύτηκες. Ναι. Κάποια στιγμή το... Ξύπνησα ένα πρωί. Ξυπνάς ένα πρωί και λες... Τι λες μωρέ. Ναι, ναι. Θέλω να πω ασχολήθηκα με αυτό. έγινε με ένα μαγικό τρόπο έγινε το switch μια μέρα που βαριόμουν πολύ απλά έκανα βόλτα στους διαδρόμους του Πανεπιστημίου χωρίς νόημα και είδα μια φύσα που λέει έχουμε θεατρική ομάδα έλα και εσύ αν θες και είδα τη μέρα την ώρα και την αίθουσα και πήγα χωρίς να ξέρω τίποτα κάθεσα ο τελευταίος στην άλλη άκρη άκρη άκρη ήμουν και μπήκα εκεί πέρα πάρα πολύ χωρίς να ξέρω πολύ δειλά και λίγο τσούκου τσούκου τσούκου τσούκου άρχισα να κάνω πρόβες να κάνουμε κάτι παραστάσεις και ένα πρωί που είχα πρόβα με την ομάδα λέω τι ωραία που έχω σήμερα πρόβα τι όμως κακό που αύριο δεν έχω και εκεί κατάλαβα ότι θέλω να έχω κάθε μέρα ναι και αποφάσισα να τα παρατήσω και να πάω να γίνω ηθοποιός Πόσα χρόνια είσαι ηθοποιός Αποφύτησα από τη σχολή το 1999 το περασμένο αιώνα έχεις γράψει πολλά χιλιόμετρα και έχω κάνει και πάρα πολλές παραστάσεις

πάρα πολλές παραστάσεις γιατί εγώ δεν ήμουν και από αυτούς που παίζανε μια παράσταση για μια σεζόν ή για δύο σεζόν γιατί βαριόμουνα και παίζα θέατρα τσί περιέργα και λίγο ρεπερτόριο και λίγο κουλά και τέτοια εγώ όταν έβαινα μια παράσταση έπαιζα την παράσταση για δύο μήνες μήνες, ξέρω εγώ, δύο μήνες, δύο-τρεις μήνες. Ταυτόχρονα μετά, όταν ανέβαινε η παράσταση, ξεκινούσαμε την επόμενη να κάνουμε πρόβες. Οπότε κάθε σεζόν μπορεί να έκανα και τρεις παραστάσεις, και τέσσερις παραστάσεις.

Ωραία. Θέλω τώρα να μου κουμπώσεις το θέλω να είμαι καλύτερος, μπορώ να είμαι και καλύτερος από τον καλύτερό μου εαυτό, και να μου το κουμπώσεις αυτό στο θέατρο, και να βάλουμε μέσα και τον Το περίεργο με το θέατρο, ειδικά όπως το έχω εγώ στο μυαλό μου, την τέχνη του θέατρου, με τάφ κεφαλαίο, και θήτα κεφαλαίο, είναι ότι δεν υπάρχει καλύτερος.

Καλύτερος για σένα. Ναι, δεν υπάρχει... Κοίτα. Ναι, δεν υπάρχει καλύτερος με ποιαν έννοια. Ότι δεν υπάρχει κάτι που μπορείς να κάνεις, που θα σε κάνει καλύτερο χωρίς αυτό να συμπεριλαμβάνει τον χειρότερό σου εαυτό. Άρα ξυπηρνάς τον εαυτό σου κάθε φορά. Ή τον δέχεσαι. Σωστό, σωστό. Δηλαδή υπάρχουν καλύτεροι ηθοποιοί και χειρότεροι ηθοποιοί.

Δεν μπορώ να πούμε ότι είναι θεμαγούς του όλα. Εντάξει, δεν είναι η Μέρλι Στρίπ ίδια με την ξέρω εγώ οποιαδήποτε άλλη. Οκ, υπάρχουν κάποιοι ηθοποιοί που είναι εκεί και κάποιοι ηθοποιοί που δεν είναι εκεί. Έχει να κάνει με το άμα σε εμπνέει κάποιος και η έμπνευση που σου κάποιος σου προσφέρει δεν είναι μόνο υποκειμενικό είναι και αντικειμενικό. Και έχει να κάνει με το πόσο σε αφήνει να φανταστείς πάνω στο πρόσωπό του κάτι δικό σου τον εαυτό σου. Μια ταύτιση.

