Μια Κυριακή από τη ζωή του Στέλιου Παρλιάρου
Μια Κυριακή από τη ζωή σουΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πιστεύει πως η ζαχαροπλαστική είναι σαν εκκλησία. Χρειάζεται ηρεμία, ακρίβεια και αφοσίωση, σε αντίθεση με τη μαγειρική, όπου επικρατεί το χάος.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
ΣΚΑΙ ΠΟΤΚΑΣΤ Μια κυριακή από τη ζωή του Στέλιου Παρλιάρου. Είναι ζαχαροπλάστης, συγγραφέας και παρουσιαστής εκπομπών ζαχαροπλαστικής. Είναι αυτός ένας τίτλος για να πούμε τι δουλειά κάνεις. Είναι ωραίος τίτλος. Είναι απλώς είμαι ζαχαροπλάστης και μέσα από τη ζαχαροπλαστική προέκυψαν και άλλες ασχολίες που μου αρέσουν πολύ.
Η ταυτότητα φαντάζομαι δεν γράφει η ζαχαροπλάστη Ή αυτή η παλιά που είχαμε και έγραφε επάγγελμα Όχι δεν γράφει Δυστυχώς δεν γράφει Κάποτε ο πρόξενος από την Κωνσταντινούπολη Δεν ξέρω γιατί με ήθελε Με ζήτησε στο τηλέφωνο μου δίνεις το γλυκατζί Δεν μου άρεσε πολύ αυτό Θα μιλάμε στον ενικό Γιατί μας συνδέει ένα επαγγελματικό παρελθόν Οπότε είναι περιττό να κρατήσουμε τον πληθυντικό Το είπες πριν ρωτήσου, γεννήθηκες στην Κωνσταντινούπολη Ναι Υπάρχει μια ανάμνηση από την παιδική σου ηλικία εκεί στην Κωνσταντινούπολη που μπορεί να σε ακολουθεί μέχρι σήμερα Πολλές αναμνήσεις, πολλές γλυκές αναμνήσεις γιατί ήμουν σε μια πολύ καλή οικογένεια, πολύ ζεστή Η μητέρα μου ήταν καταπληκτικός άνθρωπος, δεν επέμπαινε ποτέ στην προσωπική μου ζωή Ήταν ήρεμος, δεν με πίεζε ποτέ και ο πατέρας μου ήταν πάρα πολύ φίλος μου Α ναι ε Πάρα πολύ φίλος μου λέγαμε τα πάντα Ωραίο ζευγάρι ακούγεται αυτό Ωστόσο υπάρχει κάτι πολύ δικό σου που να πεις Να αυτή είναι μια ανάμνηση που δεν έχει φύγει από μέσα μου όσο μεγαλώνω
Κοίταξε έχω και μια αδελφή που είναι μεγαλύτερη 6 χρόνια Που έχω τα νύψια μου που είναι σαν αδέλφια μου γιατί μαζί μεγαλώσαμε Και εκείνη με φρόντισε πολύ ως μικρό αδελφό Θυμάμαι ότι η αδελφή μου με έπαιρνε στα πάρτι για να δικαιολογηθείς τους γονείς μου αυτά παρακάτω τέλειο και ξαφνικά εγώ βρισκόμουν σε ένα δωμάτιο έβλεπα τα άλλα δωμάτια σκοτεινά και χορεύανε μπλουζ, αγκαλιασμένοι και εμένα με εμχώνανε σε ένα δωματιάκι και μου δίνανε παιχνίδια να παίξω και πέρναγες άσχημα όχι, πέρω, πέραγα και θυμάμαι επίσης τότε στην Κωνσταντινούπολη παραθερίζαμε στα πριγκυπονίσια Και παρένθεση, εκεί πάντα έχω γλυκές αναμνήσεις και μου έρχονται σαν εικόνες, γιατί από τα καλύτερα καλοκαίρια πέρασα μέχρι τα 18 μου.
Μέναμε σε μια περιοχή στην Αντιγόνη συγκεκριμένα, που όλοι οι φίλοι μου ήταν Έλληνες, Ρωμνοί, όπου εκεί έμαθα πια τα τουρκικά, γιατί είχαμε και φίλους Τούρκους στις γύρω περιοχές. Οπότε θυμάμαι ήταν τόσο ξένια στα και τόσο ωραία, γιατί εγώ δεν είχα ποτέ τον έλεγχο από τους γονείς μου τι ώρα θα γυρίσεις, τι ώρα θα κάνεις, που πήγες που τα είχαν τα άλλα, τα υπόλοιπα παιδιά οπότε αυτά πάντα μου έρχονται σαν εικόνες και από τους φίλους μου γιατί κάποιους τους έχω χάσει και είναι πολύ γλυκιά ανάμνηση και τώρα να επανέλθω στο θέμα της αδερφή μου που σου λέγα προηγουμένως η αδερφή μου τότε στην αντιγόνη, στα 16 της είχε γνωρίσει ένα παιδί, είχε σχέση, πήρε στα 17 και ήθελε να τον παντρευτεί τόσο μικρή.
Και ο πατέρας μου πολύ λογικός έλεγε «Σε πάρα πολύ μικρή ακόμη» και με έβαζε οι αδερφοί μου να τον παρακαλάω. Και μήνυνα στον πατέρα μου 10 χρόνια αδερφέ και του έλεγα «Σε παρακολάσετε». Και όμως αυτό έγινε και κράτησε ο γάμος της μέχρι 2-3 χρόνια πριν που τον χάσαμε. Τι ωραίο όμως. Ήξερε ότι αυτός είναι η γεγίνη. Αυτός είναι εκείνη και κάνει και δύο παιδιά που είμαστε σαν αδέρφια.
Στέλιο, λες ότι είσαι Ρωμιός, Έλληνας της πόλης. Πώς συστήνασαι, αν χρειαστεί. Συστήνομαι Έλληνας της πόλης. Ρωμιός, Έλληνας της πόλης, γιατί και ο πατέρας μου είχε ελληνική ποιότητα, εξού και το παρλιάρος είναι από την Άνδρο, ανδριώτικο όνομα είναι, από τον προπάπο μου. Η μητέρα μου ήταν βέρα ρομιά από το φανάρι Αλλά γενικώς αισθάνομαι πολίτης του κόσμου Σε καθόρισε η καταγωγή σου ωστόσο Πολύ, πάρα πολύ Σε δίχασε ποτέ Στάθηκες ανάμεσα σε δύο χώρες, σε δύο πολιτισμούς, σε δύο κουλτούρες Ναι, σίγουρα στάθηκα Και μάλιστα επειδή έχω και ένα δυνατό χαρακτήρα Δηλαδή αντιμετωπίζω πολύ ψυχραιμόλα τα πράγματα Δεν σου κρύβω όταν με στήραν οι γονείς μου 10 χρονών στη θεία μου Παύλα Νονάμου για να πάω σχολείο τρίτη δημοτικού νομίζω ήταν και έτρωγα τότε αρκετό μπούλινγκ στο σχολείο αλλά εμένα δεν με νιώζει καθόλου Επειδή ήσουν Ελληνόπουλο?
Επειδή ήμουν από την πόλη και μου λέγανε ότι είχαν πάντα αυτή την ιδέα ότι οι Τούρκοι πολίτες που δεν ήταν και τα μίδια καμία σχέση τότε νομίζανε ότι μένουν σε σκηνές Τουρκόσπορο μου λέγανε και μάλιστα δεν θα ξεχάσω στην Κωνσταντινούπολη πάντα φορούσαμε και τα γωράκια τα γόρια, φορούσαμε ποδιές κάτω από το γόνατο σαν φούστα με κάτω, αυτή ήταν η ποδιές στο σχολείο και όταν ήρθα εδώ, τα παιδιά φορούσαν κοντές τα γόρια πάνω από το σόρτς και εγώ είχα αυτή την ποδιά και μάλιστα η γιαγιά μου ήταν μοδίστρα και μου τη ξέρευε η γιαγιά μου και με κοροϊδεύανε αλλά δεν με νοιάζε δεν στεναχωριόμουν Τώρα που το σκέφτεσαι Σίγουρα το περνούσαν πολύ άσχημα.
Και μπορεί να εξακολουθούν να το παίρνουν και τώρα. Σίγουρα. Αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα ποτέ ότι μου λέγανε Τουρκόσπορο, γιατί εγώ είχα πολύ καλές αναμνήσεις και μάλιστα σύγκρινα την εκείνη η εποχή την Ελλάδα με την Κωνσταντινούπολη που είχε μια τεράστια διαφορά και είχε σαφώς η Κωνσταντινούπολη ένα μεγαλύτερο πολιτισμό από ό,τι είχε εδώ.
Γιατί εδώ υπήρχε και μια πιο φτώχεια. Ας πούμε να σου φέρω ένα παράδειγμα Όταν ήρθα στην Ελλάδα Το μόνο που μου άρεσε Ήταν η ομόνια Που είχε φως, ήταν οι φίνικες Γιατί είχα πάθει και κάτι ακόμη παιδί Στο λέω γιατί μου άρεσε η ομόνια Γιατί ήθελα να είμαι έξω Γιατί φοβόμουν το σπίτι Γιατί είχε φώτα Γιατί όταν ήμουν πέντε ετών Και μέναμε στα τα τάβλα Σε μια πολυκατοικία Κάθε βράδυ έμπαινε ένας κλέφτης σε ένα διαμέρισμα και ήταν και γυάλινες οι ενδιάμεσες πόρτες και ένα βράδυ ξαναμπήκε και κλειδώσαν όλοι τις πολυκατοικίες τις ενδιάμεσες και αυτός όταν βρήκε αντίσταση ήμουν πάρα πολύ μικρό παιδί κάτω από 10 χρονών έσπαγε τις πόρτες και ξηκωθήκαμε όλοι στην πολυκατοικία και εγώ σαν μικρό παιδί γιατί κατουριόμουν το μόνο μέχρι τα 10 μου τη νύχτα κοιμόμουν πολύ βαριά και με φορούσε η μητέρα μου Νάιλον και θυμάμαι την εικόνα και ανέβαινα τις σκάλες και βλέπα αίματα και όλη αυτή η αναστάτωση μπορώ να σου πω ότι με σώκαρε σαν παιδί και δεν ήθελα να μένω μέσα στο σπίτι ή να κρατάω
τους γιαγιάς μου το χέρι την ύπτα να κοιμάμαι οπότε πάντα ήθελα να είμαι έξω, να βλέπω φώτα και γι' αυτό όταν ήρθα χαιρόμουν με την ομόνοια Μένατε κοντά στην ομόνοια Όχι, σχετικά έμενα στην Αχαρνόν στη Θεία μου τότε ήταν πολύ ωραία η Αχαρνό και μετά όταν πατρεύτηκε η αδερφή μου πολύ μικρή μέναμε στην πλατευμέρικη γιατί οι γονείς μου ήταν ακόμη Κωνσταντινούπολη Η πολιτική κουζίνα του Μπουλμαίτη φανταζόμε σε περιγράφει Ναι, ακριβώς είναι ένα κομμάτι από τη ζωή μου ο πατέρας μου ήταν ακόμη εν ζωή όταν επέκτηκε η ταινία και μάλιστα όταν πήγα με τη μητέρα μου και την είδα έκλαιγε πάρα πολύ και βέβαια κλάψα και εγώ γιατί μου θύμιζε τον πατέρα μου.
Ο οποίος δεν ήθελε να έρθει στην Ελλάδα. Δεν ήθελε καθόλου να έρθει στην Ελλάδα. Ήταν απελαθής αλλά με κάποιο τρόπο έμεινε, άλλαξε το διαβατήριο, το έκανε καθολικός. Έμεινε στην Κωνσταντινούπολη, αλλά αν έρχονταν στην Ελλάδα δεν μπορούσε να ξαναπιστρέψει. Οπότε ήταν εκείνος που με παρακίνησε να κάνω το ζαχαροπλαστείο γιατί έμαθα ότι έγινα ζαχαροπλάστης Και όπως πολύ φίλος μου μου λέγε θα σε βοηθήσω να ανοίξεις τη δική σου δουλειά Γιατί ήταν πολύ του εμπορίου, πολίτης Και μάλιστα και η αδερφή μου που παντρεύτηκε εδώ δεν ήταν στο γάμο Έκανε τα παιδιά και τα πήγε τα εγγόνια που τα λάτρευε Τα πήγε στην Κωνσταντινούπολη τα καλοκαίρια Οπότε εγώ πήγαινα στην Κωνσταντινούπολη Χριστούγεννα, Πάσχα και όλα μου τα καλοκαίρια μέχρι τα 18 Γιατί δεν μπορούσα μετά τα 18 γιατί πρέπει να πάω φαντάρος Από τα 18 λοιπόν και μετά πώς θυμάσαι την Αθήνα Φανταζούμε ότι όταν ήρθες αυτός ο άλλος κόσμος Ήταν πολύ διαφορετικός σε σχέση με αυτό που ήξερες Ναι ήταν πάρα πολύ διαφορετικός
Το 69 ήρθα 10 χρονών, πήγα σχολείο, πήγαινα ερχόμουνα Οι γονείς μου προσπαθήσαν πολύ να με σπουδάσουν Με βάλαζαν και σε ιδιωτικό, εγώ δεν ήμουν πολύ παιδί του θρανίου Ήμουν το διαβάσματος Μ' άρεσε πάρα πολύ το διάστημα που άρεσε και στον πατέρα μου Ήθελα να μαθαίνω για άλλο τον κόσμο, για χώρες Με ενδιαφέραν πολλά πράγματα Και με ενδιαφέρε πολύ να ζωγραφίζω, να φτιάχνω πράγματα με το χέρι Δεν μ' άρεσε το θρανείο, να κάθομαι να μελετάω Μετά με βάλανε σε τεχνικό λύκειο που ήταν τα βραδινά τότε Επειδή ήμουν και δραστήριος από μικρός, δεν καθόμουν το πρωί επειδή ήταν βραδινό πήγαινα στον ονό μου να τον βοηθήσω είχε ανταλλαχτικά μοτοποντιλάτων δεν μου άρεσε και να είναι καλά ο Γιάννης ο παπάς πολύ καταξιωμένος ζαχαροπλάτης εποχής πάντα μιλάω για αυτόν και οικογενειακός φίλος από την πόλη μου είπε δεν έρχεσαι μια βόλτα στον παπα Σπύρου τότε πρέπει να ήταν το 1979 να κάνεις μια βόλτα ήταν προστάμενος εκεί λέω γιατί όχι και πηγαίνω και πιάνω δουλειά εκεί
Και ξαφνικά βρίσκεις την πλήση σου, τον κόσμο σου. Και βρήκα τον κόσμο μου, το μαγικό σαν παιδί με τις κρέμες. Δεν ήταν μπουτίκ, ήταν σαν εργοστάσιο. Βέβαια είχα πάρα πάρα πολλούς καλούς δασκάλους, Αιγυπτιώτες. Ήταν η φουρνιά που είχαν έρθει τότε από την Αίγυπτο. Και προσπαθούσα να μάθω όσο μπορούσα. Γιατί ήταν, σου λέω, εργοστάσιο.
