Skip to content
PodBase
E12 Από τον Μαραντόνα στον Μέσι: γιατί το Μουντιάλ δεν είναι πια το ίδιο [World Cup Nostalgia]

E12 Από τον Μαραντόνα στον Μέσι: γιατί το Μουντιάλ δεν είναι πια το ίδιο [World Cup Nostalgia]

Mid-Greek Crisis
Ιούλιος 03, 2026 00:26:46 Σεζόν 1 Επεισόδιο 12
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

E12 Μουντιάλ 2026: Γιατί δεν το χαιρόμαστε όσο παλιά; [World Cup Nostalgia]🎙️ Subscribe: https://www.youtube.com/@midgreekcrisis📸 Instagram: https://www.instagram.com/midgreekcrisis«Λίγο έχω ξενερώσει.»Μουντιάλ 2026 στην Αμερική. Παιχνίδια στις 4 και στις 7 το πρωί ώρα Ελλάδος, γήπεδα του NFL, hydration breaks για τις διαφημίσεις — και η Ελλάδα εκτός. Ο Δημήτρης και ο Γιάννης ανοίγουν μια κουβέντα που κάθε Έλληνας 40+ θα νιώσει: γιατί δεν χαιρόμαστε το Μουντιάλ όσο παλιά;Από το 1994 στην Αμερική — την πρώτη φορά της Ελλάδας, τις φαλιάρες και το θρυλικό «Σουτάρετε! Σουτάρετε!» — μέχρι το Italia '90, τον Μαραντόνα στη Νάπολη, την κουτουλιά του Ζιντάν, και την εικόνα που μας ένωσε όλους: καλοκαίρι, τηλεόραση στο μπαλκόνι, μπύρα, πατατάκια, και ένα ολόκληρο τουρνουά μπροστά μας.Και ταυτόχρονα κοιτάμε μπροστά: τον Μέσι που ακόμα μαγεύει, τη νέα φουρνιά της εθνικής (Καρέτσας, Τζόλης), και το γιατί ο Έλληνας ποδοσφαιριστής πρέπει να φύγει για να μεγαλουργήσει.🇬🇧 About this episode (English):Mid-Greek Crisis is a Greek-language podcast for Greeks over 40 — in the UK, across the diaspora, and anyone living between two cultures. In this episode, Dimitris and Giannis talk World Cup 2026: why this tournament feels flat, the nostalgia of Italia '90 and USA '94, Maradona, Zidane's headbutt, England's eternal near-misses, and why Greek footballers have to leave Greece to reach their potential. Football, memory, and growing up — for Greeks in the UK and the diaspora worldwide.🔑 Greeks in UK · Greek diaspora · midlife podcast · World Cup 2026 · Greek football · ελληνικό podcast🎙️ Στο επεισόδιο μιλάμε για:😴 «Λίγο έχω ξενερώσει» — γιατί το Μουντιάλ 2026 κάθεται άσχημα (ώρα, Αμερική, hydration breaks)🇬🇷 Η Ελλάδα εκτός — και γιατί πιστεύουμε ότι θα τα πηγαίναμε καλά🎙️ «Σουτάρετε! Σουτάρετε!» — η θρυλική τακτική ανάλυση του '94⚽ Italia '90 και ο Μαραντόνα στη Νάπολη — όταν καταλάβαμε ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο μπάλα🤕 Η κουτουλιά του Ζιντάν, 2006 — μία από τις πιο τρομερές ιστορίες τελικού🏴 Η Αγγλία ως «failure story» — 60 χρόνια, gossip culture και ταμπλόιντ🌍 «Πρέπει να φύγεις από την Ελλάδα» — γιατί οι Έλληνες μεγαλουργούν στο εξωτερικό👦 Ο Μέσι που ακόμα μαγεύει — και ο γιος που βλέπει μόνο highlights για την έκπληξη📺 Το μπαλκόνι, η μπύρα, τα πατατάκια — η εικόνα του καλοκαιρινού Μουντιάλ🏆 2004 και το μεγάλο λάθος — γιατί η επιτυχία δεν είναι ένα κτίριο🎙️ Mid-Greek Crisis — κουβέντες που δεν γίνονται αλλού, και δεν πειράζει.Ένα ελληνικό podcast για όσους έχουν περάσει τα 40, έχουν παιδιά, έχουν παράπονα, και ακόμα προσπαθούν να καταλάβουν τι θέλουν από τη ζωή.🔔 Subscribe για νέα επεισόδια κάθε Παρασκευή#MidGreekCrisis #fromGR2UK #Μουντιάλ2026 #WorldCup2026 #ΕλληνικήΕθνική #Ποδόσφαιρο #GreekPodcast #ΕλληνικόPodcast #MidlifePodcast #Νοσταλγία

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Κι αν η Παγκόσμιο Κύπρο, βλέπουμε, ποδόσφαιρο. Εννοείται. Ξενυχτάμε. Και Ελλάδα και όλας πρέπει να είναι πολύ αργά. Δηλαδή εδώ βλέπω 11 η ώρα έχει κατημάτωση και λόγω Παναγία μου. Εκεί πρέπει να είναι μία η ώρα. Έχει 4 και 7. Έχεις κάτσει να δεις μάτωση 4 η ώρα? Ε, όχι βέβαια. Εντάξει, ξενυχτάμε. Εννοούμε να κάτσεις 11 η ώρα να δεις αυτό, ας πούμε.

Μέχρι εκεί. Α, εντάξει. Και εγώ βλέπω που και που, δεν μπορώ να πω ότι είμαι πολύ θρυσιασμένος με αυτό το παγκοσμικό κύκλο, λόγω Αμερικής, λόγω διαφοράς ώρας και λόγω ότι δεν παίζει η Ελλάδα, λίγο έχω ξενερώσει, νομίζω, πιο πολύ η Ελλήνια. Εντάξει, ναι, αυτό είναι αλήθεια, ρε εσύ, αλλά δεν αξίζαμε να περάσουμε τελικά έτσι όπως έγιναν τα πράγματα.

