Αλλαγή καριέρας | Σημάδια ότι ήρθε η ώρα | mimevazeisCC #18
MimevazeisCCΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε εποχές που ένα πιθανό job transition έχει περάσει λίγο ή πολύ από το μυαλό όλων (κάποιων και πάνω από μία φορά) η Ιωάννα & η Νίκη συζητάνε για τους λόγους που ωθούν εργαζόμενους όχι απλά να αφήσουν εταιρείες αλλά ολόκληρους κλάδους, για τα συναισθήματα που συνήθως βιώνουμε μέσα σε ένα τέτοιο process, καθώς και για κάποια business coaching tips που ίσως προσφέρουν μια μικρή ανακούφιση.
Δες το επεισόδιο εδώ: https://youtu.be/GgLVtI7bdis
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Θες να με φιλήσεις για καλή χρονιά? Θέλω να σε φιλήσω. Έλα φίλε μου. Καλή χρονιά! Πρώτα απ' όλα δεν είναι άκυρο το γεγονός ότι λέμε καλή χρονιά ενώ έχουν περάσει μέρες από την αλλαγή. Πραγματικά. Γιατί είναι από αυτές τις εορτές τις οποίες και τρεις μήνες. Και τέσσερις. Και πέντε. Εντάξει μέχρι εκεί νομίζω. Μπορεί να το πάσεις μέχρι το Πάσχα έτσι ώστε μετά να αρχίσεις να αλλάξεις.
Να αλλάζεις μετά και να λες άλλες ευχές. Παιδιά, καλή χρονιά. Καλή χρονιά. Χαρούμενη Χρυσή Πρωτοχρονιά. Τα είπαμε. Τα είπαμε. Ελπίζουμε να περάσατε τέλεια, να έχατε όμορφες γιορτές. Δύσκολη στιγμή είναι αυτή τώρα. Έτσι, είναι περίοδος αλλαγών, είναι περίοδος vision board, εσωτερικής αναζήτησης πραγμάτων. Καλά, μας βαράει αυτό το κακό. Εγώ είπα ότι είναι περίεργη εποχή γιατί τώρα επιστρέφουμε στα της κανονικότης.
Αυτή η επιστροφή μας βρίσκει όλους λίγο... Ταξι πάρ' το λίγο χαλαρά ρε παιδιά. Πάρ' το λίγο χαλαρά. Λείπουν ακόμα κάποιες άδειες. Και όχι μόνο αυτό. Κανένα σε σε. Παιδιά σας παρακαλώ. Επειδή μόλις γυρίσαμε τώρα. Δεν θέλουμε σε σε. Μην το αγριεύουμε το πράγμα. Όχι. Μαλακά. Τσούκου τσούκου. Τσούκου τσούκου τσούκου. Δηλαδή βάζεις πρώτα ένα.
μετά θα βάλεις ακόμα ένα δεύτερο. Μην πας κατευθείαν σε δεκάρι. Γιατί να βάλεις και ένα και δύο. Μην βάλεις κανένα σε σε. Ρε παιδί μου, οκ. Θα το βάλεις ένα. Μην εκεί όμως. Ε, είμαι επικής αυτή τη χρονιά κυρία από εδώ. Είμαι επικής για το 2026. Έτσι. Είναι το νέο μου χαρακτηριστικό. Έτσι. Δεν το είχα τις άλλες χρονιές.
Λοιπόν, σήμερα έχουμε θέμα το οποίο έρχεται και σε τάρι. Παπ με την αλλαγή του χρόνου. θυλακώνει αν θέλεις ταιριάζει με την αλλαγή της χρονιάς γιατί τι είναι τι είναι ας έρω που κάνεις την ανέξερη και καλά και ξέρετε για να δημιουργήσουμε τόσο σπέντς σήμερα αποφασίσαμε να κάνουμε μια συζήτηση εδώ στο Με Βάζεις Εσέ μέσα στα πλαίσια των αλλαγών και της ανανέωσης που πάντα την αισθανόμαστε λίγο ακόμα και αν είναι ψευδέστηση με την αλλαγή της χρονιάς για το κονσεπτάκι αλλαγή καριέρας.
Είναι μεγάλο θέμα αυτό. Νομίζω το 25 αν μπορούμε να κάνουμε ένα ρίκαπ έφερε πολλές αλλαγές και στις δικές μας ζωές. Αλήθεια είναι αυτό. Οπότε νομίζω ότι έτσι είναι μια πολύ όμορφη περίοδος για να συζητήσουμε για αλλαγές και δι για αλλαγή καριέρας γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι θα σου φέρει τι θα σου ξημερώσει. Να πω σε αυτό το σημείο Το κομμάτι που αφορά στα New Resolutions, το είπα πολύ επιστημονικά, προσωπικά το έχω χεσμένο.
