Γιατί κράζουν τη Gen Z στις δουλειές; | mimevazeisCC #20
MimevazeisCCΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Γιατί τόσος κόσμος τα παίρνει με τους Gen Z, τον τρόπο που δουλεύουν και τον τρόπο που αντιλαμβάνονται τη δουλειά; Η Νίκη και η Ιωάννα μαζεύουν τα πιο κλασικά work-shaming σχόλια για τους Zoomers και συζητάνε χωρίς φόβο και με πολύ (χμμ) πάθος. Πόση αλήθεια κρύβουν αυτές οι κατηγορίες και πόσο απλά μας ενοχλεί που αλλάζουν το παιχνίδι;
Δείτε το επεισόδιο εδώ: https://youtu.be/03np2M6spqg
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ανάβαι, δεν ανάβαι. Το βλέπεις ξεκάθαρα? Το βλέπω ξεκάθαρα. Βλέπεις ξεκάθαρα? Συγγνώμη! Νίκη! Ιωάννα! Τι γίνεται! Τι να γίνει ρε φίλε! Τι συμβαίνει ρε παιδιά! Τι γίνεται ρε μπαιδάλκι μου! Τι συμβαίνει! Ξέρεις τι συμβαίνει! Εσείς πως είσαστε! Τι γίνεται! Άσε τώρα και πως είμαστε και πως δεν είμαστε! Τι! Και παίρνω στο παρασύνθημα!
Όπα! Τι είπα! Παίζει giveaway παιδιά! Όπα! Παίζει giveaway! Μη με βάζεις εσέ giveaway! Fit! Μάλλον! Ευγενία Μπαλωματί, φιτ, μη με βάζεις εσέ. Έτσι ακριβώς. Μην με βάζεις εσέ. Μην με βάζεις εσέ. Πες μου δύο λόγια για αυτό το έργο. Τι να πω, παιδιά, εδώ σας τα έχουμε δείξει, θα σας τα ξαναδείξουμε. Έχουμε κούπες custom, έτσι ωραία, με φαν αυτοκολοντάκια.
Κάτσε γιατί έχω το βαθυλάκι μου, μωρέ, σαν να κάτσεις να τα βάλεις. Εδώ. Office drama queen κτλ. Πού επισκεφθούν οι φίλοι. Στο sticker. Πού επισκέπτονται. Το OOBax. Το OOBax, σωστά. Επισκέπτονται το προφίλ της Ευγενίας Μπαλωματή. Της μίας της μοναδικής. Εύγε Μπάλο. Γειαου. Ενός ανθρώπου που αγαπάμε, καμαρώνουμε, εκτιμάμε, θαυμάζουμε.
Και όλα αυτά. Και όλα αυτά τα κάνετε και εσείς. Και εσείς την αγαπάτε και την λατρεύετε. Είναι intellectual celebrity. Ας είμαστε δικημενικοί. Εννοείται. Ακριβώς. Είναι τα καθημερινά σας νέα. Τα καθημερινά σας νέα. Όπως θέλετε να τα ακούτε. Και όπως σας αξίζει και μας αξίζει να τα μαθαίνουμε από την Ευγενία, η οποία είναι φανταστική και την αγαπάμε πολύ.
Μπείτε στο TikTok. Μπείτε στο TikTok. Είπαμε Εύγε Μπάλο και με βάζεις εσέ. Και Instagram. Και να πούμε και όλες και το πηματάκι μιας και ξεκινήσαμε. Ρίχνω και το πηματάκι τώρα. Τα πάντα όλα. Λοιπόν, έχουμε και λέμε. Τι έχουμε, Νίκη. Like καμπανάκι, μας βοηθάνε πάρα πολύ. Είναι τζάμπα. Τζάμπα και τι χαρά μας δίνεται μας.
Αυτό. Ανεκτήμητη. Και follow. Μας βρίσκετε στα Apple Podcast και στο Spotify για να μας ακούτε. Και στο YouTube, παιδιά, έτσι. Μας αφήνετε στο YouTube. Καλά το είπα. Το είπα. Και θέλω να το ξαναπώ για να το υπογραμμίσω. Καλά, καλά. Η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως. Καλά, πεθαίνω με αυτούς τους παροιμίες, έτσι. Καλά, ε.
