Καλοκαίρι, offline is the new cool και η πολυτέλεια του να είσαι εδώ
ΜπαιδεγουέιΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Επεισόδιο δεκαέξι και τελευταίο της δεύτερης σεζόν. ✨
Σε αυτό το καλοκαιρινό Μπαιδεγουέι μιλάμε για το mindfulness χωρίς να το κάνουμε περίπλοκο, για το γιατί το offline είναι το νέο κουλ και για λίγο brain rot. Πώς μπορούμε να παρατηρούμε τη στιγμή, να ακούμε τους ήχους γύρω μας, να κάνουμε λίγο people watching, να χανόμαστε στις σελίδες ενός βιβλίου και να αφήνουμε για λίγο (ή πολύ) το κινητό στην άκρη.
Ένα επεισόδιο για την ηρεμία, την ξεκούραση και την πολυτέλεια του να είμαστε παρόντες. Βάλε ακουστικά και έλα να κλείσουμε μαζί τη δεύτερη σεζόν του Μπαιδεγουέι. ✨
Τα βίντεο για τα οποία μιλάμε στο επεισόδιο:
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Τώρα γράφουμε. Γεια σας, είμαι η Εύα. Καλώς ήρθατε στο By The Way. Αυτό είναι ακόμα ένα επεισόδιο. Και μάλιστα, είναι το τελευταίο επεισόδιο για αυτή τη σεζόν. Μετά θα το ξαναπούμε από Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη, θα δούμε. Και άλλη μια ποτκαστική σεζόν κλείνει. Πώς σημαίνει σε αυτό? Καταρχάς, αυτό το επεισόδιο θα το βγάλουμε ή θα είναι σαν τα υπόλοιπα που θα μείνουν στο ράφι με τα κρασιά.
Τώρα ο Γιάννης λέει κακοήθειες. Η αλήθεια είναι πως έχουμε γυρίσει άλλα δύο επεισόδια, τα οποία επεισόδια όμως δεν έχουμε σκοπό να μείνουν για πάντα στο ράφι. Απλώς θέλουμε να τα βγάλουμε από Σεπτέμβρη και μετά, γιατί δεν έχω προλάβει να κάτσω να τα κάνω edit. Και κάπως είπαμε να κάνουμε ένα επεισοδιάκι έτσι χαλαρό, ωραίο, καλοκαιρινό, να κλείσουμε αυτή τη σεζόν.
Και τα άλλα τα οποία είναι πιο deep θέματα να τα πούμε από το Σεπτέμβρη και μετά. Δεν έχει έρθει ακόμη η στιγμή, δεν έχει οριμάσει αυτό το πράγμα αν θέλετε. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που είστε μαζί μας και σε αυτό το επεισόδιο. Ευχαριστούμε πάρα πολύ που είστε μαζί μας και σε αυτή τη σεζόν γενικότερα. Μην ξεχάσετε να ακολουθήσετε το By The Way στη σελίδα μας στο Instagram, By The Way Podcast.
Να μας ακολουθήσετε στο Spotify για να σας έρχονται ειδοποιήσεις για όλα τα επόμενα επεισόδια. Και να κάνετε ένα review 5 αστέρια γιατί μας βοηθάει. Λοιπόν, θα ξεκινήσω εντελώς σχήμα. Πήγα διακοπές και για πρώτη φορά στη ζωή μου, μετά από πάρα πολλά χρόνια, σε αυτές τις διακοπές δεν σκεφτόμουν τίποτα. Και ήταν πολύ εντυπωσιακό, γιατί δεν μου είχε ξανασυμβεί.
Οπότε, ή και αν μου είχε ξανασυμβεί, είχε ξανασυμβεί σε πολύ μικρότερη κλίμακα. Οπότε εντυπωσιάστηκα. Για πόσες μέρες μιλάμε? Τέσσερις. Πέντε μέρες, τέσσερις-πέντε μέρες. τι ορίζεις ως δεν σκέφτομαι τίποτα Ρε ήμουν πολύ παρούσα στη στιγμή δηλαδή θα σου περιγράψω ακριβώς τη φάση δεν σκεφτόμουν τι θα κάνω μόλις φύγω από τη γεγοπές δεν σκεφτόμουν τι θα κάνω μετά δεν σκεφτόμουν τι με περιμένει όταν γυρίσω, κάτι το οποίο για πολλοί κόσμο είναι αυτονόητο, αλλά για μένα δεν είναι γιατί πάντα όταν είμαι κάπου το μυαλό μου σκέφτεται 5-10 βήματα μπροστά pending πράγματα στη λίστα με κάποιον τρόπο. Έχω ακούσει από αρκετό κόσμο τελευταία να λέει τύπου έχω διακοπές αλλά έχω μόνο μια εβδομάδα και έχω άγχος για το πώς θα την εξοπλίσω. Ακριβώς και αυτό νομίζω το έχουμε ξαναπεί αυτό κιόλας κάποια στιγμή. Είναι πολύ ακραίο το πώς στις διακοπές έχουμε άγχος για τις διακοπές. Και αυτό που είχαμε πει κιόλας νομίζω πέρσι τέτοιο καιρό στο αντίστοιχο επεισόδιο είναι ότι γι' αυτό το λόγο μάλλον
δεν φτάνει να κάνεις μόνο μία φορά το χρόνο διακοπές και δεν μπορείς να περιμένεις μία ολόκληρη χρονιά να κάνεις ένα δεκαπενθήμερο διάλειμμα και θέλει λίγο περισσότερη συστηματικότητα και κυρίως ξεκούρασε και μέσα στην καθημερινότητα αλλά τέλος πάντων εγώ πήγα και δεν σκεφτόμουν τίποτα το οποίο δεν αφορούσε το επόμενο μισάωρο δηλαδή ήμουν εκεί διάβαζα το διβλιαράκι μου θα πούμε και γι' αυτό σε λίγο σκεφτόμουν τι θα φάω. Δηλαδή αυτό ήταν το maximum του effort που έκανα. Κατά τα άλλα ξεκουραζόμουν δηλαδή, καθόμουν και το μυαλό μου ήταν άδειο. Πολλές φορές δεν σκεφτόμουν τίποτα. Δηλαδή μπορεί να κοιτάγα το κενό και δεν σκεφτόμουν κάτι.
Δεν είχα δηλαδή ότι πεις παρατήρησε ότι ας πούμε σε αυτές τις διακοπές δεν ήμουν σκεφτόμουν καθόλου στο κινητό μου. Δηλαδή παρατούσα το κινητό μου σε αυτό το κινητό τέτοιο τύπο. Κάτι το οποίο δεν μου συμβαίνει συχνά γιατί και νομίζω σε κανέναν όμως δεν συμβαίνει τόσο πολύ γιατί λόγω και έχεις το κινητό σου όλο στο μυαλό σου πάντα. Είτε μπορεί να πεις α κάτσε να ψάξω αυτό ή α κάτσε να σημειώσω αυτό να το κοιτάξω κάποια στιγμή. Αλλά και πέρα κάπως δεν πολύ υπήρχε αυτό σαν σκέψη καθόλου. Παρατήρησα ότι δεν είχα την ανάγκη να είμαι στο κινητό μου και με το που γύρισα στην Αθήνα πίσω ξαφνικά χτύπησα κάτι screen time απίστατα. Δηλαδή, όταν πάτησα το πόδι μου, ωριακά με το που μπήκα στην διαδρομή προς Πειραιά, δηλαδή ήταν φάση με το που περάσαμε το τελευταίο νησί που ήταν Στάση, στα τελευταία μίλια τα οποία ήταν όντως προς Πειραιά, ξαφνικά ξεκίνησε να μου έφερνα όλων τα άγχη.
Και ήμουν σημασία, α, τόσο λίγο κράτησα, τίποτα, ήταν free trial αυτό. Τι φάση, γιατί συμβαίνει αυτό το πράγμα. Θέλω να σου κάνω μια side quest ερώτηση. Ναι εννοείς. Περιάζει αυτό. Πιστεύεις ισχύει αυτό που λένε ότι κάπως ο τρόπος που σκέφτεσαι ή η ψυχολογία σου συνδέεται με το μέρος που είσαι. Πιστεύω ότι... Χωρικά εννοώ.
Δηλαδή που μπορεί να είναι από το συγκεκριμένο δωμάτιο ή μέχρι τη συγκεκριμένη πόλη. Το πιστεύω πολύ ξέρεις. Το πιστεύω πάρα πολύ γιατί πιστεύω ότι το μυαλό... Βασικά όχι το πιστεύω. ο τρόπος που λειτουργεί το μυαλό μας είναι παρά πολύ έντονα με συνεισμούς. Πολλές φορές, δηλαδή, μπορεί να περάσεις από ένα συγκεκριμένο μέρος και να σκέφτεσαι πάντα έναν συγκεκριμένο άνθρωπο.
Γιατί μπορεί κάπως να έχεις συζητήσει με αυτόν τον άνθρωπο για αυτό το μέρος ή γιατί μπορεί να είχες περάσει με αυτόν τον άνθρωπο από εκεί. Ό,τι και να είναι αυτό. Και κάπως ακόμη κι αν αυτός ο άνθρωπος έχει φύγει από τη ζωή σου και ακόμη και αν είναι πλέον μια πολύ τσίλ σχέση ή και τίποτα ή καμία σχέση, πάλι θα το σκέφτεσαι.
Εγώ το παθαίνω πολύ συχνά, ας πούμε αυτό. Εγώ το παθαίνω με τραγούδια αυτό, για κάποιο λόγο, όχι με μέρες. Και με τραγούδια αυτό. Υπάρχουν κάποιες φορές συνδέω, για κάποιο λόγο, ένα τραγούδι με κάποιον άνθρωπο. Ναι, ναι, φοβούμαι. Δεν είναι απαραίτητα σε ερωτικό κόντεξ. Όχι, όχι. και that's it, μετά αυτό είναι το τραγούδι του ανθρώπου.
Ναι, επίσης πολλές φορές μπορεί να είναι ξελογόνα ή να περάσεις από ένα μέρος ή να ακούσεις ένα τραγούδι και να θυμηθείς μια συζήτηση που είχες με έναν άνθρωπο. Πολλές φορές μπορεί να μουρθεί ολόκληρη φράση που συνδέεται έτσι με κάποιον. Οπότε σίγουρα πιστεύω ότι ο χώρος που είσαι επηρεάζει αρκετά και τις σκέψεις σου. Οπότε νιώθεις ότι αυτό το χωρικό έχει σχέση με αυτό που είπες ότι όταν γύρισες Αθήνας ξανά πιάσαι ή είναι κάτι άλλο.
Ναι το πιστεύω ότι έχει. Ε γιατί λίγο πολύ συνδέεις το ότι τώρα είμαι σπίτι μου και τώρα έχω τους υποχρεώσεις εδώ πέρα. Ε πώς πάνε υποχρεώσεις στο κινητό. Σωστά. Ισχύει είναι στο κινητό πάντα. Οπότε θεωρητικά δεν θα έπρεπε να έχει διαφορά. αλλά νομίζω ότι ίσως επειδή το κινητό μας είναι πλέον προέκταση δική μας δεν το βλέπουμε τόσο πολύ σαν ξεχωριστό εργαλείο.
Εγώ για παράδειγμα μπορεί να έχω συνδέσει ένα συγκεκριμένο μέρος με χαλάρωση και ένα συγκεκριμένο μέρος με δουλειά. Αντίστοιχα είναι και ένας από τους λόγους που νομίζω ότι είναι πάντα προτιμότερο άμα δουλεύεις από το σπίτι να έχεις ξεχωριστό χώρο ή τουλάχιστον ξεχωριστή γωνία από το που δουλεύεις και το που ξεκουράζεσαι.