Τι λες ρε, εδώ πέρασαν κάτι κουρασάο και κάτι σαουδικές αρραβίες, εμείς δεν αξίζαμε. Άλλο αυτό, εγώ λέω τώρα, νομίζω η σκοτία μας απέκλεισε, η σκοτία δεν μας απέκλεισε. Η σκοτία, ναι. Ε, εντάξει. Ήταν πολύ κρίμα, πιστεύω η Ελλάδα θα τα πήγαινε πολύ καλά, δεν ξέρω αν θα πήγαινε πρώι με τελικά και τέτοια, αλλά θα περνούσε σίγουρα στην επόμενη φάση.

Έχει κάτι τώρα ομαδούλες εκεί πέρα της σειράς που για πλάκα τις είχε Ελλάδα. Τέλος φανε, εγώ λίγο έχω ξενερώσει με αυτό το θέμα. Τέτοις δεν είναι και μόνο αυτό, είναι ότι και το τηλεοπτικό προϊόν δεν είναι πάρα πολύ καλό έτσι, δηλαδή τώρα πραγματικά είναι κάτι παιχνίδια που είναι πολύ αδύναμες οι ομάδες. Περιμένεις δηλαδή να περάσει λίγο, να περάσουν οι επόμενες φάσεις για να αρχίσεις να βλέπεις κάτι σοβαρό.

Και ναι, γίνεται και οι Αμερικοί που δεν το έχουνε το άθλμα, δεν το έχουνε. Τώρα κάνουν κάτι hydration break μόνο και μόνο για διαφημίσεις. Βλέπεις τα γήπεδα είναι λίγο, είναι το NFL γήπεδα, είναι λίγο περίεργα, έχουν κάτι περίεργες για διαφημίσεις. Ναι, ναι. Δεν ξέρω ρε φίλε μου, κάπως μου κάθεται άσχημα αυτό το World Cup.

Εσύ είχες τούμπα. Εγώ σε λέω, όχι, όχι. Να βγάζει ο άρρωστος το χέρι και να το πιάνει τον παίχτη, ε, αυτό θες. Όχι! Επίσης, το Qatar την προηγούμενη φορά ή και στη Ρωσία ήταν τέλεια. Για μένα μ' άρεταν τα αγαπημένα μου World Cup. Εντάξει, δεν θυμάμαι το Μεξικό που λένε το καλύτερο, δεν το θυμάμαι. Αλλά αυτά που θυμάμαι και που μ' άρεσαν πάρα πολύ, εκτός από αυτά που ήταν η Ελλάδα τέλος πάντων, ήταν το Qatar, που νομίζω ήταν για μένα το καλύτερο και της Ρωσίας ήταν πολύ καλό.

Αν και λένε, φίλε, ότι σαν ένα πρόσφατο πόλ που είδα, το καλύτερο, λέει, ever που έχει γίνει, Αυτό της Νότιας Αφρικής. Που εγώ το θυμάμαι με αυτές τις βουβουζέλες που έδινε ενοχλητικούς ήχους. Ναι. Χάλια ήταν αυτό. Ενοχλητικό. Τώρα εξαρτάται τι νοούμε καλό Μουντιάλ. Υποδομές, ο κόσμος, τα παιχνίδια, το suspense. Πολλά παίζουν ρόλο.

Για την Αμερική είπες ότι είναι το NFL, τα γήπεδα, το high-trace. Έχεις δίκιο. Όλα αυτά όμως δημιουργούν τα παιχνίδια αν δεν είναι τόσο ενδιαφέροντα. και είναι και οι ομάδες που έχουν ανοίξει τώρα την ψαλίδα και βάζουν πολλές ομάδες μέσα, η FIFA για να παίρνει φράγκα από παντού και είναι κάτι ομάδες που είναι πολύ άνυσες μεταξύ τους και ίσως στην επόμενη φάση θα δούμε καλύτερα μάτια.

Το παρόν είναι ψηλό μάπα δεν μπορώ να πω ότι ουσιαστική. Για μένα το World Cup είναι και ιστορία. Βλέπεις τώρα, βλέπεις, προσπαθούν να χτίσουν αυτή την ιστορία για το Μέση, το Ρονάλντο και τους νέους που έρχονται, τον Εμπαπέ. και πολύ πολύ αυτό είναι το ωραίο μέρος της ιστορίας δεν μπορείς όμως να αγνοήσεις τερφίλε δεν ξέρω πότε θα ανέβει τελικά αυτό το βίντεο αλλά στη φάση που βρισκόμαστε τώρα δίνονται τα τρίτα παιχνίδια των ομάδων για να κλείσει αυτή η φάση των ομήλων δεν μπορείς να αγνοήσεις τερφίλε ότι ο Μέσης τώρα σε αυτή την ηλικία κάνει αυτά τα πράγματα εγώ έχω τρελαθεί, το περιμένω καθόλου δεν το αγνοώ και θα αναχωριαίμαι λίγο Ο γιος μου είναι φαν του Ρονάλντο, διότι ο Ρονάλντος είναι πολύ εγωιστής και ψώνει και καλά να είναι αυτός ο πρωταγωνιστής.

Δεν ξέρω τι παίζει και λίγο με έχει απογοητεύσει ο Ρονάλντο με το υφάκι του, με τη μαγιά και όλα αυτό. Αλλά ναι, βλέπω να έρχονται και από πίσω κάτι οι μπαπέδες, κάτι οι Χάλλαντ. Αυτά είναι οι ωραίες ιστορίες του World Cup. Παλιάς με Μαραντόνα, έτσι. Ωραία, για να πάμε λίγο στο παλιό γιατί εμένα μ' αρέσουν πάντα αυτές οι ιστορίες.