Ο καθένας δεν έκανε απ' όλα, έκανε κάτι συγκεκριμένο. Έμεινε 9 μήνες εκεί Και μετά ο ίδιος ο γιαγονιστής ο παπάς μου λέει Φύγε και πήγαινε στο Χίλτον Σε ένα προσωπικό Πάω στο Χίλτον να με εξετάσουν βέβαια Μου δίνουν ένα παντισπάνι να κάνω μια τούρτα Τότε ήταν α' κομή Β' κομή ήταν πολύ καλή θέση Στη ζαγαροπλάστη αλλά εγώ δεν είχα την εμπειρία 9 μήνες Και λίγο δούλεψε το μυαλό μου και λέω Σταλίτα το παίξε πολύ έξυπνος Έκανα την τούρτα γιατί ήξερα να την στείλω την τούρτα και μου λέει ο σεφ ο Ιούπ, που ήταν αρθιριό, μου λέει προσλαμβάνεσαι τη Δευτέρα στο γραφείο προσωπικού.
Πήγα εγώ στο Χίλτον, αλλά ήταν στην αρχή πολύ δύσκολο γιατί είχαμε δύο βάρδιες πιτσιρικάς, με ρίχναν βραδινή βάρδια και μου είχαν μία λίστα, ο σεφ το τι θα κάνω, σου εκείνο, εκείνο, εκείνο, το οποίο δεν τα ήξερα. Και έλεγα θα μου δείξετε γιατί εμείς τα κάναμε αλλιώς, διαφορετικά. Ξέρεις, άρχισα λίγο το παιχνίδι αλλά με ενδιαφέρε πάρα πολύ και ρώταγα, ρώταγα, ρώταγα και έμαθα.
Και γίνα και από τους καλύτερους δεν μ' άφηνε ο Σεφ γιατί τον ρώταγα συνέχεια. Και ήμουν και πολύ γρήγορος και να φανταστείς στους σεισμούς του 81 πρέπει να ήταν. Ήμουν βράδυ και ήτανε απόκριες. Και ήταν η μεγάλη αίθουσα του Χίλτον, η μοναδική στην Αθήνα, είχε καλά. και πρέπει να σερβίρω 2.000 παγωτά και είχα να κάνω την προετοιμασία είχα φούρνο να βγάλω λαμαρίνα παλιοί φούρνοι και από την ταχύτητα το πιάνω με τα χέρια μου χωρίς πανί και ανταχύζω το χοροπηδάω για να μην κέχομαι για να το αφήσω στον πάγκο δεν με ένοιαζε είχα room service χτυπούσα το κουδουνάκι room service ένα μπακλαβά ένα αυτό είχα προετοιμασία και είχα να μοιράσω τα παγωτά και ζήτησα μια βοήθεια από την κρύα κουζίνα να έρχεται ένα παιδάκι να με βοηθήσει για να μεράζουμε γιατί περνούσαν οι σερβιτόροι και μας δίνανε κουπόνια.
Εφτά παγωτά, οχτώ παγωτά. Οπότε μοιράσαμε τα παγωτά και ξαφνικά πιάνει ο σεισμός. Αλλά εγώ δεν καταλαβαίνω από την ενεργειά μου και μου λέει το παιδί «Κουνιόμασε σεισμός» λέω «Είναι η ένταση, βούλευε τα παγωτά». είχε αδειάσει όλη η αίθουσα και είχα μοίρα σε παγωτσά και έτσι έμεινα δύο χρόνια στο Χίλτον για μένα ήταν μεγάλο σχολείο το μεγαλύτερο σχολείο που μπορώ να φανταστώ γιατί το ήθελα εγώ αυτό μόνο ή ήταν ότι είχες και μια κλίση μια τρομερή δεξιότητα ναι είχα μια κλίση γιατί αν δεν είχα την κλίση δεν θα με ενδιαφέρεται θα σχόλαγα στις τέσσερις που ήταν η πρωινή μου βάρδια γιατί δεν μας αφήναν στο χείλητο να μείνουμε παραπάνω από μία ώρα μετά που σχολάμε εγώ αυτή την ώρα την εκμεταλλευόμουν και πήγαινα στην κρύα κουζίνα, πήγαινα εκεί, πήγαινα παντού όσο μπορούσα να αφομοιώσω πράγματα γιατί μου άρεσε Τι διαφορά έχει η ζαχαροπλουστική από τη μαγειρική Τεράστια διαφορά Εκτός που είναι πιο δύσκολη Ναι. Κοίταξε, ειδικά εκείνη την περίοδο που τώρα η μαγειρική βέβαια πήρε πολλά στοιχεία από την κουζίνα
και ζυγίζουν και μιλάμε για την υψηλή μαγειρική. Η ζαχαροπλαστική είναι εκκλησία λίγο. Έχει ηρεμία. Γι' αυτό είναι και ξεχωριστές οι αίθουσες της κουζίνας από τη ζαχαροπλαστική. Σε καλές αιστείες μιλάμε. Σε μεγάλα ξενοδοχεία. Γιατί θέλει ψήξη, να δουλεύει σε ψυχρό περιβάλλον. θέλει ησυχία, θέλει μέτρημα, θέλει ζυγαριά, αφοσίωση.
Ενώ στην μαγειρική επικρατεί χάος. Δώσε, βράσε, κάνε, δοκιμάζουμε κουτάλι. Εμείς δεν δοκιμάζαμε ποτέ. Δεν δοκιμάζεις τα γλυκά που φτιάχνεις. Όχι, εκτός αν πειραματιστείς κάτι καινούριο που θα πειραματιστείς, που θα κάνεις να δεις αν το πέτυχες, πώς θα το εξελίσσεις κτλ. Γιατί όλο το συνταγολόγιο που είναι γραμμένο, που παίρνουν όλα τα παιδιά και δουλεύουμε είναι μετρημένες θερμοκρασίες τα πάντα, οπότε είναι χημεία και ξέρεις το αποτέλεσμα θα είναι αυτό Σαν επιστήμη ακούγεται όμως Ναι, αυτό με τρελαίνει, μ' αρέσει πάρα πολύ και το διάβασμα βέβαια με βοήθησε πάρα πάρα πολύ το διάβασμα γιατί τότε δεν υπήρχε τίποτα διαβάζω πολλά, συγκρίνω παλιές συνταγές γιατί όλα ξεκινάνε από κάπου και όλες τις βασικές συνταγές Εγώ λατρεύω και την ιστορία των γλυκών Πώς ξεκίνησε ένα γλυκό Πώς εξελίχθηκε Πώς αλλάζει η τεχνογνωσία γιατί έχει αλλάξει πάρα πολύ Όλα αυτά τα ακολουθώ Και μου αρέσει πάρα πολύ να διαβάζω Παλιές συνταγές πάρα πολύ Θυμάσαι το πρώτο γλυκό που έφαγες
Ποιο ήταν Σαν παιδί Ο πατέρας μου επειδή ήταν πάρα πάρα πολύ γλυκατζής Και ήταν και διαπητικός Πολύ δράμα Κάθε βράδυ κουβάλαγε γλυκά Ή ήταν ανατολίτικα ή ήταν ευρωπαϊκά Πάντως τα έφερνε γλυκά Δήθεν τα έφερνε για μας και τη νύχτα το πιάναμε Το πιάναμε πραγματικά στο ψυγείο κρυφά πηγαίνει και έτρωγε γλυκά Αυτά τα γλυκά της Ανατολής δεν είναι όλα πολύ ζαχαρένια Δεν έχουν πολύ ζάχαρη Είναι λίγο παραπάνω από τα ευρωπαϊκά Τα τουρκικά μιλάω δεν είναι τόσο γλυκά Έχουν μια φοβερή τεχνική δεν έχουν πολλά σιρόπια έχουν πολύ καλό βούτυρο έχουν μια ισορροπία σαν μικρό παιδί που το έχω πει πολλές φορές ο πατέρας μου τετάδιαζε τα μπόλια γιατί έτρωγα πολλά γλυκά μικρός έτρωγα το προφιτερόλ από το Ιντζή ένα παραδοσιακό που ακόμη υπάρχει μια ελληνική οικογένεια Ρωμινί το είχαν φτιάξει και τώρα το νιώθω σε χέρια Τούρκων Έχεις επιχειρήσει να αναβιώσεις εκείνη τη γεύση στο δικό σου προφιτερόλ Προφιτερόλ.
Βέβαια. Ναι εντάξει το κάνω πολύ διαφορετικό το προφιτερόλ αλλά αυτές όλες τις γεύσεις επειδή έχω μνήμη και πάντα όταν πάω να δημιουργήσω κάτι μου έρχεται πρώτα στη γεύση. Το αισθάνομαι. Οπότε αυτό που λες μου αρέσει πάρα πολύ να τρώω ένα γλυκό κάπου ή οπουδήποτε και να θέλω να το πετύχω. Να το αποκωδικοποιήσω. Λοιπόν αυτό το προφιντερόλ το είχα πλησιάσει κατά 90% όταν την κάναμε τη συνταγή τα αγαπημένα μου γλυκά της πόλης στο βαστρονόμο.
Στις γλυκές ιστορίες που βγάζαμε τότε με την καθημερινή. Αν πάρουμε το χάρτη νομίζω ότι πέρα από τα φαγητά τα γλυκά σηματοδοτούν και έναν πολιτισμό για τους ανθρώπους και όσο ανεβαίνουμε στην κεντρική Ευρώπη τα γλυκά είναι σχεδόν άγλικα για τους Μεσόγειους δεν είναι έτσι. Ναι, έχεις απόλυτα δική. Από τι εξαρτάται η δοσολογία της ζάχαρης στα γλυκά?
Εξαρτάται από την κουλτούρα, από τα βιώματα. Γιατί όσο ζάχαρη βάζεις είναι πιο συντηρητικό για το γλυκό. Σε φτωχές χώρες βάζουμε περισσότερο ζάχαρη, περισσότερα υλικά του να διατηρήσουμε όπως είναι τα παστά που τρώμε, που έχουν λίπος. Τα γλυκά του κουταλιού. Τα αγλικά του κουταλιού επίσης, γιατί τα αγλικά του κουταλιού μπορείς να τα κάνεις πιο άγλικα, αλλά θα χαλάσουν.
Και η Κεντρική Ευρώπη σαφώς είχε μια άλλη κουλτούρα αιώνων, πέρασε μεσαίωνα. Και αν δούμε ακριβώς την Κεντρική Ευρώπη, αν φύγουμε ακόμη και από τη Γαλλία, είναι πιο άγλικα. Η Αυστρο-Ουγγαρία που είχε μεγάλη ιστορία στα αγλικά. Αν πάμε στην Γερμανία, οι Γερμανοί τρώνε πολύ άγλικο γλυκό. Αυτές οι χώρες έχουν μια άλλη φιλοσοφία Εμένα μου αρέσει αυτό γιατί βγάζουν τα υλικά πολύ πιο εύγευστα Και καταλαβαίνεις τα υπόλοιπα Δηλαδή αν θα βάζεις μια μηλόπιτα θα καταλάβεις το μήλο Αν βάλεις πάρα πολύ ζάχαρη θα χαθεί το μήλο Στην Ελλάδα αγαπάμε τη ζάχαρη πάντως Την αγαπάμε γιατί ήταν στην παράδοσή μας αυτό να τα τρώμε γλυκά Και λίγο πήραμε και τις επιρροές Βέβαια τις αλλάξαμε λίγο από την Ανατολή Δηλαδή οι Ανατολίτες κάνουν διαφορετικό τον μπακλαβά Και αν πάμε στα Γιάννενα Το σιρόπι είναι πάνω από το μπακλαβά Μια Κυριακή από τη ζωή του Στέλλη Παρλιάρου Είναι ζαχαροπλάστης Όπως λέει ο ίδιος Ούτε συγγραφέας ούτε παρουσιαστής εκπομπών Αυτά τα είχε στο πρόγραμμα
Ούτε σεφ Είναι η λέξη που δεν μου αρέσει καθόλου Μπορούμε να πούμε ένα ζαχαροπλάστη σεφ Ναι όλοι δηλώνουμε σεφ αλλά δεν ξέρουμε τι είναι Α ναι ο σεφ έχει ετοιμάσει αυτό το γλυκό Ναι και αυτό και ακούς παιδιά ή ακόμη και γονείς με βλέπουνε α και εμένα ο γιος μου σπουδάζει σεφ δεν υπάρχει σπουδή σεφ υπάρχει ιατρική, υπάρχει δικοινομική ή υπάρχει μάγειρας ή υπάρχει ζαχαροπλάστης και τον τίτλο για να πάρεις του σεφ είναι πολύ βαρύς δεν παίρνει ο καθένας τον τίτλο του σεφ Έχεις πάντα εκείνο το ζαχαροπλαστείο στο κολονάκι Ναι, τις γλυκές αλχημίες.
Το οποίο είναι σημείο αναφοράς και όλο το τετράγωνο νομίζω ότι μυρίζει τα γλυκά σου, τα οποία μυρίζουν τελείως διαφορετικά. Η σοκολάτα σου είναι τελείως διαφορετική από τις άλλες σοκολάτες. Αυτό πώς γίνεται? Γιατί είμαι διαφορετικός άνθρωπος. Θέλω να κάνω κάτι δικό μου. Και από την αρχή το απέδειξα αυτό. Δηλαδή είχα ένα όρομα από μικρό παιδί.
Γι' αυτό και έκανα τη διαφορά το 1982 και άνοιξα ένα υπόγειο ζαχαροπλαστείο που έκανε τη διαφορά και όλοι ασχολήθηκαν με αυτό, τα μίνια στότες εποχής, γιατί κανένα περιοδικό, γιατί τότε ήταν τα περιοδικά και άντε και η κρατική τηλεόραση, δεν είχε ασχοληθεί με κανένα ζαχαροπλαστείο ή με έναν ζαχαροπλάστη, γιατί έκανα τη διαφορά.