Ναι. Πόσο σε εγωιτεύει για να αγοητεύσεις για να αγοητεύσεις κάποιον και να εμπνεύσεις κάποιον πρέπει πρώτα εσύ να αγοητευτείς από κάτι. Και για να αγοητευτείς από κάτι πρέπει να ξεχάσεις τον εαυτό σου. Αν εγώ έχω συνέχεια τον εαυτό μου στο μυαλό μου δεν μπορείτε ποτέ να αγοητευτώ από σένα. Εάν με αγοητεύσεις ή για να με αγοητεύσεις πρέπει να ξεχάσω τον εαυτό μου και να θέλω να μπω μέσα στα μάτια σου. Να δω τον κόσμο με τα μάτια σου. Ναι, αυτό είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Ναι, αλλά είναι και πάρα πολύ όμορφο. Και δεν μπορώ να φαντάσω τη ζωή χωρίς αυτό. Οκ. Άρα ούτε και την τέχνη. Άρα, για να ξεχάσεις τον εαυτό σου, πρέπει να είσαι και ταπεινός. Ήσουν. Όχι, αλλά αναγκάστηκα να γίνω. Με μαθήματα που σου έγιναν. Ναι, ναι. Που σου κόστησαν. Ναι, βέβαια. Γιατί ήμουν αρκετά τυχερός στο να μπλέξω από την αρχή με σπουδαίους ανθρώπους του θεάτρου, οι οποίοι με ανάγκασαν, μου έδειξαν ότι η τέχνη αυτή είναι δύσκολη για αυτό το λόγο.

Και αυτό που νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Εγώ θέλω να κάνεις αυτό που δεν ξέρεις ακόμα τι μπορείς να κάνεις. Άρα να διώξεις την έπαρση και τη σιγουριά. Ναι, ακριβώς. Την οποία είχες. Ναι, την οποία είχα σαν ένα παιδί που ξέρει ότι μπορεί να είναι ο καλύτερος σε όλα. ο αποσιολόγος, ο καλύτερος αθλητής ο καλύτερος γκόμενος ο καλύτερος φίλος, ο καλύτερος στο τάβλι, οτιδήποτε Απολάμβανες αυτό το καλύτερο που νόμιζες ότι ήσουν ή ακόμα και όταν Ναι μωρέ, τα απολάμβανες, απλά δεν σου φτάνε δεν έφτανε, γιατί είχα ταυτόχρονα είχα και μια τερατώδη περιέργεια για όλα τα πράγματα Η έπαρσή σου και αυτό το καβάλιμα εντός αγωγικών και εκτός. Πώς σου κόστησε?

Σφαλιάρες είναι αυτές που τρώω. Δηλαδή μου κόστησε. Πες μου τις σφαλιάρες αυτές. Σε κάναν πέρα. Έχασες ρόλους. Όχι, όχι, όχι. Δεν έχασα ρόλους. Απλά πηγαίνοντας να κάνω ένα ρόλο άρχισα γι' εγώ να το παίζω. Και μου είπε ο σκενοθέτης είσαι τότε ήμουν 23. Είσαι 23 χρονών. Διαβάζεις και κάνεις το ρόλο που είναι τέταρτη, πέμπτη πρόβα τώρα στην αρχή δηλαδή χρωματίζοντας τη φράση σαν να ξέρεις πώς παίζεται από πού και πού ξέρεις αυτή η φράση πώς παίζεται και αν θες να μου κάνεις αυτή την πρόταση ότι πρέπει να την παίξεις έτσι την πρώτη φράση αυτή σου λέω από τώρα ότι είναι πολύ λίγη για μένα η ερμηνεία που δίνεις πολύ μικρή, τίποτε ένια χωράει τόσο αυτή η φράση στο κάνω σούμα τώρα Αυτή η φράση είναι τόση μπορείς να καταλάβεις εσύ.

Δηλαδή τώρα μου δίνεις αυτό. Στις πρόβες μπορεί, άμα είσαι τυχερός, να καταλάβεις αυτό. Εγώ καταλαβαίνω αυτό. Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν άλλα χίλιες φορές παραπάνω που δεν καταλαβαίνω. Άρα, μου λέει, θέλω να μην βάζεις τον εαυτό σου μέσα εκεί για τώρα και να βάζεις πρώτα την περίεργιά σου μέσα στα λόγια. Χωρίς να ξέρεις τι εννοούν τα λόγια.

Τα λόγια έχουν μια δική τους ορμή. Πολύ δύσκολα μου θέματα. Πολύ δύσκολα. Εννοώ είναι μάθημα. Αλλά αυτό το μάθημα δεν είναι σφαλιάρα. Το μάθημα αυτό σε κάνει και λες εγώ δηλαδή είμαι σε ένα βάθρο νομίζοντας ότι είμαι ο πρώτος και πίσω μου που δεν το έχω δει πίσω μου είναι ένα ολόκληρο βουνό 100 φορές πιο ψηλό που είναι πολύ ωραία η θέα από εκεί πάνω αλλά πρέπει να τα ανέβεις με τα πόδια να σε ρωτήσω κάτι έχοντας λοιπόν αυτή τη στάση η οποία κράτησε για χρόνια όχι πολλά 3, 4, 5 έκανες κόσμο στην άκρη από μακρύνθηκε κόσμος όπως ένα βέβαια στη ζωή έτσι δεν συμβαίνει συμβαίνει για πολλούς λόγους για πάρα πολλούς λόγους τώρα και εγώ δεν ξέρω να σου πω τώρα άμα ήταν αυτός ο λόγος ή ο άλλος λόγος πάντως συνέχεια έρχονται άνθρωποι φεύγουν ναι ρε παιδί μου αλλά επειδή νόμιζα ότι είσαι καλύτερος ή νόμιζα ότι ξεχωρίζεις α ναι μπορεί να φύγαν κάποιοι άνθρωποι για αυτόν τον λόγο ψαναχωρηθήκες όχι είμαι ανέστητος Άφη μου όχι δεν είμαι ανέστητος απλά μπορεί να κάνω και εγώ

