Διδακτορικό και Έρευνα στην Ελλάδα: Αξίζει; | Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ; #177
Μένουν τα Λάμα στο Θιβέτ;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Το ζητήσατε πολλές φορές και το φέραμε. Είστε υπεύθυνοι για την γκρίνια αυτού του επεισοδίου και τη μαυρίλα, αλλά ο Γιώργος μεταφέρει με πλήρη ειλικρίνεια το πως είναι να είσαι ερευνητής στο ελληνικό δημόσιο Πανεπιστήμιο. Τελικά έχει κάποιο νόημα να ασχοληθεί κάποιος με την ακαδημαϊκή καριέρα στην Ελλάδα;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας και καλώς ήρθατε σε άλλο ένα επεισόδιο Μένουν τα Λάμα στο Θηβέτ. Είναι το podcast του Γιώργου, της Λίνας και της Μαριαλένας και κάθε εβδομάδα συζητάμε ένα θέμα που μας ενδιαφέρει. Θα μας ακούσετε να συζητάμε πραγματικά για το οτιδήποτε. Αν σας αρέσει η παρέα μας, ακολουθήστε μας σε Spotify και Apple Podcasts αλλά και στο YouTube.
Μπορείτε να μας βρείτε και στα social media πληκτρολογώντας Λάμα κατ' ο Παύλα Θηβέτ. Επιστρέψαμε. Πώς έγινε αυτό που ταυτόχρονο ο Δημήτρης έσβησε τα φώτα. Λες και ξεκινάει η παράσταση. Ναι, δεν ξέρω. Γελάει και αυτός γιατί όντως λέει έκλεισε το βάζο και ακούς την κέρα κλάκ. Μήπως έχετε βάλει αυτό μα τα φώτα που κλείνουν με χειροκρότημα.
Ναι, έχουμε το έξυπνο σπίτι. Σύρι, δούλεψε για μένα να πάω να κοιμηθώ, αυτό ήταν τέλειο να συμβαίνει γενικά. Λοιπόν, γεια σας κυρίες και κύριοι, καλησπέρα σας, καλημέρα σας, τι κάνετε, πώς είστε. Επέστρεψα, αν και δεν σας έλειψα και πάρα πολύ γιατί είχα παρεμβάσει στο επεισόδιο. Μαριαλίνα, αν ακούσεις το επεισόδιο, να ξέρεις ότι απαντάω σε διάφορα που μου προσάπτεις. Οπότε, να ακούσεις το επεισόδιο, αν δεν το έχεις ακούσει.
Θα το ακούσω, ναι, όχι, δεν έχω ακούσει τι πρόσθεσες θέλω πάρα πολύ, έχω μεγάλη περίεργεια Γεια σας και από μένα να πω δεν προσάπτεις στη Μαριαλίνα τίποτα όχι και ο Γιώργος δεν απαντάει σε κάτι ιδιαίτερο να πω να υπάρχει λίγο κοντρίτσα έτσι λίγο ναι υπάρχει κόντρα στα λάμπα όχι θα υπάρχει κόντρα σε μένα μου την είπες γιατί πιστεύεις ότι δεν θα μου άρεσε η ταινία της φόρμουλα 1 για κάποιο λόγο γιατί εγώ και κάρτε θα ήθελα να κάνω και εγώ και εγώ σήμερα όμως δεν βρεθήκαμε για να συζητήσουμε αυτούς τους παραλογισμούς που ακούτε κυρίες και κύριοι όχι λοιπόν, σήμερα βρεθήκαμε για να μιλήσουμε για ένα θέμα το οποίο υπάρχουν ακροατές που μας το έχουν ζητήσει αρκετές φορές και έχει σχέση με το τι συμβαίνει με την έρευνα την ακαδημαϊκή καριέρα και τα διδακτορικά στην Ελλάδα υπάρχουν κάποιοι φίλοι που μας το έχουν ζητήσει σε αρκετές φορές. Λέγαμε ότι θα το κάνουμε, θα το κάνουμε, θα το κάνουμε. Η αλήθεια είναι ότι συνεχώς το αναβάλαμε γιατί προέκυπταν άλλα
πιο σημαντικά και πιο άμεσα ζητήματα. Αλλά τώρα ήρθε η ώρα. Όπως τότε όπτε είναι πιο ωραίων celebrity που ήταν πολύ σημαντικό. Αυτό ήταν κρισιμότατο θέμα. Αλλά, οκ. Ήταν πολύ απαραίτητο. Αλλά ας κάνουμε σήμερα κάτι πιο χαλαρό, δεν χρειάζεται να είμαστε συνέχεια στη Τζίτα Αυτό το θέμα δεν είναι κατάλληλο για να μην είμαι εγώ στη Τζίτα αλλά εν πάσπετ θα έχεις νευράκια πιστεύω προοικονομώ νευράκια Αυτό και εγώ πιστεύω Μαριαλένα ο Γιώργος μετά θα έχει νεύρα παιδιά αλλά παρόλα αυτά για εσάς αγαπημένοι ακροατές θα κάνει την καρδιά του πέτρα θα εξομολογηθεί όσα πέρασε όλα αυτά τα χρόνια στην έρευνα και στο πανεπιστήμιο μαζί μπορώ να εξομολογηθώ και εγώ σύζυγος.
Σίγουρα. Βέβαια. Πολλά πράγματα έχουμε να πούμε. Πολλά. Πιστεύω μετά από αυτό το επεισόδιο δεν θα πάει ούτε ένα άτομο στην έρευνα. Όλοι θα γίνουν κάτι άλλο. Μαριαλίνα, μου δίνεις μια πάρα πολύ ωραία πάσα για να σου δώσω κάποια στοιχεία τα οποία και εγώ αναζήτησα γιατί φυσικά δεν τα ήξερα. Γιατί είχα την περίεργη για να μην λυκρινείς.
να σας πω λοιπόν ότι κάθε χρόνο στην Ελλάδα παίρνουν περίπου 2.000 άτομα διδακτορικό. Αυτό είναι πολύ ας πούμε. Δεν ξέρω κι εγώ. Εμένα μου φαίνεται ακραία πολύ. Πολύ δεν είναι και εμένα. Υπάρχουν 2.000 άτομα στην Ελλάδα αναέτος τα οποία ενδιαφέρονται για την έρευνα και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Εγώ θα περίμενα... Προκύπτει για λόγους προσόντων απλά.
Ναι, ναι. Μια νορμάλα αναλογική για τον ελληνικό πληθυσμό πιστεύω θα ήταν 300 με 400 άτομα. Αυτό που λες για ουσιαστική έρευνα, για άτομα που όντως θέλουν να ακολουθήσουν. Δεν ξέρω, εγώ αυτό θα έλεγα. Ναι, διάβασα ότι σορευτικά υπάρχουν περίπου, γιατί δεν υπάρχουν πολύ ξεκάθαρα στοιχεία, αλλά υπάρχουν περίπου 50 με 60 χιλιάδες διδάκτορες αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.
Προφανώς μιλάμε για αυτούς που είναι μόνο εν ζωή, όχι για αυτούς που πεθάνει κιόλας. και αυτούς που έχουν φύγει στο εξωτερικό έτσι δεν είναι. Είναι Έλληνες που έκαναν ας πούμε. Τώρα δεν είμαι πολύ σίγουρος. Νομίζω ότι αυτό το στοιχείο προκύπτει από αυτούς που έχουν κάνει δακτωρικό στην Ελλάδα. Φαντάζομαι, ναι. Α, οκ. Που έκαναν δακτωρικό στην Ελλάδα και παραμένουν στην Ελλάδα.
Δεν ξέρουμε. Δεν ξέρουμε τώρα από αυτούς που παραμένουν στην Ελλάδα. Αυτοί θα είναι τρεις, τέσσερις λογικά. Κοίταξε, ναι, πολύ σωστή παρατήρηση. Είναι γενική καταγραφή πτυχίων. Πιστεύω ότι περισσότεροι από αυτούς τους 60.000 έχουν φύγει. Ή τουλάχιστον άμα έχουν λίγο σώας στα σφαίρνας θα πρέπει να έχουν φύγει. Τέλος πάντων, υπάρχουν και εμείς οι ανώμαλοι οι οποίοι παραμέναμε, έχει κάποιο λόγο, σε αυτή τη χώρα.
Για να μην εκτιμάται από κανέναν στο ακαδημαϊκό σύστημα, βέβαια, αυτό το πράγμα. Καλά να ξεκινήσουμε από την αρχή ρε παιδί μου καταρχάς έτσι από όταν ήσουν πιο νέος πιο αθώος εκείνες τις εποχές που σου γεννήθηκε σαν όνειρο βασικά πως το όνειρευόσουν εσύ πιο μικρός ότι θα ασχοληθείς με την έρευνα Εγώ είχα πολύ ξεκάθαρο πλάνο με αυτό το ζήτημα πάντα στη ζωή μου δηλαδή από τη στιγμή που πέρασα στο πανεπιστήμιο ήξερα ότι θα φτάσω μέχρι το τέλος δεν είχα την ψευδαίσεις ότι θα σταματήσω στο πτυχίο ή ξέρω ότι θέλω να κάνω μετατυχιακό και διδακτορικό.
Απλά, στα πολύ αρχικά και... πώς να το πω ρε παιδί μου, ονειροπόλα χρόνια, εγώ σκεφτόμουν ότι θα πάω εξωτερικό να τα κάνω όλα αυτά. Δηλαδή ότι, οκ, θα τελειώσω το βασικό μου πτυχίο στην Ελλάδα, γιατί εντάξει, οκ, για παιδί μου δεν χρειάζεται να πάρω πτυχίο στο εξωτερικό, αλλά μετά θα συνεχίσω τις σπουδές μου στο εξωτερικό, Καμβάνεσαι πολύ εύκολα, ρε παιδί μου, με το που αρχίζεις και ασχολείσαι με την ακαδημαϊκή κοινότητα, ότι εντάξει, στο εξωτερικό γίνονται τεράστια πράγματα στο θέμα της έρευνας, υπάρχουν φυσικά και άλλες οικονομικές δυνατότητες.
Ενώ στην Ελλάδα φυτοζωούμε και παρόλα αυτά βέβαια, παρόλο που φυτοζωούμε υπάρχει μια αξιόλογη προσπάθεια προσπάθεια από την ακαδημαϊκή κοινότητα στην Ελλάδα αλλά υπάρχει μια αξιόλογη προσπάθεια από το φιλότιμο, το Greek philotimo Αυτό θα έλεγα επειδή το γνωρίζω ότι όντως στην Ελλάδα η έρευνα έχει τέλος πάντων τεράστια βήματα έχει κάνει οι ερευνητές εδώ πέρα αλλά πραγματικά έχει γίνει σε πλάτες νέων ανθρώπων που δουλεύουν δωρεάν για να βγάλουν αυτή την έρευνα εις πέρας.
