Μια Κυριακή από τη ζωή του Θάνου Ασκητή
Μια Κυριακή από τη ζωή σουΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Είναι ψυχολόγος, ψυχίατρος, και Πρόεδρος του Ινστιτούτου Σεξουαλικής Ψυχικής Υγείας.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
ΣΚΑΙ ΠΟΤΚΑΣΤ Μια Κυριακή από τη ζωή του Θάνου Ασκητή είναι διδακτορ ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών καθηγητής ψυχιατρικής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημίο Κύπρου στον τομέα κοινωνικής ψυχιατρικής διατελεί τακτικό μέλος της ελληνικής ψυχιατρικής εταιρείας και διεθνές μέλος της αμερικανικής ψυχιατρικής εταιρείας είναι μέλος της ευρωπαϊκής εταιρείας σεξουαλικής ιατρικής και της Διεθνούς Εταιρείας Σεξουαλικής Υατρικής.
Είναι ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας. Με τόσους τίτλους πώς συστήνεστε. Δεν χρειάζεται μάλλον. Λέμε Θάνος Ασκητής και αυτό είναι συνώνυμο όλων των ιδιωτήτων σας. Αν το λέτε εσείς, το δέχομαι και εγώ. Είμαι ψυχιατρος. Και αυτό πραγματικά με έχει σηματοδοτήσει στη ζωή μου. και είμαι ο ψυχίατρος που άνεξα το φως στη ψυχιατρική.
Με ποια έννοια? Ότι μίλησα νυχτά για την ψυχιατρική. Στις τηλεοράσεις, στα ραδιόφωνα, στην αυτογραφία μου. Άνεξα λίγο τις πόρτες των κλειστών γραφείων της ψυχιατρικής, του χαμηλού φωτισμού και είπα ότι ο ψυχίατρος πρέπει να βλέπει τον ασθενή του και ο ασθενής να ξέρει ποιος είναι ο γιατρός. Φυσικά στα πλαίσια της κοινωνικής ψυχιατρικής και όχι άλλων ψυχικών διαταραχών που έχουν άλλη σημειολογική αναφορά.
Είστε από τους πλέον αναγνωρίσιμους Έλληνες. Φαντάζομαι πολλές φορές θα σας σταματά κάποιος στο δρόμο ή σε ένα εστιατόριο και θα σας ρωτά κάτι. Οι ερωτήσεις που σας κάνουν οι άνθρωποι στο δρόμο μοιάζουν με τις ερωτήσεις που κάνουν οι άνθρωποι στο ιατρείο. Τους απασχολούν πάνω κάτω τα ίδια θέματα. Περίπου είναι ίδιες. Αυτός όμως που είναι στο γραφείο είναι πιο συνειδητοποιημένος να μιλήσει Ξάλλου έχει και μία ώρα μπροστά του Μπορεί να ανοίξει τη σκέψη του και να περιγράψει το πρόβλημά του Στο αεροδρόμιο που συχνά ταξιδεύω να σταματάνε γρήγορα Που και αυτοί ταξιδεύουν και εγώ Να μου πετάξουν μια ερώτηση, να πάρουν μια απάντηση που δεν την έχω πολλές φορές Και να φύγει είτε ευχαριστημένος είτε περισσότερο προβληματισμένος Ποια είναι η πιο συνηθισμένη ερώτηση?
Πόσες φορές έχω το δικαίωμα να κάνω σεξ με τον άνθρωπό μου. Ή ποιο είναι το σωστό σεξ. Ξέρετε, ο άνθρωπος τα τελευταία χρόνια, τα τελευταία 40 χρόνια, παγίδευσε τη φύση του και το μυαλό του στο καθήκον. Πάντα το σεξ είχε ένα πλαίσιο καθήκοντος, στο γάμο. Εδώ όμως φτάσαμε στο σημείο να το κάνουμε καταναγκαστικό. Δηλαδή πόσες φορές πρέπει να κάνω σεξ σε εβδομάδα, πώς κορυφώνω, ποια είναι η καλύτερη στάση.
Δηλαδή οτιδήποτε αφορά τη σεξουαλική μας συμπεριφορά, ξεχνώντας ότι αυτό συσκευτεί με το αυθόρμητο, τον πολιτισμό μας, την παιδεία μας, την κουλτούρα και τον ερωτικό μας σύντροφο. Άρα δεν υπάρχει σωστός αριθμός. Δεν υπάρχει τίποτε σωστό στο σεξ. Υπάρχει το αληθινό, το εκφραστικό και το διασύνδετικό. Που γεννηθήκατε? Στη Χίο.
Υπάρχει μια ανάμνηση από την παιδική σας ηλικία που μπορεί... Πολλές. Πολλές. Πραγματικά σας το λέω και συγγνώμη. Ποια είναι η πιο καθοριστική για τον ψυχίατρο. Το περπάτημά μου στο λιμάνι της Χίο. Όταν ήμουνα πέντε έξι χρονών, η Χίο ήταν φτωχική όπως όλη η Ελλάδα. είχε ένα τρομερό λιμάνι πέτρινο το οποίο εμένα με κυρίαυσε στην έννοια ότι περπάταγα στο χώρο που περπατάγαν λίγοι άνθρωποι έβλεπα τη θάλασσα, μύριζα την αλμύρα της θάλασσας και η μάνα μου εισχορημένη με πήγαινε στον όρμο του λιμανιού που το καράβι έβγαινε ίσα ίσα με το φάρο που αναβάζουνε 10 το βράδυ και εγώ ήθελα να αγγίξω με το χέρι μου το καράβι είναι ζωή για ένα νησί Φέρνει ζωή, παίρνει ζωή Το φως το βράδυ που του έδινε μία άλλη μορφή χάρης και συμπεριφοράς γύρω από το ταξιδεύω Με έβαλε και εμένα να το αγγίξω Δεν μπορούσα φυσικά να το αγγίξω, αλλά έκανα φοβερή προσπάθεια να αγγίξω το πλοίο Υπάρχουν αναμνήσεις που καθορίζουν τους ανθρώπους?
Βεβαίως υπάρχουν Για λίμον η παιδική ηλικία δεν έχει αναμνήσεις Και δεν σηματοδοτεί και θετικά και αρνητικά μηνύματα που αργότερα γίνονται φίλτρα και βιωματικές ή συμπεριφορικές λειτουργικές σκέψεις με τον εαυτό σου. Έχετε μια δυσάρεστη παιδική ανάμνηση. Έχω ένα χαστούκι που μου έδωσε μια δασκάλα στο ιχείο γιατί έκανα φασαρία.
Στην τάξη. Και μου είπε ότι είσαι, νομίζω είχε πει ότι είσαι παλιόπαιδο, κάπως έτσι. Με επίρεξε πάρα πολύ. Και όταν το έπασες στη μητέρα μου, η μητέρα μου είπε καλά σου έκανε. Α, δεν σας έδωσε και εκείνη ένα χαστούκι, γιατί συνηθιζόταν κάτι τέτοιο. Όχι, δεν μου έδωσε. Μου έδωσε ένα άλλο χαστούκι σε μια άλλη τάξη, πάντα του σχολείου, στη Χίο, που έφυγα τετάρτη του Δημοτικού.
Όταν είπε η δεσκάλα ότι κάνει φασαρία, ήμουνα γενικά ένα παιδί που έκανα φασαρία, μετά έγινα ένα πολύ καλό παιδί. Στο γυμνάσιο δεν είχαμε λύκειο εμείς, εγώ έκοπα, αλλά εξατάξιο γυμνάσιο. ήμουν πραγματικά το αντίθετο της εικόνας που είχα δείξει στα χρόνια του Δημοτικού. Το καλό παιδί πώς το προσδιορίζεται, είναι μια ωραία παγίδα το καλό παιδί.
Ναι. Λέμε κάνει αυτό, αλλά είναι καλό παιδί. Το καλό παιδί καθορίζεται από το πώς το σύστημα του προσδιορίζει αυτό το ρόλο. Μια τάξη σε ένα σχολείο, ο καλό παιδί είναι το ίσοκο παιδί, αυτό που συντάσσεται με το πρόγραμμα, αυτό που είναι επιμελημένο στον αποδίδη στο πρόγραμμα και στα μαθήματά του, να το αγαπούν οι δασκάλοι του.
