S04E03 Φωτογράφος συναυλιών

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

01:30 ο προπόλης έχει ανοίξει σε φυσικά σημεία και ηλεκτρονικά. Τώρα, αν θέλετε να στηρίξετε όλη αυτή την προσπάθεια, μπορείτε να το κάνετε με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά στο σύνδεσμο PayPal ή στο BuyMeACoffee. Μπορείτε να κάνετε follow, rate, like και ό,τι άλλο σας επιτρέπει να κάνετε κάθε πλατφόρμα. Επίσης, να αφήσετε το σχόλιο σας γιατί αυτό βοηθάει στον αλγόριθμο.

01:48 Και τέλος, να το διαδώσετε στόμα με στόμα στην παρέα σας. Αυτά από εμένα, καλή σας ακρόαση Καλησπέρα Ζήση και καλώς ήρθες στην εκπομπή Λοιπόν πάμε να το πάρουμε από την αρχή να μου πεις που γεννήθηκες και που μεγάλωσες Γεννήθηκα το 1980 στην Αθήνα Τα πρώτα χρόνια μεγάλωσα στον Κολενό Αλλά όταν ήμουνα 7-8 χρονών κάπου εκεί πέρα Μετακομίσαμε στη Μεταμόρφωση Αττικής Εργατικές κατοικίες, Μεταμόρφωση Αττικής Δεν θυμάσαι καθόλου τη μετακόμιση, τη διαδικασία αλλαγής Θυμάμαι τα πάντα, γιατί θυμάμαι τον Κολονό Όπως ήταν στα 80's Μέχρι το 1987-88 Και τον θυμάμαι πολύ καλά τον Κολονό Πλατείες, παιχνίδι Full, δηλαδή πολύ παιχνίδι Σε σχέση με Τη σημερινή κατάσταση στον Κολονό Και μετά που φύγαμε στην εξοχή Δευτέρα Δημοτικού έγινε αυτό δηλαδή Δευτέρα Δημοτικού, τα Χριστούγεννα Δευτέρας Δημοτικού Και πήγαμε στη Μεταμόρφωση Αττικής που υπήρχαν αισθάνες, στυλικόβρηση, πρόβατα τριγύρω, χαμόσπιτα και ήταν μόνο οι εργατικές κατοικίες οι οποίες είχαν φτιαχτεί τότε.

02:58 Και ήταν μια εντελώς λαϊκή γειτονιά από κόσμο που σε δεκαετία του 80 πραγματικά αυτοί που είχαν σπίτι, που παίρναν σπίτι με φιλικό διακανονισμό, είχαν πραγματικά ανάγκη. και ήταν ουσιαστικά μια λαϊκή γειτονιά στα βόρεια προάστια σε σύνολο με τη Λυκόβριση Θες να μοιραστείς το λόγο που μετακομίσατε Πήραμε το σπίτι σε εργατικές κατοικίες Αυτό ήταν δηλαδή Ήμασταν τυχεροί στην κλήρωση που έγινε τότε και κληρωθήκαμε και είχε πλάκα γιατί όταν ήμασταν πιτσιρίκια στη μάνα μου άρεσε να πηγαίνουμε βόλτα στα βόρεια Έχω άλλα δύο αδέρφια μικρότερα από μένα Μπαίναμε στα μάξια όλοι Και πηγαίναμε βόλτα στα βόρεια Η μάνα μου ήθελε μόνο στα βόρεια Εκεί θα μπορούσαμε να ήμασταν Και στο Καματερό Κάπου εκεί Καματερό Μενίδη Στην Παιανία Αν ήταν μεταμόρφω σχολείο η Παιανία ήταν Ξαφανισμένη από το χάρτη Και ήμασταν εντελώς λαχείο Γιατί όντως πήγαμε στα βόρεια Εκεί που ήθελε Τις άρεσαν τα βόρεια Είναι αυτό που λέω ότι έχουμε μεγαλώσει σε λαϊκά βόρεια.

04:07 Η αλλαγή αυτή στο σχολείο ήταν δύσκολο να προσαρμοστεί σε ένα καινούργιο περιβάλλον, παρέες, τέτοια. Όχι, όχι ιδιαίτερα. Δηλαδή και δεν κράτησα και επαφές με παιδιά από τον Κολονό γιατί ήμουν πολύ μικρός. Όχι γιατί στη γειτονιά που πήγαμε τότε είχε ακόμα χωματόδρομο η γειτονιά και ήταν όλη η γειτονιά γεμάτη παιδιά. Και στην ίδια ηλικία όλοι.

04:27 Γεννημένοι από το 1979 και έτσι ουσιαστικά δεν ήταν γιατί από την πρώτη μέρα που πήγαμε βρήκαμε καινούριους φίλους και παίζαμε πραγματικά μέχρι το βράδυ έξω Πάμε να μου πεις ποιο ήταν το αγαπημένο σου μάθημα στο σχολείο εκείνη την περίοδο Οτιδήποτε είχε σχέση με τη ζωγραφική γιατί θυμάμαι ότι και στον Κολονό που ήμουνα είχαν πάει οι γονείς μου σε μια εγώ το θυμάμαι λίγο σαν παραμύθι όλο αυτό είχαν πάει σε μια ομάδα που είχε καλλιτεχνικά ζωγραφίζαν και τα λοιπά και εγώ είχα ζωγραφίσει ένα φοβερό καράβι και δεν το πιστεύαν και οι κυπέραι δάσκαλοι και είπαν στη μάνα μου ότι έχει ταλέντο, ότι είναι αυτά που κάνει και τα λοιπά και έτσι όσο θυμάμαι εγώ τον εαυτό μου το μόνο που με ενδιέφερε ήταν πάντα να ζωγραφίζω. Δεν υπήρχε κάτι άλλο στο μυαλό μου που να πάω να κάνω. Ήτανε η τέχνη, η ζωγραφική και οτιδήποτε έχει καλύτεχνικό.

05:24 Να υποθέσω ότι όταν μεγαλώσεις θα ήθελες να γίνεις ζωγράφος εκείνη την περίοδο. Δεν υπήρχε κάποια σκέψη τι ήθελα να γίνω το μόνο που θυμάμαι είναι επειδή λατρεύω τους μοτοσυκλέτες έχω άλλη ένα πάθος οι οποίες είναι μοτοσυκλέτες το μόνο που θυμάμαι ήταν όταν ήμουν 14-15 χρονών που ήθελα να πάρω μηχανάκι σε μια πολύ μικρή ηλικία έτσι δηλαδή κάθομαι βλέπω τώρα 15 χρονών παιδιά και λέω τι είναι δυνατόν εγώ 15 χρονών να ζήταγα μηχανάκι και έλεγα εγώ θα γίνω ζητάς γιατί θα κάνω βόλτες με τη μηχανή και δεν θα μου λένε τίποτα. Ασχέτως αν δεν συμπαθούσα την αστυνομία από τότε, άσχετο το ένα με το άλλο, αλλά θυμάμαι ότι ήταν το πρώτο μόνο και μόνο γιατί θέλω να κάνω βόλτες με τη μηχανή πράγμα που κάνω μέχρι και σήμερα, βόλτες με τη μηχανή μου δηλαδή, αλλά ευτυχώς δεν μπήκα στην αστυνομία.

06:04 Δεν θα το έκανα ποτέ μου. Πήγες στην εφηβεία μόνος σου Περίγραψε μου λίγο τι τύπος παιδιού ήσουν Από πώς την νόση μου, τι μουσική άκουγες, πού συχναζες Εκεί πέρα στις αρχές της δεκαετίας του 90 Κυρίως στο Λύκειο έκανα αθλητισμό Έκανα στην αρχή ποδόσφαιρο Πρέπει να ήμουν ένας από τους χειρότερους ποδοσφαιριστές που έχει περάσει ποτέ Μετά έκανα μπάσκετ στο γυμνάσιο Και στο Λύκειο έκανα στίβο το οποίο γενικά ο αθλητισμός με επηρέασε σε ένα πάρα πολύ θετικό κομμάτι και εκεί πέρα που έκανα μπάσκετ ας πούμε 1992-1993 άρχισα να ακούω πάρα πολύ μουσική και λόγω από δύο ξαδέρφια μου στα Γιάννενα οι οποίοι μου δίνανε κασέτες και τα λοιπά μπήκα από πολύ μικρή ηλικία στο χώρο του αυτό που λέμε ελληνικό ροκ της δεκαετίας του 80, Βασίλη Παπακουσταντίνου Τζίμι Πανούση και τα λοιπά και πάντα ήμουν ένα βήμα μπροστά μου, ήξερα πήγα να είμαι όλο χαρά γιατί ήξερα ότι θα γυρίσω με καινούργιες μουσικές και εκεί κάπου ανακάλυψα και το ελληνικό ροκ όπου ήταν σαν συνέχεια

07:07 δηλαδή της δεκαετίας του 80 το ροκ που άκουγα, αλλά είχε πλάκα γιατί τότε είχα ανακαλύψει τους Queen, πολύ μικρός, ξαφνικά πεθαίνει ο Freddie Mercury, ανακαλύπτω τους Nirvana, πορώνουμε τους Nirvana πεθαίνει ο Cobain πορώθηκα μετά με τους Guns N' Roses και φοβόμουν να πω ότι θα πεθάνω Axl Rose, δεν έχει πεθάνει ακόμα εντάξει αλλά το είχαμε σαν αστείο γιατί οτιδήποτε άκουγα φανατικά από μόνος μου ουσιαστικά γιατί δεν είχα κάποιον πέθαινε. Αλλά το συγκλονιστικό ήταν αυτό το λίγο πιο άγριος ήχος που πάντα μου άρεσε και γενικά αν υπάρχει ένας μουσικός σταθμός στην περίπτωση δικιά μου ήταν οι Τρύπες και η Στερονόβα και η Πάγκς Ρωμάνα. Δηλαδή υπάρχει μια τριάδα η οποία με επηρέασε μουσικά τότε δηλαδή στα 90's ήτανε οτιδήποτε άλλο και ανάγκο αλλά αυτό ήταν ο σταθμός που μπαίρει και σήμερα ουσιαστικά.

