#03 | Γύρος και Ζωή στο Εξωτερικό
Μεταξύ Τυριού και ΑχλαδιούΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Είναι ο γύρος το πιο "αντιπροσωπευτικό" φαγητό της Ελλάδας στο εξωτερικό; Αν ναι, θα λείψει σε όσους μετακομίζουν μόνιμα εκτός της χώρας; (Αν όχι, πείτε μας στα σχόλια ποιο μπορεί να είναι).
Στο τρίτο επεισόδιο του podcast "Μεταξύ Τυριού και Αχλαδιού", η Κωνσταντίνα προσπαθεί να πείσει το σύμπαν ότι πρέπει να της δώσει την ευκαιρία να πάει να μείνει στο εξωτερικό, ο Λευτέρης εξιστορεί τις εμπειρίες του απ' όταν έμενε εκεί, όμως και οι δύο μαζί προσπαθούν να ανακαλύψουν την (κρυμμένη) σύνδεση του γύρου με το brain drain και τη ζωή μακριά απ' την Ελλάδα.
Κάντε μας follow και πατήστε το κουδουνάκι, για να σας έρχονται ειδοποιήσεις για κάθε νέο επεισόδιο.
Ακολουθείστε μας στο Instagram: @Pear_And_Cheese
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Νομίζω ο original που είναι ο χοιρινός. Οκ. Όχι. Ω, που πάω και με τα δύο. Εντάξει, ο original, σαν τον original δεν έχει. Νομίζω ότι κατά βάση τις αναμνήσεις μας, όλοι κάπου από εκεί ξεκινήσαμε. Από γύρο χοιρινό που στάζουν τα λύπη. Γιατί αυτός είναι ο καλός ο γύρος. Ισχύει, πατάτα. Πατάτα τηγανιτή εννοείς. Ναι. Πατάτα στο χέρι ή πατάτα πρωτογραμμισμένη.
Εντάξει, τηγανιτή πατάτα να είναι. Αν και η αληθινή τηγανητή πατάτα είναι πολύ καλύτερα της προτιγανισμένης. Ανάλογα την προτιγανισμένη, αλλά συμφωνώ σε αυτό. Δηλαδή, σίγουρα θα έχεις φάει εκείνα τα μαγαζιά που έχουν εκείνη την κυματιστή, την προτιγανισμένη. Α, ναι, ισχύει. Πολύ ωραία εκείνη. Αλλά γύρω, να είναι η μότη πατάτα να είναι.
Γύρω σου, Λάκη. Ονομασία εννοώ. Γύρω σου. Γύρω σου. Ή σάντουιτς. Σάντουιτς. Ναι. Όχι τυλιχτό. Όχι. Αρνούμε. Όταν πας στην Αθήνα, πώς το παραγγέλνεις? Ή δεν έχει τύχει ποτέ να πας να παραγγείλεις. Δύο τεμάχια σουβλάκι κοτόπουλο λέω και το ξεκαθαρίζω. Και καταλαβαίνουνε από τη Θεσσαλονίκη είσαι που λένε. Ε, τι να κάνουμε. Δεν μπορώ να το αλλάξω αυτό το πράγμα μου.
Κολλάει έτσι. Θα πω... Άμα θέλω γύρο θα πω πιτόγυρο. Εγώ με τόσο πολύ... Είχε αίσθηση θα πω. είχε αίσθηση τέλος πάντων δεν θέλω να αντικρίσω το βλέμμα το περίεργο του τύπου που έχει το μαγαζί στην Αθήνα οπότε θα προσαρμοστώ και θα του πω θέλω να τυλιχτώ με καλαμάκι κοτόπουλο Οκ Πολύ woke culture έχουμε εδώ από το φίλο μου Γιατί woke culture Αυτός όμως όταν έρχεται στη Θεσσαλονίκη Σέβεσαι τις παραντώσεις Όχι όχι, μα εγώ είπα στην αρχή ότι επειδή είμαι αρκετά χέστης και δεν μπορώ να αντικρίσω το βλέμμα του πώς θα το πω του σουβλατζή δηλαδή δεν θέλω να πάνω τίποτα ας πούμε την πρώτη φορά θυμάμαι που είχα πάει έλεγα τι λέμε τώρα θέλω ένα με ψωμάκι αλλά πώς θα το πω αυτό δεν μπορώ να το πω σάντουιτς δηλαδή εγώ καταπιεζόμουν για να μην με κοιτάξει με στραβωμάτι ο Αθηναίος κάτσε όμως εγώ δεν ξέρω τώρα έχω ερώτηση εσύ έχεις δουλέψει στην Αθήνα έχεις δουλέψει και στη Θεσσαλονίκη Έχεις δουλέψει και στο εξωτερικό.
Ναι, μπορείς να το πεις και αυτό. Επαγγελματικά ταξίδια στην Αθήνα έχω δουλέψει και στο εξωτερικό, έχω μείνει. Οκ. Ναι, αλλά εκεί δεν είχε γύρο χοιρινό. Δεν είχε γύρο. Δεν είχε χοιρινό βασικά. Ναι, εντάξει. Απαγορεύεται. Η αλήθεια είναι ότι ο γύρος υπάρχει κατά βάση στην Ελλάδα και όχι στο εξωτερικό. Ή τουλάχιστον στην Ελλάδα υπάρχει ο χοιρινός γύρος.
Και ξεκίνησε κατά μία έννοια από το ντονέρ, το τουρκικό, το οποίο βέβαια δεν έχει χειρινό μέσα και σημαίνει αυτό που περιστρέφεται. Δείγνω τα hard facts. Α, δεν το ήξερα αυτό. Αυτό σημαίνει ντονέρ. Ναι. Έχω φάει πολύ ωραίο ντονέρ, μου ασχαρίσιο. Και είμαι κοτόπουλο έχει ντονέρ. Εντάξει, σαν την Ελλάδα που το βρίσκεις όλες τις ώρες και όπου θέλεις δεν υπάρχει.
Ναι, έχεις την εντύπωση ότι τα τελευταία χρόνια έχει πέσει πάρα πολύ η κατανάλωση του γύρου Σίγουρα γιατί νομίζω ότι σιγά σιγά αυξάνεται η τιμή του Ενώ ξεκίνησε σαν κάτι πάρα πολύ οικονομικό και χορταστικό Ήταν δηλαδή μια καλή επιλογή για όλους Τώρα ίσως η θρεπτική αξία, το πού μπορείς να βρεις αντίστοιχα καλό φαγητό, καλό γύρο να φας Λίγο έχει ρίξει τις επιλογές Δεν θεωρώ ότι, συμφωνώ σε αυτό που λες πολύ Δεν θεωρώ ότι έχω καταφέρει εγώ ο ίδιος να βρω το μέρος που λέω ότι αυτός είναι ο αγαπημένος μου γύρος Είναι λίγο δύσκολο το... γιατί ξέρεις γιατί δεν υπάρχει αυτό θεωρώ εγώ Γιατί με ξέρεις νομίζω ένα ή δύο μαγαζιά, τουλάχιστον μιλάω για τη Θεσσαλονίκη, δεν φτιάχνουν το γύρο αυτή Το παίρνουν έτοιμο, κατεψυγμένο από νομίζω ένα-δύο προμηθευτές που το φτιάχνουν και είναι...
Γι' αυτό κιόλας οι τιμές είναι τόσο ψηλές. Γιατί υπάρχει μέσα ζώντας. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω πάρα πολύ σε αυτό γιατί τελευταία φορά που έφαγα γύρο και μου άρεσε... Ήταν 2016, ξέρω να πει. Ήταν στο γύρο της Ελλάδος που είναι προς τη Βαφοπούλου στις 25 Μαρτίου αλλά το συνδύασα με μια βόλτα και ήταν λίγο στα πλαίσια όλης της παρέας.
Τελευταία χρόνια το αποφεύγω είναι η αλήθεια. Γιατί σκολεύομαι πολύ να βρω κάτι που θα μου αρέσει και που θα μπορέσω να το χωνέψω μετά. Ή θα επιλέξω άλλα πράγματα. Συμφωνώ σε αυτό. Και εγώ τον αποφεύγω γενικά το γύρω. Ενώ γενικά δεν μπορώ να πω ότι δεν τρώω απ' έξω όχι και τόσο γίνενα φαγητά. Μπορεί να το λιγουρευτώ όμως.
