Μέχρι Θανάτου... οι ερωτήσεις σας
Μέχρι ΘανάτουΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
-Υπάρχει το τέλειο έγκλημα;
-Με έχουν απειλήσει ποτέ;
-Πόσοι είμαστε εδώ στο Μέχρι Θανάτου;
-Ποιές είναι οι πηγές μου;
..αυτές και άλλες πολλές ερωτήσεις, που απαντώ με το χέρι στην καρδιά!
Jazzy Vibes #81 - Jazz Piano Medley by Tri-Tachyon -- https://freesound.org/s/541689/ -- License: Attribution 4.0
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
σε όλες τις αθέατες πλευρές αυτού του podcast και της δημιουργού του. Πάμε στις ερωτήσεις του κοινού. Είναι το podcast η αποκλειστική ασχολία σου και πώς βιοπορίζεσαι. Λοιπόν, ναι, το podcast είναι η αποκλειστική μου ασχολία. Όπως πολλοί γνωρίζετε, για χρόνια δεν είχα οικονομικές απολαβές. Απέναντίας είχα αποκλειστικά μόνο έξοδα Καθώς και έχω επενδύσεις σε εξοπλισμό και ηχογραφώ σε στούντιο το οποίο πληρώνω Μέχρι πρόσφατα πλήρωνα και το hosting σε πλατφόρμα για podcast κτλ Κάποια στιγμή έφτιαξα προφίλ στο BuyMeACoffee Το οποίο είναι μια πλατφόρμα στην οποία το κοινό μπορεί να κάνει δωρεές στους δημιουργούς που αγαπά Κι έτσι να ενισχύσει οικονομικά τη δουλειά τους Ο κυριότερος λόγος που το έκανα δεν είναι για να μου στείλετε χρήματα, αλλά γιατί εκείνη την εποχή υπήρχε η ανάγκη να τονίσω με κάποιον τρόπο ότι είμαι μία ανεξάρτητη δημιουργός που δημιουργεί περιεχόμενο για το περιεχόμενο και όχι για το κέρδος, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Τα podcasts δεν είναι σαν τα βίντεο στο YouTube. Ο δημιουργός δηλαδή δεν βγάζει χρήματα από τα streams. Η συμμετοχή σας στο Buy Me A Coffee ήταν και είναι συγκινητική. Οι δωρεές σας και τα ενθαρρυντικά σας μηνύματα με βοηθούν κάθε φορά να καλυμπράρω τον εαυτό μου και να θυμάμαι γιατί κάνω αυτό που κάνω. Σχετικά πρόσφατα και αφού το podcast και η απόδοσή του στατιστικά το επέτρεψαν μπόρεσα να ενσωματώσω στα επεισόδια μου τη δυνατότητα για διαφήμιση.
Με ένα μόνο διαφημιστικό σλότ στην εισαγωγή για να μην διακόπτω την ιστορία. Αυτό μου επιτρέπει πια να βγάζω χρήματα. Το κακό είναι ότι οι συνεργασίες ανανεώνονται ανά επεισόδιο και δεν είναι ούτε σταθερές ούτε εγγυημένες. Όπως και να έχει όμως είμαι ευγνώμων γιατί βιώνω πρόοδο. Αυτό έχει σημασία. Τι σε έκανε να ασχοληθείς με το True Crime?
Ήμουν και είμαι φανατική ακροάτρια True Crime Podcasts, στο μεγαλύτερο ποσοστό τους ξενόγλωσσα. Υπήρξε λοιπόν μια περίοδος που ζούσα με τον σύζυγό μου στο εξωτερικό και αν και η χώρα ήταν φιλόξενη, εγώ εξακολουθούσα να νιώθω μια εσωτερική μοναξιά η οποία όταν έγινα μαμά εξελίχθηκε σε αγχώδη διαταραχή, φοβίες και τελικά κατάθλιψη.
Η προσκόλλησή μου στα podcast έγινε ωριακά αιμονική, με τα ακουστικά να έχουν γίνει κυριολεκτικά ένα με το αυτί μου. Εργαζόμουν και μιλούσα με ανθρώπους, ενώ ταυτόχρονα παρακολούθησα την ιστορία. Ήταν φοβερό. Το γεγονός ότι μπορούσα να φύγω από το γραφείο μου, που είχε το άγχος της δουλειάς, την κουζίνα μου την ώρα που μαγείρευα, τις ατελείωτες ώρες που έβγαζα γάλα με το θύλαστρο.
Και ταξίδευα δίπλα από τον Σερίφη την ώρα που παρατηρούσε μια σκηνή θανάτου. Διάβαζα τα αποτελέσματα μιας ταυτοποίησης γενετικού υλικού. Άκουγα την κατάθεση ενός μάρτυρα μιας εξαφάνισης. Με βοήθησε να προσπεράσω τις περιόδους που το βάρος μου φαινόταν απλά σήκωτο. Όταν ξεκίνησα ψυχοθεραπεία, η ψυχοθεραπεύτρια μου παρατήρησε και σχολίασε την ικανότητά μου να εξηγώ τις καταστάσεις και τα συναισθήματα και να περιγράφω τα αβιώματα που με προβλημάτιζαν από την πλευρά όλων των προσώπων.
Κάποια στιγμή λοιπόν μου πρότεινε να γραφτώ σε ένα εργαστήρι θεάτρου ή τέλος πάντων να βρω μια σχετική δραστηριότητα μέσα από την οποία θα μπορούσα να εκφράζομαι δημιουργικά. Δεν θυμάμαι να σας πω πότε ακριβώς η απάντηση έγινε να δημιουργήσω ένα δικό μου podcast Αλλά θυμάμαι σίγουρα ότι το κουβέντι αζαγιά καιρό επιφανειακά και χωρίς να πιστεύω ότι στα αλήθεια θα το κάνω Ακόμα και όταν ξεκίνησα τελικά ήμουν αρκετά αποπροσανατολισμένη και αυτό θα έλεγα ότι αποτυπώνεται και στα πρώτα επεισόδια The rest is history Ποια είναι η διαδικασία ετοιμασίας ενός επεισοδίου?
Α, πολύ ωραία ερώτηση Η ετοιμασία ενός επεισοδίου ξεκινά τη Δευτέρα με πανικό Πανικό γιατί είναι ιδιαίτερα δύσκολο να βρω την υπόθεση που θα σας φέρω Πρέπει να μην έχει πολλά κοινά στοιχεία με τις αμέσως προηγούμενες Να είναι υπόθεση που αν έχει συλληφθεί ο δράστης Να έχει ολοκληρωθεί η ποινική διαδικασία γιατί έχω ας πούμε δύο-τρεις αυτή τη στιγμή που η δίκη δεν λέει να τελειώσει και πάει από αναβολή σε αναβολή με αποτέλεσμα ο φάκελος με τις πληροφορίες να έχει πιάσει σκόνη και να μην μπορώ να τις προχωρήσω.