07:59 Ροκ στέκια υπήρχαν στην περιοχή που μεγάλωσες. Ναι, στο νέο Ιράκλειο Αττικής γιατί βγαίναμε εκεί πέρα και κάτω το Λίκιο σε ένα κλαμπ που λεγότανε Φίνικες. Ήταν λίγο πιο πάνω από το σταθμό στο νέο Ιράκλειο Αττικής όπου τότε έπαιζε πιο classic rock εντωμεταξύ κάθομαι και σκέφτομαι τώρα ότι αυτά που ακούγαμε τότε που τώρα μας φαντάζουν παλαιοληθικά δεν ήταν πάρα πολύ μακριά ήταν ψηλό πρόσφατα ήταν πρόσφατα ναι, άμα δηλαδή υπολογίσεις με 10-12 χρόνια και άμα πεις είναι σαν κάτι να βγήκε πριν το 2015 ενώ τότε ήταν παλιό ήδη αλλά όχι μας είχε πηρεάσει τότε αρκετά και το μαγαζί αυτό και πηγαίναμε και ακούγαμε rock, αλλά ήταν και εποχή του rap Α είναι που ξεκινάει Ναι ναι ναι και ξεκινάει Κυρίως γιατί Ασχολούμουν με τον γραφίτη Έκανα γραφίτη πολύ Το οποίο ξεκίνησε από το 1992 Γιατί είδα μια ζωγραφιά σε έναν τείχο Εκεί στην μεταμόρφωση Το οποίο μάλιστα ήταν Έγραφε με τη λέξη Μακεδονία Γιατί ήταν τότε το 92 με το μακεδονικό Και τα λοιπά Εγώ όμως το μόνο που είδα ήταν

09:09 Περπάταγα είδα μια ζωγραφιά με γράμματα σε τείχο και χρώματα. Και έπαθα σοκ. Γιατί εγώ ούτως ή άλλως ζωγράφιζα. Δεν ήξερα τι λέγεται γραφίτη, δεν ήξερα τι λέγεται τείχογραφία, δεν ήξερα κάτι γι' αυτό. Πήγα σπίτι και ξεκίνησα να ζωγραφίζω. Άρα και όλα τα γραμματάκια που έφτιαχνα εγώ, που ούτως ή άλλως ζωγράφιζα, απλά άρχισαν τους βάζω χρώμα. Και έτσι ψάχνοντας, ψάχνοντας, ψάχνοντας εκεί κάπου στο 1995 σε μια ηλικία 15 χρονών ξεκίνησα να κάνω και γραφίτι Πες μου λίγο για αυτή την εμπειρία με τις παρέες, πως πρώτο μπήκες που βρήκες άλλους, γιατί συνήθως δεν βάψεις μόνος Εγώ ξεκίνησα να βάβω μόνος μου γιατί δεν ήξερα τίποτα και θυμάμαι μόνο ότι μπορεί να πηγαίναμε με τον πατέρα μου ξέρω εγώ κάπου και κάπου στην Εθνική Οδού είχε βάψει ένας Παλαντίν, τον οποίο τον γνώρισα πριν μερικά χρόνια, ήταν ένας από τους πρώτους γραφιτάδες και έτσι οπουδήποτε έβλεπα στην Αθήνα και στην Αττική, οτιδήποτε στον τοίχο γεμισμένο με χρώμα, ήταν ένα σοκ για μένα κάθε φορά και φυσικά και λόγω της περιοχής,

10:10 εκεί πέρα στο Νέο Ηράκλειο ήταν η Terror Ex Crew, μαζί με όλους τους παλιούς ελληνογάλους γραφιτάδες, σαν Τέτα, Ρε, Κέρτς, ο Γούζι, ο Μπιζάρ, όλοι αυτοί βάφανε, ο Αρτέμις φυσικά, όλοι αυτοί βάφανε, κάνανε γραφίτι και έτσι μπήκε το μικρόβιο πάρα πολύ εύκολα γιατί στις περιοχές τις δικές μου άρχισα να βλέπω κομμάτια και σιγά σιγά προσπάθησα να γνωρίσω κόσμο.

10:35 Δηλαδή πολλές φορές πήγαινα και χάζευα τα γραφίτι και μπορεί να έβαφε κάποιος πιτσιρικάς εκεί πέρα 14, 15, 13 χρονών ξέρω γω και πήγαινα και μίλαγα μαζί του και έτσι ας πούμε το 1996 φτιάξαμε τους FSB crew τότε όπου ουσιαστικά ήμασταν παιδιά από μεταμόρφωση, λυκόβριση Ηράκλειο κτλ προς τα εκεί πάνω επηρεασμένοι σαφώς από τους πιο παλιούς που ανέφερα πριν και γνωρίσαμε τυχαία μια ομάδα παιδιών από τον Άγιο Ελευθέριο γιατί καθώς μπήκαμε στο τρένο απλά ακούσαμε μέσα στη τζάντα να χτυπάνε κάτι σπρέι και πήγα κατευθείαν εγώ και ρώτησα κουβαλάς σπρέι άρα κάνεις γραφίτι ποιος είσαι τι είσαι γιατί σε μια εποχή δεν ξέρω τώρα αν θα το έκανε εύκολα κάποιος γιατί τον έβρισκες στο ίντερνετ ούτως ή άλλως από πριν τότε ήταν απλά άκουσα σαν σπρέι μπορεί να μην ήταν σπρέι αυτό που άκουσα άρα απλά πήγα σου μίλησα και έφυγα Και τέλος πάντων γνωριστήκαμε και άρχισαμε να βάφουμε μαζί Και είχαμε φτιάξει όλοι τότε τους FSB crew Θέλω να μου περιγράψεις ένα απόγευμα βαψίματος

11:36 Από την αρχή μέχρι το τέλος Door to door δηλαδή Από το σπίτι Εγώ προσωπικά δεν έκανα ποτέ παράνομο Φοβόμουνα Δεν ήμουν από αυτούς Δηλαδή τους ανθρώπους που θα έβγαινα το βράδυ Να με κυνηγάνε μπάτσι και να βάφω τρένα Δεν έχω κάνει τρένο ποτέ κτλ Εγώ είμαι πάντα του production Μου αρέσει το production Δηλαδή θέλω να έχω μια άδεια Και αφήσαμε ένα βάφ Να κάνουμε το character, να κάνουμε το background Να είναι production Μέχρι και σήμερα δηλαδή Επειδή το μικρόβιο μπορεί να μην βάφω Αλλά δεν έχει φύγει, δεν υπάρχει περίπτωση να μην κοιτάω γραφίτη Να μην ακολουθώ σελίδες γραφίτη Μου αρέσουν τα production Και έτσι ουσιαστικά πηγαίναμε κυρίως Σαββατοκύριακα Παίρναμε τα σπρέι Ό,τι σπρέι είχαμε Από πουδήποτε όλες οι οικονομίες ήταν σπρέι Πηγαίναμε, ξεκινάγαμε, βάφαμε πίσω Background, ένας έκανε το character Ο άλλος έκανε σκιές Μελετάγαμε πώς θα το κάνουμε Ήταν μια πάρα πολύ ωραία εμπειρία Δεν είχε μπλεξίματα και τρεξίματα δηλαδή Εννοείται ότι με έχουν τρέξει

12:33 Γιατί εννοείται κάναμε και κάποιες ταγκές Και όλο πάντα κάποιος Δηλαδή θυμάμαι μια φορά κάποιος στο Ηράκλειο Κάναμε μια ταγκιά και μας κυνηγούσε η αστυνομία Και κρυφτήκαμε κάτω από κάτι αυτοκίνητα Και έλεγα δεν είναι για μένα, δεν το έχω Δεν περνάω ωραία Υπήρχε κόσμος ο οποίος δεν θα μπορούσε να φανταστεί τον εαυτό του Θα κάνω νόμιμο γραφίτι με άδεια Να μην πειράζει κανένας Τύπου αφήστε με εδώ πέρα να βάφω όλη τη μέρα Υπήρχε κόσμος που ήθελε αποκλειστικά μόνο αυτό Ή κόσμος που έκανε και τα δύο Όταν λες νόμιμο με άδεια εννοείς εμπορικά Τότε στην Αιωνία για παράδειγμα στις γέφυρες που λέμε στην Αιωνία Υπήρχε μια άδεια υπήρχε ένα χαρτί το οποίο έλεγε ότι επιτρέποτε σε αυτούς εδώ τους τείχους Τουλάχιστον τότε σαν αίτηση γινόταν τώρα δεν γίνεται Ελεύθερα να κάνουν γραφίτι Και έτσι ακόμα και αν ερχόταν η αστυνομία είχαμε αυτό το χαρτί Ή ακόμα και αν μας τραβάγανε ξέραμε ότι δεν θα ήταν κάποιο ζόρι μεγάλο θα βρίσκαμε την άκρη μας ή πηγαίναμε σε σχολεία που ήταν κλειστά τις Κυριακές

13:25 που ξέραμε ότι δεν θα μας τρέξουν ή σε σημεία που νομίζαμε ότι θα ήταν σεφ και τελικά μας τρέχανε και είτε όχι αστυνομία είτε άλλα σκηνικά ξέρω εγώ που μπορεί να να είχαμε. Πες μου τώρα αν θυμάσαι την πρώτη συναυλία που πήγες Η πρώτη συναυλία πρέπει να ήταν στα τέλη της δεκαετίας του 80 τι άλλο από Βασίλη Παπακοσταντίνου στο Ναύπλιο Τη θυμάμαι πολύ πολύ αραιά γιατί πηγαίναμε διακοπές Και φυσικά όλος ο κόσμος και τότε όπως και σήμερα Θα πάνε Βασίλη Παπακοσταντίνου γιατί απλά παίζω Βασίλης Και είχαμε πάει τότε συγγενείς όλοι παρέα Όπως νομίζω ότι στη γενιά μας το 90% του κόσμου Ο πρώτος συναυλί ήταν Βασίλης Παπακοσταντίνου Ήξερες το υλικό, έχεις ακούσει Τότε όχι, ήμουν πολύ μικρός Δηλαδή τι θυμάμαι αυτήν, απλά θυμάμαι ναι υπήρχε ας πούμε ο γάτος και τα λοιπά, κάποια τραγούδια του Παπακοστονίνου που θυμάμαι ότι κάθομασαν πάνω ψηλά στις κερκίδες θυμάμαι ας πούμε ότι έπαιζε, αλλά μετά σαν πρώτη πρώτη συναυλία που μπορεί να έχω δικιάλες, αλλά αυτή που μου έχει μείνει

14:25 σαν πρώτη ήταν όταν πήγαινα τρίτη γυμνασίου νομίζω, τρύπες στο Ρόδον. Εκεί familiar με το υλικό και στοχευμένα Ναι, ναι, ναι Γενικά ελληνικό ροκ Εκείνη την εποχή Γιατί το ραπ ουσιαστικά δεν υπήρχε όταν μεγάλωνα εγώ Δηλαδή στην κρίσιμη ηλικία που ακούς μουσική Και σου μένει Το ελληνόφωνο ραπ Ουσιαστικά δεν υπήρχε Άρα πάντα και όταν βάφαμε πιο μετά τους στίχους Εγώ πάντα άκουγα Αλλά τότε τρύπες ήταν συγκλονιστικά Ήταν και στο Ρόδο πραγματικά συγκλονιστική συναυλία Τους έχεις δει πολλές φορές?

15:01 32 φορές και στο λέω το 32 γιατί το μετράω έχω 29 κρατημένα εισιτήρια Δύο σας ξεφύγανε όμως Δύο-τρία δεν ξέρω που τα έχω χάσει τότε πήγαινα και διακοπές πιο μετά όπου παίζανε οι τρύπες Γενικά όλη την ελληνική σκηνή ό,τι είχε σχέση με ελληνική σκηνή είτε punk γιατί η punk ελληνική στα 90s είχε μεγάλη πτώση που ήταν πολύ ψηλά η rock τότε Δηλαδή την εποχή των κρίνων ενδελέχια Σπαθιών Ρεύματα και τα λοιπά Άκου εκείνη τη σκηνή πολύ πολύ περισσότερο Γιατί το ελληνικό πανκ Ρε παιδί μου ήταν σαν να εμφανίστηκε ξανά μετά Μετά το 2000 Οι γονείς πως ήταν που ο γιος Είχε βγει γραφιτάς και ροκάς Και πανκής Όχι τίποτα μια χαρά δεν ήταν Δεν μας είχαν πει οι γονείς ποτέ τίποτα για αυτό Δηλαδή εντάξει Είχαν καταλάβει με τα σπρέι και τα λοιπά αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν και τίποτα, δεν έκανα κάποιο έγκλημα, δεν μαζεύανε από τα τμήματα, δεν έκανα κάτι το οποίο...

