![E22 Γιατί το service στην Αγγλία είναι χάλια; [Greek vs British Hospitality]](/storage/podcasts/artwork/j0C1cH8u2.jpg)
E22 Γιατί το service στην Αγγλία είναι χάλια; [Greek vs British Hospitality]
Mid-Greek CrisisΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Παραγγείλαμε πρωινό στις 9 το πρωί σε ένα άδειο μαγαζί και μας είπαντρεις φορές ότι πρέπει να έχουμε φύγει μέχρι τις 10:15 — γιατί δενπρολάβαιναν να μας κάνουν δύο αυγά σε μία ώρα. Το ίδιο βράδυ, σε εστιατόριο ψαριών με κράτηση ενός μήνα, δεν είχαντα μισά ψάρια του καταλόγου. Και στο μαγαζί του μεσημεριού είχετελειώσει το ψωμί — το πιο τουριστικό Σαββατοκύριακο του καλοκαιριού. Σκεφτείτε το ίδιο στην Ελλάδα: ταβέρνα με 500 τραπέζια, ένα γκαρσόνι,μια γιαγιά στην κουζίνα — και έρχονται όλα αμέσως. Γιατί συμβαίνει αυτό; Μαζί μου η Κατερίνα, που δούλεψε 13 χρόνια στοΜακεδονία Παλάς στη Θεσσαλονίκη και εργάζεται εδώ και χρόνια σεβρετανικά ξενοδοχεία. Όταν λέει ότι η Ελλάδα είναι έτη φωτός μπροστάστη φιλοξενία, δεν το λέει από πατριωτισμό — το λέει από 30 χρόνιαστον κλάδο. Ηχογραφήθηκε εκτός έδρας, στην Κορνουάλη, χωρίς σενάριο. ---------- ΚΕΦΑΛΑΙΑ ---------- 00:00 Το πρόβλημα σε 45 δευτερόλεπτα00:45 Εκτός έδρας: Κορνουάλη, bank holiday02:28 «You need to be gone» — το πρωινό που δεν έγινε04:34 Ο τύπος που μας ρώτησε για την ελληνική οικονομία05:45 Τελείωσε το ψωμί. Στις 6 το απόγευμα.06:44 Το εστιατόριο ψαριών χωρίς ψάρια07:49 Εκατό κιλά νεκρά μύδια08:56 500 τραπέζια, μία γιαγιά — η θεωρία μας09:35 Ποια είναι η Κατερίνα: 30 χρόνια στα ξενοδοχεία11:26 Γιατί το service στα βρετανικά ξενοδοχεία είναι κακό12:58 Meet the Greek vs The Boring Burger15:29 Το Pimm's με το κουτάκι λεμονάδα15:44 Δύο κοπέλες, ένα Negroni, και παγωμένα βλέμματα16:24 Παιδεία ή φιλότιμο; Πώς μαθαίνεται το service18:43 Forecast: ξέρεις ότι έρχονται 50 άτομα19:16 Γιατί κλείνουν όλα στις 520:27 Ο καθένας στο κουτάκι του21:48 Ο μπάρμαν που δεν σηκώνει τα μάτια24:55 Το B&B που άξιζε έξι αστέρια26:47 Ο Έλληνας που σε καλεί σπίτι του29:04 Midlife crisis: γιατί στα 45 θέλουμε καλό service29:54 Λήμνος: κουζίνα του 1940 και πεντανόστιμα πιάτα31:15 Ο εσπρέσο που δεν μπορούσε να υπολογίσει33:01 «Πες κάτι καλό για τη χώρα που σε ταΐζει»34:30 Τετράστερο Ελλάδα vs τετράστερο Αγγλία35:03 Εντάξει, το παραδεχόμαστε — μονόπλευρο επεισόδιο36:22 Κλείσιμο ---------- ABOUT THIS EPISODE ---------- Why is customer service in the UK so much worse than in Greece? TwoGreeks living in England compare British hospitality with the Greekhospitality industry, drawing on 30 years of professional hotelexperience in Thessaloniki and the UK. Recorded on location in Cornwall during the August bank holiday, thisepisode covers: British restaurant service after Brexit, why Greektavernas serve 500 tables faster than a 7-table English restaurant,staff training and work ethic in hospitality, four-star hotelstandards in Greece versus England, and what Greek expats in the UKmiss most about going out to eat back home. A Greek language podcast for Greeks in the UK, the Greek diaspora, andanyone curious about cultural differences between Greece and Britain. ---------- ΠΕΣ ΜΑΣ ---------- Εσύ τι έχεις πάθει; Γράψε στα σχόλια τη χειρότερη εμπειρία serviceπου είχες στην Αγγλία — ή πες μας ότι υπερβάλλουμε. Διαβάζουμε όλα τασχόλια. #ελληνικηφιλοξενια #ellinesstinagglia #greekpodcast
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Η Ελλάδα στον τουρισμό και στην πλαξενία και στον σερβίς είναι έτοιμη προς τα άλλα. Οι οποίοι δεν ξέρουν καθόλου από τον τουρισμό, δεν ξέρουν να φτιάχνουν τα βασικά κοκτέιλ, να σου πω μίλησε ότι είχα ζητήσει πιμς μια φορά, το οποίο είναι σαν να λες στην Ελλάδα «να μπορέτσινα» ας πούμε, δεν ξέρουν να το κάνουν. Φέρνουν το πιμς και δίπλα ένα κουτάκι λεμονάλα.
Τι σκέψεις δώρευτε στην Ελλάδα. που πας στην Ελλάδα είναι ένα μαγαζί με 500 τραπέζια, έναν καρσόνι, νέα γιαγιά μέσα ψήνει και έρχονται, τα φέρνουν όλα μέσα και είναι όλα πεντανόστιμα και το σερβις τέλειο, το σερβις στην Αγγλία πριν και μετά το Brexit είναι χάλια. Σήμερα δεν έχουμε διπλή κάμερα γιατί έχουμε τεχνικούς προορισμούς. Είμαι εδώ με την Κατερίνα.
Είμαστε εκτός ένδρας. Είμαστε τελείως εκτός εδράς. Άλλη λίγο φύγω, Κατερίνα. Έλα πίσω κοντά μου. Του γνώμαστε πιο. Λοιπόν, είμαστε εκτός εδράς. Ήρθαμε ταξίδι με τα Better Half μας στην Κορνουάλη. Γι' αυτό δεν έχουμε όλο τον εξοπλισμό μαζί μας. Αλλά έχουμε τον βασικό εξοπλισμό. Θα ακούγαμε καλά, ελπίζω. Έχουμε έρθει Κορνουάλη για το τρίμερο.
Είναι bank holiday εδώ στην Αγγλία. Γεια σου, Κατερίνα. Γεια σου, Δενίκη, και πάλι. Και πάλι, ναι. Η Καταρίνα είναι με των ταξιδίων και των τέτοιων πραγμάτων. Και έχουμε έρθει, λοιπόν, bank holiday στην Κορνουάλη, το bank holiday του Αυγούστου, που από εδώ και πέρα δεν έχει άλλο. Αγία Ματάνη, μέχρι τα εξωτερία, τελείωσε η δουλειά.
Μας έχει πιάσει κατάθλιψη, γιατί είναι ένας πάντων. Και λέω, κάτσε ρε κατέ, να σας κάνουμε ένα επεισόδιο, γιατί και βρήκαμε αφορμή, δεν ξέρω τι θέμα θα κάνουμε, αλλά με συνέδωσε την αφρομή χθες που βγήκαμε έξω για φαγητό στο Φάλμο, θυμάστε, ένα από τα μεγάλα τουριστικά θέλετρα της Κορουνάλης, bank holiday, έχει πολύ τουρισμό, έχει γκροζιερόπλια, είναι από τα μεγαλύτερα λιμάνια του κόσμου.