να μετάνιωσα για συμπεριφορές και για πράγματα που είπα ή δεν είπα αλλά κάπως είχα μέσα στο μυαλό μου ότι εάν αυτό το πράγμα είναι για να μια σχέση που είναι να υπάρχει θα υπάρξει κάποια στιγμή από μόνο υπήρξε ξανά μια σχέση με πολλούς ανθρώπους βρεθήκαμε χαθήκαμε τα ξαναβρήκαμε μετά δηλαδή δεν τσακώθηκα ποτέ με κανέναν απλά ξαναήρθαμε κοντά με κάποιους ανθρώπους όταν μπαίνει ένας άνθρωπος στο χώρο του θεάτρου είτε είναι άντρας ή τι είναι η γυναίκα.

Υπάρχει κάτι άτυπο που λέει «Καλωσόρισες σε έναν κόσμο κακοποίησης». Πρέπει να ξέρεις ότι θα υπάρχει αυτό, να το αγκαλιάσεις και πάμε παρακάτω. Ναι, στα χρόνια τα δικά μου ήταν πιο πολύ έτσι. Όταν μπήκα εγώ, δηλαδή, στη σχολή. Τι θα πει κακοποίηση? Κακοποίηση σημαίνει ότι ένας σκηνοθέτης έχει το δικαίωμα να σου μιλήσει προσβλητικά.

Σου έχουν μιλήσει προσβλητικά? Ναι, όχι πάρα πολύ Γιατί σου λέω, είχα την τύχη να δουλέψω με σπουδαίους ανθρώπους Αυτοί οι σπουδαίοι άνθρωποι Ναι, είχαν τα κακά τους Ήταν και μια γενιά άλλη Αλλά δεν ήταν χιδέοι Στριμωγμένος αισθάνθηκες ποτέ Ναι, στριμωγμένος ναι Πώς Μπορεί κάποιος να μου την είχε πέσει ας πούμε Ερωτικά Ναι, ναι Εννοούμε κάποιος που έχει έτσι εξουσία Έχει ρόλο, έχει έναν συνάδελφος Ναι, ναι, ναι αλλά δεν αισθάνθηκα και πάρα πολύ στριμωγμένος με την έννοια ότι ποτέ δεν είχα στο μυαλό μου ότι έχω ανάγκη αυτών συγκεκριμένα επειδή κοιτάξτε επειδή ήμουν και πολύ τυχερός ήμουν αγόρι δηλαδή άμα είσαι αγόρι μάνι μάνι είναι και τότε στα δικά μου ειδικά δεν είχα πολλά αγόρια ένα αγόρι ψηλό, ωραίο, ξανθόκοτα λοιπά με κάποιο ταλέντο ήξερα ότι άμα δεν θες εσύ θα με θέλει άλλος Δηλαδή δεν θα κλείσουν οι πόρτες Δεν εξαρτώμαι από εσένα Και επειδή έχω και μια τρέλα Δηλαδή δεν αισθάνθηκα ποτέ πολύ στριμωγμένος Με την έννοια ότι κάποια στιγμή όταν παράγει το κακό

Λέω, ει, τι θα γίνει τώρα Πώς παραγίνεται αυτό το κακό Ε, λίγο με το ένα Μια κουβέντα φέρνει την άλλη Μπορεί να έρθει να σου μιλήσει εδώ Και λες, τι, κάτσε, κάτσε Οπότε δεν μπορώ να παραλληλήσω τη δική μου την περίπτωση με ένας κοριτσιού ας πούμε, το οποίο έχει να συναγωνιστεί 500 άλλες για μια θέση και το οποίο νιώθει ότι μπορεί να ότι βάλετε περισσότερο και ότι δεν μπορεί εύκολα να πει στον άλλον κάτσε κάτω ρε γιατί έτσι τις έχει μάθει και εγώ και η οικογένειά της και όλη η κοινωνία εννοείται δεν μπορώ να μιλήσω εγώ για κακοποίηση, δεν έχω υποστεί κακοποίηση, συγγνώμη έχω υποστεί έχω υποστεί σκληρή συμπεριφορά.

Παραδείγματα. Ο Λευτέρης Βογγιατζής, ας πούμε, ήταν ένας άνθρωπος πολύ πολύ σκληρός. Με πολύ κακό τρόπο. Πολύ κακό τρόπο. Μίλα μας, Βογγιατζής. Μπορεί να σου λέγει, ας πούμε, ωραία. Ωραία αυτά που λέμε τώρα, τόση ώρα. Αλλά να μιλήσουμε λίγο σοβαρά. Μπορείς να κάνεις κάτι τώρα σε αυτή τη φράση, πώς το κρατάς αυτό, που να μην δείχνει, που να μην με προκαταβάλεις για την απάντηση που θες να σου δώσω. Μπορείς.