15:55 Έκανα και τον αθλητισμό μου, που μάλιστα ο αθλητισμός, ειδικότερα έκαναν πρωταθλητισμό στίβο στο Λύκειο, με σταμάτησα αρκετά από τον γραφίτη, δεν γιατί είναι κακό να σε ροκάσει οτιδήποτε, είσα είσα, είχα πάντα τη μουσική μου. Τι πρωταθλητισμό έκανες, είπες, στο στίβο σε ποιο άθλημα? 400 μέτρα με τεμπόδια Εμπόδια Και είχες κάποια διάκριση Είχα φτάσει μέχρι δύο φορές πρώιμη τελικά Πανελληνίου Και τελικό στην κατηγορία μου Στους τελικούς Τον έβλεπες τον εαυτό σου αθλητή Τότε ναι Αλλά ξαφνικά σταμάτησα μέσα σε μια μέρα Εκεί πέρα που έκανα δύο φορές προπόνηση την ημέρα Δηλαδή πήγαινα πέντε ώρα το πρωί Πριν πάω σχολείο για προπόνηση και πήγαινα στις 8.30 το πρωί κανονικά σχολείο μετά και μετά ξανακάνω το απόγευμα και δεν είχα ζωή είχα σταματήσει τον γραφίτη που λάτρευα είχα σταματήσει όλες τις τέχνες που λάτρευα δεν έβγαινα, εκεί ήταν τρίτη λυκείου όλοι οι φίλοι μου, οι συμμαθητές μου που ήμουν τεχνικό λύκειο ήμουν έτσι, άρα καταλαβαίνεις δεν ήταν ένα ψιλοφλόρικο γενικό λύκειο

16:53 ήταν τεχνικό λύκειο εκείνη την εποχή Όλοι κάνατε αληθείες και τα λοιπά Και εγώ λείπα από παντού Και μια μέρα δεν πήγα και απλά δεν ξαναπήγα ποτέ Δηλαδή σταμάτησα μαχαίρι Γιατί είχα απογοητευτεί Γιατί καταλάβαινα ότι θέλει μόνο θυσίες Θέλει μόνο πόνο Ίσως δεν ήμουνα γι' αυτό Αλλά δεν έχω μετανιώσει δευτερόλεπτο που το έκανα Δεν έχω μετανιώσει καθόλου Εννοείς δεν έχεις μετανιώσει Το παράτησες αλλά δεν έχεις μετανιώσει Μετανιώσει και που το έκανα Ναι, ναι, και τα δύο. Ήταν από τα καλύτερα πράγματα που έχω κάνει.

17:21 Τι έχει το μενού μετά το Λύκειο? Σπουδές. Ήθελα να σπουδάσω αποκλειστικά κάτι που... Γραφιστική ήθελα. Γραφιστική μου άρεσε λόγω του γραφίτη δηλαδή. Έδωσα τρεις φορές Πανελλήνιες. Τρεις φορές γιατί δεν ήμουν ένας καλός μαθητής. Πού στοχεύεσαι εσύ λοιπόν? Γραφιστική και φωτογραφία. και τελικά μπήκα φωτογραφία, ευτυχώς μπήκα φωτογραφία μου ταιριάζει πολύ πολύ περισσότερο και από τότε, από το 2000 που μπήκα στο ΤΕΙ Φωτογραφίας μέχρι και σήμερα ασχολούμαι με τη φωτογραφία και τις τέχνες συνολικά ζωγραφική κτλ μόνο Ήταν η πρώτη σου επαφή με φωτογραφία στη σχολή ή είχες φωτογραφήσει είχα φωτογραφήσει μόνος μου χωρίς να το καταλάβω έκανα ένα πολύ μεγάλο αρχαίακο υλικό εδώ, είχα πάρει μια φωτογραφική μηχανή και έτσι το μισό χαρτζιλίκι μου ήταν σπρέι και το άλλο μισό ήταν φιλμ. Φιλμ ε!

18:13 Ναι γιατί χωρίς να το καταλάβω, το οποίο το κατάλαβα πάρα πολλά χρόνια μετά, έκανα καταγραφή της ιστορίας του ελληνικού γραφίτη και πολλά χρόνια μετά όταν κάποια παιδιά φτιάξανε, που έχουν φτιάξει τώρα τέσσερις τόμους την ιστορία του ελληνικού γραφίτη ο Τουήγιο ο Ρεϊ και τα λοιπά που φτιάξανε αυτά τα καταπληκτικά βιβλία όταν ψάχναν υλικό όλα τα παιδιά λέγανε πήγαινε στο ζήσι έσκασαν σε μένα τους έδωσα 400 φωτογραφίες δηλαδή ένα τεράστιο υλικό ένα τεράστιο αρχείο το οποίο το είχα για μένα και δεν είχα καταλάβει πόσο σημαντικό ήταν αυτό που έκανα γιατί το έκανα απλά για μένα για τη δικιά μου ανάγκη Δούλευες τότε με βαρβάτη μηχανή ή κάτι Όχι, όχι, όχι, είμαι ψεύτη και τη Βαρβάτη Μια απλή που είχαμε όλοι στο Λύκειο Εκεί ήταν τα δεκαετία του 90 Κλασική, έβαζε το φιλμ μέσα και πάτεξε το κουμπί Τίποτα, μια αυτόματη, δεν ήταν κάτι Και αν βγει το φιλμ βγήκε Δεν ήταν δηλαδή συνειδητό Ότι κάνω καλλιτεχνική φωτογραφία Αλλά στη Δευτέρα και στη Τρίτη Λυκείου Κάναμε φωτογραφία κανονικά στο Λύκειο

19:09 Κανονικά, με εμφανίζαμε Ναι γιατί πήγα τεχνικό λύκειο Γιατί ήταν ειδικότα γραφίστας Δηλαδή εγώ από το γυμνάσιο Περίμενα να τελειώσω το γυμνάσιο για να πάω τεχνικό λύκειο Όπου είχε όμως και μαθήματα που συνδιέφεραν Ναι γιατί ήταν Ακριβώς οτιδήποτε είχε φυσική μαθηματικά Τα συγχαινόμουν όλα Μέχρι και σήμερα Πάμε στα χρόνια της σχολής Να μου πεις τι είχες στο μυαλό σου τα προσδοκία και αν αυτές οι προσδοκίες καλύφθηκαν από αυτά που έμαθες και αν είχες κάποιο μέντορα, πώς ήταν τα φοιτητικά σου εννοώ. Ήταν πολύ διαφορετικά γιατί τότε ήταν μετάβαση ήταν μετάβαση μεταξύ φιλιμ και ψηφιακού. Άρα ουσιαστικά ούτε φιλιμ κάναμε κανονικά ούτε ψηφιακό κάναμε κανονικά.

19:51 Ήταν μια λίγο απογοήτευση στη σχολή γιατί είτε ήταν πολύ θεωρητική βέβαια τώρα θα μου πεις είναι ακαδημαϊκές οι σπουδές Από την άλλη δεν μάθαμε φωτογραφία Έτσι όπως έπρεπε να μάθουμε Και γι' αυτό το λέω και εγώ τώρα που διδάσκω Το κάνω με έναν τελειώς διαφορετικό τρόπο Δηλαδή τότε δεν μας παίρνανε από το σβέρκο Να μας πούνε πάμε να φωτογραφίσουμε Ήταν πολύ θεωρητικό Πολλοί καθηγητές Δεν ήταν καν φωτογράφοι Δεν σου λέγανε Δεν σε πορώνανε Δεν υπήρχε υπόρωση Δηλαδή να σε βάλει να σε παθιάσει Γιατί μια σχολή θεωρώ ότι πρέπει να σε παθιάζει πρέπει να συναντάς καθηγητές όχι απλά καλούς ακαδημαϊκά με 50 μεταπτυχιακά και δύο διδακτορικά να σε εμπνεύσεις στο αντικείμενο ή να το κάνω εγώ το διδακτορικό όταν εσύ δεν μπορείς να με εμπνεύσεις όταν εσύ δεν μπορείς να μου δείξεις τι είναι πραγματικά η φωτογραφία και τι είναι πραγματικά η τέχνη ας πούμε για παράδειγμα θυμάμαι στην τρίτη γυμνασίου που ασχολούμουν με τον γραφίτη και εκεί είχε ένα καρέ μαλλί λευκό, κατάλευκο

20:59 ενώ ήταν νέα που εκείνη την εποχή μια νέα κοπέλα με κατάλευκο μαλλί ήταν αρκετά σπάνιο και ήταν η μόνη η οποία ερχόταν και μου έλεγε Ζήση είδα στην τάδε περιοχή ένα γραφίτι έφευγα εγώ, χανόμουνα μετά μέσα του, δεν με τρώει ούτε τίποτα, με το ποδήλατο ή με τα λεωφορεία, χανόμουνα, πήγαινα να το φωτογράφιζα γύρναγα, της το δείχνα. Και ήταν η πρώτη η οποία με είχε καταλάβει και είχα απορρωθεί με αυτή την καθηγήτρια γιατί λέω αυτή καταλαβαίνει τι κάνω. Καταλαβαίνει τι μου αρέσει. Και μετά στη σχολή απογοητεύτηκα τόσο γιατί δεν υπήρχε η σπίθα.

21:29 Αν δεν με βουτήξεις από το σβέρκο και να μου πεις έλα πάμε να δούμε τι γουστάρεις ή κάνε αυτό που γουστάρεις και φάε τα μούτρα σου. Γιατί υπήρχαν πολλές φορές που ήθελα να κάνω project και με σταματούσαν οι καθηγητές δηλαδή ήθελα να κάνω ένα project με ένα καναπέ αντί να μου πει ο καθηγητής κάτω και φάει τα μούτρα σου μου λέγε τι τώρα που θα κουβαλάς τον καναπέ στους λεωφόρους κτλ μου κόψει τα φτερά και μια προβολή της δικής του ας πούμε βάρη μάρας μου κόψει τα φτερά ότι σε φάση ας μου λέγει πήγαινε κάτω και φάει τα μούτρα σου δηλαδή όσες φορές καθηγητές μου είπανε με μπριζώσανε, με πορώσανε ή με βάλανα σκεφτό ή υπήρχε μια αντίδραση από αυτούς έμαθα δηλαδή θυμάμαι χαρακτηριστικά ήταν τότε τα αντιπολεμικά κάθε πέμπτη με το Ιουγκοσλαβικό κτλ κάθε πέμπτη γινότανε πορεία στο κέντρο της Αθήνας και κι εγώ ήταν η Αθήνα και εγώ κατέβαινα και έβγαζα τα μπάχαλα γιατί εγώ ούτως ή άλλως κατέβαινα στις πορείες πολιτικών από πάντα και μου ήταν πάρα πολύ οικείο

22:22 Δηλαδή με το που έσκαγε μια μολότοφ Εγώ τρέχα προς τη μολότοφ Όλοι φεύγανε μακριά Εγώ έφευγα για να φωτογραφίσω Με ένα απίστευτο θράσος Και έτσι στο μάθημα φωτορεπορτάζ Γιατί το μάθημα ήταν φωτορεπορτάζ Γυρνάει ο καθηγητής και μου λέει Όλοι φοβόντουσαν Όλοι στις πορείες φεύγανε και τα λοιπά Κάναν άλλα θέματα φωτορεπορταζιακά Και γυρνάει και λέει Ζήσε πολύ μάγκας εσύ Τι φάση Δηλαδή επειδή δεν φοβάσαι τις μολότοφ Μουσκάς μόνο με ένα θέμα Πρέπει να αλλάξεις θέμα Αυτό μ' αρέσει πρέπει να αλλάξεις θέμα Λοιπόν για την επόμενη Παρασκευή Γιατί τις πέμπτες ήταν δε πολεμικά Όλοι θα μου φέρατε πορεία Εκτός από το ζήσεις που θα πας να φωτογραφείς λαϊκή αγορά Χίλιες φορές να με κυνηγάνε ματ Από το να με κυνηγάνε παππούδες με ραπανάκια δυσκολεύτηκα αυτό ήταν τεράστιο μάθημα καλό όμως θα πω ναι αλλά αυτός ο καθηγητής με μπρίζωσε σε έβγαλε από τη ζώνη με έβγαλε από τη ζώνη μου λέει κάτσε είσαι μάγκας τι είσαι εσύ γιάννας εδώ ένα τρομερό μάθημα αυτό δηλαδή αν υπήρχαν περισσότερο τέτοιοι καθηγητές

23:24 οι οποίοι θα σε βγάζουν από το comfort zone θα καταλάβουν το τι είσαι και δεν με έστειλε αλλού, με έστειλε η λαϊκή αγορά ήξερε που με έστειλε Και έτσι έμαθα πάρα πολλά. Αλλά βέβαια εντάξει, τα περισσότερα στη φωτογραφία τα έμαθα μετά έξω. Απλά γιατί είχαμε τότε αδιανόητα ψωνισμένους καθηγητές. Δεν κάνουμε εμείς τώρα εμπορικά πράγματα.