Ναι, το προλάβαμε στο Μαραντόνα. Είμαστε τυχεροί. Εμείς ναι, βέβαια. Εσύ από πότε ξεκίνησες να βλέπεις Μουντιάλ. Εγώ ρε φίλε, θυμάμαι το 94 που ήμουν 14 χρονών. Τότε ουσιαστικά άρχισε να με ενδιαφέρει το Μουντιάλ. Ήξερα ότι υπήρχε, ήξερα ότι το είχε πάρει το Μεξικό και αυτά τα θυμόμουν σαν ιστορίες, όπως μου τα έλεγε ο πατέρας μου. Αλλά αυτό που έκατσα και είδα πρώτη φορά με πολύ ενδιαφέρον λόγω της Ελλάδας ήταν τότε στην Αμερική, το πρώτη φορά που πήγαμε το 1994. Και θυμάμαι τις φαλιάρες τη μία μετά την άλλη.

Θυμάμαι τον κολ του Μαραντώνα που πανηγύριζε έξω αλλά στην κάμερα, που μετά το βιάσανε με έναν εντοπαρισμένος και έλεγα «Θεέ μου, μακάρι να ακυρώσουν το μάτς και να περάσουμε εμείς». Δεν έγινε ποτέ, φυσικά. που θα έπρεπε να γίνει, σκέψτε το λίγο, το πιάσαν το παρισμένο, δεν θα έπρεπε το Μάτς να κυρωθεί και να πάνε οι βάθμοι σε εμάς.

Αδικία, παράγκα. Εγώ τα θυμάμαι όλα αυτά γιατί εγώ ξεκίνησα να βλέπω ποδόσφαιρο λίγο νωρίτερα. Εγώ θυμάμαι και το Μουντιάλ 1990, Ιτάλια, Ιτάλια 1990. Το οποίο και αυτό ήταν ένα από τα πολύ καλά Μουντιάλ. Το το πήρε η Γερμανία με ένα 0 περνάλτι. Έχεις δει και εγώ το είδα, το 1990 ο τελικός ήταν Γερμανία, δεν θυμάμαι ποιον, Αργεντινή νομίζω.

Στο Ιταλία 1990 η όλη φάση και η όλη ιστορία με έκανε να είμαι Ιταλία από εδώ και πέρα πάντα στα Μοντιάλ. Α, ναι. Ναι, ναι. Δεν το ήξερα αυτό ότι είσαι Ιταλία. Ιταλία, Ιταλία είμαι βέβαια. Ιταλία για πολλούς λόγους. Από τον τρόπο που μπαίνουν στο γήπεδο, που αν τους δεις τώρα, δηλαδή έχουν αλλάξει λίγο, Αλλά ας πούμε ρε παιδί μου 94 ή ξέρω εγώ 98, φαντάσου τώρα τι γίνεται που έχουμε να τους δούμε τρία Μοντιάλιτσα.

Αυτό που ήταν όλοι στην πένα και ήταν όλοι ξέρεις που τώρα πλέον είναι όλοι πολύ προσεγμένοι, αυτό το ξεκίνησε η Ιταλία από το 90 να μην πω και από νωρίτερα που ήταν όλοι στην πένα. Δηλαδή έβλεπες Ιταλό ποδοσφαιριστή και έβλεπες Μοντέλο, δεν έβλεπες ποδοσφαιριστή. Και ο εθνικός ύμνος που λένε. Ναι, πάρα πολύ. Κάθε δεκέταρα και μπροντοφωνάζουν το εθνικό τους. Είναι ωραίο.

Επίσης τότε το Μουντιάλ του 1990 έφερε ίσως για πρώτη φορά αυτή την έννοια της κοινωνικής διχόνοιας. Δεν ξέρω αν έχεις διαβάσει ότι τότε ήταν ο Μαραντώνα που μεγαλουργούσε στην Ιταλία. Στην Άπολη ναι. Στην Άπολη και ουσιαστικά υπήρχε αυτή η μεγάλη κόντρα ότι ο Μαραντόνα που είναι στην Ιταλία, βγάζει λεφτά στην Ιταλία, πώς ξέρω εγώ νομίζω έπαιξαν κιόλας οι Ιταλοί Αργεντινοί, κάτι τέτοιο και υπήρχε μεγάλη κόντρα, μεγάλη αιτυπαλότητα κτλ.

Ναι ρε, που ήτανε στο Εθνικό έμεινο, λέγανε στην Άπολη κιόλας, στο κήπο της Νάπολη, και λέγανε το Εθνικό έμεινο, ξέρω τις Αργεντινίσια, έπαιζε και όλοι γιούχαραν. Και δείχνει πλάνο το Μαραντόνα, θα το βάλω να παίζει τώρα, δείχνει πλάνο το Μαραντόνα να τους βρίζει τους Ιταλούς. Και εκεί λοιπόν ήταν η πρώτη φορά που σαν παιδάκι κατάλαβα ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο ρε παιδί μου κλωτσάω μια μπάλα αλλά μπορεί να έχει και άλλες προεκτάσεις Μετά το 1994 προφανέστατα με την Εθνική θυμάμαι, ακόμα θυμάμαι που ήμουν όταν έβλεπα τα παιχνίδια της Εθνικής Γιατί μαζευόμασταν σε σπίτια φίλων εδώ στη Θεσσαλονίκη και βλέπαμε ας πούμε Και μάλιστα έχω και μια εικόνα που τη θυμάμαι και δεν θα την πω γιατί είναι αστεία Τότε ήμουν, όπως και εσύ, 14 χρονών και έπαιζα εδώ πουδόσφαιρο σε μια καλή τοπική ομάδα της Θεσσαλονίκης, των Απόλλων Καλαμαριάς. Και λέω, τώρα που το σκέφτομαι, όταν ήμασταν παιδάκια τι σκέψεις κάναμε.