Και το τρίτο στον κόσμο πιο βαθύ λιμάνι. Ακριβώς. Και μου έδωσε την ευκαιρία αυτό που ζήσαμε χθες, Κατερίνα, που πήγαμε σε πολλά μαγαζιά και σε διάφορες στάσεις που κάνουμε στη διαδρομή, διάσημους γρορισμούς τουριστικούς. Πήγαμε το πρωί σε ένα social town, νομίζω έτσι λέγονται. Όχι, ξεκινήσαμε πρώτα στο Σαύσπερι. Στο Σαύσπερι, ναι, πήγαμε εκεί πέρα.
Στο δρόμο, είναι ένα πραγμα που είναι πάρα πολύ όμορφο. Έχω χωριό από την εποχή του ποιού καιν, δεν θυμάμαι. Του 8ου. Το 800 κάτι. Και ήταν μιας πολύ ωρασγραφικός δρόμος και τουριστικός και πήγαμε στο πιο τουριστικό μαγαζί. Σταματήσαμε να φάμε πρωινό. Ναι, πολύ πρωί κιόλας. Γιατί μετά από μια μισή ώρα ξεκίνησαμε σε 7, 8, 9 παρά ήμασταν εκεί, εξωτό το μαγαζί.
Μπαίνουν μέσα, λέμε, λέει είναι ρεζερβέτα τα πιο πολλά τραπέζια. Μας ρώτησε αν έχουμε κράτηση. Ναι, κράτηση, τώρα 9 η ώρα του πρωί, έτσι. Στο άσκητο μέρος, όμορφο μένει και τουριστικό, αλλά, τάξει, 5 ανθρώπους κι μέσα. Και λέει μου, ναι, ναι, ναι. Και λέει, εντάξει, μπορείτε να καθίσετε σε αυτό το τραπέζι, είναι μέσα ο δύο στοαλέτες, αλλά λέει, 10 και τέταρτο να έχετε φύγει.
Εντάξει, εκεί, 10 και τέταρτο να έχετε φύγει. Ήταν 9 και τέταρτο όταν μπήκαμε. Και λέει, 10 και τέταρτο να έχετε φύγει. You need to be gone. Το είπε τρεις φορές, το είπε. Τελείως, ναι. Εντάξει, ρε παιδί μου, λέμε, όχι, θα φύγουμε. Εντάξει, λέμε, προλαβαίνουμε. Σε μισή ώρα μη σ' τα είχαμε τελειώσει. Και αφού καθόμαστε, πάμε να καθίσουμε, έτσι, και κίνδυνο είναι, δεν ξέρω λέει, αν θα προλάβετε να φάτε το φαγητό που θα σας κάνουμε.
Λέμε, θα προλάβουμε. Όχι, όχι, λέτε, θα προλάβετε. Και φύγαμε. Δεν προλάβετε γιατί όμως. Γιατί η κουζίνα... έχουμε πολλή δουλειά λέει. Δεν προλαβαίνουμε. Τώρα είναι ένα μέρος που κάνει αβγά και καφέ. Χάσεις βραούνς. Και λέει δεν προλαβαίνουμε. Δεν προλάβετε να μαγειρήσετε δύο αβγά σε μία ώρα και να τα φάτε. Και φυσικά σαν Έλληνες που είμαστε πατριώτες αγανακτήσαμε, σκοστήκαμε και φύγαμε.
Μα δεν είκαμε ακάμα γιατί είπε ο άλλος. Φύγαμε σε ένα πιο ωραίο μαγαζί. Πάρα πολύ ωραίο. πολύ καλύτερο και καλύτερες κριτικές. Φυσικά θα φάει ωραία κριτική έψω από το νότο. Ναι, ναι, το άλλο θα φάει ένα στα πέντε. Ωραία, αυτό ήταν το πρώτο περιστατικό. Να, γελάσαμε λίγο. Φύγαμε, ξεκινήσαμε για το Falmouth. Δήθαμε στο Falmouth, τέλος πάντων.
Πριν φτάσουμε στο Falmouth, γιατί είναι και πέντε μισή ώρες ταξίδι από το ΣΑΕ, σταματήσαμε, πρώτης φτάσης, αύσφαιρη, Εμείς, με 4 στάσεις, είχαμε προγραμματίσει να κατασκευάσουμε στο «Chunstown», το οποίο είναι ένα Victorian λιμάνι. Έχει χρησιμοποιηθεί και σε πάρα πολλές ταινίες. Πειρατές Χαρευικής. Ναι. Αυτό δεν το διάβασα. Και στο «Poldark», το οποίο είναι στο Netflix.
Τέλος πάντων, είναι πολύ όμορφο, πολύ picturesque. Και σε κάποια φάση, τι έγινε εκεί, δεν θυμάμαι. Μας έβγησε η φορχή. Αυτό να σε έπιασε. Που σε ρώτησαν που που είσαι. Και με ρωτήσαμε ο Νίγης και ρωτάει η οικονομία πως πάει της Ελλάδας. Με ένας ράντομπ. Πακούλης. Μας ρώτησε και αυτό πως πάει η οικονομία της Ελλάδας και πως δεν του είπα εκείνη την ώρα καλύτερα της Αγγλίας.
Το σκέφτηκα. Λέω άσε. Μετά ήρθαμε στο Fall Moon. Το μεσημέρι αφού κάναμε μια βόλτα είπαμε κάτι να τσιμπήσουμε. και είπαμε να τσιβήσουμε κάτι και κάτσαμε σε ένα πάρα πολύ όμορφο μαγαζί, πολύ ιδιαίτερο, το οποίο είχε διάφορα κονσερβιοποιημένα, στην Κορνουάλη γενικά είναι πολύ διάσημα οι κονσέρβες κόρνις, κόρνις που λέμε οι αντσούγιες κορνουάλις, πώς λέγονται, σαρδέλες κορνουάλις.
Έχει και διάφορα, έχει και χταπόδι πάρα πολύ ωραίο. Ε και πριν κάτσουμε, αφού παραγγείλαμε, μας είπε η κοπέλα αχ λέει παιδιά χίλιοι συγγνώμων να ξέρετε έχω λέει το τελευταίο ψωμί. Τελείως το ψωμί. Γιατί λέει είναι πάρα πολύ busy η μέρα σήμερα και έχουμε λέει το τελευταίο ψωμί. Εντάξει, τα μαγαζιά ένοιγαν 5 και εμείς πήγαμε κάτω στις 6, έτσι.
5 ώρα ένοιγε αυτό το μαγαζί, μήπως πήγαμε κάτω στις 6, δεν πήγαμε έξω λίγο τα τελευταία βάρια. Δεν είχε ψωμία και άλλα, τα άλλα τα είχε. Τέλος πάνω, λέμε ρε παιδί μου, καλά, είναι δυνατόν. Το πιο τουριστικό, σαββατοκύριακο του καλοκαιριού, περιμένεις να έχει κόσμο, πας σε ένα μαγαζί και έχει τελειώσει το ψωμί. Εντάξει, δηλαδή το πίερο ήταν ένα βασικό συστατικό από αυτά τα πράγματα που σερβιρε το μαγαζί.
Ήτανε μπιραρία και σερβιρε και αυτές τις κονσέρες μαζί με ψωμί. Διάφορα πατέ, οπότε το πατέ με ψωμί ήταν το πρώτο σου συστατικό. Ξέρεις πάνω μας έπιασε και εκεί ένα γυαλίδι. Α δεν λέμε εντάξει, τυχαίο θα ήταν και αυτό. Ναι, ναι. Άταν και αυτό τυχαίο. Βγήκαμε έξω, είχαμε κλείσει πριν κάνα μήνα που είχα κλείσει ένα μαγαζί, 8 η ώρα η κράτηση, πήγαμε πιο νωρίς μπάς και έλα δεν μας άφησαν.