Σε συνέχεια των στοιχείων που έδωσα πριν διάβασα ότι το 51% των ανθρώπων που έκαναν διδακτορικό δήλωσαν ότι κατά τη διάρκεια του διδακτορικού τους πήραν κάποιο είδους χρηματοδότηση. Και προσέξτε τώρα, αυτό είναι ένα πολύ γενικό σχόλιο γιατί και εγώ μπορώ να δηλώσω ότι πήρα κάποιο είδους χρηματοδότηση επειδή από τα 7 χρόνια που έκανα διδακτορικό πληρώθηκα το 1,5 από ένα άσχετο πράγμα το οποίο άσχετο πράγμα πήγε και πίσω κιόλας το διδακτορικό γιατί ασχολιόμουνε 1,5 χρόνο με μια άλλη έρευνα για να πληρωθώ και καθυστερούσα το διδακτορικό θα μου πεις τώρα τι νόημα έχει αυτό τι νόημα έχει εντάξει όταν σου δίνουν ερευνητική εμπειρία και σου δίνουν και χρήματα τι θα πεις όχι θα το κάνεις ναι εμπλουτίζει και το βιογραφικό σου βγήκαν κάποιες δημοσιεύσεις από εκεί. Ναι ναι ναι εννοείται και εντάξει έτσι δουλεύεις άμα θέλεις να ακολουθείς ακαδημαϊκή καρδιά δεν γίνεται. Άμα δεν εμπλουτίσεις το βιογραφικό δεν μπορείς, δεν έχεις ελπίδα ρε παιδί μου δηλαδή είναι
άλλο ένα στοιχείο που διάβασα ότι είναι πολύ συνδεδεμένο ρε παιδί μου με την ηλική πραγματικότητα είναι το πόσο απαιτητική είναι με το θέμα της προϋπηρεσίας, του αν έχουν βγει δημοσιεύσεις που στο εξωτερικό τα πράγματα είναι λίγο πιο ας το πω έτσι κριτικά δηλαδή του τύπου ότι παιδί μου δεν με νοιάζει να έχεις βγάλει 20-30-40 δημοσίευσεις με νοιάζει να έχεις ένα σφαιρικά καλό προφίλ ακαδημαϊκού δηλαδή να μπορείς να υποστηρίξεις και τη διδασκαλία καλά, να μπορείς να υποστηρίξεις και το funding καλά δηλαδή να μπορείς να βρεις χρηματοδοτήσεις τέλος πάντων κρίνουν με έναν λίγο διαφορετικό τρόπο που ότι κρίνουμε στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα ο βασικός τρόπος με τον οποίο κρίνουμε όπως όλοι καταλαβαίνετε είναι καταρχάς το ποιος έχει γνωστό ποιον και δευτερευόντως κρίνουμε με το να μετράμε τέλος πάντων τα προσόντα με έναν τρόπο ο οποίος δεν είναι ποιοτικός αλλά είναι ποσοτικός.
Τι αριθμό δημοσίευσε ο Νέχης παρά το τι ποιότητα έχουν και τι ουσία και τι περιεχόμενο. Ακριβώς. Ακριβώς. Και το βλέπεις αυτό να αποτυπώνεται παιδί μου στις κρίσεις στις υποψηφιότητες για καθηγητής ότι ο άλλος ξέρω κάθεται και λέει απλά στεγνά νούμερα του τύπου ότι ο Τάδε έχει 50 δημοσίες ξέρω εγώ, είναι πολύ αξιόλογος επιστήμονας μπορεί ως υποψήφια όσο να έχει 10 δημοσίες και αυτές οι 10 να είναι στο Nature τις περισσότερες φορές δεν έχει σημασία Ναι. Εντάξει τώρα νομίζω αυτό θα είχε λίγο σημασία μωρέ, άμα ήταν και η δέκα στο Nature.
Ε, τέλος πάντων τώρα, κοίταξε, ναι, θα είχε σημασία αν αυτός που είχε τις δέκα δημοσίευσεις στο Nature θέλανε να τον κάνουν καθηγητή. Είναι πολύ απλά τα πράγματα. Τέλος πάντων. Τι θα πει δέκα δημοσίευσεις στο Nature? Το Nature είναι περιοδικό ερευνητικό πάρα πολύ διάσημο τέλος πάντων. Α, ο καλύτερος ίσως. Ναι, εντάξει, μαζί με το Science Είναι τα δύο μεγαλύτερα περιοδικά.
Οκ, οκ, οκ. Εντάξει, είμαστε και εμείς άσχετοι που δεν... Ναι, σωστό. Εγώ παρόλα αυτά θέλω πάλι να σε πάρω, παιδί μου, πίσω. Γιατί είπες και αυτό το ότι ήθελες από όταν ξεκίνησες τις σπουδές να κάνεις και μεταπτυχιακό και διδακτορικό. Αλλά τι ήταν αυτό που πραγματικά σε οδήγησε εκεί. Γιατί ακόμα δεν ήξερες την επιστήμη σου στην ουσία.
Δεν ξέρω, παιδί μου. είχα μια εσωτερική ανάγκη να συμμετέχω στην έρευνα. Μου άρεσε να ασχολήσω με το εργαστήριο, μου άρεσε να αναζητώ πράγματα. Δεν μπορώ τώρα να το βάλω ακριβώς σε συγκεκριμένα λόγια, τύπου ότι υπήρχαν τρεις, τέσσερις, πέντε συγκεκριμένοι λόγοι. Δηλαδή δεν είχα κάποιο πλάνο καριέρας να το πω έτσι. Απλά μου άρεσε.
Όχι, περισσότερο για το όνειρό σου έτσι θα ήθελα να μας μιλήσεις και όχι για κάποιο πλάνο, ρε παιδί μου. Έτσι τι σου άρεσε αυτό. Αυτό που ήθελες να συνεισφέρεις, δεν ξέρω. Μεγαλώνοντας τον κορυδαλό, άνοιγες ποντίκια και τα έψαχνες, τα κοίταζες να δεις. Κατ' αρχάς τι υποτιμητική δήλωση είναι αυτή για τον κορυδαλό, Μαριαλένα.
Ο κορυδαλός είναι από τα καλύτερα προάστια της Αθήνας. Όχι, όχι, δεν αφορούσε τον κορυδαλό τώρα, τείχια επειδή και μεγάλους δεν μπορούσε να είναι οπουδήποτε. Δεν είμαι εγώ, δεν έχω τέτοια κολλήματα. Επίσης δεν έχω ανοίξει ποτέ μου ποντίκι ούτε τώρα δεν έχω καμία διάθεση και ούτε θέλω να το κάνω. Να πω κάπου εδώ τώρα εγώ σαν φίλη του Γιώργου και εξωτερικά από όλο αυτό ότι κάποιες φορές έχουμε έτσι την χαρά και την τύχη με τη Λίνα να μας στέλνει στις συνομιλίες μας εικόνες και να μας λέει μαντέψτε τι είναι αυτό, μαντέψτε τι είναι αυτό και συνήθως είναι μια καρδιά, ένας εγκέφαλος, ένα πέος το οποίο δεν μοιάζει με πέος Όχι πέος ρε Μαριαλένα, δεν ήταν πέος Τι ήταν αυτό που ήταν σαν σπερματοζωάριο Μήτρα Α μήτρα, πω πω, sorry, ναι μήτρα Πέος Τέλος πάντων παιδιά μου, οπότε ναι Είναι έτσι, σας παίρνει στη ζωή μας και εμάς που τα βλέπουμε από έξω Τέλος πάντων, πάλις πριν τόσο τώρα Εγώ ήθελα να ασχοληθώ με την επιστήμη, μου άρεσε η επιστήμη, μου άρεσε η χημεία, μου άρεσε οι δύο χημεία συγκεκριμένα αν έκαθεν,
δηλαδή θυμάμαι ότι από όταν μπήκα στο χημικό, εγώ ήθελα να ασχοληθώ με βιοχημία συγκεκριμένα γιατί μου άρεσαν οι επιστήμες της ζωής μου άρεσε πάντα και στο σχολείο δηλαδή ήμουν πολύ καλός μαθητής πάντα στη βιολογία σαντίδες με τη χημεία που δεν ήμουν πάντα καλός μαθητής έχω να σας δηλώσω προς εκπληξίσεις σας ίσως έγινα πολύ καλός έγινα πολύ καλός μαθητής στη χημεία στη δευτέρα ηλικίου και μετά πριν ήμουν πολύ πολύ basic δεν την είχα προσεγγίσει με καλό τρόπο.
Καλά, νομίζω ήταν και χάλια πιο πριν η χημεία, έτσι κι αλλιώς. Ήταν πολύ θεωρητική, είχα πετύχει και κάποιους καθηγητές οι οποίοι ήταν κάκιστοι. Είναι πολύ σημαντικό τώρα, τι να λέμε. Δεν θέλει και πολύ. Το τι καθηγητές θα πετύχεις, τέλος πάντων. Και μπορώ να πω ότι από όταν ξεκίνησα να κάνω πτυχιακή, που πήγα στη βιοχημεία, στο εργαστήριο εκεί πέρα στην Αθήνα, κατάλαβα αμέσως ρε παιδί μου ότι αυτή η ανασχόληση μου αρέσει δηλαδή μου άρεσε το εργαστήριο, μου άρεσε η έρευνα οραματιζόμουν άλλα πειράματα που θα μπορούσαμε να κάνουμε τα οποία φυσικά δεν είχαμε λεφτά να κάνουμε και εγώ τα πρότεινα και επιβλέπωσα μωριακά έβαζα τα γέλια Σου κόψαν τα φτερά Γιώργο μου Ναι, από μικρός στα βάσανα γενικά εγώ κατάλαβα την κατάσταση Τέλος πάντων όταν τελείωσα και πήρα το πτυχίο μου είχα πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό μου ότι θα συνταχίσω εντάξει οκ δεν πήγα στο εξωτερικό βέβαια όπως λυπήζα ότι θα κάνω στα 18 μου με το μυαλό που είχα στα 18 μου αλλά εντάξει ήρθα στη Θεσσαλονίκη
μπήκα στο μεταπτυχιακό εδώ πέρα και από τη στιγμή που μπήκα ήμουν αρκετά αυτόνομος ερευνητικά δηλαδή όταν ξεκίνησα να κάνω τη διπλωματική εδώ πέρα είχα πάρει πολλές πρωτοβουλίες από μόνος μου Δηλαδή έψαχνα, διάβαζα, προσπαθούσα να βρω λύσεις. Ήμουν αρκετά αυστηρός με τον εαυτό μου. Ακόμα είμαι. Δηλαδή του τύπου ότι έχω λίγο το imposter syndrome που συζητάγαμε και άλλες φορές.