Έλεγα, μήπως στο επόμενο Μουντιάλ θα μπορέσω να είμαι και εγώ 18 χρονών. Είχες όνειρα, αυτό έχει σημασία, να έχεις όνειρα στη ζωή. Ναι, ναι, ναι, σωστά. Αλλά τώρα όσοι αν είστε νέοι και μας βλέπετε, τότε το 1994 υπήρχε πολύ τρέλα στην Ελλάδα. Δηλαδή είχανε σαλτάρει όλοι με την Ελλάδα. Θυμάμαι είχε μια μασκότ, μια αλεπού.

Κάποιος είχε γράψει ένα τραγούδι. Γινόταν χαμός. Και μετά αυτό το κλίμα μεταφέρθηκε και στα Αμερική. Έγινε και το ντοκιμαντέρ του BBC που πήγανε εκεί πέρα και έκαναν χαβαλέ, ουσιαστικά. Τους έρχανε από γιορτή σε γιορτή. Ναι, γιατί ήταν όντως κάτι τρομερό. Και από τη μία ήταν τρομερό γιατί η ομογένεια έβλεπε την Εθνική Ινδρία, το είχαμε δει και λίγο έτσι.

Αλλά από άποψη αθλητική και ποδοσφαιριστική ήταν ένα έγκλημα αυτό που κάνανε. Γιατί ουσιαστικά δεν μπόρεσαν να κάνουν καλή προετοιμασία, όχι τόσο στα μονολόγους βέβαια. Αλλά μετά ήρθε το 4-4-2 που λέγαμε, 4 από την Αργεντινή, 4 από την Ιγυρία και νομίζω 2 από τη Βουλγαρία. Όχι, 4 Βουλγαρία, 2 Ιγυρία. 4 από Βουλγαρία, 2 Ιγυρία.

Μετά ας πούμε άρχισε το κράξιμο. Γιατί πήγατε, ο κλασσικός Έλληνας μετά, γιατί πήγατε τόσο πολύ και μας ξοδέψατε και κάνατε και ένα... Έχει βγει ένα πιο ωραίο βίντεο, δεν ξέρω αν το έχεις δει, Που νομίζω είναι από το Είναι από το Από το κοιμαντέρ Ένα που λέει που είναι μέσα στα ποδιτήρια Και λέει σουτάρετε σουτάρετε γιατί δεν σουτάρετε Τι κάθεστε και σουτάρετε Μιλάμε Μεγάλη tactical analyst Σουτάρετε Αυτή είναι η τακτική οδηγία του προπονητή της Ελλάδας Σουτάρετε Τα επόμενα Μουντιάλ τα πήγαμε καλύτερα Στο 10 δηλαδή ήταν η πρώτη μας νίκη Νομίζω με γυρία Τότε είχαμε την πρώτη μας νίκη με Rehangel το δε είχαμε πάει.

Είμαι Santos. Rehangel είχαμε πάει το 10. Rehangel, Rehangel. Ναι και το 14 είχαμε πάει με Santos. Κάτσε πώς πήγες στο 10 τώρα. Εγώ θυμάμαι μετά το 98 δεν ήταν στη Γαλλία. Ναι που το πήρε η Γαλλία κιόλας. Που το πήρε η Γαλλία, ναι. Θυμάμαι το 98 ας πούμε για παράδειγμα πώς ας πούμε αλλάζουν μετά οι φάσεις της ζωής. που δεν το θυμάσαι εσύ, το 98, όταν γινόταν το Μουντιάλ.

Φανταστείτε τώρα πόσο παλιοί φίλοι είμαστε. Όταν γινόταν το Μουντιάλ, εμείς ήμασταν στο Ποσίδι. Α, εκεί ήταν. Ναι, ναι, βέβαια. Και εκεί, ενώ το 94, που είπα προηγουμένως ότι είχα το 98, θα μήπως θα είμαι και εγώ κτλ, πόσο είχε αλλάξει τη ζωή. 1998 έχουμε δώσει πανελλαδικές και έχουμε βγει ποσίδι και κάπου, ας πούμε, ναι στις τηλεοράσεις βλέπουμε ότι γίνεται και το Μουντιάλα, ας πούμε.

Δηλαδή... Λοιπόν, 2002 έγινε στην Νότια Κορέα και η Ιαπωνία. Τότε, αν θυμάσαι, είχε ευνοηθεί πάρα πολύ η Βραζιλία. Ναι, ναι, ναι. Θυμάμαι, δεν θυμάμαι σε ποιο μάτς ήτανε που... Και η Νότια Κορέα την ευνοούσαν πάρα πολύ. Αλλά νομίζω ότι η Βραζιλία δεν το άξιζε. Εντάξει, νομίζω ότι το Ρονάλντο τότε είχε παιχταράδες. Νίξε δύο με την Γερμανία στο τελικό.

Και το 2006 στη Γερμανία που το πήρε η Ιταλία τότε στα πέναλτι. Τώρα κοιτάω τις σημείωσεις κι εγώ. Ιταλία-Γαλλία ήταν. Α, τότε με τον Ζιντάν. Εκείνος στο τελικό με τον Ζιντάν, με την κουτουλιά. Αυτή η κουτουλιά, άλλο κι αυτό. Τρομερή μορφή ας πούμε. Τρομερή ιστορία. Ναι, ναι. Τρομερή ιστορία. Θελευταίο παιχνίδι. Ναι, θελευταίο παιχνίδι και θυμάμαι να το βλέπω και να πω τι κάνει.

Τι είναι αυτή η κουτουλιά, τι γίνεται. Και μετά μαθαίφθηκε ότι κάτι είπε και την αδερφή του. Ο ματεράτσι. Κάτι του πέτσε και την αδερφή του. Ναι, ναι, ναι. Αυτή η φάση ήταν αυτή. Στο γήπεδο που έγινε ο τελικός, δεν θυμάμαι ποιο είναι, στα αποδυτήρια όταν πήγε ο Ζιντάν, κουτούλησε μια πόρτα από τα νεύρα του. Και την έχουν αφήσει την πόρτα έτσι και βάζουν, ας πούμε, Ζιντάν από τα νεύρα του και έχουν αφήσει την πόρτα έτσι.