Επίσης πολύ διάστημα. Το top μαγαζιά το Φόλμος για ψάρια, πανάκριβο, πολύ ωραίο, μια υπόγα μέσα, πολύ ωραία, με ωραία ψάρια που είχαμε διαβάσει κριτικές. Και πια μέσα πάρα πολύ ωραία ψάρια. Ε, και μπαίνουμε μέσα και μας αρχίζει ούτε πώς. Δεν έχω αυτό, δεν έχω εκείνο, δεν έχω τ' άλλο, δεν έχω το παράλληλο. Όχι, λέει, είχε τέσσερα πιάτα ημέρας, catch of the day, τέσσερα ψάρια ημέρας.
Το ένα ήταν χταπόδι και το άλλο ήταν χάλιμπατ, ένα είδος ψάρι που έχουν εδώ. Λέμε, ωραία, θα πάρουμε, λέει, το χταπόδι, είχε μενού, είχε tasting menu, το έκανε ο σεφ και θα χρησιμοποιούσε διάφορα υλικά από αυτά που είχαν. Δεν είχανε χταπόδι που θέλαμε. Λέμε το χάλιμπατ, δεν είχε ούτε το χάλιμπατ. Μείναν δύο από τέσσερα ψάρια.
Δεν είχε μύδια που θέλαμε επίσης. Γιατί μύδια όμως... Ναι, τέλος πάντων μια άλλη κατάσταση. Αν θέλουμε το πιστεύουμε κιόλας. Ναι, να το πω. Μύδια λέει ότι αυτή τα παίρνουν συνήθως από εδώ πέρα το λιμάνι του Φάλμουθ Λέει ρίξαν απορρίμματα, ωραία, και λέει τώρα τα παίρνει από το ποτάμι, από ένα άλλο ποτάμι. Και τώρα λέει του τα δώσαν από το ποτάμι 100 κιλά λέει μύρια, νεκρά όλα.
Αλλά μέχρι να έρθουν λέει ήταν suffocated. Και έπρεπε να τα πετάξει, άρα ούτε μύρια έχει. Και έπρεπε να τα πετάξει και του μείναν τα μισά, λέει δεν έχει ούτε μύρια. Οπότε λέει δεν μπορώ να σας κάνω το tasting menu που θέλατε. Βέβαια ήταν ειλικρινής ο άνθρωπος. Ναι, τάση. Λέμε εμείς οκ, βασικά μύρια θέλαμε να φάμε και ψάρι, τέλος πάντων.
Είχε και κάτι άλλο που δεν είχε, το ξεχνάμε τώρα, όπως είχε πολλή φλάγια, δεν είχε τίποτα. Ξεκινήσαμε, ξεσκυστήκαμε να γελάμε βασικά. Ναι, και παρόλα αυτά, εντάξει, ήταν ευγενικός ο τύπος, ήταν πολύ καλός, απόλογοι, απόλοτζέτοι, στο τέλος μας έκανε και εκδόσεις στον παρελθόν. Αλλά πάλι, το σέρβις ήταν ευγενικό, αλλά έκαναν, Ή τώρα μιλάμε για ένα μαγαζί 7 τραπέζια, ναι ήταν ένα μαγαζί 7 τραπέζια, μια κουζίνα μικρή, δούλευα συνέχεια τους άγγελους μέσα στο τηλέφωνο και κάναμε μία ώρα και 20 λεπτά να μας φέρουν 5 πιάτα.
Δηλαδή, τάξει, κάπου λες έλεος. Και το θέμα αυτού του επεισοδίου είναι αυτό ακριβώς. Σκεφτόμασταν στις συζητήσεις που κάναμε και γελούσαμε, ότι σκέψου τώρα αυτό στην Ελλάδα, που πας στην Ελλάδα, είναι ένα μαγαζί με 500 τραπέζια, Έναν καρσόνι, μια γιαγιά μέσα ψήνει και έρχονται, τα φέρνουν όλα μέσα σου και είναι όλα πεντανόστιμα και το σερβις τέλειο.
Τέλειο. Να δεις και λες, γιατί και αυτό τώρα δεν είναι μόνο εδώ στο Φάδο μας στην Κορνάλη, είναι γενικά στην Αγγλία. Δεκαπέντε χρόνια ζούμε στην Αγγλία, το έχουμε παρατηρήσει αυτό το πράγμα. Το σερβις στην Αγγλία πριν και μετά το Brexit είναι χάλια. Είναι χάλια. Δεν ξέρω γιατί κομπλάρουν. Ιδίως μετά το Brexit. Γιατί φύγανε οι Ευρωπαίοι βασικά.
Φύγανε πάρα πολλοί Ευρωπαίοι. Αυτό ήθελα να ρωτήσω την Κατερίνη, η οποία θα μας πεις μερικά πράγματα για την αυτόσου, γιατί δεν έχεις συστηθεί πραγματικά στον κόσμο. Δεν ξέρουν ήδη. Δεν έχεις πει, παιδε μου, ότι έχεις experience στο hospitality. Πες μας λίγο, γιατί θέλω να σου ρωτήσω, να μου συγκρίνεις λίγο το ενεμπειριό σου με το hospitality στην Ελλάδα.
δουλεύεις σε ξενοδοχεία και δουλεύεις σε ξενοδοχείο. Ναι. Αλλά πες μου λίγο για σένα πόσο χρόνια δουλεύεις σε Ελλάδα, πού δουλεύεις και πού δουλεύεις τώρα. Δούλευα 13 χρόνια στο Μακεδονία Palace στη Θεσσαλονίκη, εντάξει δεν χρειάζεται συστάσεις, ένα χρόνο στο Porto Palace, τέλος πάντων και τα δύο πεντάστα ξενοδοχεία και στην Αγγλία δουλεύω όλα αυτά τα χρόνια επίσης σε ξενοδοχεία.
Την ίδια δουλειά κάνω, είμαι διευθύντρια Πολύσεων. Ναι, έχω ζήσει σε πολλά ξενοδοχεία μέσα, κουζίνες, μπαρ, εστιατόρια. Ξέρω τι γίνεται πίσω στις κουζίνες, πώς είναι το σερβις, πώς είναι ο σεφ, τι άθρος υπάρχει, όλα. Και δεν συγκρίνεται το σερβις που έχουμε στην Ελλάδα σε όλα. από το μπουγάτσα τζίδικο που θα πας το πρωί, μέχρι το στιατόριο που θα φας ή το γύρο που θα πας να πάρεις, είναι σε άλλο επίπεδο.
Είμαστε πολύ μπροστά, σίγουρα. Δεν ξέρω πού οφείλεται αυτό το πράγμα στην Αγγλία, το ότι δεν έχουν καλό σέρβις, ίσως δεν έχουν τουρισμό τόσο πολύ μέσα τους όσο τον έχουμε εμείς, παρόλο που η χώρα στηρίζεται πολύ στον τουρισμό της Αγγλίας, η οικονομία. Εντάξει δεν είναι ο βασικός. Είναι ένα από τα βασικά. Είναι πολύ βασικά.
Ακριβώς, πολύ τουρισμό. Ιδίως στο Λονδίνο. Εντάξει, να δούμε αν είχα στο Λονδίνο λίγο καλύτερα πράγματα. Εντάξει, μην υπερβάλλουμε. Όχι τόσο το σερβις όμως. Ιδίως τα ξενοδοχεία το σερβις είναι πολύ κακό. Για μένα πολύ κακό. Πες μας ένα παράδειγμα, τι θεωρείς κακό σερβις σε ξενοδοχείο. Καταρχήν δεν ξέρουν να σερβίρουν, δεν ξέρουν τι είναι ένα ξενοδοχείο, τι σημαίνει να είσαι ευγενικός στον έναν πελάτη που βλέπει στο μπαρ, στη ρεσεψιόν.