Δηλαδή, όλη αυτή η ιστορία είναι τελείως διαφορετικός κόσμος. Το κομμάτι του, αυτό που θα συζητήσουμε σήμερα με την αλλαγή της καριέρας, με στόχους, με τέτοια, και τελείως διαφορετικό τα New Year's Resolutions, τα οποία τα χώνουμε όλα, αγχωνόμαστε, και μετά λέμε, τι έκανα από αυτά, τίποτα, μην τρύπω στο νερό. Απλά αγχώθηκα.
Ναι. Καλό είναι να υπάρχουν αλλαγές γενικά. Δεν είναι απλό. Δεν είναι απλό, αλλά είναι καλό. Είναι όμορφες οι αλλαγές. Είναι, καταλήγουν κάπου καλά. Ναι, ιδίως αυτές που έχεις αποφασίσει από μόνος σου, να το πω. Κυρίως. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό disclaimer. Σε ό,τι αφορά τώρα τα επαγγελματικά, να δώσουμε ακόμα ένα disclaimer, το οποίο ισχύει λίγο για τα δικά μας χωρικά ύδατα.
Καλέ, ξέρεις τι ξεχάσαμε να δώσουμε πριν το disclaimer? Α, το πηματάκι! Το πηματάκι! Για συγχωρείτε το πηματάκι γιατί μας παρέσθερε το θέμα τώρα, έτσι. Λοιπόν, μισό λεπτό. Έχουμε και λέμε. Δώστε. Μην ξεχνάτε να κάνετε like καμπανάκι, γιατί μας ζωνιθάνε όλα αυτά πάρα πολύ, στο YouTube. Μας βρίσκετε σε Apple Podcast και Spotify για να μας ακούσατε.
Όχι, όχι, σωστή. Και follow σε Instagram και TikTok, με βάζεις σε say, ο Άννα Μαραγκουδάκη, η Νίκη Σελπέση. Σας περιμένουμε να κάνουμε παρέα. Παιδιά, κάντε το κάντε το follow. Γιατί συνεχίζει να είναι τζάμπα. Είναι τζάμπα, δεν κοστίζει τίποτα και μας δίνει απεριόριστη χαρά και ευχαρίστηση. Και εμάς αλλά και εσάς. Κάντε την καλή σας πράξη για το 2026, είναι τόσο απλό.
Αυτά, κλείνει το παιδί. Η ποιητική παρένθεση. Συνεχίζουμε το disclaimer. Συνεχίζω λοιπόν με τον άξονα της αλλαγής καριέρας, σε ό,τι αφορά, ένα disclaimer, σε ό,τι αφορά τα της Ελλάδας. Γενικά, πώς να σου πω, υπάρχει μία περίεργη αντίληψη που μας έρχεται από το παρελθόν για τη γραμμικότητα, θα το πω έτσι, της καριέρας. Τι λέει αυτό.
Λέει ότι σαν να φαντασιονόμαστε την καριέρα μας, την εργασιακή μας πορεία, σαν μια ευθεία γραμμή που πηγαίνει. Ναι, και πηγαίνει και πηγαίνει. Αυτό τώρα είναι λίγο δεσμευτικούλη. Ε, όσο να πεις, δεν είναι λίγο. Ναι, γιατί η πραγματικότητα και η ζωή μας και η επαγγελματική μας ζωή είναι ένα πράγμα το οποίο, κατάλαβες, έχει στενάκια, θα κόψεις ρόλο, θα πάρεις χαμπάνε βάσματα, μπούμε, μετά πάλι αλλάζεις πορεία.
είναι πιο πληθωρικό από απλά μία γραμμή που πηγαίνει. Και γενικά είναι λίγο αυτό που λίγες πριν, σαν να είναι η αλλαγή πράγμα πολύ φοβιστικό και εν τέλει με αρνητικό πρόσωπο. Φοβόμαστε, φοβόμαστε πάρα πολύ. Άλλωστε υπάρχει και θεωρία που μας έρχεται επίσης από παλιά, σχετίζεται λίγο τουλάχιστον με το ψιότεφαρό στο παρελθόν με θεωρίες δημοσίου, ότι μην ασκεί η διάβουλιά ρε Λίγο.