Το βασικότερο να έχουν διαθέσιμες πληροφορίες, αρκετές ώστε να μπορώ να χτίσω πάνω της μια ολοκληρωμένη αφήγηση και να είναι υπόθεση που μπορεί να αναπτυχθεί, που πάνω της να μπορούν να φυτρώσουν στοχασμοί και προβληματισμοί. Αφού καταφέρω να διαλέξω την υπόθεση λοιπόν, πέφτω με τα μούτρα στο διάβασμα Το πώς συγκεντρώνω τις πληροφορίες έχει ξεχωριστή ερώτηση, οπότε δεν θα επεκταθώ τώρα Αλλά για μέρες χάνομαι σε βιβλία, σε εκπομπές, σε σημειώσεις, διαβάζω, διαβάζω, διαβάζω Κρατάω σημειώσεις που γεμίζουν μέχρι και 20 σελίδες, όχι μόνο με στοιχεία, αλλά και με όσα σκέφτομαι, αισθάνομαι, παρατηρώ και συμπεραίνω καθώς ανακαλύπτω την ιστορία.
Προς το τέλος της εβδομάδας, όλες οι πληροφορίες πρέπει από στεγνά στοιχεία να γίνουν εικόνες και οι εικόνες να γίνουν ένα ολοκληρωμένο επεισόδιο. Γράφω λοιπόν ένα πρωτότυπο κείμενο, λαμβάνοντας υπόψη ότι είναι ένα ακουστικό προϊόν. Πρέπει να είναι γραμμένο για ηχητική αρμονία, δηλαδή οι προτάσεις να μην είναι κουραστικές και να υπάρχει μουσικότητα στις λέξεις και χωρίς ποτέ να ξεχνώ ότι δεν διαβάζετε αυτά που γράφω, δεν μπορείτε με τα μάτια να ανεβείτε δύο σειρές πιο πάνω γιατί χάσατε τον ήρμό σας, ούτε μπορείτε να θυμάστε όλα τα ονόματα.
Η συγγραφή του κειμένου είναι αρκετά επίπονη. Χρειάζομαι ησυχία και απομόνωση σε ένα σπίτι με δύο μικρά παιδιά. Γράφω ασταμάτητα για δύο συνεχόμενες ημέρες, μέχρι αργά τη νύχτα, κείμενα εννιά χιλιάδων λέξεων και σχεδόν ποτέ δεν τελειώνω έγκαιρα. Είμαι από τους ανθρώπους που το σφιχτό deadline με κάνει πιο παραγωγική. Αλλά και πάλι υποφέρω από το άγχος.
Γράφω μέχρι και το τελευταίο λεπτό της Κυριακής όπου το μεσημέρι πια ταξιδεύω στην Αθήνα από την επαρχία που ζω ηχογραφώ στο στούντιο επιστρέφω κατευθείαν στο σπίτι και μετά για πέντε με έξι ώρες επεξεργάζομαι το ηχητικό αρχείο από το οποίο σβήνω τα σαρδάμ κόβω τις ενδιάμεσες ανάσες και βάζω τη μουσική Τα ξημερώματα της Δευτέρας το επεισόδιο ανεβαίνει στην πλατφόρμα η οποία στις 6 και μισή το πρωί θα κάνει τη διανομή στο Spotify, τα Apple Podcasts και όπου αλλού ακούτε podcasts ώστε εσείς σε αυτά να μπορείτε να πατήσετε play Μετά από όλα αυτά σκεφτείτε πώς νιώθω όταν το πρώτο σχόλιο που βλέπω, ενώ κάνω ασταμάτητα ριφρές στα σχόλια.
Είναι βαρετό. Η κοπελιά είναι χειρουργός και έχει χειρούργος. Αμάν με τα διαμαντάκια που πετάς κάθε φορά ντροπή. Στην εισαγωγή σου λες ακολουθήστε μας και γενικά μερικές φορές χρησιμοποιείς πληκτητικό. Πώς είστε? Γέλασα πάρα πολύ με αυτή την ερώτηση γιατί δεν είχα συνειδητοποιήσει ότι το κάνω. Είμαστε ένας. Το μέχρι θανάτου είναι one woman show από την αρχή ως το τέλος αν δεν μετρήσω τον ηχολήπτη του στούντιου που ηχογραφώ.
Κάνω τα πάντα μόνη μου και για να είμαι ειλικρινής πολύ δύσκολα θα παραχωρούσα κάποιο κομμάτι της διαδικασίας σε άλλον. Υπάρχει υπόθεση που ξεκίνησα αλλά σταμάτησα γιατί δεν άντεχα το πόσο σκληρή ήταν. Όχι. Ο βάναυσος τρόπος που βρίσκει κάποιος στο θάνατο δεν θα ήταν ποτέ ο λόγος να μην πω την ιστορία του. Έχουν υπάρξει υποθέσεις όπως αυτή της Facebookου Γιώργου, της Άννας και του Μωρού της ή της Βαλμπόνα για παράδειγμα που από τις πολλές εικόνες που έφτιαξα στο μυαλό μου είχα συχνά ανάγκη για διάλεμα και σπάνια είναι η δολοφονική πράξη αυτή που μου ανακατεύει το στομάχι Είναι η γενικότερη πίεση που νιώθω και που φαντάζομαι ότι ένιωσε και το θύμα Όσο αυτό κακοποιούνταν και πληγωνόταν Δεν ξέρω πώς θα σας το περιγράψω ακριβώς Δηλαδή με φορτίζει ο πόνος που σκέφτομαι ότι ένιωσε Η θλίψη ή ο φόβος τις τελευταίες τους στιγμές Μερικές φορές επηρεάζομαι με τρόπους που δεν αναγνωρίζω αμέσως και συνειδητοποιώ ας πούμε το βράδυ ότι όλη την ημέρα είχα κακή διάθεση
και ξεσπούσα χωρίς λόγος τους γύρω μου, χωρίς να φταίνε. Ποιο ήταν το πιο δύσκολο επεισόδιο? Όλα. Βιώνω πολύ έντονα όλες τις ιστορίες. Κλαίω συχνά. Και τη στιγμή που πατάω το κουμπί να ανέβει το επεισόδιο, γίνεται αυτομάτως reset και ξεκινώ από την αρχή. Είναι ένα αναπόφευκτο και αδιάκοπο αυτομαστίγωμα. Και το ίδιο κάνετε και εσείς μαζί μου, όταν τη Δευτέρα πατάτε play.
Τα επεισόδια στα οποία τα θύματα είναι παιδιά, με στραγγίζουν πνευματικά και νομίζω δεν χρειάζεται πολύ ανάλυση αυτό. Το μωρό της Άννας, η Φανούλα, τα παιδιά της Νίτα, η Στέλλα. Έχω φωτογραφίες που δεν μοιράστηκα ποτέ μαζί σας, τις οποίες έπρεπε να ζουμάρω για να δω τις λεπτομέρειες που θα σας περιγράψω και να κλείσω γρήγορα αν άκουγα βήματα στο δωμάτιο.