Δεν ήθελα να κάνω κάτι το ίδιο όπως και τώρα. Παρακολουθώ, διαβάζω, αλλά θέλω να τα κάνω δικά μου. Ή είχες αυτή τη φιλοδοξία να ξεχωρίσεις, να γίνεις διάσημος Το διάσημος όχι, προέκυψε και το διάσημος εμένα δεν μου λέει τίποτα Γιατί κάποιος νομίζει ότι δεν δουλεύω, εγώ δουλεύω τώρα έβγαλα την ποδιά και ήρθα εδώ Εμένα είναι η αγάπη μου αυτό που κάνω και δεν έχει και τελειωμό Που διέγαπω και το διάστημα, όπως το διάστημα δεν τελειώνει ποτέ Λες έφτασες στην κόρυφη, δεν θα φτάσω ποτέ Δουλεύεις τώρα γιατί θέλεις να βγάλεις περισσότερα χρήματα ή...
Όχι, καμία δουλειά, καμία σχέση. Δουλεύω γιατί αγαπώ αυτό που κάνω, αυτό με κρατάει και αισθάνομαι πολύ νέος εσωτερικά. Δεν μπορώ να κάτσω. Έχεις δεσμευτεί με κάτι. Με κάτι, με αυτό. Και ίσως υποσυνείδητα έχω και αυτό του πατέρα μου που τον κόψαμε αυτή τη δουλειά, που ήμουν εγώ σαν και αυτόν, πολύ ενεργητικός, πολύ να δουλέψει, δημιουργικός.
Ξαφνικά του κόψαμε τα πόδια και τον φέραμε στην Ελλάδα και δεν είχε κάτι να κάνει, δεν του άρεσε τίποτα. Και στην ουσία ήταν σαν τα εξήνταξιούχο στα εξήντα πέντε του και στα εξήντα εφτά έφυγε από μελαγχολία. Κατάλαβες, την ηλικία μου τώρα είμαι εξήντα εφτά οπότε δεν θέλω να το πάθω αυτό. Το σκέφτεσαι αυτό ότι αν περάσεις αυτό το σύνδεσαι.
Τώρα που το συζητάμε. Τώρα που το συζητάμε. Αλλά νομίζω όσο είμαι υγιής και αντέχω, μέσα από αυτή τη δουλειά με βοήθησε και έκανα πολλά πράγματα. Έτσι όπως συζητάμε, πριν 20 χρόνια δεν μπορούσα να μιλήσω τόσο άνετα. Γιατί, τι ήταν πριν από 20 χρόνια. Είμαι τελείως διαφορετικός. Εκπαιδεύεις τον εαυτό σου νομίζω. Γιατί εκπαιδεύεις με τον κόσμο.
Έρχεσαι σε επαφή. Έκανα μαθήματα για πάρα πολλά χρόνια. έρθα σε επαφή με τον κόσμο, με βάλανε σε προκλήσεις γιατί έτσι, γιατί όχι να κάνουμε αυτό, με προβλημάρτησε ο κόσμος, να κάνουν καινούργιες συνταγές ή αν έκαναν λάθος Η αναγνωρισιμότητα σε επηρέασε, σε άλλαξε Καθόλου, καθόλου, γιατί αναγνωρισιμότητα δεν είναι ότι την έχω τώρα για κάποιους νομίζουν ότι λόγω τηλεόρασης Αναγνωρισιμότητα είχα από το 1982 όταν άνοιξα το μαγαζί Θυμάμαι γράφανε τα περιοδικά Γράφανε αείμνηστοι, φρίντα πιούμπι, στο βήμα, κατεβατά Δεν με νιώζε, δούλευα, δεν είχα φορτηγότα ξεκίνησα Πήγαινα, έφερα τα γλυκά με ταξί Έβγαινα το βράδυ για την πιτσιρίκη και ήθελα να διασκεδάσω Έσουν πάρει άνεμα Ναι, γύρναγα στο εργαστήριο, κοιμόμουν λίγο κάτω από τον μπάνκο Το πρωί έπαιρνα την κρέμα γιατί χτυπούσε ο γαλατάς, δεν είναι όπως τώρα μου φέρνε την κρέμα και ξεκινούσα τη δουλειά.
Και αυτό το διασκέδαζα. Και από την άλλη άρχισε να γίνομαι πολύ γνωστός. Αλλά δεν με νοιάζει αυτό. Και όπως και δεν με νοιάζει και τώρα. Είναι η ζεχαροπλαστική ένα είδος ψυχοθεραπείας. Ναι, βέβαια. Για μένα πάρα πολύ. Γιατί και τώρα που θα γυρίσω στο σπίτι, πάντα επειδή έχω κάτι προκλήσεις τώρα με βάλει ας πούμε ο γαστρονόμος, να βγάλουμε κάτι αναένθετο.
Αμέσως όμως επειδή είμαι πάρα πολύ τυπικός και συνεπέστατος Θα αρχίσω να ασχολούμαι με αυτό το κομμάτι Στέλιο νομίζω εσύ το έχεις πει ότι στα γλυκά δεν μπορείς να κάνεις του κεφαλιού σου Να προσθέσεις λίγη ζάχαρη ή να αφαιρέσεις κάτι Ναι γιατί είναι χημεία Εσύ πώς βρίσκεις τις σωστές αναλογίες για ένα καινούριο γλυκό Κοίταξε εγώ αυτό το λέω για ανθρώπους που είναι αιρασιτέχνες οι γιάνικο κυρές τόσα χρόνια που κάνα μαθήματα και ερχόντουσαν, ενθουσιαζόντουσαν πηγαίνανε σπίτι και μου λέγανε δεν πέτυχε, πηγαίνουν στο μαγαζί ήταν χάλια η συνταγή του παρλιάου που μου είδα στην τηλεόραση κλπ. Τι κάνατε ρωτάμε. Α δεν έβαλα αυτό που είπε το έκανα πιο light δεν έβαλα αυτό, δεν έβαλα βούτυρο έβαλα μαργαρίνη έβαλα κάτι άλλο αφαίρεσα αυτό, αφαίρεσα εκείνο Δεν γίνεται αυτό. Πρέπει να έχεις τη γνώση για να πειραματιστείς και να βγάλεις άλλο γλυκό ή να κάνεις κάτι άλλο.
Ας πούμε, κάποια πράγματα δεν μπορεί να γίνουν. Στη μαρέγκα σου φέρω ένα παράδειγμα. Αν αφαιρέσεις ζάχαρη από τη μαρέγκα, που πάνε και το κάνουν άλλοι γιατί νομίζουν ότι έχει πάρα πολύ ζάχαρη, δεν θα γίνει ποτέ η μαρέγκα. Η σοκολάτα είναι αιμονή ή απλή αδυναμία, τι πιστεύεις. Νομίζω ότι έχεις σπουδάσει το κεφάλαιο σοκολάτα.
Είναι αγάπη, έρωτα στη σοκολάτα νομίζω Κάτι έχει Κάτι έχει, ναι, θυστικό Κάποιος είχε πει, το είχα γράψει σε ένα βιβλίο Μα δεν θυμάμαι ποιος το είχε πει Ότι 99% Λατρεύουν τη σοκολάτα Και ένας λέει ψέματα Και μου άρεσε πάρα πολύ αυτό Μοιάζει να είναι αλήθεια Αν είναι αλήθεια ακριβώς Στέλιο κατάλαβες κάποια στιγμή Ότι μπορεί να είσαι φτιαγμένος από διαφορετικό υλικό Ότι είσαι ένας άλλος άνθρωπος ιδιαίτερος. Μπορεί είμαι γιατί φαντάζομαι, σκέφτομαι πάρα πολύ, εκνευρίζομαι με την κατάσταση, τη βρώμα που έχει αυτή η πόλη με κρεβίζει πάρα πολύ με κρεβίζουν οι άνθρωποι που δεν είναι πειθαρχημένοι που μπορεί να σε πατήσουν στο δρόμο που πετάνε τα σκουπίδια που την άνε Αυτό το λες διαφορετικότητα?
Ναι γιατί όλοι δεν τους ενδιαφέρει. Το βλέπω και οι νέοι σήμερα δεν τους ενδιαφέρει. Ούτε η τάξη ούτε η καθαριότητα, ούτε ο σεβασμός. Συνδέεται ότι μεγάλωσες σε μια χώρα όμως που αυτά τα είχε λυμένα, ενώ στην Ελλάδα έχουμε άλλη αντίληψη. Ναι, λυμένα ίσως σαν λαό εκείνη την εποχή, γιατί εκείνη την εποχή στην Κωνσταντινούπολη και στα Μπρικυποννήσια ήταν πάρα πολλοί Ρωμνοί που ήταν πολύ πειθαρχημένοι, που ήταν οικογένειάρχες.
Βέβαια δεν πάβει και εκείνα έχει αλλάξει πλέον, γιατί άλλαξε όλος ο κόσμος. Είδαμε ότι έχουν έρθει πολλοί από την Ανατολή αλλά μπορώ να σου πω ότι αυτός ο λαός είναι πάρα πολύ καθαρός. Ίσως λόγω της θρησκείας για να μπούν στην εκκλησία πλέον τα πόδια τους. Είναι πιο πειθαρχημένος λαός από ό,τι είμαστε εμείς. Δηλαδή εμείς είμαστε του «δε βαριέσαι».
Δηλαδή το εργαστήριο εμένα είναι πίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού και σε πληροφορώ κάθε μέρα βγάζω φωτογραφίες και τα στέλνω στην Athens Voice και τα δημοσιεύουν με το όνομά μου. Δεν έχω πρόβλημα. Δηλαδή παίρνω το Δήμο να έρθουν να μαζέψουν τα σκουπίδια. Με εκνευρίζει και κάτι ακόμη ότι όλοι θέλουν ένα σκυλάκι. Ωραία τα σκυλάκια.
Αλλά πρέπει να μαζεύουμε και τις ακαθαρισίες. Έβαλε ο Δήμος κάδους για τα σκυλάκια, για τα σακουλάκια. Έχω βγάλει φωτογραφία, γεμίσαν όλο το κολονάκι και το λιγαβιτό Και ξέρεις τι πετάνε σε αυτά, αν την τραβήκουν στα σακουλάκια, σκουπίδια Αυτό με εκνευρίζει Και καταλήγεις να λες ότι είμαι διαφορετικός Μα δεν είμαι διαφορετικός, νομίζω είμαι πολύ λογικός Διαφορετικός ίσως είμαι επειδή είμαι πολίτης του κόσμου Δεν λέω, α, είμαι ο Έλληνας, μπορώ να ζήσω οπουδήποτε Δεν το έκανες όμως ενώ φανταζόμουν ότι είχες τη δυνατότητα να το κάνεις. Είχα. Οι διωγονείς μου μου στείλανε εδώ στην Ελλάδα. Μου στείλανε κάπου αλλού ίσως ήταν καλύτερα.
Πολύ μακριά. Κάποια στιγμή θα μπορούσες να ανοίξεις τα φτεράσεις και να πάρεις. Ναι κοίταξε πέρασα και μια δεκαετία πάρα πολύ δύσκολη γιατί ήμουν πιτσερικάς και δεν τα είχα καλά με τα οικονομικά πάρα πολύ δύσκολα Οπότε ήταν τέτοιες οι συγκυρίες Αγαπώ πάρα πολύ τον κόσμο που με έχει αγαπήσει Αυτός με στηρίζει σε αυτή τη χώρα Δεν το συζητώ Όχι η πολιτεία Γιατί με την πολιτεία προσπάθησα πάρα πολλές φορές Και να κάνω και καλό Και για τον πολιτισμό αυτά δεν ενδιαφέρθηκαν ποτέ Αλλά ο κόσμος που το εισπράττω καθημερινά Είναι πολύ συγκινητικό για μένα Πάρα πολύ συγκινητικό Που αναγνωρίζουν αυτό που κάνεις Που αναγνωρίζουν αυτό που κάνω και που μ' αγαπάει ο κόσμος όπως τον αγαπώ και εγώ.
Γιατί όπως είπες πριν, εκεί που έφτασα, έφτασα, πού να φτάσω, θα φτάσω. Κι άλλο θα πηγαίνουμε είπαμε. Απλώς το λέω ταπεινά, δεν το έχω καβαλήσει ποτέ. Ήταν εύκολο το ταξίδι προς την επιτυχία. Επιτυχία. Πώς το βλέπει ο καθένας. Κι εγώ δεν το κάνω για να έχω κι άλλη επιτυχία κι άλλη επιτυχία. Επίσης απλώς μόνη της έρχεται η επιτυχία.
Αλλά θέλει πάρα πολύ αγώνα, πάρα πολύ δουλειά, πολύ συνέπεια, διάβασμα, μελέτη και με την ομάδα σου που δουλεύεις να είσαι ένα μαζί τους. Δεν μ' αρέσει το «α, είμαι το αφεντικό εγώ». Έχεις μια ομάδα μεγάλη και σταθερή. Έχω μια ομάδα, όχι μεγάλη, έχω μια ομάδα σταθερή που είμαστε πολλοί φίλοι, είναι νέα τα παιδιά, μ' αγαπάνε πάρα πολύ, με σέβονται και αν τους ρωτήσεις δουλεύω πιο πολύ από αυτούς.