Δεν κουβαλάει ο ίδιος ο χώρος αναμνήσεις, απλά το μυαλό σου με συνειρμούς δουλεύει. Μπαίνεις στο mode. Μπαίνεις σε αυτό το mode, ναι. Και επίσης να πούμε ότι δεν είναι οικειωτικές διακοπές, γιατί υπάρχουν άνθρωποι που πάνε σε διακοπές που έτσι τους χαλαρώνουν. Παιδιά, αυτό είναι ψέμα. Νιώθω ότι θες τουλάχιστον, μερικές, το έχουμε ξαναπεί και αυτό.
Νιώθω ότι θες τουλάχιστον 8 μέρες, λέει, είναι τουλάχιστον. Κατά τι το είχα διαβάσει. Είναι όλοι άδεια. Καλά, αυτό είναι ένα paper τώρα. Δεν ξέρω τι ισχύει. Ναι, αλλά ας πούμε, εγώ ένιωσα ότι χρειάζομαι μία-δύο μέρες σίγουρα για να μπω στο mood των διακοπών. Και όταν έχεις τέσσερις μέρες διακοπές, είναι μισές διακοπές πρακτικά.
Ναι, εντάξει. Είναι τώρα η συζήτηση του αν μπορείς, αν πρέπει να βάλεις λίγες μέρες. Είναι μια άλλη συζήτηση αυτό. Με ένα poll στους ακροατές Να δούμε τι πιστεύουν, πόσες μέρες είναι Πόσες μέρες είναι το ιδανικό για διακοπές Ναι, μπορούμε Δεν ξέρω πιο πολλά μικρά Ή λιγότερα και μεγαλύτερα Κάποια στιγμή νομίζω το είχαμε πει και αυτό Ότι επί της ουσίας έχει νόημα Πιστεύω να κάνεις και πιο συχνά διακοπές Αλλά νομίζω ότι οι πολλές διακοπές σου Πρέπει να είναι κάποιες μέρες Γιατί αλλιώς δεν ξεκουράζεσαι όσο πρέπει Αλλά σχέση με αυτό που λέμε τα πολλά μικρά Φαίνεται και μια φορά το μήνα να κάνεις κάτι Το κάτι μπορεί να είναι τύπου ένα Το σουκού Ναι εννοείται Μπορείς να βρεις μια σορροπία του τύπου Να κάνεις μια εκδρομούλα το μήνα Ναι συμφωνώ Και να έχεις δύο φορές το χρόνο που να πας κάτι πιο μεγάλο Συμφωνώ συμφωνώ Μοιράζεις το χρόνο με τέτοιο τρόπο Ώστε να μπορείς να ξεκουραστείς Μετά από μεγάλες περιόδους δουλειάς και ταυτόχρονα έχεις και τους μηχανισμούς αποσυμπίεσης στον διάμεσο λίγο.
Πολύ σημαντικό. Σε εκείνη τη φάση δεν θυμάμαι αν μου πήρε χρόνο ή όχι να προσαρμοστώ, αλλά αυτό που παρατήρησα είναι ότι όντως ήμουν πολύ φόκου στη στιγμή, πολύ μακριά από το κινητό μου και πάρα πολύ εστιασμένη στο περιβάλλον μου. Αντί να είμαι εστιασμένη μέσα στο κεφάλι μου, ήμουν πολύ προς τα έξω. Παρατηρούσα τη θάλασσα όπως έσκαγε, τα κύματα όπως τα άκουγα, Ωραία κάτα τζιτζίκια Το αγαπημένο μου από όλα ήταν το να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου Πάρα πολύ διασκεδαστικό παιδιά Δηλαδή δεν ξέρω γιατί έχω σταματήσει να το κάνω Και γιατί έχουμε σταματήσει όλοι να το κάνουμε Βέβαια όταν όλοι είναι σε κινητά τους Δεν έχει κάτι ενδιαφέρον να παρατηρήσεις Είναι πολύ εντάξει Αλλά και πάλι ακόμα και αυτό Και ήταν κάποια φάση τώρα Το οποίο είναι όταν έχεις αποφασίσει ότι δεν θα ασχοληθείς με το κινητό σου γιατί σε κάποιες φάσεις δεν έπινε και καθόλου σήμα.
Οπότε ενεργαστικά. Και τώρα είναι κάποια στιγμή που ήμασταν στην παραλία και ήταν μια μαμά με ένα παιδάκι και προσπαθούσε η μαμά απεγνωσμένα να του βάλει ένα καπέλο και τώρα είχε ένα μινι μπάκετ και ψάχνει και προσπαθούσε να του βάλει το καπέλο και το παιδί ήταν πολύ στάντερ, τον φορούσε το καπέλο για μισό δευτερόλεπτο έβγαζε το καπέλο και το πέταγε στην άμμο με νεύρα και συνέχιζε. Κουβάλεει κάτι πέτρες, ξέρω εγώ, τους πέταγε τεξιά και αριστερά.
Η μαμά προσπάθησε να βάλει το καπέλο στον παιδί του, λες, ήταν 6 φορές, ρε. Και το παιδί και τις 6 το πέταξε κάτω. Μετά κάποιος είχε κάνει ένα διάλειμμα, πήγε λίγο πιο εκεί. Κράτησε μια πέτρα, προσπάθησε να σηκώσει ένα βράχο. Για καλή μας τύχη δεν τον σήκωσε, γιατί ήμασταν πάρα πολύ κοντά. και το παιδάκι πετούσε όλες τις πέτρες που έπιανε, τις πετούσε μέσα στη θάλασσα.
Είμαι σίγουρη γιατί είχα παρατηρήσει και άλλους ανθρώπους που παρατηρούσαν αυτό το show της μαμάς την εξαγωγή της. την προσπάθεια, ναι. Πώς να σου πω είναι κάτι τόσο απλό και καθημερινό και ήταν όντως πολύ διασκεδαστικό εκείνη την ώρα. Γιατί κάπως χάνεσαι, δεν σκέφτεσαι τίποτα, απλά παρατηρείς κάποιους άλλους ανθρώπους.
Πάω να φτιάξω βίντεο brain rot με ένα παιδάκι να βγάζει το καπέλο του συνέχεια και τη μάνα του το ξαναβάζει. Πάω να το κάνω monetize. Η ερώτησή μου είναι αυτό το πράγμα που μου περιγράφεις τώρα, το ότι παρατηρήσεις πιο πολύ από το που παρατηρήσεις συνήθως, το ότι σκεφτώσουν ο λιγότερος όπως σκεφτώσουν συνήθως το μέλλον.
Τι νομίζεις το προκάλεσε? Ρε δεν έχω ιδέα. Έχω προσπαθήσει πάρα πολύ να το καταλάβω και να το αποκωδικοποιήσω και δεν το έχω καταφέρει Και μάλιστα όταν ξαναπήγα μια εκδρομή δεν ήταν καθόλου το ίδιο effect Ήμουν φουλ μέσα στο κεφάλι μου, πολύ αγχωμένη, μου πήρε πάλι ένα προσαναμωστό, εντάξει ωραία πέρασα Αλλά δεν ήταν το ίδιο, δεν έχω ιδέα τι άλλαξε Ήταν οι άνθρωποι, τι ήταν Μπορεί να ήταν το ίδιο το vibe του νησιού που ήταν λίγο πιο ήρεμο ενώ στη δεύτερη εκδρομή υπήρχε πάρα πολλοί κόσμος και πολλή φασαρία και πολλή ένταση γενικότερα.
Η παρέα ήταν η ίδια σαν και στις δύο... Όχι. Υπήρχε ένα κοινό άτομο, αλλά δεν ήταν ίδια. Νομίζω όμως ότι ήταν το ίδιο το περιβάλλον. Δηλαδή ίσως γυρνάμε σε αυτό που λες εσύ με το χώρο. Ότι σε ενέπνευσε ο χώρος. Μπορεί, ναι. Το μέρος, τέλος πάντων. Ναι, γιατί δεν είχες πρακτικά τίποτα να κάνεις. Ήταν και το νησί με τέτοιο τρόπο που δεν είχα φόμο, γιατί ήταν μικρό και πάνω κάτω μπορούσες να δεις πέντε πράγματα, δεν είχε κάτι τρελό ιδιαίτερο, παρόλο που ήταν πανέμορφο.
Αλλά ίσως είχε να κάνει και με αυτό, με το ότι το ίδιο το νησί σε αναγκάζει να κάνεις λιγός slowdown. Το συγκεκριμένο εννοώ, όχι όλα. Γιατί είναι άλλα τα οποία είναι full στην πρέσα. Μπορεί να ήταν αυτό, αλλά κάπως έκανα πάλι appreciate. αυτό το να χάνεσαι λίγο στο περιβάλλον σου και να μην σκέφτεσαι δεν έγινε αυτή την ανάγκη να είμαι stimulated με τρόπο ας πούμε αυτό το stimulation μας προφέρει το κινητό ήταν πολύ ok απλά το να παρατηρήσεις τους αργούς ρυθμούς των άλλων ανθρώπων συνειδητοποίησα για μία ακόμη φορά ότι το κινητό μου καίει τον εγκέφαλο πάρα πολύ συχνά και το παρατηρήσα γιατί όταν γύρισα που έπεσα με τα μούτρα κατευθείαν γιατί προφανώς εντάξει ήθελα μάλλον να ξεχαστώ κάτι τέτοιο και ένιωθα αυτή τη σαπίλα που με στάνεσε ρε παιδί μου μετά το brain rot. Άλλη ερώτηση, να πεις λίγο για το δικαιώρο του διαβόλου. Νομίζω ότι αυτό που περιγράφεις τώρα που το ήσουν εκεί και ήταν όλο τόσο special είναι τόσο special επειδή είναι κάτι σπάνιο που είναι τόσο συνηθισμένο
που το κινητό είναι το συνηθισμένο. Δηλαδή άμα θα αντιστρέψω και πεις ότι είσαι σε αυτό μόνιμα θα γίνει κουραστικό μήπως αυτό και θα σου είναι μετά ανανέωση το να κάτσεις στο κινητό σου πολλές ώρες. Κοίτα, το normal κανονικά θα ήταν να χρησιμοποιούμε το κινητό για να ξεφύγουμε λίγο από την πραγματικότητα ή από την καθημερινότητα. Αυτό που είναι πλέον normalized είναι το να ξεφεύγουμε λίγο από το κινητό, αφήνοντάς το λίγο στην άκρη. Είναι το ναπόδο, δε λίος.
Και είναι πολύ twisted, άμα το σκεφτείς. Ο εγκέφαλός μας, πιστεύω, το default του είναι το να μην έχει τόσα ενθύσματα. Πού το ξέρεις αυτό. Μπορεί και να είναι. Ωκ, ίσως μπορεί και να είναι, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο Μπορεί όντως να είναι φτιαγμένος για να παίρνει πολλαπλά ερθίσματα Που προφανώς είναι, ενώ άμα το πάρουμε από την άποψη του μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα ταυτόχρονα Μπορείς να ακούς ταυτόχρονα, να βλέπεις ταυτόχρονα, να κινείσαι ταυτόχρονα Να μυρίζεις ταυτόχρονα Να μη σε φάει κακιαρκούδα, ναι Όχι, όχι, συνολικά, παιδί μου Δηλαδή δεν είναι ότι το μυαλό σου είναι φτιαγμένο για να είναι εστιασμένο μόνο σε μία αίσθηση τη φορά.