Και αυτό να είναι συνδεταγμένο με την αναφορική αξία της τάξης. Κατά συνέπεια, καλός άνθρωπος υπάρχει? Όχι. Ο καλός άνθρωπος απριόρι είναι αυτός που ζει, λειτουργεί, κάνει παιδιά, πετυχαίνει στη ζωή του, αλλά είναι στη φύση του να είναι καλός. Δεν υπάρχει και κακός, αν θέλετε. Ο κακός, με την έννοια του ποινικού, αυτός που παραβιάζει τον νόμο, θα πάει στη φυλακή, θα έχει τις επιπτώσεις.
Το πόσο καλός ή κακός είμαι με τον εαυτό μου, το ξέρω εγώ μόνο μέσα μου. Άρα εμείς που επικοινωνούμε με τους ανθρώπους, και αυτή είναι η φύση μας και η ανάγκη μας, ξέρουμε ότι όλη μας η παρέα, η συντροφικότητα, η κοινωνική μας ζωή, οφείλει να είναι καλή. Αν αισθάνεσαι ότι κάποιος άνθρωπος δεν είναι κακός Αλλά σένα δεν σου πάει, δεν σου ταιριάζει Δεν επικοινωνείς μαζί του Είναι φυσικό να τον απομονώσεις και να τον αποκόψεις Και οι νονίτες νύχτας πάντως πιστεύουν ότι είναι καλοί άνθρωποι Ναι, κι αυτοί μπορεί να είναι καλοί Κοιτάξτε, η έννοια του θανάτου και της ζωής Έχει πολλαπλές ερμηνείες Έχει το θεϊκό μήνυμα, το κοινωνικό, το ονομοτελειακό Και το παραδοσιακό της οικογένειας, του πολιτισμού και της κουλτούρας που μεγάλωσαν όλοι μας.
Ο καλός και ο κακός είναι αυτός ο οποίος ουσιαστικά πρέπει να έχει ένα εσώροπο δίκτυο μέσα στη ζωή του, για να μπορεί να εντάσσεται μέσα στη ζωή του. Αν ένας θολοφόνος κάνει έργο κοινωνικό, πως ξέρετε υπήρξαν πολλοί ληστές, άνθρωποι που είχαν παραβιάσει το νόμο, είχαν αφαιρέσει ζωές, και όμως έκαναν αγαθοεργίες, φτίζανε εκκλησίες, Τους αγαπούσε η τοπική κοινωνία Αυτή ήταν καλή για την τοπική κοινωνία Κακή για τον σύνολο Και κυρίως για τον νόμο Η μεγάλη λέξη αν θέλετε Και ως άνθρωπος και ως ψυχίατρος Πιστεύω ότι είναι ο νόμος Τος οποίος σε οριοθετεί Σου δίνει το δικαίωμα να υπάρξεις Λειτουργούντας μέσα από συγκεκριμένες συνθήκες επιβίωσης Άρα η έννοια του καλού και του κακού δεν μπορεί να χωρέσει ακριβώς στην έννοια της νομικής.
Όχι, χωράει διότι το νομικό πλαίσιο σε κάνει καλό ή κακό. Όσο η κοινωνία απελευθερώνεται, η νομοτέλεια της κοινωνίας αποτελεί θέσφατο για την προστασία του κοινού, του ανθρώπου. Άρα, τι είναι άνδρας, τι είναι γυναίκα, μιλώντας για τον ερωτισμό των δύο φίλων, εκεί θα δούμε πάρα πολλά πράγματα που η κοινωνία υποχρεώθηκε να τα προστατεύσει φοβούμενη την αντίδραση ή τη χρέωση ή την έκθεση γιατί ο άνθρωπος εκτίθεται στη ζωή του όχι μόνο στο δίκτυό του αλλά στην καθημερινή του πορεία ακόμα και στα παιδιά του όταν φτιάξεις μια οικογένεια κάθε μέρα δίνεις εξετάσεις θες δεν θες, όσο και να το αρνείσαι είσαι ένας πρωταγωνιστής που όταν βγεις στη σκηνή οφείλεις να παίξεις καλά διαφορετικά κατέβα από τη σκηνή και φύγε Πώς διαλέξατε το αντικείμενό σας γιατί ψυχιατρική Κοιτάξτε, την ψυχιατρική την χρωστάω σε μια γυναίκα που γνώρισα όταν ήμουν φοιτητής που με μίλησε πάρα πολύ στο τι είναι άνθρωπος Εγώ ήμουν σαν ήσυχος άνθρωπος ως φοιτητής και ως μαθητής που θέλησα να
μελετήσω λίγο περισσότερο γιατί υπάρχουμε γιατί ζούμε, ποια είναι η ανθρώπινη σχέση τι σημαίνει επικοινωνώ μαζί σου Αυτή λοιπόν η γυναίκα συμμετοδότησε στα χρόνια της φοιτητικής μου πορείας τέταρτο-πέμπτο έτος της ιατρικής, την ανάγκη να εμβαθύνουμε σε προσεγγίσεις που τελικά η ανθρώπινη νόηση έπρεπε να απαντήσει. Η πραξιακό το δίλημα, πραγματιστικό το ερώτημα και απάντηση πολύ ρεαλιστική.
Αυτό λοιπόν το τρίπτυχο μεταξίδεψε περίπου για τα επόμενα τρία-τέσσερα χρόνια μέχρι που τελείωσα την ιατρική μου, διαβάζοντας πάρα πολλά βιβλία, βλέποντας πολύ κινηματογράφο, ακραίο, πολλές φορές περιθωριακό αλλά πάντα είχα το μυαλό στο δικαίωμα του σωστού και του λάθους όχι του καλού και του κακού τι είναι σωστό και τι είναι λάθος Μπερτολούτσι ή Πολάνσκι Κατά δύο. Μπερτολούτσι περισσότερο γιατί νιώθω ότι πιο πολύ επικοινωνούσα με τα δικά του μηνύματα αλλά Βοκάκιος, περιθωριακές ταινίες που αμφισβητούσαν τη νόηση του ανθρώπου και έδιναν μεγάλη αξία στη σάρκα και στην ιδονιστική αναζήτηση.
Ταινίες που έδειχναν Φασπίντερ, τώρα με πήγατε πίσω, που έδειχνε πολύ προβολική την ανθρώπινη περιθυριοποίηση, αλλά και την αντίδραση. Αυτά τα φιλμς μου έφεραν μηνύματα τα οποία μετά άρχισα να τα διαβάζω. Διαβάσα πάρα πολλή ανάλυση, παρότι ποτέ δεν πίστεψα στην ανάλυση στο τέλος. Και όταν τελείωσα την ιατρική και πήγα στο στροτό, που υπηρέτησα 30 μήνες στη θητεία μου μες στη θητεία μου αποφάσισα ότι έπρεπε να ασχοληθώ με αυτό που τόσα χρόνια μελετάω. Αυτό το πράγμα ήταν η ψυχιατρική, εφ' όμουν γιατρός.
Μας το αντόπασε τον πατέρα μου, ο οποίος πατέρας μου Κεφαλονίτης Γαρ πίστευε ότι ο γιατρός είναι ο χειρουργός τον κοίταξα λοιπόν, είμαστε στο νησί στην Κεφαλονιά και τρώγαμε οικογενειακά και του είπα ότι εγώ δεν θα κάνω χειρουργική. Όταν του είπα ότι θα γίνω ψυχίατρος, σηκώθηκε από το τραπέζι και μου λέει πάμε δίπλα θέλω να σου μιλήσω. Και πήγαμε δίπλα και ήταν και οι αδερφοί του εκεί και τα ξαδέρφια μας και μου λέει τι πρόβλημα έχεις και θες να γίνεις ψυχίατρος.
Και του είπα κανένα πρόβλημα γι' αυτό θα γίνω ψυχίατρος. Άμα είχα πρόβλημα θα πήγαινα σ' έναν ψυχίατρο. Μου απάντησε όχι θα κάνεις χειρουργική. Του είπα και εγώ εκείνη τη φοβερή φράση που μου την έλεγε πάντα μέχρι να πεθάνει, ότι τελικά τι θες να γίνω, ένας κακός χειρουργός ή να γίνω ένας καλός ψυχιατρός. Είχα και κατ' επέκταση θα ήμουν και κακός χειρουργός.