Όταν τελειώνω τη σβήνω από το φάκελο, αλλά και από τον κάδο του λάπτοπ. Αυτή η ψηφιακή απεικόνηση της τραγωδίας με ανατριχιάζει. Ακόμα κι αν δεν μπορώ να την αποφύγω. Υπάρχει υπόθεση για την οποία έχω προσωπικά αμφιβολίες για την ενοχή του ανθρώπου που έχει καταδικαστεί ως δράστης. Αμφιβολίες για την ενοχή, όχι ακριβώς.
Μετά από εκατοντάδες υποθέσεις που έχω μελετήσει από την Ελλάδα και το εξωτερικό, έχω καταλάβει ότι πολλές φορές τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται. Δεν είναι λίγες οι φορές που παρακολουθώ μια ιστορία, στην οποία είμαι σχεδόν από την αρχή βέβαιη για το ποιος είναι ο ένοχος και στο τέλος αποδεικνύεται ότι έχω κάνει λάθος.
Τα εγκληματολογικά εργαστηριακά αποτελέσματα μπορεί να μπερδευτούν. Ο ιατροδικαστής μπορεί να κάνει λάθος. Η αστυνομική έρευνα μπορεί να είναι ελλειπής. Οι μάρτυρες να είναι προκατηλημένοι. Μία ομολογία να είναι αποτέλεσμα ανακριτικής πίεσης. Να ας πούμε, πρόσφατα άκουσα ένα επεισόδιο του podcast 48 Hours με τίτλο Expert Witness.
Σχετικό με τις καταθέσεις των πραγματογνωμούνων στις δίκες και πώς μπορεί να επηρεάσουν τους ενόρκους και τελικά το αποτέλεσμα, ακόμη κι αν λένε αρλούμπες. Για να απαντήσω στην ερώτηση, αυτό που θέλω να πω, είναι ότι σας έχω διηγηθεί ιστορίες στις οποίες προσωπικά κρίνω ότι τα στοιχεία ενοχής δεν είναι αρκετά για να καταδικαστεί ένας κατηγορούμενος.
Άσχετα με το αν είναι όντως ένοχος ή όχι. Και με αυτόν τον τρόπο, απαντώ παραπλεύρως και σε μία άλλη ερώτησή σας. που είναι αν είμαστε σίγουροι για την ενοχή της ρούλας Πεσπυρίγκου. Νιώθω ότι τα στοιχεία δεν το απέδειξαν πέραν πάσης αμφιβολίας. Ακόμα κι αν το ότι η ρούλα ευθύνεται για το θάνατο των παιδιών της είναι η πιο λογική εξήγηση.
Παρακολουθώ και κρατάω σημειώσεις όταν ένα έγκλημα είναι σε εξέλιξη. Αυτή την απάντηση μάλλον δεν την περιμένετε. Όχι, η τηλεόραση στο σπίτι είναι σχεδόν πάντα κλειστή και αν ανοίγει είναι για Netflix Το timeline μου στα κοινωνικά δίκτυα είναι γεμάτος συνταγές αναγνώριση φιδιών και εντόμων στην Ελλάδα διακόσμηση και υποθέσεις από το εξωτερικό Έχω χτίσει έτσι τον αλγόριθμο ώστε να μην βομβαρδίζομαι από τις λεπτομέρειες των υποθέσεων όσο αυτές εξελίσσονται Λέγονται τόσες ανακρίβειες τις πρώτες ειδικά ημέρες και είναι τόσο φορτισμένα τα σχόλια του κοινού από κάτω που μόνο σύγχυση μπορεί να μου προκαλέσουν.
Έτσι, ενώ μπορεί να ξέρω την υπόθεση απ' έξω, χοντρικά, και μπορεί να την κουβετιάζω περιστασιακά με τους δικούς μου, σπάνια θα διαβάσω σε ζωντανό χρόνο τη δημοσιογραφική της κάλυψη. Σκοπεύω να κάνω bonus επεισόδια με τις εξελίξεις. Αυτή την ερώτησή μου την κάνετε δικαίως συνέχεια, με ή χωρίς Q&A. Η αλήθεια είναι ότι μετά από πέντε σεζόν και πάνω από 150 επεισόδια υπάρχουν εξελίξεις σε πολλές από τις υποθέσεις.
Με απασχολούσε για καιρό το format. Θα ήταν καλό να μπω στο ίδιο το παλιό επεισόδιο και να προσθέσω από κάτω την εξέλιξη με ραμμένη ηχογράφηση. Όχι, γιατί έχουν αλλάξει πολλά και στην παραγωγή και στην αφήγηση. Θα ήταν καλό να κάνω ένα επεισόδιο με όλες τις εξελίξεις μαζεμένες Όχι, γιατί θα είναι δύσκολο να διαχειριστώ τον τίτλο Και τον τρόπο που θα εντοπίζετε το επεισόδιο ακριβώς που σας ενδιαφέρει Έτσι κατέληξα πως το πιο σωστό είναι να κάνω μπόνους ξεχωριστά επεισόδια για την κάθε υπόθεση Με μία μικρή ανακεφαλαίωση και στο τέλος το update Από την καινούργια σεζόν λοιπόν, σιγά σιγά, θα δείτε μικρά επεισόδια στα οποία θα παρουσιάζονται τα νεότερα, είτε είναι η καταδίκη κάποιου ενόχου ή κάποια άξια λόγου εξέλιξης στις έρευνες για μια συγκεκριμένη υπόθεση.
Ποιους δημιουργούς ακούω. Λοιπόν, έχω πολλούς καλούς φίλους που είναι και εκείνοι ανεξάρτητοι δημιουργοί true crimes στην Ελλάδα, κάνουν και εκείνοι μεγάλη προσπάθεια και έχουν το δικό τους πιστό κοινό. Ακούω τα επεισόδια τους και ας μου είναι κάποιες φορές δύσκολο να συγκεντρωθώ στην ιστορία γιατί χωρίς να το καταλάβω το μυαλό μου ταξιδεύει αλλού λόγω της φιλίας μας Την ώρα που ακούω σκέφτομαι πόσο είχαμε γελάσει στο θέατρο με τη Μυρτώ από το True Crime αλλά ελληνικά Τι τρελούτσικο είναι το σκυλί του Βασίλη από τους Terror 404 Τι ωραία θέα έχει από το μπαλκόνι της η Έλενα από τις Dumb and Dumber Πόσο είχαμε χορέψει στο γάμο των Crime Groupers Ακούω και τα μικροπράγματα του Άρη Δημοκίδη Την εξαιρετική Κατερίνα Μπακογιάννη και κάθε True Crime Podcast που ανεβάζει Και τον Θόδωρο Παπακώστα, τον γνωστό και ως αρκεός storyteller Η μεγαλύτερη πλειοψηφία όμως της ηχητικής βιβλιοθήκης μου Αποτελείται από ξενόγλωσσο True Crime Από το αγαπημένα μου είναι το Anatomy of Murder
καθαρές φωνές με ωραία άρθρωση είναι και οι δύο παρουσιαστές του χώρου και όχι μόνο podcasters μιλάνε με τους πρωταγωνιστές και έχουν ηχητικά αποσπάσματα από τις συνεντεύξεις τους και οι υποθέσεις τους είναι λιγότερο γνωστές ένα άλλο είναι το βρετανικό Red Haunted και εδώ ωραίες φωνές πιο scripted περιεχόμενο δηλαδή δεν είναι τόσο έντονο το στοιχείο του μεταξύ τους διαλόγου και αυτό που μου αρέσει πολύ είναι το πόσο εύστοχα είναι τα σχολιά τους.
