Skip to content
PodBase
PRIMETIME, Ρόμπερτ Πάτινσον και αρχεία PDF | (παρένθεση) #6

PRIMETIME, Ρόμπερτ Πάτινσον και αρχεία PDF | (παρένθεση) #6

OHANAKAMA το Podcast
Σεπτέμβριος 28, 2026 00:16:24 Σεζόν 1 Επεισόδιο 16
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Ο 1/4ος OHANAKAMA είδε το PRIMETIME του Lance Oppenheim(er) με τον Robert Pattinson και είπε να κάνει ένα βίντεο.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Είδατε την καινούρια ταινία του Ρόμπερ Φάρτινσον, το Prime Time, και μοιάζει και είναι λίγο μια νεκρή περιοδός για το Hanakama. Βασικά δεν είναι καθόλου νεκρή. Ετοιμάζουμε ένα project μεγάλο, το οποίο έχει γυριστεί ήδη, αλλά παίρνουμε το ότι θέλει αρκετό edit. Διάζεται και κάποια ακόμα πράγματα να προσθέσουμε, τα οποία επίσης θα πάρουν καιρό.

Οπότε ναι, ετοιμάζουμε κάτι μεγάλο, αλλά στο μεταξύ είναι μια καλή ευκαιρία να κάνουμε άλλα πράγματα. Έχουμε πει όλοι να κάνουμε άλλα πράγματα αλλά εν τέλει μάλλον πάλι εγώ θα κάνω ένα πράγμα και μετά τίποτα μέχρι να ξανασυναντηθούμε. Είμαι αυτή τη στιγμή σε μια μυστική τοποθεσία μακριά από τα άλλα τρία μέλη. Το Hanagama βρίσκεται σε ένα time skip period όπως θα ήταν και σε ένα άνιμε βέβαια μόνο εγώ λείπω αλλά κάποιες μέρες συναντηθούμε ξανά όλοι μαζί και θα ξαναγίνει ένα κανονικό βίντεο μια ταινία και ένα βιβλίο ή whatever το οποίο το έχουμε παγώσει αρκετό καιρό τώρα αλλά ναι αφού είμαι στην τοποθεσία τη μυστική που είμαι είχα την ευκαιρία να δω μια ταινία που δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα στην Ελλάδα τουλάχιστον όταν βγαίνει αυτό το βίντεο όταν καταγράφετε αυτό το βίντεο ή όταν κυκλοφορείς αυτό το βίντεο.

Και ναι, είπα επειδή και μου άρεσε αρκετά και θεωρώ ότι έχει πολύ ψωμί για να μιλήσεις και να αναλύσεις και επειδή νομίζω ότι έχει και αρκετό hype σαν ταινία ή απλά εγώ είμαι αρκετά τέρμιναλι online και νιώθω ότι παντού βλέπω για αυτήν την ταινία και ο αλγορυθμός μου έχει χτιστεί γύρω από αυτή. Τέλος πάντων ήθελα να μιλήσω για το prime time με τον Ρόμπερ Πάτινσον.

Στην Ελλάδα θα κυκλοφορείς τις 8 Οκτώβρη. Το Prime Time, λοιπόν, διαδραματίζεται στην Αμερική γενικά, στη ΣΥΠΑ του 2006, κοντά, μέσα δεκαετίας των 0. Nonies, Nundies, δεν θέλω κακώς να λέω. Μια πραγματική ιστορία. Ακολουθούμε τον Ρόμπερ Πάτινσον ως Chris Hansen, ο οποίος Χρυσ Χάνσεν ήταν ένας παρουσιαστής, παύλα, είναι ακόμα δεν υπάρχει, δημοσιογράφος, παύλα ηθοποιός, παύλα περίεργος τέλος πάντων, ο οποίος είχε μία εκπομπή εκείνη την περίοδο, για αυτή την περίοδο μιλάει η ταινία, το To Catch a Predator, το οποίο δεν είναι η Νικολούλη της Ελλάδας απλά ίσως ο Χάνσεν και η Νικολούλη έχουν ένα παρόμοιο στάτους στις αντίστοιχες κοινωνίες Αμερικής και Ελλάδας.