Και μου απάντησε και εκείνος ότι αυτά ξεκίνασαι και λες που εγώ δεν τα καταλαβαίνω. Εκεί έκλεισε η πόρτα και προχωρήσαμε στην ψυχιατρική. Βέβαια ευτυχώς με ζησέ Ξανήταν πολιτικόν ο πατέρας μου, πάντα στο κέντρο και πάντα πίστευε ότι το δίκαιο του ανθρώπου είναι να μπορεί να εκφράζεται και να επικοινωνεί με το σύστημα της ζωής.
Η τηλεόραση και η πολιτική πώς προέκυψαν στη ζωή σας, ήταν ένας τρόπος για να επικοινωνήσετε το αντικειμενό σας. Η τηλεόραση ασφαλώς ήταν ένας τρόπος. Όταν ήρθα στην Ελλάδα, βλέποντας ότι είχα εξειδικευθεί σε μια ιδιαίτερη σπουδή της ψυχιατρικής, την σεξουαλικότητα, γιατί εγώ δεν είμαι σεξολόγος με την ευρία ηνέα του Ιώργου, εγώ είμαι σεξθέραπιστη.
Δηλαδή ως ψυχίατρος εξειδικεύτηκα στις σεξουαλικές θεραπείες ζευγαριών κατά βάση, εγώ είμαι θεραπευτής ζεύγους και κατ' επέκταση και σε ατομικές θεραπείες παράλληλα μέσα από τις ψυχιατρικές μου γνώσεις που νομίζω ότι έγινα καλός ψυχιατρος και το εννοώ, διάβασα πολύ ψυχιατρική Μ' αρέσει η ψυχιατρική δεν μ' αρέσει η ψυχιατρική της ενεργούς φάσης των ψυχώσεων που χρειάζονται νοσηλευτική προσέγγιση ή παραγωγική θεραπεία διαφορετική από αυτή που εγώ. Άρα βλέπω και πολύ περιστατικά, νευροσικά που το άγχος ο φόβος και η κυριαρχία του εγώ και του εμείς είναι τα ζητούμενα μέσα σε μια διαχείριση σχέσης Εκεί το σεξ είναι καθοριστικός παρανομαστής.
Έχετε ένα μότο. Το σεξ είναι ζωή, ο έρωτας δικαίωμα. Γιατί γίνεται ο διαχωρισμός. Γιατί είναι άλλο το σεξ και άλλο ο έρωτας. Είναι αυτό που γράφω τώρα. Γράφω ένα βιβλίο από την σεξουαλικότητα στη γονιμότητα. Το σεξ συνδέεται άρρηκτα με τη ζωή. Γιατί γεννάει η ζωή. Δηλαδή αλίμονο αν μέσα από τη σεξουαλική σου συμπεριφορά διεκδικήσεις ένα κέντρο δικός σου.
Πού είναι το παιδί σου αύριο Αν θέλεις, είναι υποχρεωτικό Δεν υπάρχει κανόνας να γίνει Αλλά καλό είναι να γίνει, για σένα καλό είναι να γίνει Η πραξιακά είναι τα αιτήματα Της αναπαραγωγικής διαδικασίας της ζωής μας Όταν φύγω από αυτή τη ζωή Ό,τι και να έχω πετύχει Ό,τι και να έχω κάνει, όσα χρήματα και να έχω αποκτήσει Ουσιαστικά τελείωσα Το που θα πάω δεν ξέρω μετά Ξέρω όμως ότι όσο ζω θα πίσω πίσω μου έναν άνθρωπο, δύο ανθρώπους για την ακρίβεια, που θεωρώ ότι αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να είναι οι συνεχιστές της ζωής μου.
Με τα καλά και τα κακά της ζωής. Αλλά στη βάση η σεξουαλικότητα παράγει ζωή. Είναι από τη φύση προδιαρρευναμένη να δώσει ζωή. Γι' αυτό και είμαστε ζώα στην πραγματικότητα. Η παρόρμηση, ο πόθος, η δονή, η έλξη, η αίσθηση του κυριαρχώ είναι στοιχεία της φύσης. Το σεξ είναι ζωή και η έρωτα δικαίωμα. Δυστυχώς στις μέρες μας αυτά έχουν λίγο σειρικνωθεί και έχουμε χάσει την αρχική δομή του πώς μιλάμε.
Τι είναι σεξ στην έρωτας. Το σεξ είναι ένα στοιχείο της φύσης. Είναι η βιολογική μας ανάγκη, οι προκλήσεις του εγκεφάλου, οι εισιτηριακές αντιλήψεις, η σύνδεση με την ειδονή και την ευχαρίστηση, τον οργασμό. Γιατί όταν γνωριστούμε σεξουαλικά, μέσα από στοιχεία περισσότερο ποσοτικά όπως λέμε. Δηλαδή η έλξη, η επιθυμία, η γοητεία, η εικόνα, το σώμα μας.
Μειώνουμε κορυφώσεις. Αυτό μπορεί να μας δώσει ένα excitement, μια ένταση, μια χαρά. Στην πραγματικότητα όμως, αν δεν συνδεθούμε με την επικοινωνία που είναι η βάση του έρωτα, με την ψυχική επαφή που είναι το βήμα του χρόνου, το σεξ από μόνο του θα καταρρεύσει. Δεν ξέρω τι λένε οι στατιστικές, αλλά πολλοί πιστεύουν ότι οι άνθρωποι πια είναι περισσότερο άπιστοι από ό,τι ήταν πριν από 50 χρόνια.
Ενδεχομένως γιατί συμβαίνει αυτό, γιατί αφηνόμαστε πιο εύκολα στο πάθος του σώματος, γιατί το σώμα μας καθοδηγεί. Προσέξτε, τώρα βάλετε μια λέξη που θέλει πάρα πολλές συζήτησεις. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει σεξουαλική πίστη και απιστία. Ο γκέφαλος δεν αναγνωρίζει συμπεριφορές πίστης ή απιστίας. αναγνωρίζει συμπεριφορές συνδέσεων δηλαδή η οικητοκίνη μας, η ντοπαμίνη μας οι ενδορφίνες μας συσχετίζονται με την ανάγκη να θέλω να είμαι μαζί σου Αυτό δεν πυρικλεί πάντα τη σεξουαλική πίστη ή την προδοσία ή την απιστία ή το ανήθικο που η κοινωνική θεσμή, η κουλτούρα μας διαμόρφωσε ως ανάγκη η ύπαρξη της καθαρότητας του γένους σου Αυτό μπορείτε να μας το δώσετε με ένα παράδειγμα Μπορώ δηλαδή να κάνω έρωτα με τον Γιάννη και να είμαι σε σχέση με τον Θάνο Όχι, με τα σημερινά εδωμένα που μεγαλώνουμε προφανώς όχι Δεν μπορεί να γίνει αυτό, αυτό δείχνει και παθολογία Αλλά αν μου πείτε η σεξουαλικότητα προϋποθέτει μια πίστη εφόρου ζωής Θα σας πω ότι αυτό δεν υπάρχει
Και γιατί δεν υπάρχει Διότι η πίστη συσκευτεί πολύ με το γένος Με τα κύτταρα που δεν θέλουμε να μολυνθούν από άλλα κύτταρα Όταν οι άνθρωποι φτιάξαν ομάδες και δημιούργησαν τις οικογένειες με έναν αρχηγό μπροστά, το αρσενικό κατά βάση, υπήρξε η ανάγκη αυτό να μην μολυνθεί από μια άλλη φυλή. Άρα η σεξουαλικότητα ως συμπεριφορά χαρακτήρισε την εξέλιξη αυτής της επιλογής να αυξήσουμε τη φυλή μας, να παράξουμε παιδιά, να παράξουμε κύτταρα, γονίδια.
Αυτό δεν έχει καμία σχέση με τη σεξουαλική απιστία. Είμαι παντρεμένος μαζί σου και μια άλλη κοπέλα μου προκάλεσε μια σεξουαλική επιθυμία, μια ένταση, παρασύρθηκα, πήγα μαζί της. Αυτό έρχεται υποχρεωτικά να δώσει ο νόμος, το κοινωνικό κομμάτι της ηθικής, η νομοτέλεια του είναι ότι εγώ και εσύ είμαστε παντρεμένοι, άρα είμαστε συνδεδεμένοι και νομικά και κοινωνικά και λειτουργικά για να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας.
