Παιδιά στον Αθλητισμό: Ο ρόλος των γονιών στις κερκίδες

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Soundies θα μιλήσουμε για ένα χώρο που τα παιδιά μας μεγαλώνουν, δοκιμάζονται, χαίρονται αλλά και απογοητεύονται, μαθαίνουν και μάλλον μαθαίνουν πολύ περισσότερα από όσα τελικά μπορεί να φαίνεται από το σκόρ ενός αγώνα για να μαρτυρήσω το θέμα. Θα μιλήσουμε λοιπόν σήμερα για τον αθλητισμό. Θέλω να καλωσορίσω τη φρόσοπα του στο στούντιο.

00:56 Καλώς σε βρήκα Ευή. Τι κάνεις? Είμαι καλά, σε ευχαριστώ. Ήθελα πολύ καιρό να σε φωνάξουν που ήρθε η στιγμή γιατί ξέρεις είναι και αγαπημένο μου θέμα. Το ξέρω πολύ καλά και εσύ είσαι η αγαπημένη μου αλλά πάντα ο χρόνος είναι αυτός που μας δυσκολεύει όλους. Αλλά τα καταφέραμε και σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Πολυπρόσωπο είναι αθλητική ψυχολόγος και επειδή το θέμα αθλητισμός ούτως ή άλλως είναι μια βεντάλια που έχει πολλά πολλά θέματα που μπορεί να συζητήσει κανείς.

01:23 Εγώ θα ήθελα πάρα πολύ σήμερα να ειστιάσουμε λίγο την κουβέντα μας στο κομμάτι του γονιού που το παιδί του αθλείται, κάνει πρωταθλητισμό. Ας πιάσουμε γιατί δεν σημαίνει ότι κάνω και πρωταθλητισμό κατά ανάγκη, αλλά νομίζω ότι ο ρόλος του γονιού σε σχέση με ένα παιδί το οποίο επιλέγει αυτό το μονοπάτι του αθλητισμού είναι σημαντικός.

01:45 Βέβαια, εγώ πάντα συστήνω μες στα παιδιά ως πρώην αθλητρία, δηλαδή αυτό που λέω είναι ότι ναι, ξέρω, σας φέραν εδώ γιατί είμαι αθλητική ψυχολόγος, αλλά σας είπανε ότι έχω υπάρξει από τη θέση σας για πάρα πολλά χρόνια, νιώθοντας τις δικές σας αγωνίες, έχοντας τις δικές σας σκέψεις, τραβώντας τα ίδια δύσκολα συναισθήματα μέσα μου και έτσι τους λέω ότι από την καρέκλα που κάθεσαι εσύ, εγώ έχω κάτσει πολλές ώρες και έχω πει ό,τι μπορεί να φανταστεί ο νους και έχω κλάψει, έχω γελάσει, έχω κατηγορήσει τον εαυτό μου, όλα τα συναισθήματα έτσι για να δούνε και τα παιδιά ότι δεν είναι κάτι φοβερό και τρομερό όταν είμαι αθλητής να έχω και τα άσχημά μου συναισθήματα και ότι χρειάζομαι αυτή τη διεπιστημονική ομάδα.

02:34 Εμένα δεν μου αρέσει και δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ τον όρο πρωταθλητισμός Γιατί όταν ένα παιδί μπαίνει στον αθλητισμό σε ηλικία 5, 6, 7, 8 χρονών Αυτό που πρέπει να του λέμε είναι ότι κάνεις αγωνιστικό αθλητισμό Ο πρωταθλητισμός έχει μια βαρύγδου πιένια του πρώτου, του καλύτερου Και αυτό ξεκινάει με ένα βάρος Ενώ το αγωνιστικός αθλητισμός δηλαδή προφανώς κάνεις κάθε μέρα προπόνηση με στόχο να κατεβείς τους αγώνες να βελτιώσεις τον εαυτό σου να κερδίσεις να χάσεις αυτό σημαίνει αγώνας αυτό σημαίνει ότι γι' αυτό είσαι κάθε μέρα σε ένα στάδιο σε ένα γυμναστήριο και δεν πας τρεις φορές την εβδομάδα να κάνεις απλό αθλητισμό.

03:21 Άρα λοιπόν ας μην ξεκινήσουμε με τον όρο πρωταθλητισμός αλλά με τον όρο αγωνιστικός αθλητισμός Πολύ ωραία διαφοροποίηση αυτή και πραγματικά πόσο δίκιο έχεις ότι μπορεί μία λέξη και μόνο η οποία έχει πολύ μεγάλη δύναμη να δημιουργεί αυτό το βάρος στα παιδιά Ναι Να σε ρωτήσω κάτι μιας και έκανες αυτή την αναφορά θέλω πάρα πολύ να σε ερωτήσω πως όλη αυτή η δική σου η ενασχόληση και οι διακρίσεις που είχες εσύ σε Ολυμπιακό επίπεδο με το στίβο Σε έχουν βοηθήσει γιατί είναι αυτό ακριβώς που είπες πόσο μπορείς να βάλεις τον εαυτό σου στα παπούτσια ενός αθλητή. Πόσο σε έχει βοηθήσει στη δική σου τη δουλειά όλη αυτή η εμπειρία.

03:59 Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ και με έχει βοηθήσει πάρα πολύ και το πρώτο μου πτυχίο δηλαδή πριν την ψυχολογία Το πρώτο μου πτυχίο είναι η γυμναστική ακαδημία που σημαίνει ότι πολλές φορές είναι πολύ σημαντικό όταν ακούς κάτι από ένα παιδί σε σχέση με αυτό που νιώθει Να το ερμηνεύεις από μια πολυδιάστατη έννοια και από την έννοια της προπονητικής Προφανώς δεν μπαίνω σε διαδικασίες προπονητικής παρότι μπορεί να γνωρίζω και από εμπειρία αλλά και από σπουδές αλλά δεν υιοθετώ τον ρόλο του προπονητή αλλά μπορώ να καταλάβω πότε αυτό το άγχος ας πούμε και που μπορεί να φτάσει σε έμετο είναι άγχος ή είναι απλά υπερβολικό λαχάνιασμα και μια άλλη διαδικασία εκείνη τη στιγμή από αυτή που μπορεί να ερμηνεύει ο γονέας από την κερκίδα ότι είναι άγχος.