Μπορεί δηλαδή να θυμηθώ λίγο τα μπαχαρικά με το κρατσανιστό. Αυτό το αλμύρο μου αρέσουν γενικά οι αλμύρες νότις εμένα πάρα πολύ. λατρεύω το αλάτι οπότε θα το λιγουρευτώ θα το σκεφτώ και στα γλυκά το λατρεύεις το αλάτι και σοκολάτα με αλάτι και τσίλι αλλά αυτό ίσως είναι άλλο επεισόδιο αυτό τώρα που λες παίζει πολύ ρόλο το με ποιους είσαι και πως είναι η φάση γιατί νομίζω σε μεγάλο βαθμό οι περισσότεροι από εμάς συνδέσαμε το γύρο με τα φοιτητικά μας χρόνια ίσως και πιο πριν προφανώς το τρώγαμε το γύρο αλλά τώρα αυτό που λες πρόσφατα έχει κάνει 2-3 εβδομάδες που ήταν η Θεσσαλονίκη άδεια πήρα το αμάξι το άφησα κάπου εκτός κέντρου και πήγα περπάτησα και περπάτησα πάνω και Αγίου Δημητρίου που παλιά ήμουν φοιτητής και πήγα δεν θα πω σε ποιο σε ένα μαγαζί που έπαιρνα παλιότερα όταν ήμουν φοιτητής ρωτήστε τον στο instagram τι πήρε κάντε μας και follow πως είναι το προφίλ μας ρωτήστε τον στο instagram πως είναι το προφίλ μας στο instagram parents is γιατί είμαστε και της αγγλικής
Αλίμονο, αλίμονο Πώς θα μας προωθήσει ο αλγορύθμος άλλωστε Και πήγα τέλος πάντων σε ένα μαγαζί που πήγαινα όταν ήμουν αφιτητής Και δεν μου άρεσε Ενώ όταν ήμουν αφιτητής μου άρεσε Διαλύθηκε το όνειρο Μπορεί να έφταιγε το γεγονός ότι Ήταν τότε που τον πήρα, ήταν καλοκαίρι που έλειπε σχεδόν όλη η πόλη Και ήταν ένα από τα λίγα μαζιά που δούλευε Και ξέρω εγώ εντάξει προφανώς όταν αν υποκανονικές συνθήκες έχεις λέω τώρα 100 πελάτες τη μέρα και εκείνη την περίοδο έχεις 10 πελάτες τη μέρα και θα έχεις μεγάλη ποσότητα και ενδεχομένως θα σου μείνει ξέρω εγώ 3-4 μέρες ίσως ο γύρος. Λες να μείνει τόσο πολύ. Μπορεί. Υπήρχε ένα μαγαζί δεν θα πω ποιο το καταλαβαίνεις ποιο λέω το οποίο υπήρχε αυτός ο αστικός ο μύθος από που προερχόταν τα κρέατα το οποίο προφανώς όλο ήταν Ήτανε ψεύτικο, δεν ήσχε, φαντάζομαι.
Επίσης όχι. Είχαν κλείσει το συγκεκριμένο μαγαζί αρκετές φορές, νομίζω, το υγειονομικό για απόψη ποιότητας του γύρου. Πάντως, στο βορρά έχουμε μεγαλύτερες ποσότητες από ό,τι στο νότο. Νομίζω, επίσης, υπάρχει και η τάση να βάζουμε μουστάρδα και έτσαπ και όχι αυτές τις σως γιαούρτι πιρι-πιρι. αλλά νομίζω ότι στο βορρά είναι και δεν θα το διευκρίνεις σε πόλεις και αυτό θα πω περισσότερο βορράς νότους ότι έχουμε μια τάση για μεγαλύτερες ποσότητες ή τουλάχιστον αυτή ήταν η φήμη μέχρι πρόσφατα.
Πράγμα πολύ ωραία πάσα μου έδωσες γιατί θέλω να πω ότι φέτος το καλοκαίρι όταν γύρισα από τις διακοπές κάναμε πρώτα μια στάση επειδή το πλείο προφανώς σταμάτησε στον Πειραιά, κάναμε μια στάση για να φάμε και πήγαμε κοιτώντας εκεί πέρα στο Google Maps γιατί ιδέα προφανώς δεν είχαμε που να πάμε στον πειρά βρήκαμε ένα μαγαζί καντίνα καντίνα όμως το φτιάξανα μοιάζει με καντίνα. Ναι. Και είχε σάντουιτς. Έλεγε σάντουιτς μέσα.
Και τα μεγέθη τους ήταν πιο μεγάλα από τις Θεσσαλονίκης. Αλήθεια. Και εντάξει τιμή του προφανώς είχε 6 ευρώ. Δεν ήταν ότι είχε 3 ευρώ. Εντάξει γιατί τώρα πόσο έχει ένα σάντουιτς 5 ευρώ αποκλείταν πληρώσει λιγότερο. Αυτό πήγα να πω, γιατί εδώ άμα πάρεις ένα δεν θα έχει 5 και κάποιοι έχουν και 5,5 που έχουν φτάσει. Παντού, ναι.
Δηλαδή δεν θυμάμαι πόσο με τι τιμές είχε ξεκινήσει. Καλά, νομίζω υπάρχει το γύρος ίντεξ κάπου, παρένθεση, στα οικονομικά υπάρχει ένα ίντεξ που λέγεται νομίζω Mac Index λέγεται αυτό. Οκ. Μαθαίνω καινούργιες πληροφορίες. Ναι, το Mac Index δείχνει πως συγκρίνει ουσιαστικά πως έχει ένα το basic cheese mac πως λέγεται το μπέργκερ που έχουν στα μακδόναλτς σε κάθε χώρα.
Και γιατί αυτό κάτι δείχνει υποτίθεται σύμφωνα με τους οικονομολόγους. Α, έχει διαφορετική τιμή σε κάθε χώρα. Προσπαθούν να είναι κοινές οι τιμές, αλλά προφανώς σε κάποιες... Δηλαδή, αν πάω στην Ελβετία δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα έχει 2 ευρώ το cheeseburger. Καλά, σίγουρα. Αλλά δεν θα έχει και 15 γιατί είναι μακδόναλτς.
Και αντίστοιχα χιουμοριστικά έχει βγει το Giro σύντεξ. Αλήθεια. Ναι, δεν είναι επίσημο αυτό τώρα από οικονομολόγους, το οποίο προσπαθούν να συγκρίνουν πόσο έχει η τιμή του Giro. Και λένε, ειδικότερα με μπει σε συζητήσεις στο Reddit και αυτά, βγαίνουν κάτι boomers και λένε, είχε 200 δραχμές, ξέρω εγώ. Δεν θυμάμαι καθόλου, προφανώς πέτυχα τις δραχμές, αλλά δεν θυμάμαι καθόλου πόσο είχε το σάντουτς με το Giro.
Πάντως σίγουρα παίρναμε γύρω με 3 ευρώ. Και πιο κάτω. Και όχι τώρα με 5 τουλάχιστον. Μπορεί να έχει ξέρω εγώ και 1,80 και 2 ευρώ. Βέβαια θεωρώ πολλές φορές ότι αυτές οι συγκρίσεις που γίνονται είναι λίγο άδικες. Γιατί εντάξει και το βασικό σημείο στους 400 ευρώ. Είναι ο πληθωρισμός. Αλλά σίγουρα επηρεάζει στο ότι μπορεί κάποιος να μην το επιλέξει πλέον.
Σαν γρήγορη λύση. και σίγουρα ο γύρος τουλάχιστον το σάντουιτς ή το τυλιχτό εμπάνω σε περίπτωση πείτε το όπως θέλετε δεν ανέβηκε αναλογικά με τον πληθωρισμό δηλαδή αν ας πούμε θα έπρεπε να ανέβει από τα 3 στα 4 ευρώ αυτό πήγε στα 5,20 αλλά πιστεύω παίζει πολύ σημαντικό ρόλο αυτό που είπαμε ότι υπάρχει μεσάζοντας και αυτό δηλαδή αν ο μεσάζοντας δίνει μια fixed τιμή και πρέπει κάπως να βγάλει κέρδος και ο μαγαζάτορας Εννοείται ότι υπάρχει σκροκέρδιο, δεν λέω ότι δεν υπάρχει, αλλά είναι μικρά τα περιθώρια κέρδους.
Πάντως, αν βρεις μαγαζί που να έχει γύρω στα κάρβουνα... Έχω ένα στο μυαλό μου, δεν έχω φάει ακόμα. Στην εγώ ότι κερδίζει. Α, νόμιζα θα έλεγες φύγε μακριά. Όχι, όχι, θα έλεγα ότι κερδίζει. Μάλλον είναι βέβαια. Ό,τι είναι στα κάρβουνα είναι νόστιμο. Αλήθεια είναι αυτό. Δηλαδή δεν πρόκειται να σου δώσουν Πανσέτα στη σιχάρα και να μην θες να φας Αλήθεια αυτό Κερδίζει λίγο το κάρβουνο Αλλά σίγουρα είναι καλύτερο Από το τελείως επεξεργασμένο Ήθελα να κάνω ένα σχόλιο σε αυτό που είπες πριν Πριν από λίγο που έλεγες ότι εμείς στο βορρά βάζουμε Κέτσαπ μουστάρ Εγώ είμαι προδότης Την πρώτη φορά που έφαγα πιτόγυρο με τζατζίκι και κρεμμύδι και τζατζίκι και κρεμμύδι κρεμμύδι βάζω σπάνια τα κρεμμύδι κάνει καλό στη μνήμη νομίζω αυτό πρώτα θα το ακούω για τα ψάρια που λέγανε την πρώτη τελεσπάντων φορά που έφαγα στην Αθήνα με πίτα γύρω πρέπει να ήταν με τζατζίκι και κρεμμύδι και δεν είχε κέτσαπ μου στάρτα δεν ξαναβάλα ποτέ ζωμικέτσαπ μου στάρτα δηλαδή δεν θα βάλω τζατζίκι τώρα θα βάλω τυροκαθερί
Εγώ ήμουν ξενέρωτη. Έβαζα πατάτες γύρω. Ούτε καν ντομάτα. Οκ. Αλλά εντάξει ντοματούλα δεν θες λίγο να γλιστράει. Δεν ήθελα να παπαριάζει τις πατάτες και δεν μπορούσα καθόλου. Ήμουν τα full απλά υλικά. Δεν ξέρω. Κούχομαι πολύ basic. Ανάλογα την ντομάτα. Αυτό το παθαίνω με την κρέπα. Αν κάνω το λάθος κάποιες φορές και βάλω ντομάτα στην κρέπα, το χαλάει όλο το πράγμα.