Του τύπου ότι όταν βγαίνει ένα καλό αποτέλεσμα δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν εγώ να έχω βγάλει ένα καλό αποτέλεσμα. Απλά υπάρχει κάποιο πειραματικό σφάλμα το οποίο δεν το έχω εντοπίσει και όταν το εντοπίσω θα βγω χαμένος. παρόλα αυτά τα πειραματικά σφάλματα εγώ έχω κάπως βγάλει 22 εργασίες δεν ξέρω μπορεί να λέω ψέμματα σε όλο τον κόσμο δεν ξέρω ναι να πω εδώ σε αυτό το σημείο Μεργελίνα δεν ξέρω και εσύ μπορεί να το γνωρίζεις αλλά όταν ο Γιώργος τελείωσε το μεταπτυχιακό όχι πριν το τελειώσει όταν στην δεύτερη χρονιά πρέπει να επιλέξει κάποιον καθηγητή εκεί έγινε χαμός στο τσφάχτηκαν Καλεσφάχτηκαν μάλλον σαν τσακώθηκαν Καλετήγγες Για παίζεις Ο Γιώργος ξεκάθαρα είχε κάνει μια επιλογή Ρε παιδί μου Τρομερή επιλογή τρομερή Εγώ τα έλεγα να το ξανασκεφτεί Δεν με άκουσε Θα το σχολιάσουμε τα είχε και τα σύντου Εντάξει Ναι οκ Ήσυ είχες κλειδίξερες τι ήθελες ρε παιδί μου Αλλά σε διεκδικούσαν και άλλοι Μυστήρες Υπήρχε και άλλη μια καθηγήτρια που τον είχε βάλει στο μάτρι
Βασικά πραγματικά εκείνη η καθηγήτρια για κάποιο λόγο τον θεωρούσε ότι ήταν ξεκάθαρα δικός της φοιτητής Από το day zero Μαριελένα, από όταν εμφανίστηκα στο εργαστήριο και ήρθα αναγνωριστικά σε φάση Α εγώ τώρα πέρασα, συγγνώμη, πότε θα κάνουμε μαθήματα κτλ Με άρπαξε κυριολεκτικά από την πρώτη στιγμή, δεν ξέρω προφανώς είχε ψάξει βιογραφικά, δεν ξέρω Εν πάση περιπτώσει και με πήγε στο εργαστήριό της να μου δείξει τι κάνουν, να με συστήσει στους συνεργάτες της κτλ.
Και από τότε κάπως το έδεσε ότι εγώ θα συνεργαστώ μαζί της. Και γιατί δεν πήγες με την γκρούπη σου και την... Δεν πήγα με την γκρούπη μου γιατί όπως καταλαβαίνεις από έναν γκρούπη το μυαλό δεν είναι πολύ ισορροπημένο. Ας πούμε ότι δεν ήταν πολύ στα καλά της για διάφορους λόγους ρε παιδί μου. Ήταν πολύ πιεστική με τους φοιτητές της.
Τέλος πάντων ήταν αρκετά απαιτητική από τους φοιτητές της και εγώ δεν μπορούσα να προσαρμοστώ σε τέτοια προγράμματα. Γενικά όχι από την άποψη του ότι δεν μπορούσα να δουλεύω πολλές ώρες, δουλεύα και δουλεύω ακόμα πάρα πολλές ώρες στην έρευνα. απλά δεν μπορούσαν να τα παράλογα προγράμματα υπήρχαν κάτι παραλογισμοί του τύπου ότι έχεις δεν έχεις δουλειά ξέρω εγώ θα κάθεις όλη μέρα στο εργαστήριο γιατί έτσι πρέπει και αν δεν έχεις δουλειά κάτσε διάβαζε τέτοια πράγματα εγώ δεν τα χώνευα και γενικά υπήρχαν συμπεριφορές οι οποίες δεν μου τέργηζαν εμένα στο στυλ οπότε ναι, επέλεξα έκανα μια άλλη επιλογή εν πάση περιπτώσει που έκρινα ότι θα είναι λίγο πιο ισορροπημένα τα πράγματα από άποψη ότι θα έχω λίγο ηρεμία, να το πούμε έτσι.
Spoiler alert, δεν ήταν ισορροπημένη κατά τη διάρκεια. Ναι, όχι, δεν ήταν. Κοίταξε, τώρα θα πω τα θετικά και τα αρνητικά. Καταρχάς με τη συγκεκριμένη επιβλέπουσα έκατσα όλα μου τα χρόνια και οριακά συνεργάζομαι ακόμα λίγο, ας πούμε, περίπου. γιατί όχι ακριβώς πια. Τέλος πάντων, υπήρχαν κάποια θετικά. Το θετικό είναι ότι υπήρχε αυτό που λέμε λίγο ακαδημαϊκή ελευθερία.
Δηλαδή υπήρχε εμπιστοσύνη, υπήρχε... δίνονταν πρωτοβουλίες, δεν υπήρχαν πολλές παρεμβάσεις. Το οποίο σε έναν άνθρωπο ο οποίος έχει, ας το πούμε έτσι, ταλέντο στην έρευνα και εντάξει, εγώ θεωρώ ότι έχω, ρε παιδί μου, ταλέντος στην έρευνα, δεν θέλω να κάνω φιγούρα αλλά υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι έχουμε έφεση ρε παιδί μου.
Δηλαδή θα ασχοληθούμε παραπάνω από το μέσο όρο. Μην τρέπεσαι να το πεις. Κυρίως αυτό εννοώ ότι θα ασχοληθούμε περισσότερο από το μέσο όρο. Δεν λέω μπορεί να ασχολούμαι παραπάνω από το μέσο όρο και να κάνω βλακίες, δεν ξέρω. Τέλος πάντων. Αυτό για ανθρώπους που έχουν αυτό το στυλ είναι βοηθητικό. γιατί μπορείς να μάθεις πολλά πράγματα μπορείς να κάνεις πολύ καλό troubleshooting σε προβλήματα που προκύπτουν τέλος πάντων σε προχωράει σαν επιστήμονα θεωρώ ότι αυτό το πράγμα εμένα με βοήθησε όντως πήγα πιο μπροστά το μυαλό μου με αυτόν τον τρόπο αλλά ταυτόχρονα όπως καταλαβαίνετε υπάρχει και το μειονέκτημα ότι έχεις έναν άνθρωπο ο οποίος θα έπρεπε να σε κάθοδηγεί και δεν παίρνει αυτόν τον ρόλο Δηλαδή καταλήγεις να παίρνεις εσύ αυτόν τον ρόλο Και ο άλλος να είναι απλά ένας παρατηρητής Το οποίο δεν μπορεί να λειτουργήσει σε όλες τις στιγμές Πάγουν κάποιες στιγμές που κάποιος πρέπει να πάρει την πρωτοβουλία Να πάρει τις δύσκολες αποφάσεις να το πούμε έτσι
Και αυτός δεν μπορείς να είσαι εσύ σε κάποιες περιπτώσεις Δηλαδή πρέπει να έχεις έναν άνθρωπο ο οποίος Θα κάνει τις σωστές επαφές Θα λύσει προβλήματα που προκύπτουν στα πειράματα και ταυτόχρονα θα νιώθεις μια πώς να το πω μια ηρεμία ότι αυτό που σου προτείνει είναι το σωστό γιατί έχει την εμπειρία και τις γνώσεις και στο προτείνει.
Πού το έχω νιώσει με επιβλέποντες αυτό κατά καιρούς. Με τον συγκεκριμένο άτομο δεν το ένιωθα. Δηλαδή δεν ένιωθα ότι υπάρχει λόγος να συζητήσουμε πράγματα γιατί πιστεύω ότι σίγουρα άμα κάτσω μόνος μου και ψάξω το πρόβλημα είναι πιο πιθανό να το λύσω μόνος μου. Οκ, αυτοί οι καθηγητές πληρώνονται για κάθε μαθητή που έχουν ως επίβλεψη.
Όχι, δεν πληρώνεις επιπλέον, αλλά είναι απαραίτητο για να μπορούν να προχωρήσουν στην ακαδημαϊκή βαθμίδα. Δηλαδή, όταν μπαίνεις στο πανεπιστήμιο μπαίνεις σαν επίκουρος για να φτάσεις στο πρωτοβάθμιο ως καθηγητής, σαν ρόλο. υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις από το νόμο και υπάρχουν και κάποιες προϋποθέσεις ακαδημαϊκά ρε παιδί μου, τυπικά το να επιβλέψεις φοιτητές είναι υποχρέωση, αλλιώς δεν μπορείς να προχωρήσεις θεωρητικά σε ανώτερες βαθμίδες, οπότε ας πούμε αυτό είναι το κέρδος τους σύντογε όλος ότι βγάζουν περισσότερες δημοσίευσεις, αυτό σημαίνει ότι μπορούν να έχουν περισσότερες ελπίδες για χρηματοδοτήσεις and it goes on and on Αυτό βασικά ήθελα να πω ότι και το εργαστήριο από κάπου πρέπει να πάρει χρήματα και μόνο μέσα από την έρευνα μπορεί να πάρει περισσότερα χρήματα.
Ναι, ναι. Γενικά να ξέρετε ότι επειδή αυτό το διάστημα παράλληλα δουλεύω και σε μια δημόσια υπηρεσία σαν συμβασιούχος, σαντίθεση με το λοιπό δημόσιο που έχει έναν λογικό τακτικό προϋπολογισμό για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του, λογικό θα πω, όχι καλό, το καταλαβαίνετε φαντάζομαι, το πανεπιστήμιο δεν έχει κανέναν σοβαρό προϋπολόγισμο.
Έχει προϋπολογισμό, ρε σύ, το πανεπιστήμιο. Έχει, απλά προφανώς και έχει πολύ περισσότερες ανάγκες ένα πανεπιστήμιο και δεν φτάνουν για να κάνει έρευνα το κάθε εργαστήριο και ο κάθε φοιτητής του, κάθε καθηγητή. Ναι, αυτό εννοώ, όμως είναι υποχρέωση του κράτους κανονικά να χρηματοδοτεί την έρευνα στο δημόσιο πανεπιστήμιο και δεν την χρηματοδοτεί.