04:51 Κατάλαβα. Είναι κάποιες φορές αυτές οι λεπτομέρειες που είναι όμως πολύ σημαντικά στο να διακρίνεις τι προέρχεται από κόποση, τι προέρχεται από διαδικασία προπόνησης και τι προέρχεται από ψυχολογία. και αυτό που λέω πάντα είναι ότι εμένα η δική μου η δουλειά είναι να βγάζω προβλήματα να βγαίνουν προβλήματα αλλά είμαι ένας άνθρωπος που ποτέ δεν θέλω να βάλω ταμπέλες αρνητικές σε έναν αθλητή ο ρόλος μου είναι καθαρά ενισχυτικός και εκπαιδευτικός και ο στόχος δεν είναι να μεταβιβάσεις τον άλλον ότι έχεις ένα υπερβολικό άγχος αλλά το ότι είναι κάτι που προκύπτει από μια σειρά παραγόντων που πρέπει να τους εκλογικεύσεις και να τους αλλάξεις για να φτάσουμε στο αποτέλεσμα Αλλά είμαστε εδώ για τους γονείς Είμαστε εδώ για τους γονείς Και εκεί τώρα θέλω να πάω λίγο την κουβέντα μας Και να σε ρωτήσω Γιατί εντάξει επειδή είμαι κι εγώ ένας γονιός Που τα παιδιά μου αθλούνται Εδώ και πολλά χρόνια Και βρίσκονται σε αυτό το αγωνιστικό επίπεδο Που πολύ ωραία είπες

05:52 Έχω περάσει κι εγώ από πολλές φάσεις Και με πολλές διακυμάνσεις Και της δικής μου ψυχολογίας Και της δικής μου διάθεσης και της δικής μου αν θέλεις εξάγκλησης πολλές φορές και καταλαβαίνω πόσο δύσκολος είναι τελικά αυτός ο ρόλος όμως αν λειτουργήσω λίγο σαν παρατηρητής θα ήθελα πολύ να δούμε μέσα από τα μάτια των παιδιών ποιος θα θέλαμε να είναι ο ρόλος των γονιών παύλα υποστηρικτών, γονιών στην Κερκίδα όπως θέλουμε ας το πούμε οπότε θα ήθελα να σε ρωτήσω να ξεκινήσουμε λίγο να ξεδιπλώσουμε τη συζήτηση Πώς πιστεύεις ότι ένας γονιός ο οποίος καλείται να στηρίξει το παιδί του σε αυτό το απαιτητικό μονοπάτι Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει για να πούμε ότι είναι ένας υγιής γονιός, ένας υγιής υποστηρικτής αυτής της προσπάθειας Είπες μια πολύ ωραία λέξη, τη λέξη υποστηρικτής Και αυτό που λέμε πάντα είναι ότι ο ρόλος των γονέων πρέπει να είναι υποστηρικτικός Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία χρόνια οι γονείς έχουν επομιστεί ένα μεγάλο βάρος του αγωνιστικού αθλητισμού του παιδιού.

07:02 Στα δικά μου χρόνια δεν υπήρχε αυτό. Ποια είναι η διαφορά? Η διαφορά είναι ότι τότε οι γονείς δεν εμπλέκονταν καθόλου σε αυτή τη διαδικασία. Ήταν τελείως αδιάφοροι. Αυτό είχε το θετικό ότι δεν υπήρχε πίεση γιατί δεν υπήρχαν προσδοκίες αλλά είχε το αρνητικό ότι δεν υπήρχε και καμία υποστήριξη. Άρα όλα έπρεπε να τα βρεις μόνος σου και αυτοί που επέμεναν κατάφεραν να φτάσουν στην πηγή και να πιουν νερό αλλά αυτοί που για κάποιο λόγο θεωρούσαν ότι δεν έχουν την υποστήριξη που θα έπρεπε να έχουν πολλές καριέρες μπορεί να σταμάτησαν εξαιτίας αυτής της έλλειψης υποστήριξης.

07:42 Βέβαια ήταν και διαφορετικά τα χρόνια του αθλητισμού, δηλαδή τα παιδιά, εμείς δεν είχαμε τόσες πολλές υποχρεώσεις και τόσες πολλές απαιτήσεις ακόμη και από τον προπονητή όπως μπορεί να υπάρχουν σήμερα. Άρα λοιπόν σήμερα ο ρόλος του γονιού είναι να είναι δίπλα στο παιδί παύλα αθλητή. δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μόνο του θεωρητικά γιατί οικονομικά χρειάζεται να έχει ένα μεγάλο background όλα τα υπομίζονται οι γονείς, τη μετακίνηση, τη μεταφορά, τα συμπληρώματα, το φυσκοθεραπευτή, το διατροφολόγο, το ψυχολόγο αυτά όλα είναι πράγματα που βγαίνουν από την τσέπη των γονέων δεν βγαίνουν ούτε από την πολιτεία ούτε από τους συλλόγους Οι γονείς καλούνται να αφιερώσουν πάρα πολύ χρόνο και από τον προσωπικό τους χρόνο πέρα από το χρήμα και πάρα πολύ από τον προσωπικό τους ποιοτικό χρόνο. Αυτό λοιπόν έχει ένα θετικό για τα παιδιά ότι υπάρχει μία υποστήριξη.

08:47 Από την άλλη μεριά όμως είναι το αντίστροφο από αυτό που έλεγα πριν ότι δημιουργεί προσδοκίες και κάποιες φορές δημιουργεί και απαιτήσεις και εκεί ξεκινάει το πρόβλημα γιατί οι προσδοκίες μπορεί να είναι δικές μου του γονιού μπορεί να είναι και του αθλητή και να έρχονται να συγκλίνουν και να χαιρόμαστε όλοι μαζί. Όταν όμως οι προσδοκίες γίνονται απαιτήσεις, δηλαδή το ότι αφού εγώ αφιερώνω τόσα πράγματα, κάνω τόση προσπάθεια, ξοδεύω τόσα χρήματα, γιατί όταν μπαίνεις μέσα να αγωνιστείς δεν αγωνίζεσαι με το σωστό τρόπο και χάνεις.

09:26 Είναι σαν να δίνω αλλά να περιμένω κάτι πίσω. Ακριβώς. Δίνω και περιμένω να πάρω. Συνειδητά ή ασυνείδητα. Κάποιες φορές συνειδητά γιατί περιμένω ότι επενδύω όσο και αν ακούγεται άσχημο όλο αυτό αλλά βεβαίως υπάρχουν και γονείς οι οποίοι όλο αυτό το βλέπουν ως επένδυση. Μιλάω με την θετική έννοια του όρου δηλαδή ότι να επενδύσω σε κάτι που το παιδί μου μετά από αυτό θα ζήσει Θα φτιάξει τη ζωή του μέσα από τον αθλητισμό Άρα λοιπόν ή επενδύω ή θέλω να καλύψω και άλλες συναισθηματικές ανάγκες Ή και το κομμάτι της σύγκρισης με τον άλλο γονιό Για παράδειγμα ότι εγώ που τα δίνω όλα που είμαι εκεί που προσπαθώ τόσο πολύ και το παιδάκι του διπλανού γονιού που είναι ένας κατά το δικό μου μυαλό αδιάφορος γονέας πάει καλύτερα από το δικό μου το παιδί που έχω επενδύσει τόσα πολλά πράγματα.