Φέιλ, LinkedIn, τι θέλετε. Μην με βάζεις σε σε, Ιωάννα Μαραγκουδάκη. Νίκη Σελμπέση. Καλά, εντάξει, ε. Μέγα Αλέξανδρο Τάιμ Σι. Θέλω να δώσω όνομα τα σκηνοθέτη, δηλαδή να δεχορήσω με την παραγωγή και όλα αυτά σχετικά. Ε, βέβαια, ναι, εδώ τα φώτα, κάμερα. Ε, εντάξει, δεν το κάνουμε μόνοι μας όλα αυτά. Οι άνθρωποι. Υπάρχουν άνθρωποι που βοηθάνε πάρα πολλές.
Βέβαια. Έτσι. Υπάρχουν άνθρωποι. Να κάνουμε και ένα shout out στο Poua Story Studio που μας έχει φτιάξει τα υπέροχα αυτοκόλλητα. Παιδιά, η Χριστίνα Αλεξίου είναι μία designer της καρδιάς μας πρώτα απ' όλα. Δηλαδή, είναι μία γυναίκα που έχουμε συνεργαστεί χρόνια. Η κοπέλα είναι σε άλλο level. Poua Story Studio, μπείτε να δείτε τι φτιάχνει.
Μάλλον, το τι με κεφάλαιο. Τι φτιάχνει. Τι φτιάχνει. μας έχει φτιάξει όλα αυτά, μας φτιάχνει τα γλυκά, μας φτιάχνει πάρα πολλά πράγματα και κυρίως μας φτιάχνει τη ζωή μας. Κυρίως, έτσι βάζει χρώματα. Πολύ αγαπησιάρικο το σημερινό. Γιατί όχι, γιατί εμείς δεν είμαστε αγαπησιάρες, δεν κατάλαβα. Πολύ αγαπησιάρες, παρά το σημερινό θέμα που θα συζητήσουμε είναι λίγο, εμένα μου προκαλεί να το πω, μια...
Αναφυλαξία. Μία... δίνε μου, δίνε μου αναλεκτικές. Μία κρακραβισμό, μία τραχή. Ναι, κάτι. Ναι. Εντάξει. Μου τα κάνει όλα αυτά εμένα. Θα το συζητήσουμε κι εγώ πιστεύω θα τα βρούμε. Θα τα βρούμε. Ε, μωρέ, εγώ κι εσύ θα τα βρούμε σίγουρα. Καλά, τώρα... Εγώ κι εσύ θα τα βρούμε για την πρώτη περίπτωση. Μέχρι εκεί. Αυτά μπορούμε να ελέγξουμε κάνουμε στη ζωή.
Η κοπέλα μοιράζει Σοφία. Σερβίρη, Σοφία, Αγνή, Παρθένα. Λοιπόν, άκουσε να δείξω. Don't do this, do that. Μην κουρνάω πάρα πολύ και το μικροφόνο. Ξαναβάλω το χέρι εκεί που ήταν. Βάλτε εκεί που είναι. Τζεν, Τζεν. Πάρ' το. Τι να πεις τώρα, δηλαδή. Πάρ' το. Πρώτα απ' όλα είναι πάρα πολύ αστείο που συζητάμε για μια ολόκληρη γενιά σαν να είναι δύο άτομα.
Σαν να είναι η Μαρκ. Δηλαδή, ακούς το ένα να σου λέει η Gen Z που είναι αυτό που είναι εκείνο και γνώριζες τρία άτομα, ξέρω εγώ. Τη Μαρία, τη Γογό και τη Τζένι. Και τον Τάκη. Έχει κάνει ποσοτική έρευνα και έχει καταλήξει ότι η Gen Z είναι αυτό και είναι και το άλλο. Θέλω να μου κάνεις τέτοιες εμβόλυμες κινήσεις. Είναι Gen Z κινήσεις.
Είναι η ερμηνεία όμως της θήτσας και του θήτσου για την Gen Z. Είναι όπως κάποτε στα 80s λέγανε σε κομμένες... Να σου πω κάτι, εγώ είμαι Gen Z. Είμαι στο όριο, είμαι στην αλλαγή, είμαι στο 97. Από πού μέχρι πού είμαι η Gen Z, θυμησέ με, 97. Είναι από μένα, 1997 μέχρι 2012. Παιδιά, τώρα αυτά οι millennials που είμαι εγώ, τα ακούμε και είναι κάτι...
Εγώ είμαι ακριβώς στην αλλαγή. Τι να πω που έχω και όλο το δεδοίου του millennial και έχω και το Gen Z. Είμαι hybrid μοντέλο. Τι να της πω της κοπελίτσας που αυτή γεννήθηκε όταν εγώ σχεδόν πήγα πολυήμερη. Πείτε μου, πώς δεν τις απαντήσω. Τι πήγες πολύ ημέρη. Όχι το 97, το 99 πήγα. 5 ημέρη που είναι ο σωστός φιλολογικά όρος.