Απλά σε ρωτάω αν μπορείς. Και ήσουν εσύ σε αποδομή πατόκορφα. Υποτίμηση. Σε αποδομή παππαππαππαππα. Παρ' όλα αυτά, παρόλο τον κακό του τρόπο ήταν συνέχεια προσανατολισμένος στην τέχνη. Στο να γίνει καλύτερο αυτό που πάμε να κάνουμε. Που και που το είχαν Βέβαια εντάξει, αλλά ήταν κυρίως εκεί Και επειδή ήταν και σπουδαίος Στη δουλειά του Δεν ένιωσα ποτέ ότι ήταν χιδαίος Απλώς ξέρεις το βωμό της σπουδαίότητας Ενός ανθρώπου και στις περγαμηνές του Και στα χιλιόμετρα που έχει διανύσει Κάνουμε τα στραβά μάτια πολλές φορές Σίγουρα Αυτός είναι αξίως έβαστος Μα κοίταξε να δεις Πολλές φορές και πολλοί ηθοποιοί και εγώ Με το Λευτέρη, με τον Γκέτζι με κάποιοι άνθρωποι, όχι όλοι, εγώ του την έλεγα.

Του έλεγα, άσμας ρε, τι θέλεις πια. Αφού, αφού, αφού, αφού. Δεν μπορώ. Υπήρχαν αυτά. Μπορούσες να το κάνεις. Εγώ μπορούσα να το κάνω. Κάποιος άλλος δεν μπορούσε να το κάνει. Και θέλω να σου πω ότι υπήρχε και αυτή η εποχή που μπήκα εγώ ήταν λίγο ήταν λίγο δηλαδή υπήρχε αυτό. Θα σας πιάσουν και τον π... κορίτσια. Θα σας πιάσουν και λίγο τον π...

Οκ. Δεν πειράζει. Και υπήρχαν και πολλά κορίτσια οι οποίες το ξέρανε και ερχόντουσαν και για να τους πιάσουν το κουμπί. Και λέγανε ας πούμε και έχω υπάρξει σε κουβέντα που ένα κορίτσι έλεγε σε ένα άλλο εντάξει και μπορεί να του κάτσεις και μια φορά. Δεν πειράζει. Και τι έγινε. Υπήρχε αυτό σαν κουλτούρα. Και ας μην πέφτουμε και από τα σύννεφα και γι' αυτό.

Να πω και τις ίδιες τις γυναίκες οι οποίες Αφού έτσι ήταν η κατάσταση και αυτές, κάπως κάποιες, το εκμεταλλεύονταν. Αλλά υπήρχε και αυτό. Υπήρχε, το κυριότερο που υπήρχε και που υπάρχει ακόμα και τώρα, είναι ότι αυτή η δουλειά, παιδιά, καλωσορίσατε, θέλει στο μάχι. Το δικό σου που έστριψε. Θέλει στο μάχι γενικότερα. Δηλαδή και μόνο το ότι δεν θα σε πάρουν για ένα ρόλο.

Θα το πάρεις προσωπικά. Δεν τους αρέσω, δεν αξίζω τίποτα. Ενώ μπορεί να είναι κάτι άλλο. Μπορεί να είναι ότι δεν θέλω εσένα, θέλω μια ξανθιά. Τόσο απλό. Ναι. Αλλά μπορεί να μην το... Με μου αρέσει η φωνή σου. Η οποία φωνή σου είναι το εργαλείο σου, έτσι. Είναι ένα από τα εργαλεία σου. Δεν είσαι εσύ η φωνή σου. Απλά δεν μου αρέσει η φωνή σου.

Συγγνώμη, θέλω μια άλλη φωνή για αυτό το ρόλο. Χρειάστηκε ποτέ να λυγίσεις το ηθικό σύστημα αξιών σου για να χωρέσεις κάπου. Χρειάστηκε να λυγίσω... Όχι, δεν είχα ποτέ... Η αλήθεια είναι πως δεν χρειάστηκε ποτέ να λυγίσω τον πυρήνα του αθλητικού μου συστήματος. Κάποια κλαδάκια τα λύγισα. Όλοι μας. Αλλά τον πυρήνα, τον κορμό, όχι.

Για τα χρήματα. Για τα χρήματα έχω κάνει πράγματα, δουλειές. Δεν έχω λυγίσει τον ηθικό μου κορμό. Δεν σε έκανα να ντρέπεσαι. Τι σε έκανες. Μένεις ένα πολύ χάπι. Συγγνώμη, ναι. Έχω ντραπή και για δουλειές για τις οποίες δεν έχω πληρωθεί και καθόλου. Έχεις ντραπή ξανά για δουλειές που δεν έχεις πληρωθεί. Ναι, γιατί ας πούμε έκανα το θέατρο αυτό που σου έλεγα που δουλεύαμε, πρόβαμε, ανέβαινε η παράσταση μετά ξανά πρόβα για την επόμενη και πληρωνόμασταν 800 ευρώ το μήνα ή 700 ευρώ το μήνα πόσο ήταν, δεν θυμάμαι.