Α, διαλέγεις και αλμυρή κρέπα. Εγώ κατά βάση αλμυρί κρέπα τρώω, ναι. Μην το πάμε σε άλλο θέμα. Τρώω και γλυκιά προφανώς, αλλά... Μην το πάμε σε άλλο θέμα. Δηλαδή τώρα, που προφανώς δεν γνωρίζετε τι ώρα είναι που γυρνάμε το podcast, θα λέω θα τελειώσουμε, το πιο πιθανό είναι να πάω να πάρω μια κρέπα αλμυρί. Οκ. Ναι. Κρέπα γλυκιά.
Τάξει, οκ, αλλά μα θες να φας, μπας πριν τόσοι. Οπότε ναι, κέτσαπ μου στάρδαγο δεν την ακούω στο γύρο Και γενικά δεν την ακούω στο σάντουιτς Αν έλειπες καιρό Ίσου να κάπεις στο εξωτερικό Και γυρνούσες Θα σου έλειπε, θα ήθελες με το που γυρίσεις Να φας γύρο Αυτή την ανάμνηση Όχι Γιατί Κοίταξε, θα έτρωγα γύρο συνέχεια Και εκεί που θα πήγαινα δεν θα μπορούσα να φάω Ναι, δεδομένου ότι θεωρώ κάπως ότι όντως Ο original γύρος είναι στην Ελλάδα Οπότε αυτή την γνωστή ανάμνηση ή τέλος πάντων την καθημερινότητα που έχουμε με τα σουβλατζίδικα Ότι δεν μπορείς να τη βρεις στο εξωτερικό με τον ίδιο τρόπο Οπότε αν γυρνούσες θα το λιγουρευόσουνε Έχει να κάνει με το αν έτρωγα συχνά από σουβλατζίδικο Δηλαδή αν είχα να φάω καιρό γύρο ας πούμε όπως τώρα Που είμαι εδώ και δεν τρώω γύρο Ε δεν νομίζω να το...
Τώρα να πεις, ναι δεν βγάζουμε επεισόδιο έτσι Ξαναβάλω την αγία η Ναι θα μου έλειπε πάρα πολύ Είπες πριν ότι ο γύρος Προέρχεται από τον τονέρ Το οποίο κιόλας έμαθα από αυτά που είπες Είναι από την τουρκική λέξη Που σημαίνει αυτό που περιστρέφεται Αυτό δεν το ήξερα Εγώ νόμιζα ότι πρώτα Ήρθα σε ρωτή ότι μπορεί να ήταν παραπλήσια χρονικά Άρα αυτό σημαίνει ότι Καταρχάς το τονέρ είναι πολύ παλιό Δεν το έψαξα τόσο πολύ να σου πω Πάντως υπάρχει και η συνήθεια εκεί πέρα Δηλαδή δεν είναι κάτι που ξαφνικά βγήκε σαν ιδέα στην Ελλάδα.
Απλά στην Ελλάδα έχουμε το χοιρινό που ας πούμε στην Τουρκία δεν επιτρέπεται. Γενικά έχουμε το Greek gyros. Greek gyros που μπορείς να τα βρεις και στο εξωτερικό σε πολλά μαγαζιά. Ναι. Δηλαδή έχει γίνει λίγο φίρμα. Και σε μαγαζιά και... Δηλαδή άμα ρωτήσεις έναν τυχαίο άνθρωπο, όχι Έλληνα, ξένο, να σου πει κάποια ελληνικά φαγητά...
Α, ναι. Τι θα σου πει. Θέλω να μου το πεις λίγο έτσι με προφορά. Σουβλάκι, μουζάκα, ακρόπολης και Greek gyros. Και κορυάτικη, ίσως να σου πει και Fredo Espresso. Αλλά ο γύρος νομίζω θα σου πει, θα σου πει για τον γύρο. Η αλήθεια είναι, σε κάποιες από τις πόλεις που έχω επισκεφθεί, πολύ συχνά μπορείς να δεις ένα μαγαζί που να λέει Greek gyros, και δεν είναι κάτι το οποίο σε εκπλήσει εκείνη τη στιγμή όχι γιατί το έχεις κάπως συνδεδεμένο με το ότι είναι αυτό που είπα το σήμερα κατά τεθέν δηλαδή όπως ας πούμε θα πας στο εξωτερικό είτε και στην Ελλάδα και θα δεις αντίστοιχα τελικό μαγαζί το οποίο θα έχει πίτσα και ζυμαρικά ή ξέρω εγώ αμερικάνικη κουζίνα τι είναι, τα μπέργκερς ας πούμε ή ας πούμε αν θα πας που να πω τώρα, να πούμε κάναν άλλο μέρος κάτι έτσι πολύ χαρακτηριστικό Μέση Ανατολή που έχουν πάρα πολύ Μοσχαρίσια κρέατα Και κοτόπουλο βέβαια Ή Ινδία ας πούμε Ινδικό φαγητό περιμένεις ότι θα φας κάτι το οποίο θα είναι πάρα πολύ spicy Ξέρω εγώ chicken tikka masala
Τι τρώνε αυτοί δεν θυμάμαι Ενημερωμένος πάντως με την κουζίνα της Μέση Ανατολής Τι συμβαίνει Ναι ναι έμενα κάποτε εκεί Αλήθεια Ναι έμενα στη Μέση Ανατολή γενευρύτερα Ήξερα ότι ήσουν κάποια στιγμή στο εξωτερικό Αλλά δεν ήξερα που Έμενα τρία χρόνια στα Ηνωμένα Αραβικά Εμμυράτα Wow Δεν ξέρω αν ήταν wow Πάτως είναι ωραίο θέμα για συζήτηση Μάλλον αυτό το επεισόδιο θα γίνει στα συνέντευξη Εγώ θα ρωτάω Γιατί δικιά μου εμπειρία είναι περισσότερο Στις συνεντεύξεις που κάνω Για το εξωτερικό Και στην ιδέα που έχω για το πως μπορεί να είναι Τόσο κάνω και εγώ με τα ερωτήσεις Μην ανησυχείς Οπότε, μάλλον το δικό μου κομμάτι θα είναι περισσότερο να σου κάνω ρωτήσεις για το πώς ήταν αυτή η εμπειρία.
Καταρχάς θα σου πω ότι είχε μαγαζιά με Greek Gyros, αλλά όχι τόσο πολλά. Πιο πολλά μαγαζιά είχε με καφέ. Fred Espresso. Ναι. Όταν λέω καφέ εννοώ που είχε Μικέλα, ας πούμε. Οκ. Είχε τέσσερα όταν ήμουν εγώ εκεί. Ακραίο. Μετά κλείσαν τα περισσότερα με το COVID. Ναι. Δυστυχώς. Πότε ήσουν εκεί. Ήμουν από το καλοκαίρι του 18 μέχρι το καλοκαίρι του 21.
Σου άρεσε. Δεν ξέρω το μέρος οπωσδήποτε. Είναι μια πιο γενική ερώτηση, δηλαδή μπορείς να μην την απαντήσεις και σε σκέλι. Αν σου άρεσε η εμπειρία του να ζήσεις στο εξωτερικό, κάπου μακριά από την Ελλάδα. Ναι. Κοίταξε, θα το πω λίγο πιο πίσω. Εγώ πήγα όταν ήμουν 28 χρονών και ξεκίνησα να δουλεύω 26. Μεγάλο σχετικά, αλλά μπας φεριτός.
όταν ξεκίνησα να δουλεύω 26 πριν βασικά βρω την πρώτη μου δουλειά ήμουνα σε φάση δεν θέλω να μείνω στην Ελλάδα θα σηκωθώ να φύγω, δεν έχει τίποτα εδώ τότε ήταν και όλα σε βαθιά κρίση είμαστε στην καρδιά της κρίσης ήταν λίγο μετά το δημοψήφισμα δεν πήγαινε καθόλου καλά η Ελλάδα δεν είχε δουλειές, τόσες δουλειές που είχε εδώ τουλάχιστον στον τομέα το δικό μας, στο IT νομίζω εκεί πέρα το 10 με 18 ήταν αυτό που λένε brain drain Ναι, ναι, ναι.
Ίσως και λίγο πιο πριν να σταμάζω και αυτά, αλλά εμπάσαιρτός είναι. Οπότε τότε το σκεφτόμουν πολύ σοβαρά. Εμπάσαιρτός λόγω κάποιων συγκυριών και τα λοιπά. Βρήκα δουλειά, έμεινα στην Ελλάδα, στην Θεσσαλονίκη. Και η προηγούμενη δουλειά που ήμουν, επειδή όλοι οι πελάτες που είχαμε ήταν στη Μέση Ανατολή, μου κάνανε μία πρόταση μόνη τους, χωρίς εγώ να το επιδιώξω, να πάω εκεί κάτω.