Ο Χάνσεν ήταν βασικά σε ένα κανάλι στο NBC και συγκεκριμένα στην βραδινή ζώνη Dateline NBC εκεί ήταν η εκομπή του και συνεργαζόταν με μια ομάδα η οποία ουσιαστικά ψάρευε άτομα με τα οποία τα οποία ήθελαν να κάνουν κακές πράξεις ανήλικα. Θα τα λέω όπως τα λένε και στο ίντερνετ αρχεία pdf. pdf files. Αυτή ήταν η εκπομπή. Είχαν βγάλει πάρα πολλά πάρα πολλά επεισόδια.

Ήταν τέρμα διάσημη για την εποχή. Δηλαδή τρελή τηλεθέαση, τρελά νούμερα κονταροχτυπιόταν με το Lost τα λέει και στην ταινία αυτά όταν τη δείτε θα τη δείτε κονταροχτυπιόταν με το Lost που ήταν μια από τις μεγαλύτερες σειρές ever ξέρω εγώ ειδικά εκείνη την περίοδο και γενικά ήταν ένα φαινόμενο εκείνη την εποχή όλο αυτό γιατί εντάξει η αλήθεια είναι ότι είναι ένα πολύ ευαίσθητο θέμα το οποίο αγγίζει πολύ κόσμο και η ταινία θέτει ερωτήματα για ποιο λόγο ας πούμε μια τέτοια κομπή αρέσει σε κόσμο τουλάχιστον την παρακολουθεί ο κόσμος αλλά προφανώς για να την παρακολουθεί ένα μεγάλο μερίδιο του κόσμου αρέσει και αυτή η κομπή εν τέλει διακόπηκε γιατί έγινε ένα συμβάν το οποίο υπάρχει στην ταινία αλλά είναι αρκετά διάσημη δηλαδή έχουν μια ολόκληρη ας πούμε γενιά από youtubers και tiktokers έχει βασίσει τις καριέρες τους να αντιγράφουν ή να κάνουν το ίδιο πράγμα που έκανε ο Κρις Χάνσεν τότε οριακά κάποιοι το κάνουν και με ακριβώς το ίδιο setup και τον ίδιο τρόπο

οπότε είναι ένα πολύ ενδιαφέρον φαινόμενο και νομίζω ότι βγαίνει σε μια πολύ καλή περίοδο αυτή η ταινία γιατί παρόλο που μιλάει για το 2006 μιλάει πάρα πολύ και για το σήμερα και για την την όλη κουλτούρα του θεάματος και τα λοιπά. Πρωταγωνιστή ο Ρόμπερ Πάσνσον ο κ. Χάνσεν, ο οποίος, εντάξει, είναι απλά, δεν ξέρω τι να πω για αυτόν τον ηθοποιό, φέτος ειδικά έχει δώσει ερμηνιάρες και ακόμα περιμένουμε και το ντιούν, αλλά η συγκεκριμένη οδηγιακά πες να είναι η καλύτερη της καριέρας του ή από τις καλύτερες.

Στους ρόλους που, ας πούμε, μεταμορφώνεται, το τερματίζει κάπως, χωρίς να κάνει αυτό το γκίμικι method acting που πρέπει να γίνομαι ο χαρακτήρας μου μπροστά και πίσω από την κάμερα και αυτό εντάξει το ξέρω γιατί νομίζω το έχει πει κιόλας αλλά και αν δεις και η συνεντεύξη του είναι πολύ χαχας σε σχέση με την χαρακτήρια που παίζει αλλά παρόλο που είναι τρομερός πρωταγωνιστής ο Πάτινσον και υποδιέται τρομερά τον Κρις Χάνσεν που θα έρθει και σε αυτόν υπάρχει ένας κρυφός πρωταγωνιστής της ταινίας το όνομα είναι Skyler Gizondo δεν ξέρω, είναι αυτός που παίζει τον Jimmy Olsen στο Super Mado καινούριο ο οποίος υποδίεται έναν decoy Carl νομίζω Cal decoy κάτι decoy δηλαδή είναι ηθοποιός στην ταινία ο χαρακτήρας του και υποδίεται ανήλικα ενώ αυτός δεν είναι, ο χαρακτήρας του είναι 20 κάτι, αλλά επειδή μοιάζει εμφανισιακά μικρός, τον προσέλαβε το MBC για να υποδηθεί ανήλικα τα οποία θα ψαρεύουν τα αρχεία PDF.