Δεν ξέρουν. Δεν έχουν την... Δεν το έχουν σαν παιδεία δηλαδή. Όχι, δεν το έχουν σαν παιδεία καθόλου. Ο κόσμος το βλέπει ότι εντάξει είναι μία δουλειά που θα πας να δουλέψεις σε ένα αστιατόριο απλά για να βγάλεις το χαρτζιλίκι σου στους νέους. που μπορεί να είναι έτσι και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα πήγαμε στο Πήλιο το καλοκαίρι, ήταν το παιδάκι του ιδιοκτήτη και μας έδινε σαν να, τι να πω, ήτανε...
Τέλος πάντων, καμία σχέση, το έχουμε πιστεύω μέσα μας και είναι βασικά η παιδεία αυτό. Αλλά στην Αγγλία, πάρετε, υπάρχουν και άλλα προβλήματα. Δηλαδή οι νέοι δεν πάνε να δουλέψουν στα ξενοδοχεία, τα λεφτά δεν είναι πολλά. Όπως και στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα είναι πολλά, αυτό θα σε ρωτήσω τώρα. Όχι, δεν είναι επίσης πολλά.
Αλλά γενικώς δεν έχουν, δεν ξέρω αν είναι τεμπελιά, αν δεν έχουν τη διάθεση να δουλέψουν τόσο πολύ. Δεν θα κάνουν το παραπάνω. Δηλαδή, πας στη Θεσσαλονίκη να φας ένα στιατόριο και εκτός του ότι έχεις εξαιρετικό φαγητό, έχεις εξαιρετικό σέρβις. Παντού όμως, έτσι. Σε οποιοδήποτε μαγάζι και να πας. Και θα σου πω και ένα παράδειγμα.
που το βλέπουμε και εμείς, πώς δουλεύει ο Meet the Greek στον Γκίλφορντ. Ένα γυράδικο εξαιρετικό φυσικά ελληνικό, το οποίο είναι εργοστάσιο. Δηλαδή, πας, δεν περιμένεις τίποτα, είναι όλη γραμμή παραγωγής μέσα στην κουζίνα. Τους βλέπεις πώς δουλεύουν, όπως δουλεύουμε όλοι στην Ελλάδα. Ένα χειράντομ γυράδικο στην Ελλάδα σκέφτεται.
Το οποίο φυσικά κατάφερε να τετραπλασιάσει το μεγεθός του, δηλαδή πήρε και τα διπλανά μαγαζιά και άνοιξε κανονικό εστιατόριο σχεδόν, γυράγονται πάλι, και πας ακριβώς δύο μαγαζιά δίπλα, δεν το ξέρεις αυτό, σε ένα που λέγεται The Boring Burger, το οποίο έχει γίνει πολύ διάσημο στο TikTok, γίνεται χαμός, όλοι οι φοιτητές πάνε εκεί και τρώνε, The Boring Burger, το οποίο για να πάρεις ένα μπέργκερ, δύο φορές πήγαμε εκεί γιατί μας αρέσει στην κόη μας, Περιμένεις περίπου 55 λεπτά.
Και τον έπιασα την προηγούμενη φορά, δεν άντεξα. Και του λέω, όταν ήρθαμε, μας είπες, λυπάμαι θα περιμένετε περίπου 20 λεπτά. Και λέω, εμείς οκ. Και τις δύο φορές. Πες μας από την αρχή, δεν έχεις το capacity στην κουζίνα, capacity θα το πω γιατί δεν θέλω να το πω αχρηστία ή τέλος πάντων. Πολύ γίνεται, ναι. Δεν έχεις το capacity.
Πες στον κόσμο, μη περιμένετε. Δεν μπορούμε. Λάτε σε δύο ώρες ή δεν θα μπορέσουμε. Θα περιμένετε πάνω από μία ώρα. Μη μας κοροϊδεύεις. Λοιπόν, δεν ξέρουν πιστεύω να δουλεύουν. Δεν έχουν εφίσυνση στην κουζίνα. Από εκεί ξεκινάει... Δεν ξέρω τι να... Μήπως εξηγείτε το γεγονός αυτό και στα ξενοδοχεία και στο φαγητό ότι στην Ελλάδα το βλέπουμε σαν μέλλον, σαν δουλειά.
Πάει ο άλλος να δουλέψει στην εστίαση ή στο ξενοδοχείο και λέει Μάλλον αυτό θα είναι το μέλλον μου, οπότε θα είμαι committed. Για μέτωση στην Αγγλία είναι απλή μια δουλειά. Ίσως είναι και φιλότιμο, ίσως είναι... Η Ελλάδα, το ελληνικό φιλότιμο. Υπάρχουν παιδιά, είναι η αλήθεια, σε κάποιες pub, οι οποίοι είναι πολύ καλοί, αλλά είναι πολύ λίγοι αυτοί και σίγουρα πληρώνονται και περισσότερο.
Είναι όντως πολύ βιανικοί, αλλά είναι λίγοι. Και επειδή ο κόσμος γενικά δεν πάει να δουλέψει στην αιστεία σας, στο hospitality, έρχονται όλοι Ινδία, Πακιστάν, οι οποίοι δεν ξέρουν καθόλου από τουρισμό, δεν ξέρουν να φτιάχνουν τα βασικά κοκτέιλ, να σου θυμίσω ότι είχα ζητήσει πιμς μια φορά, το οποίο είναι σαν να λες στην Ελλάδα την απορετσίνα, ας πούμε.
Εντάξει, χρειάζεται λίγο να βάλεις και κάποια πράγματα μέσα και δεν ξέρανε να το κάνουν. Μου φέρνουν το πιμς και δίπλα ένα κουτάκι λεμονάδα. Χθες, ναι, άλλο, που πήγαμε σε ένα μπαρ με τον Νίκο, τον άντρα σου. Πήγαμε σε ένα μπαρ χαμός έξω, ο κόσμος χαμός, κέντρο φάλμου, τουριστικό, και μπαίνουμε μέσα και λέμε, είχε μπύρες ίσως, είχε από πίσω μπουκάλια διάφορα, και λέμε, δύο νεγκρόνι, που είναι το πιο απλό κοκτέιλ, έτσι, όποιος ξέρει είναι το πιο απλό κοκτέιλι που υπάρχει στον κόσμο και στην Αγγλία γίνεται και χαμός εκεί πολύ το πίνουν όλοι και κόλλησαν, ήταν δυο κοπελίτες εκεί πέρα κόλλησαν, μας κοιτούσαν με γουρλωμένα μάτια λέει δεν, δεν, δεν κάνουμε τέτοια λέει εδώ πέρα ναι και εντάξει, ξέρω εγώ, δηλαδή αν δεν κάνετε αυτό τι κάνετε μόνο μπύρα, τίποτα, μία μπύρα διεχείνονται ναι, ναι, ναι εεε, ναι Εύκολο χέρτος πιστεύω, εύκολη δουλειά, το μη κάνουν παραπάνω.
Εσύ, όταν ξεκίνησες την καριέρα σου στην Ελλάδα, στην ξενοδοχεία, πώς σου το πέρασαν αυτό το... γιατί προφανώς έχεις άλλο έθι και στο μυαλό σου, άλλο τρόπο εργασίας. Σε σένα και στους συναδέλφους σου, όταν σας κάνανε εκπαίδευση, τι σας λέγανε ρε παιδί μου, πώς σας πέρασε αυτό το έθι και αυτή η να είστε πιο υφή. Ήταν σε όλους και ήταν κυρίως στους προϊστάμενους.