23:41 Αυτοί που είναι τώρα παρακατιανία, δηλαδή βγάζουν φωτογραφίες για να πουλάνε, ήταν και τα φωτογραφία τότε, είναι έμποροι τώρα, δεν είναι. Εμείς είμαστε κάτι άλλο. Και μας το είχαν περάσει, δυστυχώς μας το είχαν περάσει αυτό Ένα τουπέ ας πούμε Ένα τουπέ, ότι είμαστε ξεχωριστοί φωτογράφοι Εμείς εδώ ακαδημαϊκοί, μόνο μπρεσόν και τα λοιπά Βγήκα έξω και νόμιζα ότι ήμουνα και εγώ δεν ξέρω ποιος ήμουνα Και άρχιζα να τρώω τις φαλιάρες τότε Στα περιοδικά του Κωστόπουλου και τα λοιπά που είχαν τότε περιοδικά Τρώγαμε τις φαλιάρες Τη μία πίσω από την άλλη Γιατί τότε δεν ήταν όπως τώρα που θα πάρω εγώ μαζί μου Πιτσιρικάδες θα τους μάθω κτλ Δεν έπαιζε άμα μάθαινες Θα μου παίρνεις τη δουλειά Σε έχω βοηθώ και δεν σου λέω τίποτα Τρικλοποδιές, ιστορίες, σκηνικά Περιοδικά τότε πολύ Άσχημη φάση αλλά εντάξει Το δούλεψα το πάλεψα και ξεκίνησα με τα περιοδικά Για πάμε Έχεις τελειώσει λοιπόν τη σχολή Έχεις στρατιωτικό το πρόγραμμα ή έχεις δουλειά Έχω κάνει εράσμους.

24:32 Πρώτα το 2004. Πριν την Ολυμπιάδα ακριβώς έχω πάει στη Βενετία. Τη σχολή καλών τεχνών της Βενετίας. Η αλήθεια είναι ότι δεν κάναμε μάθημα. Δηλαδή οι Ιταλοί δεν μιλάγανε αγγλικά. Η φωτογραφία ήταν μια φορά στις 15 μέρες. Πήγαμε εκεί πέρα και δεν ήξερε κανένας να μας πει τίποτα που να πάμε. Παρά λίγο να χάσουμε και τα λεφτά της υποτροφίας γιατί δεν πατήσαμε σχολικά των τεχνών είχα πάει μαζί με τον φίλο μου τον Δημήτρη Μαρίνιου που ήταν και αυτός καταπληκτικός φωτογράφος συνεχίζει είναι και μεταλλάς, Μάνου Γοράς, μάλλον με πάντα τον κορόιδευα με κορόιδευε επειδή έχω μη πάνκις εγώ αλλά συνεχίζω εγώ να κοροιδεύω τους Μανου Γοράδες μέχρι και σήμερα και αυτός τους πάνκιδες τέλος πάντων και εκεί ξεκίνησα να κάνω και την πτυχιακή μου εργασία η οποία είχε να κάνει με τους οπαδούς, Έλληνες και Ιταλοί φανατικοί οπαδοί όπου τότε το γήπεδο ήταν η Βενέτσια και έγινα και οπαδός η Βενέτσια μέχρι και σήμερα είναι μία από τις δύο ομάδες που συμπαθώ πολύ. Η άλλη ποια είναι?

25:23 Η Αταλάντα. Δεν είμαι υπέρ των μεγάλων ομάδων είμαι support your local team. Άρα εδώ στην Ελλάδα. Παζιάννα. Άρρωστος άρρωστος Παζιάννα. Και με τη λογική αυτή τη Βρετανική ότι είμαι από εκεί Προστηρίζω την ομάδα της κόλυς Την τοπική ομάδα Την ομάδα που μας ενώνει και τα λοιπά Την ομάδα της καταγωγής μου Η πτυχιακή λοιπόν αυτή που μου είπες στους οπαδούς ήταν Πορτρέτα τύπου Ναι έμπαινα μέσα στην Κερκίδα Δηλαδή κάθομαι και σκέφτομαι τώρα τι έκανα Τι θράσος ήταν αυτό Τι έκανα δηλαδή αν είναι δυνατόν Πήγαινα μέσα στην Κερκίδα των φανατικών Είχα τότε μια compact 3MP σε 3MP δεν έχει και έχω κάνει και τρεις εκθέσεις με αυτές τις φωτογραφίες άρα δεν είναι το μέσο, είναι το τι έχεις κάνει το τι έχεις βγάλει και φωτογράφιζα τότε φυσικά τους οπαδούς Βενέτσια είχαν μάθει και όλες κανονικά δηλαδή στο τελευταίο μάτς μου δώσαν και τη σημαία του συνδέσμου γιατί τη σημαία δεν την κουνάει όποιος να είναι και ήμουνα πολύ φανατικός με την κουλτούρα την Ιταλική των Ούλτρας μέχρι και σήμερα

26:25 Δηλαδή όχι μαχαίρια Όχι τόσο ξύλο Δηλαδή όταν παίξαμε με το Τρεβίζο Το οποίο είναι και γειτονικό και ήταν όλοι φασίστες Ήμουν σε φάση τώρα θα γίνει σκοτωμός Τώρα θα μας μαζεύουν από τα πόντε και τα ριάκια Στην Βενετία θα κάψουμε την Βενετία Και ήμουν σε φάση Είχα γνωρίσει εγώ κάτι αλάνια εκεί πέρα Και πηγαίναμε μαζί γήπεδο και ξαφνικά βλέπουμε Τους οπαδούς της Τρεβίζο τέσσερα πόντε, πόντε είναι τα γεφυράκια στη Βενετία μερικά πόντε πιο κάτω, το γήπεδο και εγώ κάρυζο και καβατζώνομαι κουκούλες, ιστορίες, πέτρες και μου λένε τι κάνεις λέω δεν θα τους την πέσουμε όχι ξέρεις και ήταν σε φάση οκ να μου άρεσε πάρα πολύ αυτό το πράγμα δηλαδή αυτό που είχαν κάνει επειδή τους φώναζαν λαγούς, κονίλιο κονίλιο είναι, το κάνω λάθος και γελάνε, είχαν φουσκώσει άπειρα μπλε μπαλόνια σε σχήμα λαγού και τα κουνάγανε ξέρω εγώ και αυτό ήταν το πέσιμο στο τρεβίζο και είχα οκ είναι λίγο φλόρικο αλλά δεν με χαλάει, μου αρέσει κουλτούρα δηλαδή, φωνή, κάπο, σημαίες ξέρεις και όταν είχα γυρίσει

27:27 είχα πάει στα παιδιά, λέω παιδιά εδώ Παζιάννα μόνο τέτοια ξέρω, μόνο σημαίες να φέρεις ένα κομμάτι από τον τρόπο ναι ναι ήταν έχω μια ερώτηση πάνω σε αυτό, μου λες πορτρέτο οπαδού τώρα. Ήταν στιγμιότυπο ή του έλεγες από πριν Όχι δεν μιλάγα σε κανέναν. Έκανα ξεκάθαρα ρεπορτάζ. Δηλαδή και στην Ελλάδα που έκανα που πήγαινα σε κάποια γιατί ήταν Ελλάδα και Ιταλία. Ήμουν απλά έκανα δηλαδή η τυχακή μου ήταν σε δύο μέρη. Το ένα ήταν το πάθος ήταν πιο κοντινά, πιο πορτρέτα πιο... και το άλλο ήταν στιγμές κερκίδας. Φωτοβολίδες σημαίες, γενικές αφαιρετικά κτλ. Δηλαδή το έχω χωρίσει σε δύο κομμάτια.

28:07 Σε συνεννόηση όμως γνωρίζαν ότι είσαι εκεί και φωτογραφίζεις. Όχι. Όχι. Ποτέ. Μόνο όταν φωτογράφιζα τους παδούς του Πανθαναϊκού όπου με είχε βοηθήσει ο Γιάννης ο Άγγλος. Εκεί πέρα. Από εκεί πέρα είχα αποφύγει να φωτογραφίσω Ολυμπιακό ΑΕΚΠΑΟΚ. φωτογράφιζα πιο μικρές ομάδες ή έμπαινα στον αγωνιστικό χώρο και έκανα κάποια κλικ και έφευγα γρήγορα γιατί θυμάμαι τότε δεν με βοηθήσαν ούτε καθηγητές μου από τη σχολή ούτε από την Ένωση Φωτορεπόρτερ μη είχαν βοηθήσει γενικά οι φωτογράφοι στα γήπεδα γιατί βλέπαν ένα καινούριο άρα θα τους πάρει τη δουλειά και με τα χρόνια μετά όταν έγινα μέλος της Ένωση Φωτορεπόρτερ Ελλάδος σε μια γενική συνέλευση το ανέφερα λέω είσαι παράδεκτη εδώ πέρα μιλάτε για το πως θα προχωρήσει όλη η φάση αλλά εσείς, εσείς, εσείς και εσείς στο γήπεδο της Καλυθέας ή του Περιστερίου με είχατε διώξει με ένα πολύ άσχημο τρόπο αν δεν μου πείτε ρε μεγάλε τι κάνεις εδώ, ποιος είσαι θέλεις βοήθεια, θέλεις κάτι και έτσι πάρα πολλές φορές θυμάμαι

29:05 ότι έμπαινα σε ελληνικά γήπεδα είτε πλήρωνε εισιτήριο είτε πήδα κακάγγελα έμπαινα στον οργανισμό χώρο έκλεβα τα τζάκετ αυτά που φορούσαν οι ρεπόρτερ τότε φωτογράφιζα γρήγορα με βρίζανε οπαδοί, με βρίζανε αστυνομία με βρίζανε όλοι, εγώ είχα το πάθος μου να βγάλω εικόνες και μετά έφευγα δεν ρώταχε κανέναν τίποτα θέλω να πω ρε παιδί μου ποτέ τουλάχιστον αυτό το project δεν το έκανες κανονικά όπως ένας φωτογράφος συναντά μια ομάδα εντάσσεται, ζει μαζί του καταλαβαίνω ότι οτιδήποτε έκανα δεν περιμένω να πάρω μια αδεία για να το κάνω και αυτό είναι να έχεις ένα πάθος με αυτό το πράγμα δεν θα μου πεις είμαι φουλ υπέρ απλά έχω κάποιες ενστάσεις ότι μιλάς για ομάδες που μπορεί να είναι και παραβατικοί και δεν θα είναι πολύ θηλυκοί στο να έχεις τη μούρη σου πάντα πρόσεχα που σηκώνω την κάμερα πάντα πρόσεχα που σηκώνω την κάμερα πάντα δεν υπήρχε ποτέ να φωτογραφίσω κάτι το οποίο δεν θα έπρεπε εντάξει το μάθα και από την άσχημη πλευρά έφαγα πολύ ξύλο από τους οπαδούς Juventus