Τι να τις απαντήσω τώρα της κουπαλιτζας. Αυτό δεν είναι το χάσμα των γενναιών. Και να όχι που ενώνουν τις γενναιές. Κοίτα τι καλά που ενωνόμαστε εδώ. Αλήθεια είναι αυτό. Πώς σε αγαπεί σήμερα. Είναι το επεισόδιο τέτοιο παιδιά και γιατί όχι. Σάμα είναι και αυτό. Μα δείξουμε την αγάπη μας και να δούμε έναν καλό λόγο. Λοιπόν, γενικά ανεξαρτήτως γενιάς, χώρας, είναι αστείο να κατηγοριοποιείς, να γενικεύεις σε τέτοιο βαθμό, ώστε να κατηγοριοποιείς ένα τεράστιο σύνολο ανθρώπων, επειδή γνωρίζεις πέντε άτομα.
Άρα και δεν κατηγορείς. Που να κάνω γεροβιναγοράση, τι πρόβλημα έχεις. Θα είναι εξολεκτική η αντίδρασή μου. Οπότε, ό,τι λέμε γενικά, πάμε να το προσεγγίσουμε το θέμα λίγο, εκνευρίζομαι εγώ, με βλέπετε ήδη, πάμε να το προσεγγίσουμε λίγο και πώς να το πω μένα, πιο χειμωριστικό πρόσημο. Γιατί αν το πάρουμε σοβαρά θα πούμε ότι είναι αστείο να κατηγοριοποιείς μια ολόκληρη γενιά με τέσσερα χαρακτηριστικά επειδή είσαι ο θείος που δεν είναι άξιος ούτε στην μετρινολία να κάτσεις.
Δεν μπορώ παιδιά τώρα, δηλαδή με βλέψει. Λοιπόν, πάμε θεία. Τι γίνεται θεία. Τι θέλουμε να σας πούμε λοιπόν εδώ πέρα. Έχουμε μαζέψει τις πιο top κατηγόριας προς τους Gen Z. Αυτά που τους έρνουν και τους κατεβάζουν και λένε εργασιακά καταβάσια. Μπράβο, κόρυβο παιδεία είναι τίτλοι εργασιακά στοχευμένα. Οι πιο top κατηγόριας λοιπόν, τα πιο top, τα πιο λαοφυλή business shaming προς τους τζέντζετ, τα έχουμε εμείς εδώ διαλέξει κάποια από αυτές γιατί είναι πολλά οι αλήθειες.
Είναι πολλά, έχουμε διαλέξει τα top κατά τη γνώμη μας. Ναι και ίσως αυτά που μας συγχύζουν. Λίγο περισσότερο. Αυτά έχουμε παρουσιάσει λοιπόν και πάμε. Όχι δώσ' το, δώσ' το. Εντάξει το πρώτο παιδιά νομίζω ότι μπορώ να σοπάσω και να το πει η ντουλάπα ας πούμε. Να το πει το γραφείο. Ότι ξύνονται. Κατηγορία λοιπόν νούμερο ένα.
Ξύνονται, δεν δουλεύουν. Ξύνονται, δεν δουλεύουν πολύ. Δεν δουλεύουν πολύ, δεν έχουν όρεξη για δουλειά. Δεν δείχνουν πολύ ενθουσιασμό. Γενικά βαριούνται, είναι τεμπέληδες, δεν δουλεύουν. Αυτό είναι το τελειοπτικό. Για να μπορέσουμε να τοποθετηθούμε επισήμως απέναντι σε αυτήν την κατηγορία. Θέλουμε επίσης επισήμως να έρθει κάποιος να μας πει, τι εννοεί όταν λέει δουλεύω πολύ.
Η αλήθεια είναι αυτή. Τι εννοείς δουλεύω πολύ. Δηλαδή, μήπως εγώ τώρα, σαν μία καλοπροαίρετη κυρία, θα σκεφτώ. Και μήπως εννοείς δουλεύω πολύ εκτός ωραρίου. Μήπως εννοεί ότι πρέπει το τηλεφωνάκι μου να είναι διαθέσιμο και τα Σαββατοκύριακα. Εγώ τώρα. Κάνω, κάνω υφάκια. Και τι να πεις. Αν το πρόβλημά μας και η μετάφραση του δεν τίχνουν πολύ ενθουσιασμό για τη δουλειά, σχετίζεται με το γεγονός ότι κάνουν οχτάρο και φεύγουν.