10:24 Και εκεί αρχίζει και δημιουργείται το πρόβλημα. Το καταλαβαίνω και επειδή πες για τις προσδοκίες που γίνονται απαιτήσεις φαντάζομαι ότι όλο αυτό στο τέλος της ημέρας μεταφράζεται και σε πίεση και για εμάς τους ίδιους τους γονείς αλλά και απέναντι στο παιδί. Και δεν ξέρω πού τελικά, αν υπάρχει κάποια λεπτή γραμμή τελικά που μπορούμε να πούμε ότι εκεί σταματά η υποστήριξη και ξεκινάει η πίεση και πώς μπορεί ένας γονιός να την αναγνωρίσει.

10:55 Ένας γονιός πρέπει συνέχεια να εκπαιδεύεται. Όπως εκπαιδεύουμε τον αθλητή, γιατί ο αθλητικός ψυχολόγος αυτό κάνει στον αθλητή, κάνει εκπαίδευση, το ίδιο πράγμα κάνει και στον γονέα. Το γνωρίζεις πολύ καλά και από αυτό που ασχολείσαι γιατί τα βλέπω τα podcast που ανεβάζεις και είναι πάρα πολύ ωραία. Γνωρίζεις πάρα πολύ καλά ότι η γονεϊκότητα και ο γονεϊκός ρόλος είναι ένας ρόλος διαβίου μάθησης.

11:23 Σε διάφορες ηλικίες πρέπει να μάθω τι σημαίνει παιδί, τι σημαίνει έφηβος, τι σημαίνει ενήλικας, τι σημαίνει παντρεμένο παιδί, νύφι, εγγόνη, όλα αυτά τα πράγματα. Το ίδιο πράγμα είναι και ο γονέας στον αθλητισμό. Πρέπει διαρκώς να εκπαιδεύεται, να μαθαίνει, να καταλαβαίνει, να μπαίνει στα παπούτσια του παιδιού και αυτό που λέω εγώ είναι ότι ναι, έχουμε απαιτήσεις από τα παιδιά παύλα αθλητές, βεβαίως και έχουμε απαιτήσεις.

11:53 Έχουμε απαιτήσεις γενικά. Και πρέπει και να έχουμε και όρια και απαιτήσεις. Και πρέπει να κάνουμε και κριτική. Έχει σημασία όμως ο τρόπος που εκφράζουμε τις απαιτήσεις μας. Έχει σημασία πού σταματούν αυτές οι απαιτήσεις. Και έχει και πολύ μεγάλη σημασία ο τρόπος που βάζουμε τα πράγματα στο τραπέζι. Μπορώ να πω λοιπόν μετά από έναν αγώνα που δεν πήγε καλά.

12:18 ότι ξέρεις κάτι, σε είδα ότι σήμερα δεν προσπάθησες όσο θα έπρεπε και με στεναχώρησε αυτό γιατί περιμένω από σένα να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό γιατί έχει σημασία για σένα να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό και μπορώ να πω σήμερα ήσουνα απαράδεκτος δεν πήγαινες καθόλου στη φάση, σε παίρναγε κάποιος ο οποίος στον προηγούμενο αγώνα ήρθε τελευταίος και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αντιδράς έτσι σε κάποιους αγώνες, δηλαδή το μυαλό σου που είναι.

12:51 Άρα είναι ο τρόπος με τον οποίο θα περάσουμε το μήνυμα. Ακριβώς, είναι το ίδιο πράγμα, αλλά τη μία φορά έχει μία θετική, επικοδομητική, κριτική και το παράπονό μου αν θέλεις κιόλας, αλλά όχι εκφρασμένο ως παράπονο, ως γνώμη και το άλλο έχει ενοχή και έχει κατηγορία και έχει απογοήτευση για εμένα που σε βλέπω να αντιδράσαι έτσι.

13:18 Επειδή είπες πριν για τις προσδοκίες, υπάρχουν φορές που οι προσδοκίες τελικά είναι, αν τα βάζαμε σε μια ζυγαριά, περισσότερο προσδοκίες του γονέα και λιγότερο του παιδιού. Υπάρχουν φορές που συμβαίνει αυτό, υπάρχουν φορές που οι προσδοκίες του παιδιού συμπαρασύρουν τον γονέα Η κάθε περίπτωση είναι ατομική αλλά ναι υπάρχει ένα μεγάλο ποσοστό προσδοκιών του γονέα όπως σου είπα για διάφορους λόγους Γιατί περιμένω να ζήσω τη ζωή που δεν έζησα εγώ γιατί θεωρώ ότι το παιδί μου μέσα από τον αθλητισμό οικονομικά θα έχει μια αποκατάσταση που μπορεί να μην την έχει μέσα από μια άλλη διαδικασία.

14:01 Για πολλούς λόγους. Αλλά υπάρχουν και εκείνες οι φορές που με παρασύρουν οι προσδοκίες του παιδιού. Δηλαδή υπάρχουν και αυτοί οι γονείς που λένε ότι εμείς ξεκινήσαμε γιατί πάντα είναι πληθυντικός, ξεκινήσαμε να κάνουμε πρώτο αθλητισμό. δεν είχαμε στο μυαλό μας κάτι τέτοιο αλλά τελικά επειδή το βλέπουμε ότι το θέλει, το προσπαθεί, είναι καλό, πετυχαίνει πράγματα τελικά μπήκαμε και εμείς σε αυτή τη διαδικασία και σε αυτό το τρυπάκι.

14:32 Νιώθω πάντως και αυτό θα το πω έτσι και λίγο σαν παράδειγμα από προσωπική εμπειρία ότι πολλές φορές όσο μπαίνεις μέσα σε αυτό και γίνεται μέρος της καθημερινότητάς σου διατρέχει σε ένα κίνδυνο κάποιες φορές να σε ρουφήξει όλο αυτό και εγώ έχω ένα τέτοιο παράδειγμα από κάποιες χρονιές που λόγω των μετακινήσεων και επειδή ο χώρος της προπόνησης ας πούμε ήταν πολύ μακριά και δεν είχα την πολυτέλεια να τους πάω να τους αφήσω ξέρω εγώ και να γυρίσω οπότε παρέμενα εκεί.

15:02 Όσο λοιπόν έμενα εκεί, οπότε έμπαινα στο τρυπάκι να παρακολουθήσω την προπόνηση, το λέω σαν παράδειγμα έβλεπα ότι άρχισα να στενοχωριέμαι. να χαίρομαι, να έχω άποψη για το πώς πήγανε στην προπόνηση, να ξέρω όταν θα βγουν από την προπόνηση τι έχω να αντιμετωπίσω στο αυτοκίνητο. Και αυτό το πράγμα αισθανόμουνα ότι αρχίζει και με ρουφάει.

15:25 Και το αναφέρω σαν παράδειγμα γιατί πιστεύω ότι πραγματικά πολλές φορές είπες πολύ ωραία ότι παρασυρώμαστε από την προσδοκία του παιδιού. θεωρώ ότι είναι σημαντικό και θα ήθελα τη γνώμη σου πάνω σε αυτό να καταφέρουμε οι γονείς να βάλουμε και αυτή τη διαχωριστική γραμμή του που τελειώνει όλο αυτό και που ξεκινάει και το υπόλοιπο κομμάτι της ζωής μας.