Α έτυχε δεν το ζήτησες Όχι όχι δεν το ζήτησα Και θυμάμαι κιόλας να είμαι σε φάση Ότι εγώ δεν θέλω να πάω εκεί Καταρχάς δεν είχα πάει ποτέ εκεί κάτω Οπότε δεν ήξερα Δηλαδή φαντάζομαι Ότι αν κάποιος θέλει να με ετικήσει στο εξωτερικό Ε θα κάνει πρώτα ένα ταξίδι εκεί Να κάτσει ένα διάστημα Δεν εννοώ να κάτσει 6 μήνες Να κάτσει μια-δυο εβδομάδες Να δει λίγο πως είναι δεν θα πάει η ντουγρού σε ένα μέρος που δεν έχει πατήσει το πόδι του ποτέ Λες Δεν είναι λίγο και καμιά φορά η ιδέα που έχουμε για αυτό το μέρος ή ίσως η Αυτό είναι παγίδα όμως Ανάγκη να δοκιμάσουμε κάτι άλλο Άλλο αυτό Ή να φύγουμε από αυτά που μπορεί να μας προσφέρει η Ελλάδα Ναι Είναι πολύ σημαντικό αυτό Αλλά από την άλλη επειδή θεωρώ ότι το να πας στο εξωτερικό να φύγεις τέλος πάντων από τη χώρα σου και να μετικήσεις για να μείνεις κάπου αλλού είναι μια από τις πιο σημαντικές αποφάσεις που θα πάρεις στη ζωή σου.
Το να το κάνεις λίγο κουτουρού, σε φάση θέλω να φύγω, θέλω να πάω απλά κάπου, ίσως και να το μετανιώσεις μετά. Μπορεί και να μην το μετανιώσεις, έτσι. Μπορεί και να μπορείς να γυρίσεις βέβαια. Καλά, εννοείται αυτό. Δεν ξέρω, είναι αντιστρέψιμο θεωρώ. Εννοείται αυτό. Και εγώ ήταν αυτό το πράγμα που έλεγα συνέχεια στον εαυτό μου.
Και τέλος πάντων μου είχαν κάνει την πρόταση τότε να πάω. Στην αρχή δεν ήθελα καθόλου και μου κάνανε μια πολύ καλή πρόταση οικονομική. Και αυτός ήταν ο λόγος που πήγα, δεν θα το κρύψω. Όπως και νομίζω όλος ο κόσμος που πηγαίνει κάτω στο Ντουμπάι, για αυτό το λόγο πηγαίνει. Εντάξει, πλην αυτών που τους αρέσει γενικά η ζωή αυτού του είδους, που εμένα δεν μου άρεσε, πάνε ένα μεγάλο κομμάτι πηγαίνει για τα χρήματα.
γιατί επειδή εκεί όλα είναι αφορολόγητα. Νομίζω ότι ο οικονομικός παράγοντας είναι λόγος μετανάστευσης γενικά στο εξωτερικό από την Ελλάδα χρόνια τώρα. Ενώ παλαιότερα έφευγες στην Γερμανία, πιο παλιά στην Αμερική δηλαδή κατά βάση ήταν ο βιοπορισμός το οικονομικό και το να βρεις κάποια δουλειά η οποία θα σου επιτρέψει δεν ξέρω ίσως να χτίσει και μια περιουσία και στη συνέχεια να γυρίσεις ίσως πίσω. Προφανώς.
Αλλά εγώ το λέω πιο πολύ από την άποψη ότι τα Εμμυράτα είναι ένα από τις τελευταίες χώρες που δεν έχουν φορολογία. Αλήθεια. Ναι, οπότε οτιδήποτε παίρνεις δεν έχει κρατήσεις, δεν υπάρχει μεικτός και καθαρός μισθός. Ό,τι σου πουν αυτά παίρνεις. Όντως. Δεν το ήξερα. Και μάλιστα μέχρι πριν λίγα χρόνια πριν πάω εγώ δεν είχαν καν FIPA. Μετά βάλανε 5%.
That's it. Τώρα έχουνε. 5% Κοιτάξτε κάποια στιγμή θα ανέβει αυτό για το FIPA Γιατί το κοιτούσα και έλεγα 5% Και κοιτούσα οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες FIPA βάλαν τα τελευταία 30-40 χρόνια Δηλαδή δεν είχαν το 1910 Και όλες οι χώρες ξεκινάνε κάπως έτσι Εμπάσφυρτος αυτό που προσπαθούσα να πω Είναι σαν τη Μάλτα Ή σαν τον Άγιο Μαρίνο που έχει πολύ χαμηλή Ανύπαρκτη φορολογία Φορολογικός παράδεισος που λένε τέλος πάντων οπότε μου είχαν κάνει μια καλή πρόταση και πήγα δεν ήθελες να πας όχι αλλά ο οικονομικός παράγοντας σε όθησε εκεί δεν ήσουν και τέλειος αρνητικός ναι δεν ξέρω προφανώς είχε να κάνει και με το σαν τι σου έδωσε δηλαδή το κίνητρο εντάξει το νούμερο ένα ήταν τα χρήματα είχε να κάνει πάρα πολύ με το ότι δεν ήθελα να φύγω από το comfort zone μου και αυτό πιστεύω έχει και είναι ένας παράγοντας που πολλοί άνθρωποι τους κρατάει πίσω μιλώντας για να φύγεις στο εξωτερικό και να πας να δουλέψεις τους κρατάει πίσω. Δηλαδή θέλουν να πάνε αλλά σκέφτονται δεν έχω τους φίλους μου
δεν έχω τη σχέση μου, δεν έχω την παρέα μου δεν έχω τους γονείς μου, δεν έχω τα κεκτημένα μου τέλος πάντων πώς να φύγω. Ναι, ο κοινωνικός κύκλος για σένα ας πούμε δεν ήταν το σημαντικό. Ήτανε, πολύ. Κοίταξε, το ένα ήταν αυτό το άλλο ήταν ότι πήγαμε τρία άτομα από το γραφείο με τη Μιέντη κοπέλα και όλος κάναμε παρέα πριν, πρωτού πάμε στη δουλειά οπότε, εντάξει είχα και ένα φίλο εκεί πέρα ρε παιδί μου, αλλά σίγουρα άφησα πίσω όλες μου τις παρέες και τα κεκτημένα κτλ που λέμε. Αλλά σκέφτηκα ότι αν δεν το κάνεις τότε, ε πότε θα το κάνεις και δεν είναι ότι υπογράφεις και συμβόλαιο να πας και να μείνεις για πάντα εκεί, μπορείς να φύγεις Θα μου φανεί με ένα καλή ευκαιρία και θα τη χαρακτηρίσω έτσι, γιατί Εγώ είμαι σε μια περίοδο που ψάχνω με μέσο τη δουλειά να φύγω κάπου στο εξωτερικό και όλες οι διαδικασίες πλέον για συνεντεύξεις, με τα στάδια των συνεντεύξεων και ό,τι μπορεί να σου ζητάνε, είναι επίσης τα διαδικαστικά που μπορεί να υπάρχουν από πίσω.
Δηλαδή, από την Ελλάδα να φύγεις, να πας σε μια καινούργια χώρα, να βγάλεις είτε προσωπικό αριθμό, είτε να βρεις στέγαση, οτιδήποτε χρειάζονται, έχουν κάνει τη διαδικασία πολύ πιο δύσκολη. και χρονοβόρα και ψυχολογικά δύσκολη, γιατί πρέπει να έρθεις αντιμέτωπος με πάρα πολλά άκυρα και μπορεί μόνο το ότι βρίσκεσαι στην Ελλάδα να επισκιάζει όλα τα υπόλοιπα, ενώ μπορεί να είσαι ο κατάλληλος υποψήφιος τεχνικά, σαν άνθρωπος, τη διάθεση στο να θέλεις να γίνεις μέλος της ομάδας που προσπαθείς.
Ναι. Κοίτα, ισχύουν πολύ αυτά που λες. Εγώ είχα το θετικό ότι επειδή η πρόταση έγινε μέσα από τη δουλειά Οπότε ήταν σαν να γίνει relocation εσωτερικά στην εταιρεία Πολλά πράγματα τα ανέλαβαν αυτοί Δηλαδή αυτά με τα... δεν είχαν social security Αλλά μπας ειρήτως ή τα διαδικαστικά με το άλλο κράτος Έπρεπε προφανώς να κάνω και εγώ κάποια πράγματα εδώ Και δυστυχώς τότε μας τα είχαν πει τελευταία στιγμή Και λίγο τρέχαμε τις τελευταίες μέρες Και προφανώς είχαμε αγχωθεί όλοι Αλλά εν τέλει εντάξει Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά την πρώτη μέρα που πήγαμε Που ήταν λίγο Είχαν ξεχάσει να μας κλείσουν ξενοδοχείο Τι άλλο έχει γίνει Είχαμε πάει στον πελάτη την επόμενη μέρα Γιατί η δουλειά μου τότε ήταν να είμαι στον πελάτη Και δεν τους είχαν επικάνωτι θα έρθούμε Και είμαστε σε φάση δεν μπορούμε να σας βάλουμε μέσα Ήταν τράπεζα Οπότε που πάτε Καθίσετε στο λόμπι τρεις ώρες Και ήταν λίγο Δηλαδή θυμάμαι μόνο τις πρώτες μέρες και λέω Πού ήρθα ρε φίλε από πέρα, τι κάνω εγώ εδώ ας πούμε
Συνέχιζες να το πιστεύεις αυτό και στη συνέχεια Ήταν λίγο μια προκατάληψη της αρχής Ήτανε πολύ προκατάληψη, είμαι πολύ προκατηλημένος Κοίταξε, εγώ είχα πάει και σκεφτόμουν ότι θα κάτσω ένα χρόνο και θα φύγω Και το είχα ρωτήσει μάλιστα και στον τότε manager μου Και λέω μπορεί να γίνει αυτό και τα λοιπά και μου λέει, ναι δεν βλέπω το λόγο να μην μπορείς να ξαναγυρίσεις πίσω.