Αυτό μήπως πρέπει να σας προβληματίσει αγαπητοί. Και αυτό είναι, να πούμε, για να πούμε τα πράγματα που έχουν. Γιατί έχουμε υπάρξει αυτές τις θέσεις και έχουμε μαγαλουργήσει και έχουμε τοξικωθεί κιόλας. Και έχουμε κι εμείς εκνευριστεί. Βεβαίως, δεν μιλάμε τους ασφαλούς εδώ. Που φεύγανε στην ώρα τους οι άνθρωποι. Γιατί τοξικωνόμασταν, προφανώς.
Α, έχει μια αξία να πούμε λοιπόν ότι είναι σαν να υπάρχει, και αυτό νομίζω είναι ανεξαρτήτως κλάδου, μια silent συμφωνία που δεν γράφεται σε καμία σύμβαση μέσα, η οποία λέει ότι Καλά παιδιά στον εργασιακό χώρο είναι αυτά τα παιδάκια τα οποία δουλεύουν και εκτός του 8 όρους της βαρδιάς σου. Και είναι αυτές οι μαλακιούλες που λέμε και σε συνεντεύξεις πολύ συχνά ότι δεν κάθεσαι παραπάνω, αλλά πρόσκειται να υπάρχει ένα αλλά πάντα.
Αν όμως τρέχει project θα το αφήσεις έτσι και θα χρειαστείς. Ναι, μπορεί να χρειαστεί, αλλά μπορεί να χρειαστεί κάποιες φορές ας πούμε να κάτσουμε κάποιες φορούλες. Δεν θα το αφήσεις στη μέση και θα φύγεις. Ε, δεν γίνεται. Αφήσεις έτσι τους συναδέλφους, κάνεις και το διαχειριστικό. Αφήσεις έτσι τον συνάδελφο να το φάνε στενό κεφάλι.
Αυτό δεν είναι μόνο corporate. Νομίζω ότι είναι στην Ελλάδα full. Και δεν είναι στην εστίαση. Αυτό λοιπόν το εργάκι έχει δώσει μια άλλη διάσταση στο τι ακριβώς εστεί. Δουλεύω πολύ. Που αντιστρόφως είναι το δεν δουλεύει πολύ ο Gen Z. Δεν δουλεύει αρκετά. Γιατί φεύγει στην ώρα του σε αυτό που συμφωνήσατε. γιατί μαζί δεν τον συμφωνήσατε.
Δεν λέμε τώρα να φεύγει ένας άνθρωπος τέσσερις ώρες νωρίτερα. Ναι, πραγματικά δεν είναι ότι φεύγει νωρίτερα. Είναι αυτό που λέει η συμβασή του. Και εννοείται ότι εδώ είμαστε σήμερα ατάκα και τις κλαίμε. Προφανώς υπάρχει και κόσμος ο οποίος κάνει γιόλο. Έτσι, εννοείται. Και ο οποίος προφανώς θα πρέπει να υποστεί και τη συνέπειη στη συνέχεια του γιόλο.
Ακριβώς. Δεν μπορείς να είσαι μονίμος στην κοσμάρα σου, ούτε να κοιτάς μονίμος στην παρτάρα σου. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι απαραίτηται η τζενζέντα σας που γιολάρει. Και είναι δεν είναι, το ζήτημα είναι αυτό. Τι ακριβώς εννοείς όταν λες, δεν δουλεύει πολύ. Γλυκούλη. Γιατί αν εννοείς ότι φεύγεις το 8ωρό του, τι θέλεις να κάνει.
Δηλαδή ας πούμε τι. Δηλαδή αν σε ενοχλεί που φεύγει στο ωράριο για το οποίο έχετε συμφωνήσει μια αμοιβή, ενώ κατά τη γνώμη σου επειδή έτσι ήταν τα πράγματα γιατί εδώ έχουμε μια τέτοιου είδους σύγκρουση κοινωνιολογική δεν μπορούμε να αντέξουμε γιατί δεν γνωρίζουμε αυτό το διαφορετικό μοντέλο Ακριβώς, έχουμε συνερθίσει και έχει παγιωθεί το να είναι παραπάνω το να είναι παραπάνω και ότι να πρέπει να είσαι σε κατάσταση υπεραπόδοσης και μόνιμα δυστερίας για να μπορέσεις να αποδεικνύεις διαδεσιμότητας και υπεραπόδοσης για να αποδεικνύεις στην εταιρεία σου ότι είσαι καλό παιδάκι.