Ήθελα να σε ρωτήσω, εσύ πιστεύεις ότι με τα χρόνια, το προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο στο Μουντιάλ, στο Μουντιάλ όμως είναι καλύτερο ή χειρότερο γιατί υπάρχει αυτή η τεράστια συζήτηση ότι οι αγώνες είναι πλέον πάρα πολλοί ότι οι ποδοσφαιριστές εξουθενώνονται από τα παιχνίδια το προηγούμενο Μουντιάλ έγινε χειμώνα που είχαν ρυθμό ήδη οι παίχτες λόγω του καλοκαιριού έγινε χειμώνα και γι' αυτό ήταν τόσο ωραίο του Κατάρ και γι' αυτό ήταν γιατί ήδη είχαν βρει ρυθμό Ποια είναι η αποψή σου, βλέπεις καλύτερο ποδόντυπο ή όχι Δεν είμαι ειδικός αλλά η λογική τι λέει Ότι αν ένας παίχτης, εντάξει άνθρωπος είναι Αν τον στύψεις πόσο να αντέξει Βλέπεις δηλαδή οι μεγάλες ομάδες και οι παίχτες που έπαιζαν 80 90 μάτς όλη τη σεζόν Βλέπεις ότι αυτές οι ομάδες, ξέρω η Ισπανία δεν πήγε καλά στο πρώτο μάτς Δεν βλέπεις δεν πολύ τραβάνε Είναι κουρασμένοι δεν ξέρω Και να δεις ότι όποιες ομάδες προχωρήσουν προς ημιτελικά τελικά, οι παίχτες τους την επόμενη χρονιά θα ψιλοσέρνονται.

Ακριβώς. Γι' αυτό δεν θέλουμε να αγοράσουμε στην ομάδα μας κάποιον από το Μουντιάλ μήπως. Όχι για την ακριβώς. Αλλά εντάξει, άνθρωποι είναι, πόσο να αντέξουν κι αυτοί. Αλλά εντάξει, στο βομό του χρήματος δεν νοιάζει. Στην FIFA και όλους αυτούς δεν τους νοιάζει τίποτα. Ας τους στύψουν όσο πιο πολύ μπορούν. Δηλαδή βάζουν και άλλες οργανώσεις Κάτι Nations League, κάτι Βλαχίες Αυτά πρέπει να σταματήσουν Αυτά πρέπει να σταματήσουν Τα οποία δεν έχουν πραγματικά κανένα νόημα Δηλαδή εσύ υποστηρίζεις Ιταλία Ναι εσύ Τώρα που δεν είναι Ιταλία υποστηρίζεις Γενικά η δεύτερη μου ομάδα Να το πω κάπως έτσι Αυτό τότε ξεκίνησε Με την εκπληκτική πορεία της Κροατίας Με Νταβόρ Σούκερ Και Αλιόσα Σάνοβιτς Δεν ξέρω αν τους θυμάσαι κατ' όντων, αλλά όσα θα τον θυμάσαι, γιατί δεν και θυμάσαι.

Ο Σούκερ, ένας για καείς πόθος του Βαρδινογιάννη. Για καείς του Βαρδινογιάννη. Είμαι λίγο Κροατία. Μετά από εκεί και πέρα, για να είμαι ειλικρινής, επειδή δεν είναι η Ιταλία, πιο πολύ μ' αρέσει να βλέπω παιχνίδια. Δηλαδή αφήνω λίγο το αν να κερδίσει ο ένας να κερδίσει ο άλλος Που το 99% των φορών που βλέπω ποδόσφαιρο Έχω κάποιον που θέλω να κερδίσει Οπότε το βλέπω λίγο διαφορετικά το όποιο μάτς Και το απολαμβάνω καλύτερα μπορώ να σου πω Όταν δεν έχω κάποιον που θέλω να κερδίσει Εσύ Εγώ εντάξει λόγω ότι μένω εδώ πέρα στην Αγγλία Είναι αναγκαστικά και επειδή το θέλω υποστηρίζω Αγγλία Και Αργεντινή μου αρέσει πάρα πολύ όχι λόγω μέσα απαραίτητα γιατί μου αρέσει παλιά μου άρεσε ο Μαραντώνα αλλά τώρα υποστηρίζω Αγγλία και πιστεύω ότι φέτος μπορεί να είναι και η χρονιά της γιατί έχει καλό προπονητή ανέκαθεν έχει καλούς παίχτες αλλά ο Τούχελ ήταν και στην Τζέλιση τον πιστεύω πάρα πολύ και νομίζω ότι η Αγγλία αν και δεν είναι το φαβορή υπάρχουν πολύ καλύτερες ομάδες εννοείται

νομίζω ότι φέτος μπορεί να κάνει όμως την έκπληξη έτσι είναι αυτό Εγώ, Δημήτρη, πιστεύω ότι είναι το πιο φέλιου story που υπάρχει στον παγκόσμιο αθλητισμό. Έλα, μην είσαι τόσο κακός. Κοίταξε, δεν μπορώ να μην πω ότι είναι, παρότι όντως θα συμφώνω σου πλήρως ότι είναι ένα εικοσύστημα, ένα πρωτάθλημα που είναι πρώτο, δεύτερο, δεύτερο, πρώτο στο ποδόσφαιρο παγκοσμίως και να έχει ας πούμε τις επιτυχίες που έχει αν δεν λίγο περισσότερες σε σχέση με την Ελλάδα.