Αν θέλει κάποιος να γίνει ζαχαροπλάστης μπορεί να έρθει στο ζαχαροπλαστείο σου και να τον διδάξεις Ναι, πολλά παιδιά, όλα αυτά τα παιδιά που έχουν περάσει και δουλεύουν σε μένα έχουν μάθει τη δική μου φιλοσοφία Και αυτό που πραγματικά με συγκινεί τώρα που έχει ανοίξει αυτό το επάγγελμα του μάγειρα και του ζαχαροπλάστη Πολύ έντονα έχει ανοίξει, πολλά νέα παιδιά ασχολούνται με αυτό το επάγγελμα πάντα μου μιλάνε με τα καλύτερα λόγια γιατί τους έχω επηρεάσει πολύ έντονα πριν 20 χρόνια που βλέπαν την εκπομπή πιτσιρικάδε και ακολούθησαν αυτό το επάγγελμα αυτό μου συμβαίνει καθημερινά να μου το λένε παιδιά Εντωμεταξύ Στέλιο το επάγγελμα έτσι όπως το λες τρυφέρα και ρομαντικά έχει μυθοποιηθεί πάρα πολύ δηλαδή είναι πολύ σημαντικό είναι σπουδαίο να είναι κάποιος σεφ να είναι ζαχαροπλάστη Δηλαδή υπάρχει ένα star system το οποίο έχει δημιουργηθεί τα τελευταία 20 χρόνια συνέβη αυτό 30 Όχι 30 είναι πολλά 15 με 20 Κοίταξε προϋπήρχε ας είναι καλά αλλά ήταν μπρος στις νοικοκυρές η Βέφα που όλοι να τη σεβαστούμε
Η αφορμή ήταν η τηλεόραση δηλαδή Η αφορμή νομίζω ήταν η τηλεόραση ειδικά στα γλυκά και μου λένε όλοι ότι μάθαμε να κάνουμε γλυκό να ξέρουμε τι είναι το γλυκό από τις γλυκές αλχημίες όταν βγήκαν αυτούς οι σαν εκπομπή το 1998 περίπου 18 χρόνια όταν ξεκίνησε αυτή η εκπομπή και μάλιστα η εκπομπή είχε αυτό το κόνσεπ και αυτό όταν μου το προτείνανε λέω τι μπορώ να κάνω εγώ και τους είπα να κάνουμε μαθήματα με κάποιο τρόπο στην τηλεόραση γι' αυτό είχαμε και τις ομάδες και τα παιδιά και κάναμε γλυκό και ήταν πολύ πετυχημένοι γιατί είχε και ιστορικά στοιχεία ήταν μια σοβαρή εκπομπή γιατί ήταν και καλή εποχή του Μέγγα το 98 βέβαια για μένα ήταν πάρα πολύ δύσκολο γιατί έβγαινα εγώ στο τηλεόραση αγκαλεσμένος και στο Φώτη και τη Μαρία, στο Πρωινό για τέσσερα χρόνια μια φορά την εβδομάδα αλλά αλλιώς είναι να έχεις παρουσιαστές και αλλιώς να παρουσιάζεις μια εκπομπή λοιπόν την πρώτη εκπομπή που ήταν η σοκολάτα η βασίλισσα σοκολάτα για να κάνω τόν με τα παιδιά στο τραπέζι.
Πέθανα. Ξανά και ξανά και ξανά και ξανά πάμε. Και το αφήσαμε αυτό το για το επόμενο γύρισμα. Γι' αυτό σου λέω μ' άλλαξες σαν άνθρωπο και η τηλεόραση και η επικοινωνία αλλά δεν με καταστρέψα ποτέ. Δεν άφησα να με καταπιείτε. Καλησπέρα σας από το νομό Λασιθίου. Και συγκεκριμένα είμαι στο παραδοσιακό χωριό. Είναι υπέροχο της κλειτσάς με υπέροχες κυρίες εδώ.
Μία κυριακή από τη ζωή του Στέλιου Παρλιάρου είναι ζαχαροπλάστης. Έλεγες προηγουμένως για το ζαχαροπλαστείο του Παπασπύρου υπάρχουν κάποια ζαχαροπλαστεία τα οποία είναι σημεία αναφοράς στην πόλη. Η γεύση τους, μια πάστα, ένα γλυκό, δηλαδή ξέρεις ποια είναι η καλή τούρτα αμυγδάλου. Ξέρεις ποιος κάνει το καλό τσουρέκι, που είναι η Παύλοβα.
Ξέρεις τη σοκολάτα του παρλιάρου Οι άνθρωποι αυτοί λογικά μέσα στα χρόνια Μας αλλάζουν έτσι δεν είναι Μας συστήνουν κάτι Μας προτείνουν κάτι διαφορετικό Γιατί το γλυκό είναι γιορτή κάθε φορά δεν είναι Βέβαια είναι γιορτή και είναι και πολύ τέλεια το γλυκό Γι' αυτό μη φοβόμαστε να τρώμε γλυκό και τρώμε υποκατάστατα Ένα γλυκό μικρό δεν θα σου κάνει ποτέ κακό Και όχι και καθημερινά δεν χρειάζεται Αυτό βέβαια το έχω πάρει από τη φιλοσοφία των Γάλλων.
Όλοι οι Γάλλοι τρώνε και το τυρί και το ψωμί και το κρασί και το γλυκό. Από λίγο. Από λίγο, από πολύ λίγο. Αλλά τρώνε ποιότητα. Και ένα γλυκό μικρό να έχει μια ποιότητα. Δεν χρειάζεται να φάμε μια τούρτα. Παραδοσιακά στην Ελλάδα, θυμάμαι μικρός επισκέψεις, φέρνανε τόσες τούρτες. Και χαιρόμασταν. Ή πολλές πάστες. Πολλές πάστες, τούρτες με κερασάκια Αλλά είχαν μια άλλη γεύση και μια ανάμνηση Που αυτή δεν υπάρχει και έχει χαθεί Γιατί χάθηκε και γιατί έχουν μείνει Αυτές εντός εισαγωγικών αναμνήσεις μας στη γεύση Τι καταφέραν αυτοί οι άνθρωποι Και μαζί με αυτούς και εσύ βέβαια Γιατί εγώ τώρα μπορεί να ανήκω στη δική σου γενιά Αλλά λογικά η γενιά της κόρης μας που σήμερα είναι 25 θα πει, α, εκείνο το γλυκό που έφερνε η νονά της μαμάς μου Μικρό, το θυμάται Το θυμάμαι, ναι Ναι, γιατί δυστυχώς τα ζαχαροπλαστεία άλλαξαν στη δεκαετία του 90 και αυτό ίσως οφείλεται λίγο πολύ και σε μένα γιατί όταν άνοιξα και κάνα τη διαφορά με τα φρέσκα φρούτα και τις τάρτες
γιατί θέλω να κάνω κάτι διαφορετικό ακολούθησαν πάρα πολύ να κάνουν τις αντιγραφές αλλά πώς γίνεται η αντιγραφή τι υλικά χρησιμοποιείς, τι τεχνική χρησιμοποιείς Οπότε δεν είχαμε πολλές πρώτος λαμβάνουσες τα ζαχαροπλαστεία και κακώς κάνανε κάποια παραδοσιακά που ήθελαν να εξελιχθούν και να γίνουν μοντέρνα και αλλάξαν την παράδοση στα γλυκά.
Οπότε τώρα υπάρχουν πάρα πολλά ζαχαροπλαστεία και δυστυχώς, το έχω πει πολλές φορές, χρησιμοποιούν μείγματα. Το 90% είναι μείγμα. Δηλαδή δεν είναι καθαρό γάλα, δεν είναι βούτυρο. Είναι η εύκολη ζαχαροπλαστική. Γι' αυτό κάποια στιγμή χάνεται και η τεχνική. Σαφώς υπάρχουν πάρα πολύ καλοί νέοι ζαχροπλάστες και υπάρχουν και καλά ζαχροπλαστεία.
Αλλά το μαζικό αυτό, τα παλιά ζαχροπλαστεία που δεν υπήρχαν τα μείγματα, που ήταν ατόφια κρέμα γάλακτος, που είχαν το βούτυρο, πέντε υλικά, αλλά καλά, φτιάχνανε γλυκά με ψυχή. Α, το πιστεύεις αυτό. Ναι, βέβαια, το πιστεύω πάρα πολύ καλά. Με ψυχή φτιάχνανε και βλέπεις ότι δεν είχαν και διάρκεια ζωής πολύ Ή τα κόκκ, όλα αυτά δεν ξέραν να τα φτιάξουν με χημικά Τα κάνανα τόφια Και εγώ άνοιξα το μυαλό μου πολύ από συνταγές, από την παράδοση και από σπιτικές συνταγές Απλώς στις σπιτικές συνταγές που έχουν πολλή ψυχή Πρέπει ένας επαγγελματίας, ένας αχροπλάτης να τις κωδικοποιήσει Να βγάλει με τη χούφτα όσο πάρει το μάτι, όσο σηκώσει Αυτό στον πόρο μου γίνεται Μου πέτυχε το γλυκό σήμερα Δεν μου πέτυχε το κέικ Αυτό δεν μπορεί να το πει ένα ζαχαροπλάστη Μια φορά μπορεί να του αποτύχει σαφώς Και ξέρει γιατί του απέτυχε Αλλά δεν μπορεί να το λέει σήμερα μου πέτυχε το κέικ Και αύριο δεν μου πέτυχε Οπότε ο ζαχαροπλάστης είναι υποχρεωμένος να το κωδικοποιήσει Αυτές όλες τις συνταγές
Έχεις επίγνωση ότι γράφεις ιστορία Δεν το λέω βαρύγδουπα Εννοώ ότι είσαι η συνέχεια των ανθρώπων που κάνουν αυτή τη δουλειά Ανανεώνεις, αναμορφώνεις το επάγγελμα Αλλάζεις τη γεύση Ναι, αυτό το κάνω συνέχεια Με το δικό μου μονοπάτι, μονόδρομο σου λέω Γιατί εμένα μ' αρέσει να παίρνω ερεθίσματα Γιατί με τις γαλλικές σχολείς Να παίρνω από την Ανατολή, να πάω από τη Δύση Να παίρνω από την Αφρική, παντού Και να το κάνω δικό μου Μ' αρέσει πάρα πολύ Να φανταστείς μικρός όταν ξεκινούσα τη ζαχαροπλαστική Δεν υπήρχε Google, δεν υπήρχε τίποτα, δεν υπήρχαν σχολές Πήγαινα στα περίπτερα τότε στη Πλατεία Αμερικής Είχε ένα πολύ ωραίο βιβλίο που είχε και ξένα περιοδικά Από όλες, γερμανικά ό,τι μπορείς να φανταστείς Και βλέπω ένα αγγλικό απ' έξω Και έλεγα τι φρούτο είναι αυτό, ακτινίδιο, δεν υπήρχε ακτινίδιο Τα αγόραζα, η βιβλίο σου ειδικό πήχε Και πριν ένα λεξικό Έβαζα μία μία λέξη Τη μετέφραζα Και έκανα τον συνειρμό πως μπορώ να Ανακατέψω όλα αυτά τα υλικά Να τα ενώσω
Να κάνω τη μετάφραση μόνος μου Αυτό είναι πολύ δουλειά Αλλά πρέπει να το αγαπάς Στέλιο πόσο δύσκολο ήταν Για έναν νέο άνθρωπο Να φέρει μια νέα κουλτούρα Και σε δύσκολες συνθήκες Είπες ότι όταν ξεκίνησες τίποτε δεν ήταν ρόδινο. Πολύ. Τίποτα δεν ήταν ρόδινο. Είχα την αισιοδοξία αυτή του νιώτης, ξέρεις, τη χαρά. Και είχα και από πίσω μου στην Κωνσταντινόπολη ένα πατέρα ο οποίος είχε καταστραφεί πολλές φορές με τους διώγμους με το ένα με το άλλο. Παρόλα αυτά με βοήθησε όσο μπόρεσε.
Δεν ήταν ούτε εκατομμυρίουχος, ούτε είχε τα μέτρη, τα λεφτά. Να προσπαθεί να μου ανοίξει ένα μαγαζί. που ήμουν 22 χρονών και τότε το τόλμησα και λέω ok θα το κάνω για μένα απλά διαμερικής έλεγα αυτό το όραμα που έχω που θέλω φρέσκα φρούτα γιατί κάναμε τις στάρτες στο Χίλτον το οποίο βάζαμε φρούτα από κονσέρβα εγώ ήθελα φρέσκα φρούτα ήθελα μια ωραία σοκολάτα και ήθελα ένα ζαχαροπλαστείο να είναι πολύ μήνυμα στην εποχή να μην έχει πολλά πράγματα γιατί τα τότε ζαχαροπλαστεία είχαν κούκλες ελγρέκο Ήχαν κάτι γυάλινα Πλαστικά λουλούδια Εκείνα τα ποτά που παίρνανε Τα ποτά που ήταν με βερμούτ Με την κορδέλα από πάνω Είχαν όλα τα ταρτάκια εκτός ψυγείου Με τα φρουίγλα σε Δεν ήθελα κάτι τέτοιο Και σκέψιμουνα 22 χρονών Και λέω πού να το κάνω αυτό Άκου για το κολονάκι Ότι είναι μια ακριβή περιοχή Και λέω μάλλον αυτό θα το υποστηρίξει αυτή η περιοχή Είχα ενστήκτο και ξεκίνησε ο δρόμος μπρος στο κολονάκι και εκεί για ένα χρόνο τα είδα όλα.
Και από την καλή και από την ανάποδη. Ακριβώς. Εκεί μέτρησες και αποτυχίες δηλαδή. Όχι αποτυχίες, ακριβώς οικονομικές αποτυχίες. Στο ξεκίνημα ήταν πολύ δύσκολο γιατί το να βρω μαγαζί ήταν πάρα πολύ δύσκολο. Δεν υπήρχαν και μαγαζιά τότε που όλα τα γκαράς, τα πάρκινγκ και τα ισόγεια τα κάναν καταστήματα. Ήταν με λάγιστα τα καταστήματα Καταρχήν μου ζητούσαν χρυσές λίρες για εγγύηση Ποιος είσαι εσύ πιτσιρικάς Και τι θέλεις εδώ Το 82 Γιατί 83 άνοιξα 82 Μιλάμε για 40 τόσα χρόνια πριν Και βρίσκω ένα υπόγειο Στην Αναγνωστόπολου Και μου παίρνουν και έναν αέρα τότε Κοίτα με πολύ μικρό Έψαχνα εργαστήριο να το κάνω αλλού Βρήκα στο Αμπελοκύβους το νοικιάζω και μετά δεν μου δίνουν άδεια υγειονομικού το ξενοικιάζω και βρίσκω άλλο φορτηγό δεν είχα δεν είχα την οικονομική ανεσύναχο και φορτηγό και δεν ήξερα πως θα εξελίχθη η δουλειά και με βοηθούσε η αδερφή μου η μητέρα μου που έρχονταν από Κωνσταντινούπολη και άνοιξα το εργαστήριο και σε πληροφορώ από την πρώτη μέρα που άνοιξα
βλέπανε τις τάρτες με φρέσκα φρούτα γιατί έψαχνα Ό,τι φρούτα μπορείς να φανταστείς Και βρήκα ακτινίδιο στο κολονάκι Και ερχόντουσαν και μου λέγανε Γιατί βάζετε ντομάτα φρούτα Το ακτινίδιο είναι μελιτζανάκι Δηλαδή Έκανε ουρά αυτό το μαγαζί Με αγκάλιασε πολλή νεολαία Πάρα πολλή νεολαία του κολονακίου Παρακάτω έμενε η Μελίνα Μερκούρη Δύο νούμερα παρακάτω Ερχότανε Ακούστηκε πάρα πολύ το μαγαζί Και άρχισε βέβαια ο τύπος ότι ένας νεαρός αλλάζει τη γεύση της Αθήνας το 1982.