Έχει μια ολόκληρη αψίδα χαρακτήρα, ένα ολόκληρο subplot δικό του που θα μπορούσε άνετα να είναι και δικιά της ταινία όλο αυτό που γίνεται με αυτό το χαρακτήρα αλλά δένει τόσο καλά και με τον χαρακτήρα του Πάτινσον και με τις όλες τις θεματικές της ταινίας και λειτουργεί πάρα πολύ καλά και αυτό. Οπότε είναι κάπως σαν η ταινία να έχει δύο πόλους, μία του Hansen και μία του Decoy. Η ταινία είναι του Lance Oppenheim, ο οποίος μέχρι τώρα, μέχρι πριν βγάλει το Prime Time, έκανε ντοκιμαντέρ, αλλά τα ντοκιμαντέρ του δεν ήταν σαν τα κλασικά ντοκιμαντέρ.

Τουλάχιστον ένα που έχω δει, αλλά πόσο ξέρω και τα υπόλοιπα είναι έτσι. Αυτό που έχω δει εγώ είναι το Some Kind of Heaven, το οποίο αφορά... Ουσιαστικά είναι μια πόλη όπου πάνε συνταξιούχοι Αμερικάνοι στη Φλόριντα και είναι η μεγαλύτερη πόλη συνταξιούχων που έχει, δεν θυμάμαι πόσα, 100 χιλιάδες και εκατομμύριο, δεν θυμάμαι τώρα, μην μιλώ ψέματα.

Πολύ ενδιαφέρουσα ταινία και ο Λανς Όπενχάιμ, όχι Οπενχάιμερ, ουσιαστικά το ντοκιμαντέρ το αυτό βρίσκονται σε μια πολύ λεπτή γραμμή μεταξύ δοκιμαντέρ και ταινίας. Και αυτό οφείλεται πάρα πολύ και στο editing, αλλά και στο πόσο στυλ ζαρισμένη είναι η ταινία. Θα μπορούσε να είναι αντίστοιχα με το πόσο στυλ ζαρισμένη είναι το Euphoria.

Κάποιες ταινίσεις της A24 που έχουν τη φήμη σε στούντι, ότι οι ταινίσεις έχουν ένα συγκεκριμένο στυλ. Κάπως έτσι είναι και τα δοκιμαντέρ του Lance Oppenheim. Κάτι αντίστοιχο κάνει και εδώ, βέβαια από την άλλη πλευρά, γιατί η ταινία είναι βιογραφική, αλλά οριακά φαίνεται σαν να είναι μυθοπλασία. Και δεν ξέρω, είναι πάρα πολύ ιδιαίτερο, πάρα πολύ στυλζαρισμένη και αυτή πάρα πολύ ιδιαίτερο editing.

Και όσο προχωράει η ταινία και περνάει η ώρα, κάπως αρχίζει και νιώθει σαν η τηλεόραση να χαλάει λίγο, όταν το film grain γίνεται πιο έντονο. Δηλαδή παίζει με πάρα πολύ ενδιαφέροντα πράγματα σε όλη την ταινία. Πολύ ενδιαφέρον το ότι ένας σκηνοθέτης δοκιμαντέρ που έχει κάνει αρκετά νομίζω, έχει κάνει τρία-τέσσερα, πήδηξε και έκανε μια κατευθείαν ας πούμε δραματική ταινία, thriller, whatever.

Και είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον το πώς την προσήγγιζε σκηνοθετικά αυτή την ταινία ο Πενχάιμ. Οριακά είναι μια καρκατούρα του Χάνσεν, μια πολύ επαυξημένης πραγματικότητας, μορφή του Χάνσεν, το οποίο προσωπικά δεν έχω ασχοληθεί τόσο πολύ με το To Catch a Predator, να δω η συνεδρέψη του Χάνσεν. Έχω δει μερικά κλίπς από επεισόδια, αλλά δεν ξέρω τώρα πόσο κοινικός είναι ο Χάνσεν ή αν είναι όσο κοινικός που παρουσιάζεται στην ταινία.