Σε τελείως διαφορετικό κλίμα, οι True Crime Obsessed, οι οποίοι δεν παρουσιάζουν υποθέσεις, αλλά περιγράφουν κάθε φορά ένα True Crime ντοκιμαντέρ. Όλα αυτά δηλαδή που βλέπουμε στο Netflix, στο HBO. Μιλάνε πιο γρήγορα, πιο δυνατά και εμένα προσωπικά μου φαίνονται πολύ αστείοι. Το ότι σχολιάζουν τον ντοκιμαντέρ και όχι ακριβώς την υπόθεση, τους δίνει μία κομική ελευθερία που το κάνει όλο πιο ανάλαφρο.
Για τα μακρινά ταξίδια, μερικές φορές επιλέγω το The No Sleep Podcast, στο οποίο voice actors παίζουν, παίζουν με τη φωνή, διάφορα διηγήματα παραφυσικού περιεχομένου να το πω. Είναι πολύ ατμοσφαιρικά και λιγάκι τρομακτικά. Προτάσεις για True Crime βιβλία. Προφανώς μπορώ να προτείνω μόνο τα καλύτερα από όσα έχω διαβάσει Οπότε θα έλεγα σίγουρα το «Εν ψυχρό» του Τρούμαν Καπότε Το «Ημνο στη ζωή» της Ζιζέλ Πελικό Και μάλλον και αυτό που διαβάζω τώρα στην παραλία, αν και δεν το έχω τελειώσει ακόμη Είναι και δώρο ακροατή το «Στο μυαλό των serial killers»
του περίφημου Τζον Ντάγκλας, του πράκτορα του FBI που στην ουσία θεμελίωσε το profiling Έχω σκεφτεί ποτέ τη συνεργασία με παραδείγματος χάριν το φως στο τούνελ. Μου έχουν γίνει διάφορες προτάσεις και από εκδοτικούς οίκους και από τηλεοπτικά κανάλια και από δημοσιογραφικούς ομίλους για συνεργασία σε πολλά και διάφορα επίπεδα.
Δεν ευόδωσε καμία ως τώρα για διάφορους λόγους η καθεμιά. Όμως θα έχετε καταλάβει και από την οριακά ανύπαρκτη παρουσία μου στα social media την πεισματική μου άρνηση να ανοίξω κανάλι στο YouTube να κάνω ένα live στο Instagram ρε αδερφέ ότι είμαι μια δημιουργός που προσπαθώ να σταθεροποιήσω την παρουσία μου στο χώρο των podcasts Δεν είναι αυτός ο σκοπός μου να γίνω διάσημη στο TikTok και να έχω ας πούμε δικιά μου εκπομπή στην τηλεόραση Επιζητώ όμως, εννοείται την αναγνώριση και την πρόοδο Είναι φυσιολογικό και μάλλον απαραίτητο Αλλιώς, τα είχα παραμείνει στάσιμοι Πού βρες κόλλες αυτές τις πληροφορίες?
Ποιες είναι οι πηγές μου για τις υποθέσεις? Αυτή την ερώτηση μου την κάνατε πάρα πολύ Οι πηγές γενικά είναι οι εξής Το ίντερνετ Δηλαδή δημοσιευμένα δημοσιογραφικά άρθρα σχετικά με την υπόθεση Τα διαβάζω όλα Αν είναι 20 σελίδες στο Google τότε θα φτάσω μέχρι και την τελευταία Και μετά θα ξεκινήσω από την αρχή με άλλη αναζήτηση Δηλαδή για παράδειγμα θα βάλω πρώτα το όνομα του θύματος Μετά του θήτη Θα ψάξω εγκλήματα αναπεριοχή ή ημερομηνία Γιατί ειδικά τις πρώτες ώρες που ανεβαίνει μια είδηση Δεν έχουν διαρρεύσει ακόμα τα ονόματα ή με λέξεις κλειδιά, που ξέρω ότι βάζουν συχνά, όπως μακελάρις.
Εννοείται ότι ανάλογα του επεισόδιο μπορεί και συνήθως χρειάζεται να κάνω κι άλλες αναζητήσεις, όπως για κάποιο ιατροδικαστικό έβριμα, στοιχεία για κάποιο όπλο, θα μελετήσω την περιοχή στο χάρτη ή θα βρω το σπίτι στο Google Maps κτλ. Αποσπάσματα εκπομπών που συνήθως είναι διαθέσιμα στο YouTube. Φώστο Τούνελ, Ζήνα, Στεφανίδου Παλαιότερα Οι δημοσιογράφοι τους κάνουν φανταστική δουλειά και απευθείας συνδέσεις με τα δικαστήρια καλούν πραγματογνώμονες που λένε πολλές φορές πολύ ενδιαφέροντα πράγματα και μερικές φορές δίνουν συνεντεύξεις και πρόσωπα άμεσα εμπλεκόμενα Βιβλία Πάντα αναζητώ αν έχει γραφτεί βιβλίο για την υπόθεση και έτσι έχω εμπλουτίσει και πολύ τη βιβλιοθήκη μου Κάποια βιβλία τα βρήκαμε μεγάλη δυσκολία.
Δεύτερο χέρι ή πλήρωσα να τα διαβάσω online. Παλιές εφημερίδες. Λοιπόν, υπάρχει ένα μικρό αρχείο παλιών εφημερίδων από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος. Τα φύλλα τους έχουν σκαναριστεί, αλλά δυστυχώς η μόνη αναζήτηση που μπορείς να κάνεις είναι με ημερομηνία. Δηλαδή πρέπει να ξέρεις ποια ημέρα έγινε το έγκλημα ή η δίκη και μετά να ψάξεις μάνιουαλι την εφημερίδα σελίδα σελίδα.
Και αφού βρεις το άρθρο, να εύχεσαι να μπορείς να βγάλεις τα γράμματα, γιατί τα φύλλα είναι πολυκερισμένα και τα γράμματα έχουν γίνει ένα με το πολυτονικό και συνήθως δεν φαίνεται τίποτα. Οφείλω να ομολογήσω όμως ότι όταν τα καταφέρνω τελικά, αποζημιώνομαι. Γιατί οι δημοσιογράφοι της εποχής, μιλάμε 50 και 100 χρόνια πριν, μετέφεραν τα πάντα με κάθε μικρή λεπτομέρεια.
Άριος πάγος. Οι αποφάσεις του άριου πάγου είναι η μόνη επίσημη πηγή που περιέχει κομμάτια της δικογραφίας και επιτρέπεται να δημοσιευτεί. Έχει μια δύσκολη, για μένα που δεν είμαι δικηγόρος, αναζήτηση καθώς πρέπει να έχεις συγκεκριμένες πληροφορίες για να βγάλεις άκρη. Επίσης δεν αναγράφονται τα ονόματα που σημαίνει πως πρέπει να διαβάσεις μία-μία της αποφάσης που ταιριάζουν με την αναζήτηση και να καταλάβεις ποια υπόθεση είναι από τα συμφραζόμενα Η κορυφαία μου πηγή όμως είναι πάντα οι ίδιες οι οικογένειες των θυμάτων και έτσι δίνω πάσα για την επόμενη ερώτηση Έχουν επικοινωνήσει συγγενείς για να εκφράσουν την απόψη τους?