Δηλαδή άνθρωποι που δεν κάνουν παιδιά Ουσιαστικά τους συνώνει η συναισθηματική επικοινωνία Η ψυχική αναγνώριση Η σεξουαλικότητα όμως εδώ δεν θέμα πίστης Πίστη είναι να μείνεις να δω ότι η γυναίκα πάει με κάποιον άλλον Μείνει η αγγιός και μολυνθεί Αυτό λέει το νόημα της πίστης Η καθαρότητα της φυλής, της οικογένειας Να μείνει καθαρή η οικογένεια Βέβαια σήμερα έχουμε κτίσει μια δυτική αντίληψη που έχει πραγματικά φέρει το νόημα ότι εγώ και εσύ, όπως λέει, και ο γάμος εφόρου ζωής θα είμαστε πιστοί.
Δεν θα προδώσει ο ένας τον άλλον. Αυτό όμως στην πραγματικότητα, αν θέλετε, δεν είναι ρεαλιστικό. Τα παλιά χρόνια, όπως ξέρετε, η οικογένεια ήταν ο γάμος, σοβαρός σύσμος, πολύ ισχυρός. Ήταν οι συνδέσεις της οικογένειας, τα δικά μας σπίτια και η μικρή κοινωνία που ζούσαμε. Όταν φτιάξαμε τις μεγάλες απρόσωπες πόλης, οι άνθρωποι ξεχύθηκαν σε μια ατομική ναρκισιστική αναζήτηση που το εγώ κυριάξε το εμείς.
Το εμείς ήταν η τροφοδότηση της ζωής, ο φροντιστικός χώρος, η συναισθηματική κάλυψη και κυρίως τι, η αγάπη του νοήματος ότι φτιάξαμε μια οικογένεια. Ναι Κυριακή, από τη ζωή του Θάνου Ασκητή Είναι ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας Οι τίτλοι σας είναι πάρα πολλοί Νομίζω ότι δεν χρειάζεται να σταθώ Όχι, και εγώ βαριέμαι να τους ακούω Ωστόσο, πότε προλάβατε και αποκτήσατε Όλους αυτούς τους τίτλους Η ηλικία μου το επιτρέπει να τους έχω Οι οποία δεν φαίνεται όμως Ευχαριστώ πολύ για τα καλά σας λόγια Αλλά δεν πάβει το βιολογικό μου ρολόι να λέει ότι είμαι.
Υπάρχει αυτό το βιολογικό ρολόι ή είμαστε όσο αισθανόμαστε. Όχι, υπάρχει το βιολογικό ρολόι. Να σας πω, από μικρός άμαθα να είμαι υγιής. Δεν κάμπησα ποτέ ζωή μου. Δεν έχω πει ποτέ αλκοόλ. Φρόντιζα να μην παχαίνω. Όχι πάντα, γιατί είμαι φιλίδωνος, στοματικά. Αλλά στην πραγματικότητα Ο άνθρωπος πρέπει από τη μικρή του ηλικία να φροντίζει Και σας πω ότι ήμουν μαθητής που πήρα Το βραβείο στα 17 μου χρόνια για την αποταμίευση Το νόημα της αποταμίευσης Τότε ήταν η Χούντα να ξέρετε Και είχαμε πάει στην Ισπανία Που ήταν ο Φράγκο, αδελφός της Χούντας Και είδα μια Μαδρίτη λάσπη Με καρόδρομους Και είπα, Θεέ μου τι ωραία που μέζομαι μες στην Αθήνα τον πολιτισμό στη σύγχρονη πόλη όταν ξεγύρισα το 96 26 χρόνια μετά ως ψυχέτρος σε ένα συνέδριο της Παγκόσμιου Ψυχής Κοινωνίας είδα μια τελειώς διαφορετική Μαδρίτη 7 περιμέτρικες, μεγάλες λεωφόρους, πλατάνια πολύ πράσινο και είπα τότε, Θεέ μου, γιατί την Αθήνα δεν άφησες πίσω Τι σας απάντησε ο Θεός Μου είπε ότι μάθαι να ζήσω όπου καινείς
γιατί έτσι είναι η πραγματικότητα Όλοι θέλουν να ρωτήσουν κάτι το οποίο συνδέεται με τον έρωτα, με τον σεξ, στην ουσία με τον εαυτό μας ή μήπως με το πώς είναι ο εαυτός μας όταν συναντάτε με τον άλλον. Όλα αυτά μαζί εγώ τα δέχομαι που είπατε. Είναι εικόνες του εγώ. Η σεξουαλικότητα, όπως σας είπα, παγιδεύεται από κανόνες και από στόχους.
Ο Κανιάφρα και εμείς οι ειδικοί φταίμε που βάλαμε τόσο πολλούς στόχους και κανόνες. Από την άλλη από την προσδοκία Η σεξουαλικότητα είναι η επιθυμία, η προσδοκία και η εμπλοκή Δεν ξέρω αν το κάνατε εσείς αυτό Αν εσείς δηλαδή θέσατε αυτούς τους στόχους Φοβάμαι ότι το σινεμά, η διαφήμιση, οι φωτογραφίες Κανάνε μεγάλη ζημιά στους ανθρώπους Γιατί φαντασιωθήκαμε ότι το σεξ είναι κάτι που ρέει αβίαστα Τα ρούχα βγαίνουν αυτόματα, τα μαλλιά δεν χαλάνε Ενώ η πραγματικότητα μας διαψεύδει και εκεί στη διάψευση νομίζουμε ότι κάνουμε κάτι λάθος.
Το λέτε πολύ καλά. Αλλά θα σας πω σε αυτά που λέτε ότι υπάρχει μια πολύ σημαντική πινελιά. Ο ναρκισισμός. Αναπτύξαμε τόσο πολύ τις υπερεγωτικές μας δυνάμεις στο να θέλουμε να αρέσουμε, να εξουσιάζουμε, να είμαστε άνετοι, να μας αγαπάνε όλοι, να έχουμε πάντα δίκιο. Ξέρετε ότι η κοινωνία μας μέσα από κρίσεις που πέρασε, όχι μόνο την οικονομική και κρίση κοινωνικής συμπεριφοράς και κρίση νομοτηλιακής αναγνώρισης και φυσικά την οικονομική κρίση και την κρίση COVID.
Ο δικαιωματισμός είναι μια υποκειμενική άσθηση ότι πάντα έχω δίκιο. Αυτό το βλέπουμε στα ζευγάρια τα τελευταία χρόνια. Εγώ ασκώ γιατρική 42 χρόνια σχεδόν. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι βλέπω τα τελευταία περίπου 15-20 χρόνια ότι ο άνθρωπος ψάχνει να βρει τη δικαίωσή του, όχι το δίκιο του. Δηλαδή αισθάνεται ότι έχει δίκιο. Και ότι έρχομαι σε σένα που είσαι ειδικός για να μου το αποδείξεις ότι έχω δίκιο.
Και να πείσεις κατά τον σύντροφό μου ότι έχω δίκιο. Αυτό λοιπόν χαρακτήρισε μια αντίληψη καταναγκαστικών συμπεριφορών. Δηλαδή ο άνθρωπος φοβάται να κάνει λάθος. Κρύβεται από τον εαυτό του. Αισθάνεται αδύναμος όταν κλάψει. Ξέρετε πολύ καλά υπάρχουν κουλτούρες Ο άνδρας δεν μπορεί να κλάψει, δεν επιτρέπεται να κλάψει Η γυναίκα επιτρέπεται να φωνάξει, να αντιδράσει Ο άνδρας πρέπει να δείρει με τις παλιές λογικές μιας κακής θεώρησης Τι είναι άνδρας και τι είναι γυναίκα Όλα αυτά λοιπόν σήμερα καταγράφουν μια δυναμική νέων προτύπων συμπεριφοράς Η σεξουαλικότητα ακολουθεί Μην ξεχνάτε ότι η σεξουαλικότητα έχει τρία πόδια Την κοινωνία, τη βιολογία και την ψυχολογία.
Εντάξει, η κοινωνία είναι πρώτη. Δηλαδή, η σεξουαλικότητα εκφράζεται όταν έρχεται ένας πελάτης πριν να δω που ζει. Τι κουλτούρα έχει, τι μόρφωση έχει αυτός ο άνθρωπος. Τι θρησκευτικό συνέστημα διαθέτει. Τι πίστη έχει απέναντι στον εαυτό του και στο δίκτυό του. Που είναι η γυναίκα του, που είναι τα παιδιά του. Μπορεί να είναι μια καινούργια σχέση.