Είναι λίγο αστείο ρε σίγουρο αυτό που συμβαίνει. Εξηγείται. Κοίτα, καταρχάς η Πρέμερ Λίγκ σίγουρα είναι το καλύτερο πρωταθήμα στον κόσμο, αλλά και πιατέχει πάρα πολλά λεφτά και φέρνει παίχτες από όλο τον κόσμο. Τους καλύτερους παίχτες του κόσμου σχεδόν. οπότε δεν είναι απαραίτητα οι Άγγλοι παίχτες αυτοί που κάνουν καλή την πριομέρεια λίγη είναι και οι Άγγλοι παίχτες έχει όμως και Άγγλους παίχτες έχει και Άγγλους παίχτες η Άγγλια απλώς το είχα διαβάσει αυτό όταν πρώτα ήρθε η Αγγλία είχα πάει κάποια βιβλία για την οτροπία των Βρετανών γιατί ήθελα να μάθω περισσότερο την κουλτούρα της χώρας που είχαμε μεταναστεύσει δεν είναι στην κουλτούρα τους τόσο πολύ αυτό το ότι πάμε να νικήσουμε κατά πάση θυσία.

Είναι πιο πολύ η αγάπη για το παιχνίδι είναι το εντάξει, οκ, παίζουμε φυσικά και θέλουν να νικήσουν αλλά δεν είναι όπως άλλες χώρες ας πούμε στην Ελλάδα, είναι νικάς ή πεθαίνεις. Δεν το πούμε αυτό στην Αγγλία. Είναι άλλη νοοτροπία. Και αυτό ίσως δεν τους κάνει και τόσο motivated για εντάξει, οκ, δεν το πήραμε, οκ, τι να κάνουμε.

Εντάξει, δηλαδή θυμάμαι και εδώ πέρα που είχαν χάσει το Euro μέσα στην έδρα του στο web web την Ιταλία τάξει, είχαν στεναχωρηθεί μια-δυο μέρες τέλος. Φαντάζεσαι να γινόταν αυτό στην Ελλάδα να πέζαμε τελικό Ελλάδα στο Άκα, ξέρω εγώ Ελλάδα δεν ξέρω, Τουρκία και να το έπαιρνε η Τουρκία. Πιστεύω για 10 χρόνια θα διαλύονταν σαν τα πάντα στην Ελλάδα Είναι άλλη νοτροπία οι Άγγλοι αλλά νομίζω φέτος έχει αλλάξει αυτό το πράγμα δεν ξέρω, τώρα με τον Ντούχελ νομίζω ότι λίγο έχει αλλάξει και έγινε και 60 χρόνια κάποια στιγμή θα το πάρουν.

Γιατί όχι τώρα. Εγώ πάντως η εξήγηση που δίνω, που δεν είναι πολύ μακριά από αυτή που λες, δηλαδή ουσιαστικά τώρα ενώνουμε κομμάτια μάλλον ενός puzzle, είναι ότι αυτό που είχα πάντα ρε παιδί μου που έβλεπα ας πούμε στους Άγγλους, είναι ότι κάνουν πάρα πολύ gossip για... Δηλαδή θυμάμαι τότε τον Μάικλ Όεν, ο νεαρός 18χρονος Μάικλ Όεν, ο οποίος κατέβηκε από το αεροπλάνο και ξέρω εγώ η Σαν τώρα, δεν ξέρω αν υπάρχουν στις πληροφορίες πλέον, και η Ντέιλι Σαν ξέρω εγώ και έγραφαν ας πούμε οι κρυφές φωτογραφίες του 18χρονου Μάικλ Όεν ή του Μπέκα, ας πούμε, πιο παλιά ο Μπέκα, με την Μπρίτνι, όπως λεγόταν εκεί.

Δηλαδή υπάρχει γύρω από την ομάδα, γιατί στο τέλος της ομάδας της ημέρας είναι 11 ή 15 ή 20 παίκτες που πάνε να παίξουν απέναντι σε μια άλλη ομάδα. Μήπως τελικά όντως αυτό που λέω εγώ ταιριάζει με αυτό που λέτε εσείς, ότι τελικά δεν το βλέπουν ότι εμείς πάμε τώρα, έχουμε την καλύτερη ομάδα και πάμε να πάρουμε το παγκόσμιο, είναι ότι είμαστε χαλαροί και δίνουμε και μια συνέντευξη στη Σαν που η Σαν το αναπαράγει όπως θέλει.

Ήμως τελικά αυτό ισχύει, ε. Δεν νομίζω ότι ισχύει. Είναι και τα δύο παράλληλα που ισχύουν. Ναι, μαζί μου. Πρέπει να καταλάβεις κάτι για τους Άγγλους. Οι Άγγλοι είναι πάρα πάρα πολλοί κουτσομπόλιδες. Πάρα πολλοί όμως. Τους αρέσει αυτό το μπύρι μπύρι να σχολιάζουν πίσω από την πλάτη. Γι' αυτό έμεινε το ταμπλόι της και όλα αυτά. Τρελαίνονται οι Άγγλοι με κάτι τέτοιο.

Με το τι έκανε ο Μπέκαμπ, τι έκανε ο ένας, τι έκανε ο άλλος. Τρελαίνονται να διαβάζουν και αυτές τις ιστορίες. Και οπότε καθορίζεις φυσικά, αν πρέπει να συμπεριφέρεται σαν σελέμπριτοι ζωλευτοί οι ποδοσφαιριστές. Μία λάθος κίνηση, την πάτησαν. Και φυσικά αυτό υπερειάζει και την ψυχολογία τους και όλα. Αυτό είναι όχι μόνο στο World Cup, συνέχεια γίνεται.

Και όχι μόνο και στον αθλητισμό, και στην πολιτική. Και παντού στην Αγγλία υπάρχει αυτό το concept. Δηλαδή το σούσρου και το gossip. Ναι. Είναι πολύ χαρακτηριστικό τον Άγγλον αυτό. Αλλά ναι, αντικειμενικά δεν νομίζω να το πάρει η Αγγλία. Πιστεύω ότι μπορεί να το πάρει, αλλά δεν νομίζω θα το πάρει. Ο Στέφανος, ο γιος μου, πιστεύει πρωτογαλία, αλλά έτσι πώς παίζει η Πορτογαλία, ούτε εγώ το πιστεύω, δεν το νομίζω για Πορτογαλία.