Αυτό τώρα είναι πολύ απαρχαιωμένο. είναι ότι πλέον έχει αλλάξει λίγο το τοπίο, αλλά δεν πάβει να είναι ριζωμένο. Από μπαμπάδες, από παππούδες. Ναι, ίσως από τις παλιότερες γενέες. Από παλιότερες γενέες, ακριβώς. Εδώ θα πας σε συνέντευξη και θα σου πούνε γιατί μείνατε μόνο 1,5 χρόνο. Ναι, γιατί. Γενικά. Το άλλο αγαπημένο μου είναι ότι πιστεύετε ότι έχετε πάρει, όταν πας να παρουσιάσεις τον 1 χρόνο, 1,5, που σου λέει ο χίψη, τέλος πάντων, τον εργοδότη της κλάσης HR, κλάσης ό,τι θέλετε, ότι καλά, εσύ πρόλαβες μέσα σε ένα, ένα μισή χρόνο...
Είμαι γρήγορος. Να μάθεις όλα αυτά που ήθελες και να πάρεις από την εταιρεία μας όλα αυτά που ήθελες. Α, τώρα, ερωτήματα. Ε, φίλε, sorry, αλλά ναι, ξέρω εγώ, για να θέλω να φύγω... Το θέμα, δυστυχώς, είναι ότι... Τώρα πάμε σε τελείως άλλο ζήτημα, αλλά σκεφτόμαστε να με βάζεις αυτό που λες. Όταν φεύγουμε, θέλουμε να τελειώνουμε.
Γιατί αν κάναμε πιο γορμή συζητήσεις, ίσως είχε αξία να κρατήσουμε και κάτι. Γιατί αν του πεις την αλήθεια αυτού του φιλού, εκείνη την ώρα που στελεί αυτά, αν του πεις αδελφέ, ναι. Δεν είναι κάτι άλλο να με μάθεις. Τώρα αυτό μπορεί να ανοίξει πολύ αυτή τη συζήτηση. Ή μπορεί να το πείτε στο μοντάζ. Ποιος ξέρει, να είμαι σίγουρη.
Εμείς, επειδή η καριέρας είναι να πολυδιάσει το θέμα, πιθανών λόγων που κάνουν ανθρώπους να σκέφτονται πολύ σοβαρά αυτό το ενδεχόμενο. Πάμε! Με βάση και αρθρογραφία. Πάντα αρθρογραφία. Ιωάννα Παραγκουδάκη, χωρίς αρθρογραφία δεν γίνεται. Χωρίς αίρεα, χωρίς αίρεα, δεν πάμε πιθανά. Να ξέρετε. Ποιοι είναι λοιπόν, ή ποιο θα έλεγε κάποιος, θα κάνω και τη γέννηση του τοφίλου, mainstream λόγοι που οθούν κόσμος το να πει θα την κλείσω την πορτούλα και να πάει στο καλό.
Και ούς η χτύρ. Και δεν αφήνεις μόνο εταιρεία. Όχι ρε, τι εταιρεία, όταν μιλάμε για αλλαγή καριέρας μιλάμε για κλάδο. Δεν μιλάμε για κάτι αυτή τη στιγμή minor. Απλά. Ναι, τύπου αλλάζω θέση, αλλάζω στην κλίμακα, ας πούμε, στο ίδιο πλάνο. Αλλάζεις 360. Κατεύθυνση. Όχι. Τι κάτω του μπερδέω αυτό. 180 μοίρες. Στην πραγματικότητα αλλάζει ταυτότητα.
Δηλαδή δεν είναι απλή υπερφυσσούχα. Γιατί τα έχουμε πει ότι πολύ μεγάλο κομμάτι της ζωής σου της επαγγελματικής έχει impact στη πρεσοχική σου. Και όποιος πει το αντίθετο, εντάξει τώρα είναι ένα ποσοστό θύμα που είχαμε δώσει. Τι μέρα σου περνάς εκεί. Δεν είναι απλά. Σε καθορίζει φουλ. Οπότε για πάμε. Λοιπόν, ο πρώτος λόγος παύλα κόλαφος αν θέλεις, ποθεί ανθρώπους στο να πούν, οκ είμαι τώρα σε βάση που θέλω να κάνω το 180 μοίρες αλλαγή, είναι ότι πια ευνόητο δεν σε γεμίζει.
Ωκ, άρα δεν σε γεμίζει στη φάση ότι ξυπνάς, ότι και να κάνεις. Δηλαδή, όσο καλός και να είσαι σε αυτή τη δουλειά, δεν σημαίνει ότι είναι κακές συνθήκες, ή ότι δεν είσαι ευχαριστημένος. Μπορεί και να είναι, μπορεί και να μην είναι όμως. Μπορεί να μην συμβαίνει κάτι φοβερό ή και μπορεί να συμβαίνουν φοβερά πράγματα. η ουσία είναι πάντως ότι εσύ δεν περνάς καλά, δεν νιώθεις πληρότητα.