Δηλαδή, τα χρήματα τα οποία δίνονται στα εργαστήρια για να αξιοποιηθούν από τα εργαστήρια είναι τόσο λίγα που είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορείς να κάνεις έρευνα με αυτά τα χρήματα. Δεν ήξερα καν ότι δίνουν χρήματα. Πόσα είναι αυτά τα χρήματα, ξέρεις? Ναι, είναι της τάξεως των 2-3 χιλιάρια το χρόνο σε κάθε εργαστήριο, το οποίο εργαστήριο μπορεί να αποτελείται από 6-7 άτομα.
Ίσως, ο Κέιν, ίσως άμα είναι παραπάνω άτομα να δίνουν και κάποια περισσότερα Αλλά δεν έχει σημασία 6-7 φοιτητές ή 6-7 καθηγητές 6-7 καθηγητές Τόσους πολλούς Εσείς δεν είχατε και τόσους Εμείς είχαμε 5 ξέρω εγώ, δεν έχει σημασία τώρα Αλλά δίνονται αυτά τα χρήματα Και να ξεκαθαρίσω ότι όταν λέω ότι δίνονται αυτά τα χρήματα Δεν εννοώ ότι δίνονται για έρευνα Δίνονται σαν τακτικός προϋπολογισμούς του εργαστηρίου να αγοράσει ό,τι χρειάζεται για να μπορεί να κάνει μαθήματα στους φοιτητές.
Δηλαδή, αναλώσιμα για τα εργαστήρια κτλ. Και ό,τι περισσέψει από αυτό, μπορεί να γίνει μια κατανομή του τύπου ωραίας πάρει και ο καθένας από 3 εκατοστάρικα, να πάρει κάτι που χρειάζεται. Σπόιλερ, λέτε, στο δικό μας το εργαστήριο, στο δικό μας το τομέα, στη βιοχημία, με αυτά τα χρήματα δεν παίρνεις τίποτα. Καλή, τι να πάρεις.
Εγώ σας φαντάζομαι να διαιρείτε τα 33,3,3,3 ευρώ, ξέρω εγώ. Όχι, ξέρεις ότι έχεις χρήματα παλού, δηλαδή προευνητικά προγράμματα ή ξέρω εγώ, καμιά φορά οι καθηγητές μπορεί να κάνουν κάποιες συνεργασίες του τύπου, να δουλεύουν σε κάποιο άλλο μεταπτυχιακό και να παίρνουν μια επιδότηση από κάποιον φοιτητή που τον φιλοξενούν και κάνει την έρευνά τους στο εργαστήριο ή μπορεί να έχουν γράψει κάποιο βιβλίο και παίρνουν κάποια έσοδα από τις πωλήσεις του βιβλίου, ας το πούμε έτσι.
Δηλαδή κάπως έτσι και μέσα σε όλα αυτά ξέρω εγώ έρχονται και 300-400 ευρώ τον χρόνο που λες «Α, ωραία, ήθελα πάντα να πάρω αυτό το αντιδραστήριο, ωραία, θα το πάρω φέτος». Αυτή είναι η φάση δηλαδή. Η βασική πηγή για να μπορεί να έχει έρευνα ένα εργαστήριο είναι οι χρηματοδοτήσεις. οι χρηματοδοτήσεις μέσω των προγραμμάτων τα οποία προγράμματα παιδιά μπορείτε φαντάζομαι να μαντέψετε με ποιον τρόπο κατανέμονται στην Ελλάδα με μέσον δεν ξέρω έτσι λένε οι φήμες έτσι λένε οι φήμες θα πω εγώ θα πω αυτό που είναι το εξόφθαλμο και όχι το συνομοσιολογικό νομίζω είναι εξόφθαλμο στην Ελλάδα και αυτό δεν νομίζω ότι είναι απλή σε κάθε περίπτωση Επειδή δεν είναι αυταπόδεικτο και για να μην κάνουμε ψευδείς ειδήσεις, θα μιλήσω για το αυταπόδεικτο. Το αυταπόδεικτο είναι ότι πέρσι ήμουν υποψήφιος σε μια υποτροφία από τις πολλές που έχω γράψει και δεν έχω πάρει ούτε μια προϋπτόντως, μια υποτροφία για μεταδιδακτορικούς ερευνητές.
Λοιπόν, στον δικό μου το τομέα στις επιστήμες υγείας δώσανε συνολικά σε όλη την Ελλάδα 12-13 υποτροφίες. Μιλάμε έτσι και αλλιώς για ένα αστείο αριθμό. Αλλά και αυτόν τον αριθμό τον μοιράσανε σε ένα ποσοστό της τάξης του 70-80% σε ερευνητές που είναι μέσα σε ερευνητικά ιδρύματα. Το οποίο είναι αστείο γιατί μιλάμε για άτομα τα οποία έτσι και αλλιώς βρίσκονται σε ένα περιβάλλον το οποίο έχει εξαιρετικές εγκαταστάσεις.
Είναι ερευνητικά ιδρύματα ξανά λέω. Δημόκριτο, μιλάω για το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, μιλάω για το ΕΚΕΤΑ εδώ στη Θεσσαλονίκη, μιλάω για την Ακαδημία Αθηνών, για το ΊΤΕ στην Κρήτη, μιλάω για απίστευτα υψηλού επίπεδου ερευνητικά ιδρύματα τα οποία έχουν έτσι κι αλλιώς πολύ υψηλές τακτικές χορηγήσεις, καμία σχέση με αυτό που σας μιλάω τώρα εγώ για το Πανεπιστήμιο.
Αυτοί όπου τις έχουν αυτές χορηγής. Αυτοί έχουνε γιατί η μόνη τους αποστολή είναι η έρευνα. Αυτά είναι ιδιωτικά. Όχι, όχι, δημόσια είναι όλα. Αλλά έχουνε μια χρηματοδότηση. Καταρχάς έχουν πάρα πολλές χρηματοδοτήσεις και από ιδιωτικό τομέα εννοείται, από συνεργασίες που κάνουμε ιδιώτες κτλ. Γιατί και ως ερευνητικό ίδρυμα καταλαβαίνετε τι βαρύτητα έχει το να λέει ο άλλος ότι α, το προϊόν μου έχει ελεγχθεί ξέρω εγώ στην Ακαδημία Αθηνών και έχει φανεί ότι είναι καλό και τα λοιπά οπότε παίρνουν πολλές χρηματοδοτήσεις και τέτοιου τύπου έτσι και αλλιώς και έχουν και μια καλύτερη χρηματοδότηση από το κράτος σε σχέση με το εργαστήριο βιοχημίας του τμήματος χημίας το να δίνεις λεφτά σε παιδιά τα οποία είναι μέσα σε ένα ερευνητικό ίδρυμα και τώρα ας μην κορυδευόμαστε μεταξύ μας για να είναι σε ερευνητικό ίδρυμα έχουν ήδη κάποιο είδους χρηματοδότηση.
Δεν μπορείς να δουλέψεις σε ένα ερευνητικό ίδρυμα εύκολα χωρίς να έχεις κάποια χρηματοδότηση. Δεν μπορώ δηλαδή εγώ αυτή τη θύμη να φύγω και να πάω στα κετά εδώ στη Θεσσαλονίκη και να πω ότι α γεια σας ήρθα εγώ μπορώ να δουλέψω τσάμπα. Δεν συνηθίζεται. Δεν γίνεται δηλαδή. Είναι σαν να πας στην ασπορπηδία στο δημόσιο σε οποιοδήποτε κοινό σου και να πεις αυτό πράγμα.
Εννοείς ότι ήδη πληρώνονται και επιπλέον παίρνουν και αυτή την υποτροφία. Έχουν σίγουρα κάποια πολύ καλύτερη θέση και εμένα κυρίως αυτό που με ενδιαφέρει, γιατί δυστυχώς παιδιά στην κατάσταση στη δικιά μας, καταλήγεις να σε ενδιαφέρει περισσότερο όχι ο μισθός ο δικός σου, αλλά το αν το εργαστήριο έχει λεφτά για να δουλεύεις.
Δηλαδή φτάνεις σε αυτό το σημείο από ένα σημείο και μετά. Θεωρώ ότι είναι λίγο προκλητικό Να δίνεις 200 χιλιάρικα Στην έρευνα ενός ανθρώπου Ο οποίος είναι ήδη σε ένα περιβάλλον Το οποίο έχει χρήματα Και δεν μου τα δίνεις εμένα που είμαι σε ένα περιβάλλον Το οποίο δεν έχει χρήματα Οπότε δεν μπορώ να κάνω Καθόλου έρευνα Όχι δεν μπορώ να κάνω τη συγκεκριμένη έρευνα Δεν μπορώ να κάνω καθόλου έρευνα Δηλαδή Είναι το άλλο άκρο Ίσως θα έπρεπε να είναι εκτός ανταγωνισμού Αυτά τα μέρη παιδί μου και να μην συμμετέχουν στην όλη διαδικασία.
Γιατί εντάξει, κάνουν ήδη ψηλού επίπεδου έρευνα, δεν χρειάζονται χρηματοδότηση. Λογικό είναι ίσως και οι προτάσεις τους να είναι αρκετά καλές. Αυτό είναι το θέμα, ότι λειτουργείς με έναν τρόπο ο οποίος είναι παντελώς μη ανταγωνιστικός. Δεν μπορείς να τα ανταγωνιστείς αυτά τα παιδιά. Είναι σε ένα περιβάλλον στο οποίο έτσι κι αλλιώς παράγουν συνέχεια πολύ ψηλού επίπεδου έρευνα.
οπότε όταν κατεβάζουνε αιτήσεις έχουν ήδη ένα background το οποίο είναι πολύ ψηλού επίπεδου και τώρα εγώ που δεν έχω αυτή τη δυνατότητα και όχι μόνο εγώ όλα τα παιδιά που είμαστε σε ανάλογη θέση απλά δεν μπορούμε να τους κονταροχτυπήσουμε δηλαδή είναι άδικος ανταγωνισμός αν ξαναλέω θα κάνω πως δεν υπάρχει η πιθανότητα να υπάρχουν βύσματα μιλάω πολύ ψυχρά αντικειμενικά ότι έτσι κι αλλιώς αυτοί είναι εκτός ανταγωνισμού λόγω των συνθήκων που δουλεύουν.