Και τέλεια κάτσα τρία χρόνια. Οπότε προφανώς αυτή η προκατάληψη έφυγε. Σου άρεσε. Θα σου πω, μου άρεσε και δεν μου άρεσε. Δηλαδή, μου άρεσε πολύ το κομμάτι του να μένεις σε μια χώρα η οποία είναι πολύ οργανωμένη. Γιατί μπορεί να λέμε διάφορα πράγματα τα οποία ισχύουν σχετικά με το πόσο ψεύτηκαν κάποια πράγματα κάτω στα Εμμυράτα και είναι τόσο πολύ ασχολούνται με το χρήμα και τα λοιπά, τα οποία ισχύουν, αλλά είναι πολύ οργανωμένοι.
Σε σύγκριση δηλαδή με την Ελλάδα, καμία σχέση. Μου άρεσε το κομμάτι αυτό, μου άρεσε το κομμάτι του πόσο εύκολα μπορούσαν να γίνουν διάφορα πράγματα, από το να βρεις σπίτι, να πάρεις ένα μάξι, να κάνεις μια αίτηση σε μια δημόσια υπηρεσία, δηλαδή ήταν άλλα πολύ εύκολα. Μου άρεσε το κομμάτι το επαγγελματικό, γιατί άλλο τώρα αν βλέπεις εξ αποστάσεως για έναν πελάτη και άλλο να είσαι στον πελάτη.
Ναι, σίγουρα. Δεν μου άρεσαν πολλά πράγματα σχετικά με την νοοτροπία που έχουν την επαγγελματική. Βγάζω εκτός τελείως την κοινωνική γιατί εντάξει δεν είναι ότι είναι τέρατα οι άνθρωποι. Αυτό μπορεί να το έχεις παντού βέβαια, δεν ξέρω. Όχι τόσο. Δυστυχώς το έχουν σε όλη τη Μέση Ανατολή. Έχουν μια νοοτροπία ότι επειδή πληρώνουν πάρα πολλά λεφτά και δεν είναι μόνο τα λεφτά, είναι και λίγο η νοτροπία τους τέτοια ότι δεν υπάρχει work-life balance, θα σου στείλουν μήνυμα σε 11 το βράδυ ότι έχει πέσει η παραγωγή πρατηφιάξης, θα σου στείλουν Σαββατοκύριακα και επειδή εγώ τότε αγχωνόμουν και πάρα πολύ με αυτά ένα μήνυμα αρκούσε να δω ας πούμε το Σάββατο για να μου χαλάσει όλο το Σαββατοκύριακο δηλαδή δεν ήμουνα ζεν και έλεγα δεν με νοιάζει.
Χάνεται λίγο η ιδιωτικότητα. Δεν υπήρχε και δούλευα και πολλές ώρες, δηλαδή δούλευα 10-12 ώρες κάθε μέρα, το οποίο εντάξει, προφανώς όταν είσαι μικρότερος και έχεις ακόμα όρυξη και θες να αποδείξεις, να κάνεις proof στον εαυτό σου ότι καλό σε πήρα και τα λοιπά, θα το κάνεις. Αλλά από ένα σημείο και μετά, δηλαδή θυμάμαι να βλέπω έναν τραπεζικό λογαριασμό να ανεβαίνει και να μην έχω να τον κάνω τίποτα.
Ναι, δύσκολο αυτό. Γιατί είναι το οικονομικό κίνητρο που έφυγες, αλλά μετά τι κάνεις εκεί πέρα, συνηθίζεις όντως, φτιάχνεις μια ζωή ή μένεις κάπως αποστασιοποιημένος. Εκεί η αλήθεια είναι, έχει να κάνει προσωπικά με εμένα. Εγώ ήταν η δικιά μου κακή επιλογή, δηλαδή το μετάνιωσα πολύ μετά και το συνειδητοποίησα αρκετά χρόνια αφού τούγυρισα πίσω στην Ελλάδα, ότι είχα μία λανθασμένη αντίληψη ότι αν ξεκινήσω να περνώ καλά εκεί θα μείνω για πάντα εκεί.
Το οποίο, ναι, αυτό πίστευα. Είναι νομίζω τελείως υποκειμενικό. Δηλαδή θεωρώ πως ίσως πολλές φορές έχουμε την τάση να δημιουργούμε μία μονιμότητα για καταστάσεις που είναι αντιστρέψιμες και επίσης να κολλάμε σε μία ιδέα και να μην δοκιμάσουμε αυτό που είπες, δεν βγαίνουμε από το comfort zone. Ναι, το comfort zone είναι πολύ σημαντικό.
και το άλλο κομμάτι που είπες κάτι που συνειδητοποίησα εκεί είναι ότι το άτομο που θα πάρει την απόφαση το άτομο που πήρε την απόφαση είναι τέλει να μείνει τρία χρόνια δεν ήταν το άτομο που έφτασε το 2018 προφανώς αυτό το άτομο άλλαξε από εμπειρίες από τέτοια πράγματα οπότε προσπαθούσα τότε μου λέγανε θα δεις θα σου αρέσει και θα κάτσεις και θυμάμαι να με πιάνει πανικός και να λέω τι θα κάτσω αποκλείεται θα φύγω και το λάθος που έκανε ήταν ότι προσπαθούσα να κάνω project των Λευτέρη του 2018 στο 2021 ας πούμε που έμεινε μέχρι τότε το οποίο είναι τελείως λάθος. Και αυτό έχει να κάνει γενικά με... Δεν είναι μόνο με εμένα δηλαδή πολλοί άνθρωποι το κάνουν αυτό το λάθος πιστεύω.
Προσπαθούν να προβλέψουν πώς θα πάρουν μια απόφαση μετά από ένα-δύο χρόνια με τα μεταβιώματα που έχουν σήμερα. Σίγουρα. Είσαι άλλος άνθρωπος αλλά μπορεί καμιά φορά αν κάπου είσαι έχεις φύγει για βιοποριστικούς λόγους. Ο χρόνος που περνάς μετά με τον εαυτό σου, ίσως είναι πολύ περισσότερος, στερούμενος τον κοινωνικό σου κύκλο στην Ελλάδα ή τις συνήθειες που είχες χτίσει έτο και καιρό.
Οπότε μετά υπάρχει και χώρος για να κάνεις πολλά σενάρια, για να σκεφτείς, για να... δεν ξέρω, και θετικό και αρνητικό. Εμένα να σου πω την αλήθεια στην αρχή τα έκανα αυτά τα σενάρια και μετά απλά αποφάσισα ότι δεν οδηγούν πουθενά. οπότε μετά ήταν σαν να κάνω εντός πολλών εισαγωγικών ψυχανάλιση μόνος μου. Δηλαδή ας πούμε έκανα πολλά πράγματα, τα επανατοποθέτησα στο πώς τα είχα στο μυαλό μου.
Θα ήθελες να ξαναφύγεις έξω. Κοίταξε, δεν είμαι αρνητικός αλλά δεν ψάχνω κιόλας. Δηλαδή νομίζω θα πήγαινα για δύο λόγους ξανά στο εξωτερικό. Ο ένας ήταν καθαρά βιοποιηστικός, δηλαδή αν δεν έβρισκα καμία δουλειά πια στην Ελλάδα θα πήγαινα. ή σαν ερωτικός μετανάστης. Δηλαδή δεν νομίζω εφόσον ας πούμε ότι έχω μια καλή δουλειά και τα λοιπά εδώ πέρα να πω ότι τα αφήνω όλα και πάω έξω.
Δηλαδή το δοκίμασα, δεν το μετανιώνω. Ήταν η καλύτερη πιστεύω απόφαση που έχω πάρει στη ζωή μου ποτέ να πάω εκεί. Άσχετα που υπήρχαν προφανώς περίοδοι που δεν παίρνωσα καλά. Όλοι νομίζω ότι το παίρνουν αυτό που πάνε στο εξωτερικό ακόμα και αυτοί που πηγαίνουν εθελμένα. Βέβαια, τι σημαίνει και εδώ, Μαΐσε, ότι περνάς σε όλες τις περιόδους καλά.
Σωστά. Απλά δεν αφήνεις στην άκρη όλη σου τη ζωή και να το χτίσεις από το μηδέν. Ξέρεις τι νομίζω, είχα ακούσει μια φράση που λέγανε, την οποία εντάξει δεν την εστερίζουμε 100%, ότι στην Ελλάδα έχεις άγχος και το εξωτερικό κατάθλιψη. Το οποίο νομίζω αυτό που προσπαθούσα να πει. Λες να ισχύει γιατί σου λείπει ο ήλιος και ο καλός καιρός.
Δεν έχει να κάνει πιστεύω για τον ήλιο και τον καλό καιρό. Έχει να κάνει με το ότι εκτός αν φύγεις 15 χρονών έχεις μια κοινωνική ζωή εδώ την οποία την αφήνεις. Γενικά το να πας στο εξωτερικό και να μείνεις έχει ένα τίμημα που πληρώνεις. Το οποίο πρέπει να το ξέρει κάποιος πριν φύγει. Τίμημα δεν το λέω με την αρνητική έννοια αλλά προφανώς θα αφήσεις πίσω σου φιλίες, άτομα κτλ και αν πας με την προπτική ότι πάω και θα κάτσω όσο πάει και μπορεί να κάτσεις 10 χρόνια, 15 χρόνια.