αλλά η προσέγγιση του Πάτινσον είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα ουσιαστικά ο Πάτινσον μας τον παρουσιάζει ως έναν ο οποίος πιστεύει ότι αυτό που κάνει είναι κάποια ιερή αποστολή κατά μια έννοια ή τουλάχιστον έτσι το διδοκιολογεί στον εαυτό του αλλά η ίδια ταινία έτσι όπως το παρουσιάζει μας δείχνει ότι ο Χάνσεν στην πραγματικότητα δεν ενδιαφέρεται καθόλου ούτε για τα θύματα, ούτε για να καταπολεμήσει ας πούμε αυτό το έγκλημα. Απλά ενδιαφέρεται για το content, τουλάχιστον για τηλεθέαση, για την εκπομπή, το οποίο το βλέπουμε από την πρώτη κιόλας σκηνή όταν αρχίζει και χωρίς σπόιλερ, αλλά αρχίζει και επαναλαμβάνει ας πούμε τα γραπτά μηνύματα στο μυαλό του για να όταν βγει μπροστά στην κάμερα μπροστά στο αρχείο pdf να του τα απαγγείλει μπροστά του και να τον βάλει κάποιος στη θέση του.

Αυτά τα εσχρά μηνύματα τέλος πάντων που έστελνε σε κάποιο ανήλικο. Και ναι, από την αρχή κιόλας αρχίζουν και θέτονται ερωτήματα για το πώς ας πούμε εν τέλει στην πραγματικότητα όλο αυτό το του Κατσεπρέτεντορ και όλη η ιδεολογία ας πούμε οι τακτικές του Χάντσεν είναι σωστές και από όλες τις πλευρές. Και κατά μια έτσι σφαιρική και γενική οπτική Η ταινία ουσιαστικά φορά το ερώτημα αν ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά όσο την αναλύεις και όσο βλέπεις την ταινία και μπαίνεις πιο πολύ στο μυαλό του κάθε χαρακτήρα και στις πράξεις τους, καταλαβαίνεις ότι δεν είναι ακριβώς αυτό το ερώτημα, αλλά πιο πολύ αρχίζει και αναρωτιέται η ταινία για το ποιος είναι αυτός ο σκοπός εν τέλει, αν αυτός ο σκοπός είναι ο ίδιος για κάθε έναν από αυτούς που εμπλέκονται και είναι αυτός ο σκοπός πραγματικά αποτελεσματικός και είναι σωστό τα μέσα να προβάλλονται τηλεοπτικά σε μια πολύ επιφανειακή ανάλυση του Catch a Predator, ας πούμε των ενεργειών του Hansen, ναι, οκ, είναι μια καλή, ένα καλό πράγμα,

γιατί ουσιαστικά ψαρεύει αρχεία pdf και με αποτέλεσμα τους πιάνουν οι αρχές και τα λοιπά, whatever. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό, γιατί και ο Hansen ουσιαστικά δεν έκανε γι' κάτι. Ουσιαστικά συνεργαζόταν με κάποιους που έτσι κι αλλιώς έκαναν αυτό το πράγμα και οπότε απλά έφτιαχνε μια τηλεπιτική εκπομπή που έπαιρνε ο αυτός κάπως τα έφημα περισσότερο από όλους, οπότε έφτιαχνε ας πούμε αυτή την περσόνα και κάλυψε το δικό του εγώ και στην ουσία φτιάχνα ένα προϊόν από το οποίο ουσιαστικά δεν έβγαινε κάποιο θετικό αποτέλεσμα πέρα από το ότι ξύπνα για ας πούμε στον κόσμο που παρακολουθεί αυτή την εκπομπή, στους φανς του Χάνσεν και όχι μόνο, όποιος παρακολουθεί την εκπομπή μια αρχαίγονη ανάγκη για βία που η εκπομπή εντάξει έδειχνε και βία αλλά νομίζω δεν ήταν πάντα σχετικά με βία αλλά υπήρχε μια δικαιοσύνη, αυτή η δικαιοσύνη του καναπέ του ότι οκ, αυτός κάνει αυτό και τους βγάζει, τους πιάνει και εγώ νιώθω καλά που το βλέπω αυτό.