15:48 Επειδή πολλές φορές λοιπόν δεν μπορούμε να τη βάλουμε αυτή τη γραμμή γιατί δεν έχουμε την εκπαίδευση και γιατί είναι πολύ ωραίο να βλέπουμε το παιδάκι μας να γυμνάζεται αυτό που λέμε εμείς οι ειδικοί είναι ότι οι γονείς δεν πρέπει να βλέπουν τις προπονήσεις και ξέρω ότι εκεί ξεκινάνε λίγο τα ερωτηματικά ότι μάμα μου το ζητάει και άμα θέλει και άμα μπαίνει στο αυτοκίνητο και μου λέει πώς με είδες ακόμη και αυτό είναι μία ανάγκη προς διερεύνηση δηλαδή γιατί έχει το παιδί ο αθλητής την ανάγκη μετά από κάθε προπόνηση να έχει την επιβεβαίωση από τον γονέα το πώς με είδες αν ήμουν καλός ή δεν ήμουν καλός είναι μία συζήτηση που πρέπει να την κάνει με τον προπονητή του και με τον εαυτό του Και θα σου πω επειδή μιλάμε έτσι και προσωπικά και είναι μια πιο χαλαρή συζήτηση ότι εγώ λόγω δουλειάς φυσικά δεν παρακολουθώ τις προπονήσεις και απόγευματινού γραφείου.

16:44 Και είσαι και μαμά δύο αθλητών και εσύ αυτό δεν το είπαμε. εκ των οποίων ο ένας κάνει και το αγώνισμα και το άθλημα όχι το αγώνισμα που έκανα εγώ κάποια στιγμή λοιπόν τα έφερε έτσι τύχη ένα απόγευμα να πάω εγώ τα παιδιά το παιδί στην προπόνηση γιατί έπρεπε ο μπαμπάς να πάει το άλλο παιδί δεν μπορούσαμε να το συνδυάσουμε και εκ των πραγμάτων παρακολούθησα από μακριά μεν αλλά παρακολούθησα την προπόνηση Έπιασα τον εαυτό μου στο αυτοκίνητο επειδή γνώριζα και όλας την προπόνηση και όλα αυτά τα πράγματα να κάνω σχόλια και να λέω οι διατάσεις δεν ήταν καλές μιλάγατε αυτό σημαίνει χρόνος δεν ήταν σωστή τεχνική μέχρι να γυρίσει ο γιος μου και να μου πει να σου πω κάτι τώρα τι είναι αυτό αυτό θα συζητάμε στο αμάξι και είχε απόλυτο δίκιο.

17:40 Εγώ που είμαι εκπαιδευμένος άνθρωπος πάνω σε αυτό που έχω περάσει από μια διαδικασία Είναι πολύ δύσκολο οι γονείς να ελέγξουμε το συνέστημά μας Γιατί είναι το παιδί μας, γιατί έχουμε άγχος, γιατί είναι ο θησαυρός μας, γιατί θέλουμε να πάει καλά Άρα λοιπόν για να μπορέσουμε να χειριστούμε εμείς τον εαυτό μας Πρέπει να είμαστε υποστηρικτικοί από μακριά Να δίνουμε αυτά που μπορούμε γιατί πολλές φορές ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι γονείς είναι ότι δίνουμε παραπάνω πράγματα από αυτά που μπορούμε σε όλα τα επίπεδα και αυτό είναι λάθος.

18:20 Ναι, σίγουρα δεν μπαίνει στη ζυγαριά το παιδί μας με το αν θα πάω μια εκδρομή θα προτιμήσω να υποστηρίξω το παιδί μου. αλλά και αυτό πρέπει να είναι με μέτρο και πρέπει κάποιες φορές να κάνουμε επιλογές. Άρα λοιπόν να δίνουμε ό,τι μπορούμε, ίσως και λίγο παραπάνω από αυτό που μπορούμε ως γονείς, υποστηρικτικά από μακριά.

18:44 Να μεταφέρουμε, να αφουγκραζόμαστε ανάγκες, να παρέχουμε ό,τι μπορούμε αν θεωρούμε ότι είναι καλό για τη ζωή του γενικότερα. στον διατροφολόγο να μην το πηγαίνουμε αναγκαστικά για την πρώτη θέση αλλά γιατί πρέπει να μάθει να τρώει σωστά γιατί οι διατροφικές συνήθειες είναι δεδομένο ζωής όχι μόνο για να βγει πρώτο το ίδιο με τον ψυχολόγο, το ίδιο με τον φυσικοθεραπευτή είναι ένα μήνυμα που πρέπει να δώσουμε και ένα μήνυμα επίσης ότι και εμείς κάνουμε πράγματα για τον εαυτό μας που και ο αθλητής πρέπει να τα σεβαστεί Ναι, συμφωνώ απόλυτα και νομίζω φέρνοντας τον εαυτό μου ως παράδειγμα ότι αν καταφέρουμε και πάρουμε αυτή την απόσταση που πολύ ωραία είπες τελικά νομίζω ότι και θα αισθανθούμε καλύτερα και μπορεί να είμαστε και σε θέση να βοηθήσουμε και περισσότερο τελικά το παιδί μας Βεβαίως, γιατί καταρχήν το άγχος μας δεν μεταδίδεται. Ένα μεγάλο κομμάτι του άγχους του αθλητή όταν αγωνίζεται έχει να κάνει με το να ικανοποιήσω για τον κόπο των γονιών μου.

20:01 Είναι φιλότιμο αυτό, είναι πολύ ωραίο, αλλά πρέπει να είναι έξω από αυτό. Πολλές φορές εγώ παροτρύνω και παρακοινώ τους γονείς να μην πάνε στον αγώνα. όχι γιατί τους θέλω μακριά από το παιδί αλλά γιατί ξέρω ότι θα μεταφέρουν ένα άγχος που εκείνη τη στιγμή είναι διπλό για τον αθλητή έχει το άγχος του αγώνα που δεν μπορούμε να το αποφύγουμε αλλά μπορούμε να το διαχειριστούμε δεν μπορούμε όμως να διαχειριστούμε το άγχος του γονιού απ' έξω και θα σου πω και κάτι ακόμη ως αθλητριά είχα πολύ περισσότερο άγχος όταν αγωνίζονταν συναθλητές μου από ό,τι όταν αγωνιζόμουν εγώ Αλήθεια Γιατί όταν αγωνιζόμουν εγώ Ήχα το άγχος μου προσπαθούσα να το διαχειριστώ Ήξερα πως ήμουνα Όταν αγωνιζόταν ο φίλος μου Που ήθελα να πάει καλά Αλλά δεν ήξερα σε τι κατάσταση είναι Η καρδιά μου χτύπαγε Πολύ πιο δυνατά Από ό,τι όταν αγωνιζόμουν εγώ Φαντάστο τώρα αυτό αν είσαι γονιός Και αγωνίστε το παιδί σου Ναι Πάντως επειδή πιάνομαι τώρα από τα λόγια σου και θα κάνω εικόνα πραγματικά επειδή τόσα χρόνια