Εγώ θυμάμαι τη πρώτη διευθυντριά μου που είχα τη Δήμητρα. Ήταν εξαιρετική, αλλά εγώ δεν εκπαιδεύτηκα. Ποτέ δεν πέρασα από μπαρ, ούτε από ρεσεψιόν. Και όμως ήξερα πώς έπρεπε να είναι. Είναι ethic, είναι παιδεία. είναι, δεν ξέρω, δηλαδή όταν όλοι είναι έτσι, κάνουν influence και εσένα, μαθαίνεις. Τώρα τα βλέπεις, ας θα το πω, δεν είναι και άσχημα, δεν είναι ωραία που μιλάμε τώρα έτσι, αλλά βλέπεις άσχητο κόσμο, ο οποίος δεν έχει αυτή την παιδεία στον τουρισμό, δεν μπορεί να το περάσει και στους υπόλοιπους, δεν μπορεί να κάνει training.
Γιατί είναι αυτό που λες... Πώς το λέμε αυτό στα ελληνικά, ούτε στα αγγλικά. Θυμάμαι όταν είπα στα ελληνικά. Δεν μπορώ να σου πηθήσω. Lead by example. Στα γερμανικά. Lead by example, ρε παιδί μου. Παράδειγμα προς μνήμηση. Ο ίδιος να το κάνεις για να πεις και στον άλλον. Παράδειγμα προς μνήμηση. Ναι, παράδειγμα προς μνήμηση.
Όμως είναι παράδοξο γιατί λέμε τώρα Η Γαλλική Βρετανία, ξέρω εγώ, χρόνια μπροστά από την Ελλάδα, που κτίθεται πολύ... Στον τουρισμό όχι. Πώς γίνεται αυτό, μου κάνει πολύ παράδοση. Και πάντα το έλεγα και χρόνια το λέω, από τη μέρα που ήρθα, ότι η Ελλάδα στον τουρισμό και στη φιλοξενία και στον σέρβις, είναι έτοιμπροστά. Δεν υπάρχει.
Και το συγκεκριμένα το έλεγα για μια εταιρεία, για την GrecoTel που δούλευα στην Ελλάδα, έτοιμπροστά σε όλα, σε συστήματα, πώς δουλεύουμε, δεν ξέρω, ίσως ήμουν εγώ τυχερή και... αλλά το βλέπουμε και εμείς, από τις εμπειρίες μας που πάμε Ελλάδα κάθε καλοκαίρι, που είναι φουλ, εκατομμύρια κόσμος από το πρωί μέχρι τις 12 το βράδυ.
Δεν πήγαμε ποτέ να μας πουν στο αστιατόριο, τελείωσε το ψαμί, τελείωσε αυτό. Εντάξει, θα σου τύχει μια φορά, ιδίως σε φρέσκα πράγματα, Δεν μπορεί όταν ξέρεις ότι έχεις το πιο busy Σαββατοκύριακο στη χρονιά να μην έχεις κάνει forecast να έχεις συγκεκριμένα πράγματα. Άρα τι κάνεις, παίρνεις λίγα για να μην σου μείνει τίποτα για το κέρδος ή δεν έχεις άτομα που θα δουλεύουν στην κουζίνα.
Εγώ πιστεύω δεν κάνουν προγραμματισμό. Έτσι μου φαίνεται. Είναι ένα Σάββατο. Δεν με νοιάζει, δεν πάνε μπαν κολίτ, δεν πάνε οτιδήποτε. Είναι ένα random Σάββατο. Γιατί είναι τα μαγαζιά που κλείσαν όλες τις 5 ώρες. Ναι, τα μαγαζιά όλα κλειστά. Τα σόπς στα μαγαζιά. Δηλαδή, θέλαμε να πάμε να δούμε τίποτα τουριστικό να πάρουμε.
Γεια σας, κλείνουμε. 5 ώρα γεια σας, δεν τους νοιάζει. Δεν τους εδείχνε, δεν το έχουν μέσα τους. Άμα ήταν στα νησιά στην Ελλάδα, τα μαγαζιά είναι μέχρι τις 8 το βράδυ, τα νησιά, στην Χαλκιδική, παντού. Αυτός στην Ελλάδα, παιδί μου, ίσως η μεγαλύτερη διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα αυτό είναι η μεγαλύτερη μας βιομηχανία. Δηλαδή από αυτό ζει ο ελληνας. Πολλοί Έλληνες ζουν από αυτό.
Οπότε γι' αυτό είναι έτσι τόσο πολύ προσεγγιμένο. Εντάξει. Και στην Πορτομάλη τι είναι, από τι ζουνε, έχει τίποτα πλέον. Τα ψάρια. Τιδήποτε. Εντάξει, τα ψάρια, ναι. Τα οποία θα κάνουν εξαγωγές. Αλλά όλα αυτά, τα καταλήμματα... Αν σου έλεγα να μου πεις ένα παράδειγμα από τη δουλειά σου τώρα εδώ στην Αγγλία, στην ξενοδοχεία, δηλαδή που φανερώνει αυτό που λες, τη διαφορά με την Ελλάδα και την έλλειψη αυτό του efficiency, τι θα ήταν που θα μου έλεγες, δηλαδή, πας στη δουλειά σου, όσο κάθε μέρα, στο ξενοδοχείο και τι βλέπεις.
Δεν θέλω να πεις κάτι αρκετικό για τη δουλειά σου, για το ξανά που δουλεύεις, αλλά τι είναι αυτό που βλέπεις, που αρκετήρεις και λες, ναι παιδί μου υπάρχει διαφορά. Στην Ελλάδα δεν το κάναμε αυτό, ήταν αλλιώς το πράγμα. Από το πώς κλείνεις τους πελάτες μέχρι το πώς κάνεις τους εξυπηρετήσεις. Είναι τόσα πολλά. Είναι οι λεπτομέρειες οι μικρές.
Καλά, οι λεπτομέρειες σίγουρα μετράνε. Βασικά είναι ότι ο καθένας δεν ενδιαφέρεται. Αυτό λέει, ναι. Ο καθένας κοιτάει μόνο το τι κάνει εκεί στο κουτάκι του. Τίποτα τριγύρω. Αυτό ισχύει και για όλες τις δουλειές βασικά στην Αγγλία, να ξέρετε. Ναι. Ίσως είναι αυτό. Γιατί πραγματικά δεν υπάρχει συνοχή. Και επειδή αυτό το βλέπεις πολύ σαν ξενοδοχή, επειδή έχει πολλά διαφορετικά τμήματα, ο καθένας κάνει τελείως διαφορετική δουλειά, δεν υπάρχει συνοχή.
Δεν υπάρχει ένας κοινός στόχος, ένα vision, να λες ότι όλοι πάμε για αυτό να πετύχουμε. Δεν τους νοιάζει. Όχι, γι' αυτό και οι επιτυχημένες εταιρείες και τα επιτυχημένα ξενοδοχεία έχουν αυτό. Γιατί υπάρχουν και κάποια, αλλά προφανώς θα πρέπει να πας και να πληρώσεις 500 το βράδυ, για να μην είσαι ή να φας. Αλλά γενικά, δηλαδή τετράστρο εξενοδοχεία τώρα, τα περισσότερα, έχω βλέπει σε πολλά στην Αγγλία, δεν υπάρχει αυτό το πράγμα.
Ο καθένας θα κάνει τι. Εγώ είμαι ο bar manager, είμαι ο bar... δεν έχω καμία σχέση με τέτοιο. Σε ποιον δεν με νοιάζει, που θα έπρεπε φυσικά, γιατί αν δεν υπάρχει συνοχή δεν μπορεί να υπάρχει καλός έργος για τον πελάτη. Το journey είναι... Ενώ στην Ελλάδα υπάρχει αυτό δηλαδή. Ναι. Όλοι ξέρουν τα πάντα και κάνουν τα πάντα και βοηθάνε.
Ναι και να μη ξέρεις, θα τόσο πω ένα παράδειγμα. Πας στο bar και κάθεσαι στο bar, ο άλλος είναι σκημένος, κάνει δουλειά του... Κάνει τη δουλειά του στην Αγγλία, ξέρει ότι είσαι μπροστά του, σ' ακούει, δεν υπάρχει κανένας άλλος και δεν σηκώνει τα μάτια να σου πει ένα λεπτό είμαι επασχολημένος, σε ένα λεπτό θα είμαι μαζί σας.