Δημιουργείται ένας φάβελος κύκλος όπου συνέχεια οι χρηματοδοτήσεις ανακυκλώνονται στα ίδια άτομα και στα ίδια εργαστήρια και συνεχώς είναι κάποια άτομα και κάποια εργαστήρια τα οποία ποτέ δεν πρόκειται να πάρουν καμία χρηματοδότηση. Με αποτέλεσμα να καταλήγει ουσιαστικά το όλο θέμα να είναι πολιτική. Δηλαδή να λες ότι ξέρεις κάτι, πρέπει εξ αρχής να είμαι πάρα πολύ πονηρεμένος να επιλέξω να πάω κάπου σε ένα εργαστήριο το οποίο παίρνει χρηματοδοτήσεις αν θα μπορούσα να δώσω μια συμβουλή επειδή μας ζητάνε οι φίλοι μας να πούμε σχόλια κτλ θα ήταν ότι αν θέλετε να ασχοληθείτε με την έρευνα και σας ενδιαφέρει όντως η έρευνα και οκ δεν θέλετε να πάρετε απλά έναντακτορικό για να μου ριοδότησει ψάξτε το πάρα πολύ καλά να βρείτε ένα εργαστήριο το οποίο παίρνει χρηματοδοτήσεις μην πάτε σε ένα εργαστήριο και σε μια ομάδα που παίρνει μια χρηματοδότηση στα 10-15 χρόνια γιατί αυτό το πράγμα δεν είναι βιώσιμο ούτε μπορείς να παράξεις σοβαρό ερευνητικό έργο και βασικά δεν μπορείς να βιοποριστείς
οπότε τι γίνεται παθαίνεις μια κατάσταση σαν αυτή που έπαθα εγώ που σε όλο μου το διδακτορικό και σε ένα μέρος του μεταπτυχιακού δούλευα από γεύματα για να μπορώ να βιοποριστώ με αποτέλεσμα να σπουδάζω συνολικά εννιά χρόνια στη Θεσσαλονίκη για να πάρω μεταπτυχιακό και διδακτορικό ενώ αυτό κανονικά θα μπορούσα να το έχω κάνει σε πέντε χρόνια αντιγένεια, αθρηστικά και τα υπόλοιπα χρόνια να είμαι έξω και να ζητώ στην αγορά εργασίας δουλειά Καλά, η αλήθεια είναι τώρα για να θυμηθώ αυτά τα χρόνια ότι όντως ο Γιώργος δουλέψε άπειρες ώρες και πάρα πολύ τύπου όπως καταλαβαίνετε Ξεκινούζω το πρωί, πήγαινα στο πανεπιστήμιο, έκανα εκεί πέρα τα ερευνητικά του τα διάφορα, καθόταν μέχρι το μεσημέρι και γύρω στις 3 πάντα έτρεχε, πήγαινε στο βροντιστήριο.
Πολλές φορές, ξέρετε, βασικά τα περισσότερα χρόνια, με αλλαγή δύο λεωφορείων, δηλαδή έτσι, δύσκολες συνθήκες, να χάνεις δηλαδή και χρόνο ενώ στο δρόμο. σε μακρινά μέρη, από Θέρμη μέχρι Καλαμαριά, μέχρι και δυτικά. Καλά, πολλά χρόνια δουλεύει στην Ηλίου, πολλοί έτσι από το πανεπιστήμιο δηλαδή που απείχανε. Και γυρνούσε πίσω δέκα η ώρα κάποιες φορές.
Δηλαδή εγώ είχα να τον δω, ξέρεις, από το πρωί κάπως έτσι πήγαινε το πράγμα. Ήτανε μια εποχή που πραγματικά θυμάμαι, το λέγαμε στους φίλους μας, πόσο λίγο βρισκόμαστε. ότι καθημερινές μέρες ας πούμε δεν μπορούμε να βρεθούμε εύκολα και εντάξει ρε παιδί μου φυσικά κάπως έχεις στο μυαλό σου και ελπίζεις ότι τουλάχιστον ξέρεις αυτό γίνεται για ότι κάνεις μια επένδυση για το μέλλον απλά ναι δεν ξέρω σε αυτή την χώρα εν τέλει που δεν λέω να το μηδενίζουμε ή να λέμε ότι δεν έχει τίποτα αξία δεν το συζητώ αλλά πόσο ανταποδίδεται όλος αυτός ο κόμπος και η προσπάθεια δηλαδή για σένα Γιώργο είναι αυτονόητο ότι αν κάνεις μια τέτοια επιλογή πρέπει να φύγεις έξω ή θεωρείς ότι με κάποια καλή έρευνα και καλές επιλογές θα είναι ok και κάποιος που θα μείνει και στην Ελλάδα να υποστηρίξει μια καριέρα ναι όχι εγώ δεν θεωρώ ότι αρκεί μια καλή έρευνα για να μπορείς να υποστηρίξεις ερευνητική, ακαδημαϊκή καριέρα στην Ελλάδα, έχουν δείξει τα πράγματα ότι αυτό που αρκεί για να μπορείς να το κάνεις αυτό το πράγμα
είναι ίσως τις γνωριμίες. Γιατί η Ακαδημία στην Ελλάδα... Καλά, εντάξει, δεν θέλω να είμαι αφοριστικός και να μιλάω μόνο για την Ελλάδα. Αυτό είναι γενικά ένα κακό που το έχει η Ακαδημία, αλλά στην Ελλάδα είναι πιο πασχηφανέστα, το πεθαίνεις. Λειτουργεί απλά με τις γνωριμίες, γιατί έχουμε το σύστημα αυτό του αυτοδιοικητού των πανεπιστημίων και των ερευνητικών ιδρυμάτων, όπου ουσιαστικά δεν υπάγονται στον ΑΣΕΠ, να σας το πω έτσι απλά.
Δηλαδή καθορίζει μόνο του το πανεπιστήμιο τις προσλήψεις του. Εντάξει, προφανώς εγκρίνονται από το Υπουργείο και από τη στιγμή που θα εγκριθούν από το Υπουργείο. Μετά είναι ευθύνη του πανεπιστημίου και του ερευνητικού ιδρύματος να τρέξει την προκήρυξη. Να επιλέξει το προσωπικό σύμφωνα με τον νόμο εννοείται βέβαια, υποτίθεται.
Οπότε αυτό δημιουργεί μια κατάσταση η οποία είναι πάρα πολύ γελία. Όπου μαζεύονται 15 άτομα, ακούνε την εισήγηση τριών ανθρώπων οι οποίοι αυτοί οι τρεις άνθρωποι είναι μέλη του τμήματος το οποίο έχει προκηρύξει τη θέση, οι οποίοι όπως καταλαβαίνετε εννοείται ότι έχουν κατά καιρούς γνωριμίες και θέλουν να σπρώξουν τους δικούς τους φοιτητές, τους δικούς τους συνεργάτες κτλ.
Τα παιδιά τους. Τα παιδιά τους. Γιατί να σας πω δίκαια μία έρευνα πέρυσι ότι το 1 τρίτο των καινούριων καθήκητων έχουν συγγένεια πρώτου βαθμού. Πρώτου, ούτε καν δεύτερου. Και μαζεύονται λοιπόν όλοι αυτοί οι 15 να ακούσουν μια κρίση που έχουν κάνει οι τρεις οι οποίοι δεν έχουν καμία αντικειμενική, όπως καταλαβαίνετε, σκοπιά.
καμία και στη συντηρητική πλειοψηφία των περιπτώσεων απλά συμφωνούν με την κρίση και δεν έχουν πολλές αντιρρήσεις. Οπότε παρόλο που μαζεύονται τόσο άτομα από όλη την Ελλάδα είναι μια διαδικασία η οποία είναι άχρηστη. Γιατί στο τέλος γίνεται απλά αυτό που θέλει το εργαστήριο. Αν λοιπόν το εργαστήριο και άρα κάποιοι συγκεκριμένοι καθηγητές έχουν κάποιους δικούς τους που θέλουν να τους βάλουν μπορούν να βρούν τρόπο να τους βάλουν και δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος, παιδιά, αυτό το πράγμα να το σταματήσεις, είναι τρομερό.
Γιατί υπάρχει πάντα ένα κλώνητο επιχείρημα που θυμίζει λίγο το αλάθητο του Πάπα, το οποίο λέει ότι αυτή είναι η επιστημονική μου κρίση. Και σε αυτό το πράγμα δεν έχεις καμία έναισταση και δεν έχεις δικαίωμα να έχεις καμία έναισταση. Δηλαδή εμένα σαν καθηγητής Η επιστημονική μου κρίση είναι ότι Αυτός είναι καταλληλότερος για αυτή θέση Αν δεν υπάρχει κάποια τυπική Αβλεψία Του τύπου να πούνε ποιο Εγώ έχω 10 εργασίες ενώ έχω 20 Ωραία Δεν έχεις δικαίωμα ένστασης Είναι τρομερό Καμία ένσταση Δεν μπορείς να μιλήσεις καν για τον άλλον Δεν έχεις δικαίωμα να πεις Η κυρία Κουτσοχρίστου δεν έχει καλύτερο βιογραφικό από εμένα.
Δεν έχεις δικαίωμα να το πεις αυτό το πράγμα. Εντάξει. Επίσης, είναι και το ότι δεν θέλεις να κάνεις ένσταση σε μια τέτοια διαδικασία και να συγκρουστείς εισαγωγικά με καθηγητές που αύριο μεθαύριο θα μπορούσαν ίσως να σου φανούν χρήσιμοι. Λόγω ακριβώς του τρόπου που δουλεύει αυτή η διαδικασία γιατί ξαναλέω στο υπόλοιπο δημόσιο που δουλεύει με ένα πολύ συγκεκριμένο Μπορεί να κάνει κάτι άμεση ή έχεις περισσότερα μόρια.
Θα σε φάει απλά στα μούτρα. Εγώ να ρωτιέμαι το αυτοδίκητο κάνει όντως καλό στο πανεπιστήμιο ρε παιδιά ή όχι. Δεν ξέρω. Εγώ έχω αρχίσει και διαφωνώ πάρα πολύ με το αυτοδίκητο του πανεπιστήμιου. Καταλαβαίνω τον λόγο που δημιουργήθηκε για να υπάρχει ακαδημαϊκή ελευθερία και όλα τα συναφή και να μην μπορεί με κανέναν τρόπο το κράτος να παρεμβαίνει υποτίθεται στο Πανεπιστήμιο που εννοείται ότι παρεμβαίνει ξεκάθαρα και πεντακάθαρα παρεμβαίνει στο Πανεπιστήμιο Ναι, το έχουμε δει αρκετές φορές ότι όταν θέλει παρεμβαίνει Μα καταρχάς τα τελευταία χρόνια οι Πριτάνιδες είναι οριακά κομματόσκυλα ξέρουμε τις συγκεκριμένες περιπτώσεις Παιδιά πάντα ήταν συνδεδεμένοι με κόμματα Ναι, οπότε δεν υπάρχει στην πραγματικότητα καμία ανεξαρτησία από την πολιτεία, είναι τελείως ψεύτικο αυτό και βασικά είναι ένα επίπλαστο πράγμα το οποίο υπάρχει απλά για να μπορούν να κάνουν κουμάντο οι καθηγητές μέσα στο πανεπιστήμιο όποιον τρόπο κρίνουνε χωρίς να μπορεί να παρεμβαίνει το κράτος στις διαδικασίες τους.