21:13 που παίζουν τα παιδιά μου ποδόσφαιρο το έχω αγαπήσει πάρα πολύ και το παρακολουθώ και μου αρέσει και για μένα είναι και χαλάρωση το να κάτσω στο σπίτι να δω έναν αγώνα έλεγα μια μέρα στον άντρα μου ότι περνάω πολύ πιο ωραία όταν θα δω έναν αγώνα που δεν έχει καμία σχέση με τα παιδιά μου παρά όταν θα πάω στην Κερκίδα και είναι ένας κρίσιμος αγώνας Είναι και το κομμάτι βέβαια αυτό πάντα που λέω, ξέρεις πρώτα απ' όλα να είναι καλά, να μην τραυματιστούν, έχουμε και αυτό το άγχος, αλλά και το να πάνε καλά, να βγούνε και να είναι ήρεμοι και χαμογελαστοί κτλ.

21:48 Οπότε το καταλαβαίνω. Μεταδίδεται πολύ να ξέρεις αυτό. Ναι, έτσι είναι. Αλλά θέλω λίγο να μείνουμε στις κερκίδες και στους γονείς στις κερκίδες Γιατί μπορεί πάντα από καλοπροαίρετα, από καλή διάθεση και τα λοιπά να είμαστε εκεί και να θεωρούμε ότι στηρίζουμε Αλλά πολλές φορές αυτή η στήριξη να γίνεται πίεση και άγχος Και φέρνω πολλές φορές έτσι στο μυαλό μου και παιδιά σε μικρότερες ηλικίες Εγώ τώρα θα μιλήσω για το ποδόσφαιρο γιατί αυτά τα βιώματα έχω αλλά νομίζω ότι ισχύει σε όλα τα αθλήματα.

22:27 Παιδάκια την ώρα του αγώνα να είναι με το ένα βλέμμα στον προπονητή και με το άλλο βλέμμα να ψάχνουν το γονιό στην κερκίδα που θα κάνει το νεύμα ή θα πει ή θα μιλήσει. Τι συνέστημα μπορεί να είναι αυτό για ένα παιδί. Και λες και για τα μάτια, εγώ θα σου βάλω και τα αυτιά Γιατί από τη μια μεριά έχουν την οδηγία του προπονητή Και από την άλλη μεριά έχουν την οδηγία του γονιού Που ο προπονητής μπορεί να λέει κάνε πάσα Και ο γονιός να λέει σούταρε Και ποιον να ικανοποιήσω Καταλαβαίνουμε λοιπόν ένα παιδί Γιατί μιλάμε για παιδιά πάντα Σε τι κατάσταση βρίσκεται εκείνη τη στιγμή Απ' τη μια μεριά έχει τον σημαντικό άλλον που είναι ο προπονητής και ο σημαντικός άλλος που είναι ο γονιός.

23:18 Και πρέπει να πάρει αποφάσεις ποιον θα ικανοποιήσει και σίγουρα το μυαλό του δεν το έχει στο παιχνίδι. Είναι πολλές φορές που τα βλέμματα μετά από μια φάση είναι στην κερκίδα για να δω την αντίδραση του γονιού. Και είναι πολύ λυπηρό όλο αυτό για το παιδί, για τον αθλητή. Καταλαβαίνουμε ότι δεν ευχαριστιέται το παιχνίδι Δεν το ζει, δεν το απολαμβάνει Ακόμη και με τα λάθη του Παντάζομαι ότι δεν μπορεί καν να συγκεντρωθεί σε αυτό Όχι Έχει πολύ μεγάλη έγνοια για το μετά Για το πώς Για πολλά πράγματα Δεν απολαμβάνει, δεν ζει τη στιγμή Ναι Και είναι εκεί που Ίσως τελικά πρέπει Που μίλησες για την εκπαίδευση των γονιών Που έχουν παιδιά αθλητές Πόσο σημαντικό είναι και πόσο σημαντικός είναι ο δικός σας ο ρόλος όχι μόνο προς τους ίδιους τους αθλητές αλλά και προς τους γονείς που είναι το σύστημα ουσιαστικά υποστήριξης του αθλητή.

24:18 Ξέρεις πρέπει όλοι σε αυτό να συμμετέχουμε από το πιο μικρό κομμάτι μέχρι το πιο μεγάλο. Δηλαδή μιλάμε για τους γονείς αλλά σε μια χώρα που ο αθλητισμός υποτίθεται ότι είναι από τα βαθιά και τα πολύ παλιά χρόνια Προβάλλουμε μόνο τον πρώτο, προβάλλουμε μόνο τον καλύτερο Δεν προβάλλουμε την εξέλιξη, δεν προβάλλουμε τη βελτίωση Θυμάμαι πολύ χαρακτηριστικά και θα πω αυτό το σκηνικό γιατί είναι και της επικαιρότητας Αυτή τη στιγμή στο Στίβο έχουμε πολύ καλούς αθλητές Ένας από τους εξαιρετικούς αθλητές που έχουμε είναι ο Εμμανουήλος Καραλής ο οποίος κάνει αυτά που κάνει με σουρανί παραλίγο πριν λίγες μέρες να κάνει παγκόσμιο ρεκόρ ο Εμμανουήλ όμως έχει κάνει ξανά παγκόσμιο ρεκόρ παγκόσμιο ρεκόρ πέδων και την ημέρα που το έκανε πριν πολλά πολλά χρόνια αν θυμάμαι καλά το 2018 είχε γίνει στο ποδόσφαιρο δεν θα πω τις ομάδες και τους ανθρώπους δεν έχει σημασία είχε γίνει ένα πολύ άσχημο σκηνικό μεταξύ ποδοσφαιρικών ομάδων με φιλάθλους να παίζουν εξήλωση κερκίδες κλπ.

25:33 Οπότε οι αθλητικές εκπομπές εκεί της Κυριακής αφιέρωσαν ένα τεράστιο όγκο χρόνου σε αυτό στο να αναπαράγουμε τη βία, στο να μιλάμε για αυτό, στο να δείχνουμε όλα τα γεγονότα και το παγκόσμιο ρεκόρ βγήκε μία παραήκοση το βράδυ ως είδηση γιατί ήταν παγκόσμιο ρεκόρ πέδων και όχι ανδρών. Και δεν ήταν πολύ σημαντικό. Δεν είναι σημαντικό όταν ας πούμε γίνεται ένα πανελλήνιο πρωτάθλημα σε οποιοδήποτε άθλημα και έχουμε τόσες συμμετοχές και έχουμε αύξηση και όλα αυτά τα πράγματα.