Ναι, και είσαι καλό παιδί. Και αξίζει να συνεχίσεις να είσαι ή να προαχθείς κτλ. Οπότε αν φεύγεις την ώρα σου, δεν είσαι καλό παιδάκι. Όχι. Τι γράφει εδώ? Ξυλό. Ξυλαράκι. Σε παρακαλώ πολύ. Πάμε παρακάτω. Πάμε παρακάτω γιατί μας βλέπετε ότι είμαστε ιδιαίτερως τραγμένες. Κατηγόρια ή αλλιώς business shaming προς Gen Z. number two.
Σαν αυτές οι κυρίες που περνάνε με τα αμετήρες. Δεν είναι αφοσιωμένοι. Δεν είναι αφοσιωμένοι. Δεν είναι να τους εμπιστευτείς. Δεν βάζουν πλάτη για την εταιρεία. Πώς να γνωρίζεις το που υπάρχει. Είναι σκασίλα τους. Αγαπημένο μου, δεν μπορούν να είναι την εταιρεία. Και γιατί να την πονέσουνε. Τι είναι η θεία τους για να την πονέσουνε.
Συγγνώμη λίγο. Εσείς που το λέτε αυτό το πράγμα. Εσείς. Εσείς οι κύριοι και οι κυρίες. Στα κασμύρια τους ντυμένοι που λέγεται το τραγούδι. Πες μου λίγο, ποιος είναι αυτός ο οποίος πονάει την εταιρεία ρε φίλε, δηλαδή στον αντίποδα. Τι πρέπει να κάνω δηλαδή για να φαίνεται που πονάω την εταιρεία. Να πες στο τρένο σαν την Άννα Καρένινα.
Παιδιά, ήρεμίστε λίγο. Και δεν λέμε ότι δεν υπάρχουν καλοί εργοδότες σε αυτό το σημείο. Και δεν λέμε ότι δεν αξίζει σε εργασιακά περιβάλλοντα που μας τιμάνε να τα τιμάμε αντίστοιχα. Ακριβώς. Και εκεί θα βάλεις και την πλάτη. Το θέμα είναι. Το θέμα είναι ότι δεν γίνεται να βάζεις συνέχεια πλάτη, διότι δεν είναι δική σου εταιρεία.
Θα έχουμε ξαναπεί σε άλλο πόπια σ' αυτό. Αν το βάλεις σήμερο πλάτης του κάθε εργαζομένου Gen Z και μη, είναι για σένα σύστημα εσωτερικής διαχείρισης στην εταιρεία σου, μάλλον δεν τη διαχειρίζεις. Δεν είσαι ωραίος. Δεν σε παίζουμε. Δεν σε θέλουμε στην παρέα μας. Και νομίζω ότι οι Gen Z έχουν συνειδητοποιήσει πολύ νωρίς ότι οι εταιρείες δεν είναι δικές τους.
Και αυτό προκύπτει ότι έχουν δει και κονείς οι οποίοι έχουν απολυθεί πολύ με άσχημο τρόπο. Και την κατάρρευση γενικά. Το μοντέλο ζωής προηγούμενων γενεών δεν τους εκφράζει. Αν αυτό σε θυμώνει, γνώμη σου. Είναι λίγο σαν να λέμε εγώ πιστεύω αυτό, εσύ πιστεύεις το άλλο. Κράτα τη γνώμη σου να συμφωνήσουμε, να διαφωνούμε. Δεν γουστάρει ο άλλος αυτό που έχει δει να παίζεται το έργο.
Αυτό το έργο υπεραποδοτικότητα και υπερδιαθεσιμότητα και τα δίνω όλα. Και ναι, η εταιρεία, το να συνειδητοποιήσουμε παιδιά, είναι σημαντικό. Ότι οι εταιρείες δεν είναι δικές μας. Έχει μια αξία. Έχει πολύ μεγάλη αξία. Και εννοείται θα βάλεις πλάτη όποτε χρειαστεί. Γιατί όπως είπαμε υπάρχουν καλοί εργοδόντες και θα αξίζει.