Αυτό δείχνει πολλά. Εκτός από γαϊδουριά, δείχνει, φανερώνει πολλά. Δηλαδή κρύβονται, δεν θέλουν τη διαδικασία. Αυτό το παρατηρώ και σε όλες τις δουλειές στην Αγγλία, δηλαδή και σε όλες τα εργασιακά περιβάλλοντα. Πάντα κυρίως οι ξένηθαν αυτοί, οι μη Άγγλοι θα πούνε, θα κάνουν 200 δουλειές ταυτόχρονα και θα τις κάνουν και καλά.
Τώρα θα ξεκούγεται λίγο, όχι ρατσιστικό και στερεότυπο, εμείς είμαστε οι καλύτεροι για τέτοια. Νομίζω είναι η κουλτούρα, η κουλτούρα της χώρας είναι αυτή. Δεν το λέω ότι οι Άγγλοι είναι κακοί και έτσι. Απλώς έτσι έχουν μεγαλώσει, έτσι έχουν μάθει. Ενώ στην Ελλάδα... Εκεί σίγουρα κάτι κάνουν καλό για να είναι μια χώρα...
Σίγουρα κάνουν καλό, εννοείται. ...αυτοίς οι πιο δυνατές στον κόσμο. Εννοείται κάνουν κάτι καλό και είναι πιο παραγωγικοί από την Ελλάδα ή από άλλες χώρες του Νότου, εννοείται. Απλώς υπάρχει αυτή η κουλτούρα ότι εντάξει, εγώ κάνω το κομμάτι μου και εντάξει, οκ. Αν χρειαστεί να βοηθήσω θα βοηθήσω, αλλά πρέπει να μου το πεις.
Ναι, ναι. Δεν υπάρχει αυτό το proactivity, πώς να το πω. Ναι. Από μόνος στο άλλος να... Ναι, proactivity να έρθει να σε κάνει και να σε ρωτήσει και να κάνει. Ναι, δηλαδή να σκεφτεί από ποιο πρέπει. Είναι κάποιοι που το κάνουν, οκ. Αλλά το μεγαλύτερο ποσοστό δεν το κάνει και αυτό είναι το πρόβλημα στο σεβις. Δηλαδή και πώς η Αγγλία ρε παιδί μου επιβιώνει με τον τουρισμό της και έρχονται τόσες χιλιάδες τουρίστες και είναι από συνήθεια λέτε αυτό ότι...
Είναι από συνήθεια, είναι πολύ τουριστικά και ο κόσμος θέλει να έρθει. Θέλει, έτσι, όπως και να είναι. Ναι, ακριβώς. Ή, ναι, αν βρεις ένα αστιατόριο το οποίο ξέρεις ότι είναι πολύ καλό, θες να πας εκεί, δεν θες να πας. Ναι. Όλοι θέλουν να φτιαξουν στην Ρονδίνα, όλοι θέλουν να πάνε στην Κορνουάλη, όλοι θέλουν να κάνουν αυτό και εκείνο.
Τώρα, ίσως τους Άγγλους να μην τους μοιάζει τόσο πολύ. Εδώ δεν έχει ας πούμε τουρισμό. Βασικά, Άγγλοι είναι, είναι ο ιστορικός τουρισμός. Ίσως δεν τους μοιάζει η ποιότητα. Α, μπορεί και αυτό. Ίσως μπορεί να είναι και αυτό. Εμείς είμαστε λίγο καλομαθημένοι, οι Έλληνες. Μας αρέσει πολύ το ωραίο το φαγητό, μας αρέσει το ωραίο το σερβις, όπως όλους όμως πιστεύω αρέσει. Ίσως οι Άγγλοι να μην δίνουν και κάτι παραπάνω να φάμε.
Είναι η κουλτούρα του εργαζόμενου στον τουρισμό, είναι και η κουλτούρα του εξυπηρετούμου του τουρίστα. Δηλαδή ο τουρίστας, ίσως ο Άγγλος, θα πάει σε ένα ξενοδοχείο που εμείς θα πούμε μέτριο και ο Άγγλος θα πει το καλύτερο ξενοδοχείο της ζωής μου. Γιατί σκέψου τώρα ο Άγγλος αυτός μπορεί να πάει στην Ελλάδα σε ένα camping, σε ένα resort ή σε οποιοδήποτε random place, μπορεί να πάει στο φαληράκι ξέρω εγώ και να μένει εκεί πέρα στα χάλια μαύρα και να λέει πέρασα τέλεια, διατύχει στην Ήμπυρα.
Ακριβώς. Και δεν το νοιάζει. Μπορεί να έρθει στο ξενοδοχείο που είμαστε εμείς εδώ τώρα που είναι, εντάξει, πολύ ωραίο. Εσύ με τα μάτια σου βέβαια το experience λες, ε, μέτριο είναι. Εγώ που είμαι λίγο πιο χαλαρός μου φαίνεται μια χαρά. Αλλά επειδή μιλάμε, παρατηρώ κι εγώ τα κομμάτια. Πέρισσοια, ας πούμε, πήγαμε στην Κορνουάλη, στο St. Ives, μείναμε σε ένα bed & breakfast, το οποίο ήταν για μένα παραπάνω από πέντε αστέρων.
Να μου το πεις να το βάλω στα link, ναι. Ναι. Ήτανε εξαιρετική. Ένα ζευγάρι το είχε. Εντάξει, ήταν πάρα πολύ όμορφο και περιποιημένο. Είχε λίγα δωμάτια, δεν είχε πολλά, ούτε spa κλπ. Ήταν όπου έβλεπε, δεν μπορείς να το πιάσεις, ήταν τόσο προσεγμένα όλα. Χαρακτηριστικό θα πω, το χαρτί υγείας στην τουαλέτα είχε πάνω, είχαν κάνει οριγκάμι μία βαρκούλα.
Ήτανε, εντάξει, και τόσο λεπτομέρεια, ήταν τόσο ωραία. Όταν στο πρωινό σε ρωτούσε η ίδια πώς θέλεις να βγάσεις, όπως... Αλλά ήταν πραγματικά καταπληκτικό. Αυτοί ας πούμε, εντάξει, είναι ο τρόπος ζωής τους. Δεν ξέρω, ένα ζευγάρι, καμιά περί 55-60, αφήσαν τον Λαδίνο και πήγαν εκεί και να ζήσουν. Αλλά είναι η εξαίρεση. Αυτή την λεπτομέρεια που λες πιστεύω όμως ο ένας στους 10 θα την εκτίμουσε.
Εσύ ας πούμε, δεν την εκτίμουσες. Ε, δεν το... Δηλαδή είναι πιο σωστό... Εφ' όπου ήθελα να λέγω, αχ, θα σου μ' άρεσε. Ε όχι, δεν νομίζω. Κολόχαρτο. Μα είναι τόσο... Σίγουρα μπορεί, όμως δεν σε νοιάζει. Δεν ξέρω, σκέφτομαι πάρα πολύ στο μυαλό αυτή τη στιγμή. Τους γονείς μας με θα πίνουν και θα έλεγα... Ναι ξέρω, ας κουκικομείω.
Μπορεί να το κοροϊδεύαν και όλος κάποιοι να λέγανε, κοίτα τι κάτσαν και κάνανε. Όχι, εντάξει, για μένα αυτό δείχνει... care. Νοιάζεσαι, μεράκι ρε παιδί, μου αρέσει αυτό που κάνεις. Φυσικά, το κάνεις για να βγάλεις λεφτά, αλλά σου αρέσει. Σου αρέσει. Όπως έρχεται ένα σπίτι σου, να κάνεις το καλύτερο, να στρωσέ τραγούδι.