Και κάποιες φορές και κάτι πιο βαθύ, σαν να μην βρίσκεις νόημα. Νόημα, ε. Ή σαν έχεις ανάγκη από κάτι που ίσως σου δώσει λίγο νόημα. Και αυτό μπορεί να ακούγεται εκ πρώτης στις δύσκολες εποχές που διανύουμε σαν πολυτέλεια. Ότι κάτσε εκεί, δίνει βουλίτσα. Αλλά αν νιώθεις ότι πραγματικά ζεις τη μέρα της μαρμότας, Δεν εξελίσσεσαι σε τίποτα και διερωτώντας τον εαυτό σου, αν βλέπεις τον εαυτό σου σε πέντε χρόνια να είσαι εκεί, σου έρχεται μια κριτική διάρρεια, μια κρίση κριτικής διάρρειας.
Ωραία, για να μιλήσουμε έτσι καθαρά επιστημονικά για πάρα μια φορά. Επίσης υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα. Μη μου πεις, μη με σκάσεις. Σε ό,τι αφορά στελέχη, για να περάσουμε λίγο στο κομμάτι του corporate και υψηλό βαθμό, αλλά γενικά στελέχη executives. Η συγκεκριμένη λίγο έχει ηλικιακό πρόσωμο. Δηλαδή, σου λέω ότι γύρω στα 40, αλλά γνώμη μου είναι ότι αυτό είναι κάτι το οποίο μπορεί να σε βρει σε διάφορες φάσεις.
Η συγκεκριμένη φορούσε πάντως αυτή την δεκαετία, ότι πολλά στελέχη τραβάνε φρίκες σε σχέση με το meaning, με το νόημα των πραγμάτων. Του τύπου, τι κάνω τώρα. Τι προσφέρω, ας πούμε, σε φάση... Στον εαυτό μου, στην κοινωνία. Τι είμαι. τι είσαι, τι είμαι, τι είσαι αυτό οπότε όσο και να ακούγεται σε κάποιους πολύ τελές ή ρομαντικό ή περητό για τις εποχές που ζούμε εντάξει δεν νομίζω ίσα ίσα που πιστεύω ότι οι αλλαγές έκανα σπόλισαν αυτό μου πολύ καλή δεν χρειάζεται κανένα να το κάνει μόνη της όπου οι εποχές που ζούμε νομίζω ότι φέρουν αλλαγή πιο δύσκολη είναι μεν αλλά είναι, νιώθω ότι από μόνο σου αναγκάζεσαι να βρεις νόημα σε πράγματα διότι ακριβώς δεν λειτουργεί τίποτα να σωστά δεν ζούμε τις εποχές που ήταν οι ιδεολογίες πράγμα, ναι να πιστεύεις σε μια μεγάλη ιδέα ας πούμε το εξής, ναι μεν αντιστικόμαστε στην αλλαγή αλλά αν σκεφτείς ότι ένας χρόνος σημερινός οι αλλαγές που συμβαίνουν στη δεκαετία των 90's ήταν μια δεκαετία έχεις πάρα πολύ δίκιο Είναι εντυπωσιακό και είναι νομίζω και μία αλήθεια το ότι όλοι λέμε πλέον,
καλά, πώς πέρασε αυτή η δομάδα, πώς πέρασε αυτή η χρονιά, πώς το ένα, πώς το άλλο. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Όχι μόνο ο χρόνος που περνάει, οι αλλαγές που συμβαίνουν σε κάθε πιθανό επίπεδο, από την τεχνολογία, από τα επαγγέλματα, ψυχολογία, όλα. Αλλάζουν πάρα πολύ γρήγορα, περνάμε σε επόμενες φάσεις. Δηλαδή, που τι θέλει να πει αυτός τέλος της ημέρας, ότι ίσως είμαστε τελικά λίγο πιο εξοικειωμένοι με την αλλαγή, από όσο πιστεύουμε ότι είμαστε.
Ακριβώς. Οπότε, η έλλειψη νοήματος μαζί με την εκρηθική διάρρεια είναι ένας πολύ καλός λόγος που σε κάνει να σκέφτεσαι ότι τι. Ότι, φίλε μου, τι να κάνουμε. Εκεί είναι η πόρτα. Εκεί. Εκεί. Δεύτερο και θα έλεγα και πιο ίσως πραγματιστικό, πιο πρακτικής φύσεως. Υπάρχουν κάποια επαγγέλματα που δεν γίνεται αυτά που κάνεις.