Μπορείς να το κάνεις όλα ταυτόχρονα. Αντίο, δεν θα επιβιώναμε. Όχι αυτό το τεχνητό όμως που σου αδειάζει στους υποδοχείς ερωτών είναι στους εύκολα. Κατάλληλα στην ο. Το ίδιο το μυαλό μας δεν είναι και φτιαγμένο και να μην σκέφτεται και τίποτα. Ότι εγώ έτυχε τώρα να μην σκέφτομαι τίποτα. Ήτανε blessing. Το default είναι ότι κάποια σκέψη θα περνάει από το μυαλό σου.
Δηλαδή δεν ότι θα είναι φάση που θα λες, «Α, τέλεια, σήμερα, όλη μέρα, χρησιμοποιήσω το μυαλό μου μόνο όταν ήθελα εγώ και μόνο ξέρω για τη δουλειά μου και μόνο για πράγματα που με διάφοραν και κατά τα άλλα, ήταν στο off. Ναι, όχι, μακάρι, αλλά δεν είναι έτσι». Παρ' όλα αυτά, το θέμα είναι το πόσο συχνά είμαστε στη στιγμή.
και το να είσαι στη στιγμή δεν σημαίνει ότι δεν σκέφτεσαι καθόλου αλλά σημαίνει ότι τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή θα αναγνωρίσεις ότι α, ok, τώρα περνάει αυτή η σκέψη από το κεφάλι μου το mindfulness όπως λέγεται ή ενσυνειδητότητα όπως λέγεται ελληνικά πολύ ωραία λέξη by the way είναι αυτό το να είσαι λίγο στη στιγμή και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν σκέφτεσαι τίποτα ή ότι είσαι χαρούμενος οπαραίτητας στη στιγμή απλά το ότι λες, α ωραία, τώρα νιώθω σκατά ενδιαφέρον, δεν αποφεύγεις και δεν σκέφτεσαι εκατό χιλιάδες άλλα πράγματα. Πόσο συχνά δεν ζούμε στο παρόν, αλλά ζούμε είτε στο μέλλον, είτε στο παρελθόν. Μπορεί να είσαι εδώ και θα σκέφτεσαι κάτι που έγινε πριν που γίνε κάποιες μέρες πριν ή κάτι που γίνε πιο πριν στο παρελθόν σου, είτε κάτι που θες να κάνεις μετά. Μπορεί να είναι ακόμη και αυτό το κοντινό μέλλον, δεν σου λέω ξέρω εγώ το μέλλον το σκέφτεσαι 20 χρόνια μετά, είναι πολύ λίγες τις στιγμές που όντως θα κάθεσαι και θα είσαι φουλ εδώ στο παρόν
αυτά τα δεύτερα λεπτά που είσαι εδώ, σκέφτεσαι τι γίνεται αυτή τη στιγμή. Άλλη ερώτηση αυτό νομίζεις ότι τύπου τυχαίνει και είμαστε εξωγό εσύ και εγώ και το σκεφτόμαστε έτσι και ότι είναι ο Δημήτρης Χ που μένει στα τρίκαλα ο οποίος είναι το ανάποδο Ή νομίζεις ότι είναι γενικά έτσι κάπως έναν άνθρωπος πλέον Καταρχάς σίγουρα υπάρχει και ένας Δημήτρης Χίου Ο οποίος Δεν σου λέω τώρα για outliers σου λέω κατά μέσο όρο Κατά μέσο όρο πιστεύω ότι όσο πιο γρήγορο είναι η ρυθμή ζωής Τόσο πιο γεμάτο είναι το μυαλό μας Και τόσο λιγότερο είμαστε παρόν Επίσης όσο πιο πολύ είσαι στο κινητό σου τόσο πιο πολύ σκέφτεσαι Γιατί δεν σου δίνει τη δυνατότητα Δεν είναι σε ρίλες ας πούμε και γυρίζει από τις διακοπές του και θα ανεβάζει φωτογραφίες και stories για μέρες μετά όχι αυτό το dump που τα ανεβάζω μια και καλύτερα Α, ισχύει και αυτό, ισχύει και αυτό, ναι Α, αλλά το ότι θα τα ανεβάζει λες και ενώ έχει γυρίσει μια εβδομάδα τώρα και φαίνεται ότι έσχει κάνει διακοπές 15 μέρες, κάποιοι άνθρωποι είναι έτσι
Τώρα βρίσκολο είναι Δεν μπορείς να το κάνεις σκόπιμο αυτό Ξέρω κάποιους που το κάνουν σκόπιμα, όντως Το κρίνω Εντάξει, ναι. Το κρίνω. Και αν ακούτε το podcast, σας κρίνω, να ξέρετε. Υπάρχουν και πολλοί τέτοιοι άνθρωποι. Μπορεί να θέλουν να σου απαντήσει το κομμενάκι και πλάστο το πρώτο στο ρέντε να απαντήσει, το δεύτερο στο τσοπέμπτο μπορεί να απαντήσει.
Έτσι το δέχομαι ίσως. Άρα δες. Όχι πάρα πολύ, αλλά κάπως περισσότερο. Εκεί που θέλω να καταλήξω είναι στο ότι είναι πολύ εύκολο να πάθεις φόμο Και είναι πολύ εύκολο και να πεις ότι κάτι κάνω λάθος γιατί όλοι οι άλλοι κάνουν διακοπές και εγώ δεν κάνω. Ο μέσος Έλληνας δεν έχει κανονίσει και πάρα πολλές διακοπές. Αυτό είναι το θέμα.
Λες, μα πώς γίνεται αφού όλους σας ρωτάω που δεν πάνε διακοπές μου λένε δεν έχω κανονίσει. Είναι φέτος δεν είναι πολύ κόσμο που δεν έχει κανονίσει. Λες, τότε γιατί όλος ο κόσμος στο story μου ξέρω εγώ, στα stories εδώ πέρα πάει παντού. Ίσως το καλοκαίρι, το καλύτερο self care που μπορείς να κάνεις είναι όντως απλά να πεις ότι ωραία ας μην δω άλλα stories με τυχές παραλίες και πατούσες, φτάνει κάπου.
Κοιτάξτε, τι μπορούμε να κάνουμε, έτσι για promotion loot by the way, να αρχίσουμε να βγάζουμε stories με εξωτικές παραλίες και αυτά. Δεν χρειάζεται να είμαστε εμείς μέσα. Το μπαλί. Μπορεί να είναι edgenerated, κατάλαβες. Να είναι στο πνεύμα της εποχής. Ναι για να δείξουμε στον κόσμο ότι είμαστε πολύ επιτυχημένοι και πλούσιοι για να ακούνε περισσότερο το podcast κατάλαβες Έχεις δίκιο μπορεί να το πω εξωμετ Γενικά φέτος αυτή η χρονιά πέρασα πάρα πολλές διαφορετικές φάσεις σε σχέση με το κινητό με τα social και τέτοια Είναι κάτι που με αποσχολεί αρκετά μάλιστα και στις αρχές του έτους είχα θυμάσει επεισόδιο, δεν το είχα μοικογραφήσει ποτέ και λίγο έτσι είχα σημειώσει κάποιες σκέψεις μου σε σχέση με το κινητό και τη χρήση που κάνουμε και είχα κάποιες συνειδητοποίησεις αυτό που μου είχε κλικάρει περισσότερο από όλα αυτά πλέον είναι λες και το offline, είναι το νέο cool, είναι το νέο luxury και αυτό κάπως λίγο κανονικά θα έπρεπε να είναι ανάποδα θα έπρεπε δηλαδή να χρησιμοποιήσεις το κινητό για να ξεφεύγεις
από την καθημερινότητα και το αντίστροφο Όχι να χρησιμοποιείς τα μία βόρτα στη φύση Για να ξεφυγείς από το κινητό σου Αυτό ταιριάζει, νομίζω εσύ μου το έχεις στείλει Το ότι κάπως όταν κάνεις Άμα μαγειρέψεις ρόβο Ή κάτι και ζωγραφίζεις για πάρα πολλή ώρα Και κάνεις a poor people hobby Σε το Σόικον Αλλά τα κάνεις όντως ενώ έχεις πάρα πολλά χρήματα Είναι ξαφνικά cool πάλι Και είναι πολύ high class society Ακριβώς γιατί έχεις την επιλογή Να κάνεις οτιδήποτε Αλλά κάνεις αυτό δεν ξέρω πώς το περιγράψω καλά κατάλαβα τι θες να πεις γενικότερα έχουμε φτάσει σε μια εποχή πολύ δυστοπική σε κάποια πράγματα είναι δυστοπική σε άλλα είναι καλύτερα από ό,τι ήταν παλιό είμαστε σε ένα σημείο σαν κοινωνία που εξελίμνει ποτέ αυτό εξυπακούεται αλλά σε κάποια πράγματα η τεχνολογία έχει αρχίσει να φαίνεται κάπως πολύ τρομακτική τώρα αυτό που κάποια στιγμή είχα δει είναι αυτό που έλεγε ότι είναι λες και το να είσαι έξω ξαφνικά και το να μην είσαι στο κινητό σου είναι πλέον μια πολυτέλεια
η οποία απευθύνεται σε λίγους ανθρώπους και στο συγκεκριμένο βίντεο είχε γίνει οξύς παραλληλισμός ότι παλιότερα το να έχεις πρόσβαση στο ίντερνετ και το να έχεις πρόσβαση σε έναν υπολογιστή και το να ξέρεις πως λειτουργεί αυτό ήταν κάτι το οποίο το είχε μόνο μια πολύ συγκεκριμένη οπισφία δηλαδή κόσμος ο οποίος είχε λεφτά να αγοράσει υπολογιστή, κόσμος ο οποίος είχε τις γνώσεις να μπορέσει, ξέρω εγώ, να χρησιμοποιήσει το ίντερνετ και όλοι οι υπόλοιποι άνθρωποι ήταν play by, οι οποίοι απλά, αναγκαστικά, δεν χρησιμοποίησαν υπολογιστή και σιγά σιγά αυτό μπήκε στη ζωή και έρχεται και εξελίχθηκε και κατέληξε να είναι σημαντικό εργαλείο και τα λοιπά και τα λοιπά.
Τώρα, ουσιαστικά είναι λες και ξυπνάμε, έχουμε μία μικρή οθόνη, μετά δουλεύουμε σε μία μεγαλύτερη οθόνη και μετά γεννάμε σπίτι μας πάλι σε μία πιο μικρή οθόνη. Και γεννήθοντα, όλη μας η ζωή γυρνάει γύρω από μία οθόνη. Μια 20 ετία πίσω ήταν πολύ σπάνιο να έχεις επιλογιστή και να έχεις προσβαστό ίδιο να τη θεωρούσουν elite αν είχες.
Τώρα ξαφνικά θεωρείσαι elite Αν έχεις το χρόνο και δεν κάνεις πράγματα Προστά στον επιλογιστή ή προστά στο κινητό σου Και απλά έχεις χρόνο που είχες να κάνεις βόλτα στη φύση Ή έχεις χρόνο να κάνεις αυτά τα χόμπι που είπες και εσύ Τα οποία είναι πιο αναλογικά Συζωγραφίζεις, χρησιμοποιείς τα χέρια σου Κάνεις και σε τρόπο που δεν είναι το efficient τρόπο Ναι Άλλο το μαγείρεμα που θα κάνεις Ενώ είσαι ένας εργαζόμενος και τα έχεις παίξει και θες να βρεις λίγο χρόνο να ξεκουραστείς.
Κι άλλο το μαγείρεμα που θα κάνει μια γιαγιά. Θα βάλει μέσα όλη τη μαστοριά όλα τα. Θα δώσει πάλι 50.000 ευρώ να μαγειρέψει. Και όχι μόνο αυτό, αλλά και πάλι λίγο για να το συνδέσουμε και με το προηγούμενο από τα social. Το βλέπουμε αυτό πολύ δύο να προμοτάρεται. Και μάλιστα να προμοτάρεται, ξέρω εγώ, από influencers οι οποίοι φαίνεται ότι έχουν λεφτά και θα μαγειρέψουν και θα φτιάξουν λίγο το ψωμί.