30:11 είσαι χαμένη ομάδα έπαιζε Juventus Μεσίνα και ήθελα φυσικά να πάω με τους οπαδούς Μεσίνα, τι θα πήγαινα με τους Juventus δεν μπορούσα όμως, δεν βρίσκεις εύκολα εισιτήρο με τα εκτός ας πούμε είναι δεσμευμένα μάλλον για δεν μπορούσες να πας ακόμα και τότε να πάρεις απ' έξω Ήταν μόνο για όσους έχουν έρθει από τη Μεσσίνα Ή από το μπάρι ή από οπουδήποτε Αλλά πολλές φορές μπορεί να πιάνω Με τους οπαδούς στο Ρίνο είχα πια σκουβέντα Τους είχα δώσει το email μου Μου είχαν δώσει το ok Καταλαβαίναν και οπαδοί διάφοροι Ποιες ήταν οι προθέσεις μου Σε κερκίδες στις οποίες μπορεί να μίλαγα Δεν είχε να κάνει και με το vibe σου Και το παρουσιαστικό σου Βλέπανε ότι ξέρω βλέπανε, δηλαδή τα παιδιά της Βενέτσια είχαν μάθει, το Ρίνο και τα λοιπά δηλαδή όσες ομάδες δεν γούσταρα ούτως ή άλλως δεν γούσταρα δηλαδή μια φορά θυμάμαι είχαμε πάει στη Βαρκελόνη και έπαιζε Μπαρτσελώνα-Βαλένθια δεν πρέπει να θα πάνε από 5 λεπτά μάτς έπαιζε ο Μέση, όλοι είχαν δει εκεί πέρα το Μέση

31:03 εγώ φοράγα γι' ένα μπλουζάκι Παζιάννα και πήγαινα ξέρω εγώ στην Κερκίδα για να πάω να γνωρίσω στην άλλη πλευρά του γήπεδου τους οπαδούς της Βαλένθιας και να δω πώς κάνουν Κερκίδα. Δεν με ενδιαφέρει μπάλα. Με ενδιαφέρει Κερκίδα. Και γενικά μ' αρέσει το πλήθος. Πάρα πολύ. Μ' αρέσει το πλήθος. Την γνώρισες αυτήν την κουλτούρα μέσα από το φακό. Εσύ την έζησες και σαν ζήσεις. Ναι βέβαια.

31:24 Πολλά χρόνια οπαδός, γήπεδα. Εκτός γιατί τα Γιάννενα είναι μακριά Και έτσι όπου έπαιζε Ήταν μια εποχή που έπαιζε Πας Γιάννενα Σέρες, πάμε Σέρες που παίζει Ρόδο Θα πάμε Ρόδο, που παίζει Κρήτη θα πάμε Κρήτη Ήταν λες και έλεγες Εντάξει τι θα κάνω την Κυριακή Θα πας Γήπερ Ναι και δεν υπάρχει ανάγκη να πας στα Γιάννενα Στα Γιάννενα υπάρχουν πάντα Ήταν τα φοιτητικά σου χρόνια Από τα 20 μου μέχρι τα 30 μου σχεδόν Έχεις κάτι δυσάρεστο να μοιραστείς και κάτι πολύ ευχάριστο.

31:54 Εντάξει, άσχημα. Εντάξει, πας για να είσαι. Δεν θα είχα ωραία πράγματα. Δεν θα πάρω να πω πώς θυρίζω, δεν το λάθουμε. Δεν μου πάρει τίτλο ποτέ. Αλλά εντάξει, σημαντικά πράγματα, σημαντικά γκολ, σημαντικά σκηνικά. Επικίνδυνα. Ε, ναι, σε κάποιες φορές, ναι. Κάποιες φορές, ναι. Εντάξει, άμα... Πώς το λένε, με τα πίτουρα των τρονικότες.

32:13 Ο οποίος μπλήκε με τα πίτουρα των τρονικότες. Σε έχουν φάει καθολικότες. Ναι, ναι. Εννοείς για βία τώρα. Ναι, ναι, εντάξει. Κάποια γήπεδα πήγαιναν, ας πούμε, εκείνη την εποχή, μες στον Ιωνικό, που πηγαίναμε. Εμείς και εγώ πόσοι πηγαίναμε, εκεί πέρα δεν ήταν. Πόσοι πηγαίνατε. Εντάξει, μπορεί υπήρχε και εμάς, που ήμασταν και χιλιάτομα ας πούμε Α, οκ Ναι, αλλά υπήρχαν τότε και εποχές που δεν το ξύλο που έπεφτε ήταν από πουδήποτε έφευγες και παιδιάνας σε μερικά στενά πιο πάνω και γονείς, παιδιά τώρα ειδικότερα όταν πήγαινες κορδαλούς, νίκες κάτι σκηνικά με Πανιώνιους με Αιγτζίδηση, Βλαδέλφια, στο παλιό γήπεδο στο Άλσος ξέρω εγώ πολλά σκηνικά, με Παναθηναϊκό σιλοφόρο, πολλά Πολλά σκηνικά Τα έχεις λιτώσει όμως δεν έχεις τίποτα νοσηλίες Μια φορά ήμουν αφαντάρος Και έχω φύγει από το στρατόπεδο Γιατί παίζαμε σημαντικό αγώνα στον Πανθρακικό Επάνω Με νίκη Ισοπαλή ανεβαίναμε εμείς Με νίκη του Πανθρακικού ανέβαινε ο Πανθρακικός Και έχω ανέβει επάνω Έχω φύγει από το στρατόπεδο με δικαιολογίες

33:09 Πάρα πολλοί γιανιώτες είχαμε πάει και τρώω μια πέτρα, μου ανοίγει το κεφάλι νοσοκομείο και τα λοιπά, ράματα αν δεν φοράγα και ένα καπέλο θα μου είχε ανοίξει και εγώ δεν ξέρω πώς και είχε πλάκα γιατί ράβανε εμένα και δίπλα μου ράβανε έναν οπαδό του πανθραγικού και είπαμε μετά στο στον αστυνομικό που μας πήγε, λέω εντάξει μα μας γυρνάς ξέρω εγώ να προλάβουμε δεύτερο ημίχρον και είμαστε στο ίδιο αμάξι που αυτός μπορεί να μου έχει πετάξει την πέτρα και μας πήγε στο γήπεδο χωριστήκαμε, πήγαμε και συνεχίζαμε αύριο φοβερό ωραία, έχω μήνυ στα φωτογραφικά σου στο ότι έχεις κάνει την πτυχιακή σου τι έχει μετά το μενού μετά τη σχολή μου είπες έχεις μπλέξει με περιοδικά ξεκίνησα να δουλεύω σε περιοδικά αυτοκενήτων σε καγκουράμαξα με είχε πάρει μέσα σαν απόγευμα όλο αυτό όταν τελείωσα τη σχολή έκανα έτσι φωτογραφικές δουλειές ψάχνοντας και ήμουν περίπου 27 χρονών, 26 πόσο ήμουν ψάχνοντας να δω τι γίνεται και τα λοιπά και με παίρνει ένας φίλος που κάναμε γραφίτι μαζί

34:00 ήταν στους FSB, ο Dane και μου λέει τι κάνεις αύριο του λέω τίποτα, ωραία έλα ξεκινάς το περιοδικό ήταν το Excel το περιοδικό με καγκουράμαξα και πήγα και με πιένα χρόνο φωτογραφίζαμε το Excel όπου τότε κάνανε και τα πρωτόλια βίντεο, δίναν DVD και τα λοιπά τι θεματολογία αυτοκίνητα θα μου πεις εκείνη την εποχή ήταν ή τα ICE που λέγαμε τα αυτοκίνητα με ένα έχω σύστημα το οποίο με σμύρνα λεφτά μπορεί μόνο το έχω σύστημα να στήγησε 30.000 ευρώ στοιχήματα παραλιακή κυνηγητά που πλάκα πιάνει ότι εμένα δεν μ' άρεσαν τα αυτοκίνητα ούτε μέχρι σήμερα μ' αρέσουνε και εγώ ήθελα να φωτογραφίζω μοτοσυκλέτες και φωτογράφισα σε όλα τα περιοδικά τότε της εποχής Excel, Max Power, Power Technics και τα λοιπά και δεν φωτογράφησα ποτέ σε κανένα μοτοσυκλιτιστικό αλλά είχε πλάκα γιατί επίσης δεν μπορούσα να συναντηθώ και εύκολα γιατί οι αυτοκινητάδες δεν ασχολούνται με μπάλα που ασχολούμουν πολύ εγώ καθώς χαινούντουσαν την μπάλα και τα λοιπά ήταν πορωμένοι μόνο με αυτοκίνητα

34:59 και είχε πλάκα κιόλας και το ότι πολλές φορές ρωτάω παιδιά τι μάρκα είναι αυτό δεν φαίνεται να είναι μάρκα και μου λέγανε όλοι καλά είναι δυνατόν Δεν το βλέπεις. Δεν με ενδιαφέρει παιδιά. Θα στο φωτογραφήσω τέλεια. Κάνε κόντρες, κάνε drift, κάνε σκηνικά, ξέρεις. Και εκεί πέρα μ' άρεσε πάρα πολύ γιατί ήταν αυτό. Ήταν κόντρες, ήταν το παράνομο, ήταν αυτό που βγαίνω στον δρόμο και δεν σε ρωτάω, αστυνομικά τμήματα, συλλήψεις, ξύλο.

35:25 Πάλι δηλαδή μπλεκόμουνα σε οτιδήποτε ήταν hardcore. Να γίνεται χαμός. Δηλαδή όπως σου είπα με τα μπάχαλα, όπως σου είπα με το γηπεδικό Ακόμα και με τα αυτοκίνητα Δηλαδή να κρέμω Κάθομαι και σκέφτομαι τώρα τι έκανα Κρεμόμουν από το παράθυρο και έφταιρνε τρίφτο άλλο Στροφή και εγώ ήθελα να βγάλω τη ρόδα Που θα βγάζει καπνούς και Αφού δεν σκοτωθήκαμε, εντάξει Πόσο καιρό σε αυτή τη θεματική Περίπου μια τριετία Τι θυμάσαι ευχαριστά Ναι, ναι, ναι Ο κόσμος ήταν βέβαια λίγο περίεργος Αλλά Ωκ, ήταν ωραία εμπειρία Ήταν και όλας ότι είχα Είχα εξόφυλλα Και τότε το να έχει ένας φωτογράφος εξόφυλλο Εντσι δεν θυμάμαι μια φορά Είχα τέσσερα εξόφυλλα σε ένα μήνα Τέσσερα περιοδικά, τέσσερα εξόφυλλα Ήταν μαγικό, περπάταγα στην ομόνια Μόνος μου και κοίταγα τα περίπτερα Τότε που κρεμόντσαν όλα τα περιοδικά και τα λοιπά και είχα τέσσερα εξόφυλλα μεγάλο παράσιμο, τεράστιο παράσιμο παντού φωτογραφίες δικές μου και συγκλονιστικό Πώς και άλλαξε μετά και δεν έμεινε στα αυτοκίνητα

36:27 Τότε ήταν η εποχή που κλίνανε τα περιοδικά του ένα πίσω απ' τα άλλο Σε τι χρονολογία είμαστε Είμαστε περίπου στο 2010, 2009 κάπου εκεί και φαινόταν να έρχεται δηλαδή Κωστόπουλος τότε με τα περιοδικά του Κωστόπουλου όλοι αυτοί αφού ήρθε και μας ξεβλάχεψε πρώτα και τα λοιπά, λέει κάθεστε αφού σας ξεβλάχεψαν να σας καταστρέψω κιόλας οικονομικά και τότε άρχισαν να κλείνουν τα παιδικά του ένα πίσω από το άλλο και το παίρνω εγώ γραμμή και φεύγω και ασχολούμαι το χώρο της μόδας σαν βοηθός, πράγμα το οποίο δεν περίμενα να το κάνω ποτέ στη ζωή μου γιατί όσο ήμουν ασχολή την κοροϊδεύα τη μόδα Αλλά από εκεί έμαθα πολύ σημαντικά πράγματα Δουλέψα βοηθός Δίπλα στους μεγαλύτερους Έλληνες φωτογράφους μόδας Για μια περίπου τριετία Δεν μου τέριαξε για να το κάνω Ήταν παρά ήταν ήσυχα Αλλά με βοήθησε πάρα πολύ Και μετά έκανα για σχεδόν 8-9 χρόνια γάμους Που εκείνη την εποχή Ήταν οριακά μονόδρομος Λόγω του ότι τα περιοδικά ήταν νεόφτα Τα περιοδικά δεν υπήρχαν Τα social δεν υπήρχαν