Το φλερτ ενοχοποιήθηκε και σήμερα είναι οι άνθρωποι μέσα από τα διαδίκτυα. Δεν φερτάρουν πια. Δεν τολμούν να μιλήσουν αρκετά. Ή στέλνουν μηνύματα ή περιμένουν να γνωριστούν μέσα από το μηχάνημα και δεν έχουν καμία πρωτοβουλιακή αίσθηση να πω σε έναν άνθρωπο «Μου αρέσεις, θες να πιούμε έναν καφέ» Παρ' όλα αυτά είστε αισιόδοξος για το μέλλον.
Μπορεί κάποια στιγμή οι άνθρωποι να ξανασυναντηθούν. Ναι, παιδί, αλλήμον αν δεν ήμουν ασιοδόξος, ως θεραπευτής και ως γιατρός. Πάντα, να ξέρετε, στο τέλος της ημέρας, αυτό που μετράω είναι πόσους άνθρωπους μπορεί να επηρέασα. Πάντα ως γιατρός, δεν έχω ποτέ προσωπική γνώμη, να ξέρετε. Δεν δικαιούμαι προσωπικής γνώμης. Έχω τη γνώμη του ειδικού.
Σε αυτό, όμως, έχω μια υπογραφή το βράδυ που φεύγω να πάω στο σπίτι μου, ότι αυτόν τον έβαλα να σκεφτεί λίγο περισσότερο. εκείνος που το φάρμακο που του δώσα θα το πάρει, θα με πιστέψει, θα ακολουθήσει θα συμμορφωθεί όλα αυτά είναι στην ιδρική πράξη αλλά από την άλλη δεν πάμε να είμαι ένας πατέρας, είμαι ένας σύζυγος είμαι ένας καθημερινός άνθρωπος μπήκα ξανά στην πολιτική τώρα με ερετός εκλεγμένος στην δευτεροβάθμια τοπική αυτοδίκηση έχοντας τίτλο αντιπεριφερειάρχη υγείας να τον έχετε αυτόν τον τίτλο, αυτό το λέω εγώ τώρα Όλα αυτά λοιπόν καταδεικνύουν την ανάγκη μας Να είμαστε πολύ πιο, όχι σωστοί Πιο αληθινοί, αλλά και γνώστες Εγώ αρνούμαι Να έχω τον άνθρωπο ο οποίος δεν διαβάζει Δεν ξέρει που βρίσκεται Δεν γνωρίζει την πραγματικότητα Και ακολουθεί μύθους, αντιλήψεις, πορείες Συμπεριφορές που κάποιοι τον καθοδηγούν Και δεν έχει ο ίδιος την κρίση του εαυτού Μπορεί να διαφωνείς σε πάρα πολλά πράγματα αλλά να έχεις μια σκέψη γιατί διαφωνείς.
Διαφωνείς για να γκρεμίσεις, διαφωνείς γιατί κάτι θες να κτήσεις ή διαφωνείς για να υπάρχεις. Αυτό λοιπόν όλο το ζητούμενο στη σημερινή κοινωνία είναι πολύ πιο προβολικό και οι άνθρωποι είναι πιο καταθλιπτικοί, περισσότερο φοβικοί, αγωνιώδεις και έχουν πάντα την αίσθηση να μην είναι μπλακό. Να μην είναι μπλακό σε μια σχέση, να μην κάνω ένα γάμο, να μην κάνω ένα παιδί.
Άρα τι κάνω, κλειδώνω πιο πολύ τον εαυτό μου ναρκισιστικά Μέσα σε ένα εγώ και σε ένα είναι που τελικά είμαι μόνος μου Κάτω από το φόβο της δέσμευσης τι υπάρχει Τι φοβούνται στα αλήθεια οι άνθρωποι Την ευθύνη Κοιτάξτε, αν είτε γύρω σας πόσοι άνθρωποι παντρεύονται και πόσοι χωρίζουν Πόσοι σήμερα δεν παντρεύονται Πόσοι σήμερα άνθρωποι της δυτικής κοινωνίας δεν κάνουν παιδιά Δεν έχουν την ανάγκη να κάνουν παιδιά Δεν είναι θέμα ακούω σε πολιτικές απόψεις και σκέψεις ότι υπάρχει οικονομική δυσπραγία. Υπάρχει.
Αλλά το παιδί, εμείς το κάναμε τόσο ακριβό. Εμείς ανεβάσαμε το μπύχι ότι το παιδί μας πρέπει να πάει σε ένα πολύ καλό διωτικό σχολείο, πρέπει να κάνει διαγραφότηση για την ημέρα, χορό να πάρει μουσική, να αγοράσει πιάνο. Όλα αυτά είναι δικά μας οράματα, θετικά οράματα. Αλλά αυτά δεν μπορούν να κατακλείσουν και στην τελική εικόνα το είναι αυτό μας να γεννήσουμε ένα παιδί.
Να θεωρούμε ότι αυτό είναι ακατόρθωτο, είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνουμε ένα παιδί σήμερα. Κι όμως είναι το πιο σημαντικό κομμάτι. Προχθές είδα έναν κύριο, ο οποίος δεν παντρεύτηκε ποτέ, και μου λέει είμαι πάρα πολύ πλουσίος, έχω πολλά χρήματα στην τράπεζα, αλλά έκανα μεγάλο λάθος. Λέω ποιο, δεν έφερα ποτέ έναν σύντροφο στη ζωή μου, δεν πίστεψα ποτέ σε μια γυναίκα, Δεν έκανα ένα παιδί Και τον είδα που το έλεγε Και σαν να έλεγε όλα αυτά τα υλικά που έκτησα Μήπως τελικά τα γκρέμισα Είναι αργά για αυτόν τον 67 χρονών Να φτιάξει τη ζωή του Όπως τα έλεγε η γιαγιά μου τώρα Κοιτάξτε βιολογικά είναι αργά Αλλά εμείς δεν μιλάμε μόνο με τη βιολογική συμπεριφορά μας Αν η ψυχή του ανάγκη του χρειάζεται Ναι, οφείλει να έχει έναν δεσμό Να έχει μια σχέση Όχι μόνο φροντιστική γιατί όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος Τη βλέπει, τη φροντίδα, την ασφάλεια Την υποστήριξη, βάτε το θάνατο Την ασθένεια Στην πραγματικότητα όμως είναι να έχεις έναν άνθρωπο Να μπορείς να πεις δύο κουβέντες
Να μείνεις μόνος σε μια συσκευή μπροστά Που το μυαλό σου άδειο Βλέπει λίγο παρατηρητικά μια εικόνα Και σκέφτεσαι μαύρα πράγματα στο μυαλό σου Υπάρχει τέλειο σχέση, τέλειο ζευγάρι Όχι, αν το ξέρετε να μου το πείτε και εγώ Αλλάξατε την προσωπική σας ιστορία για χάρη ενός έρωτα Κάνατε μια τρέλα Έφυγα νύχτα από την Αθήνα για να πάω στη Σαρλονίκη Και να γυρίσω άϊπνος το πρωί Άξιζε τον κόπο Νομίζω ότι άξιζε τον κόπο Είναι άλλη ιδιωτική και άλλη η δημόσια ζωή μας Ε, βέβαια Είναι πολύ διαφορετικά τα πράγματα Και αυτό είναι και πολύ ωραίο Η ιδιωτική σου ζωή, να σας πω εγώ τόσα χρόνια που έχω προβληθεί στην κοινωνία μας, ποτέ δεν έβγαλα την ιδιωτική μου ζωή.
Και θέλω να πω ευχαριστώ στη γυναίκα μου και στα παιδιά μου. Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι έπρεπε να δείξω. Πήξα παλιά ένα κανάλι που μου είπε κάτι που μου φάνηκε τόσο αστείο που γι' άλλαγα μετά μια ώρα. Μου είπε να έρθουμε Κυριακή, πριν με μια κάμερα, που ξυπνάτε εσείς με τη σύζυγό σας, τα παιδιά σας ήταν πολύ μικρά, και που σηκώνεσταν να πάρετε μαζί πρωινό.
Προκάλεσε τόσο, θα πω τη λέξη αποστροφή, αλλά και χαζομάρα. Και είπα τι εξυπηρετεί αυτό. Το αμερικάνικό όνειρο. Ναι, να δουν οι άνθρωποι το γιατρό με τη γυναίκα του και τα παιδιά να ξημούν το πρωί. Τι διαφορετικό έχουμε εμείς από τους άλλους ανθρώπους. Φυσικά τίποτα. Και μπορεί και να είναι και καλύτερα να ξημούν το πρωί από ότι εμείς.