Μετά από εκεί δεν το παράτησα και προσπαθώ να το εξελίξω όσο μπορώ. Μια Κυριακή από τη ζωή του Στέλιου Παρλιάρου. Είναι ζαχαροπλάστης. Ο πιο διάσημος Έλληνας ζαχαροπλάστης. Όχι, υπάρχει άλλος σαν εσένα. Α, δεν το ξέρω, κόσμος θα το πει. Εντάξει, εγώ πάντως δεν ξέρω κάποιον άλλον Δηλαδή η ζεχαροπλαστική στην Ελλάδα είναι συνώνυμη Ναι, αυτό το είπε πρόσφατα και ο γαστρονόμος, είναι το πριν και το μετά Ναι, αλήθεια είναι όμως Ναι, γιατί άλλαξα τα δεδομένα το 1982 και νομίζω είναι συγκινητικό για μένα η απίχυση που έχω Δεν διέχομαι την απίχυση που έχω με τον κόσμο και η λατρεία του μετά από 44 χρόνια ακόμη να κάνω εγώ πράγματα και να με ακολουθεί ο κόσμος.
Είναι πάρα πολύ συγκινητικό. Εγώ έτσι το βλέπω. Το καταπληκτικό είναι ότι παραμένεις στην πλευρά της νεωτερικότητας. Ναι, και ακόμη νέοι με ακολουθούν και ακόμη και τα πιτσιρίκια, τα μικρά παιδιά. Στέλιος ποιος ήταν ο παππούς σου? Ο παππούς μου, της μητέρας μου πατέρας που τον έχασε τεσσάρο χρόνο. και οι αδελφοί μου πήρε της γιαγιάς μου το όνομα που τη λάτρευα, της μαμάς μου.
Δηλαδή και οι δύο έχουμε τα ονόματα από τη μητέρα μου την πλευρά. Ενώ συνήθως συμβαίνει το αντίθετο. Ναι, αλλά επειδή ο πατέρας μου ποτέ δεν ήταν, αν και πολίτης, ποτέ δεν είχε αυτά τις νόρμες του να πει αυτό και εκείνο, δεν ήταν καθόλου ανατολίτης. Και ένα ακόμη θα σου πω που ήταν από μικρό, σου λέω πάλι πολίτης και δεν ήτανε και κανένας που έβγαλε πανεπιστήμιο σχολείο, ήταν πολιτισμένος και πολύ διάβαζε και αυτοδίδακτος και για την επιστήμη, για όλα τα πράγματα και ήταν και άθεος, παρόλα που ήταν πολίτης δηλαδή η μητέρα μου ήταν αδάξει θρήσκα όσο μπορούσε να ήταν σαν πολίτης, αλλά δεν είχαμε αυτή την ιστερία μέσα στην οικογένειά μας και πάντα μου λέγε ο πατέρας μου τι σου λέει η συνειδησία σου μου λέει θεός δεν υπάρχει παρότι στο ζαχαροπλαστείο κατά καιρούς έχεις και ένα μανουάλι Κοίταξε, εγώ πήρα και πάντα Σκέφτομαι τα λόγια του πατέρα μου Και μεγαλώνοντας κατάλαβα ότι έχει δίκιο Δεν τα έχω καλά με την θρησκεία Γιατί μπορούσα να γεννηθώ Να ήμουνα Τούρκος και να ήμουνα Μουσουλμάνος
Μπορούσα να γεννηθώ στην Ιαπωνία Και να ήμουνα Βουδιστής Δεν μου λέει τίποτα Και όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μου Τα έχω σκεφτεί πάρα πολύ εδώ Αλλά μ' αρέσει πάρα πάρα πολύ όλες οι θρησκείες, η φιλοσοφία τους, οι εκκλησίες πάρα πολύ μ' αρέσουν, το μυστήριο, οι καθολικές, πάρα πολύ. Και σαν σύμβολο μ' αρέσει πάρα πολύ ο Σταυρός.
Έχεις ανακαλύψει ποιος ήταν αυτός ο πρώτος άνθρωπος που σκέφτηκε να κάνει ένα γλυκό και για ποιον λόγο μπορεί να το έκανε. Καταρχήν έχουμε το γευστικό μας κάλυκα που έχει την ανάγκη του γλυκού. Δηλαδή το μέλι υπήρχε. Υπήρχαν γλυκαντικές ουσίες που ο κόσμος της είχε ανάγκη να θρέφεται με γλυκό. Και αν υπολογίζουμε τουλάχιστον 4.000 χρόνια πριν φτιάχνανε γλυκά.
Με αυτά τα υλικά που είχαν τότε. Είχε την ανάγκη ο κόσμος να θέλει ένα γλυκό. Και τώρα δεν παθαίνουμε υπό γλυκεμία. Πολύ μεγάλη, ειδικά τα απογεύματα. Άρα δεν ήταν μια εμπορική ανάγκη να στηθεί δηλαδή μια βιομηχανία που να παράγει γλυκά για να πουλάει κάποιος και κάτι ακόμη Ήταν ανάγκη σωματική Ήταν ανάγκη σωματική και αυτή την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκε και έγινε και εμπορικό δηλαδή αρχίσανε να πολλάνε οι πολιτές ίσως τότε οι καραμέλες ή με γλυκαντικές ουσίες ή μέλι που κάνανε μαντολάτα και σιγά σιγά μπήκε στο εμπόριο.
Έχω δει να φτιάχνεις καραμέλες, μπισκότα, εκείνο το κορμό της γιαγιάς, να φτιάχνεις κέικ, να φτιάχνεις λεμονόπιτες, να φτιάχνεις προφιτερόλ. Τα πάντα. Τα πάντα φτιάχνεις. Αυτό που σου αρέσει να φτιάχνεις περισσότερο όμως ποιο είναι. Είναι τα κέικ. Τα κέικ και τα πράγματα που δεν μ' αρέσει πολύ του φούρνου, δηλαδή αυτά που είναι τώρα της μόδας, κρουασάν και δεν έχω ασχοληθεί.
Ούτε τα παγωτά μ' αρέσουν. Μ' αρέσουν σαφώς οι κρέμες, η χυμία στις κρέμες, η σοκολάτα να ανακατέψεις, η βανίλια μ' αρέσει. Αλλά αυτά που μ' αρέσουν είναι τα σταθερά υλικά που περιέχουν αλεύρι, δηλαδή τύπου τσουρέκι ας πούμε ή παραλλαγές από κέικ. Πισκότα, αυτά μ' αρέσουν πάρα πολύ. Αυτά, όταν λες σε έναν άνθρωπο μία συνταγή και τη φτιάχνει, πιστεύεις ότι ακόμη κι αν την ακολουθήσει κατά γράμμα θα είναι το ίδιο με τη δική σου?
Το πιστεύω, γιατί υπάρχει ένα κοινό, μία μερίδα ανθρώπων που πραγματικά τα πετυχαίνει και μου το λέει με ενθουσιασμό. Και υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων που λέει ότι κάτι τους κρύβει. Σε ενδιαφέρει να ακολουθήσει κάποιος τη συνταγή σου και να κάνει κάτι που του προτείνεις ή να ευχαριστηθεί τη δική σου συνταγή από τα δικά σου χέρια.
Και τα δύο μου αρέσει. Και τα δύο. Εμένα είναι χαρά μου κάποιος να πετύχει ένα γλυκό και να τον δω και να μου πει. Μου πέτυχε και κάθε χρόνο φτιάχνω τις κουραμπιέδες, φτιάχνω κάθε χρόνο τα μελομακάρονα, φτιάχνω κάθε και μπράβο και τα λοιπά. Κοιτάξτε, νομίζω δεν θα ήμουν τόσα χρόνια αγαπητός ή να έχω τόσο κοινό αν δεν πετύχαιναν οι συνταγές.
Έχεις social, έχεις ακολούθους στο instagram, στο facebook. Πάρα πολλούς, ναι και στο facebook. Facebook δεν ασχολούμαι κάποια στιγμή, ασχολήθηκε μια κοπέλα αλλά εντάξει δεν τρελαίνομαι πολύ με τα media. Έχω instagram αλλά μπορεί να ανεβάσω ένα γλυκό, να ανεβάσω ένα τοπίο. Ούτε ζεις για να φτιάξεις κάτι και να το ανεβάσεις ώστε να το επικοινωνήσεις Όχι, όχι, όχι γιατί δεν μου αρέσει κιόλας ειδικά έτσι όπως έχουν εξελιχθεί Γιατί τώρα πέφτουν και πολλές συνταγές και πολλά αγγλικά που είναι με AI Το οποίο γι' αυτό και λέω στον κόσμο ότι μην τα βλέπετε αυτά και στους νέους Και θέλετε να αντιγράψετε γιατί το Instagram δεν έχει γεύση Πρέπει πρώτα να το γευτείτε, να το φτιάξετε, να δείτε αν είναι ωραίο και μετά να βάσετε το.
Ο καθένας κάνει μια συνταγή, τρώγεται. Στέλιο, εκτός από ζαχαροπλάστης είσαι και επιχειρηματίας. Είσαι όμως και καλλιτέχνης γιατί δεν είναι κάτι απλό να φτιάξεις νομίζω το σχήμα μιας τούρτας, ένας πισκότου. Το καλλιτεχνικό γιατί μου αρέσει πάρα πολύ η αισθητική. Ασχολούμαι με όλα, ό,τι έχει να κάνει με την αισθητική του καταστήματος.
Με τα κουτιά, με τι θα σκεφτώ για κάθε χρόνο. Με όλα αυτά ασχολούμαι προσωπικά εγώ. Και μ' αρέσει πάρα πολύ. Δηλαδή κάνω και το γραφίστα πώς να σου πω. Είσαι ένα μπραντ και έχεις στήσει μόνος σου αυτό το μπραντ. Δεν είχες κανέναν να σου δώσει μια συμβουλή ή να σου πει «Α, κάνε αυτό, δοκίμασε κάτι άλλο και αυτό μπορεί να πουλήσει».
Όχι, γιατί όποιος μου το έκανε και τον άκουσα, αποτύχα. Α, ναι. Απέτυχα, ναι. Πότε συνέβη αυτό Κοίτα πολλές φορές έχει συνέβη που έχω ακούσει Τώρα πια δεν ακούω κανένα Εγώ είχα κάνει το 82 τα φρέες που έγιναν Αυτό που έγιναν κτλ Κάποια στιγμή πέρασα μια δεκαετία πολύ δύσκολη Με οικονομικά γιατί ήμουν πιτσιρίκι Και δεν με ενδιαφέρει ο κόσμος Οι πρώτοι ήλοι να είναι πάρα πολύ καλοί Και κάποια στιγμή δεν ήξερα ότι πρέπει να πληρώνω φιβία Δεν είχες ένα λογιστή Είχα, αλλά ο λογιστής δεν είναι ο καλύτερος.
Τελώς πάμε. Τα ξεπέρασα όμως. Και εκεί πολύ ψύχρεμα, χωρίς να πάω ούτε να πάω σε ψυχολόγο. Τα ξεπέρασα. Και όταν αποχώρησα από αυτό το όνομα, είναι σαν να μου ήρθε ο ήλιος. Πώς να σου πω. Το φτιάξα το 1982. Μετά από 10 χρόνια έφαγα πολύ αστούκι. Και το 2004, μετά από αρκετά χρόνια, το εγκατέλειψα. Και λέω, δεν θα ξανακάνω ποτέ μαγαζί.
Θα ασχοληθώ με άλλα πράγματα Θα γράφω βιβλία Με τα περιοδικά ήρθα στο γαστρονόμο Στην καθημερινή Μετά από την καθημερινή θα κάνω μαθήματα Ήταν και ο πρώτος που έκανα μαθήματα Έχανα όραμα να κάνω κάτι διαφορετικό Και όταν προέκυψε η τηλεόραση Ακριβώς την ίδια χρονιά Το 1998 Ήμουν διακοπές στην Κρήτη Και μου έρχεται πάλι ένα κλικ Και λέω θα κάνω μαγαζί Αλλά θα είναι τελείως διαφορετικό αυτό το μαγαζί που θα κάνω Από ένα ζαχαροπλαστείο μέχρι τώρα που είχα Και το έκανα μαζί με την τηλεόραση Και νομίζω ότι εδώ και 18 χρόνια είναι το πιο πετυχημένο μου μαγαζί Γιατί από πάνω έχει ένα τελείως διαφορετικό κόνσεπ Συνέχεια εξελίσσεται Έχει αλλάξει πολύ από τον καιρό που άνοιξε Και αυτό το ίδιο το μαγαζί Σου λέω ένα μεγάλο που είχα από φίλους Άνοιξε ένα ακόμη, άνοιξε ένα ακόμη και εγώ δεν το ήθελα, είχα ένστικτο αυτό σου λέω, άκουσα άλλους και την πάτησα Ναι Να ανοίξω την Κηφισιά, λέω την Κηφισιά την έχω ξαναδοκιμάσει στο παρελθόν, δεν μου πάει την Κηφισιά, δεν τη θέλω
Βρε άνοιξε, βρε άνοιξε, ήταν και ο Χριστόφορος Πέσκιας τότε που είχε μαγαζί πολυφίλος Βρε έλα άνοιξε, άνοιξε και ανοίξω την Κηφισιά που ήταν το ωραιότερο μαγαζί που έχω κάνει αρχιτεκτονικά Αυτό είναι αλήθεια. Γιατί πήρε και βραβείο από την Αμερική, αρχιτεκτονικό. Ήταν ένα όνειρο μαγαζί, γιατί είχα βάλει και την ψυχή μου εγώ με τον αρχιτεκτόν πολύ φίλος και του είπα το θέλω έτσι ένα παλιό γαλλικό χώρο.
Κι όμως το μαγαζί αυτό στην αρχή πήγε και μετά δεν πήγε. Ήταν πανάκριβο, λειτουργικά έξοδα και λέω δεν θα με καταστρέψει για άλλη μια φορά και το έκλεισα. Αλλά άκουσα τους άλλους. Το ενστικτό μου έλεγε μην το ανοίξεις στο μαγαζί Και επιτυχίες και αποτυχίες Πάνε μαζί αυτά Αυτά είναι πάρα πολύ καλό γιατί είναι μάθημα ζωής Γιατί ας πούμε εγώ με τα οικονομικά δεν τα πήγαινα καθόλου καλά Και τώρα πλέον επειδή είμαι και επιχειρηματίας αναγκαστικά Σαν να έχω βγάλει σωλείο και προσπαθώ να μην κάνω λάθη Καταλαβαίνεις Οπότε από τα λάθη σου μαθαίνεις Γιατί δεν είναι όλα ρόδινα Και αν είναι και όλα ρόδινα είναι και ανούσια η ζωή Εγώ και που δεν κοιμάμαι, ονειρεύομαι να δημιουργήσω γλυκά, να κάνω αυτό, να κάνω εκείνο, να το κάνω έτσι.