37:20 η γάμη είχαν ανήβει πάρα πολύ ο κόσμος χάλαγε λεφτά στους γάμους έτσι, εντάξει, ήταν μια δουλειά την οποία την έκανα, αλλά γενικά πέρασα μια δεκαετία, όχι τόσο καλή εντάξει, θα διαβολήσεις το ότι μπορείς να το κάνεις και καλά και καλέσθητα και αυτό όχι, μια χαρά το έκανα τέλεια, τα ζευγάρια ευχαριστημένα και τα λοιπά, θέλω να πω ότι ήθελα να κάνω και άλλα πράγματα, αλλά ωριακά δεν υπήρχαν άλλα πράγματα δεν ήταν η εποχή ή εγώ δεν ήμουν έτοιμος ή αφοσιώθηκα σε αυτό και έκανα αυτό το πράγμα μια χαρά το έκανα με μερικά ζευγάρια έχουν φιλικές σχέσεις μέχρι και σήμερα που τις έχω φωτογραφήσει ας πούμε και ίσα ίσα το σεβόμουν και το ότι είχα όλη αυτή την εμπειρία από πριν με έκανε πολύ καλύτερο φωτογράφο δύσκολο θέμα ο γάμος ναι βέβαια τι δύσκολια έχει την Ελίδα Μάνα τις πεθερές και το show off και το εγώ δείχνομαι και εγώ ξέρω και πρέπει να με δούνε και πρέπει να δειχτώ και δεν συνεργάζομαι πολύ έχει θέματα δηλαδή έχω σταματήσει εδώ και χρόνια να κάνω γάμους

38:20 από το 19 έχω σταματήσει δεν θέλει να κάνω, μόνο ξένους αν κάνω μόνο ξένους σε κάνα νησί κτλ που είναι μια χαρά οι γονείς είναι απλά καλεσμένοι έτσι και τέτοια φάση πες μου κάνα σκηνικό από γάμο κάτι θα θυμάσαι άξιο αναφοράς εντάξει μεθυσμένους κτλ Το χειρότερο από όλα Μπαρμπάδια το βγάλει μια φωτογραφία Απαντούσα όχι Πάρα πολλές φορές απαντούσα όχι Δεν έβγαζα ποτέ όταν μου το ζητάγανε Το σκηνικό φωτογράφι βγάλει μια φωτογραφία από το τραγούδι Θα ήθελα πάρα πολύ να τον δήρω Αυτό που έβγαλε αυτό το τραγούδι Έτσι πάρα πολύ Άλλες εποχές ήταν μπαρμπάδια κυρίως Ή αγενείς ότι βγάλε με Ζήτατε μου γενικά να σε βγάλω Πάμε στο μετά Μετά από αυτό τι έχει Μου είπες σταμάτησες το 19 Πότε ξεκινάει η συναυλιακή σου Η συναυλιακή μου εμπειρία Και η συναυλιακή φωτογραφία ξεκίνησε Απόταν ήμουν αφητητής Συμβαίνει παράλληλα με όλα αυτά που έχουμε πει Φωτογραφίζω 25 χρόνια συναυλίες Δηλαδή πηγαίνω από το 1995 Όπως ανέφερα από τις τρύπες πρώτη φορά Και ενώ ήμουν αφητητής

39:23 Ξεκίνησα να φωτογραφίζω δηλαδή το μεγάλο μου πάθος μια ζωή πέρα που όλα ήταν οι συναυλίες πάντα δηλαδή έχω ανάψει φωτοβολίδα στους κατσιμιχαίους δηλαδή τόσο πολύ έτσι και φωτογράφιζα όσο ήμουν από τη σχολή δηλαδή ξεκίνησα και το πρώτο live που θυμάμαι ότι φωτογράφισα ήταν Invisible Surfers στο Ναέρα στην Πετρούπολη, στο μαγαζί στο Ναέρα όπου ήμασταν τρεις και ο Κούκος μέσα, πάνω από 25-30 άτομα δεν ήμασταν, μου άρεσαν πάρα πολύ οι Βισμούρ Σέφερς και είχα μια κόμπακτ μηχανή φλασσάτη, όπου πήγαινα μπροστά, πιτσιρικάς και τους φωτογράφισα με τη φλασσούμπα στη Μούρη, μπαμ δεν ήξερα κανόνες, δεν ήξερα τίποτα, τίποτα απλά θυμάμαι ότι ήταν η πρώτη συναυλία που φωτογράφισα ήμουν 20 κάτι χρονών και συνεχίστηκε αυτό παράλληλα με όλα αυτά που έχουμε πει Συνεχίστε παράλληλα. Βασικά η όλη φάση με το ραπ ήταν ξαναπάμε πίσω έτσι αυτό το μπροστά πίσω που πάμε.

40:22 Το κρου μου, η FSB είχε μέσα κάποια παιδιά τα οποία ξεκίνησαν να κάνουν ραπ. Το Dask, το Labro από τις ευρύτερες περιοχές εκεί πέρα. Το Dane και τα λοιπά οι οποίοι φτιάξανε ένα κρου ραπ της Φίρμες. Όπου άρχισαν να ραπάρουν πηγαίνανε εμείς, δεν δίνανε χώρο σε rappers και τα λοιπά πηγαίναμε σε μπαράκια πήραν οι άλλοι το ποτό τους και είχαν σε μια γωνιά και ραπάραν τέσσερα άτομα και ήμασταν οχτώ από κάτω και χτυπιόμασαν ας πούμε ενώ παράλληλα πηγαίναμε T6 γιατί πάντα οι συναυλίσσον T6 ήταν αυτές που μας καθορίσανε και αυτό το συγκρότημα οι φίλοι μας τέλος πάντων γνωρίστηκαν με τους Rotaf.me με τους εραψιστές του Tumisus δηλαδή με τον Assarko, το Hetmos και το Steve και φτιάξανε μαζί και γραφίτι κρου που είχα φτιάξει το 1996 ήταν ένα κομμάτι των VTAPs. Δηλαδή ένα από τα δύο κρου που φτιάξανε τους VTAPs και ξεκίνησα τους VTAPs να τους φωτογραφίζω από την τρίτη τους συναυλία.

41:23 Από το 2003. Ξεκίνησα να τους φωτογραφίζω. Ουσιαστικά φωτογράφιζα τους φίλους μου. Δεν σκέφτηκα ποτέ το τι κάνω. Και μετά έπαιρνα την κάμερα και φωτογράφιζα και σε άλλες συναυλίες. είτε ήταν ανοιχτές, τότε στο Μαρούσου γινόντουσαν πολλές συναυλίες αλλά γενικά δεν ήταν η εποχή που έπαιρνες άδεια από τη διοργάνωση για να μπεις μπροστά ούτε τότε μ' είχε βοηθήσει κανένας ούτε είχα ρωτήσει κανέναν έπαιρνα την κάμερά μου όπου πήγαινα και έβγαζα και πάλι δεν είχα καταλάβει ότι κατέγραφα την ιστορία του ελληνικού ραπ γιατί εγώ φωτογράφιζα τους φίλους μου Δηλαδή ήμουν σε όλα τα σκηνικά της ιστορίας του ελληνικού ραπ, όλες οι συναυλίες, είτε σαν θεατής, σαν ακροατής βασικά, είτε σαν φωτογράφος.

42:05 Σε όλες τις συναυλίες ιστορικές ελληνικές. Κάποια που αξίζει να μας αναφέρεις. Σε ποιο είδος. Στο hip hop κάποια ιδιαίτερη ρε παιδί μου. Εγώ θα σου πω ότι θυμάμαι ότι έχω δει το βέβυλο παρέα με ζητανής στην Κλαθμόνος. Το θυμάσαι αυτό. Είναι από τα σκηνικά, γιατί είχε σκάσει μόνο στο βέβηλος εκεί πέρα και είχε γίνει πολύ μεγάλο σκηνικό.

42:29 Άκου τη φάση τότε, ήμασταν πάρα πολύ με τα κρού μας. Δηλαδή εγώ φωτογράφιζα εκεί ό,τι είχε σχέση με το Ηράκλειο και τους δικούς μας Ηράκλειο μεταμόρφωση, Πεύκη κλπ. Βιταπής αποκλειστικά, γιατί ήταν τότε πέρα από τη 6. Άρα ήμασταν μαλωμένοι με το πέραμα. Ασχέτως αν εγώ άκουγα φυσικά όπως όλοι Ακούγαμε active member εκείνη την εποχή Μέχρι να τα διαλύσει Όλα ο τύπος ας πούμε Και να αρχίσει τις έρηδες και τους τσακωμούς Γιατί από εκεί πέρα ξεκίνησαν όλοι οι τσακωμοί στην Ελλάδα Στην ιστορία του ελληνικού ραπ Ήμουνα πολύ κολλημένος με το κρού μου Και έτσι ας πούμε δεν γούσταρα ζητανή πολύ Έτσι Άκουγα αλλά δεν ήμουνα γιατί Δεν γουστάραμε την αλυτία των ζητανή Γουστάραμε την πιο ευγενική αλήθεια Την δικιά μας πιο βιταπίσκια Και πιο T6 Δεν φωτογράφιζα και δεν πήγαινα τόσο πολύ Σε άλλα κρού γιατί είχα το κρού μου Μέχρι που το 2008 γνώρισα τον Dynasty Τον Γιώργο Τωραυτόπουλο Όπου μας γνώρισε φίλος Ο οποίος είπε ότι επειδή έψαχνε τότε Ο Dynasty να ξεκινήσει τη φάση

43:32 Έψαχνε φωτογράφο Και όλοι του είχαν πει για μένα Γιατί εγώ ήμουν στη φάση ότι περιοδικά Γραφίτι όλα τα σκηνικά και δικό μας παιδί θα προσθέσουν και όλοι του είπαν για μένα και από το 2008 μέχρι και σήμερα που ο Dynasty είχε χτίσει μια διανόητη αυτοκρατορία ας πούμε στο ελληνικό ραπ που το ελληνικό ραπ το γεγονός ότι βρίσκεται όπου βρίσκεται οφείλει ένα τεράστιο ποσοστό στο Dynasty τεράστιο ποσοστό ξεκίνησα να φωτογραφίζω την ελληνική ραπ σκηνή δηλαδή όχι μόνο τους VTAP μέχρι το 2008 φωτογράφησα τους VTAP Από εκεί πέρα και μετά ξεκίνησα να φωτογραφίζω Οτιδήποτε ελληνικό ραπ υπάρχει Γιατί πήγαινα μαζί με τον Ραυτόπουλο Και είχε ανοίξει Μαζί με τον Dynasty δηλαδή Είχε ανοίξει και η φάση πολύ περισσότερο Και έχω ζήσει συναυλίες όλων των ραπ καλλιτεχνών Τις early days δηλαδή Καστοριά 20 άτομα Με παίρναν μαζί τους Γιατί ο Γιώργος Ο Dynasty είχε δει από τότε Κάτι το οποίο σε αντίθεση με άλλους δύο οργανωτές συναυλιών το είχε δει σαν επένδυση. Δηλαδή ποιος είναι ο καλύτερος