26:15 Προβάλλουμε πάντα το πρώτο πολύ. Είτε σε επίπεδο αθλήματος είτε σε επίπεδο αθλητή. Και έτσι για να το διακομωδήσω και λίγο πιο πολύ, εγώ όταν αγωνιζόμουν υπήρχε μπροστά από μένα μία αθλητριά η οποία κέρδιζε τα βλέμματα. Ήταν η Κατερίνα Ιθάνου. Εγώ λοιπόν τότε αισθανόμουν ότι δεν με ξέρει κανείς. Δηλαδή ήταν η Κατερίνα.

26:42 Γυρνάγα ας πούμε από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ήμουνα έκτη και μου λέγανε έκτη. Και μου λέγανε ναι αλλά μετάλλιο όμως οι άλλοι. Έχουμε γυρίσει από Ολυμπιακούς αγώνες και στο αεροπλάνο έχουμε ακούσει το αμήμυτο ότι τα μετάλλια θα βγουν από την προστινή πόρτα και οι υπόλοιποι θα βγούμε από την πίσω πόρτα. Όχι. Ναι, ναι, ναι. Και χαριτολογώντας τότε ένας αθλητής που την επόμενη χρονιά πήρε μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είπε ότι εμείς που δεν πήραμε μετάλλιο να καθαρίσουμε και το αεροπλάνο ας πούμε αφού θα βγούμε από την πίσω πόρτα.

27:22 Γελάμε αλλά δεν είναι για γέλια. Και τώρα λοιπόν μεγαλώνοντας και όπου υπάρχω Όλοι μου λένε εμείς σε ξέραμε ως αθλητρία και εμείς σε βλέπαμε ως αθλητρία Και ακόμη και στο σούπερ μάρκετ με έχουν σταματήσει και μου έχουν πει ότι ήσουν πολύ γρήγορη Και λέω βρε παιδιά που ήσασταν όλοι εσείς όταν εγώ αγωνιζόμουν ας πούμε Που αισθανόμουν ότι μόνο ο πρώτος υπάρχει δεν υπάρχει τίποτα από εκεί και έπειτα Αυτό είναι πάρα πολύ άσχημο Θεωρείς ότι αυτό για να το συνδέσω λίγο με τη σημερινή εποχή έχει ενταφεί και με την πληθώρα πληροφοριών που λαμβάνουμε και μέσω των social τόσο γρήγορα.

28:00 Να πω ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα θα ξαναγυρίσω αναγκαστικά στο ποδόσφαιρο. Μία κουβέντα που κάνω συχνά με τα παιδιά μου είναι το πόσο τελικά χρειάζεται και μία ηρεμία και μία ψυχραιμία ως προς την εξέλιξή τους. γιατί πολλές φορές βλέπουμε αυτούς τους βαρύγδουπους τίτλους με το 15χρονος που έκραυτο. Θεωρείς ότι ίσως όλη αυτή η έκθεση να δημιουργεί ένα επιπλέον βάρος και άγχος στους αθλητές.

28:27 Βεβαίως δημιουργεί και γι' αυτό χρειάζονται την υποστήριξη από δίπλα για την ισορροπία. Σίγουρα πρέπει να επιβραβεύουμε την αριστεία, πρέπει να προβάλλουμε τον 15χρονο και τον 17χρονο ο οποίος έχει κάνει μια πολύ σπουδαία προσπάθεια, είναι ένα εξαιρετικό ταλέντο, αλλά να το προβάλλουμε με τέτοιο τρόπο για να αποτελεί κίνητρο για τους υπόλοιπους.

28:51 Όχι να αποτελεί μια σκέψη ότι μόνο αυτός υπάρχει και όλοι οι άλλοι είναι τίποτα. Διστόχος μας είναι μέσα από ένα νεανικό ταλέντο, όπου στις αναπτυξιακές ηλικίες είναι πάρα πολύ ρευστά τα πράγματα και ο καθένας έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης. Άρα λοιπόν, ναι, δεν μπορούμε να μηδενίσουμε το ταλέντο, δεν μπορούμε να μηδενίσουμε την ικανότητα, βεβαίως και πρέπει να τη βγάλουμε προς τα έξω, αλλά με στόχο να αποτελέσει αυτό κίνητρο.

29:20 Δεν είναι λίγα τα παιδιά που έχουν ξεκινήσει ένα άθλημα γιατί είχε κάποια επιτυχία το άθλημα στη χώρα, έτσι, πώς ξεκινήσαν οι μπάσκετ μετά το 89. βεβαίως και πρέπει να το προβάλλουμε βεβαίως και πρέπει να το στηρίζουμε αλλά με έναν τρόπο που και ο πρώτος να μην το έχει βάρος και οι υπόλοιποι να παίρνουν το μήνυμα ότι και εσύ μπορείς, πάμε κάνε τη δική σου προσπάθεια κανείς δεν μπορεί να σου κλέψει τα όνειρα Ναι Όταν ένα παιδί το οποίο έχει μπει σε αυτό το μονοπάτι του αγωνιστικού αθλητισμού όπως πολύ ωραία είπες και κάποια στιγμή είτε από δική του εσωτερική αναζήτηση από εξωτερικές συγκυρίες η εφηβεία παραδείγματος χάρη έρχεται η στιγμή που ως γονείς αισθανόμαστε ότι κάνει ένα βήμα πίσω πολλές φορές θέλει να τα παρατήσει και το λέει πολλές φορές αρχίζει και βρίσκει δικαιολογία σημεία για να μην πάει προπόνηση είναι ένα θέμα αυτό που απασχολεί ένα γονιό που όπως είπες πολύ ωραία πριν έχει επενδύσει στον αθλητισμό του παιδιού του Ναι βέβαια και είναι λογικό να τον απασχολεί ότι γιατί συμβαίνει αυτό, γιατί μπορεί να συμβαίνει.

30:32 Έχει απογοητευτεί, έχει κλείσει ο κύκλος, θέλει να κάνει κάτι άλλο, έχει πάρει άλλα μονοπάτια, άλλες διαδρομές. Βεβαίως και τον απασχολεί και αν θέλει και τη γνώμη μου ναι πρέπει να τον απασχολεί και πρέπει να διερευνηθεί ο λόγος. Έχει υπάρξει σε περιβάλλοντα με κακές συμπεριφορές, έχει δεχτεί μια κριτική η οποία τον έχει απογοητεύσει.