Και όταν με πιάνει η κυστερία, σηκώνομαι και πιο νωρίς και αρχίζω και σκέφτομαι και θέλω να πάω στο εργαστήριο. Ποιο είναι το μεγαλύτερο κοπλιμέντο που σου έχουν κάνει ποτέ, το θυμάσαι, ή το μεγαλύτερο ευχαριστώ που σου έχει πει κάποιος. Κοίταξε, δεν μπορώ να θυμηθώ γιατί πάντα μου λένε ένα κοπλιμέντο Αισθάνομαι λίγο, ας πούμε, που μου λένε ο εθνικός μας ζαχαροπλάστης Ξέρεις, κάπως αισθάνομαι λίγο περίεργα Σιλώνεις λίγο Όχι, κοντένω Δεν την ψώνησες ποτέ Ποτέ, ποτέ Να πεις Όχι, ποτέ, ποτέ, ποτέ Ένα πράγμα που με ενοχλεί πραγματικά και τώρα λίγο πολύ όταν είμαι και σε πολύ κόσμο Οι φωτογραφίες Δεν θέλω Να έρθει ένα πιτσιρίκι και θα βγάλω Αλλά τώρα έρχεται ο καθένας Να βγάλουμε μια φωτογραφία Η μάστιγα της έλφη Ναι, δεν μπορώ Και ξέρεις τι, είναι και λίγο αγένεια Γιατί όταν σε βλέπουν και μιλάς με κάποιον Και μπορεί να μιλάς και σοβαρά Και σε τραβάνε από το χέρι να βγάλουμε μια φωτογραφία Νομίζω λίγο όλοι είναι αγένεια Αυτό με εκνευρίζει Ένα πράγμα που με εκνευρίζει είναι αυτό
Να βγάλουμε μια φωτογραφία Και όταν πια μου λένε μία μία μία ξανά Κάποια στιγμή λέω παιδιά Δεν βγάζω ποια φωτογραφία Δεν φωτογραφίζομαι Έχω μεγαλώσει δεν βγάζεις φωτογραφία Στέλιο άλλαξες ποτέ την προσωπική σου ιστορία Για χάρη ενός έρωτα έκανες Μια τρέλα Όταν ήμουν μικρός ναι άλλαξα πολύ Όταν λες μικρός Μικρός τα 30 μου 35 μου Επίσης έλεγες και πολύ μικρός Όχι μικρός αλλά ξέρετε Επειδή δούλεψα πάρα πολύ από πολύ μικρός από τα 18 μου μπήκα ειδικά σε αυτό και έκανα στα 23 μου ένα μαγαζί με πολλές ευθύνες έκανα πολύ έντονη ζωή και ερωτική και χήμα και ξέρεις τα νιάτα αλλά μετά τα 30 30 με 40 νομίζω για τον καθένα είναι η πιο καλή ηλικία γιατί έχεις ήδη οριμάσει έχεις περάσει αυτά που έχεις περάσει και αισθάνεσαι λίγο πιο σίγουρος οπότε εκεί νομίζω ότι περνάνε μια φάση όλοι πιο έντονοι ερωτικοί Έκανες μια τρέλα για κάποιον Ναι Τι έκανες παράτησες μια μέρα το Παράτησα το παρελθόν και έβγαινε μέσα σε μια νύχτα Σου βγήκε σε καλό αυτό Ναι σε πολύ καλό μου βγήκε
γιατί με βοήθησε στη δύσκολη περίοδο που πέρναγα τότε και με έδωσε δύναμη γιατί ήμουν έτοιμος στα δύσκολα μου χρόνια τα οικονομικά χωρίς να έχω ψυχολογικά να σηκωθώ και να φύγω από την Ελλάδα και θα ήθελα να πάω στην Ολλανδία που ήταν η ξαδέλφη μου η αγαπημένη μου ξαδέλφη από την πόλη αλλά από μικρή έφυγε και πήγε στην Ολλανδία και έχουμε και την ίδια άποψη και την ίδια αισθητική είναι δύο χρόνια μεγαλύτερη μου μιλάω συνέχεια μαζί της και μου λέει και δεν έρχεσαι στην Ολλανδία ήμουν έτοιμος να φύγω και με αυτόν τον τρόπο δεν έφυγα γιατί το άτομο μου έδωσε πάρα πολύ δύναμη μου έδωσε δύναμη και μου είπε ότι εγώ δεν θα είμαι, θα φύγω κάποια στιγμή είχε φοβερό ένστικτο και όλα αυτά που μου είχε προβλέψει μου βγήκαν στη ζωή πρέπει να νιώθεις τυχερός που το έδωσες ξέρεις τι, στη ζωή μου νομίζω ότι αυτό που λέει το σύμπαν κάποια δύναμη υπάρχει υπάρχει, αυτό το πιστεύω ότι σε κατευθύνει κάτι Στέλιο αναφέρθηκες πολύ στα γεγονότα που καθόρισαν την πορεία του πατέρα σου, του παππού σου
Υπάρχουν κάποιες ιστορικές στιγμές που καθόρισαν τη δική σου προσωπική διαδρομή Ναι, μπορώ να σου πω ότι εγώ το ξεκίνησα, γιατί είναι κάτι πολύ περίεργο μαζί μου Εγώ ξεκίνησα στη χρυσή εποχή Που λένε όλοι του Πασόκ το 82 Ήταν η χρυσή εποχή Που θυμάμαι Το χρήμα έρε Ερχόντουσαν μόνο που παραγγέλνουν Τούρτες του Πασόκ με το σήμα για τα μπουζού Για χιλιάδες ήταν οι τούρτες Έχεις φτιάξει τέτοιες τούρτες Α πήρες με τον ήλιο Τότε έφτιαχνα Τώρα δεν φτιάχνω Τώρα κάνω κατά επιλογή Δεν κάνω τέτοια πράγματα Τότε όμως πιτσιρικά Σε ό,τι μου θέλανε είχα κάνει και τα πορνόγλυκά Που γινότανε θράψη στην Αθήνα Το 89 Τα πορνόγλυκά είχαν κάνει Μεγάλη ιστορία Λοιπόν εκείνη τη χρυσή εποχή Εντάξει πήγα σφαίρα Και συνέχιζε η χρυσή εποχή Και εγώ κάνω μια βουτιά οικονομική Από κακή διαχείριση δική μου Οκ σεβαστό Η αγορά πήγαινε καλά Και όταν άρχισε η κρίση Και έχω ήδη αλλάξει εγώ πορεία μετά τους Ολυμπιακούς, άρχισε η κρίση.
Και εγώ αλλάζω την πορεία μου. Και βγαίνω από τη δική μου την προσωπική κρίση και αρχίσει η ανωδό μου μέσα στην κρίση. Πώς μπορείς να το φανταστείς αυτό. Εντυπωσιακό. Ναι, μέσα στην κρίση έγινε αυτός που έγινε. Δηλαδή το καινούργια μου ξεκίνημα. Δηλαδή η ζωή μου ήταν μια ζωή και είναι επανεκκίνηση. Συνέχεια. Συνεχόμενη επανεκκίνηση.
Αλλά αυτό μου αρέσει πάρα πολύ. Το έχεις φιλοσοφήσει δηλαδή λίγα Ναι όλα τα φιλοσόφω Και γι' αυτό έχω γίνει αρκετά δυνατός Και σκληρός εσωτερικά όχι Είμαι πολύ ευαίσθητος και με τον κόσμο και με όλους Αλλά εσωτερικά αισθάνομαι πολύ δυνατός Και σκέφτομαι δηλαδή ας πούμε Τα έχω πάρα πολύ καλά με το θάνατο Δηλαδή δεν φοβάσαι Καθόλου Και γι' αυτό είμαι καλά Γιατί αν φοβόμουν το θάνατο δεν θα ήμουν καλά και πρέπει να το καταλάβει ο καθένας μας και όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας τα βρίσκω τόσο ανούσια αυτοπεθάνουν όλοι κάνεις τώρα τελευταία αυτή τη συζήτηση να με θάψετε ή να με κάψετε να με κάψετε τώρα μπορώ να φύγω από εδώ το έχω σκεφτεί και να τρακάρω και να σκοτωθώ ελπίζω πως όχι θέλω να σου πω αυτό το ξέρεις ότι το έχω πει κι άλλη φορά την ημέρα που πέθανε ο Παπανδρέου ήταν το 96 εκείνη την ημέρα ήμουν πτώμα και γυρίζουμε από εκδήλωση από το Ξυλόκαστρο κάναμε και κέτεριν τότε και είχα πίσω τους σερβιτρών μου άλλα αυτοκίνητα και είχα ένα μικρό βάν εγώ
με λερωμένα από πίσω και με πιάνει ύπνος στην Εθνική στο Ξυλόκαστρο φεύγει το αμάξι πάει στο απέναντι διάζωμα φεύγει στο γκρεμό και παίρνει τούμπες ξυπνάω εγώ Είχαν σπάσει τα νερά και έρχονται εικόνες από κινηματογράφο ότι θα ανατεναχτεί. Και λέω ξύπνω στέλιο και σύνελθε. Θα δω πού θα σταματήσει το αμάξι. Και κάνει μια τούμπα και σταματάει ανάποδα.
Και τώρα εγώ πώς να βγω. Τρέχουν και τα νερά, ανοίγω την πόρτα που ήταν απέναντι, σκαρφαλώνω, πηδάω και βγαίνω. Μαζευτήκαν από πάνω και φωνάζουν στέλιο, στέλιο. Λέω είμαι καλά, δεν έχω σύμβατα. τρέχω, ανεβαίνω πάνω ήταν κρεμός δεν έπαθε τίποτα από το αμάξι, ήταν τα νερά του ψυγείου και λέω μα μάμι παιδιά πρέπει να πάω κάτω να πάρω την τσάντα μου γιατί έχω μια επιταγή η οποία με είχαν εκλέψει το αυτοκίνητο και είχα πάρει την αποζημίωση την ασφαλιστική μου λένε να πας πιθανά όχι λέω θα πάω να πάρω την τσάντα μου πήρα την τσάντα δεν είχα πάθει τίποτα, απολύτως τίποτα ήμουν πολύ ψυχνός Λέω, λοιπόν, πάμε στο νοσοκομείο.
Λέω, δεν υπάρχει περίπτωση να μην κρατήσουμε το νοσοκομείο. Και πάμε στο νησμό τότε που ήταν τα σουβλάκια ακόμη υπήρχανε. Και βλέπουμε στη λιτόραση πέτανε ο... Ο Μαζρέτης Παπανδρέτης. Ναι. Και εκείνη η μέρα μου έχει μείνει στο μυαλό. Αλλά το αντιμετώπασα πάρα πολύ ψυχανοί. Έχεις δυο ζωές δηλαδή. Ναι, μάλλον. Μια Κυριακή έμποτη ζωή του Στέλιου Παρλιάρου Είναι ζαχαροπλάστης Χρειάζεται να λες τι δουλειά κάνεις Να πας σε μια δημόσια υπηρεσία Και να συμπληρώσεις Μια αίτηση ή κάτι Υπάρχει η περίπτωση Να είναι κάποιος που δεν σε αναγνωρίζει Ναι πολύ σπάνιο αυτό πια Αλλά Για τυπικούς λόγους πρέπει να γράψεις το επάγγελμά σου και να γράφεις ζαχαροπλάστη δεν γράφεις σεφ στην εποχή μου ήταν κακό για την Ελλάδα, για τη Γαλλία τότε είχε μεγάλη αξία το να είναι κάποιος στις Βερσαλίες ή στα Παλάτια να υπήρξε σεφ ή οτιδήποτε ήταν αξίωμα ενώ για την Ελλάδα ήταν τώρα ο γιος μου ζαχαροπλάστης είναι φούρναρης είναι μάγειρας ήταν λίγο υποτιμητικό και βλέπεις τώρα οικογένειες αστικές
θέλουν το παιδί τους να πάει να σπουδάσει στο εξωτερικό, να γίνει ζαχαροπλάστη πετυχημένος ή ένας μάγειρας του έχουν δώσει αξία τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα αλλά απλώς σε αυτή τη χώρα αργούν να έρθουν όλα τα γλυκά είναι ακριβά, εσύ τέλειο ναι, κοίτα, σε κάποια μέρη όπως σου είπα με μείγματα κτλ είναι λίγο υπερτιμημένα γιατί δεν πουλάνε αυτό που τους αξίζει.
Αυτό που δεν τους αξίζει μάλλον, δηλαδή δεν έχουν την αξία της τιμής. Είναι ακριβό, γιατί είναι ακριβά τα υλικά. Τα καλά υλικά και τη σοκολάτα που λες είναι ακριβή. Η τέχνη όταν ακολουθείς μια ζαχαροπλαστική καλή με τέχνη είναι ακριβή γιατί θέλει χρόνο, θέλει προσωπικό. Είναι πολύ τέλεια το γλυκό. Καλύτερα να κάνεις στο σπίτι σου παρά να πας να πάρεις από το σούπερ μάρκιν ένα ετοιμό γλυκό Μεγάλα με δύο υλικά Ένα απλό γλυκό δεν είναι ανάγκη να κάνεις γλυκό πεντάστερο Ο καταναλωτής μπορώ να το πω έτσι όμως μπορεί να διακρίνει τι είναι πραγματικά καλό σε σχέση με την τιμή του Γιατί πολλές φορές ξέρεις λες θα πάω σε μια επίσκεψη να πάρω ένα γλυκό να πάρω από τον μπαρλιάρο ή να πάρω από το ζαχαροπλαστείο που τώρα τελευταία έχει μερικές ουρές γιατί όλοι παίρνουν από εκεί. Καταλαβαίνεις τι λέω.
Ναι, ναι, καταλαβαίνω απόλυτα. Κοίτα, το γλυκό, όπως και το φαγητό, αλλά μιλάμε για το γλυκό, είναι θέμα κουλτούρας και παιδείας και γνώσης. Εμείς δεν έχουμε τόσο πολύ κουλτούρα και γνώση στο γλυκό. Δεν είμαστε Γάλλοι ούτε Ιταλοί. Βλέπεις, οι Ιταλοί υποστηρίζουν την παραδοσιακή τους ζαχαροπλαστική και είναι σεβαστοί, είναι πολύ ωραία.