Αξίζει να βάλεις πλάτη. Και εννοείται ότι, πρόσεξε με, ο καλός εργοδότης δεν θα στο ζητήσει καν. Απλά τη μία φορά που μπορεί να χρειαστεί, ας πούμε, παραπάνω βοήθεια, θα θελήσεις και θα το κάνεις από μόνος σου. Γιατί έτσι είναι. Επίσης, ένα ακόμα, έτσι, μια ακόμα προστικούλα εδώ πέρα, το οποίο πάντα με εντυπωσίαζει και το έχω συζητήσει και με εργοδότης στο παρελθόν.
Το να μην καταλαβαίνεις ότι είναι απολύτως φυσιολογικό να μην έχετε τον ίδιο καφά, τον ίδιο καημό, εσύ και ο εργαζόμενος για την εταιρεία σου, το να μην το καταλαβαίνεις αυτό, τι καταλαβαίνεις αν δεν καταλαβαίνεις αυτό. Δηλαδή είναι σαν να λέμε λόλα να ένα μήλο. Δεν είναι δικιά του η εταιρεία αυτό. Και αν είχε ποσοστά φέρνουν και άλλες ευθύνες και υπέρ και άλλα κατά.
Ακριβώς. Για να μην ιδεωνικοποιούμε τίποτα. Δεν είπε κανείς ότι το νέο είναι μια επιχείρηση, είναι ευκολή ιστορία. Όχι, ούτε καν. Αλλά από την άλλη δεν μπορείς να παρεξηγείσαι γιατί ο άλλος δεν λαμβήγει στην ώρα του και δεν κάθεται σαν ταγάρι 500 ώρες. Μα εγώ κάθομαι. Εσένα είναι η εταιρεία σου αδελφέ. Έχετε τα ίδια έσοδα.
Όχι βέβαια. Δηλαδή μην μας δίνεις τα νεύρα τώρα μες στη νύχτα. που λέω λόγους μες στη νύχτα γιατί δεν είναι καν νύχτα ήθελα να το πω έτσι για λόγους εντυπωσιασμού οπότε οι εταιρείες ανήκουν σε αυτούς που ανήκουν δεν ανήκουν σε όλους για να βάλουν πλάτη κάθε μέρα και κάθε νύχτα χωρίς επιτουσίαστα ανταμοιβή δεν είμαστε το ίδιο συγχύζομαι δεν μπορώ πάμε παρακάτω πάω και στην κατηγόρια 3 αυτή νομίζω είναι η αγαπημένη σου κατηγόρια νούμερο 3 ή αλλιώς business shaming νούμερο 3 για τους Gen Z.
Τους κατηγορούν λοιπόν και τους ρωμαδιούνται, γιατί αυτό με τρελαίνει, ότι βλέπω και στο LinkedIn διάφορους κυρίους θείους, για να είμαι ειλικρινής, κάνω role shaming στην πραγματικότητα, manager shaming, οι οποίοι σου λένε ότι πάνε οι Gen Z και κάνουν job hopping, πηγαίνουν από δουλειά σε δουλειά και πάνε ας πούμε ένα χρόνο σε μια εταιρεία και μαζεύουν όλη την εμπειρία όλη την εμπειρία βέβαια και κάνουν ληστείες ξέρω και φεύγουν μετά και πάνε αλλού και πολύ αυτό τους ενοχλεί και ακούμε και τα χρονιά του τύπου εμείς τον φτιάξαμε εμείς τον αγροχήσαμε και χωρίς εμάς τι θα ήταν και τον κάναμε άνθρωπο για να φύγει τον κάναμε επαγγελματία παιδιά αυτά τώρα είναι τώρα τα πράγματα είναι αστεία και το έχω πει και θα το ξαναπώ το έχω πει στην προηγούμενη podcast.
Παιδιά, όταν έρχεστε έρχεστε και κάποιος άνθρωπος σε εμφανιστήτων παρετήθηκε, πάτε και τον οντάτε δηλαδή, συγγνώμη, εσύ τώρα μέσα στον ένα χρόνο που έκατσες στην εταιρεία πήρες όλη τη γνώση που είχαμε να σου δώσουμε. Πρώτα απ' όλα, εγώ αυτό θα το ονομάσω εταιρικό ναρκισισμό που νομίζεις εσύ και ο κάθε ένας εσύ, ότι είσαι το πάπυρος λαρούς Ότι είσαι ο Κορμήλος Καστοριάδης, του Πόρπορετ ας πούμε, και πια αυτό που προσφέρεις είναι επίπεδο Χάρβαρτ.