30:54 Μαθαίνει να τα παρατάει εύκολα ή απλά νιώθει ότι το δοκίμασα δεν θέλω άλλο έχει πιεστεί πάρα πολύ από τις προσδοκίες Πάρα πολλά μπορεί να συμβαίνουν άρα είναι σημαντικό να το διερευνήσουμε Πότε όμως πρέπει ως γονείς να επιμείνουμε και πότε πρέπει να σεβαστούμε την απόφαση του παιδιού Όταν διερευνηθεί ο λόγος και δοθεί χρόνος και δοθεί χώρος και καταλήξουμε στο ότι ο κύκλος έχει κλείσει θα πρέπει να σεβαστούμε την απόφαση Η πρώτη μας δουλειά είναι να ρωτήσουμε, να μάθουμε, να συνεργαστούμε με ειδικούς, να πούμε ότι βεβαίως το αφουγκράζομαι αυτό που λες αλλά δεν μπορεί να γίνει αύριο Πρέπει λίγο να σου δώσω χρόνο να το ξανασκεφτείς, να συζητήσεις, να κουβεντιάσεις και αφού καταλήξουμε όλοι μαζί προπονητές, ψυχολόγοι, ο αθλητής ότι αυτό ήταν για μένα τελείωσε, ο κύκλος έκλεισε.

31:56 έστω και αν εγώ θεωρώ ότι είναι ένα ταλέντο που χάθηκε ο πρωταθλητισμός γιατί εδώ θα μιλήσουμε και για πρωταθλητισμό και για αγωνιστικό αθλητισμό αλλά ο πρωταθλητισμός πρέπει να έχει γυαλάδα στο μάτι από τον ίδιο το αθλητή τον αθλητή πρώτα αν γυαλίζει το μάτι του γονιού δεν λέει τίποτα πρέπει να γυαλίζει το δικό μου το μάτι για να φτάσω εκεί που πρέπει Και καταλαβαίνω ότι όσο περνάνε τα χρόνια Γιατί ο αθλητισμός πάντα ξεκινάει σαν μια πολύ ωραία ενασχόληση και ψυχαγωγία Και έτσι πρέπει να είναι Αλλά όσο περνάνε τα χρόνια και ανεβαίνει το επίπεδο Γίνεται πάντια Και φαντάζομαι από όσα βλέπω περισσότερο επώδυνο Περισσότερη κούραση Παρά πάω να ξελαμπικάρω, να χαλαρώσω, να διασκεδάσω άρα άμα δεν γυαλίζει το μάτι που λες πολύ ωραία σε καμία περίπτωση ο πρωταθλητισμός δεν είναι υγεία έτσι να το πούμε και αυτό ο αθλητισμός είναι υγεία έχει μόνο θετικά ο πρωταθλητισμός δεν έχει μπορώ να σου πω πιο πολλά αρνητικά έχει τη χαρά της νίκης έχει όλα αυτά τα πράγματα

33:10 αλλά είναι μια κατάσταση extreme είναι μια κατάσταση ακραία φέρνεις το σώμα σου κάθε μέρα στα κόκκινα Φαίνεις το μυαλό σου κάθε μέρα στα κόκκινα. Έχεις να διαχειριστείς πάρα πολλά πράγματα. Είναι πολύ όμορφο όλο αυτό αλλά ταυτόχρονα είναι και πολύ δύσκολο και πρέπει να ξέρεις να το αντέχεις και δεν είναι όλοι φτιαγμένοι για να το αντέχουν.

33:34 Και εκεί έρχεται και κάτι που ενοχλεί τους γονείς ότι δεν μπορώ να αντέξω ότι το παιδί μου δεν μπορεί να αντέξει αυτό που πρεσβεύει ο πρωταθλητισμός. γιατί νομίζουν ότι είναι βλέπουμε όλη την επιτυχία βλέπουμε το χρυσό, το ωραίο τα χρήματα σε κάποια αθλήματα από πίσω όμως έχει ένα πολύ μεγάλο παρασκήνιο και το λέω θετικά, δεν το λέω αρνητικά εννοώ ότι έχει πόνο, ότι έχει τραυματισμούς ότι έχει ήττες, ότι έχει προσωπικότητες που πρέπει να διαχειριστώ τον ίδιο μου τον εαυτό δεν αναφέρομαι σε κάτι που μπορεί να έχει και άλλα πράγματα αλλά μιλάω μόνο για τα θετικά και αυτά που ο καθένας μπορεί να καταλάβει.

34:28 Ένα τελευταίο κομμάτι που ήθελα να συζητήσουμε έχει να κάνει γιατί επειδή μιλάμε για παιδιά έχει να κάνει με την ισορροπία που κατά τη γνώμη σου πρέπει να υπάρχει ανάμεσα στον αθλητισμό και στην εκπαίδευση Και το πώς ως γονείς, πώς βάζουμε αυτά τα δύο στη ζυγαριά όταν για παράδειγμα έχουμε ένα παιδί που και το ταλέντο έχει και τη διάθεση έχει να εξελιχθεί αθλητικά, πώς πρέπει να το διαχειριστούμε εμείς ως γονείς αυτό.

34:55 Κοίταξε, αυτό που λέμε εμείς πάντα είναι ότι στον αθλητισμό πρέπει να υπάρχει plan B. Τι σημαίνει αυτό ότι οι σπουδές και σπουδές δεν αναφέρομαι μόνο στο πανεπιστήμιο, αναφέρομαι στο σχολείο από τα μαθησιακά χρόνια, δεν πρέπει να μένουν σε καμία περίπτωση πίσω. Τώρα, εδώ όμως μέσα στην agenda και μέσα στην εξίσωση πρέπει να μπουν και άλλα πράγματα.

35:19 Πρέπει να μπει το άθλημα γιατί ας πούμε άλλες ώρες προπόνησης έχει το άθλημα της ρυθμικής γυμναστικής που τα παιδιά στον αγωνιστικό αθλητισμό και αυτά που έχουν κάποιες προοπτικές μπορεί να κάνουν προπόνηση 3 με 9 το βράδυ Άλλες ώρες προπόνησης έχει ο στίβος, το ποδός, φέρω το μπάσκετ κλπ Άρα πρέπει να μπουν στην εξίσωση το άθλημα, η ηλικία, η ικανότητα του παιδιού να ανταπεξέλθει και στα δύο, γιατί εμείς μπορεί να θέλουμε παιδιά ρομποτάκια και τέλεια στα μαθήματα και τέλεια στον αθλητισμό, η ικανότητα, οι ανάγκες, ότι ένα παιδί είτε κάνει αθλητισμό είτε δεν κάνει μπορεί η ανάγκη του να μην είναι να δώσει πανελλήνιες, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να βγει από το πλάνο το μαθησιακό παύλα μετέπειτα επαγγελματικό κομμάτι μπορεί να έρθει μέσα από μια άλλη διαδικασία αυτό, μπορεί να έρθει μέσα από ένα πλάνο ότι ωραία απλά τελειώνεις αξιοπρεπώς στο σχολείο σου, να δούμε ένα κολέγιο, μια σχολή κάτι τι θα ήθελες να γίνεις κλπ αλλά σίγουρα όχι μόνο ότι είναι η ζωή σου όλη μόνο αθλητισμός.