Εμείς τα πιάνουμε όλα τα πράγματα ότι είναι trendy, ότι είναι μόδα. Ζήσαμε την εποχή του Ντουμπάι. Τσόκολετ. Τι τρέλα ήταν και αυτό. Τρέλα. Το οποίο εγώ είμαι αρνητής σε όλα αυτά τα πράγματα. Όχι το red velvet. Ξέρεις, τα κάνουμε πολύ εύκολα μόδα. Τα ξεχνάμε και πάμε στα παρακάτω. Και δεν πιάνουμε την ουσία να φάμε μια καλή σοκολάτα, να φάμε ένα καλό γλυκό.
Τι είναι της μόδας, αυτό ακολουθούμε. Και ας είναι και κακό το υλικό, ας είναι και πάρα πολύ γλυκό, αλλά δεν μας νοιάζει. Φτάνει να είναι της μόδας. Το ελληνικό παραδοσιακό γλυκό ποιο είναι? Κύριε, το ελληνικό παραδοσιακό γλυκό μου αρέσει πάρα πολύ. Το λέω και στους νέους. Απλώς μπορούν να πάρουν όλα τα παραδοσιακά αυτά που υπάρχουν.
και υπάρχουν και πάρα πολλά τα οποία δεν τους δώσαμε την αξία που πρέπει, να τα, όπως είπα και προηγουμένως, να τα κωδικοποιήσουν, να τα κάνουν με καινούρια τεχνική, να γίνουν ακόμη καλύτερα, να βάλουν καλύτερο υλικό. Παλιά, ας πούμε, υπήρχε στην Ελλάδα πολύ μαργαρίνη, τώρα υπάρχει το βούτυρο που είναι πολύ καλύτερο, να βάλουν βούτυρο.
Ας πούμε ένας ωραίος γαλακτομπούρεκο που είναι με γιος ελληνικό και το λατρεύω. Το μελομακάρονο, το μελομακάρονο έπρεπε να το μάθει όλος ο πλανήτης το μελομακάρονο. Είναι ένα πάρα πολύ ωραίο γλυκό, απλώς πρέπει να γίνει με πολύ καλά υλικά. Το έχουμε βανταλίσει στην Ελλάδα το μελομακάρονο. Βλέπεις, οι φούρνοι το βγάζουν σοκολάτα, το βγάζουν πράσινο, το βγάζουν κόκκινο, το βγάζουν κίτρινο.
Δηλαδή χάνουν την αξία αυτό που δεν κάνουν οι Ιταλοί στα Αγγλικά. Και το βγάζουν και όλες τις εποχές. Και το βγάζουν κι όλες τις εποχές και το βγάζουν κακό προϊόν. Μετά είναι το λατρεμένο κέικ, νομίζω ότι είναι πάρα πολύ λατρεμένο, είναι φανουρόπιτες. Εγώ βγάζω πολλές παραλλαγές, δεν τις λέω φανουρόπιτες, όλο το χρόνο γιατί είναι με ελαιόλαδο, δεν έχει αυγά για κάποιον που έχει πρόβλημα, το κάνουμε αμύγδαλο αντί με αλεύρι.
Γίνονται τόσο ωραίες παραλλαγές και εξελίσσεις ένα γλυκό και δεν τους δίνουμε αξία. Υπάρχουν πολύ ωραία ελληνικά γλυκά Είπες για τους Ιταλούς τώρα Οι Ιταλοί έχουν να επιδείξουν το τυραμισσού Εμείς δεν έχουμε ένα αντίστοιχο τέτοιο γλυκό Δηλαδή που μπορεί να το φτιάχνει Μια οικογένεια της Κυριακές Εκτός από τα γλυκά του κουταλιού Το μπακλαβά εντάξει είναι ανατολίτης Αλλά είναι ένα ρεβανί Αυτά τα γλυκά που είναι πάλι κέικ Ναι το γαλακτομπορέκ είναι ένα θαυμαστό γλυκό κανταήφι εντάξει έχουν επιρροές από την Ανατολία αλλά ήταν και 400 χρόνια ήταν μια οικογένεια σωστά κατάλαβες ας πούμε εντάξει και ήταν και η Αυστροουγκαρία που είχε μεγάλη παράδοση ήταν μια χώρα κρατάντης παραδόση και εμείς είχαμε τους Τούρκους 400 χρόνια μάθαμε πολλά πράγματα από αυτούς αυτά δεν τα διατηρούμε και δεν τους δίνουμε την αξία που πρέπει υπάρχουν γεγονότα που διαμορφώνουν Μορφώνουν την εξέλιξη του γλυκού Ή πώς εξελίσσεται το γλυκό μέσα στα χρόνια Η σύνδεσή του με τον άνθρωπο
Πώς αλλάζει Κοίτα αλλάζει γιατί Σου είπα ότι αλλάζει πάρα πολύ η τεχνογνωσία Στα γλυκά Δηλαδή παλιά ήταν παρεξηγημένη κατάψυξη Στα γλυκά Τώρα για εμάς τους ζαχαροπλάστες Το 90% των γλυκών είναι ότι καλύτερο η κατάψυξη Και μιλάω ότι η κατάψυξη επαγγελματική που είναι το shock freezer το blast sealer δηλαδή φτιάχνεις ένα γλυκό, μια κρέμα στείνεις μια τούρτα το περνάς από αυτή την ψήξη που είναι σε 10 λεπτά στο κατεβάζει και στο πιτάνι πέτρα και μετά το βάζεις στη συντήρηση, η κατάψήξη οπότε αυτό είναι φρεσκότατο όταν το βγάλεις το διακοσμήσεις και το βάζεις στη βιτρία του ζαχαροπραστείου αντί να το φτιάξεις το γλυκό και να το έχεις μια εβδομάδα στο ψυγείο και θα λιωθεί εκεί. Δηλαδή έχουν άλλαξει τόσο πολύ οι τεχνικές και η τεχνογνωσία και τα θερμόμετρα τα φανταστείς παλιά με ξέραμε τις θερμοκρασίες αλλά τις μετρώσαμε με τα χείλη σαν τον πυρετό ή την καραμέλα με το δάχτυλο και κρύο νερό. Αυτά τα έχω περάσει όλα τα στάδια και μ' αρέσει πολύ δηλαδή έχω να πω στους νέους
που δεν τα ξέρουν και πρέπει να τα μάθουν Εγώ τα διάβαζα και τα μάθαινα παράλληλα. Απλώς έχει εξελιχθεί. Έχουν βγει πολλές πρώτες ύλες. Έχει γίνει η παγκοσμιοποίηση που πλέον εισαγωγή από τροπικά φρούτα ή από πρώτες ύλες που δεν παράγει κάθε χώρα τις έχουμε στα χέρια μας. Και υπάρχουν και τα σημεία που γεννάνε συνταγές και τεχνοδομσία όπως είναι στη Γαλλία, που αυτοί είναι πρεσβευτές.
Αλλά το θέμα είναι να τα πάρεις αυτά, αλλά να τα κάνεις δικά σου. Να πάρεις όλη αυτή την τεχνική ή μία συνταγή Εγώ διαβάζω πάρα πολλές συνταγές Αλλά την αλλάζω Δεν μπορώ να είμαι κόπια ότι κάνει ο ένας να το κάνω κι εγώ Ανοίγει το μυαλό σου Δικές σου συνταγές εφευρίσκει Πολλές, πάρα πολλές Και μου αρέσει πάρα πολύ αυτό Έχεις παρακολουθήσει φαντάζομαι ότι στο instagram Σκρολάροντας Θα δεις τουλάχιστον 50 συνταγές Στα δύο λεπτά 100, ναι βέβαια Με τρία υλικά, με δύο υλικά το κέικ με την μπανάνα αυτά δεν τρώγονται με ένα-δύο υλικά δεν τρώγονται αυτό μπορείτε να το κάνετε γρήγορα το άλλο θα το κάνετε γι' αυτό σου λέω δεν έχει γεύση το Instagram πώς επιβιώνεις όμως απέναντι σε αυτή τη λέλαπα γιατί είναι μία λέλαπα μία λέλαπα ναι γιατί έχω το δικό μου μονοπάτι το δικό μου κοινό το οποίο το έχω κτίσει στο μαγαζί που είναι ένα μικρό μαγαζί μία μπουτίκ έχει τη δουλειά του με ένα δικό του κοινό που ξέρει τι θα πει γλυκό με σέβεται, ξέρει που θα φάει ποιότητα
και επειδή πλέον στο κολονάκι τώρα έχουμε πάρα πολλούς ξένους έρχονται πάρα πολλοί ξένοι και είναι ενθουσιασμένοι Δεν έχει έρθει κάποιος στο ζαχαροπλαστείο να σου ζητήσει κάτι παράλογο Πάρα πολύ και είναι κρίμα όχι κρίμα, είναι κρίμα για αυτούς αν τύχει και είμαι μέσα γιατί κνευρίζομαι Τι μπορεί να ζητήσουν δηλαδή Μπαίνουμε μέσα γλυκά χωρίς ζάχαρη.
Λέω σε ζαχαροπλασίω και κάτι. Ναι, γιατί υπάρχει και το άλλο όμως, ότι η ζάχαρη διανύει την πιο ένοχη περίοδο στην ανθρωπότητα. Μην μου πεις όχι. Δεν θα σου πω όχι. Είναι ο δολοφόνος. Ναι, αλλά το τι γλυκά τρώει σε σκευάσματα ο κόσμος και δεν διαβάζει τα μικρά γράμματα και το τι χημεία, αυτό δεν το ξέρει. Ή τα vegan ή τα light προϊόντα είναι τα χειρότερα για τον οργανισμό που έχουν 800 ε.
Εγώ τι παράγω δεν έχει ένα ε επάνω. Έχει μία ζάχαρη. Μία τούρτα ας πούμε. Στη σοκολάτα δεν βάζω ζάχαρη. Ότι η ζάχαρη έχει σοκολάτα. Να έχει ένα 10% ζάχαρη. Στο κομμάτι πόσο ζάχαρη θα φας. Παλιά. Δεν μπορείς να φανταστείς τι άκουγα όταν έκανα τα μαθήματα από το 2000. Έβαζε ας πούμε 10 κρόκους αυγού στην κρέμπρουλε ή 10 αυγά.
Α πάρα πολλά αυγά θα τα μειώσουμε Λέω συγγνώμη Θα κάνουμε ένα γλυκό το οποίο βγάζει 12 μερίδες Και έχει 10 αυγά Αν το διαιρέσετε πόσο αυγό θα φάτε Τώρα έλα που είναι τις μόδες Τα αυγά Τα που ενοχοποίησαμε βέβαια Δεν κάνουν χολυστερίνη Τώρα είναι κάθε πρωί αυγό με ευωκάτο Α ναι σωστά έχεις δίκιο Δεν ήξερα όμως ότι υπάρχει αυτά γλυκά Έχουν κατηγορήσει πάρα πολύ Το βούτυρο Τώρα όλοι βούτυρο και κατηγορούν τη μαργαρίνη Καταλάβες είναι τόσες μόδες Αλλά εγώ είμαι προεσβευτής πάντα στην πρώτη ύλη Και είμαι κάθετος Δηλαδή όταν μπαίνουν στο μαγαζί και μου λένε Α το παιδί μου ξέρω εγώ είμαι ζαχαρόπαστα Και αυτά θα του δώσει ζαχαρόπαστα να φάει Όχι βέβαια ό,τι χειρότερο είναι Μες στη ζάχαρη Και είναι και χημικό Ή βίκα αγγλικά Δεν κάνω βίκα αγγλικά έχει άλλο ζαχαροπλαστείο παρακάτω που μπορείτε να πάτε να πάρετε βίγκα.
Εμένα δεν μου αρέσουν πολύ τα γλυκά-γλυκά, μου αρέσει η πικρή σοκολάτα. Το κοινό μου που έρχεται έχει εκπαιδευτεί σε αυτό που θα πάρει την πικρή σοκολάτα, την καλή γεύση, ας πούμε το φιστί και γίνης το χρησιμοποιώ από τον καιρό που ξεκίνησα. Κανένας δεν του έδινε σημασία. Τώρα με την Dubai όλος ο κόσμος μη διπράσινο τρώει φιστί και γίνης.
Υπάρχει ένα χλικό που μπορεί να ενώνει πολλούς διαφορετικούς πολιτισμούς. Η σοκολάτα. Η σοκολάτα. Ναι, αλλά ξέρεις και κάτι. Σε αυτούς τους λαούς που παράγουν τη σοκολάτα, που είναι πολύ φτωχοί, είναι στον σημερινό γενικότερα, στον πλανήτη, Βραζιλία, Μεξικό, σε φτωχές περιοχές, δεν έχουν δοκιμάσει. Τα παιδιά που μαζεύουν τους καρπούς δεν έχουν δοκιμάσει ποτέ σοκολάτα.
Γιατί όλοι αυτοί οι καρποί φεύγουν, πηγαίνουν στην Ευρώπη ή οπουδήποτε και γίνεται η σοκολάτα. Και αυτά τα παιδιά δεν έχουν δοκιμάσει, εκτός από το να βλέπουν τα φασόλια ή τον καρπό στο δέντρο. Όπως με τη βανίλια, στη Μαγαρασκάρια ας πούμε που είναι η μεγαλύτερη παραγωγή. Οι άνθρωποι παίρνουν ένα μεροκάμα το ψίχουλα για να φεύγει η βανίλια και να πουλιαίται πανάκριβα στην Ευρώπη και στις άλλες πλούσιες χώρες.
Πώς προσπερνάς αυτές τις πληροφορίες όταν φτιάχνεις γλυκά και χρησιμοποιείς βανίλια και σοκολάτα Είναι λυπηρό Δεν το σκέφτεσαι όμως εκείνη τη στιγμή Εκείνη τη στιγμή όχι δεν το σκέφτεσαι τώρα που το συζητάμε πάντα το σκέφτεσαι Και πάντα προσφέρεις είμαι άνθρωπος που είμαι πολύ δοτικός και πάντα προσφέρω ό,τι έχω ή γλυκό είναι αυτό δεν πετάω ποτέ Πάντα κοιτάω ή θα μου μείνει δεν θα ξεχάσω τότε με το COVID που ετοιμάζαμε πάρα πολλά τύπου πανετώνε πασχαλινά και τσουρέκια και είχαμε κλείσει και φώνοξα και τα δώσαμε σε πάρα πολλά νοσοκομεία, οι αυγουλάκια, σοκολατένια, τα πήγαμε στους άστεγους.