Και εγώ πιστεύω ότι νομίζουν ότι κάνουν, πώς να σου πω, λειτουργημα. Ότι είναι μύστες. Λειτουργημα. Α, εσύ λοιπόν, εφόσον είσαι μύστης... Κάνουν την πρόσληψη και είναι λειτουργημα, είναι θεία λειτουργία. Να σε παρακαλώ πολύ. Παιδιά, θέλω να δείξω μια ψυχραιμία. γιατί θα πούμε και το εξής τώρα κάνω και σχηματισμούς πάνω στον καναπέ αυτό που μας είναι πιο οικείος σαν καθεστώς, ας μην γελιόμαστε χωρίς να θέλουμε να λαϊκίσουμε μιλάμε για ρεαλιστικά γεγονότα είναι ότι οι γενικές γραμμές και το έχουμε καταλάβει είναι μέρος του καπιταλιστικού συστήματος sorry not sorry, το χοντρένο είναι ότι λίγο πολύ υπάρχουν όλες, όχι, αρκετές όμως εταιρείες αντιμετωπίζουν τους εργαζομένους σαν αναλώσουμε προϊόντα.
Πώς να σου πω, φύγε σύγκλαση. Γιατί λοιπόν, εφόσον... Σας προβληματίζει το ανάποδο. Ακριβώς, γιατί σας προβληματίζει το ανάποδο, γλυκούλη. Δεν είναι σαν το τοξικό κόμμενο, ο οποίος είναι άπιστος, αλλά αν συμβείς με έναν άλλο... Μα γιατί θέλεις, εγώ είμαι τέλειος, αφού σου προσφέρω αυτό, σου προσφέρω εκείνο, σου προσφέρω το άλλο.
Γιατί προβληματίζεσαι. Αυτό θα έλεγε ότι αν εσύ κάνεις worker hopping, γιατί να μην κάνει job hopping και ο εργαζόμενος. Γιατί παρεξηγείσαι. Μήπως γιατί είσαι ένα κακομαθημένο εργοδοτάκι, ναρκισιστάκι, το οποίο είναι πλήρως γαλοχημένο με αυτό που συνέβαινε μέχρι τώρα το συστημικό και στη δίνει στα νεύρα ο άλλος που σχεδόν στα μούτρα σου δεν σου λέει, αλλά με τη συμπεριφορά του σαν να σου λέει αδελφέ, μέχρι εδώ είναι.
μέχρι εδώ να πληρώνεις. Εντάξει, καλό είναι γενικά να αρχίζουν να μπαίνουν όρια σε κάποια πράγματα και όσοι ενοχλούνται από αυτό, περάστηκαν τους. Disclaimer 68-27 του σημερινού επεισοδίου. Δεν μιλάμε για όλους, δεν είναι όλοι στο ίδιο τσιβάλι. Δεν μιλάμε για όλους, δεν ισχύει για όλες, γιατί το θυμάμαι και σε άλλα podcast που μετά το γράφαμε σε σχόλια, κάναμε disclaimer μέχρι να παγώσει κολλές, οπότε ας το πούμε και στις επεισόδια.
Δεν μιλάμε για όλους τους εργοδότης, δεν μιλάμε για όλους τους τρεις, δεν μιλάμε για μια ολόκληρη γενιά. Ακριβώς. Πώς μπορείς να μιλάς για όλη τη γενιά ρε φίλε. Μην μας δίνεις τα νεύρα. Και αυτό ισχύει και για τους πάντες. Κάνε ένα στεμπάκ, κάνε λίγο μια αυτογνώση. Δηλαδή μου τη δίνει που ακούς εργοδότης και σου λένε δεν βρίσκουμε εργαζομένους. Τι ψάχνεις μάνα μου.
Τα έχουμε πει και αυτά στο Λεντινιπέ. Δες τι γράφεις από κάτω. Όταν μου λες για Benefits, τις πορτοκαλάδες, δεν γίνεται. Γιατί δίνεις μια κουραδίτσα και έχεις απέτυξη να σου έρθει το Talent Duo Sex Executive, το νέο ταλέντο Super Duper, επειδή είσαι ωραίος δεν είσαι, επειδή είσαι καλός δεν είσαι. Τι είσαι, τι είσαι, τι είμαι, τι είσαι.
Οπότε, πριν πούμε το οτιδήποτε. Ας κάνουμε μια ανασκόψη σας, παρακαλώ πολύ. Και κυρίως, ας πούμε το εξής, πριν δείξουμε το δαχτυλάκι να πεις ότι ο Τάδε Ιωδήνα δεν είναι καλός επαγγελματίας και καλός εργαζόμενος, θέλουμε πάρα πολύ να μας πεις τον δικό σου προσωπικό ορισμό για το ποιος είναι ο καλός εργαζόμενος και επαγγελματίας.