Να κάνεις τη ζωή σου εκεί. Αλλάζουν πολλά πράγματα. Δεν εξελίσσεται και δεν μεγαλώνεται μαζί με αυτούς τους ανθρώπους. Οπότε ναι μεν θα έρχεσαι πίσω, θα έρθεις, ξέρω εγώ, θα έρχεσαι διακοπές στην Ελλάδα, θα είσαι με αυτούς τους ανθρώπους, αλλά όσο θα περνά τα χρόνια δεν θα είναι το ίδιο. το οποίο δεν απαραίτητα κακό γιατί θα κάνεις και εκεί κοινωνικές γνωριμίες και φίλους στη χώρα που θα είσαι, ειδικότερα αν μιλάμε να πας ας πούμε στην Ευρώπη, να πας κάποιος στην Ολλανδία στην Γερμανία, στην Αγγλία που έχει πάρα πολλούς Έλληνες δεδομένου ότι θέλει να κάνει με Έλληνες παρέα σου λέω τώρα δεν μιλάμε καν αν είναι easy going θα κάνει με οποιαδήποτε εθνικότητα έτσι αλλά βέβαια νομίζω ότι σε αυτό η Μεσογειακή είμαστε λίγο πιο ανοιχτή γενικά. Ένα λόγο τον άνθρωπο εγώ δεν ήμουν.
Ότι οι Ευρωπαίοι έχουν και μια τάση με το πρόγραμμα και την απόσταση που σε κρατάνε κάπου βάζουν ένα τείχο. Ναι, ισχύει αυτό. Εμπάσχερτος αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι θα έχεις και τις κοινωνικές σου γνωριμίες, αλλά μοιραία αυτοί που αφήνεις πίσω θα εξελίσσονται διαφορετικά από εσένα. Θα χάνεις στιγμές, δηλαδή ξέρω εγώ κάποια στιγμή θα αρχίσουν να παντρεύουν την ποιητή φίλη σου οκ θα είσαι στο γάμο αλλά δεν θα είσαι εδώ όταν θα γεννηθεί το παιδί τους. Σου λέω παραδείγματα.
Ναι έχει το τίμημα. Αυτό. Ίσως είναι και κομμάτι του τι κάνεις αν φύγεις ενώ δεν το θέλεις πραγματικά. Ναι. Γενικά εγώ θα έλεγα ότι το εξωτερικό δεν είναι για όλους και δεν είναι κακό κάποιος να θέλει να πάει στο εξωτερικό ούτε κάποιος να μην θέλει να πάει στο εξωτερικό. Σίγουρα. Ναι, γιατί κάποιοι μπορεί να το αισθάνονται και λίγο ενοχικά, δηλαδή να σκέφτονται να πάνε στο εξωτερικό και να μην θέλουν.
Και είναι πολύ οκ αυτό. Εντάξει, εκτός αν έχεις σοβαρά οικονομικά προβλήματα και επιμένεις να λες ότι όχι εδώ, εδώ. Είναι πολύ παραγωγικό έτσι, δεν είναι εύκολο ναι ή όχι. Ναι, και υποκειμενικό, γιατί είχε γίνει και λίγο μια μεγάλη έξοδος. Οπότε όταν σου πιπηλάνε και μια ιδέα νιώθεις ότι και εσύ πρέπει, ακολουθείς λίγο το γρανάζι που κουν εσύ λες εντάξει τώρα, το δοκίμασες το δοκίμασα, αλλά δεν το επιδίωξα δηλαδή άμα δεν έσυγα βέβαια, καμιά φορά σκέφτομαι πώς θα ήμουν αν δεν είχα πάει και πιστεύω θα ήμουν πολύ διαφορετικός άνθρωπος πιθανώς, ναι όχι με τα βεβαιότητας θα ήμουν πολύ διαφορετικός άνθρωπος είσαι σίγουρος, εντάξει και επαγγελματικά και προσωπικά και σε πάρα πολλά τέτοια Δεν βοήθησε δηλαδή πολύ το εξωτερικό Δηλαδή άμα θέλει να το κάνει κάποιος είναι πολύ καλή εμπειρία Απλά πρέπει να είναι Όχι προετοιμασμένος Υποψιασμένος Να έχει υπόψη του αυτά Ότι έχει ένα τίμημα Το τίμημα το λέω ξανά εντός εισαγωγικών Δεν είναι ας πούμε ότι πας ταξίδι Για διασκέδαση για ένα μήνα κάπου
Και ξαναγυρνάς Πας και έχεις τη ζωή σου εκεί Α και επίσης κάτι σημαντικό είναι διαφορετικό να πας σε μια χώρα σαν τουριστάς και είναι διαφορετικό να πας στην ίδια χώρα και να δουλέψεις ακόμα και όσο σου αρέσει Πολλές φορές και μέσα στην ίδια τη χώρα είναι διαφορετικό να πηγαίνεις κάπου βόλτα και να πας να μείνεις Ναι ισχύει αυτό γιατί άμα πας ας πούμε και είσαι ήθελα να πω ότι άμα πας ας πούμε σε μια πόλη και είσαι τουρίστας, είσαι χαλαρός δεν σε νοιάζει αν ξέρω εγώ χάσεις το ελεφορείο και τα λοιπά και είναι αλλιώς να δουλεύεις και να λες πω 8 η ώρα να πρέπει να μπω και να στριμώχνω στο ελευφορείο και να πάω στο μετρό είναι αλλιώς αυτό Πάντως τη δικιά μου ιδέα τουλάχιστον στο επίπεδο της Ευρώπης νιώθω πως ένας βασικός λόγος για να φύγει κάποιος είναι το επάγγελμα ή αν είναι τουλάχιστον το μέσο από εκεί και πέρα όμως θεωρώ ότι οι συνθήκες εργασίας η οργάνωση που υπάρχει είναι πολύ καλύτερη από εδώ ανάλογα τη χώρα, στην Ευρώπη το πιστεύω ακράδαντα ή τουλάχιστον υπάρχει ακόμα ένα ίχνος αξιοκρατίας
αυτό θα το δεχτώ και για τον Αμμυράτα δεν το βάζω απόλυτα και δεν μηδενίζω εννοείται αλλά και εδώ έχει εταιρείες που δουλεύει αξιοκρατία τα περιβάλλοντα που μπορείς να βρεις και εδώ απλά θεωρώ ότι ίσως εκεί πέρα υπάρχει ένα τελευταίο ψήγμα διαφάνειας ξέρετε τη χώρα βέβαια εγώ θα έλεγα ότι αυτό που υπάρχει και πιο πολύ Σίγουρα λόγω των οικονομιών που είναι μεγαλύτερες.
Εδώ πιστεύω υπάρχει ένα ταβάνι που κάποιος μπορεί να φτάσει. Ενώ στο εξωτερικό το ταβάνι αυτό είναι πολύ πιο ψηλά. Δηλαδή αν μιλάμε για κάποιον ο οποίος θέλει να έχει εξέλιξει την καριέρα του και να ανέβει να κάνει πράγματα. Εδώ στην Ελλάδα είναι πιο περιορισμένα τα πράγματα. Μπορεί να είναι λίγο και φόβος. Δεν ξέρω. Δηλαδή κάπως νιώθω ότι στο εξωτερικό...
Μπορεί βέβαια πλέον να μην είναι έτσι. Αλλά ίσως στο εξωτερικό ακόμα και αν αλλάξεις δουλειά ή αφήσεις τη δουλειά σου για να κάνεις κάποιο gap ή οτιδήποτε, κάποιο κενό, μπορείς να βρεις ξανά επιλογές. Εδώ πέρα ίσως παλαιότερο υπάρχει κάπως το ότι έχω δουλειά, νιώθεις να κούφεις ότι έχεις δουλειά και δεν την αφήνεις. Γιατί μετά αλλιώς θα βρεθείς τελείως εκτεθειμένος.
Νομίζω ότι αυτό αλλάζει πια. Δηλαδή αυτό το είχε σίγουρα η γενιά των γονιών μου Baby boomers Ότι βρίσκανε μια δουλειά και βγαίνανε στη σύνταξη από εκεί Και οι επόμενοι και μετά οι millennials και μετά generation Z πολύ περισσότερο Είμαστε πολύ πιο μακριά από αυτό Του τύπου ας πούμε θα αλλάξουμε δουλειά Μπορεί να μην αλλάζει τόσο εύκολα Όπως ας πούμε στο εξωτερικό θα άλλαζες Αλλά αυτό πιστεύω περισσότερο έχει να κάνει με το Αλλάζει μάλλον όλο το μοντέλο Ναι ναι ναι Αλλά αυτό έχει να κάνει με ένα φόβο που μας δημιουργήθηκε με την κρίση.