36:37 Πρέπει να υπάρχει και το κομμάτι που λέγεται παιδεία, επάγγελμα, τι θα σου άρεσε. Μπορούμε να δώσουμε χρόνο, δηλαδή και ένα χρόνο μετά από την ηλικία των 17, δεν τελειώνουν τα όνειρα και η ζωή ούτε στην τρίτη ηλικίου. Άρα λοιπόν στην εξίσωση μπαίνουν πάρα πολλά πράγματα, με ένα κοινό παρονομαστή όμως ότι πρέπει να έχουμε και το πλάνο το επαγγελματικό παύλα, εκπαιδευτικό παύλα, ακαδημαϊκό για κάποιους άλλους.

37:08 Άρα καταλαβαίνω ότι δεν χρειάζεται και οι πανελλήνιες σαν πανελλήνιες να είναι και το ορόσημο γιατί τελικά ούτε να είναι μονοδρομός. Έτσι βάζουμε το κομμάτι εκπαίδευση το οποίο γιατί πολλές φορές ξεχνάμε το σχολείο και πάμε κατευθείαν στις πανελλήνιες. αλλά όπως είπες πολύ σωστά από το σχολείο ξεκινάει η εκπαίδευση. Ακριβώς και έτσι για αλλιώς υπάρχουν και πάρα πολλά παιδιά που δεν κάνουν αθλητισμό και δεν επιλέγουν τις πανελληνίες.

37:35 Αναγνωρίζουν ότι είναι ένα σύστημα που εμένα δεν μου ταιριάζει ή δεν θέλω. Υπάρχουν γονείς οι οποίοι έχουν τη δυνατότητα να στείλουν τα παιδιά τους στο εξωτερικό. Κάποιοι άλλοι που έχουν τη δυνατότητα μέσω μιας ιδιωτικής σχολής να το λειτουργήσουν όλο αυτό. Το σημαντικό είναι το παιδί να έχει στόχο και κάποια παιδιά μπορεί να μην έχουν στόχο στην ηλικία των 16-17 γιατί ο καθένας μας είναι διαφορετικός αλλά να είναι στη διαδικασία αναζήτησης του στόχου δηλαδή του τι θα κάνω και ο καθένας θα τον βρει το δρόμο του στην πορεία αν έχει μια προσωπικότητα που αντιλαμβάνεται τι πρέπει να κάνει.

38:17 αλλά ο στόχος ή η αναζήτηση του στόχου και να μην θεωρώ κάποια πράγματα ως μονόδρομο και αυτό ή τίποτα άλλο είναι το πιο σημαντικό. Και αυτό θα κρατήσουμε έτσι για το τέλος. Θέλω να σε ευχαριστήσω πάρα πολύ. Πολλά μπορούμε να πούμε η αλήθεια είναι. Πολλά θέματα μπορούμε να ανοίξουμε αλλά νομίζω έτσι για να κάνουμε ένα πρώτο κύκλο και να κλείσουμε εδώ αυτό το επεισόδιο.

38:42 νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να κρατήσουν και οι γονείς που μας ακούνε ότι ο ρόλος ο δικός μας των γονιών είναι υποστηρικτικός είναι να δημιουργήσουμε αυτό το πλαίσιο υποστήριξης για τα παιδιά μας σε όλα αυτά τα διαφορετικά επίπεδα που είπες τα έλεγες και σκεφτόμουν πόσους ρόλους έχουμε, τους μετρούσα Πολλούς, πολλούς, πολλούς Αλλά νομίζω ότι τα παιδιά δεν χρειάζονται άλλο ένα κριτή στην Κερκίδα και αυτό ίσως είναι κάτι που καλό είναι να το κρατήσουμε από την κουβέντα μας.

39:11 Τα παιδιά χρειάζονται μια αγκαλιά, χρειάζονται και το δικό μας το συνέστημα αλλά όχι το συνέστημα στην ενδεχόμενη αποτυχία γιατί σήμερα είναι αποτυχία, αύριο θα είναι επιτυχία. Δεν τρέχει και τίποτα. Μας θέλουν ως γονείς εκεί. Και οι γονείς πραγματικά περνάνε πολύ δύσκολα για να είμαστε ακριβοδίκαιοι. Και γι' αυτό λέω ότι χρειάζονται σχολές γονέων, διαβίου μάθηση, να δουλεύουν και οι ίδιοι το δικό τους το συνέστημα και να απολαμβάνουν ότι έχουν ένα, δύο, τρία παιδιά μέσα στον αθλητισμό, τα οποία παλεύουν καθημερινά για την ζωή τους.

39:51 γιατί θα πω ότι είναι πολύ δύσκολο να σηκώνεσαι 7 η ώρα το πρωί να πηγαίνεις σχολείο σε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που σε ιδρυγκάρει ή δεν σε ιδρυγκάρει Μεγάλη συζήτηση σκέφτησα Ναι, να γυρνάς, να κάνεις φροντιστήρια, να κάνεις γλώσσες, να πηγαίνεις προπόνηση, να ακούς τη φωνή και την κριτική του προπονητή ή την επιβράβευση του προπονητή να γυρνάς, να έχεις να διαβάσεις το σώμα σου να πέφτει στο κρεβάτι σαν μολύβι και την άλλη μέρα το πρωί να είσαι σε rotation για αυτό συνέχεια και το Σάββατο να πρέπει να κρυθείς και στον αγώνα άρα λοιπόν να τα υποστηρίζουμε να τα ενθαρρύνουμε δεν χρειάζεται να τους λέμε ότι είναι ο μικρός Μέση ο μικρός Τζόρνταν δεν ξέρω εγώ τι αλλά ότι καμαρώνουμε που προσπαθούν που είναι εκεί και παλεύουν που βελτιώνονται, που πέφτουν κάτω και ξανασηκώνονται, που δεν πάνε καλά στον αγώνα και που τη Δευτέρα ξαναπαίνουν την τζαντούλα τους να πάνε προπόνηση με το κεφάλι κάτω.

40:54 Αλλά θα έρθει η ώρα που θα σηκωθεί αυτό το κεφάλι πάνω και να είμαστε εκεί από δίπλα και να λέμε πάμε, είμαι δίπλα σου εδώ, προχώρα και εγώ από δίπλα και να καμαρώνουμε γι' αυτό. Έτσι θα προχωρήσουμε και έτσι θα σας αφήσουμε. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ. Εγώ σε ευχαριστώ πολύ για την πολύ πολύ όμορφη συζήτηση Να είσαι καλά, είσαι το επανειδή μου Σας ευχαριστούμε και εσάς πολύ που ήσασταν μαζί μας και σε αυτό το επεισόδιο Μην ξεχάσετε να μοιραστείτε το επεισόδιο με άλλους γονείς που τα παιδιά τους βρίσκονται στον αθλητισμό Και μπορεί να τους φανεί χρήσιμο Τα λέμε στο επόμενο επεισόδιο την επόμενη εβδομάδα με ένα νέο θέμα Να είστε όλοι καλά, σας χαιρετώ και σας φιλώ