Μην πέσεις πιο κάτω σου παρακαλώ. Όχι γιατί ήταν μια περίοδος στην αρχή που ήταν αυτοί οι μισθοί Και που κάπως λέω τώρα και στα νέα παιδιά Παιδιά δεν πειράζει κι αν τώρα παίρνετε αυτά Κι εγώ όταν βγήκα έπαιρνα τα μικρά Και θα κάνετε 20 δουλειές μεγαλώνοντας Έτσι είναι κάπως ότι δεν θα μείνετε σε αυτά τα χρήματα Θα προχωρήσετε αλλά από κάπου δεν μπορείς να ξεκινήσεις Από τα 5000 Κάτσε συγγνώμη και όλας δηλαδή Εκτός αν θες να πας να κάνεις κάτι άλλο Θες να πας να γίνεις ξέρω εγώ Να παίζεις σαν να κάνεις διαφήμιση στο instagram Και να γίνεις μαζί και influencer Και να κάνεις και λίγο αυτό και λίγο αυτό Κάντο άμα θες κάνε Αλλά δεν θα κάνουμε αυτή τη δουλειά Θα κάνουμε μια άλλη δουλειά Και τότε λοιπόν και με τα πολύ λίγα λεφτά Υπάρχουν υπάρξει δουλειές Που κατ' τις οποίες ντράπηκα μετά Ντρεπόμουν Όχι τηλεοπτικές Ντροπή θέατρο που είσαι εκεί κάθε μέρα Γιατί δεν απήκεις όμως Γιατί δεν ήταν ωραίες Οκ. Αλλά τσέκανες δι' τα χρήματα.

Ποια τα ελάχιστα. Δεν τα πήρες κι ό... Τα ελάχιστα χρήματα που θα έπαιρνα. Τα ελάχιστα. Οκ. Και λέω, άμα είναι να ντρέπεσαι και για αυτά που πληρώνεσαι χάλια, τουλάχιστον ντράπου, αλλά να πληρωθείς. Δεν πειράζει και να ντραπείς και λίγο. Δεν πειράζει. Δεν μπορεί να σε αρέσουν και όλα που κάνεις. Η έμιλη σου άρεσε πολύ.

Μ' άρεσε. Την ερωτεύτηκες. Ναι, κάπως, κοίταξε, γνωριστήκαμε στο Βογιατζή που ήταν τα πράγματα πολύ πολύ δύσκολα. Το κλίμα ήταν δύσκολο, το έργο ήταν δύσκολο. Εγώ έκανα και μια παράσταση τότε πολύ δύσκολη, να είναι ο Βογιατζής ο οποίος να μας ξετινάζει όλους το μέσα έξω και παρόλα αυτά υπήρχε και ένα κορίτσι, ένα μαργαριτάρι που δεν τόλμησα, δεν είχα τη δύναμη εκείνη την περίοδο να αφαιθώ πάνω της και να αφαιθώ στον ερωτά μου για αυτήν.

Γιατί ήτανε πρόβες, είχα παράσταση, ήμουν φιλόδοξος. Ήμουν με τον Βογέτζη που ήταν επιτητικός και ήθελα να ανταποκριθώ. Και αυτό με τρώγε και μέσα μου. Παρ' όλα αυτά ερωτευτήκαμε. Και τα φτιάξαμε τότε. Στα πόσα ραντεβού φιλήθηκατε. Στο πρόβ... Όχι, δεν φιλήθηκαμε. Δεν κάναμε καν ένα ραντεβού, πήγαμε για να πάρουμε τσιγάρα.

Και στο γυρίσμα... Ήμασταν όλοι μαζί κάπου. όλος ο θείας ως τρώγαμε τότε στον Γκάζι που δεν υπήρχε τίποτα παρά μόνο η ευτυχία στον Γκάζι που έκανε κεφτέδες ήταν τίποτα αλάνα δεν μπορώ να το φανταστώ ήταν η ευτυχία στον Γκάζι σπίτια σπίτια ο Τούρκης ο Μαχαλάς που λέμε γιατί ήταν Τούρκοι μέναν εκεί τον Γκάζάκι τον Μπαράκι αυτό και η ευτυχία στον Γκάζι όλο το άλλο ήταν χώμα με έμιλη δεν είχε γίνει τίποτα Τίποτα και ήταν το φωταέριο Το εργοστάσιο το πως το λένε τώρα Τι τεχνόπολη που λέμε Ήταν ένα κλειστό εργοστάσιο δεν υπήρχε Ήταν ένα κλειστό ρημάδι Και είχαμε πάει να φάμε και φτέδες να πιούμε μια μπύρα Και πήγαμε με το αυτοκίνητο να πάρουμε τσιγάρα Δεν υπήρχε τίποτα Φτάσαμε στο εργάλαιο Για να πάρουμε τσιγάρα από τον Γκάζη Αλλά που δεν ήθελες Αλλά δεν είχε τίποτα γύρω γύρω Και στο γυρισμό φιληθήκαμε.

Έτσι ξέρω. Χωρίς πολλά πολλά. Χωρίς πολλά πολλά. Και αυτό ήτανε. Ναι. Αυτό ήτανε. Ήσουνε το παιδί που μεγάλωσε με την ιδέα του γάμου και της οικογένειας. Ναι. Ήσουνε. Ναι. Και στο ενίσχυσε η Emily ως άτομο. Ναι. Μ' άρεσε. Ήθελα κάποια στιγμή στα 30 μου, 29-30 μου, ήθελα να κάνω οικογένεια. Πώς της έκανες πρόταση. Πολύ απλά.