Γιατί κάποιος κακοπροαίρετος θα έλεγε... Όχι εμείς. Όχι εμείς. Και θα μιλήσω τώρα λίγο με πιθανότητε σημαντικού κουάκ. Ότι αν αυτό, ο καλός δηλαδή εργαζόμενος για σένα στην πραγματικότητα, είναι κάποιος ο οποίος είναι λίγο... μαλάκας... Σκόλου με τα χέρια ψηλά. Γιατί παρεξηγείσαι που υπάρχει αντίδραση από την άλλη πλευρά.
Ε, ε, γιατί, γιατί... Γιατί... Όχι. Μην τζατίζεστε, παιδιά, στο LinkedIn και όχι μόνο. Που συγχύζεστε. Want to be golden boys. Έλα μωρέ, εντάξει, αυτό τα έχουμε πει. Εγώ πιστεύω ότι οι 1,70% αυτών που το κάνουν για το engagement, 1,30% είναι αυτοί που όντως τα πιστεύουν. Ναι, γιατί είναι όντως πια σαρικό θέμα το συγκεκριμένο.
Είναι πια σαρικό θέμα και ο καθένας λέει το μακρύ του και το κοντό του. Και είναι πάντα πολύ εύκολο να στοχοποιείς, είναι πάντα πολύ δύσκολο να έχεις λίγο μια τάση προς την αυτογνωσία. Απλά κανείς ρε φίλε. Αλλά είναι και κάποιοι που θυμώνουν, τους βλέπω εγώ, το διαβάζω από τα κείμενα. Α, γι' αυτό σου λέω ότι δεν πιστεύω ότι είναι όμως το...
Αν είναι ένα... και μιλάω καθαρά μόνο για τους άνθρωπους αυτούς που αναφέρουν για το LinkedIn. Ένα 70% είναι αυτοί που απλά βλέπουν το 30% και γράφουν για αυτό το θέμα. Το 30% ναι, μπορεί να σηκίζεται. αλλά δεν γίνεται να κατηγορηποιείς μια ολόκληρη γενιά και να την κατηγορείς. Και επειδή υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να έχουμε ανθρώπους οι οποίοι θα τσαντιστούν, θα θυμώσουν για να το πω πιο σωστά και με αυτά που λέμε εμείς, ας θυμώσουν, δεν μας ενδιαφέρει, μεν και δεν, ξαναλέμε, disclaimer μέχρι το Θεό, γιατί η γενιέυση είναι κακό πράγμα, αλλά προτού βγεις με το δαχτυλάκι να δείξεις πεπισμένος ότι σου αξίζει σαν εταιρεία να έρθει ο καλύτερος υπάλληλος ο οποίος πια να γίνει να είναι και ο ίδιος ο μεσσίας καλή να τον πατήσεις θέλουμε λίγο να μας πεις τι δίνεις, ποιος είσαι και γιατί σου αξίζει κάτι τέτοιο Θα περάσεις από ιερά εξέταση Δηλαδή, ok να στα δώσουν όλα αυτά Εσύ τι δίνεις?
Ο Αίω Ε, τι? Τι? Μην με βάζετε σε. Μην με βάζετε σε. Μην μας βάζετε σε παιδιά και σας παρακαλώ ηρεμήστε. Κάνε μας like Έτοιμοι να το πλήσω τώρα. Κάνε μας like και καμπανάκι στο YouTube. Follow σε Instagram, TikTok, Facebook, LinkedIn. Μην με βάζετε σε. Τρέχει giveaway. Κάτσε μωρή, Ιωάννα Μαραγκουδάκη, Μίξελ Μπέση, Apple Podcast, Spotify.
Και τρέχει giveaway. Ευγενία Μαλωματή την αγαπάμε, την ευχαριστούμε, την καμαρώνουμε. και αγωνισμός συνεργασιακός με μας να μπείτε με όμορφα δωράκια custom και shout out στη Χριστίνα Άρα που μας έχει φτιάξει τα design μας και όλα αυτά εδώ τα όμορφα που βλέπετε Εμείς είμαστε λες και κλείνουμε για πάντα, δεν κλείνουμε για πάντα, θα επανέλθουμε θα επανέλθουμε την επόμενη εβδομάδα Φιλιά πολλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