Δεν θέλω να πετάω τίποτα. Περισσεύουν γλυκά. Κοίτα, όχι ελάχιστα γιατί έτσι όπως το κανονίζουμε πλέον και επειδή το κατάστημα που έχω το 80% των γλυκών είναι αυτά που λέμε travel cake, τα γλυκά που ταξιδεύουν που έχουν διάρκεια ζωής όπως είναι κέικ που μου τα αγαπάω, πισκότα, σοκολάτες που έχουν διάρκεια ζωής οπότε παράγουμε τόσα που μέσα στην εβδομάδα θα φύγουν.
Τώρα τα γλυκά ψυγείου είναι καθημερινά Είναι μικρότερη ποσότητα Το οποίο όχι δεν μένουν Και αν μείνουν τα δίνω στα παιδιά Γιατί τώρα δύο-τρία γλυκά που να τα στείλεις Σε ένα ίδρυμα δεν μπορείς Αλλά κατά καιρούς όταν κάνουμε φωτογραφίσεις Γιατί τα κάνω πάντα αληθινά τα γλυκά Σε περιοδικά ή παραγωγές Όλα αυτά έρχονται και τα παίρνουν από ιδρύματα Για να τα μοιράσουμε τα γλυκά Κάποιος άλλος αν ήταν τώρα στη θέση μου Νομίζω ότι θα σου ζητούσε μια συνταγή Εγώ δεν θα σου ζητήσω γιατί δεν φτιάχνω γλυκά Θα σου δώσω βιβλική Το μόνο που ξέρω να κάνω είναι ένα κέικ Ακολουθώντας τα ποτήρια ακριβώς Μ' αρέσει αυτό Αν χρειάστηκε να δώσεις μια απλή συνταγή Σε έναν ακροατή μας τώρα, ένα Κυριακή Μασημέρι Μα το φαγητό, ξέρεις υπάρχει πάντα αυτή η διάθεση να φας ένα γλυκό Υπάρχει ένα γλυκό που μπορεί να κάνει κάποιος στο σπίτι του Με κάτι που είναι ταπεινό Βέβαια μπορεί Και με γιαούρτι μπορεί να το κάνει Και σοκολάτα μαζί Αν σου αρέσει η σοκολάτα Μία πλάκα σοκολάτα θα έχει
Φαντάζομαι Μη πετάγεται από το περίπτωμα και την παίρνει Τη λιώνει μία όση ποσότητα είναι η σοκολάτα Θα βάλει μισή ποσότητα γάλα Γιατί το γάλα με τη σοκολάτα Να τα πάνε καλά Είναι σύντροφοι γιατί έχει λιπαρή ουσία Θα τα λιώσει και τα δύο μαζί και θα προσθέσει όσο είναι η σοκολάτα ένα γιαούρτι. Και ξέρεις τι ωραία κρέμα κάνεις.
Α, ναι. Ναι, ένα μέρος σοκολάτα, ένα μέρος γιαούρτι, μισό γάλα. Και μπορεί να βάλει και ξύσμα πορτοκάλι, λεμόνι. Σε πιστεύω, ωστόσο πιστεύω ότι κάποιοι άνθρωποι είναι εξαιρετικά ταλαντούχοι στο να φτιάξουν ακόμη και αυτά τα τρία. Γλυκά, αλλά εγώ όχι. Όχι, και πιστεύω ότι κάποιοι άλλοι είμαστε εξαιρετικά ταλαντοί. Δηλαδή έχουμε δεξιότητα σε κάτι άλλο Το πιστεύεις αυτό Ή είναι μια διαδικασία Ενασχόλησης Δηλαδή αν κάποιος ασχοληθεί κάποια στιγμή θα μάθει και θα το κάνει Ναι θα μάθει και θα το κάνει Αλλά μπορεί να μην το αγαπήσει Να μην το θέλει Όπως εγώ ας πούμε Μπορώ να σου πω ένα παραμύθι Αλλά δεν θα κάτσω να το γράψω Δεν θα κάνω σωστά τη σύνταξη Θα το προσπαθήσω αλλά δεν θα μου βγει Ή να κάνω κάτι άλλο το οποίο δεν μ' αρέσει Δηλαδή δεν μου αρέσουν πολύ το κομπιούτερ, κάνω συγκεκριμένα πράγματα.
Έχω τους νέους εκεί, τους ρωτάω, μου τα φτιάχνουν, τελείωσε. Σε ρωτάω περισσότερο γιατί νομίζω ότι θέλω να μου πεις, ξέρεις, είμαστε φτιαγμένοι για κάποια πράγματα. Ναι, σίγουρα είμαστε φτιαγμένοι. Ερχόμαστε και δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να κάνουμε αυτό για το οποίο έχουμε ένα ταλέντο. Συμφωνώ απόλυτα και αν δεις κάποιους που έχουν πετύχει πολύ σε κάποιο συγκεκριμένο επάγγελμα Ήταν φτιαγμένοι να το κάνουν Ένας επιστήμονας που τους λατρεύω, εγώ μου αρέσει η επιστήμη πάρα πολύ, η ιατρική Τους θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους Λες πώς μπαίνει και το κάνει αυτό, πώς ανοίγει έναν άνθρωπο Είναι φτιαγμένος να το κάνει, έχει γεννηθεί για αυτό το σκοπό Εγώ έτσι πιστεύω Ποιο είναι το βασικό κίνητρο της ζωής σου, Στέλιο, γιατί ξυπνάς κάθε πρωί, μην πεις να φτιάξω γλυκά.
Όχι, να δημιουργήσω. Ό,τι είναι αυτό, να δημιουργήσω. Μπορεί να σηκωθώ γιατί είμαι τρελός, όπως σου είπαμε, την αισθητική, γιατί πάντα κάνω μια πολύ ωραία βιτρίνα, δεν έχει να κάνει να έχει γλυκά στο μαγαζί που έχει. Μπορεί να μου έρθει μια ιδέα να σηκωθώ 6 ώρα το πρωί και να πάω να φτιάξω με τα πρόπους, με τα αυτά που έχω στο κτίριο γιατί έχουμε ένα χώρο αποθήκη να πω να φτιάξουμε βιτρίνα δηλαδή αυτή η δημιουργία με τρελαίνει ή να σκεφτώ κάτι να πάρω ένα τηλέφωνο τώρα ας πούμε στον κύριο Ρέντου στην Καθημερινή και να του πω Άγγελε μπορούμε να κάνουμε αυτή τη συνταγή να την εκδώσουμε, δηλαδή τέτοια πράγματα μου αρέσουν, να μου έρχονται οι ιδέες ή κάποιος να με φωνάξει να συζητήσουμε για κάτι δημιουργικό που θέλει να του κάνω μια πρόταση για το γάμο αυτό το πράγμα, η κουβέντα κάνεις και τέτοια δηλαδή αν κάποιος βαφτίζει παντρεύεις, στολίζει, φτιάχνεις φτιάχνω αυτό που θέλω εγώ και αυτό που ταιριάζω με αυτόν, μου τα έχει μάθει και ένας Ιάπωνας πάντα ζαχαροπλάστης
που ήταν 500 χρονών ζαχαροπλαστή αυτό κράτορα μου είχε πει για να κάνω εγώ ένα γλυκό για ένα γάμο συζητάμε με το ζευγάρι 6 μήνες Τι λες τώρα. Ναι, για να βγάλει τον ψυχισμό του, αυτό που θέλει να το εισπράξει και να δημιουργήσει ένα γλυκό. Αυτό τώρα όμως δεν είναι ένα υπερτιμημένο προϊόν, θα πει κάποιος πολύ κοινικός. Για εκείνους, εγώ δεν θα το κάνω.
Για τους Ιάπωνες που είναι μια άλλη κουλτούρα και άλλη φιλοσοφία. Πόσο καιρό κουβεντιάζεις για αυτή την τούρτα γάμου. Ε, με επιτόπου. Τους καταλαβαίνω, τους λέω αυτό και αυτό, Δεν θα κάνω ποτέ κάτι ψεύτικο Κάτι ζαχαρόπαστα και τα λοιπά Και θα καταλάβω το ζευγάρι Και ειδικά τώρα το έχουν μάθει Δεν θα έρθουν κάποιοι σε μένα να πούνε Ναι μια γοργόνα Αυτά τα έκανα στην εποχή μου Κατατάσεις τους ανθρώπους Ανάλογα με τις γλυκές τους προτιμήσεις Καταλαβαίνεις κάτι για αυτούς Ναι Καταλαβαίνω λίγο πολύ Λίγο όμως μπορεί Δεν πέφτω μέσα Αν τους αρέσει πολύ το γλυκό τι γλυκό θα φάνε, τους καταλαβαίνω δηλαδή έχω χωρίσει λίγο και το χάρτη στην Ελλάδα οι βόρειοι ας πούμε δεσσαλονικείς που τους αγαπώ είναι πιο γλυκατζίδες όταν θα μπουν στο μαγαζί θα πάρουν πικρή σοκολάτα ή σοκολατάκια θα πάρουν κάτι γάλακτος κάτι λευκή σοκολάτα που δεν μ' αρέσει εμένα δηλαδή θα πάνε πιο πολύ στο γλυκό γλυκό παρότι δεν σε αρέσει τι φτιάχνεις όμως Τη σοκολάτα Τη λευκή σοκολάτα Κοίτα η καλή ποιότητα λευκή μπορεί να κάνεις πολύ ωραίες συνταγές
Αναμίξεις με κρέμα γάλακτον Για γλυκά ψυγείου Και για σοκολατάκια μικρά Ή για ένα κοινό που υπάρχει Που τρώει λευκή σοκολάτα αλλά να είναι πάρα πολύ καλή Δηλαδή η λευκή σοκολάτα ταιριάζει Με κάτι όξινο να ισορροπήσει Όπως είναι το λεμόνι Το passion fruit που έχει γίνει και μόδα Η κεντρική Ελλάδα τι αγαπάει Εκείνη αγαπάει πιο πολύ τα γλυκά Πιο πολύ η γεύση Γιατί έλεγες ότι έφτιαξες το χάρτη Οι βόροι θέλουν πιο γλυκά Γύρω από την Ελλάδα τους αρέσει το γλυκό Ας πούμε εγώ που έκανα τώρα Στο φεστιβάλ του γαστρονόμου μπακλαβά Και ξετρελάθηκαν δεν έχουν ξαναφάει τέτοιο μπακλαβά Μου λέγανε και ήταν πολύ στεγνός Γιατί έχω επιρροές από την Κωνσταντινούπολη και ήταν ένας μπακλαβάς βουτυρένιος χωρίς να έχει πολύ σιρόπι αν πας όπως σου είπα στα Γιάννενα που είχα συνεργαστεί κάποτε για μπακλαβάδες και πήγα και είδα όλους τους μπακλαβάδες που έχουν επιρροές μεν από τον Πασά αλλά εκείνοι του κάνουν πάρα πολύ μέσα στο σιρόπι και αυτό το λόγο το σκέφτομαι και λέω τους έχει μείνει σαν παράδοση
για να διατηρείται πάρα πολύ καιρό όπως είναι το γλυκό του κουταλιού Για ποιο επιτεύγμα της ζωής σου νιώθεις περήφανος Καμιά φορά Για την αισιοδοξία μου Που δεν τα έχω εγκαταλείψει Που ανεβαίνω κατεβαίνω Και για τη δύναμή μου Που αυτό μου βγαίνει εσωτερικά Και δίνω και κουράγιο στους άλλους νομίζω Αν δεν έχεις γίνει ζαχαροπλάστης Υπάρχει περίπτωση να έκανες μια δουλειά Η οποία να ήταν πολύ τεχνοκρατική Ή πολύ στεγνή Όχι δεν θα μπορούσα Με τίποτα Σαν μικρός μου αρέσει πάρα πολύ η αρχιτεκτονική Γιατί μου αρέσουν όλα αυτά Τα δημιουργήματα τα ωραία Αλλά όπως σου είπα Δεν ήμουν παιδί του διαβάσματος και του θρανίου Οπότε δεν θα μπορούσα να το Ακολουθείς αυτό το επάγγελμα Πάντως κάθε μπόδιο για καλό Σίγουρα Εγώ ένα πράγμα που ήμουν τυχερό στη ζωή μου Βρήκα το επάγγελμα Μου έκλεισε γιατί οι γονείς μου λέγανε κάτι πρέπει να κάνεις παιδί μου και εγώ τους έλεγα θα βρω το δρόμο μου θα βρω τι θα κάνω ήμουν 17 χρονών γιατί προσπαθούσαν δεν με πιέζανε ποτέ δεν έχω φάει ποτέ ξύλο
και μου λέγανε ότι κάτι πρέπει να κάνεις λέω θα το βρω, δεν υπάρχει περίπτωση θα το βρω έτυχε να ανακαλύψω ζαχαροπλαστική το βρήκα θαύμα για μένα και από ό,τι είδες μέσα από τη ζαχαροπλαστική επικοινωνώ πάρα πολύ καλά έκανα τηλεόραση έκανα μαθήματα έκανα podcast, έκανα βιβλία κάνω πάρα πολλά πράγματα Αν μας ακούει τώρα ένας νεαρός που θέλει να γίνει ζαχαροπλάστης έχεις να του πεις κάτι?
Ναι, να στρωθεί να δουλεύει Ζαχαροπλαστική δεν είναι οκτάωρο και δεν είναι τηλεόραση γιατί οι περισσότεροι θα αυμάσουν την τηλεόραση ότι θα γίνουμε σταρ και θα δουλέψουμε οκτά ώρες θα γίνω ο Σεφ και οι υπόλοιποι θα μου βγάζουν τη δουλειά δεν είναι έτσι, θέλει πάρα πολύ διάβασμα Θέλει πειθαρχία, σεβασμό Όχι στα ρηλίκη καθόλου Γιατί δεν τελειώνει ποτέ αυτό το επάγγελμα Και κάνει ένα επάγγελμα Και πολλή δουλειά Γιατί έχω γνωρίσει πάρα πολλά παιδιά Θαυμάζανε και τους συναδέρφους μέσα από την τηλεόραση Τα παιχνίδια Το master chef θα είχε κάνει τότε Τα πρώτα πολύ καλό Και όμως στην αιστεία όταν πας να δουλέψεις Τα βρήκανε ζόρικα Και αλλάξαν επάγγελμα Στέλλιος ευχαριστώ πολύ Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ.
Ανακαλύψετε και τα υπόλοιπα podcast του Sky, ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcast ή ακούστε μας μέσα από το sky.gr και skyradio.gr.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