από την αρχή του οριακά θα το αλέσουνε και όλα, θα φτιάξουνε, θα πάρουν το στάρι και θα το αλέσουνε πρώτα. Να φτιάξεις κάτι με έναν τρόπο ο οποίος είναι αχρίαστα περίπλοκος, αλλά επειδή έχεις την πολυτέλεια να το κάνεις περίπλοκο. Αυτό, αυτό. Δεν είναι ότι θα πάρεις μια κατ' εξηγμένη πίτα από το σούπερ μάρκετ και θα την ψήσεις. Ούτε ότι καν θα πάρεις ένα έτοιμο φύλλο και θα γεμίσεις την πίτα και θα την ψήσεις, αλλά το ότι οριακά Θα ανοίξεις το φύλλο μόνος σου με το αλεύρι Θα γρανίσεις το σιτάρι Θα μαζέψεις το νερό της βροχής Ή κάτι τέτοιο Κάτι τόσο απλό Και ακριβώς επειδή είναι τόσο απλό Και μπορείς να το κάνεις με μια αχρίαστη περιπλοκότητα Και κάτι το οποίο παίρνει χρόνο να γίνει Πρακτικά δεν δείχνεις ότι κάνεις κάτι δύσκολο Αλλά δείχνεις ότι κάνεις κάτι Και έχεις την πολυτέλεια του χρόνου να το κάνεις Ναι, εκεί είναι το flex Και αντίστοιχα λοιπόν με το άλλο κομμάτι, ότι ξαφνικά το να μείνεις στο κινητό σου, δείχνει ότι είσαι privileged στο top tier της κοινωνίας,
που ουσιαστικά πλέον είτε δεν έχει ανάγκη να δουλεύει με το κινητό του, να δουλεύει να πληροφητεί κάτι τέτοιο, είναι αφιερώνοντος χρόνο εκεί, είτε γιατί δεν έχει ανάγκη στα λεφτά, είτε γιατί έχει βρει άλλο τρόπο να το κάνει να δουλεύει. Το δείχνει πάλι ότι έχεις το χρόνο να ασχοληθείς με πράγματα που οι υπόλοιποι άνθρωποι δεν μπορούν να τα υποστηρίξουν πλέον Το χρόνο, νομίζω αρκετός κόσμος τον έχει Αλλά πολλοί κόσμος δεν έχει την πολυτέλεια, την αυτοσυγκράτηση Γιατί χρόνο μπορείς να πεις ότι όλοι έχουν άμα χαλάνε τέσσερις ώρες τη μέρα να κάνουν τα στρίλ Γιατί ρε εσύ το πόση ενέργεια θα έχεις να κάνεις άλλα πράγματα Ή το πόση ανάγκη θα έχεις να είσαι στο κινητό σου Εξαρτάται πάρα πολύ από την ποιότητα ζωής σου γενικά Δηλαδή ένας άνθρωπος που πες ότι τρώει Μία ώρα το πρωί για να πας στη δουλειά του Μία ώρα να γυρίσεις, μίνιμουμ Και μετά δουλεύεις εντός μεταξύ ένα 8,5 ώρων τη μέρα Όταν ξαφνικά ένα 10 ώρο της μέρας σου Είναι κλεισμένο όχι για σένα Αλλά για τη δουλειά σου
Και μετά θες να γυρίσεις σπίτι και να κάνεις τις δουλειές σου Να γυρέψεις, να πλύνεις, να να να Και στο τέλος θα θες να κοιμηθείς Οπότε μπορείς στην διάμοση να υπάρχει ένα δίαιρο Στο οποίο απλά θες να αδειάσεις ο κεφαλός σου Και όταν είσαι κουραστή τόσο πολύ Ναι θα ήταν τέλειο να μπορούσες να φιερώσεις αυτό το χρόνο Και να κάτσεις ένα δίαιρο στη φύση Αλλά στην πραγματικότητα Αυτό που με συνηθίζει και η εύκολη λύση Και αυτό που μπορούμε να έχουμε ενέργεια να κάνουμε Είναι αυτό το ότι θέλω να αδειάσω το κεφάλι μου Θέλω να μην σκεφτούμε τίποτα ξαφνικά το ψωμί μου από την αρχή, κάνω τη βόλτα μου και τέτοια και έχω χρόνο για τον εαυτό μου.
Μετά δεν νιώθω ότι είναι ανάγκη να είμαι στο κινητό μου και να σαπίσω. Ναι, κατάλαβα, καταλαβαίνω τι λες. Κατάλαβες. Εστιάζω πολύ σε αυτό που λες, συμφωνώ και νομίζω ένα κομμάτι από αυτά που είπες που μ' άρεσε είναι το πόσο εύκολο είναι. Εκεί όπου μπορεί να βγαινεις, π.χ. μια βόλτα έξω, να περπατήσεις στην γειτονιά σου ή να άμα μένεις κάποιο κοντά στο κάποιο πάρκο ή κοντά στη παραλία εκεί για παράδειγμα, που είναι πολύ εύκολο να το σιγουρισκωθείς και να πας μια βόλτα εκεί και όντως θα χαλαρώσεις ενδεχομένως.
Είναι πολύ πιο εύκολο απλά να ξαπλώσεις τον καναπέ και να... Ναι, ακριβώς. Όπως παλιάνι για την τηλεόραση, να σηκώσεις το κινητό. Οπότε είναι και αυτή η ευκολία, το πόσο έχουν ρίξει το friction που λένε όταν θες να αγοράσεις κάτι online. Ακριβώς, ναι. Δεν θες πολλά steps. Σωστά. Κάθεσαι, πατάς ένα κουμπί και πάω. Και επίσης, άμα είσαι τυχερός και μένεις σε κάποια...
Τώρα λέω για αυτός ο μόνος στην Αθήνα. Γιατί δεν ξέρω, φαντάζομαι ότι στην επαρχία είναι διαφορετικό πολύ από άψη χρόνου. Το πόσο χρόνο σου παίρνει κάτι. Γιατί τώρα εμείς που ζούμε στην Αθήνα... Και μπορεί να έχεις κάποια άλλη χώρα. Μην ξεχνάς, το podcast είναι διεθνές. Σωστά. Ισχύει και αυτό. Αλλά εμείς τώρα μιλάμε Από τη δική μας προσωπική εμπειρία Και η δική μας προσωπική εμπειρία μας λέει Ότι για παράδειγμα στην Αθήνα Δεν υπάρχει το πάω εδώ δίπλα Εκτός αν είσαι πάρα πολύ τυχερός Και μένεις σε μια περιοχή που σου δεν είναι δυνατό Να έχεις επαφή με τη φύση Και να μην χρειάζεται να διανύσεις μια μεγάλη απόσταση Για να πάρεις πύχη στο βουνό Κατά τα άλλα μένεις πουδήποτε αλλού Το να πάρεις πύχη τα μάξη Και να κάνεις μια απόσταση Ο οποίος είναι φαινομενικά ένα τέταρτο Να είσαι πνευματικό θα σου πάρεις 45 λεπτά για να φτάσεις Και να χάσεις και τη θέση του πάρκινγκ που βρήκες με πολύ κόπο Ακριβώς και αυτό Γιατί να το κάνεις Είναι δύσκολο Αν έχεις οδηγήσει μια ώρα και στην κίνηση
Και φτάσεις σπίτι σου Δεν θα ξαναμπείς στο αυτοκίνητο για να οδηγήσεις 45 λεπτά ακόμα και στο τέλος να μην βρίσκεις και πάρκινγκ Και επίσης το περπάτημα που θα κάνεις το παρκάκι που είναι δύο επί δύο μέτρα μπροστά από το σπίτι σου. Δεν είναι αρκετό. Ωραία κάτι μπορείς να μερπατήσεις στο πεζοδρόμιο. Γιατί έχει την αρατσιά μέσα στη μέση.
Ένα μηχανάκι παρκαρισμένο πάνω, ένα αυτοκίνητο παρκαρισμένο μισό πάνω. Και πώς να το απολαύσεις αυτό το πράγμα. Privilege. Και είναι για τους λίγους. Είναι ενδιαφέρον. Είναι ενδιαφέρον ότι αυτό είναι ένα self-inflicted ψυχολογικό κλούβι. Αυτό είναι το πολύ ενδιαφέρον Γιατί παλιότερα μπορείς να πεις Το privilege ήταν κάτι όντως Υλικό, σκληρό, οικονομικό Πολύ ξεκάθαρο Τώρα είναι ψυχολογικό το privilege Και το άλλο ήταν προφανώς και ψυχολογικό Κανείς δεν σε εμποδίζει από το να το κάνεις Αλλά εσύ μόνος σου έχεις βρεθεί σε μια τέτοια θέση Που επιλέγεις να μην το κάνεις Ενώ μπορείς Σωστά ναι Δεν είναι ότι δεν έχεις τη δυνατότητα Από άποψη δεν σε εμποδίζει κάποιος Δηλαδή δεν είναι όπως παλιά που δεν είχες υπολογιστή Ή δεν είχες internet ή δεν ήξερες να το χρησιμοποιείς Εδώ πέρα όντως δεν σε υποδείσει κάποιος να βγεις έξω Και να πας να περπατήσεις πηχή Να πας στη φύση Αλλά μετά είναι το τι θυσιάζεις γι' αυτό Γιατί στην πραγματικότητα Ναι οκ δεν είναι ότι κάποιος σε υποδείσει στην πράξη
Μπορείς να χρησιμοποιείς την ελεύθερη σου βούληση όπως θέλεις Αλλά έτσι όπως είναι βαμημένη η καθημερινότητα ξαφνικά δεν γίνεται τόσο εύκολο Για να σου φέρω τον αντίλογο Συνήθως αυτά που είμαστε λίγο και λες θέλω να κάνω αυτό τώρα αλλά έχει πολύ effort άμα σηκωθείς και το κάνεις 9-10 φορές αυτό άξιζε Οπότε εγώ εστιάζω πολύ σε αυτό το αρχικό φρίξιο ότι είναι η εύκολη λύση το να μην το κάνεις Αυτό που λες έχεις πάρα πολύ δίκιο και πολλές φορές είναι και λίγο ψευδέσεις τελικά το ότι πιστεύουμε ότι δεν έχουμε το χρόνο που έχει να κάνουμε κάτι γιατί η αλήθεια είναι ότι κάποιες φορές είναι λογικό με την κούραση κάποιες φορές όμως δεν χρειάζεται να περάσεις ένα τετράωρο στη φύση δηλαδή μερικές φορές μπορεί να αρκεί να βγεις ένα τέταρτο και να αφήσεις το μυαλό σου λίγο ελεύθερο και να μην είσαι στο κινητό σου και είναι πολύ πιο ωφέλιμο για σένα να βγεις να περπατήσεις 20 λεπτό ακόμη και αν αυτό είναι μέσα στην Ραντζιές ξέρω εγώ την Αθήνα από το να είσαι δύο ώρες στο κινητό σου
ή να είσαι μία ώρα σε ρίλες και να κέγεσαι και να έχεις περάσει ξέρω εγώ καμιά εκατοστή ρίλες χωρίς να θυμάσαι τίποτα στο τέλος. Επίσης κάποια στιγμή με αφορμή αυτή την μίνη έρευνα που είχα κάνει για αυτό το επεισόδιο που δεν βγήκε αλλά σας λέμε τώρα τα κομμάτια του σημαντικά τώρα. Αυτό που σκεφτόμουν είναι ότι είχα κάτσει και είχα υπολογίσει περίπου τώρα πολύ χοντρικά πόσα ρίλες μπορεί να περάσει Μέσα σε 30 λεπτά Που είναι περίπου ένας σχετικά λίγος χρόνος που πολλοί κόσμοι περνάει Μπροστά σε ρίλς Ένα μισάωρο έχει 1800 δευτερόλεπτα Θα σου πω να γιατί βαριά με να σκεφτώ Ε 30 επί 60 ρε εσύ Δεν έχει σημασία πόσο απλή είναι η πράξη βαριά με να σκεφτώ Νομίζω πολλοί από το κοινό θα συμφωνήσουν Ένα βίντεο όσο με το ροπιά ένα ρίλ Πες ότι είναι περίπου 40 δευτερόλεπτα Αν και δεν είναι τόσο Εγώ θα το δεις ολόκληρο.