Αντικειμενικά, η καλύτερη ομάδα είναι η Γαλλία για μένα. Εσύ ποιο πιστεύεις, Νίκας? Ναι, ναι. Και εγώ συμφωνώ από αυτά που μέχρι στιγμής έχουμε δει. Νομίζω ότι είναι η Γαλλία, γιατί έχει και καλούς ποδοσφαιριστές και ποδοσφαιριστές που βρίσκονται σε πολύ καλή και όριμη ηλικία. Παίζουν χρόνια μαζί. Πάμε λίγο πάλι στην Ελλάδα, για να κλείσουμε αυτόν τον κύκλο που ανοίξαμε στην Ελλάδα.

Θυμάσαι το 2014 που αποκλειστήκαμε στα πέναλντι, με το πέναλντι του Γκέκα, την Κωνσταρίκα. Βέβαια, βέβαια. Πώς δεν το θυμάμαι. Απλά ξεκινήσατε τότε το 2014. Το θυμάμαι, βεβαίως το θυμάμαι. Μετά η Εθνική Μητσούχη είχε πάρει την Κάτω Βόλτα, χάναμε από κάτι νησιά φερό και κάτι τέτοια. και κάτι τέτοια. Μετά, δηλαδή, κάναμε καιρό να συνέλθουμε από εκείνο το Μουντιάλετ. Τα τελευταία χρόνια τώρα πάμε καλά.

Εντάξει, στο Nations League θα πήγαμε καλά, που νικήσαμε και την Αγγλία μέσα στο Βέμπλε, και τώρα βλέπεις μια νέα φουρνιά, παιχτώνω, καρέτσας κι αυτή. Τώρα, Κωνσταντέλιας, πραγματικά, δεν καταλαβαίνω γιατί σταματάει την Εθνική. Υπάρχουν πολλοί συνωμισιολογοι από αυτοί. Να είναι καλά το παιδί, αλλά εντάξει τώρα έχεις την ευκαιρία να παίζεις στην Εθνική.

Είσαι μια νέα φουρνιά, μπορείς να μαγεύεις όλο τον κόσμο, μπορείς η καριέρα σου να εκτοξευτεί και εσύ λες δεν παίζω Εθνική. Τέλος μου, οκ, whatever. Αλλά νομίζω η Εθνική αυτή τώρα ήταν πολύ κρίμα που δεν πήγε. Γιατί πραγματικά είναι πολύ καλή ομάδα, έχει πολύ καλούς παίκτες. Παρακολουθώντας λίγο παραπάνω την ιστορία του Αυτοποδοστήρου και του Αυτοποδοστήρου αυτό καθ' αυτό, αυτό που κατάλαβα και καταλαβαίνω πλέον εγώ είναι ότι όταν βλέπεις μια εθνική να πηγαίνει καλά, εθνική ανδρών, κατά πάσα πιθανότητα τα παιδιά που στελεχώνουν την ανδρών ήταν από τις μικρότερες ηλικίες μαζί, από τις μικρότερες εθνικές μαζί και στις μικρότερες εθνικές κάνανε επίσης επιτυχίες.

δηλαδή η εθνική του 2004 είχε κάνει επιτυχίες πριν έρθει το 2004 τελικά αυτό που βλέπω να υπάρχει είναι ότι από τις μικρότερες ηλικίες θα φανεί το τι θα γίνει με πολύ καλές παραστάσεις από το εξωτερικό, αυτό βοήθησε το 2004 αυτό είναι η αλήθεια ο Έλληνας ποδοσφαιριστής να φύγει από την Ελλάδα και πλέον να παίζει με το Ρονάλου ή το Μέση δεν είναι ότι που είναι οι άτομα που πάνε εκεί για να του δώσουν αυτόγραφο όπως έγινε το 1994 με τον Μαχαρήν.

Είναι πράγματα που έπαιζε ο Τσιμίκας στην Λίβερμπουλ τόσα χρόνια. Άρα είχε τρομερές παραστάσεις. Ο Μαυροπάνος, ο Πιτσιρικάδης, ο Καρέτσας, ο Τζόλης, μιλάνε για άτομα που παίζουν Champions League κάθε εβδομάδα. Βασιζόμαστε σε παίχτες που παίζουν εξωτερικό ή έχουν γαλουχηθεί στο εξωτερικό γιατί κακά τα ψέματα το ελληνικό ποδόσφυρο όσο και αν έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια πάλι παραμένει πολύ χαμηλά σε επιτυχικό επίπεδο και σε προπονήσεις και σε νοοτροπία και σε όλα.

Δηλαδή οι παίχτες άμα θέλουν να προοδεύσουν και να μεγαλουργήσουν και να φτιάσουν το αληθινό τους potential καλώς ή κατώς πρέπει να φύγουν από την Ελλάδα. Κι αυτό ίσως δεν ισχύει μόνο για τον ποβόσφαιρο. Στον αθλητισμό ένα επίσης μεγάλο κομμάτι που παίζει ρόλο είναι οι παραστάσεις. Είναι ρε παιδί μου οι παραστάσεις. Είναι άλλο πράγμα με κάθε Τετάρτη να παίζεις τσάμπιος γλυφή με τα τόπο νόματα και είναι άλλος με κάθε Τετάρτη να παίζεις ξέρω εγώ στο Κοροπή ή να παίζεις ξέρω εγώ στη Νέα Μεσσίνδρια στην Τούμπα.

Οι παραστάσεις είναι που παίζουν ρόλο και αυτό μετά βγαίνει και στην Εθνική. Δηλαδή έχουν απομυθοποιήσει τα πολύ μεγάλα νόματα των εθνικών ομάδων. 2030, στο επόμενο World Cup, που είναι Μαρόκο, Πορτογαλία, Ισπανία διαβάζω εδώ πέρα. Και το μεθεπόμενο είναι στο Δική Αραβία, το ήξερες. Ναι, ναι, το ήξερα. Πιστεύεις θα είμαστε το 2030, στο Μαρόκο, Πορτογαλία, Ισπανία.