αυτό δηλαδή είναι το σύστημα που δουλεύει στο πανεπιστήμιο αυτή τη στιγμή οπότε ο μόνος τρόπος να πάρεις μια θέση είναι να είσαι πολύ τυχερός του τύπου ρε παιδί μου να μην υπάρξουν καλύτερη συνυποψηφία από σε να εμφανέσταται οπότε να μην υπάρχει τρόπος να σε πετάξουν έξω να το πω έτσι ή να είσαι το τσιράκι του hipster καθηγητή ο οποίος κάποια στιγμή θα σε ευχαριστήσει για τις υπηρεσίες σου με ό,τι συνεπάγεται να είσαι τσιράκι δηλαδή τι έχω ακούσει δεν μπορείτε να φανταστείτε έχω ακούσει άτομα τσιράκι εντάξει ρε παιδί μου να είσαι το δεξί του χέρι εντάξει ωραία το έκανες μοθ τσιράκι αφού με ξέρεις νόμουνα αυτούς τους ανθρώπους παιδιά έχω ακούσει ακραίες καταστάσεις του τύπου να κάθονται να συζητάνε μεταξύ τους καθηγητές πως θα απορρίψουν άτομα και να λένε τρόπους οι οποίοι είναι απίστευτα αστεί Δηλαδή το πώς θα βγάλουν και θα απορρίψουν εργασίες και θα τις βγάλουν άκυρες.
Δηλαδή, ό,τι βρώμικο μπορείτε να σκεφτείτε, σας το λέω ξεκάθαρα ότι ισχύει. Εντάξει, λοιπόν. Δυστυχώς είναι ένα αρκετά βρώμικο μέρος. Α, και αυτό που ζητάνε πάρα πολλοί είναι φυσικά, ας πούμε, για να γίνεις καθηγητής, να έχεις μια προϋπηρεσία κάτι στο εξωτερικό. Το ζητάνε πολύ το εξωτερικό. που θέλω να πω όπου θέλουν τους ζητάνε βέβαια θέλω να πω ναι όποτε τους βολεύει εντάξει σύμφωνα με αυτό αλλά και πάλι ακόμα και σε αυτό το όποτε τους βολεύει το θεωρώ πάρα πολύ άδικο με την έννοια ρε παιδί μου ότι όταν είσαι ερευνητής και έχεις πραγματικά αυτή η αίμα και δώσει ό,τι έχεις και δεν έχεις στη χώρα και στην εγχώρια έρευνα στο πανεπιστήμιο και στους καθηγητές εδώ πέρα και αυτά θεωρώ ότι ρε παιδί μου θα έπρεπε τουλάχιστον να υπάρχει μια επιοικία ή μια τέλος πάντων επιβράβευση με μια έννοια.
Δηλαδή να μην παίζει τόσο μεγάλο ρόλο το που έκανες τι. Γιατί οκ, ούτε όλοι έχουν τη δυνατότητα να βγουν στο εξωτερικό και είναι και λίγο ταξικό αυτό το θέμα. Γιατί θέλει και χρήματα για να βγεις στο εξωτερικό. Ούτε όλοι, ναι είναι, είναι. ούτε όλοι έχουν τις γνωριμίες απαραίτητα ούτε είναι και πάρα πολύ εύκολο πάντα να βγεις στο εξωτερικό όπως έχω καταλάβει δηλαδή, εντάξει κάπου εκεί υπάρχει ένα θέμα επίσης ναι, με ένα με πρίζανε ένα διάστημα για αυτό το ζήτημα αλλά θεωρώ σε σημαντικό βαθμό ίσως το χρησιμοποιούσαν και σαν δικαιολογία για να με εξεφορτωθούν του τύπου ότι εντάξει οκ κάνει πρώτα αυτό και βλέπουμε ήταν πολύ αστείο το ότι όταν Ρε παιδί μου, γυρνούσα κάποια στιγμή και τους έλεγα ότι ξέρετε κάτι, εντάξει, οκ, το σκέφτηκα και το αποφάσισα, ναι, θέλω να πάω δύο χρόνια στο εξωτερικό.
Πού μου προτείνετε να πάω, τι συνεργάτες έχετε, να με ψηστήσετε ρε παιδί μου να πάω. Μετά κανείς δεν ήξερε κανέναν. Οπότε καταλαβαίνετε ότι η κατάσταση είναι πολύ αστεία σε έναν βαθμό. δηλαδή τι να σας πω εγώ φέτος κουράστηκα γενικά με όλη αυτή την κατάσταση αρκετά και τέλος πάντων έχω πάρει τις αποστάσεις μου εντάξει δεν έχω απομακρυνθεί τελείως γιατί εντάξει μου αρέσει η έρευνα όπως σας είπα και θέλω να την ακολουθώ απλά έχω ρίξει πολύ τους ρυθμούς μου το κάνω πολύ χαλαρά και δεν έχω και πολύ να το πω έτσι δεν έχω και σκοπό να το κάνω και πιο έντονα αυτή τη στιγμή μέχρι να νιώσω ότι υπάρχει ένα νόημα αν το νιώσω. Αυτή τη στιγμή δεν το νιώθω και για να ολοκληρώσω και την ερώτηση που έκανες Μαριαλένα νιώθεις ότι γενικά το κράτος αυτό δεν ενδιαφέρεται ρε παιδί μου στην πραγματικότητα να στήριξει τους ανθρώπους που παίρνουν την απόφαση να κάνουν διδακτορικό. Δηλαδή ακόμα και στις δημόσιες θέσεις η επιδότηση η οποία δίνεται για άτομα τα οποία κατέχουν διδακτορικό είναι
ανύπαρκτη σχετικά σε σύγκριση με το πόσα εσύ έχεις επενδύσει για να φτάσεις στο σημείο να πάρεις αυτό το χαρτί. Επίσης, στον ιδιωτικό τομέα λειτουργεί σαν τροχοπέδι παρά σαν όφελος. Γιατί στον ιδιωτικό τομέα όλοι θεωρούν ότι έχεις διδακτορικό, ωραία, εσύ θα έχεις πολλές απαιτήσεις, οπότε τι να σε κάνω εσένα, θα πάρω ένα που έχει λιγότερα πτυχία να μην ζητάει και πολλά λεφτά.
Δεν με αξίζει, υπάρχουν πολλές φορές που εμάς δεν μας νοιάζει καν να πάρουμε περισσότερα λεφτά στην πραγματικότητα αλλά δεν το ρωτάνε καν, το θεωρούν δεδομένο Ναι Αυτό βέβαια το συγκεκριμένο που λες να πω ότι δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα είναι γενικότερο έχω δηλαδή και φίλους στο εξωτερικό που αντιμετωπίζουν το ίδιο τύπου oh είσαι overqualified για εμάς αλλά δεν μπορείς να βρεις και δουλειά σαν ναι οπότε υπάρχει λίγο αυτή η παγίδα το οποίο είναι πολύ άδικο και σκέφτομαι κιόλας πόσοι γκρίνια και παραφυλλολογία υπάρχει γύρω από το ότι τα μυαλά μας και φεύγουν έξω και γιατί φεύγουν έξω και είμαστε μια βάση είναι δυνατόν να αναρωτιέστε γιατί φεύγουν έξω είναι οι άνθρωποι καλά πλέον νομίζω δεν αναρωτιέται κανένας το αναρωτιόμαστε παλιά πλέον αναρωτιόμαστε γιατί μένουν κάποιοι εγώ αναρωτιέμαι εσείς πως και μείνατε Εγώ σε όποια νέα παιδιά μιλάω Βλέπω ότι έχουν όρεξη να ασχοληθούν με την έρευνα τους Το λέω πολύ φθαρσός Σήκω φύγε Δεν έχει νόημα Είναι τραγικό
Άμα πάρεις την απόφαση ότι θες να φύγεις Και ότι μπορείς να φύγεις Υπάρχει εκεί έξω ένας ολόκληρος κόσμος Δεν είναι εύκολο Το προσπάθησα και εγώ τον τελευταίο χρόνο Και δεν κατάφερα να ανοίξω κάποια πόρτα Αλλά Αν είσαι πίμωνος και αν στοχεύεις όλο τον κόσμο και δεν έχεις κάποια πολύ συγκεκριμένα κριτήρια, να το πω έτσι, κάπου θα βρεις μια θέση.
Και μιλάμε για στοιχειώδη πράγματα, μιλάμε για χώρες οι οποίες δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να σε αναλάβουν αν δεν έχεις χρηματοδότηση. Δηλαδή είναι πολλές πλάτα πράγματα στην Ελλάδα. Το έχουμε ξεφτυλίσει αυτό το ζήτημα. Δηλαδή δεν έχουμε ένα φίλτρο του τύπου, δεν ξέρω, να βγει ένας νόμος που να λέει Ο άλλος όμως δεν έχει χρηματοδότηση Δεν μπορεί να πάρει φοιτητές Αλλά δεν μπορεί να γίνει αυτό το πράγμα Όταν έχει συνδεδεμένη Την αναβάθμιση του καθηγητή Ας μην είναι ευαθμιστή ειρέση Γιατί δεν μπορεί να γίνει Ε, γιατί δεν καταλαβαίνεις τώρα Δεν μπορείς να βγάλεις χρήματα σαν εργαστήριο Δεν θα ευαθμιστείς Ε, ωραία, δεν θέλω να το κάνω αυτό το πράγμα Γιατί μετά είναι λίγο πελατειακό το πανεπιστήμιο το μετατρέπουν σε επιχείρηση θέλουν να το αποφύγουν αυτό το πράγμα καταλαβαίνετε για συντεχνιακούς λόγους στο εξωτερικό έτσι είναι αν δεν παίρνεις χρηματοδοτήσεις δεν ανεβαίνεις αυτό γίνεται όμως στις πλάτες φοιτητών ξαναλέω δεν γίνεται τυχαία εννοείται
μα όλα αυτά τα βιογραφικά των καθηγητών ανεβαίνουν ακριβώς πάνω στις πλάτες των φοιτητών απ' την άλλη ήθελα να σχολιάσω βέβαια ότι δεν είναι όλοι το μισ και όλοι τέλος πάντων οι επιστήμονες που κάνουν διδακτορικό δεν δυσκολεύονται το ίδιο. Δηλαδή, ξέρω ρε παιδί μου και άτομα που έχουν ασχοληθεί με την έρευνα και κάνουν διδακτορικό και κάνουν βιβλιογραφικές.