Πιστεύω. Δηλαδή, επειδή στην κρίση δεν υπήρχαν δουλειές και οι λίγοι που είχαμε δουλειές μπορεί να αισθανόμασταν λίγο πιο privileged. Privileged, πώς είναι το σωστό. Προνομιούχοι. Συγγνώμη, δεν πρέπει να λέμε αγγλικά, με μαλώνουνε. Ακριβώς. Αυτό δεν θα το σβήσουμε. Όχι, δεν θα το σβήσουμε αυτό. ναι ίσως μας δημιουργείται μια ενοχή ίσως να δοκιμάσουμε κάτι διαφορετικό αλλά νομίζω από τα παραδείγματα που έχω δει γύρω μου έτσι από φίλους που έχουν αλλάξει δουλειές από εμένα που έχω αλλάξει δουλειά ότι αυτό όσο νεότερος είναι ο κάποιος τόσο πιο εύκολα στην Ελλάδα μιλάω θα αλλάξει δουλειά σίγουρο όμως στο εξωτερικό που υπάρχουν πιο πολλές επιλογές αυτό όμως είναι και πως το λένε συσχετίζεται με το πόσες δουλειές έχει Δηλαδή, αν έχεις 15 εταιρείες, ας πούμε, λέω παράδειγμα, σε μια πόλη και είσαι στο IT Ναι, ναι, είναι πολυπαραγωγικό πάλι, δεν μπορείς να το περιορίσεις και να πεις αυτός είναι ο κανόνας και αφήνω όλα τα υπόλοιπα πέτσα Προσπαθώ να πω ότι δεν είναι μόνο νοοτροπία στο θέμα
Ναι, σίγουρα Έχει και εξωτερικούς παράγοντες στους οποίους δεν μπορείς να τους ελέγξεις Δηλαδή, αν έχεις μόνο μια εταιρεία, θα μείνεις εκεί Είναι και αυτό που είπες βέβαια, αλλάζουν λίγο... Οι νοτροπίες. Οι φάσεις, ναι. Ναι, με τις γενιές. Νομίζω ότι οι νεότερες γενιές είναι πιο δεκτικοί στο να αλλάζουν θέσεις εύκολα. Ίσως έχει χαθεί πλέον η παγιαλού βέβαια αυτό το πράγμα, αλλά έχει χαθεί η έννοια της μονιμότητας και της σταθερότητας.
Απόδειξη είναι ότι λιγότερο, προφανώς υπάρχουν ακόμα άτομα, αλλά λιγότερο ποσοστό θέλει να μπει στο δημόσιο από ό,τι πριν από 30 χρόνια. Ναι, σίγουρα. Γιατί, ξέρεις τι, παλιά νομίζω υπήρχε και μια αντίληψη στον κόσμο ότι άμα πας σε μια εταιρεία μπορεί να σε διώξουν να τα πάσουν αρκετή στιγμή. Και βλέπουμε ότι για να σε διώξουν από μια εταιρεία πρέπει να κάνεις κάτι πολύ χοντρό.
Δηλαδή δεν είναι ότι κάθε μήνα άμα δεν αρέσει το αφεντικό σου που απολύεσαι ενώ στο δημόσιο είσαι σταθερός. Θέλω να σε ρωτήσω γιατί θες να πας στο εξωτερικό. Μεγάλη ερώτηση. Βλέπω λίγο την δουλειά σαν το μέσο γι' αυτό. Δεν νιώθω ότι είναι οπωσδήποτε το βιοποριστικό. Δηλαδή θεωρώ ότι το επάγγελμά μου στην παρούσα χρονική περίοδο έχει μια καλή αποκατάσταση στα δεμένα της Ελλάδας.
Αλλά νιώθω ότι έχω την ανάγκη να το δοκιμάσω. Ξεκινώντας κάτι καινούργιο για εμένα από το μηδέν. Σε πηνύγει η Ελλάδα. Όχι Ελλάδα, θέλω να δοκιμάσω κάτι άλλο, θέλω να δω τον εαυτό μου πώς στέλνεις αυτό και επίσης σίγουρα έχω αποθυμένο το ότι δεν κατάφερα να πάω εράσμου σαν φοιτητή ΙΣΤΡΙΑ. Είχα επιλέξει να πάω στην Πορτογαλία, ήταν εν μέσω COVID, οπότε οι καταστάσεις και στις δύο χώρες ήταν παρόμοιες, δεν είχε περισσότερες ελευθερίες και εκεί πέρα και τελικά το ακύρωσα.
Άρα ακόμα και η δοκιμή που θα έκανα Σε ένα ασφαλές πλαίσιο Ενώ δεν θα φεύγατε τελείως από το comfort zone Δεδομένου ότι ήξερα για πόσο χρονική περίοδο είναι Σύνωτι ήμουν αφιτήτρια Οπότε δεν έχεις τόσο το βάρος Ας πούμε Του εργασίας και των υποχρεώσεων Δεν έγινε Και η αλήθεια είναι ότι Κάπως θα ήθελα να το δοκιμάσω Σε ποια χώρα θα το κοιτούσες Εντάξει άμα είναι πολλές Δεν εννοώ αν έχεις αγαπημένη αλλά γενικά έχεις κάτι συγκεκριμένο, Ευρώπη, Αμερική, Ιαπωνία.
Κοίτα, θα προτιμούσα να δω προς τη Βόρεια Ευρώπη. Δεδομένου ότι βλέπω σαν βήμα, σαν μέσο για αυτό τη δουλειά, ο τρόπος μου είναι να κάνω αιτήσεις πάνω στο επάγγελμά μου και να μου δοθεί έτσι ευκαιρία. Οπότε η ιδέα που έχει σχηματιστεί στο μυαλό μου και μπορεί να είναι υποκειμενική για μένα, είναι ότι χάρη σε αυτό θα μπορώ να πάω σε κάτι καινούριο.
οπότε εκεί που έχω δοκιμάσει προς το παρόν είναι σίγουρα η Ολλανδία και η Δανία οι οποίες πλέον δεν τουλάχιστον η Ολλανδία δεν είναι ακόμα τόσο ανοιχτή όσο ήταν παλαιότερα ενώ τη δεκαετία του 2010 που πήγαν πάρα πολλοί Έλληνες και επίσης είναι κάτι το οποίο δοκιμάζω να κάνω χωρίς σπουδές, δηλαδή χωρίς να κάνω κάποιο μεταπτυχιακό για να βρίσκομαι ήδη στη χώρα θεωρείτε ότι έχεις μεταπτυχιακό, όχι Ναι, αλλά δεν έχω μεταπτυχιακό από τη χώρα.
Α, οκ, κατάλαβα τι λες. Πάω για παράγμα για σπουδές στη Δανία, οπότε να βρίσκομαι ήδη εκεί πέρα. Και μπαίνω σε άλλο bucket list από ό,τι υποψήφι που είναι ήδη εκεί. Ναι, οκ, κατάλαβα. Νομίζω ότι το δύσκολο είναι να ανταγωνιστώ και την θέση στην οποία βρίσκομαι και μέσα σε όλη τη δυσκολία των συνεδέυξεων και των φάσεων που περιλαμβάνουν.
Δεν έχει, νομίζω, να κάνει μόνο με αυτές τις χώρες που είπες, αλλά νομίζω ότι έχει να κάνει με το ότι ο τομέας του IT τα τελευταία χρόνια και λόγω του AI δεν έχει τόσο πολύ... Αλλά δεν είπαμε ότι ασχολούμαστε. Πετάς, μπλά, λάλα, ναι, ναι, ναι. Το πέταξα, ναι. Το είπα, νομίζω, στην αρχή αυτό. Αλλά, ναι, ασχολούμαστε με το IT, για όσους δεν το γνωρίζετε.
Νομίζω και λόγω του AI δεν έχει τόσο πολλές θέσεις Υπήρχε πριν από πέντε χρόνια ή πριν από δέκα χρόνια. Εδώ στην Ελλάδα δεν έχει τις ίδιες. Ναι, καλά, ναι. Και στο εξωτερικό. Καμία σχέση. Οπότε, ναι, η αλήθεια είναι, δεν ξέρω, στείλει αισθητικά vibes. Αυτό είναι άλλο podcast, δεν πιστεύω αισθητική ενέργεια. Αλλά εντάξει, θα στείλω για σένα, θα στείλω.
Ήθελα να πω, αν θα πας με το καλό, θα πας με την προοπτική κάποια στιγμή να γυρίσεις ή θα πας με την προοπτική πάω και όπως κάτσει. Δεν το έχω σκεφτεί καθόλου. Κυρίως νομίζω ότι μου βγαίνει η ανάγκη να δοκιμάσω τον εαυτό μου σε κάτι καινούριο. Κάτι το οποίο ξεκινάω από το μηδέν. Πιστεύω ότι είναι πολύ πιθανό και να μην μου αρέσει.
Δηλαδή να στεριχθώ τις συνηθίες μου εδώ πέρα ή την κοινωνική μου ζωή ή τις ευκολίες που μπορεί να μου δίνει το περιβάλλον στο οποίο βρισκόμαι τώρα ακόμα και ο καιρός και να θέλω να γυρίσω. Δεν απορρίπτω κάτι αυστηρά. Νομίζω ότι καμιά φορά είναι και πώς θα έρθουν οι συγκυρίες. Δηλαδή, σίγουρα μπορεί να τύχει να είσαι σε οποιοδήποτε μέρος, να σου λείπουν όμως οι δικοί σου άνθρωποι και μόνο γι' αυτό να τα ζυγίσεις και να γυρίσεις πίσω σε αυτούς.
Ότι αυτό δεν μετράει, για παράδειγμα, σύνορα ή χώρες οπωσδήποτε. Σίγουρα, σίγουρα. Εγώ το ρώτησα πιο πολύ μήπως χαρίστηκες στο μυαλό σου ότι θα πάω για ένα χρόνο και θα γυρίσω Σαν κάποιους κάποιους Μερικούς μερικούς Τους υποφαινόμενους Και κάτσανε τρία χρόνια τελικά Δεν το έχω αυστηρό Αλλά η αλήθεια είναι νιώθω ότι Δεν είναι μια ανόριμη σκέψη Το να δοκιμάσω να βγω έξω Αυτό τουλάχιστον Εγώ αυτό που θα έλεγα είναι ότι αν εν τέλει δεν προκύψει Να μην έχεις Ενοχές που δεν προέκυψε Θα ήθελα όμως.