Ναι, οι αδερφοί της ζωής Δαλακλήδου Συγγενείς της Ανούλας Τριανταφυλλίδη Οι κόρες του Θεόδωρου Γιαμπουράνη Η μητέρα της Κυριακής Γρίβα Ξέρω ότι με άκουσε και η μητέρα του Θανάση Νικολάου και του Μάριου Παπαγιωργίου Αυτοί από άμεσους συγγενείς Δεν θα αναφέρω όλους τους φίλους, τους συμμαθητές, τους γείτονες που άκουσαν τα επεισόδια και μου έδωσαν πληροφορίες και feedback Επίσης ξέρετε ότι για κάποια επεισόδια είχα εξ αρχής άμεση συνεργασία με την οικογένεια γιατί φροντίζω πάντα να το αναφέρω Μου έδωσαν πληροφορίες και μοιράστηκαν μαζί μου πολύ τι με έγγραφα και είμαι τόσο ευγνώμων που με εμπιστεύτηκαν Όλοι όσοι επικοινώνησαν είχαν τα πιο γλυκά και ενθαρρυτικά λόγια να μου πουν Όλοι με ευχαρίστησαν για το χρόνο μου και την προσπάθειά μου όλοι απόρρισαν με το πλήθος των πληροφοριών που κατάφερα να συγκεντρώσω και όλοι έδειξαν συγκίνηση που θυμόμαστε και μιλάμε ακόμα για τα παιδιά τους.
Την έχω ξαναπεί αυτή την ιστορία σε συνεντεύξεις, θα την πω και εδώ γιατί είμαι για γέλια και για κλάματα. Λοιπόν, την πρώτη φορά που επικοινώνησε κάποια συγκινής μαζί μου ήταν πριν κάμποσα χρόνια. Ήταν η κόρη της Τάνιας Χαριτοπούλου. Η κοπέλα που όταν ήταν μικρό κοριτσάκι έγινε μάρτυρας της δολοφονίας της μητέρας της και μάλιστα ήταν σε θέση να περιγράψει και να ζωγραφίσει το φόνο.
Λοιπόν, το πρώτο της μήνυμα ήταν πολύ λιτό και όπως μου φάνηκε εμένα ψυχρό γιατί με ρώτησε από πού βρήκα τις πληροφορίες. Αμέσως εγώ κατάλαβα ότι μάλλον έχω κάνει μεγάλη πατάτα, έχει ανακρίβειες το επεισόδιο και έχει θυμώσει μαζί μου. Της απάντησα διστακτικά Αλλά εκείνη δεν απάντησε Νομίζω για μέρες Με άγχωσε τόσο πολύ όλο αυτό Που άρχισα να κάνω ταχυκαρδίες Και να έχω πόνο στο στήθος Και την πλάτη Και πήγα στο σεισμανόγλιο Που με κράτησαν μέσα τρεις μέρες Με τα ντιντάιμερς ανεβασμένα στο θεό Τελικά η κοπέλα απάντησε Αργότερα Με ένα μπράβο βρήκες πολλές πληροφορίες Και απλά απόρρισα και εμένα μου έμεινε ένα πολύτιμο μάθημα.
Με το true crime δεν παίζεις. Με αληθινούς ανθρώπους δεν παίζεις. Είχα ποτέ πρόβλημα στην προσωπική μου ζωή επειδή εξέφρασα ακόμη και έμεσα άποψη για πρωταγωνιστή ή ατροδικαστή κτλ. Έχω φοβηθεί επειδή έχω σκαλίσει κάποια ανοιχτή υπόθεση. Έχω λάβει ποτέ απειλητικά μηνύματα για να σταματήσω να ασχολούμαι με μια υπόθεση Ακούστε Η συντριπτική πλειοψηφία όσων λέω υπάρχουν ήδη κάπου γραμμένα Σε κάποιο δημοσιογραφικό άρθρο ή έχουν υποθεί σε κάποια εκπομπή Δεν είμαι detective, δεν κάνω ερευνητική δημοσιογραφία Να πάω να χτυπάω ξανά πόρτες μαρτύρων, ξέρω εγώ, για να βγάλω λαυράκι ή να λύσω μια υπόθεση παίρνω ήδη διαθέσιμες και δημοσιευμένες πληροφορίες και τις βάζω σε μία σειρά.
Οπότε θεωρώ το λιγότερο ανόητο να με βάλει κάποιος στο στόχαστρο. Ακόμη κι αν μια πληροφορία ακούγεται για πρώτη φορά στο podcast γιατί προέρχεται απευθείας ας πούμε από την οικογένεια τη διατυπώνω με τέτοιο τρόπο ώστε αυτό να είναι κατανοητό ότι δηλαδή είναι πληροφορία ή σκέψη του ανθρώπου αυτού. Όταν δεν είμαι σίγουρη για κάτι, το λέω.
Όταν κάτι είναι προσωπική μου άποψη, πάλι το λέω. Ακόμα κι αν μου την έχει δώσει μια κατάσταση ή έχω νευριάσει με ένα πρόσωπο, φροντίζω να μην χρησιμοποιώ υβριστικούς χαρακτηρισμούς. Έτσι είμαι καλυμμένη και νομικά. Ταυτόχρονα, εννοείται πως γνωρίζω ότι σε κάποιον εμπλεκόμενο μπορεί να δημιουργήσω αδυσάριστα συναισθήματα.
Ζούμε σε ένα πολύ σκοτεινό κόσμο. Βασίζομαι στην κοινή τους λογική ότι είμαι ένα μικρό μικρό ψαράκι Δύο φορές μου έτυχε να μου ζητήσουν τον λόγο για κάποιο επεισόδιο μου Η μία φορά ήταν για ένα επεισόδιο όπου θύματα ήταν τα μέλη μιας οικογένειας Κάποιο πρόσωπο που τους γνώριζε μου ζήτησε να κατεβάσω το επεισόδιο Εξήγησα πως δεν υπάρχει λόγος να το κάνω Μιας και όλες οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες παντού και μάλιστα σε ολόκληρες εκπομπές του Φως στο Τούνελ.
Μου ζήτησε τελικά να κατεβάσω μόνο κάποιες φωτογραφίες που φαίνονται ανάμεσα στα θύματα και τα εγγόνια της οικογένειας που τότε ήταν ανήλικα. Και αυτό φυσικά δέχτηκα αμέσως να το κάνω. Η άλλη φορά ήταν για μια υπόθεση ψευδούς κατηγορίας. Ο πρωταγωνιστής απέτησε να κατεβάσω το επεισόδιο. Απάντησε ευγενικά πως δεν υπάρχει λόγος να το κάνω αλλά μπορώ όμως να αλλάξω κάτι που μπορεί να έχει υποθεί λάθος.