44:33 φωτογράφος εκείνη την εποχή ο Ζήσης. Ωραία. Ποιος είναι ο καλύτερος χωρίπτης ο Στίγμα. Ωραία. Ελάτε μαζί μου. Πηγαίναμε σε συναυλίες που μπαίναν όλοι μέσα και πληρωνόμασταν εμείς. Αλλά είχε φέρει έναν χορηγό όπου εγώ φωτογράφιζα το χορηγό γιατί εγώ ξέρω να φωτογραφίζω ένα μαγαζί, αν έχει 20 άτομα να φαίνεται γεμάτο όπως επίσης ένα μαγαζί να είναι sold out μπορώ να το κάνω να φαίνεται άδειο, άμα θέλω και το είχε καταλάβει και έτσι ουσιαστικά τον βοηθούσε, γιατί μετά πήγαινε τις φωτογραφίες, επίσης έκανα βίντεο πρωτόλοιο βίντεο εκείνες εποχές τότε που δεν υπήρχε βίντεο ούτε για πλάκα και άρχισα να το χρησιμοποιούμε από τότε και έτσι είμαι μια ζωή δίπλα στο Dynasty το γεγονός δηλαδή ότι καταγράφω σχεδόν 25 χρόνια την ελληνική ραπ σκηνή οφείλεται εμένες στους ΒΠ που είμαι από την πρώτη μέρα μαζί τους στην πόρος των T6 που η hardcore πλευρά των T6 με βάλανε στο ελληνικό ραπ λόγω του ότι ήταν συγγενές με το punk έτσι όπως χτυπιόμασαν στο punk με τον ίδιο τρόπο χτυπιόμασαν και στους T6

45:30 και μάλιστα τότε δεν είχαν πολύ δηλαδή ο DJ Alex τότε έπαιζε breakbeat έπαιζε μετά τους Protegi έπαιζε breakbeat ο Artemis έκανε ragamuffin ήταν πολύ διαφορετικά ήταν ένα βρετανικό στυλ γρήγορο ακριβώς, δεν ήταν το κλασικό boom bop το πιο κλασικό το κάνεις ζητανή κτλ αλλά η τι έξεκανε την εποχή ήταν καταστροφή ήταν δοστροτήρας γι' αυτό εγώ εκεί τριλάθηκα εκεί κόλλησα δηλαδή εγώ δεν άγουγα από τέφευση Οκ καλή χρυσή αλλά δεν με πορώνανε Δεν ήταν η φάση σου Όμως δεν πας σε μια συναυλία να παίζεις ξύλο και να φύγεις με αίματα Δεν ήταν συναυλία Και μέχρι σήμερα αυτό θεωρώ Και νομίζω ότι μέχρι να πεθάνω αυτό θα θεωρώ Έχεις κάνει λοιπόν 20 άτομα Ποιο είναι το μεγαλύτερο πλήθος που έχεις φωτογραφήσει Λέξ, Αθήνα Πόσο είχε 60-70 χιλιάδες κόσμο Μιλάμε το διπλό αυτό Ή τη Νέα Σμύρνη Όχι, η Νέα Σμύρνη είχε κοντά στα 20.

46:29 Λέξη έχω φωτογραφίσει τα πάντα. Τον Λέξη τον φωτογράφισα πρώτη φορά το 2005, 2004, κάπου εκεί. Όταν είχαν έρθει σαν βόρεια αστέρια να παίξουν μαζί με τους ΒΤΑΠΕΙΣ. Και τι κόσμο είχε τότε για την ιστορία του. Ότι ήμασταν εμείς κι εμείς. Δηλαδή ήταν πάνω σκηνή, Χέιτ, Μωσάσαρκος, Μικά, Παλέξ, Τζαμάλ, Ήταν όλοι και έσκαγε και ο δωδέκατος Και ήμασταν εμείς κι εμείς Δηλαδή εκείνη την εποχή Ακόμα και για το ελληνικό ροκ που λέγαμε Δημάζευε τρελό κόσμο Δεν είχε καμία σχέση με τα εισιτήρα που κόβονται σήμερα Ακόμα και οι συγκροτήματα στο πίκτος όπως οι τρύπες Ήταν κάποιες χιλιάδες Δεν είχαν αυτούς τους έρθμους που έχουν σήμερα Και τότε στο ραπ ήταν ότι Το έζησα από τα μπαράκια από τα μπαράκια ξαφνικά γίνονται λίγο πιο ανοιχτό μαγαζάκι το συγκλονιστικό το ότι παίξαν στο Unclub ήταν αδιανόητο ήταν κατάκτηση κατάκτηση ήταν ενώ πέρα από τους 6 έτσι τα παιδιά δηλαδή που είχαν ξεκινήσει 2004, 5, 6 κτλ πρώτη φορά όταν πήγαμε στο στον Καγκάριν αγκαλιαζόμασταν κλαίγαμε δεν ήταν αδιανόητο

47:35 έτσι που να φανταστούμε αυτά που ζούμε σήμερα. Αυτό θέλω να σε ρωτήσω τότε, να έρχεται αυτό. Όχι, κανείς δεν το είχε δει. Κανείς δεν το είχε δει. Ποιος να το δει. Και μάλιστα όταν το ραπ έκανε και μια μεγάλη κοιλιά το 2010. Έτσι πάντα πρωτοπορία ήταν η Θεσσαλονίκη. Όπως μέχρι και σήμερα. Πάντα η Θεσσαλονίκη είναι πρωτοπορία.

47:53 Στα μουσικά είδη. Και στο ροκ θα πω. Ναι, για όλα. Ροκ, πανκ, τα πάλι. Αν κάνουμε name dropping εδώ πέρα από Θεσσαλονίκη. Και το γραφίτι από Θεσσαλονίκη ξεκίνησε. SGP Crew. Jason. Δηλαδή, άμα οτιδήποτε και να βάλουμε, απλά είναι τόσο εγκλωβισμένη πόλη, με εθνικισμούς και τα λοιπά, που είναι λογικό να υπάρχει αντίδραση πάνω σε αυτό το πράγμα.

48:13 Συν το γεγονός ότι είναι πιο μικρή πόλη και έτσι οι πάγκηδες ροκάδες, μεταλλάδες, όλοι είναι σε μια πλατεία. Ενώ εδώ πέρα κάθε πλατεία είχε τότε το είδος της Στην πλατεία Ιερών που μαζευόμασταν εμείς Δεν σκάγανε με τα λάδες εύκολα Μόνο κάτι θράσερς και ιτάδες Πέρα από αυτό ήταν αυτό Τι ξεκίνησε ξαφνικά Και κάποια στιγμή Κάναμε μια κουβέντα με τον Dynastop Λοιπόν, παιδιά, εντάξει, γύρω στο 2016 Κάποια στιγμή θα ξεφουσκώσει, πού θα πάει Δεν ξεφουσκώσει αυτό Παίρνε τα πλασιάστικα η αλήθεια είναι ότι θα πέσουν οι συναυλίες φέτος για παράδειγμα τα εισιτήρια όλων των συναυλίων έχουν πέσει πάρα πολύ γιατί υπάρχει αδιανόητα και κορεσμός φαντάζομαι αδιανόητος κορεσμός άπειρες συναυλίες δεν είδη μεγάλα ονόματα δεν είστε να μην για ροκ στην νεολαία το ροκ παντ δεν υπάρχει δεν υπάρχει τα ακούγαν οι παππούδες μας, οι θείοι μας, οι γονείς μας νεολαία τώρα μιλάς για 15-20 αριά 15-24 μόνο ελληνικό ραπ ούτε καν ξένο έτσι δεν έχουν ιδέα δεν έχουν ιδέα από ξένο ραπ μόνο ελληνικό

49:15 ελληνόφωνο θέλω να μιλήσουμε λίγο για την τέχνη της φωτογραφίας γενικώς είσαι σε μια συναυλία το mindset ποιο είναι είσαι sniper ενώ στείνεσαι έχεις βρει το κάδρο περιμένεις την αποφασιστική στιγμή είσαι πιο all over the place και μπουμπουνάς παντού και βλέπεις μετά ένα πράγμα το οποίο με ξεχωρίζει από άλλους φωτογράφους είναι ότι υπάρχει το thring song rule δηλαδή ο κανόνς των τριών κομματιών όταν φωτογραφείς μια ξένη μπάντα ή μια μεγάλη ελληνική μπορείς να φωτογραφείς τα τρία πρώτα τραγούδια επειδή εγώ από τον Dynasty ή από τους VTAPs παλιότερα κατεγράφω όλη τη συναυλία πάντα καταγράφω όλη τη συναυλία και δεν με ενδιαφέρει ο καλλιτέχνης τι εννοώ δεν με ενδιαφέρει ο καλλιτέχνης Επειδή εγώ είμαι κοινό.

49:58 Είτε όπως πήγαινα από μικρό σε συναυλίες. Μ' άρεσαν πάντα οι συναυλίες που γίνεται χαμός. Είτε πήγαινα γήπεδο. Μ' άρεσε ο κόσμος. Είτε πήγαινα σε πορεία με μάγευο κόσμος. Μου αρέσει το πλήθος. Και μου αρέσει το τι κάνει αυτό το πλήθος. Πάντα με ενδιαφέρει να φωτογραφίζω το πλήθος. Και επειδή εγώ ήμουν συναυλιακός. Όταν πέφτει ξύλο.

50:15 εγώ μπαίνω με την κάμερα μου μέσα στο ξύλο μέσα στο pit γιατί ξέρω τι σημαίνει pit και βγάζω σοτογραφίες στη συναυλία από εκεί μέσα άρα ο σκοπός μου πάντα δεν είναι να βγάλει ένα πολύ ωραίο πορτρέτο τον καλλιτέχνη πολύ ωραίο πορτρέτο μπορεί να βγάλει θεωρώ οποιοςδήποτε θα κάτσει μια γωνιά, θα περιμένει μια ώρα θα κάνει 100 κλικ, ένα θα είναι ωραίο εμένα με ενδιαφέρει τι έγινε στο Unclub τι έγινε στον Καγκάριν Πάντα μαλώνω με τους φωτιστές γιατί δεν μου φωτίζουν τον κόσμο Θέλω να μου φωτίζεις και τον κόσμο Ο κόσμος είναι κομμάτι συναυλίας Ο κόσμος κάνει τη συναυλία Είτε ακούς Αλκίνο Ιωαννίδη και κάθεσαι και πίνεις το ποτάκι σου και χεροκροτάς Αλλά αυτό το χεροκρότημα είναι που θα δώσει το καλλιτέχνητο Το μέσα έξω και ο καλλιτέχνητος θα δώσει περισσότερα Είτε ακούς κλασική μουσική ή οτιδήποτε Είτε πας σε μια πανκ συναυλία και βλέπεις μόνο ξύλο δηλαδή εκεί πέρα που ξαφνικά βλέπεις ένα πόδι να περνάει μπροστά σου, ναι αυτό τέλειο τέλειο να γίνεται χαμός, δηλαδή

51:08 να σου πω κάτι, δεν είμαι ο καλύτερος φωτογράφος στον κόσμο δεν είμαι, βλέπω πάρα πολλούς φωτογράφους και ειδικότερα γυναίκες γιατί ζηλεύω τη γυναικεία φωτογραφική ματιά, τη ζηλεύω αδιανόητα, οι γυναίκες είναι καταπληκτικές σε συναυλιακά, βλέπουν πράγματα τα οποία εγώ δεν τα βλέπω. Λέω δεν γίνεται κάποια άλλη φωτογράφη, με ένα mindset, πάω να φωτογραφήσω, πάω για δύο εικόνες μόνο.