Γιατί είμαστε Έλληνες. Γυρνάμε πάλι στο ίδιο. Αυτό το έχουμε να φέρει σε ένα άλλο πόρτας. Ο Έλληνας θα σε καλέσει σπίτι του και θα καθαρίσει σαν τρελός την έκτηση. Θα κάνει μπαρμπικιού για 200.000 άτομα. και πας σε ξένοι σπίτια που θα σου κάνουν με την καλύτερη καρδιά και με αγάπη θα σου κάνουν ένα πατατάκι, ένα ντύπι σε εγώ το πατατάκι θα σου μαγειρέψουν όσο πρέπει.
Μέχρι η μέλη να τα φαγητά. Ναι, έχει πολλά. Θα το κάνουν με την καρδιά τους. Ναι, αλλά έτσι είναι στην κουλτούρα τους. Τέλος πάντων, εντάξει. Άρα το λύσαμε το πρόβλημα. Δώσαμε μια απάντηση σε αυτό το κέριο πρόβλημα, σε αυτό το podcast ότι μάλλον είναι η κουλτούρα. Δηλαδή και του τουρίστα αλλά και του που προσφέρει του τουρισμού στην Αγγλία.
Καλά βέβαια και σε άλλες χώρες το έχουμε παρακριθεί αυτό. Δηλαδή στη Γαλλία που ταξιδεύουμε συχνά που είναι όλα κλειστά. Στον Κυριακή όλα κλειστά. Εντάξει, δεν δουλεύουν. Εγώ δεν έχω πάει πουθενά σε χώρα και να μου πούνε τελείωσε αυτό, αυτό, αυτό και αυτό. Εντάξει να τελειώσει ένα πράγμα αλλά... Το να μην έχουν προβίσιο.
Είναι ένα κατάλληλο που προσφέρει έξι πράγματα, δεν μπορούμε να τελειώσουμε τα τέσσερα. Κάτι λοιπάει λάθος με εσένα. Αυτό το επεισόδιο είναι απλώς εμείς γκρινιάζουμε που δεν φάγαμε χθες αρμήντια. Ξέρανε πόσες κρατήσεις είχαν. Δεν πάει κόσμος τυχαία. Ξέρεις, θα έχεις πενήντα άτομα. Πρέπει να κάνεις, πώς το λένε, forecast.
Σωστό και αυτό. Κοίτα στο Λονδίνο είναι πιο πέρα με τα πράγματα. Ναι, αλλά και πάλι... Κοιτάξτε, ο κόσμος που έρχεται δεν έρχεται για το σερβίσμου, δεν έρχεται για το Λονδίνο. Αυτό, αυτό ήθελα να πω πριν. Για πες, για το Λονδίνο λέγαμε. Το είπε η Χριστίνα, βάλτε Χριστίνα να το πει. Όχι ρε παιδί μου, όχι εσείς. Ναι, λέγαμε στο background ότι στο Λονδίνο ο κόσμος έρχεται για το Λονδίνο.
Και στα μεγάλα μέρη φαντάζομαι πες, ναι, όχι θα πάει για Νέα Υόρκη. Δηλαδή, λες ότι δεν του πολύ νοιάζει ίσως το... το σέρβις. Όχι, γιατί έχετε να δείτε το Λονδίνο. Ναι, έχετε να δείτε το Λονδίνο. Να μου πεις αυτός έχει και παντού. Και στην Ελλάδα έχονται και τον ήλιο και τη θάλασσα. Ναι. Και δεν τους πολύ νοιάζει το σέρβις, αλλά το σέρβις το προσφέρουν ούτως ή άλλως.
Ναι, και αυτοί δεν ξαναρχώνται βέβαια, έτσι. Εμείς όπου και να πάμε, μας ενδιαφέρει να πάμε, να φάμε καλά. Και εσείς τώρα, ίσως να είναι με την ηλικία. Ίσως είναι με την ηλικία, στάνταρν είναι η ηλικία. Αλλά το podcast αυτό είναι mid-life crisis. Μιλάμε για το mid-life crisis που, εντάξει, είσαι 45+, εντάξει, σε διαφέρει ένα level of service, ας πούμε, κάποιος το περιμένει.
Γιατί λες, οκ, έχω πλέον κάποια λεφτά παραπάνω από όσο ήταν όταν ήμουν 18, θέλω λίγο κάπου να πάρω χαλαρός, να περάσω ωραία, να πάω ωραία. Σίγουρα υπάρχουν πολύ καλύτερα πράγματα και πολλές λύσεις από το top καλό με το κάτω, με το McDonald's ας πούμε. Υπάρχουν πολλά ενδιάμεσα, τα οποία δεν χρειάζεται να είναι ακριβά. Εμένα άλλο, αυτό που με κάνει εντύπωση, είναι αυτό που είπαμε στην αρχή, ότι ρε παιδί, εντάξει, Ελλάδα πάει ο άλλος ο τουρίστας, που δεν τον νοιάζει, όσο τον νοιάζει μόνο η θάλασσα και το σουβλάκι και το τζατζίκι, σεβαστό εκεί, αλλά παρόλα αυτά, βλέπεις ένα μαγαζάκι με έναν καρσόνι, Μια γιαγιά που μαγειρεύει ή έναν τύπο κόβει το γύρο και είναι όλα τόσο γρήγορα και δεν είναι προ κάτω.
Εκείνη τη στιγμή τα ετοιμάζει όλα. Πήγαμε στην Λίμνο με την οικογένειά μου το καλοκαίρι, σε κάτι ταβερνάκια, μιλάμε μια κουζίνα του 1940 μέσα, έπισε ένα τσουκάλι ο άλλος. Τα φαγητά ήταν όλα και πέτανε ένα στιγμά και αμέσως τα φέρνανε. Αγώ δεν το καταλαβαίνω αυτό πώς εξηγείται. Είμαστε εμείς οι Έλληνες τόσο efficient. Οι Άγγλοι δηλαδή, δεν ξέρω τι πρόβλημα υπάρχει στην αγγλική κουζίνα, ακόμα και στο Λονδίνο που πας σε ένα μέρος και έχει 10 τραπέζια, 30 καρσόνια, 15 άτομα στην κουζίνα και κάνουν 15 ώρες.
Δηλαδή τι ρε φίλε, τι κάνεις, τι είναι το πρόβλημά σου, τι γίνεται, δεν δουλεύεις σωστά, δεν σε νοιάζει. Health and safety. Health and safety. Μπορεί να παίζει και αυτό. Μπορεί να παίζει το health and safety. Μπορεί να παίζει το health and safety, μπορεί να παίζει όλο. Να μην κουραστείς. Το well-being. Το well-being, ναι.
Εγώ μαγειρεύω μόνο μια μπριζόλα το δεκάλεπτο. Δεν μαγειρεύω παραπάνω. Αυτό που πεις με το «Εγώ μην ταινώ». Είναι φοβερό παράδειγμα. Γιατί πραγματικά πας και βλέπεις τώρα έναν κοιτάτη στον Κίλχορντ, όπως είπαμε, έχει τους γύρους να γυρίζουν σαν την Ελλάδα είναι. Ναι, ναι. Λες ένα γύρο πίτα και μέχρι να δεις την πρότασή σου είναι έτοιμο και εσύ το δίνεις.
Άλλο παράδειγμα είναι που λες, ας πούμε, το λέγαμε με τον Νίκο, πας παραγγέλνεις ένα... Τι είπες εσύ, α, που ήθελε να πάρει καφέ από τον Ήρω και είπε θέλω να μου βάλετε έναν εσπρέσο με λίγο γάλα. Κρύο εσπρέσο, έναν εσπρέσο με παγάκια και λίγο γάλα. Και αυτή έπαθε... Σοκ ε, σοκ. Σου λέει, δεν μου λέει αυτό το μάνιο, αλλά εγώ το πουλάω, πώς το λέει, φραπουτσίνο και εγώ δεν ξέρω τι.