Να τα κάνεις για πάντα. Δεν γίνεται. Μπορώ να δώσω έτσι ένα προσωπικό story. Φεύγουμε από το corporate, μονομερός βέβαια. Ναι, μονομερός. Ας πούμε, εγώ πολλά χρόνια ασχολούμουν επαγγελματικά με το χορό. όσο και να το αγαπάω και όσο και να συνεχίζω να το κάνω σε προσωπικό επίπεδο και σε επίπεδο ευχαρίστησης Ναι, εμένα δεν μου έχεις χορέψει όμως ποτέ Άσε τώρα που δεν σου έχω χορέψει ποτέ Πού μου έχεις χορέψει Θα σου χορέψω Εντάξει, να το δω Προσωπικούς χορούς Εντάξει, οπα, οπα, οπα Για να προχωράει το 2026 Ένιωσα παιδί μου, υπήρχαν αισθημίες που καταλάβαινα ότι δεν μπορώ να το κάνω αυτό για πάντα λόγω του ότι σίγουρα μπορείς να το γυρίσεις από πλευρές, παιδί μου, αλλά εγώ προσωπικά...
Να γίνεις trainer ας πούμε ή να... Να γίνεις trainer ή ας πούμε να ασχοληθείς, να ανοίξεις μια σχολή ή το τίποτε. Αλλά είναι ένα πράγμα το οποίο δεν μπορείς να το κάνεις για πάντα, γιατί το σώμα σου πρακτικά δεν θα μπορέσει να το υποστηρίξει για πάντα. Τώρα το λέω σε πολύ μικρή παρένθεση. Και νομίζω ότι είναι πολύ κατανοητό.
Και σαν παράδειγμα. Μιλάμε για εργασίες οι οποίες είναι είτε τέτοιες καλλιτεχνικής φύσεως, σωματικής όμως, είτε χειρονακτικού υποβάθρου. Ναι, σωστά. Αλλά για να το ανοίξουμε και για να πάμε και στο corporate που είναι και το κομμάτι το οποίο πάντα μας αφορά λίγο επιπλέον. Φανταστείτε ανθρώπους που δουλεύουν σε βάρδιες, νύχτες, που είναι πολύ ντεβελοπάδες, πολλά κομμάτια του IT.
Ή αντίστοιχα άνθρωποι που δουλεύουν σε ζών. Και αυτό πολύ δύσκολο έργο. Και αυτό σωματικά απαιτεί. Τι να σου πω, μπορεί να βάλουμε κομμάτι ακόμα και νοσηλευτική. Δηλαδή είναι πολλά. Παιδιά, τα πάντα μπορεί να μπουν εδώ. Όλες οι δουλειές έχουν δυσκολίες. Όλες οι δουλειές έχουν, πώς να σου πω, ένα πράγμα το οποίο μπορείς να πεις ότι δεν αντέχει το σώμα μου, γιατί πολλές φορές και το ψυχολογικό περνάει και στο σώμα.
Ξεκάθαρα. Έτσι. Αυτό λοιπόν είναι ένας ακόμα τεράστιος καθοριστικός δραστικός παράγοντας που κάνει ανθρώπους να αρχίσουν να σκέφτονται πάρα πολύ σοβαρά εναλλακτικές. Τελείως διαφορετικές. Σαν εσένα που τότε άφησες τον κλάδο και πήγες σε ένα άλλο. Θα κάνω αυτή την κίνηση τώρα. Οι επιλογές των ανθρώπων. Κοπέλης δηλαδή. Άφησα. Παράλληλα τα έκανα.
Παράλληλα τα έκανες. Δείχνει πώς να σου πω. Θα κάνω και μια μικρή ψυχανάλιστα. Έναν κάποιο εσωτερικό να το πεις μαζοχισμό αυτή η μεταπλήδηση. Ναι, αλλά μετά. Αλλά μετά θα σας εγνώριζα. Οπότε έχουμε και αυτό το κομμάτι που είναι πραγματιστικό. Με τη σωματική εντοχή. Κάποια πράγματα δεν αντέχονται για πάντα. Και πάμε και στο τελευταίο.
Εμείς λέμε τρία, αλλά το καθένα από αυτά περίκλειε 1013. Που είναι ότι είσαι μέσα σε ένα κλάδο, μπορεί να έχεις πορευτεί και για αρκετά χρόνια και κάτσε να το πω επίσης επιστημονικά, τα λεφτά είναι μόνιμα σκατά. Σήμερα πολύ σου αρέσει. Ναι δεν μπορώ, θέλω έτσι για το 2026 είναι τάσκου μου να μιλήσω πλήρως επιστημονικά.