Ναι, ακριβώς. Δεν θα το δεις ολόκληρο. Πες ότι βλέπεις μέχρι τη μέση, ρε βέβαια. Μέχρι 20 δευτερόλεπτα που και πάλι δεν θα δεις. Θα δεις λιγότερο. Μπορεί να δεις περίπου 5 δευτερόλεπτα νομίζω είναι το retention κανονικά αυτό. Μέσα σε αυτά τα 1800 δευτερόλεπτα έχεις κάνει περίπου 90 swipes. Αν υποθέσουμε ότι έχεις κάτι χειριστεί 20 δευτερόλεπτα από κάθε βίντεο.
Ταώ σε αυτή τη στιγμή και θα σου κάνω... Οπότε ό,τι και να μου πεις, δεν έχει σημασία αν σου είσαι στο ελάχιστο. Σου πω, θα σου το περάσω εγώ. Δώσε μου στήλε μου και χιλιά ευρώ μια και δουλέμαι. Έγινε. 90 swipes είναι μεγάλο νούμερο δηλαδή. Είναι σκεψία που καν 90 φορές αυτή την κίνηση. Δεν πρόκειται να θυμάσαι 90 βίντεο.
Εύερ. Και αυτό το 90 είναι το όνομα στο πολύ γενναιότερο. Είναι κάτι το εξειδίστακο στο ευθερόμετρο. Θα οργανώσουμε το πρώτο physical event by the way. και θα κάνουμε reel Olympics και θα βάλουμε κόρυφα να κάνει scroll σε ένα ίδιο feed με κάποιο τρόπο ξέρεις και να μην έχει bias και θα δούμε πόσα από τα 90 reels που είδαν θυμάται ο καθένας και ο νικητής κερδίζει μπλουζάκι by the way νέα κολεξιόν fall 2026 καλό, παρατηρήσεις πολύ τον αστυνομιστό μου ότι μπορώ να δω ένα reel και νομίζω πως αυτό είναι πολύ ενδιαφέρον θα προσπαθήσω να το θυμηθώ και να το θυμώ στον εαυτό μου μην το αποθηκεύσω. Και μετά από τέσσερα λίγες δεν το θυμάμαι. Πολλά λίγες. Επίσης το παρατήρησα γιατί είχα ανακαλύψει κάποια στιγμή ένα κανάλι στο Spotify που είχε μουσική που μου άρεσε. Πέρασαν δύο-τρεις εβδομάδες και σήμερα ξανά έπαιζα τυχεία πάνω. Εκείνη τη φάση μου άρεσε πάρα πολύ και απλά μετά το ξέχασα τελείως.
Και σκεφτόμουν ας πούμε... Έχετε το συμβαίνει, δεν είναι... Ναι, συμβαίνει, αλλά σκέψου το λίγο ότι πόσο υπερηκορισμό έχουμε πάθει γιατί πιο παλιά, να σπούμε, είχες ένα CD εντάξει, τώρα το πας το άλλο άκρο εσύ το CD είχε μέσα, είχε βιβλιαράκι με τα lyrics όχι μόνο αυτό, όχι για τα lyrics για το ότι ήταν ένα CD, ρε παιδί μου, το οποίο είχε μέσα πέσει 10 τραγούδια 12 και ήταν personal, τα ακούγες ξανά και ξανά τα έβγες όλα ξανά και ξανά και πιθανότατα τα τραγούδια που έχεις ακούσει σε CD Δεν τα είσαι ξεχάσει μέχρι σήμερα Φαίνεται όμως πως πες το τραγούδι να θυμάσαι να το τραγουδήσεις Και τώρα δεν θυμάσαι ξέρω εγώ το κανάλι που είδες Εγώ είχα πάει obsession για μια μέρα ολόκληρη Ξέρω εγώ αγόρα φούλα αυτή η μουσική Στα επόμενη μέρα το ξέρω Εμένα γενικά έτσι είναι το music listening experience μου Τη που θα βάλω ένα τραγούδι θα το ακούσω δέκα εκατομμύρια φορές Δεν θα θυμάμαι με το ότι θα λύξω το τίτλο Μου τούγουν καλλιτέχνη Ναι ρε παιδί μου εντάξει Θα τα ακούσω μέχρι να τους χαθώ
Και μετά δεν θα είμαστε τίποτα Τι είναι αυτό Τι abuse είναι αυτό πραγματικά Ναι Δεν είπαμε ποιο είναι το συντροφό Υπάρχουν και άλλοι άνθρωποι που ακούνε με αυτόν τον άλλο τρόπο μουσική Υπάρχει δεξιότητα ρε φίλε Ότι έχεις περισσότερο χρόνο απλά να κάτσεις να δεις 90 reels Βλέπεις τα δέκα δευτερόλεπτα Είναι 180 reels μέσα σε μισά ώρα Περνάς 180 βιντεάκια, δεν θυμάσαι τίποτα Και για κάποιο λόγο αυτό το θεωρούμε Λίγο πιο, και είναι, πιο εύκολο Πηχαία από το να πεις ότι θα κάτσω λίγο με τις σκέψεις μου Κοντά να είναι αυτό μου, γιατί όντως είναι πιο εύκολο Αντιμενικά είναι πιο εύκολο Κάποιο είδους ναρκωτικό είναι και αυτό Ενθουσιάζεσαι περισσότερο εν τω μεταξύ Όχι όταν δεις το βίντεο, αλλά στη διαδικασία του σουάι Γιατί αύλα το μυαλός περιμένει κάτι exciting μετά. Άμα ισχύει είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον.
Δες το είχα στείλει, σου είχα στείλει το βίντεο. Ναι, μου το είχα στείλει. Θα βάλω ποιες που χρησιμοποίησα για αυτά, εντάξει η υπολογισμή ήταν δική μου αλλά γενικότερα τα γύρω γύρω τα είχα δει σε δύο βιντεάκια, οπότε θα τα βάλω από κάτω στην περιγραφή για όσους θέλουν να κάνουν την δική τους προσωπική έρευνα. Άμα ισχύει είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Σε αυτό το βίντεο αυτό που λέγανε ότι είχε γίνει μια έρευνα που είχαν πάρει μια ομάδα ανθρώπων την είχαν χωρίσει σε δύο κατηγορίες βασικά σε τρεις. Ξεκίνησε με το ότι θα κάνουν κάποια cognitive tests το οποίο είναι πολύ απλά δηλαδή είναι πολύ απλά μαθηματικά είναι ξέρω εγώ φάση κάτι με σχήματα κάτι τέτοιο. Σαρήλ μπορείς να δεις μέσα σε μισή ώρα. Οπότε είχαν χωρίσει τις ανθρώπες σε τρεις κατηγορίες. Τους δίνανε μετά κάπου ένα μισάρω διάλειμμα. Στη μία κατηγορία δεν άφηναν να χρησιμοποιήσουν το κινητό τους καθόλου. Στην άλλη κατηγορία τους άφηναν να χρησιμοποιήσουν και να μπορούν να κάνουν swipe και στην άλλη
κατηγορία τους δίναν τη δυνατότητα να δουν τα ίδια βίντεο με πριγούμενους απλά χωρίς να κάνουν swipe σε μια μεγαλύτερη μορφή. Πρώτο ήταν είχαν την καλύτερη επίδοση από όλους δηλαδή επειδή δεν τους αποσυντώνησε καθόλου το κινητό γιατί θέλει λίγο χρόνο πριν να ξαναθυμηθείς τι έκανες. Και αυτοί που μπορούσαν να κάνουν το swipe θα πήγαν χειρότερα από αυτούς που δεν μπορούσαν.
Και απλά το ήταν. Ήταν πολύ. Αυτό ή θα μπορούσες να πεις κάποιος στο margin of error. 10% μπορείς να πεις ότι ήταν... Όχι, ήταν significant η διαφορά. Και μάλιστα έλεγε δεν έχει καμία σημασία το content. Δηλαδή ήταν educational, ήταν απλά χοντρές γάτες να παίζουν, πάλι το ίδιο effect είχε. Δηλαδή δεν έχει Δεν έχει σημασία αν τελικά βλέπεις κάποιο βίντεο το οποίο είναι καλό για σένα.
Υποτιμάς το fat cat content, Εύα. Λατρεύω το fat cat content. Α, οκ. Χαλούσε μια φιλία. Είτε δεις γάτες, είτε δεις όμως κάτι σχετικό με επιστήμη, το ίδιο εφέκτο έχει, το ίδιο κακό είναι για σένα σε πραγματικότητα, γιατί είναι short form, το οποίο είναι στενάχωρο, γιατί οι γάτες είναι πάρα πολύ φιγάριστες γενικά. Οκ, άρα κάνουμε road dog το ντύχο.
Ήταν ένα long form youtube video αυτό Και αυτός προσπαθούσε να φτιάξει λέει το focus του Και το attention span Και απλά χαλούσε 10-10 Το άφηξαν συνέχεια Ξεκίνησε από 10 λεπτά και το πήγε στα 20 Και απλά έκανε για 10-20 λεπτά Κάθοντας ένα λευκό τείχο Κάνε ένα ελεύθεσμα και απλά χτύπησε το τείχο για 15-20 λεπτά Το έκανε νομίζω μία φορά τη μέρα κάθε μέρα Κάτι τέτοιο Και το περιγράφει ωριακά σαν psychedelic experience Αυτό μου έρθει στο μυαλό κατευθείαν Στο μεταξύ, αυτό που σκεφτόμουν Είναι το ότι έχουμε ξεχάσει φουλ να βαριόμαστε Για αυτό το λόγο εμένα μου φάνηκε τόσο Ενδιαφέρον και περίεργο Το ότι είναι άξιολο ενδιαφέρον να παρατηρήσεις το περιβάλλον σου Και να μην έχεις Κάτι τρελό σαν ερέθισμα Έχουμε συνδύσει τόσο πολλά πλάνα για εμείς Με το κοινό της βαρεμάρας, με το κινητό μας και με ρίλες Η βαρεμάρα είναι χρήσιμη Η βαρεμάρα είναι Νομίζω ότι θα είναι ωραίο επεισόδιο να κάνουμε για τη βαρεμάρα Όταν την ξεπερνάς έρχεται η δημιουργικότητα Θυμάμαι τώρα σε ποιο επεισόδιο το έχουμε πει
Που είχαμε πει ότι σαν παιδιά βλέπαμε τις σταγόνες της βροχής να πέφτουν Και χαιρόμαστε και ενθουσιαζόμαστε με αυτό Και τώρα είσαι σε φάση που είναι το κινητό μου Ξέρω εγώ δεν μπορώ να κάτσω δυο λεπτά να περμινώ στην ουρά Χωρίς το κινητό μου Στο με κοιτάλε θα νομίζω ότι είμαι κάνας περίεργο. Είναι τόσο ωραίο άντου. Και όντως έχει ενδιαφέρον.