Το εύχομαι, δεν ξέρω, δεν είμαι μάγος. Το εύχομαι, ελπίζω να είναι για το καλό του προϊόν. Αν δεν είμαστε θα είναι τεράστια επιτυχία της Ελλάδας. Ε, ναι. Το λέω προκαταβολικά ότι θα είναι τεράστια επιτυχία με αυτούς τους παίχτες, με αυτό το υλικό, με τόση υποστήριξη και με τόση αγάπη πλέον από τον κόσμο. Γιατί παλιά υπήρχε μια σχέση αγάπη-μίσους, αλλά πλέον ο κόσμος την αγαπάει νομίζω η Εθνική.

Καλό προπονητή έχει, καλούς παίχτες έχει, καλές υποδομές έχει, όλα τα έχει. Νομίζω ότι μπορεί και πρέπει να περάσει. Κοίταξε, θα βοηθήσει νομίζω και το εγχώρευρο τάφημα, γιατί και η ελληνική Super League, ειδικά θα πω μετά το VAR, είναι ένα προϊόν που έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια και είναι αρκετά ανταγωνιστικό. Βλέπεις καταφάσι ότι πλέον βελτιώνεται πάρα πολύ οι ποδομές. Ο Παναθωναϊκός ορεικληρώνει, η Άικα κάνει γήπεδο, ο Ολυμπιακός θέλει να το αναπτύξει, ο Πάκ θέλει να κάνει καινούριο γήπεδο.

Υπάρχουν τα play-offs που έχουν κατά την άποψη συγκροθείς πάρα πολύ. Το VAR έχει βάλει το ποδόσφαιρο σε μια άλλη λογική. Ακόμα και στην Ελλάδα θα πω. Βλέπεις ότι τα εισιτήρια αυξάνονται. Θα τους λέει κάναμε ρεπόρ δεκαετίας, κάτι τέτοιο. Υπάρχει και η ιστορία του 4 που λέγαμε εντάξει παιδιά, πήραμε το τέτοιο, το 4, όλα πλέον θα αλλάξουν.

Και είδες έπρεπε να περάσουμε τα άλλα 15 χρόνια, μπας και αλλάξει κάτι. Δεν άλλαξε τίποτα για 10-15 χρόνια μετά το Euro. Οπότε δεν ξέρω, είμαι λίγο απεσιόδοξος, αλλά μακάρι να έχεις δίκιο εσύ. Ναι, ξέρεις γιατί. Εδώ τώρα είναι ένα άλλο κομμάτι. Να συζητήσουμε για τις Ολυμπιακές υποδομές που εγκαταλείφθηκαν. Το λάθος που κάναμε ήταν ότι νομίσαμε ότι η επιτυχία του 2004 είναι ένα κτίριο, το οποίο μετά θα δούμε πώς θα διαχειριστούμε.

Ενώ καρδινάψιμο δεν λειτουργεί έτσι ο αφεντισμός. και πάλι θα έπρεπε να γυρίσουμε πίσω στις μικρές εθνικές, πάλι να φτύσουμε, πάλι να βρούμε τα ταλέντα. Αυτό δεν το κάναμε πιστεύοντας ότι απλά, επειδή γίναμε πρωταθλητές Ευρώπης, βρήκαμε τώρα τον τρόπο και κάθε φορά θα ήμασταν ταγωνιστικοί. Δεν είχε. Εγώ το Μουντιάλ το έχω συνδυάσει και με κάτι άλλο το οποίο μου αρέσει.

Προσπαθώ όσο μπορώ, παρότι το κάναμε, παρότι δεν είμαστε παιδιά σε μια πολύ σκληρή φάση. Είναι αυτό το γύρω-γύρω, δηλαδή αυτή την εικόνα, το μπαλκόνι, καλοκαίρι, μπαλκόνι, τηλεόραση στο μπαλκόνι. Βιβλίτσα, μπαλκόνι, πατατάκια, πίτσες, ναι εννοείται. Είναι η εικόνα των παιδικών αναμνήσεων, ότι το Μουντιάλ, επειδή πάντα γινόταν καλοκαίρι που δεν είχαν σχολείο, σου έδινε τη δυνατότητα ειδικά ας πούμε αν γινόταν και σε χώρες που βόλευε τηλεοπτικά και χρονικά όπου έλεγες πω τώρα τελείωσα το σχολείο είναι Ιούνιος αρχές Ιουλίου και θα δω κάθε μάτς τώρα έχει πλάκα ο γιος μου ξυπνάει κάθε πρωί και δεν θέλει να μάθει τα σκορ για να τα δει σε επανάληψη και λέει βάλε μου λέει στο youtube για να δω τα highlights μόνο Πολύ ωραίος.

Για να του είναι σαν έκπληξη. Και ο καημένος λέει θα κάτσω να το δω 11 ώρες το βράδυ. Τώρα δεν έχει σχολείο και λέει θα κάτσω να το δω 11 ώρες. Έντυκα και 10, έχει κλείσει τα μάτια, δεν αντέχει. Αλλά εντάξει, υπάρχει αυτή η θέληση από τον γιό μου. Εγώ εντάξει δεν είμαι έτσι. Εγώ προς το παρόν ψύλο αδιαφορώ προς το παρόν.

Στην επόμενη φάση ελπίζω να είναι πιο πολύ ενδιαφέρον. και ελπίζω η Αγγλία να τα πάει καλά come on England it's coming home και τα λοιπά λοιπόν σου ευχαριστώ Γιάννη καλή κουβεντούλα και τα λέμε την επόμενη φορά πάμε σε καλά τα λέμε φιλιά

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00