Ορισμένα πράγματα πρέπει να λέγονται ομά. Οπότε άνθρωποι που είναι σε κλάδους ή σε δουλειές που μόνιμα τα λεφτά φτάνουν μέχρι ένα σημείο. Ε ναι, εντάξει. και δεν διαβιέχουν φως στο τούνελ για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Υπάρχει και το έχουμε δει, το έχουμε δει και σε εποχές, επίσης στο παρελθόν κρίσης, μετά με το COVID και όλα αυτά, άνθρωποι που αναγκάστηκαν να αλλάξουν τελείως κατά ευθύνη επαγγελματική και είναι και τα χρήματα...
Ή να κάνουν και δύο και τρεις δουλειές και από εκεί να υπάρξει το σιφτ, επειδή πιάνω μια άλλη δουλειά άσχετη με αυτό που έκανα πριν για να μπορέσω να τα βγάλω πέρα. Εν τέλει καταλήγω να κάνω αυτή τη δουλειά γιατί μπορεί να εν τέλει να μου φέρει πιο σύντομα λεφτά και και και. Οπότε είναι τα λεφτά και είναι και οι συνθήκες.
Γιατί ας πούμε επί COVID υπήρχαν κάποια επαγγέλματα, φυλάκια, καλά να είστε. Οπότε χρήματα και συνθήκες, ένας ακόμα τεράστιος πράγμα. Αυτός είναι νομίζω το ultra πραγματιστικό ας πούμε, αν το προηγούμενο ήταν το πραγματιστικό. Πραγματικά. Μέχρι εδώ όσο μπορείς να πεις Τα είπαμε απλά τα πράγματα Γιατί το θέμα προφανώς είναι όπως είπαμε και στην αρχή Πολυδιάστατο βέβαια Έχει πολλές ουρίτσες Θα είχε μια αξία Έτσι όπως σκεφτήκαμε τη δομή αυτού του θέματος Να πούμε δύο πράγματα Για το πως νιώθεις Όταν αρχίζει και σου χτυπάει την πόρτα αυτή η αλλαγή Η ανάγκη για αλλαγή Εμπάσχε περιπτώσει Και από δική μας προσωπική Μπράβο, αυτό θα έλεγα και εγώ.
Εμπειρία, γιατί πραγματικά, μάλλον κυρίως από τη δική μας προσωπική εμπειρία, γιατί τα συναισθήματα είναι μοναδικά όσο και οι άνθρωποι. Πραγματικά. Το ότι εμείς το ζήσαμε έτσι δεν σημαίνει ότι κάποιος άλλος θα το ζήσει έτσι. Ωστόσο, νομίζω ότι κάποια συναισθήματα θα τα βρούνε όσοι είναι σε αυτή τη φάση. Η αλήθεια είναι ότι πάλι υπάρχει αρθρογραφία.
Θα την κάνω τρελή απόψη με την αρθρογραφία. Μέσα στα πλαίσια της περιγραφής ενός σχήματος που βιώνει ένας άνθρωπος. Ναι, βέβαια. Έτσι. Δηλαδή, σαν πρώτο βήμα γενικά, αυτό που περιγράφεται είναι ότι εποάζεται. Έτσι, νιώθεις σαν μικρές φωνούλες, οι οποίες στην αρχή είναι πάρα πολύ ήσυχες και μπορεί να περνάνε. Πώς είναι στα θέματα που κανείς και λέει και στην αρχή το βλέπεις που περνάει μια φορά.
Ναι, και μετά βγαίνει με τον τσεκούρι να σε φάει λάχανο, ας πούμε. Είναι σαν να έχεις, σαν να εγκυμονείς. Έχεις ένα εμβρυάκι το οποίο στην αρχή είναι πολύ μικρό, το ψιλονιώθεις. Δεν σε επηρεάζει όμως πάρα πολύ. Όχι. Μετά όσο περνάει ο καιρός, αρχίζεις λίγο και έχεις... Μιλάμε για τη σκέψη του, μάλλον θα την κάνω. Ναι, ναι, ναι. Μάλλον θα αλλάξω.
Η αλλαγή είναι μέσα μου και αρχίζει και οριμάζει σιγά σιγά. Σε επίπεδο βέβαιο που όπως κάθε εγκυμοσύνη φτάνεις σε σημείο που ή θα γεννήσεις ή θα πας με ένα βέλος σαν το ξότις να αρχίσεις να πετάς προς εσένα και προς τους άλλους. Αυτό ακριβώς. Οπότε αυτό ο εποασμός δηλαδή είναι το πρώτο κομμάτι της φασούλας. Τώρα κοίταξε να δεις, σαν επόμενη φάση μετά που πια έχεις γεννήσει, δηλαδή σου γίνει πια σαφές ότι παιδιά εγώ την έκανα, την κανά.