Και είναι πολύ χαλαρωτικό το να παρατηρήσει γύρω σου. Και ξεχνάμε τόσο πολύ να παρατηρήσουμε. Ξεχνάμε τόσο πολύ να ακούσουμε, να έρθουμε σε επαφή με το σώμα μας. Και να ρωτιέσαι δηλαδή πώς φτάσαμε σε αυτό το σημείο. Δεν το ξεχνάμε να έρθουμε σε επαφή με το σώμα μας. Όταν ας πούμε κάθεσαι και δεν κάνεις τίποτα. Δεν το κάνω ποτέ αυτό, είμαι στο κινητό μου Ναι και εγώ Λοιπόν Κάποια στιγμή που είχα προσπαθήσει να κάνω διαλογισμό Έχεις δοκιμάσει Είναι πολύ απλό, είναι πολύ περίπλοκο όταν πας να το κάνεις Στην οργάνωση δεν χρειάζεται τίποτα Πες μου για αυτό, είμαι περίεργος γιατί έχω ακούσει διάφορα από εδώ και από εκεί Ο διαλογισμός αυτό που σου λέει να κάνεις Είναι το ότι κάτσε και παρακολούθα λίγο την αναπνοή σου και τις σκέψεις σου Αυτό είναι το bottom line Βολέψου, κλείσε μάτια και προσπάθησε να αναπνέεις.
Όταν αναπνέεις, παρατηρείς πάρα πολύ τις σκέψεις σου καταρχάς, γιατί πάντα έχουμε σκέψεις, αλλά το όλο point είναι να μην τις κρίνεις, να μην τις χωλιάζεις, να μην τις πιάσεις, απλά ότι ά, παρ' ναι μια σκέψη, ωραία, κουλ. Και δεν πειράζει να τρέχει το μυαλό σε άκυρα πράγματα, αρκεί να πεις, α, τώρα σκέφτομαι άκυρα πράγματα, sorry, πρέπει να στειάσω και στον αναπνοή μου.
Αυτή είναι η στιγμή που όντως εστιάζεις το τώρα, η στιγμή που μπορείς να σκέφτεσαι κάτι άκυρο και θα επαναφέρεις τον εαυτό σου στο moment. Όταν αναπνέεις, δίνεις και βάση στο σώμα σου, παρατηρείς ποιοί το πώς ακριβώς θα είναι η εισπνοή σου, το πώς θα είναι η εκπνοή σου. Μπορείς να παρατηρήσεις σημεία τα οποία είναι πιο βαριά στο σώμα σου ή οτιδήποτε.
Και αυτό δεν το κάνουμε. Μπορεί όντως να κάθεσαι και να μην ασχοληθείς καθόλου ποιο είμαι το τι αισθάνομαι ότι είναι βαριά τα πόδια μου σήμερα Ή έχει ωραία αίσθηση αυτή η κουβέρντ Πράγματα τα οποία είναι φουλ καθημερινά σε επαφή με σένα και απλά τα γνωρίζεις Είχατε κάποια στιγμή ένα βιντεάκι μιας τύπης σας η οποία είχε πάει σε ένα silent retreat Και αυτό ξέρεις τι είναι, δεν το ξέχω ποτέ Είχε πάει για 10 μέρες σε ένα retreat που ήταν για διολογισμό και απαγορευόταν να μιλήσεις δεν μιλάγει κανένας, δεν μπορούσε να μιλήσει κανένα, δεν μπορούσε να κουμπίσει κανένα, δηλαδή δεν έπαιζε το να χαιρετίσει τον άλλο με αγκαλιά ή κάτι τέτοιο.
Ήτανε εσύ και ο εαυτός σου και κάπως έκατα σκήνωση με έναν τρόπο, με φουλ διαλογισμό μέσα. Και έλεγε αυτή ότι πήγε τις πρώτες μέρες, που η ίδια κιόλας έχει φορθεί με διαλογισμό και τέτοια, δεν ήταν ξεργόταν η πρώτη της φορά. Και έλεγε ότι τις πρώτες μέρες δεν μπορούσα να κάτσω κάτω, αισθανόμουν ότι δεν με βολεύει καθόλου το πάτωμα.
Μου είναι τρομερά άβολο να κάτσω στο πάτωμα. Τις πρώτες τρεις μέρες με δυσκόλεψε τρομερά, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ για ένα λεπτό, όχι να κάτσω για δύο ώρες. Αλλά έλεγε ότι στη συνέχεια μετά έρχεσαι φουλή σε επαφή με τον εαυτό σου και αναγκαστικά και με σκέψεις σου. και επειδή δεν μιλάς και δεν μπορείς να μιλήσεις και δεν μπορείς να έχεις και σωματική επαφή με κάποιον άνθρωπο που σαν άνθρωπο έχουμε ανάγκη σου με την αγκαλιά ή το να πεις μια κουβέντα με κάποιον και το να είσαι 10 μέρες που απλά το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ωριακά να κοιτάς τους άλλους ανθρώπους και να μιλήσεις με τα βλέμματα που κι αυτό πεζόταν λίγο.
Μου φάνηκε πάρα πολύ ιδιαίτερο όπως το περιέγραφες σαν experience. Δεν θα μπορούσα να το κάνω πιστεύω. Αυτό που έλεγε είναι ότι αρχίζεις να παρατηρείς σε ποια σημεία πονάς, γιατί μπορεί να πονάει το σώμα σου και να μην το καταλάβεις. Επειδή ακριβώς έχουμε μια τόσο ιδιωτική καθημερινότητα, ξεχνάμε να έρθουμε σε επαφή με το σώμα μας.
Γενικότερα, αυτό το μάθα πολύ πρόσφατα, είναι μια συγγενής θα πω, η οποία είναι ψυχοθεραπευτής. Έχει σπουδάσει και μου έλεγε ότι της είχαν προτείνει να πάει σε ένα silent retreat, να το κάνει, που είναι αυτό που είπες 10 μέρες, 2 εβδομάδες, δεν θυμάμαι πόσο ήταν. Αυτή μετά επειδή έχει και όλα τις πιστοποίησεις και αυτά μπορεί να το προσφέρει σαν υπηρεσία. Δεν απάγει να οργανώσει αυτή ένα silent retreat. Δεν έχει πάει, δεν το έχει κάνει για διάφορους λόγους, αλλά μου λέει ότι όσοι γνωστοί το έχουν κάνει και το έχουν περάσει έχουν βγει τύπου άλλοι άνθρωποι.
Είναι τύπου transformation experience. Ναι, αυτό έχω ακούσει και εγώ. Μου ακούγεται πολύ ακραίο λίγο εμένα. λίγο τραβηγμένο, να είναι τόσο transformation όσο μου το περιέγραψε, αλλά μπορεί και να είναι, δεν ξέρω. Το πιστεύω ότι είναι, γιατί σκέψου ότι αναγκαστικά πολλά πράγματα που μπορεί εσωτερικά να καταπιέζεις καιρό και χρόνια, αναγκαστικά θα πρέπει να αντιμετωπίσεις.
Γιατί είμαι της άποψης και λίγο και νομίζω ότι έτσι λειτουργεί και το μυαλό του να του δώσει το χώρο. Θα βγάλει ό,τι θέλει να βγάλει προς τα έξω. Οπότε, αν σου πει κάτι και εσύ το καταπιέζεις χρόνια και ξαφνικά δεν έχεις τρόπο να ξεφύγεις από αυτό. Ειδηνοείται πως δεν είχαν κινητάκια τέτοια. Ναι, προφανώς. Τώρα εσύ έχεις ήδη αυτός σου μόνο, παρόλο που έχεις κόσμο.
Έχεις άπειρο ελεύθερο χρόνο μόνος σου, με φίλους. Μου το περιέγραψε λίγο ότι γυρνάνε πολύ πιο γεωμένοι κάπως, πολύ πιο κοντά στην καθημερινότητα, πολύ πιο χαλαροί γενικά, λιγότερο... Τώρα δεν τη ρώτησα βέβαια αν αυτό είναι κάτι το οποίο διατηρείται μακροχρόνια Είναι κάτι προσωρινό Μάλλον και μακροχρόνια θα μπορούσε να συνεργαζεί Σίγουρα μπορεί να μην είναι όπως είσαι Ας πούμε την πρώτη καιρό Αλλά σε ένα βαθμό ίσως κάτι έχει ξεκλειωθεί μέσα στο κεφάλι σου Ναι κάτι τέτοιο περιμένω Κάπως το κρατάς Γιατί όντως μερικές φορές Θέλουμε απλά να μας κάνει κάτι το κλικ Μέσα στο μυαλό μας για να δουλέψει Πάντως, εμένα μου φαίνεται κάπως τρομακτικό, για να είμαι ειλικρινής.
Αλλά εντάξει, δεν είναι να γίνω φτωχός με στάγκρα. Ενώ νομίζω ότι ένα πρώτο βήμα ήταν να παίρνουμε όντως λίγο το χρόνο, να παρατηρήσουμε λίγο τον εαυτό μας, να παρατηρήσουμε λίγο γύρω μας, να παρατηρήσουμε λίγο το πώς γενικά νιώθουμε πηγή στο χώρο, το πώς νιώθουμε τα ρούχα μας, παράδειγμα. Γιατί όντως είναι κάτι που ξεχνάμε πολύ να το κάνουμε.
Είναι πολλές φορές που υπάρχουν περίοδοι που είμαι πάρα πολύ εδώ και μπορεί να είμαι σε φάση ότι οκ, τώρα έχω στρες, το αισθάνομαι και ας πάρω λίγο μια ανάσα ή οκ, τώρα βιάζομαι χωρίς λόγο, ας ψηλάρω λίγο. Αλλά υπάρχουν και φάσεις που μπορεί να είμαι στον αυτόματο και δεν το καταλαβαίνω. Μετά λες ποια ήταν η τελευταία φορά που άραξα στον παλαικόνι και κοίταγα το κενό χωρίς να είμαι στο κινητό μου.
ή ποια ήταν η τελευταία φορά που όντως βγήκα έξω μια βόλτα περπάτησα και πλακίταγα τα δέντρα γύρω γύρω και τους ανθρώπους γύρω γύρω χωρίς να προσπαθώ να κάνω κάτι άλλο χωρίς ερθίσμα τα ποιοί ακόμα και αν αυτό είναι χωρίς μουσική χωρίς κάποιο άλλο input από πίσω στο κεφάλι σου και κάθε τεχνόρα όλοι ακούνε όλη την ώρα podcast το δικό μας δεν μετράει δεν μετράει εντάξει σκεφτόμουν ότι το καλοκαίρι Είναι ίσως μια περίοδος η οποία κατά κάποιο τρόπο Το ευνοεί αυτό το πράγμα Ευνοεί δηλαδή το να μπορείς να κάτσεις και να είσαι λίγο πιο slow Με την έννοια ότι πρώτα απ' όλα Δεν έχει πολύ ζέστη να κάνεις οτιδήποτε άλλο Πρώτα απ' όλα ναι Το κινητό σου ζεσταίνεται τόσο πολύ με το βάζεις την κατάψυξη Οπότε αναγκάζεσαι να κάνεις διάλειμμα Ακριβώς Το ότι όντως και εσύ δεν μπορείς να κουνηθείς πάρα πολύ γιατί είσαι λίγο σαφλά πάτσα από τη ζέστη είναι μια καλή ευκαιρία απλά να δάξεις και να κοιτάς γύρω σου ειδικά αν σε χτυπάει ο νεμιστήρας κιόλας είσαι έτσι απλά, σε χτυπάει ο νεμιστήρας
και απλά παρατηρήσεις το δάμι σαν τον άλλο τύπα που παρατηρήσεις το τείχο άξιος δεν κάνει κακή ιδέα αυτό ή να μην έχεις κάποιο κουνούπι να σε ενοχλεί σε φαίνεται να κάνεις διαλογισμό και να έχεις κουνούπι ό,τι χειρότερο φίλε Δεν ξέρω, και σταματάς Σταματάς, σκοτώνεις το κουνούμπι και μετά προσπαθείς να είσαι πάσηφης Σταματάς, σκοτώνεις όλα τα κουνούμπια του πλανήτη και μετά Και η θάλασσα Εμένας που με η θάλασσα με χαλαρώνει πάρα πολύ Από πάντα κιόλας, τσίλαρα Είναι απλά το καλοκαίρι ρε παιδί μου Και αν έχεις λίγο την ευκαιρία, επίσης ακόμα και η Αθήνα Τρόπου να καλοκαίρινε, είναι μια κόλαση από άψη ζέστης αλλά τουράστιο δεν έχει τόση κίνηση ρε φίλε.