Αλλά αυτό είναι πολύ σχετικό. Διότι η αναγνώρισή σου είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο της ύπραξής σου Λείψατε από την οικογένειά σας για όλους αυτούς τους τίτλους Φυσικά έχω λείψει Και από τα παιδιά μου έχω λείψει Διότι αυτά δεν πάρουν τα κατακτήσεις Αν δεν κάνεις και θυσίες Αλλά αυτό το εγώ που πάντα κουβαλάω Είχε το δικαίωμα να σκέφτεται Και τα παιδιά μου και τη γυναίκα μου Δηλαδή πολλάς από το κυρίακο στα παιδιά μου μεγάλωνα και το γράφω και στο βιβλίο μου 6 με 16 που είναι ένα βιβλίο για τη χρυστή δεκαετία γονιού και παιδιού πρέπει να δώσεις χρόνο στο παιδί σου χρόνο και χώρο και γύρω να το ακούσεις όχι να του μιλάς εσύ συνέχεια και να του λες που πρέπει να προσέξει τι λάθος να μην κάνει τι πρέπει να κάνει παρακάτω δηλαδή πρέπει να μάθεις να ακούς το παιδί σου το παιδί σου μιλάει πάρα πολλές φορές Υπάρχει μαγική συνταγή για να μεγαλώσει ένα παιδί καλά και να μην χρεώσει το γονιό του αργότερα.
Υπάρχει αληθινή συνταγή. Να μάθεις το παιδί σου να σκέφτεται μαζί με σένα και κάποια στιγμή να σκέφτεται και χωρίς σένα. Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια της ζωής. Το παιδί σ' αγαπάει γιατί είναι εξαρτημένο. Σ' αγαπάει πραγματικά όταν βγει από την στέριση της ζωής του και αποκτήσει τη δική του αυτονομία. Όσο είναι στα δικά μου τα χέρια θα με αγαπάει γιατί από μένα εξαρτάται Τα δικά μου τα παιδιά μικρά Μπαμπά τι κάνεις, πως είσαι, με κουράζεσαι, με δουλεύεις Γιατί έχουν το φόβο Όταν μεγαλώνει ο άνθρωπος πρέπει να μάθει να αγαπάει τον εαυτό του Και να ξέρει το παρακάτω βήμα είναι πάντα ο εκείνος Πώς ορίζουμε την υγιή σεξουαλική ζωή Και πώς μπορεί ένας γονιός να δείξει στο παιδί του το τρόπο για να τη ζήσει στο μέλλον Και να μην την ανιχνεύσει, να μην την ψάξει πολύ νωρίς και κυρίως μέσω του διαδικτύου.
Κοιτάξτε, θίγεται μια τεράστια σελίδα που την έχω δουλέψει πιστεύω όλα αυτά τα χρόνια, το θέμα της σεξουαλικής αγωγής, όχι διαπαιδαγώγησης, αγωγής. Ο γονιός πρέπει να ξέρει το παιδί που μεγαλώνει, αγόρι, κορίτσι, πώς θα κινηθεί στην προεφηβεία και στην εφηβεία. που η εφηβεία είναι το μεγάλο γέννημα της σεξουαλικής αναζήτησης και πιθανά και της σεξουαλικής πράξης.
Γιατί σήμερα η εφηβεία είναι πολύ διαφορετική από αυτή που ήταν πριν 30-40-50 χρόνια. Η υγεία, που είναι μια σπουδαία λέξη, έχει δύο χαρακτηριστικά. Πρέπει να μάθω για μένα και πρέπει να σέβομαι εσένα. Η σεξουαλική ζωή δεν είναι μια ειδονή πέντε λεπτών. Είναι μια ανάγκη αυτή την ειδονή να τη χαρούμε και οι δύο και να την ξαναχαρούμε χωρίς να έχουμε επιπτώσεις στη βιολογική μας υγεία και στη ψυχική υγεία.
Άλλωστε, ψυχική υγεία και βιολογική υγεία είναι ένα γεφύρι που λέω εγώ. Τώρα να περνάς στο άλλο. Αυτό χρειάζεται εκπαίδευση. Χρειάζεται γνώση και χρειάζεται και γενναία πολιτική της πολιτείας. Που πρέπει να καταλάβει ότι η σεξουαλική μας συμπεριφορά δεν κρύβεται, ούτε εκλογικεύεται, ούτε γίνεται ένα ερωτικό intermedio μιας λογικής.
Είναι μια πρακτική συμπεριφορά το να μην κολλήσεις ένα μεταδεδόμενο νόσημα, να μην έχεις μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη, να μην έχεις μια τραυματική εμπειρία στην εφηβεία που σηματοδοτεί πολλά πράγματα για τον εαυτό σου και ασφαλώς να ξέρεις να χαίρεσαι τη σεξουαλικότητά σου. Να μην τελειώνει μια σεξουαλική επαφή και να ρίξει τώρα τι έκανα, γιατί το έκανα αυτό, τι έχω κολλήσει, πόσο έχω μολυνθεί ή όχι.
Άρα νομίζω ότι αυτό που δίγεται είναι η αυτογνωσία που η γνώση κτίζει στην προσπάθεια της λειτουργικότητας ως όριο. Το ότι η υγεία είναι ένα μεγάλο κεφάλαιο για όλους μας. Αληθεύει ότι τα παιδιά πια έχουν την πρώτη τους σεξουαλική επαφή στα 14. Ναι, αληθεύει. Αυτό είναι εντός εισαγωγικών κανονικό σύνομο με την ανάπτυξη ενός ανθρώπου.
Είναι σύγχρονο. Η κανονικότητα να ξέρετε ότι επηρεάζεται από τον τρόπο που εξελίσσεται μια κοινωνία. Παλιά, 14 χρονών τα παιδιά ήταν τελείως μωρά. Εγώ θα είμαι τον εαυτό μου μωρό, 15 χρονών. Σήμερα, όταν δω 10 χρονών, 10 χρονών, δεν αναφέρουμε μόνο στην ψηφιακή παρέμβαση, η οποία έχει προκαλείς πολύ κακό στα παιδιά μας.
Είναι διανόητο να έχει αφέλει ένας γονιός να παίρνει σε ένα παιδί 8 χρονών ένα σμαρτφόν, το οποίο δεν θα δει μόνο ένα πορνό μέσα και σκεφτείτε ένα παιδί 8-10 χρονών που έχει σεξουαλικά ερεθίσματα που ακόμα δεν έχουν γίνει και ντρομόλα στον εγκέφαλό του. Το να βλέπει μια τέτοια μηνυματική αντίληψη, το σεξ σαν ένα πορνό. Που υπάρχει και αυτό αλλά δεν είναι το σεξ αυτό.
Και δεν προλαβαίνει να ερωτευθεί, δεν προλαβαίνει να έχει οράματα, να μπει σε μια ονειροπόληση, μια μελαγχολία που η μετάβαση της παιδικής ηλικίας στην προημηφιβία αναπτύσει αυτή την συναισθηματική ανάγκη και πάει ένα κινητό και σκοτώνει όλα αυτά τα στάδια. Το παιδί γίνεται βίο, στεγνώνει, έχει κινησμό, έχει φοβική επικράτηση, έχει άρνηση να υπάρξει με τον εαυτό του.
Γιατί τα μαθαίνει όλα πάρα πολύ γρήγορα, δεν μπορεί να τα απορροφήσει ο εγκεφαλός του, τα ξέρει τα 3F και κυρίως τι, δεν μπορεί να αφομοιώσει λειτουργικές ανάγκες που μεγαλώνοντας είναι περισσότερες και πιο πραγματιστικές. πραγματιστικές. Άρα το 14 χρόνο σήμερα είναι μια πραγματική ανάγκη. Αυτή η κοπέλα μας 14 χρονών, τι ξέρει για το σώμα της, τον εαυτό της, πώς έχει μιλήσει με τους γονείς της, γιατί είναι θετικό ότι η κόρη μπορεί να μιλάει με τη μητέρα, ο γιος μπορεί να μιλάει με τον πατέρα. Αυτά είναι πολύ θετικά σύμβολα. Ισχύουν αυτά ακόμη ότι ένας πατέρας πρέπει να είναι με το γιο του από τα 8 του και μετά ακόμη περισσότερο.