την κανά δεν μπορεί να γίνει, ανοίγουν δύο ποδαράκια. Δύο. Χοντρικά. Με τα ποδαράκια. Ποδαράκια συνέχεια, έτσι, λες και είναι. Μικρά τρατάκια. Το ένα είναι ότι σου είναι απόλυτα σαφές, θες να κάνεις. Ναι, οκ. Και μπράβο σου, ας απευθυνθούμε σε σένα, και μπράβο σου και ζήτως, ή έχεις κάτι έτοιμο, μπορεί να είναι οικογενειακό, ή μπορεί να είναι κάτι...
Οτιδήποτε. Κάτι σε περιμένει. Ναι, ναι, ναι. ευχόμαστε ακόμα και έναν οικογενειακό να το θες. Ή μπορεί να είσαι σε κάτι οικογενειακό και να έχεις σπουδάσει κάτι άλλο και να σε περιμένει αυτό το κάτι άλλο. Και να την κανά από τον οικογενειακό. Υπάρχει όμως και είναι και πολύ συχνό το να μην ξέρεις. Τι σου γίνεται. Να θες απλά να φύγεις.
Να πας ταξιδιώτης στη Λεγιώνα των Ξένων. Πραγματικά. Να ανέβεις σε μια καμήλα στο Κάιρο και να διασκήσεις. Αυτή τώρα η φάση Αυτή τώρα η φάση είναι λίγο δύσκολη φάση Η αλήθεια είναι Αγαπητέ Ακροατή που μπορεί να βρίσκεις Σε αυτή τη φάση ακριβώς Η αλήθεια είναι ότι είναι ας το πούμε έτσι Για να το πάμε πιο διπλωματικά Μία challenging Εποχή ζωής Η οποία ναι μεν Πώς να σου πω Σε δοκιμάζει Αλλά σε χρόνος Πόσο αλλιώς θα καταλάβεις Τι στο διάβολο θες από αυτή τη ζωούλα Εγώ να πω κάτι, παιδιά. Είναι πραγματικά που το ακούμε και το ξανακούμε και το βλέπουμε σε όλους τους γκουρού και τα λοιπά.
Έχει μια δόση αλήθειας το ότι όταν είσαι σε αυτή ακριβώς τη φάση, πολλά πράγματα θα πάνε λάθος. Πάρα πολλά πράγματα θα πάνε λάθος. Ξεκινώντας κάτι καινούριο να το πούμε έτσι ή αναζητώντας κάτι καινούριο. Έχει νόημα να συνεχίσεις αυτό που έχεις επιλέξει να κάνεις και για κάποιο λόγο την έκανες σε αλλαγή και συνήθως είναι αυτό που λέμε ότι πριν να φτιάξουν όλα και να ανθίσουν θα υπάρξει μια καταιγίδα ρε παιδί μου.
Οπότε δεν ξέρω πάρτε το σαν reminder ίσως. Σαν reminder ή σαν καθησυχαστικό πατ-πατ στην πλάτη ότι δεν είστε μόνοι αν το ζείτε. Από πλευράς coaching, να το πω έτσι, και με το ρόλο του restart and growth coach, θα μπορούσα να σκεφτώ, παρότι πάλι οι πίρπτος είναι μοναδικές, κάποια tips. Γενικά με τα tips έχω μια μικρή αλλεργία.
Ακριβώς επειδή θεωρώ ότι δεν μπορείς να πεις ένα, δύο, τρία, τέσσερα και να πιάσεις όλη την κάμα των ανθρώπων γιατί κάποιος είναι μοναδική. Λογικό, αλλά θα ήταν ωραίο να πεις κάποια πράγματα. Κάτι συμπυκνωμένο για αυτή τη φάση που λίγο σχετίζεται με αυτό που είπες, είναι ότι πραγματικά σε φάση τέτοιες ριζοσπαστικές αλλαγής ταυτότητας στην πραγματικότητα, δεν είναι μόνο ότι αλλάζεις δουλειά, δεν είναι μόνο ότι αλλάζεις περιβάλλον, αλλάζεις ταυτότητας.