Οπότε κάπως λίγο μπορείς να το πάσεις ένα τσίκ πιο αργά, δεν ξέρω. Εμένα μου ξύπνησε όλο αυτό με το mindfulness, πιο πολύ σε αυτές τις διακοπές που είπα στην αρχή, ότι τώρα που είναι καλοκαίρι, σωστά είναι μια καλή ευκαιρία να το... Εξασκήσεις. Εξασκήσεις λίγο αυτό, ναι. Επίσης παρατήρησα, δεν ξέρω γιατί το ξεχνάω κάθε φορά, ότι από τα πράγματα που με ασχολούσαν, Ανγλική κυριολεκτικά δύο πράγματα ασχολούσαν σε εκείνες τις δίκοπες.
Το πρώτο ήταν τι θα φάω, τι θα φάω μετά. Και το δεύτερο ήταν τι θα γίνει τώρα στην επόμενη κεφάλαια του βιβλίου μου, γιατί διάβαζα ένα βιβλίο και ήμουν αρκετά hooked. Και σκεφτόμουν ότι τα βιβλιά όντως, κάθε φορά που τα διαβάζω, μεταφέρουν κάπου. Απλά ειδικά επειδή το λεπτό διάστημα δεν διάβαζα σε πολλή μεθυστορήματα, αλλά διάβαζα κυρίως αυτά τα ιστορικά που λέγαμε και τέτοια.
Είναι διαφορετικό το effect. Αλλά σε ένα μυθιστόριμο όντως χάνεσαι λίγο. Βλέπεις τους χαρακτήρες, μπαίνεις μέσα στο βιβλίο, χαλαρώνεις, ηρεμείς και τώρα που είναι το καλοκαίρι. Εντάξει, δεν είναι ανάγκη να διαβάσεις τόσο το γεύση στην παραλία. Μπορείς να διαβάσεις και κάτι πιο χαζό, αλλά όντως είναι χαλαρωτικό experience.
Ίσως είναι το κομμάτι ότι το βιβλίο είναι απλά μόνο τέξτ και αφήνει πολλά πράγματα να τα δημιουργήσει, να συμπληρώσει την εικόνα του κεφάλι σου. Οπότε είναι ίσως λίγο πιο deep. Είναι και το έχεις ανάγκη. Αν ας πούμε έχεις ανάγκη όντως να λειτουργήσει λίγο το μυαλό σου, λίγο πιο πνευματικό, συσταχωρικά, χόμπι, το βιβλίο όντως είναι το ιδανικό.
Άμα δεν είσαι τέτοιος άνθρωπος Γιατί να κάνεις ένα κάστρο στην Άμο Είναι ωραίο experience Όπου ότι καλύτερο Ένα τεράστιο κάστρο Στο μεγαλύτερο στην παραλία Που να είναι hazard Μετά η όλη μου περπατάει Ακόμα σας το κρατάω Δεν κάναμε καστράκι στην Λαφώνησο Ισχύει δεν κάναμε Αλλά ήταν υπερβολικά πολύ λεπτή η Άμος Για να κάνεις ακόμα και κάστρο Κάξινα δεν είχε ωραία μόνος Δεν το πρότεινες ποτέ Εγώ θα κατηγορώ εσάς, δεν έχεις σημασία.
Δεν μπορώ να πάρω φταίξη μου. Εσείς φταίτε. Αλλά ναι, σκεφτόμουν ότι υπάρχουν πάρα πολλοί τρόποι όντως να είσαι σε επαφή με το moment. Ήταν αυτό είναι με το απλά να κάτσεις και να κοιτάς τον ουρανό ή τη θάλασσα. Ήταν να το φτιάξεις ένα κάστρο. Ή ούτε με το απλά να φας ένα φρούτο, ξέρω εγώ. Καρπουζάκι. Καρπουζάκι, όντως.
Αυτό με το βιβλίο λοιπόν αυτό που σκεφτόμουν είναι ότι πάντα το ξεχνάω ότι με χαλαρώνει. Κάποιο περίοδο τρόπο κάθε φορά το ξενώ και κάθε φορά το ξαναδιαβάζω και μου λέει πλάκα έχει αυτό τελικά. Γιατί δεν το κάνω πιο συχνά. Και μετά θυμάμαι ότι πλένει στις κινητές μου και γι' αυτό δεν διάβαζα το βιβλίο. Τώρα για το Sidequest και για όποιον ενδιαφέρεται τέλος πάντων.
Εγώ διάβασα το Normal People το βιβλίο. Το οποίο έχει και σειρά, έχει και σειρά. το οποίο στην πραγματικότητα παρουσιάζεται σαν ένα βιβλίο που είναι και καλά δύο άνθρωποι οι οποίοι γνωρίζονται από το Λύκειο, κάνουν κάτι στο Λύκειο, μετά ψιλοσπάνε, μετά ξανακάνουν κάτι στο Πανεπιστήμιο και βλέπεις τη ζωή τους λίγο να εξελίσσεται.
Δεν θέλω να κάνω περισσότερο σπόιλερ. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι σαν βιβλίο με κράτησε. Δεν μπορούσα να το αφήσω κάτω εύκολα. Ήμουνα πολύ invested. ταυτόχρονα με κάποιο τρόπο νιώθω ότι μου ήταν και λίγο ψυχοφθόρο. Δηλαδή δεν μπορώ να πω ότι ήταν το βιβλίο το οποίο μου ήταν ευχάριστα, με επηρέαζε ψυχολογικά, δεν ξέρω γιατί, αλλά ήταν κάπως εντέλειες κάποια πράγματα μέσα στο βιβλίο, το οποίο δείχνει βέβαια ότι με έκανε να νιώσω πράγματα, οπότε θα θεωρήσω ότι ήταν ένα καλό βιβλίο ας πούμε.
Θα το προτείνω γενικά στο να το διαβάσετε. Δεν έχω δει τη σειρά, λένε ότι είναι καλή η σειρά, το οποίο παρουσιάζεται σε βιβλιογραφία. Μόνο normal δεν είναι. Είναι απλώς δύο άνθρωποι που έχουν πάρα πολύ ενάγκη την ψυχοθεραπεία. Θα πω και θα τα αφήσω εδώ. Αλλά κλείνει αυτή η παρένθεση, αυτό το βίντεο, για όποιον ενδιαφερόταν για ένα book recommendation καλοκαιρινό.
Με αφορμή το mindfulness και το πώς μπορούμε, ρε παιδί μου, να είμαστε λίγο πιο στο moment. Έκατσα και έψαξα κάποια πράγματα. Τώρα ο καθένας το ψάχνει και για τον εαυτό του, γιατί για τον καθένα λειτουργεί κάτι διαφορετικό. Το bottom line είναι το ότι προκειμενούν εστιάσεις στην προσοχή σου στο παρόν. Υπάρχουν διάφοροι τρόποι να το κάνεις και συνδέονται άμεσα με τις πέντε αισθήσεις, δηλαδή με πράγματα που ακούς, με πράγματα που βλέπεις, με την αφή, με τη γεύση, την όσφρηση.
Οπότε αν κάθε φορά εστιάζεις σε κάτι από αυτά, είναι ένας τρόπος να είσαι εδώ. Δηλαδή, π.χ. άμα πεις ότι θέλω να παρατηρήσω τώρα όλα τα κίτρινα αντικείμενα που θα δω γύρω μου, αναγκάζεσαι να εστιάσεις το τώρα. Άμα πεις ότι τώρα θέλω να ακούσω πέντε διαφορετικούς ήχους, συμβαίνει το ίδιο. Και επίσης, όντως, το καλοκαίρι έχεις και πάρα πολλούς διαφορετικούς ήχους να ακούσεις.
Ειδικά, ας πούμε, στη θάλασσα. Άμα είσαι στη θάλασσα, βέβαια. Έχεις το ένα παιδάκι που φωνάζει, έχεις την άλλη τύπη που φωνάζει, έχεις την άλλη τύπα που φωνάζει Γιατί παραλίας πηγαίνεις και όλοι φωνάζουν Εγώ δεν το έχω αυτό το πράγμα Εμένα είναι μια άνθρωπη, το μόνο μου σπέντωνε είναι οι ρακέτες Είμαι από αυτούς τους ανθρώπους, με ενοχλούν οι ρακέτες Αλλά νομίζω μακράν το πιο ενδιαφέρον είναι να παρατηρήσεις άλλους ανθρώπους Εμένα το καλοκαίρι μου αρέσει πάρα πολύ να παρατηρώ αστερισμούς Όλο τον χρόνο αρέσει να παραιτήσεις αστερίες.
Όλο τον χρόνο μ' αρέσει, αλλά το καλοκαίρι έχει ακόμα περισσότερους, ρε φίλε. Και μπορεί να είσαι σε μια παραλία και να έχει... όντως να φαίνονται αστέρια πολλά. Το καλύτερο είναι να πας παραλία, σε παραλία που δεν έχει κόσμο, που δεν έχει φως, και να δεις αρχές Αυγούστου παίρνουν αστέρια. Καλά, ναι, Περσίδες φουλ, εντάξει.
Που πολλοί κόσμοι δεν το ξέρουν. Είναι πάρα πολλοί κόσμοι που δεν το ξέρουν. Ναι, έχει πεφταστέρια παιδιά. Εκεί αρχές Αυγούστου μέχρι 15 Αύγουστο νομίζω είναι οι Περσίδες. Είναι στον αστερισμό του Περσέα πεφταστέρια. Άμα δείτε πολλά πεφταστέρια, μία από τις ευχές σας, τις πολλές, πέρα από έρωτα, λεφτά κτλ, μπορεί να είναι να πάει καλά το By the Way στη τρίτη σεζόν.
Εμένα από τα πράγματα που μου αρέσει να κάνω το καλοκαίρι είναι να παρατηρώ φουλ τον ουρανό και να βρίσκω καινούριους αστερισμούς και να τους μαθαίνω. Οπότε φέτος έχω μερικούς ακόμα για τη Μέτσο Πρίστας να σπρίζω Κάποιοι έχουν μονή με τα τρένα Άλλοι έχουν μαστερισμού Όλοι μέσα ένα μεγάλο φάσμα είμαστε Κάπου εδώ πριν κλείσω θα πω ότι τελειώνει η δεύτερη σεζόν Τώρα που τελειώνει η σεζόν Και ήταν μια σεζόν ολόκληρη Γιατί η πρώτη αυτό ήταν λίγο μισή Εντάξει, γίνησαμε Φεβρουάριος πριν από την Σεπτέμβριο Τι θα θέλεις να έρθει το μέλλον Πώς το έχεις στο μυαλό σου Καταρχάς εγώ έχω σοκαριστεί πάρα πολύ Με την όλη αγάπη που παίρνουμε Δηλαδή βλέπω το ότι σιγά σιγά μεγαλώνουμε Σαν παρέα Και μου φαίνεται πάρα πολύ ενδιαφέρον Κάπως με ενθουσιάζει εδώ μεταξύ Και συνειδητοποιώ κιόλας ότι μου φαίνεται σαν χτες Όταν πρώτο ξεκινήσαμε Πολύ συχνά, δηλαδή μπορεί να Μην μου βγαίνει τόσο συχνά να κάνω επεισόδια και τέτοια Νιώθω κάπως αυτό το ότι μήπως δεν δίνω αρκετή αγάπη σε αυτό το project.