Και της λέει, όχι, θέλω ένα ποτήρι με παγάκια, θα ρίξεις τον εσπρέσο και θα βάλεις λίγο γάλα. Και δεν μπορούσε να το κάνει compute. Και λέγαμε, πάς στο γυράδικο και λες, θέλω ένα γύρο πατάτα χωρίς κρεμμύδι, με τζαντζίκι και πάπρικα. Ο άλλος κατευθείαν θα κάνει. Εδώ θα πας και το πεις αυτό, θα πάθουνε, δεν υπάρχει. Ή που τους λες, θέλω αυτά τα πιάτα, αλλά φέρ' τα όλα μαζί ρε παιδί μου, μην τα φέρεις στ' άρτερ.
Τι, τι εννοείς, όλα μαζί, δεν θέλετε στ' άρτερ. Δεν ξέρω, δεν ξέρω, τέλος πάντων. Γενικά στο hospitality η Ελλάδα δεν παίζεται. Στο σερβίς και στο φαγητό και σίγουρα, εντάξει όλοι το λένε, και οι Άγγλοι το λένε και όλοι είναι αναγνωρισμένοι, γι' αυτό και φυσικά, πολλοί θέλουν να έρθουν εκεί τα καλοκαίια. Εσύ τώρα με την εμπειρία σου στα Βρετανικά ξενοδοχεία, πιστεύεις θα σε βοηθούσε αυτός, αν ξαναπήγαινε στην Ελλάδα να δουλέψει, θα σε βοηθούσε ή θα ήταν παράδειγμα προς αποφυγή, πας στην Ελλάδα τώρα σε ξενοδοχείο και εκπαιδεύεις νέους και λες τι δεν πρέπει να κάνετε ή έχει μάθει κάτι από το φοσπιτάλι της στην Αγγλία, Πες κάτι καλό για την χώρα που σε ταΐζει.
Δεν έχω κανένα παράπονο, ούτε θα πω κάτι κακό. Απλά... η αλήθεια είναι ότι εγώ προσπαθώ στην Αγγλία να τους δώσω τα στάντρα στα ελληνικά. Δεν υπάρχει κάτι που κάνουν στο αγγλικό οσπιτάλι που έπρεπε να το κάνουν και στην Ελλάδα. Δεν υπάρχει. Μπορεί να μην υπάρχει τίποτα. Δεν μπορώ να σκεφτώ κάτι που να πω αυτό το κάνουν εδώ πιο καλά από ό,τι το κάνουμε εμείς.
Δεν μπορώ να πω πραγματικά τίποτα. όχι μόνο μπαρ και τα σχετικά. Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι, λυπάμαι που το λέω. Η λειτουργία των ξενοδοχείων είναι ίδια, δηλαδή τα στάντρες που είναι και τα αστέρια και όλα αυτά είναι ίδια και στην Ελλάδα και στην Αγγλία, δηλαδή το framework που λειτουργεί ένα ξενοδοχείο εδώ και στην Ελλάδα είναι το ίδιο.
Νομίζω είναι το ίδιο, αλλά να σου πω να λέω ότι δεν το έχω ψάξει αυτό. Δεν ξέρω ακριβώς πώς δίνονται τα αστέρια και με βάση τι. Έχει να κάνει με το πόσο προσωπικό έχεις και με όλα αυτά τα σχετικά. Αλλά δεν ξέρω ακριβώς πώς. Απλά έχω την εντύπωση ότι στην Αγγλία είναι πιο δύσκολο να έχεις πέντε αστέρων. Στην Ελλάδα, ας πούμε, έχουμε στην Θεσσαλονίκη μόνο πάρα πολλά πεντάστερα.
Ναι, στην Θεσσαλονίκη. Πάρα πολλά. Πεντάστερο το ένα, πεντάστερο το άλλο. Από παλιά δεν ξέρω ακριβώς πώς δίνονται και ποτέ δεν έμαθα, ας πω, ναι, όχι από όλα που βλέπω 30 χρόνια στην ξενοδοχεία. Αλλά το αντίστοιχο τετράστερο στην Ελλάδα με το αντίστοιχο τετράστερο στην Αγγλία είναι μέρα με τη νύχτα. Το τετράστερο στην Αγγλία, εγώ το ζάχαρα...
Σε facility ή σε service? Σαν product. Σαν product όλο. Όλο. Και σε service και σε product. Στην Ελλάδα είναι πολύ πιο ωραία και προσευμένα. Πολύ πιο ωραία. Μάλιστα. Ενδιαφέροντας. Εκεί να κάνουμε, έχουμε κι εμείς κάτι που είμαστε καλοί. Τι να κάνουμε. Είμαστε καλύτεροι στον δουλεισμό. Στο χοσπητάρι δεν παίζαμε σε αυτό το επεισόδιο. Είμαστε οι Έλληνες καλύτεροι σε όλα.
Ναι, ακριβώς. Αν κάτι υπάρχει που είμαστε καλοί, είμαστε σε αυτό. Για τα άλλα δεν μιλάμε. Απλώς, εντάξει, το κακό στην Ελλάδα είναι ότι πλέον παίρνεις πτυχίο και μετά πας και δουλεύεις σε ζώνη. Αυτό είναι ένα από τα κακά της Ελλάδας. Το χωσουτάλινγκ βασίζεται πάρα πολύ στην απελπισία ίσως των νέων που δεν βρίσκουν δουλειά και πρέπει να βγάλουν άλλα χαρτζηλίκια και να δουλέψουν και να πάνε να δουλέψουν σε ζώνη.
Και ας το ρωτήσω, αυτό μου κάνει εντύπωση. Αυτό το έθεκ της δουλειάς αυτών των παιδιών που παίρνουν ψίχουλα, μένουν μαζί με άλλους 15. Γενικά, από αυτά που ακούς είναι και μερικές ιστορίες τρόμου για πώς σου φέρονται και πας όμως στο ξενοδοχείο και αυτό το παιδί που του φέρονται χάλια και παίρνει ψίχουλα θα σου φερθεί άψογα και με επαγγελματισμό και...
Ε, είναι στον άνθρωπο. Το έχουμε πιστεύω περισσότερο στην παιδεία μας, στην κουλτούρα μας. Τώρα νιώθω άσχημη τόσο πολλά για τους άνθρωπους γιατί είμαστε στο ξενοδοχείο Είναι πολύ καλή. Δηλαδή, θα δεν μας άκουσαν θα έλεγανε, φίλε εντάξει κι εμείς κάτι κάνουμε. Εντάξει, εντάξει. Είναι πάρα πολύ γενική. Είπαμε έχει και πολύ καλούς, αλλά μιλάμε για το γενικότερο.
Ναι, ναι, ναι. Γιατί δεν λέμε ότι δεν είναι καλή. Το πρόβλημα όμως χθες δεν ήταν το σεβ. Όχι, όχι, το σεβ ήταν άψογο. Ήταν πολύ καλό. Ήταν ότι είσαι σε μία busy περίοδο και πας και δυσκολεύεσαι να φας. Επίστευτο, ναι. Ωραία, λοιπόν, να κλείσουμε γιατί πρέπει να πάω να δω και τη Manchester United με τον φίλο μου εδώ πέρα που θέλει να τη δει.
Α, παίζει η Manchester United. Παίζει η United, ναι, δυστυχώς. Πρέπει να πάω να το δούμε. Ας κλείσουμε τώρα λοιπόν. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ, Κατερίνα. Μια σύντομη αλλά πολύ ωραία κουβέντα για το hospitality και νομίζω πρέπει να συνεχίσουμε. Και ad hoc. ad hoc χωρίς καλό εξοπλισμό, ad hoc χωρίς σενάριο, αλλά νομίζω πήγε πάρα πολύ καλά.
Φιλιά από την Κορνοάλη, τα λέμε την επόμενη φορά. Γεια σας. Γεια σας.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