ζούσαμε μαζί και της λέω να σου πω είχαν περάσει και χρόνια που ήμασταν μαζί πόσα χρόνια είχαν περάσει έξι χρόνια δεν τρέπεσαι τόσο αργά δεν τη στεφανώνεις δεν τη στεφανώνεις την έξι εκεί πέρα σπιτωμένη ναι ήμασταν έξι χρόνια μαζί και ένα βράδυ είχα πάει και είχα πάρει ένα δαχτυλίδάκι και της είπα να σου πω το ψήνεις Μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει, μου αρέσει.

Γουστάω, είμαι μαζί σου, σε αγαπώ, κατά λοιπά είμαστε. Θέλω να είμαι μαζί σου. Θες να επαντρευτούμε. Αυτό, απλά. Πώς ανακοίνωσε την πρώτη της εγκυμοσύνη. Πού ήσουνα. Ήμασταν στο σπίτι, στην Κυψέλη μέναμε τότε. Και μου έδειξε το τεστ. Και. Χρήστος, πώς ήταν η αντιδρασή του. Έπεσα στα πατώματα. Έπεσα στα πατώματα. Ήσουν μέσα στις γένες της Το έζησες Πώς ήταν αυτή η εμπειρία Ενιώσα τελείως ηλίθιος Ενιώσα τελείως περιτός Γιατί θεωρούσα ότι θα είμαι δίπλα της Θα της κρατάω το χέρι Ενώ είχαν κάνει στην πάντα οι μαμές Ήταν ο γιατρός εκεί στα ποδία Και οι μαμές ήταν εκεί και κάναμε αντιφήτηση Και ήταν μαζί της Και εγώ είχαν κάνει στην άκρη Και ήμουν πίσω από το κεφάλι της Θεατής Και κάμια φορά της έκανα ένα έτσι της χάιδα από το κεφαλάκι της λέγε αγάπη μου και τα λοιπά θαύμασα τη δύναμή της είναι την ώρα τη δύναμη της γυναίκας είναι κάτι με τίποτα οι άντρες δεν μπορούμε να το φανταστούμε εγώ έλεγα και στην Έμιλη μόνο μόνο στην εγκυμοσύνη στη γέννα μια γυναίκα μπορεί να καταλάβει

τον πόνο που περνάει ένας άντρας όταν έχει δέκατα και στις δύο μέσα και στις δύο Τις εγκυμοσύνες της πώς τις περάσατε Ήταν εύκολες Ήταν ευχάριστες περίοδοι Ναι Τι σκέφτηκες και σκάλωσες Όχι προσπαθώ να σας αναθυμηθώ Ήταν εύκολες Ήταν Ναι δεν είχε Δεν είχε πολλές Ξέρετε εγώ με τους και αυτά Ήτανε πηγαίναμε και τα ταξίδια μας πηγαίναμε και παντού Χρήστο Τι σημαίνει περνάει κρίση ένας γάμος Σημαίνει ότι μάλλον έχουν αλλάξει άνθρωποι και δεν έχει αλλάξει σχέση.

Τα παιδιά είναι άγκυρες για να ξεπεραστεί πιο εύκολα μια τέτοια κρίση. Άγκυρες καλές ενώ που κρατάνε τη σχέση γεωμένη για να μην την αχθεί στον αέρα. Ναι, ως ένα βαθμό. Αλλά είναι προβληματικό το να παίρνουν τα παιδιά όλο το βάρος της διάσωσης της σχέσης. Έχει συμβεί σε εσάς? Έχει συμβεί σε ένα βαθμό. Μικρός βαθμός. Έχει συμβεί σε ένα βαθμό.

Και χειρίσιμος. Ναι. Το μετανοώνετε. Περνώντας τα χρόνια, περνώντας και οι ανάγκες, γίνεται και αυτή η δουλειά που κάνουμε και είναι και πολύ δύσκολη δουλειά με την έννοια όχι μόνο για το αντικείμενο αλλά είναι και για το ότι δεν έχεις σταθερότητα. Καλό είναι και αυτό γιατί δεν βαριέσαι. Θα πω, αλλά πρέπει να βρίσκεις καινούργια δουλειά και καινούργια δουλειά κάθε χρόνο, κάθε φορά, κάθε σεζόν καινούργια, καινούργια, καινούργια.