Εν τω μεταξύ μπορεί να τα κάνουν αυτά ενώ παράλληλα έχουν μια πολύ απαιτητική δουλειά, μπορεί να τελειώνει στα 2 με 3 χρόνια να κάνει μια πολύ μικρή εργασία Εντάξει θα πω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις πρόκειται για άτομα όμως που συνήθως δεν πάνε για ακαδημαϊκή καριέρα γιατί με αυτούς τους ρυθμούς δεν μπορείς να κάνεις σοβαρή έρευνα δεν μπορείς να βγάλεις δημοσίευσης δεν μπορείς να κάνεις ακαδημαϊκή καριέρα Σύμφωνοι εντάξει αλλά Λίγο να έχεις στην πραγματικότητα Αυτά τα άτομα δεν επηρεάζουν εμένα προσωπικά γιατί αυτά τα άτομα δεν είναι ανταγωνιστικά απέναντι μου.
Όχι, δεν το λέω για σένα παρέτερ παιδί μου, αλλά είναι μέσα στα πολλά άτομα που ακούσαμε στην αρχή του επεισοδίου που είπες ότι τόσες χιλιάδες άτομα παίρνουν διδακτορικό κάθε χρόνο. Ναι, ναι, ναι, είναι. Δηλαδή κάποια άτομα ξεκινάνε σήμερα, τελειώνουν αύριο. Ναι, σύμφωνα. Αλλά πέραν του να μιλάμε για νούμερα τα οποία είναι λίγο κακά να το πω έτσι, στην πραγματικότητα περισσότερα από αυτά τα άτομα εμένα δεν με επηρεάζουν σε κάτι.
Πέραν των αυτόμων οι οποίοι παίρνουν διδακτορικό και καταφέρουν και βρίσκουν θέσεις απλά γιατί εξ αρχής ήταν προδιαγεγραμμένο ότι θα συμβεί αυτό. Δηλαδή ξέρω περίπτωση που συγγενείς καθηγητών οι οποίοι ξέραν ότι πρέπει να πάρουν ένα διδακτορικό και αφού πάρουν ένα διδακτορικό στην πορεία θα γίνουν και οι ίδιοι καθηγητές.
Θα τους βάζουν οι γονείς τους στις δημοσιεύσεις. Δηλαδή ξέρω περίπτωση ατόμου το οποίο μπαίνει σε όλες τις δημοσιεύσεις της μητέρας του χωρίς να κάνει καμία απόλυτος δουλειά απλά γιατί είναι ο γιος της. Αυτός θα μαζέψει μέσα στα επόμενα χρόνια Γιατί πώς καταλαβαίνεις άμα είσαι καθηγητής Δεν είναι και δύσκολο να βγάζεις πολλές δημοσίευσεις Θα μαζέψεις μέσα στα επόμενα χρόνια Καμιά τελετέρια δημοσίευση χωρίς να έχει κάνει τίποτα Και θα γίνει καθηγητής Αυτό το άτομο που σας περιγράφω Καταλαβαίνετε Έχω ακούσει για άτομα Ρε παιδί μου υπάρχει πολλή εκμετάλλευση εκεί έξω τώρα επειδή και η μαμά μου έκανε διδακτορικό πριν κάποια χρόνια ήξερε άτομα μέσα από το εργαστήρι το οποίο έκανε διδακτορικό το οποίο έκανε πειράματα που μπήκανε όμως σε διδακτορικό άλλων ανθρώπων οι οποίοι δεν κάναν τίποτα ήταν στις δουλειές τους ας πούμε εκείνη την ώρα και κάπως έτσι πήραν διδακτορικό και αυτό θα μπεις ok και εγώ έχω βρεθεί μπροστά σε τέτοιες περιπτώσεις και σχεδόν πάντα αυτό είναι
όχι, όχι καλέ τι επιπληρώνεις αυτό είναι μια πάγια τακτική που ακολουθείται στην ιατρική γενικότερα το έχω και στην ιατρική της Θεσσαλονίκης το έχω ακούσει με διάφορες περιπτώσεις οι γιατροί επικαλούνται το γεγονός ότι έχουν πάρα πολλές δουλειές με ειδικότητες με το ένα με το άλλο που δεν διαφωνώ ισχύει, μην κάνεις διδακτορικό όμως δεν σε υποχρεώνει κανείς να κάνεις διδακτορικό και το άτομο που τους καλύπτει γιατί το κάνει Τι κέρδος έχει την εύνοια του καθηγητή.
Τι ο καθηγητής το λέει, ίσως, δεν γίνεται. Λέει, θα πρέπει να κάνεις και το βέβαιο να πάρεις. Τι τσιράκι, καημένοι άνθρωποι είναι. Το τσιράκι είναι ο άλλος, ο οποίος παίρνει τα έτοιμα αποτελέσματα, βγαίνει κερδισμένος και ο άλλος ο καημένος κάθεται και τρώει όλο το βάρος με μία υπόσχεση μελλοντικών συμμετοχών σε εργασίες και υποτροφίες.
Αυτό. Αυτό περισσότερο εκεί ήθελα να καταλήξω στο ότι υπάρχει πολλή εκμετάλλευση σε αυτόν τον χώρο και είναι μια εκμετάλλευση για την οποία δεν ακούγεται ρε παιδιά τίποτα εκεί έξω δηλαδή ακούμε για διάφορα πράγματα που γίνονται που ξέρεις υπάρχουν εντάξει θα μου πεις είστε και μια ομάδα ανθρώπων που ίσως δεν είστε πάρα πολύ ενεργοί σε διεκδίκηση δεν έχετε ένα συνδικάτο κάτι Υπάρχουν άλλες τάξεις.
Σαν να λάβει το κουκουέ. Παραδώστηκες εσύ στο κουκουέ τα τέτοια να βάλει μια τάξη. Το πρόβλημα είναι ότι, ρε παιδί μου, το διδακτορικό στην Ελλάδα παρουσιάζεται σαν μέρος της εκπαίδευσης. Ναι, ότι είναι θελοντικό βασικά. Κυρίως αυτό λένε πολλοί. Ρε παιδί μου, είναι μέρος της εκπαίδευσης. Δηλαδή θεωρείται κάτι το οποίο κάνεις για να αναβαθμίσεις το δικό σου βιογραφικό.
οπότε ας το πούμε έτσι by default δεν είναι δουλειά οπότε δεν μπορείς να βγεις και να διεκδικείς κάτι δεν είναι δουλειά είναι κάτι παραπάνω που κάνεις με ερευνή αίρεση αλλά προσφέρεις στην ανθρωπότητα στην τελική και στην εγχώρια έρευνα δηλαδή βγαίνουν κάποια αποτελέσματα για το Alzheimer, για τους καρκίνους για το ένα, για το άλλο δηλαδή όλα αυτά προσφέρουν σε όλους μας με τον ένα τρόπο Είναι δίκιο η Λίνα. Το αντίθετο θα έπρεπε να ισχύει.
Για μένα θα έπρεπε να είναι πιο αυστηρά τα κριτήρια των ανθρώπων που προχωρούν σε διδακτορικά και να τιμούνται για την πράξη τους με καλούς μισθούς και να μπουστάρουν για να προσφέρουν στην ανθρωπότητα. Δηλαδή είναι τελείως ανάποδος ο τρόπος. Είναι σαν να σου λέει, α, εσύ έχεις θέληση να ερευνήσεις και να πας παρακάτω την ανθρωπότητα.
για να δούμε πόσο εμπόδιο μπορούμε να σου βάλουμε και πόσο θα επιμείνεις για να το κάνεις είναι τελείως παράλογο αυτό το πράγμα είναι σαν κάτι εργοδότες που λένε εδώ εμείς προσφέρουμε γνώση επομένως δεν χρειάζεται να πληρώνεις είναι το αντίστοιχο και ο Γιώργος ας πούμε κανονικά θα έπρεπε να μας πληρώνετε κυρία μου για τις γνώσεις που θα μας δώσουν αυτό και ας πούμε ο Γιώργος Παιδιατροί, είχε πολλή γκρίνια από τους καθηγητές του, θα το αφήσω έτσι στον πληθυντικό.
Ναι, όχι, καλώς το αφήνεις στον πληθυντικό, γιατί όλοι γκρινιάζανε κατά κατάσταση. Ναι, ναι, που έπρεπε να πάει σε μια δουλειά, να βιοποριστεί, τι πω ρε παιδιά, ας πούμε, είμαι 25 χρονών, πρέπει κάπως να πληρώνεται εξωγάμου ας πούμε, δεν με εννοούν ούτε με γονείς του με τίποτα. Ταξ κάτσε δηλαδή λίγο. Για να καταλάβετε επίκαιρο τώρα σήμερα έλαβα ένα τηλεφώνημα από μια συνεργάτητα καθηγήτρια η οποία ήθελε ενώ ξέρει ότι εργάζομαι πλέον σε άλλον χώρο και έχω συγκεκριμένο ωράριο να πάω στο πρώην μου εργαστήριο να δω τι έχει λήξει και να τους ενημερώσω για να ξέρουν πως θα προχωρήσουν με τους άλλους συνεργάτες οι οποίοι θα πληρωθούν το τονίζω για τη δουλειά που πληρονόμουν εγώ και πλέον δεν πληρώνομαι ακούς τέτοιες καταστάσεις όταν είπα ότι όχι δεν μπορώ έχω ωράριο δεν μπορώ να φύγω να λείψω να πάω εκεί πέρα άκουσα το φοβερό σχόλιο ότι ε μπράβο ρε παιδί μου αυτός ήταν ο στόχος να έχετε μια δουλειά σε φάση δεν καταλάβατε μια σύμβαση έχω Δεν έχω κάποια μόνιμη απασχόληση.