Ναι εντάξει. Δεν ξέρω. Απλά το λέω γιατί... Εκτός αν γίνουμε διάσημοι από το podcast τότε θα το σκεφτώ. Καλά εντάξει τότε δεν θα χρειαστεί. Μην ξεχνάμε το follow. Follow παιδιά στο instagram στο... Parentsees. Parentsees. Οκ. Τέλος πάντων δεν είμαι αρνητική. Ίσως είναι μια απόφαση που θα έπαιρνα χωρίς οπωσδήποτε να σκέφτομαι το τι θα συμβεί πολύ μετά, πολύ αργότερα.
Μπορεί να είναι λίγο και σαν τη σχέση μου με το γύρο. Δηλαδή θα το έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Μπορεί να μην τύχει να το δοκιμάσω τελικά και να λες να μην έχω ενοχές. Αλλά θα είναι εκεί πέρα να κάθεται και να με περιμένει να το λιγουρεύομαι. Ναι. Θα είναι πάντα εκεί ο γύρος να σε περιμένει. Θα είναι και στο εξωτερικό ο γύρος αλλά δεν θα είναι ίδιος.
Δεν θα είναι το ίδιο νόστιμο. Όχι. Γιατί είναι κατεψυγμένος. Ναι. Γιατί θα μου πεις εδώ δεν είναι κατεψυγμένος. Αλλά νομίζω καταψύχεται για μικρότερο χρονικό διάστημα. Μπορεί, ναι. Αλλά είσαι εδώ πέρα, δεν είσαι μακριά. Δεν ξέρω. Εσένα σου έλειπε... Το Ντουμπάι. Όταν έφυγες, εννοείς. Όχι. Εσένα σου έλειπε η Ελλάδα όταν έφυγες.
Όχι. Εγώ γύρισα στην Ελλάδα όχι επειδή μου έλειψε η Ελλάδα, αλλά επειδή δεν συνήθισα ποτέ το Ντουμπάι. Όσο και αν φαίνεται παράξει με αυτό. Αλλά μετά κατάλαβα ότι δεν ήθελα να μου αρέσει. Ναι, ναι. Μου έλειψε, δεν μου έλειψε η Ελλάδα, μου έλειψαν οι φίλοι μου, μου έλειψαν τα μέρη που έβγαινα, ξέρεις, όλα αυτά τα πράγματα.
Και αντικειμενικά τώρα έκατσα τρία χρόνια και κάθε έξι μήνες ερχόμουν να διακοπές στην Ελλάδα. Δηλαδή και δεν είναι ότι πήγα μετανάστης το 1960. Ήσουν πάντα κάπως στο Μετεώρο. Ναι, εντάξει, έβλεπα κάποια πράγματα που έλεγα αχ ρε γαμώτο να ήμουν εδώ να πηγαίναμε εκεί να πηγαίναμε εκεί. Νομίζω δεν πρόλαβα να μου λείψει τόσο πολύ η Ελλάδα.
Αλλά είχα ας πούμε επαφή καθημερινή με φίλους, με γονείς, με τα θηλωτήρια. Δεν ήταν ότι αποκόπηκα. Και είχα πάρα πολύ και το ελληνικό στοιχείο εκεί γιατί ήμασταν όπως είπα δύο άτομα από το τριάτομο το βραφείο. Είχες καλές συνθήκες. Ναι. Με τον ένα συγκατοικούσαμε οπότε θυμάμαι να μιλάω πιο πολύ ελληνικά παρά αγγλικά εκεί πέρα και βοηθούσε και πολύ κιόλας αυτό γιατί βγαίναμε έξω και μιλούσαμε στα ελληνικά και σχολιάζομαι διπλά με τραπέζια αυτό είναι τέλειο όταν είσαι στο εξωτερικό τέλειο τέλειο τέλειο να κοτσοβολεύεις τα ελληνικά ναι και προσπαθούσα να μην πω ας πούμε τα αγγλικά ήθελα να πω ξέρω εγώ κάτι που μόνο είναι στα αγγλικά και ήθελα να πω manager ο manager του είπα αυτό και έλεγα αυτός που διαχειρίζεται το έργο ας πούμε και έλεγανε ναι ναι ναι αυτό είναι αν μας ακούνε αυτοί που ήμασταν μαζί θα θυμηθούν αυτές τις συζητήσεις είναι σαν να μιλάς κορακίστικα στο δημοτικό μου έλειπε ο γύρος τώρα που το σκέφτομαι όταν ήμουν εκεί συχνά με προηγουμένως είπες ότι δεν σου έλειπε τόσο
ναι αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι μου ήρθε λίγο η γεύση του γύρου του τραγανού έτσι όπως το περιέγραφες του ξεροψημένου πεινάω πολύ του ξεροψημένου εκεί πέρα με τις πατατούλες δίπλα και το τζατζίκι ή δεν ξέρω τι βάζεις εκεί πέρα τύρο καυτερή είναι υποκειμενικό ό,τι θέλει ο καθένας νομίζω και στο φαγητό και στη ζωή ισχύει και αν θέλει να πάει στο εξωτερικό ή όχι ναι γιατί υπάρχουν πολλά κριτήρια αναγκάζεσαι να φύγεις θέλεις να φύγεις Δεν θέλεις να φύγεις και σου δίνουν μια τιμή που δεν μπορείς να αρνηθείς Οπα Η αλήθεια πάντως είναι ότι εγώ πήγα στο εξωτερικό ενώ δεν ήθελα Και ενώ εσύ που θες να πας Μέχρι στιγμής Μέχρι στιγμής δεν μπορώ να πάω Πώς έρχονται τα πράγματα στη ζωή Ποιος ξέρει Δεν έχω γυναικό μου 28 Άρα έχω χρόνο να σε φτάσω Ερικούς μήνες Αλήθεια είναι αυτό Πάντα υπάρχει χρόνος για να πάει κάποιος στο εξωτερικό ό,τι ηλικία και να είναι πιστεύω δεν θεωρώ ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε καθετί που είναι δηλαδή που μπορεί να αλλάξει που μπορεί να γυρίσει
στο σπίτι σου το σπίτι σου θα είναι πάντα εκεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο ναι και αν σπίτι λέμε το να μένεις στην Ελλάδα πάντα ναι και αυτό που πήγα να πω είναι ότι επίσης κάνεις και σπίτι σου το μέρος που εσύ θεωρεί σπίτι σου δηλαδή η Ελλάδα πάντα θα είναι εκεί θα είναι εκεί οι φίλοι σου, θα είναι οι γονείς σου αλλά άμα πας σε μια χώρα ρε παιδί, με αυτό θα είναι το σπίτι σου Ναι, σωστά. Άρα θέλει όμως να το προσπαθείς και να θες Ναι. Κοιτάξτε και εγώ που δεν ήθελα στην αρχή να πάω, κοιτάξτε προφανώς είπα και χιουμοριστικά λίγο ότι μου κάνανε μια πρόταση που δεν μπορούσα να αρνηθώ Εμετά δεν ήταν ότι έμενα σε ένα ξενοδοχείο τρία χρόνια δηλαδή προσπάθησα να το δω αυτό λίγο σε σπίτι μου. Είχα αυτή την φυσική, πώς το λένε, κρατιόμουν, ας πούμε, μη μου αρέσει και πάρα πολύ και μείνω εδώ για πάντα.
Καταστροφή. Αλλά δεν ήταν ότι κακό πέρασα κιόλας. Ναι. Ναι. Εντάξει. Ήταν ωραία. Εντάξει, όλα έχουν τις απολαύσεις τους. Ναι. Υποποιεί έννοια. Ότι αποκλείεται να είναι κιόλας τόσο σκούρα. Μπορεί μέσα στην όλη κατήφια κάτι να βρεις το οποίο θα σου φτιάξει τη μέρα ή θα είναι ένα στοιχείο που θα κάνει για λίγο τη διαφορά. Χωρίς να σημαίνει ότι ταιριάζει σε όλους.
Ναι. Και σίγουρα δεν υπάρχει και το άλλο. Δηλαδή κάποιοι πιστεύουν ότι θα πάνε και θα είναι όλα λιμένα τα προβλήματα. Όχι. Πάντα θα υπάρχει κάτι που δεν θα σου αρέσει. Μπορεί να είναι σαν το γύρο που δεν ήταν νόστιμος και δεν θα το έχω νέψει ποτέ. Οκ. Ναι. Δεν θα το περιγραφάει έτσι. Μπορεί να είναι σαν το γύρο κοτόπουλο που δεν τρως. Λες.
Μπορεί. Υπάρχει τρίτη παραλλαγή. Α, από αρνί. Δεν έχω φάει ποτέ, αλλά το έχω δει κάπου. Δεν το έχω δει. Θα ήταν πολύ νόστιμο πιστεύω. Λες, προτιμάς το αρνί σε άλλες εκδόσεις. Κοντοσούβλη. Έχεις φάει κοντοσούβλη αρνί. Ναι. Πίνα σα γαμώτο. Ας κλείσουμε για να πω σε φαγητό. Ναι, ναι, ναι, πρέπει, πρέπει. Ήταν η Κωνσταντίνα.
Ήταν ο Λεκτέρης. Και μάλλον το σας αφήνουμε για να πάμε αλήθεια για φαγητό. Ναι γιατί δεν μπορούμε άλλο Γεια σας Bye
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα