E21 Θεωρία παιγνίων: γιατί κολλάει πάντα η άλλη λωρίδα [Game Theory in Everyday Life]

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Είσαι δυο λωρίδες, η δικιά σου λωρίδα είναι κολλημένη, δεν πνιέζει. Και πας δεξιά και κολλάει αυτή τώρα. Γιάννης Βαρουφάκης, θεωρία παιγνίων. Κάτσα σήμερα το πρωί, δουλειάμασα όλο. Σου δίνω εγώ 100 ευρώ, θα μοιράζεις σε έναν άλλο ευρώ. Αν σου πω κράτα 70, δώσ' του 30, το δεχτείς. Καλύτερα να χάσουμε και δύο, παρά να μοιράσουμε το κέρδος.

00:18 Είμαστε σαν μηχανές δυοσύνης, όχι μηχανές καιρους. Κάθομαι παρασκευή, βλέπω μια ταινία, είναι τελείως ηλίτια, αλλά τώρα δεν γίνεται, έχω δει τη μισή, ας τη δω να τελειώσουμε. Λες και είναι πατριωτικό μου καθήκον αυτό το ταινί. Αν κλείσεις έναν κεντρικό δρόμο, η κίνηση βελτιώνεται. Λατένεις έναν δρόμο και σε έναν χρόνο η κίνηση είναι η ίδια η κυρότερη.

00:38 Εγώ είμαι έτοιμος. Λοιπόν Γιάννη, Σου έχω μια εκπληξία, θα ξεκινήσουμε με αυτό. Το θέμα μας είναι θεωρία παιγνίων. Και σου έχω εδώ πέρα μια εκπληξία, δεν ξέρω αν φαίνεται. Γιάννης Βαρουφάκης, θεωρία παιγνίων. Κάθισσα σήμερα το πρωί, το διάβασα όλο. Όλο! Όχι, πλάκια Γιάννη, δεν μπορούσα. Προσπάθησα, το έχω αγοράσει εδώ και γύρω.

01:02 Εγώ προσπαθήσω να το διαβάσω, δεν μπορώ. Είναι πολύ βαρύ το βιβλίο. Οπότε, τι κάνει όπως κάθε άνθρωπος που θέλει να μάθει κάτι και δεν μπορεί να διαβάζει βιβλία εύκολα, πηγαίνει στο YouTube και βρίσκει βιντεάκια. Και τελευταία είναι πολύ της μόδας η θεωρία παιγνίων, το βλέπεις σε πάρα πολλά βίντεο. Και είπα να κάνουμε μαζί ένα βιντεάκι, ξέρω ότι δεν έχεις ιδέα τι θα μιλήσουμε σήμερα, και αυτό το κάνει πιο συναρπαστικό όμως.

01:27 Ναι, η αλήθεια είναι ότι κάποια στιγμή που μιλήσαμε μου είπες ότι δεν θα σου πω τη θεματολογία του βίντεο, οπότε το έχουμε αφήσει τελείως ελεύθερο, οπότε συγχωρέστε να δεν έχω κάνει μια προετοιμασία για τίποτα. Θα κάνουμε απλά μια συζήτηση, θα να πίνουμε ένα καφέ, πήρα και το καφεδάκι μου. Ωραία. Λοιπόν, τι είναι η θεωρία παιχνίων, έτσι τώρα διαβάζω και εγώ το ίντερνετ για να το πω σωστά.

01:52 είναι ένας κλάδος βλήτων μαθηματικών που ελευθερά τη στρατηγική λήψη αποφάσεων σε καταστάσεις όπου το αποτέλεσμα για κάθε παίχτη εξαρτάται από τις ενήλικες των άλλων. Χρησιμοποιείται για την ανάλυση αλληλοεξαρτώμενων καταστάσεων στην οικονομία, την πολιτική, την βιολογία, ψυχολογία, αναζητώντας την καλύτερη δυνατή στρατηγική για την μεγιστοποίηση του ωφέλους.

02:12 και κάποια βασικά στοιχεία είναι οι παίκτες, αυτοί που παίρνουν αποφάσεις, είναι οι στρατηγικές που κάνει κάθε παίκτης και οι αποδόσεις, αν ας πούμε οι αποφασίσεις τους θα είναι ζήμινο γόνα ή κερδοφόρα. Και υπάρχει και μια έννοια που λέγεται η ισορροπία του ΝΑΣ, που ουσιαστικά είναι μια κατάσταση όπου κανένας παίκτης δεν έχει κινήτρο να αλλάξει τη στρατηγική του καθώς η αλλαγή δεν θα βελτιώσει την αποδοσία του, δεδομένων ενεργειών του άλλου.

02:35 Τέλος πάντων, δεν θα πάμε στην θεωρία, θα μιλήσουμε λίγο πιο χαλαρά. Είδα ένα βιντεάκι πρόσφατα, θα το βάλω στο link, το οποίο εξηγεί τους 10 κρυμμένους, κρυμμένους τέλος πάντων, δεν είναι κρυμμένοι, απλώς είναι σχετικά άγνωστοι, ή μάλλον τους βλέπουμε κάθε μέρα, αλλά δεν τους αναγνωρίζουμε τι είναι αυτός ο νόμος, της θεωρίας παιγνίων, που ουσιαστικά ελέγχουν τις ζωές μας.

02:55 Ουσιαστικά ο Γιάννη ο ρόλος σου θα είναι βοηθητικός στην άποψη ότι να μας λες κάποια παραδείγματα από τη δικιά σου επιστήμη, τη συγκοινωνιολογία, τα οποία με αυτοκινήτα και με την κίνηση στους δρόμους νομίζω θα βρεις αρκετά πράγματα να μας πεις. Γιατί η θεωρία παιχνίων από ό,τι έχω ακούσει έχω διαβάσει και εγώ έχει πολλές εφαρμογές στην καθημερινότητά μας. Δεν είναι παιχνίδια, είναι ουσιαστικά μαθηματικά πίσω από κάθε βόλτα σου που παίρνουμε.

03:23 Και όταν το αποτέλεσμα ξεχωρίζεται από αυτό, από τι κάνουν και οι άλλοι. Δηλαδή, έχει από την κίνηση στο ποτηλιάρισμα, από όταν ψωνίζουν στο σούπερ μάρκετ, όταν ακόμα μολώνουν και με τη γυναίκα μας. Εσύ Γιάννη, φαντάζομαι το έχεις ακούσει, έχεις εμβαθύνει καθόλου ή είναι κάτι το οποίο το έχεις απλώς ακούσει. Όχι, όχι. Εντάξει, όπως είπες, στην επιστήμη των μεταφορών υπάρχουν πάρα πολλές εφαρμογές που έχουν να κάνουν με τη θεωρία παιχνίων.

03:49 ένα από τα πράγματα μια από τις εφαρμογές που έχουμε θεωρία παιχνίων είναι το ποια διαδρομή θα ακολουθείς εσύ ως παίκτης έτσι ώστε να μεγιστοποιήσεις το δικό σου όφελος το δικό σου όφελο όμως όταν γίνεται ατομικό το δικό σου όφελο μάλλον είναι ατομικό όμως στο τέλος της ημέρας οι παίκτες που λαμβάνουν αποφάσεις προσπαθούν να μεγιστοποιήσουν το δικό τους όφελος και στο τέλος η προσέγγιση είναι να μεγιστοποιηθεί το όφελος του δικτύου, δηλαδή όλων των ανθρώπων που μετακινούνται στο δίκτυο γι' αυτό και στο τέλος έχουμε αυτή την ισορροπία, Νας που είπες η οποία είναι πολύ γνωστή, όπου στο τέλος της ημέρας οι διαδρομές από ένα σημείο Α σε ένα σημείο Β ισορροπούν με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να ελαχιστοποιείται το συνολικό κόστος του δικτύου.

04:45 Τώρα το έκανα λίγο τεχνικό, αλλά πιστεύω πάντα... Η αλήθεια είναι ότι το βλέπουμε σε πάρα πολλές ας πούμε εφαρμογές τις μεταφορές, σε πάρα πολλές εφαρμογές. Επειδή οι μεταφορές έχουν να κάνουν αυτό με την απόφαση που η μία απόφαση μπορεί να επηρεάζει τον άλλον και έχουν να κάνουν με ζητήματα που αφορούν την ελαχιστοποίηση μιας υποκειμενικής συνάρτησης όπως λέμε, ναι, ναι, παίζει πάρα πολύ, πάρα πολύ αυτό το κομμάτι.

05:14 Ωραία, χαίρομαι να το ακούγεται. Το πρώτο σνόμος είναι αυτό η αιθοσοποία NAS. και γιατί κολλάμε στην κίνηση. Ο Νας ο μαθηματικός έχει βγει μια υπέροχη την έδειξη όταν είχε ζητή τον Ράσσαλ Κρόου από τις αγαπημένες μου ταινίες, τρομερή. Λοιπόν, ουσιαστικά αυτός ο νόμος τι λέει, ότι είναι ένα παράδειγμα να δώσουμε, ότι είσαι στο ποτηλιάρισμα και είσαι δύο λωρίδες, η δικιά σου λωρίδα είναι κολλημένη, δεν κουνιέται.

05:38 Η δεξιά κουνιέται και λες άντε θα πάω δεξιά και πας δεξιά και κολλάει αυτή τώρα. και λες για μόντυνα τυχεία μου τώρα κόλλησα αυτή προφανώς αυτό συμβαίνει γιατί όλοι σκεφτούν το ίδιο πράγμα έτσι δεν είναι ακριβώς όλοι σκέφτονται το ίδιο πράγμα εκείνη η λωρίδα η οποία έχει το χαμηλότερο κόστος για να την διασχίσει κάποιος η οριακή αύξηση με ένα ακόμα αυτοκίνητο που είναι το δικό σου που πηγαίνει στην άλλη λωρίδα μεταφέρει το κόστος στην άλλη λωρίδα και επομένως οι δύο λωρίδες είναι ισότιμες και έρχονται σε ισορροπία.

06:14 Όπως όσο είμαι και σε μια ουρά στο σούπερ μάρκετ, έτσι, που λες εκείνος ο ταμείας πάει πιο γρήγορα, λες να πάω εκεί και ως διαμαγεία το καθυστερεί και εκείνος μετά. Ναι, αυτό είναι κάτι που το αντιμετωπίζουμε, το βλέπουμε συνέχεια στη ζωή μας, έτσι. Και από ό,τι διαβάζω δεν αρκεί για να λύσει το ποντιδιάρισμα, δεν αρκεί να ξέρεις εσύ τη λύση, πρέπει όλοι μαζί ταυτόχρονα να συνεργαστούν για να λύσουν αυτό το αδίέξοδο.

06:38 Αλλά στην πραγματικότητα δεν γίνεται αυτό. Επί της ουσίας, αν το σκεφτούμε λίγο πιο απλοϊκά, όλα αυτά τα navigation apps που έχουμε, επί της ουσίας προσπαθούν να φέρουν το δίκτυο σε μία ισορροπία, δίνοντάς σου στον χρόνο την καλύτερη για σένα διαδρομή από ένα σημείο που βρίσκεσαι προέλευσε ένα σημείο προορισμού φτωκά μου ουσιαστικά είναι εφαρμογές οι οποίες βλέπουν όλες τις αναλεκτικές διαδρομές όλα τα κόστη, δηλαδή το χρόνο κυρίως σε αστικό δίκτυο και σου λένε μην πας από τον περιφερειακό που πήγαινες κάθε μέρα γιατί έχει μπουτιλιάρισμα και θα κάνεις 10 φορές παραπάνω χρόνο πήγαινε ξέρω εγώ από την άλλη πλευρά Και όλοι πάνω από την άλλη μεριά και κολλάει και από εκεί μετά.

07:26 Μπορεί να είναι το κομμάτι της θεωροποίησης να έχει να κάνει με τον τζόγο. Δεν ξέρω, δεν είμαι ειδικός σε αυτό το κομμάτι. Αλλά όταν κάποια στιγμή ας πούμε αλλάζουν οι αποδόσεις στα σημεία δεν σημαίνει ότι κάποιοι ποντάρουν σε ένα σημείο και προσπαθεί ο φορέας του, ο στοιχηματικός να μην ποντάρουν όλοι σε ένα σημείο. Οπότε αλλάζει το να μην ποντάρουν όλοι στον άσο ας πούμε λέω τώρα.

07:51 ενώ θα ήθελα το ρίσκο να το μειώσει αυξάνοντας τους ανθρώπους που υποντάρρουν στο διπλό και άρα αυξάνει την απόδοση στο διπλό. Νομίζω και αυτό κάτι τέτοιο προσπαθεί να επιτύχει. Ίσως, δεν ξέρω. Ίσως, αν ξέρει κάποιος, ας μάθει στα σχόλια. Είναι ταυλιτότητα. Εδώ δεν έχουμε κάνει έρευνα, συζήτηση κάνουμε βάσει σε κάποια πράγματα που έχουμε δει.

08:13 Ο Γιάννης έχει να δώσει περισσότερα παραδείγματα και γι' αυτό και το ρωτάω πιο περισσότερο εγώ. Ένα επόμενο, η δεύτερη θεωρία, νόμη της θεωρίας παιχνίων που ελέγχουν τη ζωή μας, είναι το παιχνίδι του τηλεσίγραφου. Γιατί θα κάψεις τα πάντα για μια αδικία. Δηλαδή, υπήρχε, σου δίνω εγώ 100 ευρώ, τα μοιράζεις σε μένα ανάγνωστο.

08:38 αν σου πω κράτα 70 δώσου 30 κράτα εσύ τα 70 δώσου τα 30 θα δεχτείς η Λουκίλ λέει ναι αλλά η πραγματικότητα όχι και αυτό γιατί η ανθρώπινη φύση προεινά ότι περιτιμούμε να χάσουμε τα πάντα παρά να δεχτούμε μια αδικία δηλαδή καλύτερα να χάσουμε και οι δύο παρά να μοιράσουμε το κέρδος ότι είμαστε σαν μηχανές δικαιοσύνης όχι μηχανές κέρδους υπήρχε ένα παράδειγμα που νευριάζουμε πάρα πολύ Υπάρχει κάποιος που μας κόβει στην ουρά ή στον δρόμο.

09:08 Είμαστε στον δρόμο, κάποιος οδηγεί παράνομα πιο γρήγαρα από εμάς και λέμε κοίτα τον Αναλήτη και τον ευρυάζουμε και κάνουμε. Ή μας κόβει, μπαίνει μπροστά μας, μας στοιχίζει ουσιαστικά αυτό τρία δευτερόλεπτα και τρελαινόμαστε με αυτό, την αδικία. Πώς το βλέπεις αυτό? Ναι, καλύτερα αυτό συμβαίνει σε πάρα πολλά πράγματα. Όπως πολύ σωστά είπες, τρελαινόμαστε πιο πολύ με την αδικία, παρά, ας πούμε, με το καλό.

09:37 Και νομίζω ότι αυτό από πίσω του υποκρύπτει και λίγο την έννοια του ρίσκου, ότι δεν θέλουμε να χάσουμε τόσο πολύ, προτιμούμε να χάσουμε λιγότερο από το να χάσουμε περισσότερο, ας πούμε κάπως έτσι. Και νομίζω ότι το μάρμα αυτό... Προτιμούμε να χάσουμε περισσότερο, να χάσουμε λιγότερο από το να κερδίσουμε περισσότερο. Από το να κερδίσουμε περισσότερο, ναι αυτό.

09:55 Ναι, ναι. Αυτό νομίζω ότι έχει να κάνει, Εννοείται ότι αυτό έχει να κάνει και με την ανθρώπινη φύση. Νομίζω αυτό που πεις με τιμωρά, ότι ή κάπου πας και κάποιος σε καθυστερεί και νευριάζεις, ενώ είναι τρία δευτερόλεπτα, εγώ το ζω σχεδόν καθημερινά πηγαίνοντας τα παιδιά μου στο σχολείο, που είναι μια... γιατί θα με ρωτήσεις για παράδειγμα, είμαι σίγουρος, είναι μια ιεροτελεστία που όλα πλέον τα έχουν τακτοποιήσει τόσο πολύ σε κουτάκια, δεινόμαστε, βάζουμε παπούτσια, παίρνουμε τις τσάντες, κάνουμε, ράνουμε, φτιάχνουμε και ξαφνικά μπορεί, ξέρω εγώ, ο γιος μου να πει «Ω μπαμπά, δεν πήρα το τάβε παιχνίδι, κάτσε να γυρίσουμε πίσω».

10:40 Το οποίο το «κάτσε να γυρίσουμε πίσω» είναι ένα δευτερόλεπτο γυρνάς πίσω και παίρνει ένα παιχνίδι και το βάζει στη τσάντα, αλλά αυτό το πράγμα σε τρελαίει. Λες «Πω, θα καθυστερήσουμε, θα χάσουμε τη...». Βλέπω αυτό τώρα που λέμε ότι η θεωρία παιχνίδιου είναι κάποια πράγματα περισσότερα. Έχουν να κάνουν και πολύ με την ψυχολογία.

10:56 Δηλαδή το πώς λειτουργεί η φύση και ο ανθρώπινος εγκέφαλος, άμα ξέρει κάποιος, άμα το συνειδητά κάποιος μπορεί να το χρησιμοποιήσει αυτή την πληροφορία και αυτή την συμπεριφορά την ανθρώπινη για να παίξει ο αισθητικά και να σε επηρεάσει και να σε κάνει να σε manipulate σε πολλά πράγματα. Αυτό ότι ο άνθρωπος προτιμάει να μην χάσει από το να κερδίσει.

11:19 Θα μιλήσουμε καθόλου για το πείραμα του φυλακισμένου. Ναι, το επόμενο είναι. Α, είναι το επόμενο. Εντάξει, οκ. Ας μιλήσουμε τώρα. Δεν λέω κάτι για αυτό τώρα. Ωραία, ας μιλήσουμε τώρα. Όχι, ας μιλήσουμε, να πεις. Είναι το πιο κλασικό παράδειγμα στη θεωρία παιγνίων. Στο βιβλίο του Παρουφάκη που είδα το πρώτο κεφάλαιο, ενωσιαστικά.

11:37 αν δεις οποιοδήποτε site, οποιοδήποτε βιντεάκι, είναι το κλασικό παράδειγμα με το δίδυμα του φυλακισμένου. Ουσιαστικά είναι το παράδειγμα ότι κάνουν δύο άνθρωποι μια ληστεία, εγώ και εσύ κάνουμε μια ληστεία και μας συλλαμβάνουν και μας βάζουν σε δύο ξεχωριστά δωμάτια. Και αν και οι δύο δεν μιλήσουμε θα φάμε από ένα χρόνο.

11:57 Αν ο ένας καρφώσει τον άλλον, αν σε καρφώσω εγώ, εγώ φεύγω ελεύθερος και εσύ τρως δέκα χρόνια. Αν καρφώσουμε και οι δύο, τρώμε πέντε χρόνια ο καθένας. Και μαθηματικά, άμα το δεις, η λογική είναι ότι πάντα σας ενφέρει να καρφώσετε τον άλλον, έτσι. Γιατί εσύ την κλειτώνεις και ο άλλος τρώει τα περισσότερα χρόνια. Αλλά ουσιαστικά η πιο σωστή λογική θα ήταν να σοπάσουμε και οι δύο.

12:22 Άμα το δεις πρακτικά, έτσι, γιατί θα φάμε μόνο ένα χρόνο. Θα είναι το πιο δίκιο ίσως. Αλλά τα μαθηματικά τι λένε, τα μαθηματικά είναι κοινικά και τα μαθηματικά λένε ότι όποιος πρόδωσε πρώτος θα νικήσει. Θα έχει το μεγαλύτερο όφελος. Ναι, θα έχει το μεγαλύτερο όφελος. Άσχημα το βρίσκεις σε εφαρμογές με τους πολιτικούς που κάνουν αυτές τις καμπάνιες τις επιθετικές που κατηγορούν συνέχεια στους αντιπάλους, οι που λάσπη ή που οι αθλητές παίρνουν ντόπα γιατί σου λέει αν δεν πάρω εγώ θα πάρει ο άλλος.

12:52 ας το κάνω εγώ πρώτος γιατί όλοι θα το κάνουμε γιατί φερόμαστε άσχημα τέλος πάντων γιατί πάντα στις δουλειές σε πολλοί, όχι εγώ προσωπικά ελπίζω όχι στις δουλειές μας πάρουν πίσω μαχαιρώματα γιατί ας πούμε εξήγει πάρα πολλά όλο αυτό το δεδομένο ότι μαθηματικά αλλά το εξηγούν ότι είναι καλύτερο τελικά να είσαι εσύ το καθήκη πρώτα για να μην σε προλάβει κάποιος άλλος εντάξει δεν νομίζω ότι διαφύγηση για το πείραμα του φυλακισμένου έχει να κάνει με το ποιος είναι καθήγη και ποιος δεν είναι.

13:26 Έχει να κάνει κυρίως εγώ τουλάχιστον όταν το διάβασα πρώτη φορά έχει να κάνει κυρίως το ρίσκο της κάθε απόφασης. Δηλαδή, έχεις ένα ρίσκο να φας ένα χρόνο φυλακή έχεις το ρίσκο να φας πέντε χρόνια φυλακή και έχεις το ρίσκο να φας δέκα χρόνια φυλακή. Ή έχεις το ρίσκο να μην φας καθόλου. Απλά αυτό δεν εξαρτάται από σένα μόνο Εξαρτάται στο τι θα κάνει και ο άλλος Ναι Άρα επειδή πες προηγούμενο Προσπαθείς να τον προλάβεις Προσπαθείς να τον προλάβεις Ή προσπαθείς να καταλάβεις Γιατί τα μαθηματικά ένα κομμάτι Το άλλο κομμάτι είναι ποιοι είναι οι παίκτες Τι ψυχολογία έχουν Πόσο πρόθεση έχουν να ρισκάρουν Πόσο πρόθεση έχουν να μπλοφάρουν Γιατί η θεωρία παιχνίων μπαίνει και στις διαπραγματεύσεις ο Βαροφάκης έτσι το εισήγαγε στην ελληνική κοινωνία με τις στο κομμάτι του διαπραγματεύσεων με την Τρόικα έτσι έμαθε όλη η ελληνική κοινωνία πολύ πετυχημένη εντάξει τώρα αυτό ας το σχολιάσουν οι άλλοι από κάτω εγώ δεν θα σχολιάσω κάτι σε αυτό αλλά προφανές θα έχει να κάνει

14:32 και με την ψυχολογία έχει να κάνει και με το timing έχει να κάνει και με την πίεση που μπορεί να δέχεται κάποιος και τι απόφαση λαμβάνει εκείνη τη στιγμή αλλά νομίζω στο τέλος έχει να κάνει με το τι ρίσκο είναι γιατί θυμμένος ο καθένας γιατί το πιο σωστό είναι όπως είπες να σιωπάσουν για να πάρει ο καθένας από ένα χρόνο αλλά αυτό έχει μέσα το ρίσκο εσύ να σιωπήσεις και ο απέναντι σου να σε καρφώσει Υπήρχε και ένα τηλεπαιχνίδι στην Αγγλία παλιά Ναι παλιά παλιό παιχνίδι που όχι αυτό που έχουμε δει στο σπίτι σου στην Αγγλία όχι αυτό που ξεβρακώνονται Εγώ δεν ήθελα να πω τίποτα.

15:11 Κυριολεκτικά έλεγαν αυτό, ότι άμα ήταν δύο διαγωνιζόμενοι και είχαν ένα πότ με χρήματα και έλεγαν ότι αν διαλέξεις εσύ να τα πάρεις όλα τα κερδίζεις όλα. Και ο άλλος πει να τα μοιραστείτε. Αν τα πείτε να τα μοιραστείτε και οι δύο τα μοιράζεστε. Αν όμως πει ο ένας εγώ θα τα πάρω, τα παίρνει αυτός που είπε και ο άλλος που είπε θα τα μοιράσουμε χάνει, θα πάντα. Αν και οι δύο πουν να τα κλέψω Και βγήκε ένα στατιστικό ότι σε όλα αυτά τα παιχνίδια, νομίζω στο 48% τώρα θα το ψάξω να το βάλω στο σχόλιο γιατί δεν το θυμάμαι, αλλά νομίζω ότι οι πιο πολλοί είπαν να κλέψουν.

15:52 Οι πιο πολλοί ήταν να κλέψουν. Αλλά τα πιο πολλά χρήματα κερδίθηκαν όταν και είπαν και οι δύο να τα μοιράσουν. Δηλαδή όταν είσαι καλός άνθρωπος, να το πούμε έτσι, και όταν θες να είναι win-win situation, πάντα κερδίζεις. Είναι πάντα ευρωτιμότερο. Είναι η ισορροπία του ΝΑΣ η οποία τι λέει, δεν θα πάρεις την καλύτερη απόφαση για σένα, θα πάρετε τις καλύτερες αποφάσεις συνολικά ως ένα οικοσύστημα, ως μια κοινωνία.

16:18 Όπου εκεί μεγιστοποιούνται όχι οι ατομικές χρησιμότητες, τα utilities που τα λέμε εμείς, μεγιστοποιούνται το σύνολο, η κοινωνία. γι' αυτό υπάρχει το μεγαλύτερο έσοδο είναι όταν συμφωνούν και οι δύο που είπες ναι που είναι και λογικό εσείς στο πανεπιστήμιο με τις έρευνες με τα άλλα ποιήματα με τα άλλα πανεπιστήμια στον κόσμο το βλέπεις σαν στοιχείο ανταγωνισμού αυτό το πράγμα που φυσικά ο καθένας κοιτάει το δικό του συμφέρον αλλά υπάρχει αυτό σαν στοιχείο το ανταγωνισμό, ποιος θα κάνει πρώτος κάτι ή υπάρχει πιο περισσότερο το αίσθημα της συνεργασίας για να βράζετε ένα κοινό στόχο.

17:01 Πώς το βλέπεις εσύ στη δική σου δουλειά αυτό. Εντάξει κοίταξε αυτό τώρα είναι μεγάλο ερώτημα. Θα έλεγα ότι υπάρχει ένας μικρός ανταγωνισμός αλλά επειδή εδώ δεν έχουμε να μοιράσουμε πολλά πράγματα στην Ελλάδα επειδή ουσίας νομίζω ότι κερδίζουν αυτοί οι οποίοι συνεργάζονται μεταξύ τους. Η δικιά μου εκτίμηση είναι ότι αυτός ο οποίος θα προσπαθήσει σαν μοναχικός λύκος να διατρέξει μία πορεία μόνος του είναι σαν έναν μετακινούμενο ο οποίος θα αποφασίσει να πάρει μία διαδρομή χωρίς να τον νοιάζει τι συμβαίνει αριστερά και δεξιά.

17:42 Το πιο πιθανό είναι να μπες σε ποτηλιάρισμα. Άρα εντάξει, και εννοείται ότι... Εντάξει, τώρα αυτό το ερώτημα πραγματικά είναι πολύ high με την έννοια ότι πιστεύω ότι κανένας από εμάς δεν έχει κάτι να σκεφτεί με αυτή την προσέγγιση της θεωρίας των παιχνίων το κομμάτι του ανταγωνισμού ας πούμε ή της συνεργασίας στα πανεπιστήμια Ίσως σε άλλες μορφές, ίσως σε εταιρείες εταιρικά σχήματα που υπάρχει ανταγωνισμός πραγματικός μπορεί εκεί να το έχουν σκεφτεί αλλά τώρα στα πανεπιστήμια δεν το νόμιζε Μάλιστα Οκ, πάμε στο επόμενο λοιπόν το tip for that Πώς κερδίζεις τη ζωή.

18:19 Ουσιαστικά υπήρχε ένα τουρνό στα 80's, το Axelrod έτσι λέγεται, το βάλω και αυτό στα link, ότι υπήρχαν κάποια παιχνίδια που παίζαν όλοι, κάποια αλγόριθμοι ουσιαστικά, αν έτσι τότε αυτό, αλλιώς αυτό, κάποια αλγόριθμοι τέτοιοι. Και η κανόνης ήταν, η πρώτη κίνηση να είσαι καλός, μετά κάνω τι σου έκανε ο άλλος. Σε χτύπησε, χτύπα πίσω. Ζήτησε συγγνώμη, συγχώρα αμέσως.

18:45 ουσιαστικά ένα κόπι δηλαδή κόπι της κίνησης του άλλου και ουσιαστικά αποδείχθηκε κάποιες αρχές που απέδειξαν σε αυτό το παιχνίδι ήταν η πρώτη να είσαι καλός να μην προβληθείς ποτέ πρώτος δεύτερον να αντιδράς να μην είσαι χαλή να σε πατάνε τρίτον να συγχωρείς να μην κρατάς κακία και τέταρτον να είσαι προβλέψιμος να ξέρουν τι θα πάθουν δηλαδή ξέρεις ότι άμα εγώ σου σε χτυπήσω θα σε χτυπήσω και εγώ πίσω.

19:13 Ξέρεις ότι αν σου ζητήσεις συγχώρεση θα σε συγχωρέσω. Και ναι αυτό ήταν κάτι από ένα παιχνίδι που είχε γίνει στα 80 και με αυτούς τους αλγόριθμους και ουσιαστικά απέδειξαν αυτή η διαγωνότητα αυτή η αλγόριθμια, απέδειξαν ότι ο πιο εποφελής αλγόριθμος για όλους είναι να αντιρρήσεις αυτές τις αρχές ότι να είσαι πάντα πρώτα να ξεκινάς να είσαι καλός και να ανταποδίσεις τι σου κάνει ο άλλος. Το έχεις ακούσει αυτό. Όχι και για να είμαι ειλικρινής θα ήθελα να μάθω περισσότερα πράγματα οπότε όταν θα το ανεβάσω το βίντεο θα ανατρέξω να δω λίγο αυτό το παιχνίδι. Με ενδιαφέρει πολύ αυτό είναι σαν να λέμε η μετάφραση λίγο του να είσαι καλοπροαίρετος στη ζωή και όχι κακοπροαίρετος καθώς έτσι το καταλαβαίνω. Ναι αυτό δηλαδή να ξεκινάς πάντα ένα interaction με έναν άλλον στο να είσαι καλός εσύ να μην είσαι εσύ αυτός που θα πάντα θα ας πούμε στο παιχνίδι που λέγαμε πριν να μην είσαι εσύ αυτός που θα πει θα κλέψω εγώ πρώτος να είσαι πάντα καλός αλλά να αντιδράς κιόλας να μην είσαι αυτός που θα σε κάνει

20:09 θα σε χειραγωγούν ή να καταφέρεις γιατί το τελευταίο κομμάτι που είπες είναι νομίζω αυτό να καταφέρεις να δώσεις την εντύπωση στον άλλον ότι εκτός από άγγελος υπάρχει και η όψη του διαβόλου οπότε κανόνισε να μέχεις στη συχνότητα του άγγελου παρά στη συχνότητα του διαβόλου δηλαδή καλύτερα να σε φοβούνται ας πούμε παρά να σε φοβούν χαζόε να σε λυπούνται κτλ κάπως έτσι το καταλαβαίνω στο τέλος αλλά ξεκίνα με καλοπροαίρετη διάθεση και με το δωδεμόνιο ότι αν με χτυπήσεις θα σε χτυπήσω, αν με κλέψεις θα σε κλέψω άρα δεν σε συμφέρει να με κλέψεις έτσι, άρα ξεκινάμε από αυτό γιατί να με κλέψεις αν μου δώσεις λεφτά θα σου δώσω εγώ λεφτά αν μου δώσεις αγάπη θα σου δώσω και εγώ αγάπη οπότε αυτό είναι ξέρεις ένας αλγοριθμός μια λογική που καταλήγει στο ότι όλοι θα είμαστε καλοί με τον ένα όλοι μεταξύ μας και όλοι θα έχουμε τέλος πάντων εποφελή αποτελέσματα από την αλληλεπίδρασή μας αν όλοι εφαρμόζουν τον κανόνα γιατί αν όλοι τον εφαρμόζουν αν εφαρμόζουν οι 99% τον κανόνα και ο ένας εφαρμόζει άλλο κανόνα,

21:21 μόνος του δηλαδή, να κάνει πρώτος κακό, τότε μετά καταλαβαίνεις ότι αν το δούμε αλγοριθμικά, ο ένας που θα κάνει στον δεύτερο κακό, ο δεύτερος θα κάνει copy-paste την συμπεριφορά του, άρα αυτό σαν ιός θα διασπαρθεί και στους επόμενους 98, έτσι δεν είναι. Και το αποτέλεσμα ποιο είναι, ότι όλοι να χάσουν. Όλοι. Όλοι να χάσουν.

21:43 Άρα το πιο ευκολο για όλους. Κάπως έτσι θα γίνεται στην πραγματικότητα. Δηλαδή αν μας σκεφτούμε την οποιαδήποτε συμπεριφορά, από τα ατυχήματα ή από το πόσο ευγενικοί είμαστε στους δρόμους, ή από το αν παρεχωρούμε ή δεν παρεχωρούμε, ξέρω ότι θέση μας κάπου, πόσο ευγενικοί είμαστε κτλ. Στο τέλος της ημέρας μάλλον οθούμε σε ένα λους λους μοντέλο.

22:07 Ναι, φυσικά. Αντί σε ένα win-win. Φυσικά. Οπότε άμα αλλάξουμε όλοι σιγά σιγά τη συμπεριφορά μας στο να είμαστε λίγο πιο καλοί, ουσιαστικά στο μακροπρόθεσμα, τότε θα επουφελήσει και την κοινωνία και όλους μας. Ποιο είναι αυτό, το τέταρτο. Το TITFOTAT, ναι το τέταρτο. Το τέταρτο έτσι, ναι αν το ξέρω αν το δω και εγώ τον αγόριθο μου θα βάλεις από κάτω.

22:29 Εσύ τι τύπος είσαι εκείνη η καγιά, ειλικρινά θα μου πεις. Εντάξει. Ο καλός, ο καλός. Όχι, όχι, θα σου πω. Δηλαδή νομίζω ότι όσοι έχουν μεγαλώσει παιδιά ή μεγαλώνουν παιδιά μπορούν πάρα πολύ εύκολα να συμφωνήσουν με αυτή την άποψη ότι όταν ένα παιδάκι γεννιέται και αρχίζει σιγά σιγά και συμπεριφέρεται και μεγαλώνει, είναι στη λογική καλός-καλός, είναι καλός-καλός. Δηλαδή ένα παιδί γεννιέται καλό ρε παιδί, με ένας άνθρωπος στη μικρή ηλικία είναι καλός.

22:59 και μετά αρχίζει και περνάει από όλα αυτά τα φίλτρα της ζωής που μπορεί ξέρω εγώ ένας να μην του δώσει την μπάλα γιατί ενώ έπρεπε να του τη δώσει την μπάλα ή το παιχνίδι ή το γλυκό ή ξέρω εγώ μετά να έχει μια απογοήτευση στο γυμνάσιο ή στο λύκειο που τον κάνουν λίγο πιο σκληρό πιο σκληρό πιο σκληρό νομίζω ότι ανεξαρτήτως του που τελικά φτάνει ο καθένας στη σκληράδα σίγουρα γίνεται πιο σκληρό στη ζωή σε σχέση με το πώς γεννήθηκε και πώς ξεκίνησε να ζει τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

23:30 Άρα αυτή είναι η απάντηση δικιά μου. Είμαι σίγουρα πιο σκληρός από ό,τι ήμουν όταν γεννήθηκα. Ερώτηση. Πες ότι έρχεται ο γιος σου όταν μεγαλώσει και πάει σχολεία, ξέρω εγώ, γυμνάσιο και έρχεται και σου λέει ένα παιδάκι μου κάνει μπούλινγκ, με χτύπησε ή με κορόιεψε. Σύμφωνα με αυτό που είπαμε τώρα, ότι θα πρέπει να αντιδράσει.

23:51 να είναι καλός αυτός, αλλά θα πρέπει να αντιδράσει. Εσύ τι θα του λες, θα του λες να αντιδράσει ή θα του λες αγνόησε το. Δηλαδή, γιατί ακουμπάει και λίγο και στο μπούλινγκ αυτό. Ναι, είναι ένα ερώτημα όμως τώρα που μου έρθει στο μυαλό, γιατί ας πούμε έχει γίνει και με το δικό μου γιο, που είναι μεγαλύτερος από το παιδί, από το παιδιάστονο, είναι 16 ευρώ, και ερχόταν πιο παλιά και μου έλεγε αυτό το παιδί στη γυμναστική, ξέρω εγώ, με κορόρευσε ή κάτι.

24:13 Εντάξει, δικιά μου απάντηση πάντα ήταν, εντάξει, τώρα κάθοσες και σχολείσαι, οκ, αγνοησέταν, δεν ξέρεις τώρα τι προβλήματα έχει αυτό το παιδί στο σπίτι και φέρεται έτσι. Εντάξει, τώρα, σε στεναχώρησε, ξέχασε, τότε προχώρα. Αλλά μέσα μου, μέσα μου έλεγα, σκίστον, ξέρεις, δώσ' του μία και τα λοιπά. Αλλά κρατιόμουν να μην απαντήσω έτσι, να μην πω έτσι στο παιδί μου.

24:33 αλλά καμιά φορά, του λέω κι εγώ, καμιά φορά να έβλεπα πολύ συγχύσμα, του λέω να αντιδράσεις. Δηλαδή αυτό που λέμε να μην είσαι πατάκι να σε πατάνε. Άμα δηλαδή σου φέρουν τάσχημα, υπάρχουν τρόποι να αντιδράσεις, δεν λέω να το χτυπήσεις, αλλά μπορείς να κάνεις κάτι κι εσύ, μπορείς να του πεις κάτι ή να απαιτείς κάποια βοήθεια.

24:52 Οπότε νομίζω βρίσκεται εφαρμόγευση αυτό και στο bowling. Εντάξει, τώρα μεταφέρουμε το τέταρτο της θεωρίας παιδινίων, το μεταφέρουμε στα παιδιά και το κοιτάμε από την πλευρά των γονέων. Είναι πολύ δύσκολο αυτό το ερώτημα. Η ορθή απάντηση είναι για την ισορροπία της ζωής του, ότι καλύτερα να μάθεις στο παιδί σου πώς να φεύγει από μια τέτοια συνθήκη, και πώς να απεμπλέκεται παρά στο να βρίσκει το δίκιο του.

25:25 Γιατί μπορεί να βρει το δίκιο του σε ένα παιδάκι που, ξέρω εγώ, του μίλησε άσχημα στην γυμναστική, αλλά αύριο μεθαύριο μπορεί να ψάξει να βρει το δίκιο του σε έναν τύπο που τον έβρισε στο φανάρι, να κατέβει κάτω και να παίξουν εμπουνιές και κάτι παραπάνω. Δηλαδή, είναι αυτό που λέμε το φευγάτου η μάνα δεν κλάψε ποτέ. Μου κάνει τρομερή εντύπωση πως κάποιοι άνθρωποι ρισκάρουν πάρα πολύ στο να κατέβουν από ένα αυτοκίνητο και να παίξουν εμπουνιές.

25:54 Χωρίς να καταλάβεις τι είναι ο άλλος, πού είναι, τι κουβαλά, τι ρίσκα έχει να πάρει. Τέλος πάντων, μεγάλη ιστορία αυτή. Επόμενο, η τραγουδία των κοινών. Γιατί καταστρέφουμε ό,τι μοιραζόμαστε. Έχουμε, π.χ., ένα κοινό βοσκοτόπι, ο καθένας βάζει μια ακόμα αγελάδα για να φάει στο βοσκοτόπι και τελικά μαζεύονται όλοι οι αγελάδες όλων των αγροτών και πάει το βοσκοτόπι. Σε μια μέρα το έχουν φάει όλοι, δεν υπάρχει τίποτα και πίσω φάνε όλες οι αγελάδες.

26:29 για αυτό, ας πούμε, σε καθημερινά παραδείγματα οι δημόσιες τουαλέτες που είναι πάντα βρώμικες ότι η θάλασσα είναι μέσα στα πλαστικά, ο δρόμος έχει πάντα ποτηλιάρισμα ότι έχουμε ένα δρόμο και το χρησιμοποιούν όλοι αβέρτα στο rush hour εσύ ας πούμε, σας συγκρονιολόγος πάλι θα σε ρωτήσω φυσικά η δρόμη είναι κοινά αγαθά για όλους κάθε αυτοκίνητο που μπαίνει όμως στους δρόμους κοστίζει σε όλους και αφαιρεί μόνο τον οδηγό πώς λύνεται αυτό το πράγμα, λύνεται ή δεν λύνεται με τίποτα, δηλαδή και χίλιους δρόμους να κάνουμε και τους χίλιους δρόμους οπότε δεν γίνεται ποτέ αυτό έχει πλάκα γιατί πριν από δύο εβδομάδες συμμετείχασα μια ημερίδα εδώ στον Εμπορικό και Υφημικανικό Σύλλογο και το 24% των ερωτώμενων δήλωσαν ως απάντηση στη βιώσιμη κινητικότητα ότι θα πρέπει να φτιάξουμε νέους δρόμους και νέους χώρους στάθμισης που εννοείται ότι δεν είναι η σωστή λύση. Εντάξει, ναι, αυτό είναι μια πραγματικότητα που λες.

27:33 Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι έτσι όπως το είπες στην αρχή ως τίτλος, πώς το διάβασες, ό,τι μοιραζόμαστε... Η τραγωδία των κοινών. Καταστρέφουμε ό,τι μοιραζόμαστε. Καταστρέφουμε ό,τι μοιραζόμαστε. Νομίζω ότι πιο πολύ θα πήγαινε η συζήτηση στα ζευγάρια που μοιράζονται την κοινή τους ζωή και την καταστρέφουν στο τέλος, αλλά μετά το πήγε σε άλλη συζήτηση.

27:54 Αλλά πάντως γι' αυτό τον λόγο δεν βάζουν και στις δημόσιες τουαλέτες να πληρώνεις σε πολλές φορές, δεν βάζουν διόδια στους δρόμους, δεν είναι και αυτό μια λογική που το κάνουν αυτό. Εντάξει, τώρα τα διόδια όχι ακριβώς, στην Ευρώπη όχι τόσο. Εντάξει, στη γενική τέτοια η εισαγωγή του πληρώνω είναι για να διαχειριστεί στη ζήτηση, να το πούμε έτσι.

28:14 σε πάρα πολλές περιπτώσεις όμως αυτό το κόμιστρο έχει να κάνει με το κόστος της συντήρησης που απαιτείται δηλαδή με αυτά τα χρήματα που παίρνει κάποιος από τις τουαλέτες πληρώνει κάποιες ας πούμε καθαρίστριες προκειμένου να καθαρίζουν τις τουαλέτες εξήγησέ μου γιατί και 100 δρόμους να κάνουμε πάλι δεν θα έρθει το πρόγραμμα πάλι όλα τα αυτοκίνητα θα πηγαίνουν σε όλους τους δρόμους και πάντως θα γίνει ποτέ γι'άρισμα Εντάξει τώρα αυτό είναι ο φαύλος κύκλος των επιλογών με τα κίνηση Θα με κάνεις να κάνω μάθημα σήμερα και δεν το θέλω Για πες το με απλά λόγια Τα απλά λόγια λένε το εξής Ότι όσο ρίχνεις χρήματα για να αυξήσεις την ελκυστικότητα ενός μέσου Κυρίως του γεωταχή Ό,τι και να κάνεις η ελκυστικότητα του γεωταχή θα οδηγήσει σε χρήση γεωταχή Σε κατοχή γεωταχή και σε χρήση άρα λοιπόν όσο φτιάχνεις νέες υποδομές αυτοκίνητα, θέσεις δρόμους θέσεις στάθμευσης ουσιαστικά τι κάνεις, δίνεις ένα κάλεσμα σε κάποιον ο οποίος βρίσκεται στα περίχωρα, ας πούμε εκεί που μένεις εσύ

29:16 ξέρεις έλα με το αυτοκίνητο σου θα βρεις ελεύθερο δρόμο και θα βρεις και μια θέση στάθμευσης να σε περιμένει αυτό θα λειτουργήσει την day one την πρώτη μέρα θα λειτουργήσει τη μέρα δύο τη μέρα τρία, στη μέρα τέσσερα εκτός από εσένα θα το καταλάβει και ο γείτονάς σου ότι πλέον το αυτοκίνητο είναι ελκυστικό και ο παραδίπλα γείτονάς σου με αποτέλεσμα αυτές οι νέες υποδομές είτε είναι δρόμοι είτε θέσεις στάθμιψης σιγά σιγά σταδιακά να γεμίζουν σταδιακά να γεμίζουν να φεύγει ο κόσμος από το λεωφορείο γιατί το να μπει σε ένα λεωφορείο ή σε ένα σιδηρόδρομο σε ένα τρένο για να μετακινηθείς σου χαλάει την ευκολία ενώ το αυτοκίνητο έχει τη μουσικούλα σου έχει την άνεση σου μπορείς να μιλήσεις, να τραγουδήσεις να κάνεις ό,τι θέλεις άρα οδηγείσαι στο να έχεις ακόμα πιο ελκυστικό το ιοταχή αυτό είναι είναι το χωράφι όπως είπες το βοσκάνω και περισσότερες αγελάδες που δεν το είχα σκεφτεί έτσι μέχρι που τελικά τελειώνει το χωράφι και δεν μπορούν να μπουν άλλες αγελάδες

30:20 Α, ακριβώς. Ναι, ναι. Ωραίο αυτό το παράδειγμα. Θα το λέω στην τάξη. Οκ. Επόμενο. Είναι γιατί μένεις κάτι που σε σκοτώνει. Είναι αυτό το sunk and cost που λέμε. Ότι είσαι σε μια δημοπρασία ας πούμε και το έπαλθο είναι, ξέρω εγώ, 100 ευρώ. Ο νικητής παίρνει 100 ευρώ αλλά ο δεύτερος τα πληρώνει 100 ευρώ και δεν παίρνει τίποτα. Πληρώνει ας πούμε το τίμημα να μπεις στη διαδικασία και δεν παίρνει τίποτα. Ξεκινάει η δημοκρατία, βάζεις 1, 2, 3, 15, φτάνεις σε 90 ευρώ, λέω άλλος 91 ευρώ, 92 ευρώ, μετά φτάνεις σε 100 ευρώ και ουσιαστικά λες μετά 101 ευρώ που είναι πάνω από την αξία του δώρου.

31:02 Αλλά τώρα δεν μπορώ να σταματήσω και λέω κι άλλος το ίδιο, 102 ευρώ, 103 ευρώ και δεν σταματάει ποτέ αυτό το πράγμα. Και ουσιαστικά τα 100 ευρώ αξία τα κερδίζεις με 110 ευρώ που έχεις πληρώσει. είναι αυτό το sunk cost δηλαδή και αυτό βρίσκεται εφαρμογή π.χ. στον πόλεμο έχουμε στείλει τόσους στρατιώτες πέθαναν, δεν γίνεται πρέπει να συνεχίσουμε στο Βιετνάμα σημαίνει αυτό, δεν γίνεται τώρα στείλαμε τόσους πέθαναν, πρέπει να το συνεχίσουμε αυτό ενώ χάνανε ας πούμε οι Αμερικάνοι ή ότι μένει σε μια ατοξική σχέση λες δεν μπορεί, είμαι τόσα τρία χρόνια με αυτή την κοπέλα, δεν μπορεί Στον επόμενο χρόνο θα πάνε καλύτερα τα πράγματα, δεν πειράζει, θα σου δώσω άλλη μια ευκαιρία.

31:40 Ή κάθοσαι εγώ, εγώ το παθαίνω πολλές φορές αυτό, κάθομαι Παρασκευή βράδυ βλέπω μια ταινία, είναι τελείως ηλίθια, αλλά τώρα δεν γίνεται, έχω δει τη μισή, ας τη δω να τελειώσουμε. Λες και θα γίνει κάτι, λες και είναι πατριωτικό μου καθήκον αυτό την ταινία. Δηλαδή λέω δεν θα γλιτώσω τον εαυτό μου μισή ταινία. Όχι. Θα τη δω επειδή για να μην χάσω το μισό που είδα ήδη.

32:03 Ναι. Εγώ να σε ενημερώσω ότι δεν έχω τέτοια κολλήματα. Άμα αισθανθώ ότι η ταινία δεν είναι καλή ή θέλω να κοιμηθώ, κλείνω κατευθείαν το... δεν ξέρω. Ναι. Αλλά γενικά το έχεις στη ζωή σου αυτό, ότι το έχεις δει σαν σενάριο. Ότι ο χρόνος και τα λεφτά που ξόδεψες, να το σκέφτεσαι ότι θα επηρεάσουν γιατί τι κάνω τώρα δεν θα πω εντάξει άσταθα ενός προελθόν εντάξει νομίζω ότι αυτό για αυτό μπορούν να μιλούσουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν συμμετάσχει και σε δημοπρασίες ή έχουν συμμετάσχει σε τζόγο γιατί νομίζω ότι πιο πολύ σε τέτοια πράγματα στο τζόγο αυτό στο τζόγο σίγουρα είναι η επιθυμία του να κερδίσεις το έπαθλο των 100 όταν βάζεις 90-91 μετά όμως όταν πάει πέρα από τα 100 και να αισθοποιήσεις τη χασούρα.

32:56 Αυτό δεν συμβαίνει στον δρόμο. Στον δρόμο όταν είσαι σε ένα μάξι και λες θα έχω να πάω κάπου αλλά δεν βιολογηθεί εγώ να πάω αλλά θα πάω και πας και είσαι κολλημένος στην κίνηση. Έχεις κάνει τη μισή διαδρομή και λες την έφαγα τώρα, ο γάιβαρος μου έχει μείνει ουρά. Επίσης δεν βγάζει νόημα. Ναι γιατί έχεις πληρώσει κάτι τη μισή διαδρομή ή έχεις φτάσει στα 100 ευρώ ή 95 ευρώ αντίστοιχα χωρίς να έχεις πάρει τίποτα.

33:25 Οπότε λες ας συνεχίσω λίγο ακόμα μήπως και δεν έχει κίνηση και άρα φτάσει το προορισμό μου γρήγορα ή ξέρω εγώ καταφέρω και πάρω το δώρο και το έπαθλο. Εντάξει αυτό σίγουρα έχει να κάνει με την ψυχολογία νομίζω. Οκ. Το επόμενο είναι πόσες εταιρίες σε παίζουν κορόιδο. Έχεις παρατηρήσει όταν πηγαίνεις σε έναν δρόμο που έχει ξέρω εγώ τα McDonald's και ακριβώς δίπλα έχει και τα dancing dancing ή έχει, ξέρω, τη μια καφετέρια, κι ακριβώς δίπλα την άλλη, κι ακριβώς δίπλα άλλη.

33:55 Ή το φορμακείο, κι, δίπλα, άλλο, δίπλα, άλλο, dancing dancing, και, δε σου φαίνεται περίεργο, αυτό. Λες, γιατί, η dancing dancing, είναι, και, τα, βάζουν, δίπλα. Το, έχεις, παρατηρήσει, ποτέ, αυτό. Όχι. Δεν, το, έχω, παρατηρήσει. Σκέψτε, όμως, παντού, δεν, έχει, Όταν έχει μια καφετέρια έχει δίπλα σενέκια καφετέρες, όταν έχει ένα σουσουλατζίδικο δίπλα έχει σουσουλατζίδικα.

34:13 Άμα την επόμενη φορά οδήγησες έξω παρατήρησα το στο δρόμο και συμβαίνει αυτό και η λογική θα έλεγε, η λογική μας τώρα που συζητάμε ότι δεν θα έπρεπε γιατί σου λέω τώρα τι θα έχει ανταγωνισμό εδώ πέρα, γιατί να πάει να κάνω. Σε αυτό που λες το έχω δει. Μπορώ να σου πω και παραδείγματα. Ας πούμε στην Οδό Κατσιμίδη, στη Θεσσαλονίκη, μπείτε λίγο και δείτε όσοι δεν ξέρετε, αυτοί που ξέρετε σίγουρα θα καταλάβουν, έχει πάρα πολλά συνεργεία αυτοκινήτων.

34:42 Μα πάρα πολλά. Και λες, μα γιατί είναι μαζεμένο όλα τα συνεργεία αυτοκινήτων εκεί. Ομορφή. Γιατί ουσιαστικά... Και δεν λέω ας πούμε οι καφετέρες, γιατί το καφετέρες ίσως δεν είναι τόσο καλό παράδειγμα. γιατί οι καφετέρες κατά πάση αριθμότητα μπορεί να είναι μαζεμένες σε ένα εμπορικό δρόμο. Άρα ναι, στον εμπορικό δρόμο θα πάνε καφετέρες.

35:01 Αλλά υπάρχουν κάποιες άσχετες δραστηριότητες οι οποίες για κάποιο λόγο παραδοσιακά μαζεύονται σε κάποιους δρόμους. Ναι. Και τι λέει η θεωρία παιχνίων γι' αυτό? Λοιπόν, η βασική ιδέα σε αυτό το λέγεται hotel, hotelings law, είναι ότι είναι κάποια επιχειρήση που ανταγωνίζεται για τους ίδιους πελάτες σε ένα γραμμικό χώρο, σε ένα high street, σε ένα πεζόδρομο.

35:22 Και όλα τείνουν να κλείνουν προς το κέντρο της ζήτησης. Π.χ. αν το Burger King είναι αριστερά και το McDonald's δεξιά, το καθένα έχει μονοπόλιο από τη δική του πλευρά. Μερικοί θα πάνε αριστερά, μερικοί θα πάνε δεξιά. Αν το ένα μετακινηθεί λίγο προς το κέντρο, και άλλοι πελάτες από τον άλλον, χωρίς να χάσει όλους τους δικούς του.

35:39 Άρα και οι δύο έχουν κίνητρο να μετακινούνται προς το κέντρο. Έτσι, μέχρι να καταλήξουν δίπλα-δίπλα. Δηλαδή, το κίνητρο και των δύο επιχειρήσεων είναι να κινούνται προς το κέντρο, ας πούμε, του δρόμου, έτσι ώστε να πάρουν όσους πιο πολλούς πελάτες γίνονται. Και τελικά τι καταλήγει αυτό, όλα να συγκεντρώνονται μαζί-μαζί.

35:57 Φυσικά, αυτοί που είναι στο κέντρο έχουν το πλεονέκτημα. Ας πούμε, ας το πάρουμε με έναν παγκοτατζή, αν είναι στις άκρες, στη μία παραλία και στην άλλη άκρη της παραλίας, εξυπηρετεί ένας από μισούς πελάτες, ο άλλος από μισούς πελάτες. Αλλά υπάρχει και κίνητρο και για τους δύο, να πάνε προς το κέντρο της παραλίας, για να κλέψουν όλη την πελατεία.

36:15 Άρα, το τελικό αποτελέσμα ποιο είναι, να είναι και οι δύο στη μέση, για να παίρνουν όλους τους πελάτες. Αλλά αυτό δεν είναι καλό για τους πελάτες, Γιατί ουσιαστικά δεν υπάρχει κινήτρο από τις επιχειρήσεις να μειώσουν τις τιμές. Σου λέει, θα τη βάλω εγώ 10, θα το βάζω εγώ 10. Του λέει το μαγιό να σε βάζω 11 και εγώ 11. Τι θα γίνει, πού θα πας. Ήσαι εμένα θα πας στον άλλο, 50-50 δεν είναι.

36:36 Οπότε δεν υπάρχει κινήτρο να μειωθούν οι τιμές. Οπότε μη ρίξεις τιμή θα σε αντιγράψω και θα χάσουμε και οι δύο. Άρα οι τιμές μένουν ψηλά. Άρα το να είναι όλα αυτά τα μαγαζιά δίπλα-δίπλα είναι στον συμφέρον των μαγαζιών, όχι στον συμφέρον του πελάτη. Απλώς υπάρχει μιζερδέσιο ότι υπάρχει ανταγωνισμός. Δεν υπάρχει ανταγωνισμός.

36:53 Είναι ενδιαφέρον αυτό. Το ίδιο παράδειγμα είναι και με τα loyalty programs. Δηλαδή ότι έχεις μια κάρτα από το σούπερ μάρκετ, δεν έχεις? Ναι. Που σε κρατάει ουσιαστικά δεμένο αυτό το πράγμα. Δεν είναι ότι είσαι ανταμείβη. η εταιρεία παίρνει όλα τα δεδομένα σου και σε κρατάει όμοιρο γιατί σου λέει είσαι 5 ευρώ μακριά από να πάρεις 1 ευρώ πίσω είσαι 10 ευρώ μακριά να πάρεις 2 ευρώ πίσω οπότε λες εντάξει τώρα θα πάω εκεί πέρα αφού έχω το loyalty card θα πάω εκεί πέρα η λύση που έχω είναι να έχω loyalty card από όλα στα supermarkets όπου πηγαίνω, σε όποια καφέ supermarkets, οπτιδήποτε μα οπτιδήποτε αγοράζω, εγώ παντή loyalty Δεν ξέρω, νομίζω ότι νικάω το σύστημα έτσι.

37:35 Μάλιστα, όχι, και αυτό πολύ ενδιαφέρον. Εγώ το είχα σκεφτεί έτσι και μάλλον και αυτό έχει να κάνει με μια ισορροπία. Δηλαδή το κέντρο της παραλίας, ας πούμε, και αυτό είναι μια ισορροπία. Είναι ισορροπία, ναι, είναι ισορροπία. Είναι ισορροπία, ίσως όχι μόνο με τους πελάτες, ίσως και με το ότι διαδρομή πρέπει να κάνει ένας τύπος που πουλάει, τι πουλάει.

37:55 Γιατί όταν είναι στο κέντρο, είναι πιο σωροποιημένη η απόσταση που πρέπει να διανύσει προκειμένου να εκθέσει τα προϊόντα του στον πληθυσμό. Ενώ αν είναι στην άκρη πρέπει να μετακινηθεί πολύ περισσότερο για να τον δουν πολύ περισσότερος κόσμος. Πολύ ενδιαφέρον. Το επόμενο είναι κάτι που ίσως θα το έχεις ακούσει, το παράδειξο του Μπράις.

38:23 Γιατί λιγότερες επιλογές. και οι αισθήσεις έφερναν καλύτερα αποτελέσματα. Δηλαδή, ένα παράδειγμα, αν κλείσεις ένα κεντρικό δρόμο η κίνηση βελτιώνεται. Ή όταν ανοίγεις ένα shortcut, όλοι πάνε στο shortcut και φράζει τα πάντα. Induced demand. Πλαταίνεις έναν δρόμο και σε έναν χρόνο η κίνηση είναι η ίδια χειρότερη. Για πες, αυτό πρέπει να το ξέρεις καλά το θέμα.

38:43 Ε, ναι εντάξει τώρα, είπες πολλά. Ας πούμε το induced demand, η γενόμενη κυκλοφορία είναι ότι εγώ θέλω να πάω στην Ιγουμενίτσα αλλά δεν θα πάω γιατί πρέπει να περάσω από την Κατάρα πρέπει να περάσω από μια πολύ δύσκολη διαδρομή οπότε τελικά το ταξίδι δεν γίνεται όταν όμως κατασκευαστεί η νέα Εγνατία Οδός εκτός από κάποιον που έτσι και αλλιώς κάνει το ταξίδι για την Οικουμενίτσα από τη Θεσσαλονίκη υπάρχει και ο πολίτης, εγώ δηλαδή που ήθελε να κάνει την διαδρομή δεν την έκανε γιατί προηγουμένως ήταν πολύ κακός ο δρόμος τώρα λοιπόν γεννάται μια νέα κυκλοφορία που πριν δεν υπήρχε γιατί βελτιώθηκε ένας δρόμος είναι η γεννόμενη και η παραγόμενη και η ελκόμενη μετακίνηση γιατί αυτοί που πάνε από τον παλιό έλκονται από τον καινούριο αυτοί που δεν έκαναν τη διαδρομή γεννούν μια καινούρια διαδρομή Ναι, αυτά είναι πράγματα που τα παρατηρούμε.

39:55 Στους πρωτοετήσεις. Εντάξει, πρωτοετήσεις όχι, δεν είναι πρωτοετήσεις, αλλά, εν πάση περιπτώσει, ναι, τα συζητάμε στο κομμάτι των μεταφορών. Και όταν κλείνεις αυτό που λένε, όταν τα κλείνεις με κεντρική αρτηρία, ότι βελτιώνει η κινήση, είναι επειδή σου λένε, ας σε δε πάω γιατί έχει κλειστεί δρόμος. Ακριβώς, γιατί μειώνει τη ζήτηση.

40:15 Μάλιστα. Ναι, αυτό είναι πολύ ωραίο. Πάει αντίθετα με τη λογική. Είναι counter-intuitive που λέμε και στο χωριό μου. Αλλά ναι, το παρατηρώ και εδώ πέρα. Όταν κλείνει ένας δρόμος λέει ας πούμε ένα κίνησο, θα κλείσει ο M25 και κανείς μην λέει. Όλοι δουλεύουν από το σπίτι γίνεται η μέρα. Ενώ σου πιστεύεις ότι όλοι θα συνεχίσουν να κάνουν αυτό που κάνανε, ενώ δεν είναι το ίδιο. Δεν είναι αλήθεια.

40:38 Ναι, ναι, ναι. Ωραία, πολύ ενδιαφέρον παράδειγμα. Πάμε στον προτελευταίο, που είναι τα σήματα. Τα παιχνίδια στο Game Theory, το τι εκπέμπουμε ουσιαστικά, γιατί φοράμε ας πούμε ακριβό ρολόι. Το παράδειγμα που διαβάζω εδώ πέρα είναι το παγόνι. Η ράτου είναι βαριά, του κοστίζει ενέργεια, το κάνει πιο αργό. Αλλά αυτό είναι το point.

40:56 Ο διταγωνίδι άμμων είναι τόσο δυνατά, που αντέχω να κουβαλάω αυτό το βάρος. Ή ας πούμε έχεις το Rolex και το απλό ρολογάκι το κάζει, δείχνει την ώρα. Rolex και δείχνω εγώ το δικό μου, λες και έχω Rolex, τέλος πάντων. Ότι και τα δείχνουν την ώρα, αλλά το ένα εκπέμπει ένα σήμα. Έτσι ότι κοίτα με, εγώ μπορώ να το πάρω το Rolex.

41:15 Έτσι. Και ότι δεν αγοράζεις προϊόντα, αγοράζεις το τι δείχνουν τα προϊόντα. Ότι αποδεικνύζεις ότι έχεις σπόρους, σπόρους, όχι σπόρους, σπόρους, να σπαταλήσεις. το ίδιο από ό,τι βλέπω είναι και για τις συνεντεύξεις, όταν πας για interview και για τη δουλειά είναι όχι τόσο πολύ για τα skills σου αλλά το πως δείχνεις τον άλλο ότι μπορείς να ανήκεις σε μια ομάδα, σε μια δουλειά ότι τα soft skills που λέγαμε σε ένα άλλο podcast ναι αυτό το έχεις σκεφτεί ποτέ εσύ τι σήματα στέλνεις σαν Γιάννης στον κόσμο χωρίς να το συνειδητοποιείς σίγουρα, σίγουρα, σίγουρα στον κόσμο που ζούμε η εικόνα είναι ένα πολύ βασικό εργαλείο για να πετύχεις πράγματα σε μια διαπραγμάτευση ή σε μια ισορροπία ανάς εδώ υπάρχουν άνθρωποι που κερδίσουν το σεβασμό κάποιου μόνο και μόνο το βλέμμα τους χωρίς καν να μπούμε σε ρολόγια σε ντυσίματα κτλ σίγουρα αυτό το πράγμα υπάρχει δεν μπορώ να πω σκέψου το παράδειγμα Σκέψου το παράδειγμα του Αλαφούζου που έτρεγε πρόσφατα στα KFC.

42:28 Σκέψου τι κράξη μου έφαγε. Ένας πάμπουλδος επιχειρηματίας και ο άνθρωπος μπορεί απλώς να πεινούσε, να πήγε στην αιμάξη ή ούτε κάτι οτιδήποτε μπορεί να έγινε. Αλλά όμως πόσο κράξη μου έφαγε γιατί δεν συνάδε η εικόνα του με αυτό που έχουμε όλοι στο μυαλό μας για αυτόν. Ναι, ναι. Αυτό είναι πραγματικό. Εντάξει, γενικά ζούμε σε μια εποχή της εικόνας και των συμβόλων, έτσι.

42:53 Και μάλιστα πολύ ενδιαφέρον είναι πώς κάποια σύμβολα που στην αρχή ή πριν κάποια χρόνια μπορεί να είναι πάρα πολύ δυνατά, να μην διαφημίσουμε, παραδείγματος χάρη υπάρχουν αναψυκτικά, τα οποία τα προηγούμενα χρόνια ήταν το πιο δυνατό τρέιντ μαρκ και τώρα, ας πούμε, δεν είναι τόσο δυνατά γιατί, ξέρω εγώ, έχουν πολύ ζάχαρη.

43:15 Λέω τώρα ένα τυχαίο παράδειγμα. Υπάρχουν άλλα τα οποία είναι διαχρονικά, όπως, ας πούμε, το ρολόι, η μάρκα του ρολογιού ή, ξέρω εγώ, μια μάρκα παπούτσιου ή μια μάρκα για τσάντες. Ναι, ισχύει αυτό. Ισχύει. Και δίνει τη δυνατότητα σε μια διαπραγμάτευση, είναι αυτά τα οποία δεν μπορείς εύκολα να τα μαθηματικοποιήσεις, γι' αυτό και δεν είναι μόνο μαθηματικά, δεν μπορεί να είναι μόνο μαθηματικά.

43:43 δίνουν την ισχύ σε κάποιον έναντι κάποιου άλλου. Ένας παίκτη έναντι ένας άλλου παίκτη. Το τελευταίο Γιάννη είναι το ενασιόδοξο κλείσιμο. Γιατί τελικά συνεργαζόμαστε, γιατί οι άνθρωποι συνεργάζονται. Και αν η θεωρία παιχνίων λέει ουσιαστικά ότι η ιδιωτέλεια κερδίζει, γιατί υπάρχει αλτρουισμός, πω από τώρα, θέμα για κλείσιμο.

44:07 Γιατί ας πούμε στρατιώτες πέφτουν σε χειροβομβίδες, γιατί πας να φας κάπου σε μια πόλη, οπουδήποτε, δεν θα ξαναπάς ποτέ στη ζωή σου και αφήνεις φιλοδόρημα στο εστιατόριο. Γιατί το κάνεις αυτό. Γιατί είσαι καλός γενικά, γιατί φέρεσαι καλά, ενώ θα μπορούσες να είσαι τελείως να κοιτάς μόνο την πάρα του σου και να μην κάνεις τίποτα.

44:24 Νομίζω η απάντηση κρύβεται στο πόσο είμαστε hardwired σαν άνθρωποι είναι ο είδος. Εντός, ότι μεγαλώσαμε, ζούσαμε σε φυλές, σε tribes και ότι η φήμη σου ήταν σημαντική, έβλεπες τους ίδιους ανθρώπους κάθε μέρα, ήταν ένα νόμισμα, ένα κάρενση το πώς φέρεσαι και η φήμη σου, έτσι. Και ότι αν εξαπατούσες κάποιον, θα απομονώσουν και θα πέθαινες μόνος, δεν θα σε βοηθούσε η φυλή σου.

44:49 Αλλά βέβαια στον σύγχρονο κόσμο μπορούμε να είμαστε καθάρματα ανώνυμα, έτσι. Πίσω από ένα πιτρολόγιο, να βρίζουμε, να εξαπατούμε, να κορεδεύουμε. Δεν έχουμε αλλάξει πάρα πολύ σαν είδος. Το κάνουμε αυτό το πράγμα. Ενώ η φύση μας μέσα μας λέει ότι πρέπει να είμαστε καλοί, ταυτόχρονα μας λέει και όλα σαν να μπορούμε και ανώνυμα, αν κρυβόμαστε και αν δεν έχουμε συνέπειες, δεν πειράζει, ας κλέψουμε, ας κερδίσουμε, ας είμαστε αυτοί οι πρώτοι που θα προδώσουμε τον συντροφό μας.

45:19 Τώρα έθεσες 250 θέματα στο τραπέζι. Έτσι, έτσι. Το podcast αυτό είναι βαρύ. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι ο άνθρωπος από τα πρώτα χρόνια που κατάλαβε τι του γίνεται θέλησε να οργανωθεί σε κοινωνίες. Τώρα αυτό υποθέτω έγινε στα πολύ παλιά χρόνια γιατί αυτό του προσέφερε ασφάλεια. Δεν νομίζω το πρώτο ζήτημα ήταν να κάτσω με τον αρχαίο γείτον άμμο από τη διπλανή σπηλιά να πω δύο κουβέντες.

45:54 νομίζω το πιο σημαντικό ήταν η ασφάλεια ότι οργανώθηκαν σε κοινωνίες για το κομμάτι της ασφάλειας αλλά αυτό σιγά σιγά είχε και άλλες προεκτάσεις είναι πολύ ενδιαφέρον αυτό που λες ότι στο σύγχρονο κόσμο αυτός ο οποίος θα έκλεβε στον παλιό κόσμο στο σύγχρονο κόσμο που θεωρητικά είμαστε όλοι πιο συνδεδεμένοι και πιο κοντά αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να κρύβονται αλλά από την άλλη έχουμε αποφασίσει σαν κοινωνία ότι αυτοί οι οποίοι κάνουν τέτοιο τύπο παρανομίες, κληρώνουν ένα κόστος και μετά θα πρέπει να επανεντάσουν στην κανονία.

46:30 Αυτοί οι παίχτες. Αυτοί οι παίχτες, ναι. Αυτοί οι παίχτες έχουν συνέπειες. Έχουν τις συνέπειες που μπορεί να είναι φυλακή ή δεν ξέρω τι και μετά τα πολιτισμένες κοινωνίες του 21ου αιώνα λένε ότι αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να έχουν δυνατότητα επανένταξης, κάτι το οποίο στο παρελθόν δεν υπήρχε. Το ωραίο ερώτημα είναι γιατί οι άνθρωποι συνεργάζονται.

46:48 Οι άνθρωποι συνεργάζονται γιατί οι ισχύς είναι ενός. Έχουν καταλάβει ότι για να πετύχουν πολλά πράγματα θα πρέπει να συνεργαστούν με πολλούς ανθρώπους. Παλιά υποθέτω ότι κατάλαβαν ότι το να είμαι μόνος και να καλλιεργώ ένα μικρό χωραφάκι δεν έχει νόημα. Θα πρέπει να βοηθήσει ο ένας τον άλλον για να έχει αύξηση παραγωγής.

47:08 Για να πιάσω το θύραμα Καλύτερα να πάω με τους συναδέλφους μου κυνηγούς Για να φάω ας πούμε 10 μέρες Και όχι 2 άμα πιάσω ένα λαγό Νομίζω ότι ξεκίνησε με το Scale up ας πούμε Της συνεργασίας Ότι μπορώ να πετύχω πολύ περισσότερα πράγματα Εάν συνεργάζομαι Αλλά αυτό νομίζω ότι ισχύει και στις μέρες μας Δηλαδή και στις μέρες μας Αν κάποιος συνεργαστή πετυχαίνει κάτι Να πεις πολύ περισσότερα πράγματα γιατί μέσα από τη συνεργασία μπορείς να καλύψεις πράγματα που δεν έχεις ο ίδιος.

47:38 Δηλαδή μπορεί να πάρεις ένα καλό συνεργάτη ο οποίος ξέρω σου γράφει κώδικα, εσύ δεν μπορείς να γράψεις. Αλλά σου κάνει τη δουλειά. Είναι ένας άνθρωπος που κάνει πολύ καλές παρουσιάσεις. Όπως όλα σχεδόν τα πράγματα τα οποία συζητήσαμε έχουν νομίζω αυτό το φίλτρο, αυτή την οπτική ότι θα μεγιστοποιήσεις το ατομικό σου όφελος στο βαθμό που μεγιστοποιείται το συνολικό κοινωνικό όφελος.

48:03 Εμένα μου κάνει τύπο σε αυτό το πράγμα ότι μπορεί τα μαθηματικά να λένε έτσι αλλά ουσιαστικά τα μαθηματικά είναι ένα εργαλείο και η θεωρία παιχνίων αποδεικνύει ουσιαστικά δεν είμαστε τόσο εγωιστές ότι νομίζω ότι παρά τα μαθηματικά και παρά την ψυχλή λογική των μαθηματικών και τη γενικότητά τους, επειδή είμαστε άνθρωποι και αποδεικνύει ότι είμαστε αρκετά έξυπνοι για να φτιάξουμε τέτοια συστήματα, νόμους, socioeconomic systems, που κάνουν ουσιαστικά τη συνεργασία διότι ποιος εφέρονται σε επιλογή.

48:31 Διότι αυτή είναι η ποιος εφέρονται σε επιλογή σαν άνθρωποι, το να συνεργαζόμαστε. Η μαθηματική ερμηνεία της ανθρώπινης συμπεριφοράς γενικά είναι πάρα πολύ δύσκολη, γιατί η ανθρώπινη συμπεριφορά είναι πολύ παραγωγική και είναι πάρα πολύ δύσκολο να μοντελοποιηθεί, να την ερμηνεύσεις με μαθηματικές εκφράσεις. Γιατί εδώ βλέπεις έναν άνθρωπο ας πούμε φυσιολογικότατος, 50 χρόνια της ζωής του και το 51ο έτος ξέρω εγώ παίρνει ένα τουφέκι και αυτοκτονεί.

49:04 Και λες μα είναι δυνατόν. Η ανθρώπινη συμπεριφορά γενικά είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολη να μπει σε νόρμες και να προβλεφθεί. τόσο μάλλον λοιπόν σε τέτοια θέματα γιατί η θεωρία παιχνίων έχει εφαρμογή σε πολύ δύσκολα αντικείμενα που είναι πολυδιάστατα, πολυπαραγοντικά και είναι πάρα πολύ δύσκολο να προβλεφθούν. Ωραία. Γράψτε μας σας όλοι αν έχετε κάποιο παράδειγμα του Νάς Εκκουλίμπριου που είστε κολλημένοι εσείς ή κάτι άλλο παράδειγμα από τη ζωή σας που έχετε δει για τη θεωρία παιχνίων.

49:37 Σήμερα η κουβέντα με τον Γιάννη ήταν ο καθημαϊκός, ουσιαστικά είναι κάποιοι άνθρωποι στο καφενείο που συζητάνε και δεν ξέρουν τι λένε και έρχεται ο καθημαϊκός και τους λέει σοβαρετσείτε λίγο, ορίστε μερικά παραδείγματα. Εγώ είμαι η πλευρά του καφενείου, το ομολόγω. Αλλά εντάξει, αυτό το podcast δεν κάνουμε μαθήματα, είναι αυτό το πράγμα, το πνεύμα της συζήτησης.

50:00 Τυχαίνει ο Γιάννης που είναι πολύ φίλος μου να είναι και καθηγητής, οπότε δίνει λίγο βάρος και λίγο νόημα συζήτηση παραπάνω από μένα. Εντάξει, απλά να πω και εγώ ότι δεν είμαι ειδικός έξπερτ σε αυτό το κομμάτι. Όχι. Κάποια πράγματα τα έχω ακούσει, τα έχω δει. Αλλά βλέπεις ότι πάρα πολλές θεωρίες έχουν από πίσω τους ένα κοινό.

50:21 Αυτό που είπα, την ελαχιστοποίηση του ατομικού και τη μεγιστοποίηση του συλλογικού. Σε ευχαριστώ Γιάννη πάρα πολύ και το επόμενο θέμα να το κάνουμε λίγο πιο ελαφρύ. Θα το κάνουμε, θα το ελαφρύνουμε πάρα πολύ. Θα μιλήσουμε για την Eurovision που είναι σήμερα. Εγώ... Γεια σου. Γεια σου. Γεια, γεια.