Σήμερα έτυχε να ακούσει ένα άλλο podcast που ήταν, θα σας πω, ένα Q&A και ρωτάνε σε ένα πετυχημένο podcast τι συμβούλη θα δίνει έτσι κάποιος που ξεκινάγε και απάντησε πολύ απλά. Φτάσετε τα 10 επεισόδια. Τόσο είναι το παιδί μου σας. Ναι, είναι τόσο απλό. Α, εμείς είμαστε, ξέρω εγώ, στα 15 επεισόδια. Παραπάνω, αλλά δεν είναι ακόμα published.
Να τα πάει πίσω από το φράχτη και τα επιβολάει. Αν ήταν να διαλέξεις ένα πράγμα Ποιο είναι το πράγμα που σε δυσκολεύσει πιο πολύ Εσένα Σανέβα που εντάξει Το κοινό ξέρει ότι εγώ κάνω όλη τη δουλειά Αλλά τι σε δυσκόλεψε Σανέβα Νομίζω ότι Το πιο δύσκολο κομμάτι Ήταν το να μείνουμε τόσο αυστηροί Με τον εαυτό μου Γιατί η φάση ήταν 20% Υχογράφηση, edit, publish επεισοδίου Το 80% ήταν Τύψεις και σκέψεις Για το ότι δεν βγάζω επεισόδια και το ότι δεν ασχολούμαι αρκετά.
Και αυτό θα ήταν καλό να μειωθεί ρε παιδί μου γιατί ήταν παντελώς αχρίαστο. Δεν είναι τι προσέφερε κάτι στο τραπέζι. Οπότε νομίζω ότι ήταν πιο πολύ το δικό μου το προσωπικό άγχος για αυτό. Είναι ιδιαίτερο όταν θέλεις να δώσεις αγάπη και όρεξη σε κάτι και όταν δεν έχεις απαραίτητα τον χρόνο ή την ενέργεια να το κάνεις γιατί επειδή δεν βιοποριζόμαστε από αυτό δεν μπορούμε να φιερώσουμε τα 100% του χρόνου μας και αυτό είναι κάτι το οποίο είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις ειδικά όταν ξεκινάς με ενθουσιασμό από την αρχή.
Νομίζω αυτό ήταν το πιο δύσκολο γραμμάτι. Γιατί κατά τα άλλα όταν όντως ήμασταν στην εμφανισμό ήρθαμε να γυρίσουμε ένα επεισόδιο και το επεισόδιο έβγαινε και το έντιτε έβγαινε εύκολα και ο κόσμος το έδειχνε να το αγαπάει αμέσως. Ήτανε εσωτερικά τα conflicts, είχαμε θέματα στην διοίκηση Δηλαδή δεν ήταν η φράξη Το θέμα Αυτό είναι κάτι που ως φίλε θα ήθελα να αφήσω πίσω μου Τρίτη σεζόν φίλε Απίστευτο έτσι Όντως όντως Πώς το βλέπεις να εξελίσσεται το podcast Κρατήσεις λίγο τον original χαρακτήρα του Το βλέπεις να αλλάζει κάπως Όσο αλλάζουμε και εμείς και αλλάζει και η καθημερινότητα Και ο κόσμος Αυτό που θέλω να βγαίνει προς τα έξω Κάτι το οποίο με εκφράζει γενικά Είναι και ο λόγος που κάποια από τα επεισόδια δεν βγήκαν ποτέ στην επιφάνεια Γιατί ένιωθα ότι δεν με εκφράζουν Το όταν λες σε εκφράζει εννοείς τύπου ότι σε εκφράζει σαν άποψη Ή δεν πιάνει το στάνταρ ποιότητά σου Νομίζω είναι ένα μίξ πραγμάτων Δηλαδή είναι αυτό που λες ότι θέλω να είμαι proud γι' αυτό
Το ακούω Και αν είναι κάτι για το οποίο δεν είσαι πολύ proud Είσαι σαν τον Κάφκα και και στα βιβλία Εγώ καταλάβω αυτό που πες ότι είναι κάτι που θέλω να είμαι περήφανος γι' αυτό Αυτό Εγώ πήχε σαν Γιάννης κάνω resonate με αυτή τη σκέψη Το βλέπεις γενικά το podcast να αλλάζει στην τρίτη σεζόν κάπως Ξεκινώντας να γυρίσεις στην τρίτη σεζόν Σε σχέση με το τύχος στο μυαλό σου ξεκινώντας στη δεύτερη Για παράδειγμα σου λέω την πρώτη Έχεις κάτι το οποίο θα θέλεις να κάνεις διαφορετικά Θα θέλεις να πας προς άλλη κατεύθυνση Κοίταξε, σίγουρα τα θέματα που πιάνουμε ενδεχομένως να αλλάξουν από την άποψη ότι και εμείς μπορεί να έχουμε άλλες προτεραιότητες ή άλλες σκέψεις ή να προσεγγίζουμε τα πράγματα διαφορετικά, οπότε δεν μπορώ να σου πω ότι ξέρω εγώ θα είναι στο ίδιο τόνο απαραίτητο όπως ήταν στο προηγούμενο Δεν μπορώ να σκεφτώ και κάτι διαφορετικό βέβαια, δεν έχω στο μυαλό μου να κάνω κάποιο μεγάλο pivot από άποψη content ας πούμε Θέλω να το συνεχίσω, το πιο βασικό
Δηλαδή αυτό που παρατηρώ και στον εαυτό μου Και το πιο σημαντικό Είναι ότι το να φτάσεις π.χ. να βιοπορίζεις Από το content creation Είναι ένα πάρα πάρα πολύ μακρινό πλάνο Οπότε δεν είναι ρε σκέντα καν στο δικό μου το κεφάλι Προφανώς ποτέ δεν ξέρεις Αλλά δεν είναι αυτό ο σκοπός Ακόμη και αν ας πούμε π.χ. βγαίνει ένα επεισόδιο Το πεντάμινο π.χ.
Και πάλι θα το ήθελα να το συνεχίζω το κατάλαβες. Και τώρα η τελευταία ερώτηση, η πιο σημαντική. Εκείνη την αύξηση που λύσεις θα μου δώσεις. Θα σας ειδοποιήσουμε. Νομίζω κάπως έτσι κλείνει και η δεύτερη σεζόν του By The Way. Συγχαρητήρια. Παιδιά, ευχαριστούμε πάρα πολύ που είστε εδώ, γιατί βασικά αυτό είναι κάτι που το αγαπάμε εμείς, αλλά πάντα έχει σημασία και το ότι υπάρχει και κόσμος που το σαπορτάρει, που ξέρεις ότι όταν βγάλεις ένα επεισόδιο, κόσμος θα χαρεί που θα τα ακούσει.
Είναι και πολύ όμορφο να κάνεις κάτι και αυτό να το βλέπουν οι άλλοι. Είναι και πολύ ωραίο να κάνεις κάτι το οποίο εσένα σε αλλάζει προς το καλύτερο. Γιατί όντως και μέσα από τις συζητήσεις μας και μέσα από αυτά τα επεισόδια νομίζω και εμείς έχουμε φτάσει σε συνειδητοποίηση. Ναι, για όσους δεν το ξέρετε γενικά κάθε φορά που γυρίζουμε επεισόδιο είναι κανονικό θέραπη σε σιον.
Ναι, γι' αυτό χρειάζεται τόσο editing. Και είναι και πολύ ωραίο και το να ξέρεις ότι έστω κάποιος μπορεί να ακούσει κάτι που είπες εσύ κάποια στιγμή και όντως μπορεί να του κάνει ένα κλικ και να του αλλάξει λίγο την οπτική στα πράγματα. Ναι, είναι πολύ ωραίο. Επειδή έχει τύχει τελευταίο καιρό να παίρνω σε πάρα πολλά μικρά podcast, ακούγονται πολύ ωραίες φωνές.
Δεν ξέρω αν είμαι εγώ σε μια φούσκα και απλά ακούω τα καλά. Πολύ μεγάλη πλειοψηφία αυτά που ακούω είναι πάρα πολύ καλές φωνές και χαίρομαι πολύ που ακούγονται. Ναι, ναι. Και, α, για αυτό που με ρώτησες πιο πριν, έχω στο πίσω μέρος του μυαλού μου ότι θα ήθελα στην επόμενη σειδηρόν να έχουμε καλεσμένους από άλλα podcast.
Οκ. Γιατί ακούω κάποια συγκεκριμένα podcast και ειδικά κάποια podcast τα οποία τα ακούω και πολύ συστηματικά και θα ήθελα πάρα πολύ να υπάρχει μια ευκαιρία να βρεθούμε στον ίδιο χώρο και να ανταλλάξουμε απόψεις, να κάνω κάποιες ερωτήσεις που μπορεί να θέλω να κάνω στον άλλον από το που ξεκινάς εγώ το podcast και τα λεπα.
Αυτό είναι από τα goals που έχω στην μυαλό Οκ, ωραίο Η αλήθεια είναι ότι θα το έχω σαν αστερίσκω από την αρχή που ξεκίνησε το podcast Δεν είναι big, εγώ πιστεύω ότι θα γίνει Οπότε stay tuned Αυτό είναι το επεισόδιο για σήμερα Αυτή ήταν η σεζόν για φέτος Τα ξαναπούμε από Σεπτέμβρη ή Οκτώβρη Ευχαριστούμε πάρα πολύ που ήσασταν μαζί μας Μην ξεχάσετε να κάνετε ένα follow το podcast στο Spotify Να αποτύσσετε το καμπανάκι και να σας έρχονται όλες οι ειδοποιήσεις για όλα τα επόμενα επεισόδια.
Να μας ακολουθήσεις στη σελίδα μας στο Instagram γιατί θα ανεβάζουμε πράγματα. Καυτά είσαι στις φωτογραφίες από τις διακοπές μας στις Μαλβίδες, στο Μαλί. Δεν ξεχάσαμε να σας ακολουθήσεις στη σελίδα μας στο Instagram, by the way, podcast. Κάντε ένα share αυτό το επεισόδιο σε... Ναι, κάντε ένα share το επεισόδιο στο φίλο σας ή φίλη σας που είναι όλη τη μέρα κολλημένος στο κινητό της.
Για να του πείτε διακριτικά ότι πρέπει Ειδικά όμως να τα αφήσει Τι σχόλιο να αφήσουνε Μια παραλία Θέλω να μπει ένα poll Τι είχαμε πει πριν Α θα μπει οπωσδήποτε ένα poll Για το πόσες μέρες χρειάζεσαι να διακοπέσεις Αυτό πραγματικά θέλω να ακούσω την άποψη του κόμματος Οπότε θα βάλω αυτό το poll θα το βάλω και στο instagram Αλλά να απαντήσετε και στο spotify Γιατί είναι πιο μαζεμένα στατιστικά εδώ πέρα Καλό καλοκαίρι και θα τα πούμε ξανά στην επόμενη σεζόν.
Bye!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