Με απείλησε με μήνυση και μείναμε εκεί. Ποια είμαι, θέλω να μάθουν περισσότερο για μένα. Ένας δημιουργός περιεχομένου έχει δύο επιλογές και δεν υπάρχει λάθος ή σωστή. Να κάνει το προϊόν του πρόσωπο κεντρικό, να είναι ο πρωταγωνιστής του περιεχομένου του, να το συνδέσει με τα βιώματά του, με το χαρακτήρα του, με την καθημερινότητά του, με την εικόνα του.
Αυτόν τον δημιουργώ, το κοινό τον παρακολουθεί επειδή του αρέσει ο δημιουργός. Αυτό το κοινό βέβαια γίνεται και πιο εύκολα αφοσιωμένο και φανατικό. Υπάρχουν όμως και οι δημιουργοί που δεν το θέλουν αυτό και εγώ ανήκω σε αυτή την κατηγορία. Σας εκτιμώ όλους βαθιά, απαντώ στα μηνύματά σας. Με πολλούς από εσάς έχω και πιο προσωπική σχέση και συχνή επικοινωνία, αλλά θέλω το podcast μου να στάκεται μόνο του, σαν ένα ελληνικό ηχητικό true crime αρχείο.
Γι' αυτό και ας πούμε, έχω αφαιρέσει αναφορές στην εποχή που ηχογραφείτε το κάθε επεισόδιο ή δεν κάνω σχολιασμό της επικαιρότητας. Για να είναι σαν ντοκιμαντέρ, δεν θέλω η δουλειά μου να κουβαλάει κανένα άλλο φορτίο. Δεν θέλω να έχει επιτυχία επειδή έχω εγώ χιούμορ σαν άνθρωπος Ούτε να χάσω έναν ακροατή επειδή του κάθισε στραβά το ότι εγώ έχω αλλεργία στους σκύλους Να ξέρω ότι είμαι απόλυτα αφοσιωμένη σε αυτό που κάνω και νομίζω αυτό αρκεί Πώς νιώθω για τα παλαιότερα επεισόδια και την εξέλιξή μου Ουφ, τα πρώτα επεισόδια έγιναν με πολύ αγάπη αλλά με μηδέν πείρα Ομολογώ πως νιώθω ότι δεν με αντιπροσωπεύουν πια καθόλου Και μου είναι αδύνατο να τα ξανακούσω Αφού μου λέτε κάποιοι ότι ξεκινήσατε ανάποδα Από τα πιο πρόσφατα δηλαδή και πάτε προς τα πίσω Και σας λυπάμαι Τι να κάνουμε όμως έτσι είναι η ζωή Πια νιώθω περήφανη για τα πιο πρόσφατα επεισόδια μου Έχω βρει τον σωστό τρόπο που δουλεύει για μένα δηλαδή να κρατάω σημειώσεις, να αναζητώ πληροφορίες, να διηγούμε τις ιστορίες, να περνάω τις σκέψεις μου
και νομίζω φαίνεται από το πόσο πιο μεγάλα και ολοκληρωμένα είναι τα επεισόδια. Έκατσα και σκέφτηκα τι μου αρέσει εμένα σαν ακροάτρια και τα στοιχεία που σημείωσα τα ενσωμάτωσα στη δική μου δουλειά. Γιατί αν το καλοσκεφτείς, αν αυτό που κάνεις αρέσει σε σένα, Τότε δύσκολα θα σε μετακινήσει ένα κακόβουλο σχόλιο Σκέφτομαι συνέχεια το επόμενο βήμα Πώς μπορούν τα επεισόδια να γίνουν πιο άρτια Έχω όραμα και πολλές ιδέες Γιατί έχω αλλάξει τη φωνή μου Και γιατί ακούγεται επιτιδευμένη Δεν ξέρω γιατί η φωνή μου είναι θέμα τόσων σχολείων και ερωτήσεων Η φωνή μου είναι το μοναδικό μου μέσο Όλο αυτό που λέγεται μέχρι θανάτου είναι στην ουσία η φωνή μου.
Το podcast είναι αυτό που λέμε scripted, το διαβάζω δηλαδή από κείμενο. Δεν μιλάω ελεύθερα, ρίχνοντας μια ματιά σε σημειώσεις, ούτε έχω συμπαρουσιαστεί να κάνουμε διάλογο. Να ξέρετε, αυτό είναι πολύ δύσκολο. Είμαι κλεισμένη μέσα στο booth του στούντιο για ώρα, το καλοκαίρι χωρίς κλιματισμό για να μην ακούγεται ο βόμβος της μονάδας, ηχογραφώ με την αγωνία να μην έχω κάνει λάθος γιατί πολλές φορές άλλο γράφω και άλλο λέω παίρνω ένα σωρό ανάσες για να έχει τη σωστή ένταση μία πρόταση και τις ανάσες μετά πρέπει να τις κόψω Όταν το εργαλείο σου είναι η φωνή σου δεν θα χρησιμοποιήσεις τη φωνή που μαλώνεις στα παιδιά σου ή παραγγέλνεις σου βλάκια Όπως κάνουν η ραδιοφωνική παραγωγή ή οι τραγουδιστές βρίσκουμε τον σωστό τόνο και τη σωστή χρειά ώστε να ακουγόμαστε καθαρά και ζεστά.
Η δική μου φωνή είναι. Απλά προσαρμόζεται, ανάλογα, όταν κάθομαι μπροστά στο μικρόφωνο. Θέλω όταν σας διηγούμε την ιστορία να ακούγουμε σαν να έχουμε περικυκλώσει όλοι μαζί μια φωτιά στο δάσος και φοβόμαστε για το τι μπορεί να κρύβεται πίσω από τα δέντρα. Με αυτή τη φωνή διαβάζω κάθε βράδυ στην κόρη μου Χάρι Πότερ. Η θεατρικότητα είναι σκόπιμη και για μένα κάνει τη διαφορά Αν σας φαίνεται ψεύτικο και επιτιδευμένο τότε δεν έχετε αφήσει αυτό το podcast να σας βάλει για ύπνο ούτε μια φορά και φαίνεται Από πού εμπνέομαι τον τρόπο που αφηγούμε και πώς είμαι τόσο καλή σε αυτό Ήμουν πάντα καλή στα κείμενα και την έκθεση Κείμενα έπαιρνα 20, μαθηματικά 3 Ήθελα πάντα να γράψω βιβλίο, αλλά δεν κατάφερα ποτέ να φτιάξω μια δική μου ολοκληρωμένη ιστορία Μου αρέσει πολύ να περιγράφω πράγματα, να ενώνω γεγονότα, να συμπεραίνω, να εξηγώ, να σκιαγραφώ ανθρώπους Τσακώνομαι πολύ ωραία με τον άντρα μου, μέχρι που βάζω τα κλάματα και χάνω Θεωρώ ότι είναι κάτι που αναπτύχθηκε επειδή από παιδί, γιάβασα εκατοντάδες λογοτεχνικά βιβλία
Θα κάνω ποτέ ξένες υποθέσεις? Είναι κάποιες μη ελληνικές υποθέσεις που μου έχουν γίνει αιμονή Συνήθως τις συζητάω με τη Μυρτώ από το True Crime Αλλα Ελληνικά γιατί θέλουμε να ξανασυνεργαστούμε και ψάχνουμε να βρούμε τις κατάλληλες υποθέσεις Δεν θέλω να αλλοιώσω την ταυτότητα του podcast Μπορεί ίσως να καθιερώσω ένα ξένο επεισόδιο ανασεζόν έτσι για να αξίσω τη φαγούρα μου.