Παίζεις πολύ με την μεταδοξία σου. Είσαι εσύ το υλικό σου, το προϊόν σου, είσαι εσύ. Είναι πολύ δύσκολο δηλαδή να αντιληφθείς καμιά φορά ότι έχεις αλλάξει. Γιατί άμα έχεις αλλάξει εσύ, αλλάζει και λίγο το προϊόν, κατάλαβες. Και κάπως υπάρχουν Και μερικές χρονιές Που περνάνε δέκα χρόνια Κατάλαβες τι να πω Δηλαδή μπορεί να έχουν περάσει Σε μια δεκαετία αμέσα Να μην έχει αλλάξει σχεδόν τίποτα στη ζωή Και σε δύο χρόνια να έχουν αλλάξει άρδεμα Τόσα πολλά Που είναι σαν να έχουν περάσει μια δεκαετία Και να μην προλαβαίνεις να το διαχειριστείς Να σε ξεπερνάει Τόσο πολύ αυτή η αλλαγή Και δεν προλαβαίνεις να κάνεις τα κουμάντα σου Οπότε μπορεί να συμβαίνει στον έναν μπορεί να συμβαίνει και στον άλλον σε διαφορετικές περιόδους μπορεί να μην καταφέρουν να το επικοινωνούν αυτό γιατί η ζωή τρέχει και σχεδίο παιδιά και τη δουλειά που είναι και δύσκολη και τους λογαριασμούς και τις υποχρεώσεις και επίσης και λόγω δουλειάς καμιά φορά μπορείς να βλέπεις τον άλλον μία ώρα την ημέρα

το βράδυ όταν είσαι πτώμα και θες να πας διαύπνο και δεν προλαβαίνεις να επικοινωνείς με τον άλλον ότι ξέρεις κάτι, εγώ είμαι τώρα ένας άλλος. Γιατί καλά-καλά δεν θες και εσύ να παραδεχτείς ότι είσαι ένας άλλος. Δεν θες και εσύ να παραδεχτείς ότι έχεις αλλάξει. Χρήστο, με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι τα παιδιά σας αντιλήφθηκαν την κρίση στο γάμο. Να, δεν έχω ιδέα.

Αλλά λες ότι το αντιλήφθηκαν. Πότε το είπα αυτό. Ότι αντιλαμβάνονται ότι όταν περνάει κρίση ένας γάμος, το καταλαβαίνουν τα παιδιά ότι λίγο τα κούμπησε φαντάζομαι από εντάσεις ας πούμε από απόμακρυνση από την ατμόσφαιρα του σπιτιού τα παιδιά φαντάζομαι ότι έχουν έναν τρόπο να ρουφάν δεν σας έχουν πει κάτι αμήν Όχι, όχι, δεν έχουν πει.

Αλλά τα παιδιά έτσι δεν είναι. Τα παιδιά το νιώθουν. Τα νιώθουν όλα. Και τη χαρά νιώθουν και τη λύπη νιώθουν και το θυμό το νιώθουν. Όλα, όλα. Δοχεία γίνονται απορρόφησης. Ναι. Θα ήθελες να σου φτιάξω άλλο ένα καφεδάκι σε αυτό το σημείο. Θα ήθελες εσύ. Θα ήθελα πάρα πολύ, ναι. Να βάλουμε αυτό που... Ναι, το ίδιο ποτηράκι.

Ωραία. θα μου πεις εμένα πως θα τα κάνω, θα το κάνω εγώ τώρα πατάω αυτό επιτέλους ευχαριστώ τελειότητα με τον καφέ είναι απαραίτητος ρε παιδάκι μου τώρα όπως και να το κάνεις σίγουρα είναι κουλτούρα είναι κουλτούρα η ερωτική επαφή είναι συνδετικός κρίκος σε ένα γάμο όσα χρόνια και αν περάσουν ε δεν είναι τι λες εσύ δεν είναι σε μια σχέση γενικά Το πιο σημαντικό πράγμα.

Γιατί εκεί πέρα λέγονται αυτά που δεν υπάρχουν λέξεις να τα πούνε. Λέω την ίδια ατάκα. Άρα αν δεν υπάρχει καλή ερωτική επαφή, αν δεν υπάρχει καθόλου ερωτική επαφή, αν υπάρχει ελάχιστη ερωτική επαφή, είναι πρόβλημα. Δεν ενώνεται το πράγμα, δεν οσμώνονται οι υδρότες. Είναι πολύ σημαντικό. Ωραίο. Το είπες τέλεια. Το είπες φανταστικά.

Τι σε τρομάζει περισσότερο σε αυτόν τον κόσμο Σχέση με τα παιδιά σου Με τρομάζει το αν θα είναι έτοιμα Να αντιμετωπίσουν αυτό που έρχεται Γιατί νομίζω πως έρχεται κάτι Πιο άσχημο Από αυτά που ζήσαμε εμείς Δηλαδή με μανχώνει Θέλω να πιστεύω Μακάρι να κάνω λάθος Αλλά νομίζω ότι κάνω Έρχεται Κάτι νομίζω Μια ανακατάταξη Αν το πούμε έτσι στο θέμα της του επίπεδου ζωής που έχουμε συνηθίσει στην Δύση που αυτό μέσα μπορεί να φέρνει και πολέμους και συγκρούσεις σίγουρα θα φέρει μια υποβάθμιση του βιωτικού επίπεδου στη Δύση γενικότερα και ως ένα βαθμό είναι και λίγο δίκαιο αυτό αλλά μακροσκοπικά αλλά με την έννοια ότι ανεβαίνουν και κάποιες άλλες κοινωνικές ομάδες, ας πούμε στην Ινδία, στην Κίνα κάπως δεν μπορείς να τα έχεις και όλα αλλά με τρομάζει και αυτή η μεγάλη αλλαγή που έρχεται κλιματικά εάν δηλαδή τα μοντέλα επιβεβαιωθούν μιλάμε ότι στα επόμενα 30-40 χρόνια ο κόσμος η Ευρώπη τουλάχιστον δεν θα είναι καθόλου αυτή που ξέρουμε τώρα χωρίς να ξέρουμε αυτό τι θα σημαίνει