Αλλά αυτό ήταν όλα για το θέαμα. Πάντα αυτοί που έπιανε θα ήταν οι πιο συσταγωγικά χαζοί που δεν ήξεραν να καλύπτουν καλά τις κινήσεις τους κτλ. Και αυτοί που ήταν ήδη έξυπνοι γινόντουσαν εξυπνότεροι γιατί ήξεραν πλέον μέσα της εκπομπής τι να αποφύγουν και η εκπομπή και όλας δεν ήταν ότι ποτέ είχε βάλει στο στόχαστρο κάποιον πάρα πολύ δυνατό άνθρωπο ενώ με πλούσιο ή σε κάποια υψηλή κυβερνητική θέση ή κάτι τέτοιο με εξαίρεση έναν που θα το δείτε στην ταινία.

Πάντως γενικά το Prime Time είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία και γύρι πάρα πολλά ερωτήματα σχετικά με τη δικαιοσύνη, τη βία, το θέαμα, τα reality tv, το εγώ του κάθε ανθρώπου και τη φήμη που θέλει να χτίσει ο καθένας σίγουρα ισχύουν όλα αυτά και πιο πολύ από όλα είναι ξεκάθαρο ενώ όταν ανακοινώθηκε ότι θα βγει αυτή η ταινία ή όταν βγήκε το πρώτο τρέιλερ ότι η Oppenheim ήθελε να ασκήσει κάπως κριτική σε όλους αυτούς που μετατρέπουνε τόσο λεπτά ζητήματα σε θέαμα και να ασκήσει κάπως κριτικής και στο κοινό αλλά από την άλλη και ο ίδιος ο Πενχάιμ με το Prime Time κάνει αυτό που έκανε και ο Χάνσεν δηλαδή παίρνει αληθινά πρόσωπα και αληθινές αληθινά γεγονότα που συνέβησαν και τα μετατρέπει και αυτός σε θέαμα αυτά. Οπότε έρχεται σε μια λίγο άβολη φάση η οποία γίνεται πολύ μετα αλλά δεν είμαι σίγουρος αν ο Πενχάιμ θέλει να γίνει μετα με αυτόν τον τρόπο.

Νιώθω ότι η ταινία δεν το έκανε τόσο ξεκάθαρο Θα μπορούσε λίγο να ξεχωρίσει καλύτερα τη θέση της αυτό το κομμάτι Αλλά τέλος πάντων είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ταινία Μόνο και μόνο από θέμα σκηνοθεσίας, editing, μουσικής Στην ταινία παίζει και η Phoebe Bridgers Η οποία υποδίεται ένα άλλο decoy πριν έρθει ο δεύτερος πρωταγωνιστής decoy Και έχει γράψει και ένα τραγούδι που παίζει στους τίτλους τέλους και έχει έτσι εμφανίζοντας αρκετοί βιάσιμες μούρες στη διάρκεια της ταινίας και γενικά νομίζω ότι αξίζει πάρα πολύ γιατί όντως είναι μια ταινία που ξεσηκώνει πολύ διάλογο μεταξύ παρεών και μακάρι να την είχα δει με τους υπόλοιπους ο Χανακάμ αλλά η μοίρα δάφερε έτσι και δεν είμαστε μαζί να τη δούμε αν τη δούνε ας κάνουν και αυτή η βίντεο απάντηση κράζοντάς με ή whatever αλλά ναι αυτό το βίντεο είναι μια παρένθεση ή μάλλον παρένθεση θα λέγεται και αυτό ήθελα πολύ να μιλήσω για το prime time, σίγουρα έχω κι άλλα να πω σίγουρα έχω γράψει κι άλλα πράγματα τα οποία

δεν τα θυμάμαι αυτή τη στιγμή γιατί κλασικά το πάμε ρο πάντα και παντού, road dogging αυτά για την ώρα η πλούζα είναι για να ταιριάζει κάπως με την αφίσα κατά μία έννοια αυτά για την ώρα ο Han Akama Μιοντρία Peace out

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00