Βεβαίως, και πιο νωρίς. Από τα έξι ουσιαστικά ο πατέρας και η μητέρα. Αλλά ο πατέρας στο αγόρι του είναι πιο οικείος. Ξέρετε αυτό που λέμε, η συμμαχία της οικειότητας είναι η καλύτερη γνώση της αλήθειας. Άρα να το κάνουμε πράξη όταν γίνομαι γονείς, πρέπει να έχουμε διαβάσει, να επικοινωνούμε καλά μεταξύ μας, να μην είμαστε εμείς δύο εχθροί σε ένα σπίτι.
Συμβαίνει πάντως αυτό και είναι πολύ διαδεδομένο το γεγονός δύο συντροφοί να μην είναι πια μαζί έχουν πάρει διαζύγιο και ξέρετε πολύ καλά τι συνεπάγεται αυτό, δεν έχουν την απαραίτητη επιπληγή για τα παιδιά τους Οφείλουν να είναι καλήγονες δεν έχεις δικαίωμα όταν κάνεις ένα παιδί να πεις το αρνούμε, δεν αγοράς ένα πλυντήριο και το γυρίζεις πίσω, έκανες ένα παιδί πρέπει να είσαι όριμος, συνειδητά τοποθετημένος, ότι αυτό το παιδί σε χρειάζεται σε θέλει στη ζωή του Εσύ το διώχνεις το παιδί αυτό Έχουν περιπτώσει, δυστυχώς, το θέλω να σας δώσω μαυρίλα Στη σημερινή μας πολύ όμορφη συζήτηση Ότι σήμερα έφηβοι δέρνουν τους γονείς τους Αυτό το παιδί δεν γεννήθηκε για να δίνει τον πατέρα του ή τη μητέρα του Και όμως συμβαίνει, γιατί αυτοί οι γονείς Χωρίς να είναι, δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς Ο Φρόντι είπε ότι ο γονεϊκός ρόλος είναι μια ατελή σχέση Λάθη θα κάνουμε Ακεί από τα λάθη να μάθουμε Ακεί να έχουμε τη δυνατότητα να μιλάμε με τα παιδιά μας Να βλέπουμε τις ανάγκες τους
Χωρίς να ξέρουμε, να πηγαίνουμε σε έναν ειδικό Όταν θέλουμε να ρωτήσουμε Και αυτό είναι πάρα πολύ όριμο και συνειδητοποιημένο Ότι χρειάζομαι βοήθεια Και η πολιτεία σήμερα συμβάρει πάρα πολύ τα πράγματα αυτά Και συμβάλλει με πιο πολλούς σχολικούς ψυχολόγους Με καλύτερη προσέγγιση αλλά μια γονεϊκή ολοκληρωμένη συμπεριφορά που δεν είναι το δικό μου το παιδί είναι το καλύτερο, είναι το πιο έξυπνο, το πιο όμορφο η δασκάλα το αδική το σύστημα το αποθεί γιατί έτσι τι κάνουμε, δημιουργούμε παιδιά ανώριμα που δεν θέλουν να μεγαλώσουν και σήμερα υπάρχουν 25 αριδές που ακόμη είναι παιδιά, φοβούνται να γίνουν ενήλικες φοβούνται να μπουν στη ζωή δεν μπορούν να τους βοηθήσουν, μάνα οι ίδιοι δεν δουν ότι έχουν ανάγκη βοήθειας.
Αυτό το κάνει το γονεϊκό σύστημα. Η στάση του γονιού δεν πρέπει να είναι όμως κάπως συγκεκριμένη. Δηλαδή αυτός ο 20χρονος, ο 25χρονος που επιτίθεται στον πατέρα του για οποιονδήποτε λόγο, δεν πρέπει να έχει ένα όριο και να ξέρει ότι δεν μπορεί να το περάσει. Βεβαίως. Αλλά το ότι επιτίθεται σημαίνει ότι κάτι έχει γίνει παλιότερα που δεν πήγε καλά.
Δεν συμβαίνει από την μια στιγμή στην άλλη. Είναι κάποιο πρόβλημα γονιδιακό, δηλαδή υπάρχουν εψυχώσεις, υπάρχουν διαταραχές συμπεριφοράς, χρήση ουσιών που δεν στέλνει οι γονείς. Τα παιδιά αυτά έχουν μια κληρονομική επιβάρυνση. Έχουμε αποδείξει πια έμπρακτα ότι η ψυχική υγεία έχει κληρονομικότητα, έχει νευροχημική λειτουργική απεικόνηση και ασφαλώς όλα αυτά, σύν το περιβάλλον, γιατί τρεις δείκτες είναι.
η κληρονομικότητα, η εντομήτρια κοιήση και το περιβάλλον που με καλώνουμε. Το περιβάλλον είναι οι γονείς μας, το σπίτι μας. Αυτό πρέπει να είναι καλό, να είναι σταθερά, ψυχικά όρημο και να δίνει αξίες ζωής. Το παιδί μου δεν θέλει να του πάρω γρήγορα ένα καλό Rolex. Σίγουρα μπράβο το θέλει, αλλά δεν θα το πάρω. Αν δεν του έχω δείξει ποια είναι η ζωή.
Δεν θέλει να κρυβώ αυτοκίνητο. αν δεν του δείξω ότι σε αυτή τη ζωή είσαι εσύ μπροστά και στο τέλος της ημέρας εγώ θα φύγω αύριο. Αυτό ξέρετε πρέπει να υποθεί όχι στα πέντε του χρόνια αλλά όταν τελειώνει το σχολείο και αισθάνεται ο πατέρας που έχει λεφτά ή του έχει δώσει ένα σπίτι γιατί οι μέσοι Έλληνες κουβαλάνται με αυτές τις νευρώσεις να πάρουμε ένα σπίτι στο παιδί μας, να πάρουμε και ένα εκόπτη να το κτήσει αύριο. Όλα αυτά είναι θετικά μηνύματα Σε μια κοινωνία που πάλεται, που επικοινωνεί Αλλά δεν είναι αυτή η αξία της ζωής Η αξία είναι να αποκτήσεις το δικό σου μυαλό Να έχει γνώση, να μην αφαιρείς Άρα το μήνυμα είναι να πούμε στο παιδί μας Αξίζεις, αλλά αξίζεις πραγματικά Όχι να αρκεσίστηκα Κυρίες και τι υπάρχουν ιστορικές στιγμές Που καθόρισαν την προσωπική σας διαδρομή Βεβαίως υπάρχουν Και σε κάθε άνθρωπο υπάρχουν Στην προεφηβεία μου και στην εφηβεία μου Η μάνα μου με πήρε όταν ήμουνα 12 χρονών στο Αίγιο, ο πατέρας μου Τελώνης στο Αίγιο, τότε τα μεγάλα μαδεύκια δίνανε εισαγωγικές εξετάσεις,
τότε λεγότανε ακαδημαϊκό. Με πήρε λοιπόν 12 χρονών και με έκλεισε ένα διαμέρισμα, στην Πλατεία Βάθης. Εκεί έχασα τους φίλους μου, έχασα το σπίτι μου το ωραίο, το χώμα που περπάταγα, το οτιδήποτε με έκανε να νιώθω ότι είμαι ελεύθερος. και βρέθηκα κλεισμένος σε ένα δωμάτιο σε ένα διαμήρισμα στην πλατεία Βάθη στην Μάρνης που εκεί ζήσαμε και άρχισα να διαβάζω, να ακούρω αδειόφωνο πολύ με πειρέαση κιόλας δεν υπήρχε τώρα τηλεόραση και άρχισα να ψάχνω να βρω φίλους και γνώρισα ανθρώπους περίεργους, διάφορους, καλούς κάποιους κακούς όπως είπατε εσείς πριν αλλά ανθρώπους που κάτι μου είπαν και αυτό σιγά σιγά με προσάρμοσε αυτό έχει μείνει στη ζωή μου ότι η μητέρα μου πρώιμα δεν έπρεπε να με πάρει 12 ετών να με φέρει στην Αθήνα και τα αδέρφια μου τα μεγάλα.
Αυτό βέβαια οι γονείς δεν μπορούν να τα καταλάβουν ούτε μπορούν να τα επεξεγήσουν όπως τα κάνω εγώ σήμερα. Το άλλο είναι η ανάγκη να μπω στο πανεπιστήμιο. Η προετοιμασία μου. Τρία χρόνια έτρεχα στα φροντιστήρια, είχα χάσει φίλους, είχα χάσει παρέες. Ήταν στόχος όμως η ζωή. Και νομίζω ότι για κάθε άνθρωπο που θέλει να φτιάξει στη ζωή του κάτι, να πετύχει, να είναι φιλόδοξος, έχουμε υπέρ της φιλοδοξίας, όχι της μη σαλόδοξίας.