Εντάξει, έχει ο Θεός. Έχει ο Θεός. Έχει ο Θεός, σίγουρα. Ο Θεός έχει. Αν κάποιος έχει, είναι ο Θεός. Κανένας άλλος σε αυτή τη χώρα. Ναι. Και αυτή είναι η πιο βοηθητική πράξη που έχουν κάνει για μένα το να μου πούνε έχει ο Θεός. Πολύ χρήσιμο. Ωραίο. Όχι, ναι. Αναζωπήρασε την πίστη σου. Εγώ το θεωρώ χρήσιμο. Ναι, ναι. Όταν ακούς κάτι τέτοια αναζωοπειρώνεται η πίστη σου σίγουρα Δεν ξέρω, θα ήθελα να κλείσουμε κάπως αισιόδοξα να πω την αλήθεια Εραι παιδί μου να σου πω κάτι Δεν ξέρω πόσο αισιόδοξα μπορεί να γίνει πραγματικά Δεν ξέρω Εγώ στον Γιώργο το θαύμασα πάντως αυτό το πόσο αγαπούσε την έρευνα Και πόσο αόνυρα είχε και όντως είχε πολλή φαντασία ρε παιδί μου Πόσο μαλάκαστη Τάξει αυτό, άσχετο δεν το βάζουμε στην εξίσωση μου άρεσε μακάρι αλήθεια ήταν τα πράγματα λίγο καλύτερα για τους νέους ανθρώπους που το κάνουν αυτό το βήμα και όντως αυτό που λες Μαριέλα έχεις να δει και ότι ίσως το έπρεπε να έχει πιο αυστηρά κριτήρια ρε παιδί μου ώστε να μην κάνει και κουτσή
η Μαρία και έτσι δεν μπορεί ξέρεις Ναι ρε εσύ και έτσι προφυλάσσεις και τους ανθρώπους από το να μπουν και σε αυτή την περιπέτεια γιατί δεν το λέω υποτιμητικά μπορεί να μπαίνεις σε άγνωστα νερά για το οποίο να μην έχεις την ικανότητα να το φέρεις αυτό το πράγμα εις πέρας δηλαδή κάνοντας ένα φέτος Μαριαλένα αυτός είναι ρόλος των καθηγητών όμως οι καθηγητές οφείλουν να κάνουν αυτό το φιλτράρισμα απλά οι καθηγητές δεν το κάνουν και δεν το κάνουν γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι όσους και να πάρουν είναι κέρδος για το βιογραφικό τους και ότι σε κάθε περίπτωση θα φορτωθούν στους παλαιότερους.
Δηλαδή ότι κάθε καινούργιος που έρχεται έτσι ας φορτώνεται στον παλαιότερο. Δεν φορτώνεται σε αυτούς. Έχουμε τεράστιο πρόβλημα στην αξιολόγηση στο να γίνεται σωστά η δουλειά. Παντού μπάζουν τα πράγματα. Δυστυχώς, δυστυχώς. Πάντως, θα σας πω έτσι τώρα σαν τελευταίο την ιστορία της Αγγελικής. Η Αγγελική ήταν μια... Όχι καλή.
Δεν θα τα καταφέρουμε. Ήταν μια συνάδελφος, μια ερευνήτρια μάλλον θα πω, που ήρθε στο εργαστήριο που έκανε διδακτορικό ημά μου πριν από αυτά τα αρκετά χρόνια που σας είπα. Λοιπόν, η οποία ήρθε από το εξωτερικό. Ήταν ερευνήτρια σε ένα πολύ μεγάλο και διάσημο εργαστήριο, νομίζω στην Αγγλία. Και η καθηγήτριά της στην Ελλάδα, εδώ στη Θεσσαλία, στο συγκεκριμένο που έγινε το διδακτορικό, την προσέλευε με μισθό στην πλατεία του Αιχυδρομής.
Ξέρετε, την προσέλευα με μισθό κιόλας. Επειδή είχε πολύ ρε παιδί μου βαρβά το βιογραφικό κτλ. Δεν θυμάμαι τώρα πώς είχε γίνει. Ανέα αυτή ήθελε όμως να... είχε σκοπό να συνεχίσει την καριέρα της στο εξωτερικό. Αλλά παραδέχτηκε το εξής ότι ο καθηγητής από αυτό το πολύ διάσμο εργαστήριο τέλος πάντων στο επόμενο εργαστήριο που ήταν αυτή να πάει έστειλε μία συστατική επιστολή, η οποία εκεί πέρα στο εξωτερικό πάντα είναι σφραγισμένη, δεν είναι γράψε εσύ ότι νομίζεις και θα βάλω εγώ υπογραφή από κάτω όπως γίνεται στην Ελλάδα.
Ήταν μία σφραγισμένη συστατική επιστολή που είχε μέσα αρνητικά σχόλια για αυτό το άτομο, για αυτή τη γυναίκα, η οποία βέβαια τελικά κατέληξε στην Ελλάδα που κάπως η αξιολόγηση γίνεται λίγο επιφανειακά και τέλος πάντων ήταν μια πολύ κακή ερευνήτρια πραγματικά εννοώ ότι και να έχεις δουλέψει στο εξωτερικό δεν σημαίνει κάτι.
Εγώ βασικά θα πω ότι η συντελετική προεψηφία των ατόμων που έχω συνεργαστεί οι οποίοι είχαν θητεύσει στο εξωτερικό ήταν στην καλύτερη περίπτωση μέτρη οι ερευνητές γιατί στο εξωτερικό επειδή υπάρχουν άπειροι ερευνητές σε κάθε εργαστήριο είναι παραγωγή τα εργαστήρια του εξωτερικού γίνονται πολύ εξειδικευμένοι εργάτες και δεν αποκτούν εσφαιρικές γνώσεις και δεν αναπτύσσουν και την κριτική τους σκέψη.
Εντάξει, δεν λέω φυσικά στο 100% ενώ είτε πως υπάρχουν εξαιρέσεις αλλά αυτή είναι η εμπειρία που έχω εγώ. Οπότε αυτό που θέλει να καταλήξει η Λίνα φαντάζομαι και συμφωνώ είναι ότι το εξωτερικό γενικά δεν είναι πανάκι για να ξέρετε όλοι εσείς. Αυτό, αυτό. Αλλά η Αγγελική συγκεκριμένα ήταν τρομακτική φιγούρα στο εργαστήριο της μαμάς μου παιδιά Η μαμά μου είχε και κάποιοι άλλοι συνάδελφοι Είχαν τη θεωρία ότι τους πειράζει τα δείγματα όταν αυτοί λείπουν Πάει στο ψυγείο και τους βάζει διάφορα και αυτά Και ποτέ δεν πετύχαιναν όταν η Αγγελική ήταν εκεί πέρα Ή απλά ήταν εγκατεμόσαβρα Δεν ξέρω, πάντως η μαμά μου σε κάποια φάση παιδιά έχει αρχίσει να παίρνει τα δείγματα στο σπίτι για να τα κρύβει.
Πραγματικά ήταν πάρα πολύ αστείο. Και να μου λέει κάθε φορά, όριστε, σήμερα που τα έκρυψα και τα πήγα μετά στο εργαστήριο, μια χαρά βγήκανε. Εντάξει παιδί μου, αν πρέπει να δώσω ένα θετικό, είναι ότι η ενασχόληση με την επιστήμη είναι ωραία, άμα σε ενδιαφέρει και δεν το κάνεις απλά για να το κάνεις. Και ότι σε κάθε περίπτωση είναι σπουδές, ανοίγει το μυαλό σου, Σκέφτεσαι λίγο κριτικά Γίνεσαι λίγο καλύτερος άνθρωπος Μαθαίνεις να συνεπάρχεις με μαλάκες Αυτό δεν είναι θετικό Πάμε πάλι στα αρνητικά Γύρνα στα θετικά Στα θετικά είναι γιατί η κοινωνία αποτελεί Σε σημαντικό βαθμό από μαλάκες Οπότε πρέπει να μπορείς να συνεννοείσαι Αύριο μεθαύριο θα τους βρεις και εργοδότες σου Οπότε Τι να γίνει πρέπει να μάθεις να συνεπάρχεις μαζί τους Αλλά δεν είναι απαραίτητο ότι ο εργοδότης θα είναι μαλάκας αλλά μπορεί Λοιπόν, οκ αυτά τα θετικά τώρα αυτός ο φίλος που επέμενε να τους πω για τα διδακτορικά προφανώς πλέον δεν θέλει να κάνει διδακτορικό Εγώ από το που νομίζω θα κρατούσα
αν σε άκουγα και ήθελα να αποφασίσω Αλλά you asked for it γενικά επέμενες κιόλας Αυτό που θα κράταγα είναι ότι αν αγαπούσα την έρευνα να το δώχει λίγο με μια πιο πρακτική ματιά πέρα από αυτή την πολύ ρομαντική που έχουμε στα 18 και να σκεφτώ αν πρακτικά μπορώ να υποστηρίξω οικονομικά κιόλας κάτι τέτοιο, γιατί δυστυχώς στην Ελλάδα παραμένει λίγο ταξική η κατάσταση των διδακτορικών.
Οπότε ίσως ναι, να βάζω στο μυαλό μου το αν μπορώ μετά να φύγω, να κάνω κάτι έξω, ή αν έχω κάποιες διασυνδέσεις γενικώς, ναι. Αυτό, να το δω λίγο πιο πρακτικά νομίζω. Ναι, εντάξει. Και σε κάθε περίπτωση είναι ωραίο, όταν κάνεις κάτι που σου αρέσει παλέδεις για αυτό και ας ελπίσουμε ότι αυτό το μονοπάτι θα σε βγάλει κάπου ωραία.
Ναι, γιατί εντάξει, είναι σημαντικό και να το μονοπάς έτσι. Δηλαδή, άμα πραγματικά κάποιος έχει πάθει και του αρέσει, είναι πολύ κρίμα να μην το κυνηγήσει και να μην το επιδιώξει. Οπότε, ναι, εννοείται. Και για όλους έχει ο Θεός όλους. Και στην τελική να το πούμε και αυτό. Μπράβο, έτσι θα κλείσουμε. Να το το silver lining.
Να το το θετικό. Για όλους έχει ο Θεός. Ναι. Το ονομάζουμε έτσι το εξόδο. Για όλους έχει ο Θεός. Ε, όχι, εγκρίνω. Αυτό είναι το σημαντικό, παιδιά. Να κοπιάζεις για να βάλεις αυτό το δόκτωρ μπροστά στο όνομά σου και μετά να λες έχει ο Θεός. Λοιπόν, ωραία. Αυτά. Ελπίζουμε να μην σας μαγρίσαμε τελείως του ψυχή. αυτή είναι η ψυχρή πραγματικότητα μπορούμε να κλείσουμε και με αυτό το σύρμα γίνεται ψυχτική λοιπόν σας χαιρετάμε καλή σας ημέρα γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