Όχι παραπάνω όμως. Η συνέπεια είναι μία πολύτιμη αρετή. Έχω γράψει πράγματα που έχω βγάλει από το μυαλό μου. Παιδιά, όχι. Ό,τι γράφω έχει γίνει. Είναι κάτι που είπε ένας συγγενής σε έναν δημοσιογράφο. Είναι κάτι που είδα να αχνοφαίνεται σε μια φωτογραφία. Είναι στοιχείο που αναγράφεται στη δικογραφία Ψάχνω τι καιρό έκανε εκείνη την ημέρα Αναζητώ πότε άρχισαν να έχουν φλάσς ή φωτογραφικές μηχανές Για να γράψω ότι άστραψε το φλάσς στη δικαστική αίθουσα το 1924 Ψάχνω στα προφίλ των εμπλεκομένων στα κοινωνικά δίκτυα Αν είναι αριστερόχειρες, τι τατουάζ έχουν, τι αναρτήσεις κάνουν Στο επεισόδιο ας πούμε για την Ειρήνη Τσάβαρη Βρήκα φωτογραφίες εκείνης της περίοδου που έγινε το έγκλημα Με τον δράστη να κρατά μια γάτα Παρατήρησα ότι η γάτα ήταν ξαπλωμένη σε μαύρο μάρμαρο Αυτά όλα τα αξιοποιώ, δεν τα βγάζω από το μυαλό μου Αγαπημένη, άλυτη, ξένη υπόθεση Ξέρετε ότι έχω φάει κόλλημα με την υπόθεση Bryce Laspisa την οποία μάλιστα παρουσίασα σε κολάμπ με τους Terror 404.
Αναζητήστε το να το ακούσετε αν δεν το έχετε ακούσει. Θα τη βρείτε στο feed των παιδιών. Τώρα τελευταία έχω κολλήσει με μια άλλη υπόθεση την οποία τη λέω πραγματικά όπου σταθώ και όπου βρεθώ. Νομίζω αν δεν είναι η πιο παράξενη ιστορία που έχω ακούσει είναι σίγουρα στο top 3. Δεν θα σας πω ποια είναι γιατί μπορεί να σας τη διδιωθώ επίσημα Σίγουρα βασικά γιατί δεν κρατιέμαι Άλλη μία θα έλεγα Μάντλινγκ Μακκάν Θέλω πολύ να μάθω τι έγινε πριν πεθάνω Ποια υπόθεση είχε τις περισσότερες δυσκολίες Καμία δεν συγκρίνεται με την υπόθεση της Ήριδας, της Μαλένας και της Τζορτζίνας Καμία Ο τεράστιος όγκος πληροφοριών, το διάβασμα που έριξα για να κατανοήσω τα ιατρικά στοιχεία, η μεγάλη δυσκολία να βρω τον τρόπο να εξηγήσω γιατί η μητέρα θεωρήθηκε ύποπτη και τελικά καταδικάστηκε, το ασήκωτο συναισθηματικό φορτίο της αργής εξόντωσης τριών παιδιών.
Πολύ δύσκολο εκείνο το καλοκαίρι Είναι το μόνο επεισόδιο που έκλαψα κατά την ηχογράφηση Ποια από τις υποθέσεις βρήκες την πιο σοκαριστική? Η υπόθεση της Βαλμπόνα είναι νομίζω η πιο ακραία ιστορία που σας έχω διηγηθεί Δεν μπορούσα να πιστέψω τα όσα διάβαζα Πολλοί από εσάς μου στείλατε μήνυμα Υπονοώντας κάπως ότι η υπόθεση δεν υπάρχει Και το καταλαβαίνω Ακόμα πιο σοκαριστικό όμως από μια γυναίκα που σέρνει τα κομμένα της μέλη στο σαλόνι Είναι για μένα το γεγονός ότι αυτή η υπόθεση δεν έγινε πρώτο θέμα παντού για μήνες Περιμένω κάποια εξαφάνιση ή δολοφονία να λυθεί στο μέλλον Θα κάνω μια πρόβλεψη και μακάρι να πέσω μέσα Θα πω η υπόθεση θανάτου του Δημήτρη Σαράτη Επισόδιο 40, πολύ παλιό Βλέπω ότι έχει αρχίσει και επιτέλους συζητιέται ως αυτό που προφανέστατα είναι Όχι αυτοχειρία, αλλά ανθρωποκτονία Σε ποια υπόθεση φαίνεται παραπάνω η παθογένεια της ελληνικής δικαιοσύνης?
Είναι τόσες πολλές που ο καταδικασμένος δράστης είχε περισσότερες ευκαιρίες από το θύμα του Τόσες πολλές που ένας δολοφόνος έμεινε με το ζόρι ένα χρόνο στη φυλακή Ντρέπομαι τόσο πολύ μερικές φορές για λογαριασμό της δικαιοσύνης Έφη Τσιχλάκη, Χρυσούλα Βλάχου, Θεόδωρος Γιαμπουράνης, Ολυμπία Μάντζιου Λυπάμαι τόσο πολύ που σας απογοητεύσαμε Όχι, δεν είναι έτσι σε άλλες χώρες Ναυαρχίδα βέβαια της ανθρώπινης κατάντιας και της συστηματικής δυσκολιότητας δεν είναι άλλη από την υπόθεση Κυριακή Γρίβα Αν δεν θέλατε να πετάξετε τα ακουστικά σας σε αυτό το επεισόδιο, τότε σε ποιο Τι ερώτηση θα έκανα αν μου δινόταν η ευκαιρία σε κάποιον θήτη ή θύμα Τη σκέφτομαι πολύ ώρα την απάντηση σε αυτή την ερώτηση Πολύ δύσκολο να απαντήσω Αποφάσισα όμως ότι αν είναι εγγυημένη η απάντηση θα ήθελα πολύ να ρωτήσω μια μικρή παρέα παιδιών από τη Βέρεια που είναι ο Άλεξ.