Ο φιλόδοξος άνθρωπος είναι αυτός ο οποίος θέλει να κερδίσει τη ζωή, αντλείται μέσα στη ζωή, μάχεται για τη ζωή. Αυτό νομίζω ότι είναι ιστορικό κριτήριο του καθενός μας που σε φάσεις της ζωής μπορεί να το δει, να το εκφράσει και ασφαλώς να το εμπεδώσει. Τι σκοτώνει την επισημία για σεξ Η άνοια Μόνο η άνοια Όχι η άνοια εγκεφαλική Η καθημερινή άνοια του δεν θέλω να κάνω τίποτα Η κατάθλιψη Η πλήξη Το είπατε καλύτερα εσείς Δηλαδή οτιδήποτε με κάνει να αισθάνομαι ότι δεν έχει νόημα η ζωή μου Αυτό όμως μπορεί να είναι και μια μορφή κατάθλιψης Ο άνθρωπος στην κατάθλιψη πέφτει Πάει σε ουσίες οι οποίες είναι επίσης δολοφονικές Σήμερα το αλκοόλ έχει δυστυχώς πολύ μεγάλη επίδραση στη ζωή μας Ο άνθρωπος θέλει να παραμύθει για να νιώσει ωραία Για να νιώσει καλά Κι όμως το μεγαλύτερο παραμύθι Είναι ο εαυτός όταν ζει αληθινά Το πιο ωραίο παραμύθι είναι το αληθινό παραμύθι Αυτό λοιπόν ο άνθρωπος πρέπει να το καταλάβει Γιατί η σεξουαλικότητα δεν είναι ούτε κατά ανάγκη πρέπει να γίνει
Δηλαδή έχω στους φοιτές που δίνω ένα ερωτηματολόγιο αν ένας άνθρωπος δεν έχει σεξουαλική ζωή. Έχει πρόβλημα? Ναι, όχι. Πιο πολλοί απ'οντούν, ναι. Η απάντηση είναι όχι. Δεν σημαίνει αν δεν έχεις σεξουαλική ζωή είσαι προβληματικός. Σε κανένα περίπτωση. Εμείς δεν ήρθαμε να πούμε ότι ξέρεις, στη ζωή σου πρέπει να κάνεις σεξ συνέχεια. Αλίμονο.
Το σεξ είναι κάτι που το χρειάζεσαι εσύ. Είναι μέρος της φύσης σου, της ψυχικής σου ανάγκης και της κοινωνικής σου συμπεριφοράς. Γιατί είσαι με έναν άνθρωπο. Ξέρετε ότι οι άνθρωποι μεγαλώνοντας, αυτοί που διατηρούν μια σεξουαλική ζωή συμβατή με την ηλικία τους, είναι πιο κοινωνικοί, είναι πιο υγιείς, αγαπούν πιο πολύ τον εαυτό τους.
Θέλουν να έχουν φίλους, να έχουν παρέες. Άρα είναι ένα κομμάτι που σε συνδέει με την πραγματικότητα της ζωής, που έχεις πολλές μορφές επικοινωνίας στο κάθε μέρα σου. Η σεξουαλικότητα σκοτώνεται στο ζευγάρι όταν υπάρχει θυμός, χρέωση, ανηθικότητα και κυρίως ψυχική ματέωση ότι γιατί είμαι μαζί σου έκανε λάθος. Πότε σταματά κανείς να κάνει σεξ?
Δεν ξέρω να σας απαντήσω. Θα σας πω ένα περιστατικό που μου έτυχε ένα. Στην καριέρα μου ένας άνδρας 99 ετών. Δεν πίστευα ότι είναι 99 ετών. Εναγκάστηκαν όλο την ταυτότητά του, γιατί λέω μου λέει ψέματα. ήταν 99 ετών και μπήκε μέσα και μου λέει έχω θάψει τρεις γυναίκες θέλω να μου πεις είχα απ' έξω μια κυρία 45 χρονών μια γουέτιευτική όπως την είδα μετά και μου λέει αυτή τη γυναίκα μπορώ να την απολαμβάνω έχω το δικαίωμα δεν μου είπε τίποτα για τη ζωή του φάνηκε ότι ήταν ένας εύπορος άνθρωπος οικοκεντρικός με πολλά χρήματα με ασκήσεις γυμναστική σε πολύ καλή κατάσταση του είπα ναι αλλά πρέπει να θυμάστε πάντα την ηλικία σας Μου λέει δεν χαίρεται να μου τη θυμίζετε, δεν ξέρω καλύτερα από εσάς Αυτός ο άνθρωπος φυσικά δεν ζει σήμερα Έφυγε 102 ετών από ατύχημα Μέχρι την παραμονή μου είχε πάρει τηλέφωνο Είχε πάει σε ένα νησί Φυσικά είχε ένα σκάφος μεγάλο Είχε πάει σε ένα νησί και είχε σεξουαλική επαφή με αυτή τη γυναίκα Την επόμενη μέρα Επειδή είχε ρίξει χιόνι στα βόρεια πράστια
Είχε ένα μεγάλο τζιπ, είχε φυσικά βοηθούς και τον φιλούσαν Γλίστρησε από το κάθεσμα και βγήκε έξω Και έπεσε στο χιόνι και άσπασε τη λεκάνη του Όταν λοιπόν πήγα και τον είδα στο νοσοκομείο Και με είχε συγκινήσει έτσι όλη αυτή η εικόνα Τον ρώτησα πώς πάει το ηθικό Μου λέει το ηθικό πάει καλά, το ανήθικο δεν πάει καλά Ποιο είναι το βασικό κίνητρο της ζωής σας Για να είμαι καλά, προς το μεγαλό θέλω να είμαι καλά να μπορώ να μιλάω με τα παιδιά μου με τους φίλους μου, έχω πολλούς φίλους μου αρέσουν οι φίλοι και να υπάρχω δεν έχω τίποτε παραπάνω να σας πω ζω γιατί πρέπει να υπάρχω και υπάρχω γιατί πρέπει να ζω Όταν θα φύγετε από αυτόν τον κόσμο τι θέλετε να θυμούνται όταν θα αναφέρονται στον Θανό Ασκητή Το έργο μου νομίζω έχω κάνει ένα έργο που πιστεύω ότι άφησε ένα σημάδι πολύ θετικό στην ελληνική κοινωνία και θα ήθελα αυτό ούτε εγωπαθητικά, ούτε εναρκεσιστικά να το θυμούνται.
Κυρίως τα παιδιά μου. Για ποιο επίτευγμα της ζωής σας νιώθετε υπερήφανος κάμια φορά? Για την ιατρική μου πορεία. Νομίζω ότι τα έδωσα όλα στην ιατρική και καλά έκανα και θεωρώ ότι βγήκα δικαιωμένος και από την κοινωνία και από την επιστήμη μου και από εμένα προσωπικά. Νομίζω ότι έδωσα ένα φως σε αυτή τη χώρα ότι η σεξουαλικότητα δεν είναι βρώμικη υπόθεση, δεν είναι κάτι πονηρό, κάτι περίεργο, προκλητικό.
Και στις μέρες της ημέρας η σεξουαλικότητα είναι κομμάτι της ζωής της δικής μας και σε αυτό πρέπει να είμαστε πάντα παρόντες. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ. Και εγώ για την πολύ ζαστή φιλοξενία σας. Με κυριακή από τη ζωή του Θανουασκητή είναι διδακτώρ ψυχιατρικής και ο Διευθυντής του Ινστιτούτου Ψυχικής και Σεξουαλικής Υγείας.
Ιχογράφηση Γιάννης Καραγιάννης. Επεξεργασία Μοντάζ Κώστας Πανός. Σύμβουλος Περιεχομένου Τζένι Πουπουλίδου. Είμαι η Κωνσταντίνα Βαρσάμη και σας ευχαριστώ. Ακούσατε το podcast «Μια Κυριακή από τη ζωή σου». Για να μην χάνετε κανένα επεισόδιο της σειράς και για να ανακαλύψετε και τα υπόλοιπα podcast του Sky, ακολουθήστε μας στο Spotify και στα Apple Podcast ή ακούστε μας μέσα από το sky.gr και skyradio.gr
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