Ποιος είσαι ρε παιδί μου εν τέλει, αυτό που λέγαμε πριν. Σίγουρα πρέπει να αποδεχτείς ότι αυτό που τις μισές μέρες θες να φας τα μαλλιά σου και τις άλλες μισές μπορεί να αισθάνεσαι ότι πας καλά στον δρόμο, δεν είναι ότι αισθάνεσαι μόνο εσύ, είναι μέρος απαράβαστος του πρόσφυγου. Αυτή είναι η διαδικασία. Δεν υπάρχει περίπτωση, δεν υπάρχει.
Σίγουρα υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι, τους οποίους και επικροτούμε. Η πλειονότητα όμως βιώνει αυτή την αυτοαμφισβήτηση, να μην ξέρεις, να μην είσαι σίγουρος. Είναι, δεν συμβαίνει μόνο σε εσένα, είναι μέρος του πρόσφυγου. Αυτό ξεκάθαρα. Και μέρος επίσης του process είναι να αντέξεις και να διαχειριστείς αυτή τη φοβερή αυτοαμφισβήτηση.
Ναι. Έτσι, δηλαδή το οποίο είναι πολύ απλό. Αλλά δεν είναι και τόσο στην πράξη. Είναι challenging κι αυτό. Δεν σημαίνει ότι είναι το τέλος του κόσμου, αλλά είναι σίγουρα challenging. Ένα τελευταίο, το οποίο για να κλείσουμε και λίγο πιο ελπιδοφόρα. Ναι. Εμπέασφερτο σε αυτό το κομμάτι, γιατί ξέρουμε ότι αυτό το θέμα είναι...
Είναι και αυτό το challenge, μόνο το θέμα μου. Ακριβώς, είναι συναισθηματικά φορτισμένο, ρε παιδί μου. Είναι και για εμάς, αλλά και για κόσμο, έτσι. Γιατί πολλοίς κόσμους είναι σε φάση transition επαγγελματικού. Είναι ότι κάποιες φορές, αυτό που μπορεί να έχεις φτιάξει σε σχήμα στο μυαλό σου, σαν πλάνο, σαν πηξίδα χάρτης κατεύθυνσης, εν τέλει, ναι, μπορεί να μην σε πάει ακριβώς εκεί που είσαι φανταστή.
Πηγαίνοντας όμως Θα βρεις όμορφα πράγματα Κάτι θα βρεις αδελφέ Θα γίνουν πράγματα Από εκεί και πέρα θα βρείτε και ένα link Από κάτω Θα το πεις ή να το πω Ε πες το εσύ γιατί μιλάω τώρα εγώ συνέχεια για αυτό το κομμάτι Να το παίξω λίγο πιο ταπεινή Λοιπόν θα βρείτε ένα link κάτω στο description Όπου μπορείτε να κλείσετε Με την Ιωάννα ένα one one call Μπορεί να είσαστε σε αυτή τη φάση Οπότε μπορείτε να πατήσετε στο link να κλείσετε ένα 101.
Μία μισάωρη πρώτη συνεδρία για ζητήματα τέτοια επαγγελματικού transition με πολύ χαρά. Πατήστε το τέλος πάντων. Μπορεί να είναι η βοήθεια που δεν ξέρετε ότι θέλετε. Ναι, ναι, ναι. Κάπως έτσι. Πολύ γκράντι ξεκινήσαμε το podcast για τη νέα χρονιά, ρε φίλε. Εντάξει, ρε φίλε, να σου πω κάτι. Έτσι, συνήθως ξεστήλενε ότι με αυτό το οποίο ξεκινάς ας πούμε την εκάστοτε συνήθεια Δεν το βρίσκω κακό απαραίτητα το κομμάτι αλλαγές.
Ούτε καν. Μην ξεχνάτε πέρα από το link να κάνετε like να πατήσετε το καμπανάκι και να μας κάνετε follow σε instagram, tiktok. Όπου μας βρίσκετε. Μη με βάζεις σε ένα μαραγκουδάκι, νίξε λιμπέση. Έλετε όλα στα κομματάκια. Ναι, δεν το λέω. Και να πω και για τα Apple Podcast και για το Spotify. Που μπορείτε να μας δείτε και να μας ακούσετε.
Επίσης να πούμε, αφού τα λέμε πολλά σε αυτό το επεισόδιο, ότι κάτι μαγειρεύεται πραγματικά κάτι έρχεται κάτι έρχεται μες στο Γενάρη το αφήσουμε έτσι και θα γίνουμε πιο συγκεκριμένες σε επόμενο podcast στην συνέχεια του προγράμματος οπότε μείνετε συντονισμένοι σας αγαπάμε πολύ να έχετε ένα όμορφο 26 για όλους και παιδιά κανένας εσένα
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