Έχω νιώσει οργή για κάποιον πρωταγωνιστή. Επισόδιο 81. Νικόλαος Κοντοστάθης. Ό,τι πιο κοντινό υπάρχει σε δαίμονα Κατάφερε να εξαπατήσει οικογένειες ασθενών με καρκίνο Τους πούλησε ματζούνια, τους έπεισε να σταματήσουν τις θεραπείες τους Πλούτησε πάνω στη δυστυχία και το θάνατο Αυτή η ιστορία με γέμισε οργή Υπάρχει σύνδεση στις υποθέσεις εξαφάνισης των αγοριών της Πελοποννήσου Ξέρετε κάτι, δεν το θεωρώ καθόλου απίθανο Επίσης θα πω και κάτι άλλο Πιστεύω ότι κάποιες από τις άλλητες δολοφονίες ή ακόμη και εξαφανίσεις Μπορεί να είναι έργο κάποιου κατά σειρό ή δολοφόνου Κάποιου τυχαίου περαστικού Κάποιου που όπως ήρθε έτσι χάθηκε Ποιον θήτη θα ήθελα να ανακαλύψω περισσότερο Κι αυτή η δύσκολη ερώτηση και μάλλον θα δώσω μια παράξενη απάντηση Θα ήθελα να ομολογήσει η Ρούλα Πεσπυρίγκου.
Θα ήθελα να περιγράψει, αν δολοφόνησε τα παιδιά της, πώς το έκανε και να φωτίσει το κίνητρο και την ψυχολογία πίσω από τις πράξεις της. Γενικά, οι υποθέσεις που έχει καταδικαστεί ο κατηγορούμενος χωρίς να έχει ομολογήσει μου εξάπτουν πολύ την περιέργεια. Δημήτρης Κορδαλής, μεγάλη σπάζο κεφαλιά θάνατη που η αστυνομική έρευνα δεν έχει καταλήξει καν αν είναι ανθρωποκτονία Δήμητρα Ζύρδα, Βαγγέλης Φραγκούλης, Γιώργος Λοΐζος και Γιώργος Καραλής Θανάσης Νικολάου, Τζόις Υπάρχει το τέλειο έγκλημα?
Όχι, υπάρχει το έγκλημα στο οποίο κατά την έρευνα κάποιος δεν έκανε σωστά τη δουλειά του Μπορεί ο οποιοσδήποτε να γίνει δολοφόνος? Κατά τη γνώμη μου με βεβαιότητα Εφόσον αποδεχόμαστε ως ανθρωποκτονία δολοφονία και το αποτέλεσμα της άμυνας του εαυτού μας ή της προστασίας κάποιου αγαπημένου μας προσώπου τότε κάτω από ειδικές και ακραίες συνθήκες είμαστε όλοι ενδυνάμοι δολοφόνοι Έχει αλλάξει ο τρόπος που βλέπω τους ανθρώπους?
Ναι, και θα συνδυάσω την ερώτηση με μία άλλη που μου κάνατε. Πώς κοιμάμαι και αν επηρεάζομαι ψυχολογικά. Θα είμαι απολύτως ειλικρινής. Έχω γίνει σχεδόν παρανοϊκή. Βλέπω παντού κινδύνους και red flags. Ελέγχω δέκα φορές τις πόρτες και τα παράθυρα πριν πέσω στο κρεβάτι. Δεν αφήνω τα παιδιά μου μόνο τους στον κήπο, κι ας είμαστε σε μονακατοικία.
είμαι σε μια μόνιμη και εξαντλητική κατάσταση υψηλούς εναγερμού. Καθόλου υγιές, αλλά δύσκολα αναστρέψιμο. Θυμάμαι μια φορά, ήμουν στο αυτοκίνητο με τις δύο μου κόρες. Συζητούσαμε ποια δραστηριότητα θα επιλέξουν τη χρονιά που έρχεται και κάπως μιλήσαμε για το πόσο χρήσιμα είναι τα μαθήματα αυτοάμυνας. Άρχισα στη διαδρομή από Κόρινθο και για περίπου μισή ώρα να τους μιλάω για τους κινδύνους που μπορεί να αντιμετωπίσει μια γυναίκα όταν κυκλοφορεί χωρίς συνοδεία, το σκοτάδι, την ερημιά, τους άγνωστους ή και γνωστούς και τα αφήλακτα ποτά.
Όταν παρκάραμε κάτω από το σπίτι, συνειδητοποίησα ότι και οι δύο έκλαιγαν στο πίσω κάθισμα. Ήταν τόσο λάθος αυτό που έκανα. Ο φόβος και ο πανικός δεν είναι ο τρόπος να μάθεις πώς να προστατεύεις τον εαυτό σου. Έχω παρατήσει υποθέσεις γιατί έπεσα σε τείχο με τις πληροφορίες. Υπάρχει μία χρονικά γκρίζα ζώνη πληροφοριών στην Ελλάδα που θα έλεγα ότι πιάνει από περίπου το 1990 μέχρι το 2000 σίγουρα.
Η κάλυψη των υποθέσεων τότε γινόταν σχεδόν αποκλειστικά από τη τηλεόραση. με μυθικές εκπομπές τύπου Τριανταφυλλόπουλου και ειδήσεις με κάμποσα τηλεοπτικά παράθυρα, τα οποία όμως στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν έχουν ανέβει στο ίντερνετ. Το ίδιο και οι εφημερίδες, οι οποίες ακόμα δεν έχουν ψηφιοποιηθεί. Δεκάδες πολύ ενδιαφέρουσες υποθέσεις από εκείνη την εποχή φωλιάζουν σε ελάχιστα μόνο άρθρα χωρίς λεπτομέρειες.
Έχω μια λίστα με 176 τέτοιες υποθέσεις που είναι απλά δύνατο να σας τις διηγηθώ Κάποιες μου τις ζητάτε πολύ συχνά όπως την υπόθεση της Εύα Σφουτιάδου Ποια είναι η πιο κοινή παρανόηση για μένα? Το ότι είμαι αριστερή αν στο επεισόδιο ο δράστης είναι αστυνομικός και ότι είμαι δεξιά αν στο επεισόδιο ο δράστης είναι μετανάστης Ήμαρτον Από πού είναι η μουσική του podcast?
Η γνωστή και αγαπημένη μουσική που παίζει όταν λέω Γεια σας, είμαι η Αθηνά έχει φτιαχτεί από μουσικό ειδικά και μόνο για το μέχρι θανάτου Το ίδιο και αυτό που λέμε χαλή δηλαδή η απαλή μουσική που παίζει κατά τη διάρκεια της αφήγησης Τώρα τα λεφτά βάζω και άλλες μουσικές ανάλογα το επεισόδιο Αυτές και τα διάφορα ηχητικά εφέ είναι από το freesound.org και είναι δωρεάν.
Νομίζω απάντησα σχεδόν σε όλες. Κάποιοι μου στείλατε πολύ συγκεκριμένες ερωτήσεις για υποθέσεις, αλλά όπως καταλαβαίνετε δεν μπορώ να εκφράσω δημόσια άποψη αν κάποιος είναι δολοφόνος ή όχι. Πέρασα πολύ όμορφα καθώς ετοίμαζα αυτό το επεισόδιο. Ελπίζω να με γνωρίσατε μέσα από τις απαντήσεις μου λίγο καλύτερα. Καλό καλοκαίρι σε όλους, καλό κουράγιο σε όσους η άδεια και οι διακοπές είναι μια πολυτέλεια που δεν μπορούν να βιώσουν αυτό το καλοκαίρι να είστε όλοι ασφαλείς και υγιείς.
Τα λέμε στην επόμενη σεζόν.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