για πώς θα ζουν οι άνθρωποι αν θα μπορούν να ζουν που θα πρέπει να πάνε για να ζήσουν δηλαδή μη μας δεν πρέπει να παραξενευτούμε να μην πέσουμε από τα σύννεφα εάν σε 30-40 χρόνια από τώρα οι Ευρωπαίοι γίνουμε οι πρόσφυγες προς τις χώρες από τις οποίες μας έρχονται τώρα άνθρωποι Χρήστο, πώς σου φαίνεται ο νόμος περί απαγορευσής των social είναι κάτι που σε ανακουφίζει δεν με ανακουφίζει.

Είναι νομίζω πως τη σωστή κατεύθυνση δεν με ανακουφίζει γιατί ξέρω ότι δεν είναι και αυτό η λύση. Και σίγουρα άμα ένα παιδί θέλει θα βρεί τον τρόπο. Όπως και στην Αυστραλία που είναι η πρώτη χώρα που το υπέγραψε, κάποια παιδιά βρίσκουν τον τρόπο. Δηλαδή από τα 10 παιδιά που ασχολούντουσαν με τα social νομίζω τα 4 παιδιά συνεχίζουν να ασχολούνται. Βρίσκουν να βρουν έναν τρόπο.

το 40% βρίσκει τρόπο και αυτό είναι μια συνεχόμενη μάχη με την έννοια ότι πάντα τα παιδιά ειδικά από μια λίγη και μετά θέλουν να μεγαλώσουν γρήγορα αλλά τώρα πια θέλουν να μεγαλώσουν και να μοιάσουν με ενήλικες που θέλουν να είναι παιδιά έχει μπλεχτεί πολύ το πράγμα έχει μπλεχτεί πολύ το πράγμα γιατί βλέπεις ας πούμε στα social κυρίως ενήλικες άντρες γυναίκες που είναι η όλη λογική Παλιπαιδίζει Είναι ότι παλιπαιδίζει Πάνω απ' όλα η ευχαρίστησή μου Και χτυπάει άσχημα Πάνω απ' όλα η μούρη μου Η εμφάνισή μου η ευχαρίστησή μου Η πάρτη μου και η ευχαρίστηση Κοιτάξτε που μένω Κοιτάξτε τι ωραίο φαγητό Τι οδηγώ Όλο αυτό δεν είναι όλα έτσι εννοείται Αλλά είναι η συντριπτική πλειοψηφία Η συντριπτική πλειοψηφία Τι φοράω, τι παπούτσια φοράω τι είναι αυτά τα μαλλιά που έχω και είναι αυτό η ηλική ευχαρίστηση που ένα παιδί είναι πιο πολύ ευάλωτο και πιθανόν πληγεί από αυτό το περιμένεις από ένα παιδί να την κοιτάει να την κυνηγάει στο μυαλό το δικό μου και βλέπεις τώρα παιδιά

τα οποία θέλουν να γίνουν ενήλικες που μπελπιδίζουν Δεν είναι και πάρα πολύ. Το καταλαβαίνω. Είναι πολύ λογικό. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αλλά δεν είναι αυτό που μας περιμένει στη ζωή. Δηλαδή είναι αυτό που δεν μπορείς να το απεκίνεσαι με τα παιδιά. Δεν μπορείς να πείσεις στα παιδιά ότι δεν σε περιμένει αυτό στη ζωή σου. Στη ζωή σε περιμένουν άλλα πράγματα. Και πρέπει να είσαι έτοιμος για τα άλλα πράγματα.

Αυτό που κάνεις τώρα όχι δεν σε βοηθάει καθόλου. Θα σε εμποδίσεις στο μέλλον. Θα γίνεται εμπόδιο. Αυτό το mindset δηλαδή. Και κλείνω με μια πολύ ωραία ερώτηση. Έχεις κάποιο ονειράκι που θες να πραγματοποιήσεις. Απαραίτητος. Ναι. Ένα road trip στην Ευρώπη. Πριν γίνουμε πρόσφυγες αυτήν. Ενάμιση δύο μήνες ξέρω εγώ τύπου αυτοκίνητο ή αυτοκινούμενο.

Και να πάω παντού. Μόνος. Δεν θα με πείραζε και μόνος. Αλλά προτιμώ με παρέα. με παρέα την Έμιλι και τα παιδιά ή φίλους αγοροκατάσταση Αγοροκατάσταση λίγο τη βαριέμαινα να σου πω την αλήθεια Το καλύτερο θα ήταν η Έμιλι και τα παιδιά Στο εύχο μου ολόψυχα Ευχαριστώ πολύ για σήμερα Κι εγώ

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00