51:28 Εγώ πάω ακόμα και στο γάμο όταν πήγαινα, έλεγα μπορώ να σου ανοίξω σκληρό μου δίσκο και να σου δείξω όποιο γάμο θέλεις και να σου δείξω όμως 100 εικόνες. Άμα πας σε ένα φωτογράφο και σε μια συναυλία, σου δείξω 50 εικόνες. Το να σου δείξω το best of μου, δεν λέει κάτι. Σου δίνω μια κάμερα, σε φέρνουν συνέχεια μαζί μου Θα βγάζεις κλίση φωτογραφίας, θα κρατήσεις μια Σε πάρεις 20 συναυλίες Τι είσαι συναυλιακός φωτογράφος, όχι Μπορείς να τελειώσεις συναυλία και να παραδώσεις 40 καλές φωτογραφίες που μπορεί να αποστάρουν Και τις 40 Ή μία από τις 40 όποια θέλει Αυτό με ενδιαφέρει Και μπαίνω και φωτογραφίζω Από οποιαδήποτε γωνιά ώστε ο καλλιτέχνης και η εταιρεία παραγωγής ή αν φωτογραφίζω για το χορηγό γιατί τυχαίνει να φωτογραφίζω και για το χορηγό έτσι, αν και συνήθως φωτογραφίζω για τις εταιρείες παραγωγής, αυτούς που διοργανώνουν τη συναυλία, είναι ότι πόσο κόσμο είχε τι γινότανε, από κάθε πλευρά μπορώ να φωτογραφίσω τους χορηγούς εννοείται πορτρέτα πάντα τον τράμερ, τον καημένο

52:24 τον τράμερ, έτσι, ποτέ δεν έχουν τράμερ φωτογραφίες, πάντα προσπαθώ για τους καημένους τους ντράμερ τους αγαπάμε τους ντράμερ, είναι κρυμμένοι από πίσω έτσι, και προσπαθώ πάντα να καταγράψω το σύνολο και το πιο σημαντικό, τι γινόταν όσο πιο πανικός τόσο περισσότερο μ' άρεσε δηλαδή αγαπημένες μου συναυλίες φυσικά Βότκα Τζούνιος φυσικά Βότκα Τζούνιος, τις οποίες σου έχω ακολουθήσει και στο εξωτερικό και τα λοιπά, τα καλύτερα παιδιά τους καλύτερους ανθρώπους που έχω γνωρίσει η ζωή μου Βότκα Τζούνιος, δεν ξέρω τι συμβαίνει με αυτήν πάντα σκοτωμός, να φεύγουν όπως όταν ήμουν μικρός έφευγα εγώ στετς δάιβινγκ και φεύγαμε 5-5 και ήξερα ότι θα είμαι από κάτω και θα κρατάω αυτόν που θα πέσει γιατί μετά θα πέσω εγώ και θα πρέπει κάποιος να με κρατήσει που τα νέα παιδιά τώρα δεν ξέρουν τι σημαίνει stage diving δεν έχουν ιδέα αλλά εντάξει είναι μια κουλτούρα μιας άλλης εποχής μην παρπαδίζουμε ας πούμε οι νέοι σήμερα όχι οι νέοι έχουν άλλα πράγματα δεν παίζουν ξύλο κρίμα

53:13 έτσι ακόμα και με την κάμερα πολλές φορές κρατάω κάμερα και κρατάω με το αριστερό μου χέρι κόσμο μου πέφτει αλλά επευκαιρίας το φωτογραφίζω και όλας ας πούμε υπάρχουν βίντεο γιατί φωτογράφιζα πάρα πολύ με το sex machine αγαπημένη μου μπάντα, τρελαμένος με το sex machine, έτσι υπάρχουν βίντεο τα οποία με δίνουν φωτογραφίζω στο unclub και μετά να φεύγω στο diving με τη φωτογραφική κάμερα όταν δηλαθάει θα ήταν το sex machine και θα πέσουν το execute οτιδήποτε ξέρω εγώ, θα χτυπιόμουν παράλληλα φωτογραφίζω γιατί είναι το πάθος μου είναι αρρώστια μου, η συναδελφία, αρρωσταίνω δεν είμαι μουσικός, δεν θα γινόμουν Μια φορά είχα πάρει κιθάρα, την κρατζούνισα δύο-τρεις φορές Την άφησα, βαρέθηκα Δεν, ο καθένας Είμαι ακροατής και λατρεύω, αγαπάω τους μουσικούς Αγαπάω αυτό που γίνεται Έχω πόρωση Όταν δεν φωτογραφίζω συναυλίες, πάω να δω καμία συναυλία Πραγματικά είναι Αλλά έχω και το μικρόβιο Δηλαδή δεν πάω σε μια συναυλία Πόσο κόσμο είχε, είχε πολύ κόσμο έβγαλε εισιτήρια, βγήκαν μουσική

54:09 βγήκε παραγωγή, έγινε τίποτα ήταν όλα καλά, πολλές φορές δηλαδή όταν γεννούσαν παραγωγές dynasty ρώταγα τη Δευτέρα, παιδιά Θεσσαλονίκη πώς πήγε δεν πήγε καλά, ο γάμοτο γιατί δεν πήγε μπήκε μέσα, δηλαδή επειδή δουλεύω και στις παραγωγές, νιώθεις όλο το πράγμα έγινε το μάτι μου, ξέρω το άγχος του μουσικού, τα εισιτήρια Ξέρω τις δικαιολογίες Δεν είχε λοφορία Δεν είχε πορεία Έπαιζε εκείνη τη μέρα Ολυμπιακός Παναθναϊκός Όχι, έχω πάει και σε τελικό κυπέλου Στον Καγκάριν, στους Planet of Zeus Που είχε τελικό κυπέλου που ήθελα να τον δω Τον τελικό, δεν ήταν η Παζιένα Αυτό έμεινε στο κήπεδο Ήταν σαν αυλιάρα Ήταν η Planet για παράδειγμα Ήταν ξύλο από κάτω Αλλά ξέρω τα άγχη των μουσικών χωρίς να είμαι μουσικός. Ξέρω πότε έχει καλό ήχο.

54:56 Ξέρω αν οι άνθρωποι που δουλεύουν σε έναν χώρο γουστάρουν να το κάνουν ή δεν γουστάρουν. Ή ότι δεν το κάνουν καλά. Καταλαβαίνω αν έχει άσχημο ήχο χωρίς να είμαι ηχολήπτης. Πες μου ένα ζόρικο σκηνικό σε συναυλία. Τι δυσκολίες δηλαδή αντιμετωπίζεις συνήθως. Τι σου τη χαλάει. Τα άσχημα φω... Οι φωτιστές. φωτιστές τα άσχημα φώτα εκεί δεν μπορείς να κάνεις κάτι έχει τύχει δηλαδή ο Dynas έχει σταθερούς φωτιστές επαγγελματίες είπαν δύο τρεις φωτιστές τέσσερις που ξέρουμε το που δω αυτούς είμαι ήσυχος θα πάνε όλα καλά υπάρχουν φωτιστές οι οποίοι δουλεύουν για το σύνολο και υπάρχουν φωτιστές οι οποίοι είναι πάρα πολύ καλοί φωτιστές αλλά δουλεύουν για αυτούς και εγώ όταν βγάζω μια συναυλία αν πάω μόνος μου αν πάω σε μια μικρή μπάντα που δεν θα ζητήσω χρήματα γιατί εγώ ζω από τη συναυλιακή φωτογραφία. Λειτουργώνομαι δηλαδή δουλειά μου εμένα. Δεν πάω έτσι. Δεν φωτογραφίζω ξένα γκρουπ για να πάω για να φωτογραφίσω τρεις εικόνες ή να πάω και να πω ότι φωτογράφισα

55:55 τους τάδε. Για μένα πιο σημαντικό ότι οι φωτογραφίες μου θα μείνουν στην ιστορία και θα χρησιμοποιηθούν από τους ίδιους καλλιτέχνες και είναι ένα γεγονός το οποίο είναι ιστορικό γεγονός παρά ότι φωτογράφησα μια μπάντα που δεν θα δει κανένας από την μπάντα της φωτογραφίας ποτέ ή από την εταιρεία παραγωγής και θα πω ότι φωτογράφησα τους τάδε όχι τους φωτογράφησα και θα πάρω 10 like από κάποιους φίλους μου επειδή φωτογράφησα τους τάδε και τι είναι, δεν θέλω να φλεξάρω με αυτό εγώ μ' αρέσει να είμαι κομμάτι ισότιμο κομμάτι δηλαδή από τα καλύτερά μου ήταν όταν φωτογράφησα το καυτά τζόγλιο το λέξ, τεράστιο το καυτά τζόγλιο φωτογράφησα από κάθε πιθανή και απίθανη περπάτησα 16 χιλιόμετρα εκείνη τη μέρα τέλειο, τέλειο, βάλε μου δύσκολα δεν θέλω βοήθο, θέλω να είμαι μόνος μου βάλε μου δύσκολα Έχω μείνει σε κάτι που είπες πριν, το three song rule τι σημαίνει τώρα αυτό το πράγμα τα τρία πρώτα κομμάτια, καταρχάς εγώ σαν μουσικός Ξέρω ότι στα τρία πρώτα κομμάτια

56:44 Και σφιγμένος είμαι και vibe δεν έχω ακόμα Και δεν έχω ιδρώσει ακόμα Τι να με κάνω φωτογραφία στα τρία πρώτα κομμάτια Ακριβώς γι' αυτό γίνεται Δηλαδή ειδικότερα από το εξωτερικό Σε όλοι τα μεγάλα φεστιβάλ, release, rockwave Οτιδήποτε γίνεται Ή στο fuzz Οποιαδήποτε μπάντα από το εξωτερικό Πάντα επιτρέπουν μόνο τρία τραγούδια Τουλάχιστον τα τρία τελευταία Τα τρία πρώτα, γιατί δεν έχει δρόσει ο καλλιτέχνης Είναι καθαρός Μα αυτό δεν είναι λάθος Περίμενε, εσύ παίζεις punk rock Ναι Δεν μιλάμε για punk rock, μιλάμε για οτιδήποτε άλλο είδος Έτσι, για να μην υπάρχει κόσμος μπροστά Στις μπάρα, να μην είναι όλη την ώρα Υπάρχουν φωτογράφοι που δεν ξέρουν και φωτογραφές με φλάσσο που απαγορεύεται Και γενικά μπορεί σε κάποια να υπάρξει συνοστισμός Και λένε όλοι οι φωτογράφοι είτε θα φωτογραφίζουν τους Iron Maiden είτε ξέρω εγώ μια μπάντα στο φάζ επιτρέπονται τρία τραγούδια εκτός αν είσαι ο φωτογράφος της παραγωγής ο φωτογράφος της μπάντας που ξέρουν ότι θα είσαι εκεί

57:37 που είσαι ο Λάξες ή ο φωτογράφος του χορηγού ανάλογα με ποιον είσαι δεν συμβαίνει τόσο πολύ στις ελληνικές μπάντες συμβαίνει σε κάποιες περιπτώσεις σε κάποιες μπάντες ναι συμβαίνει αλλά όχι πολύ Και η αλήθεια είναι ότι εγώ το έχω κρατήσει πολύ να μην βγαίνουν οι φωτογράφοι. Δεν θέλω να φανόξω ότι εγώ έχω καταφέρει πράγματα, αλλά όντως έχω, ειδικότερα στο ραπ όπως έχω καταφέρει, που μου λένε από άλλα είδη πώς γίνεται και πληρώνονται όσοι φωτογραφίζουν ραπ.

58:02 Επειδή πάλεψα πάρα πολύ. Υπήρχαν πάρα πολλές συναυλές που θέλω να πάω να φωτογραφίσω και δεν πήγαινα. Από πείσμα και από βιωτολογία. Για να με φωνάξουν και να με πληρώσουν. Η συναυλική φωτογραφία είναι το χειρότερο φωτογραφικό είδος όσον αφορά την πληρωμή. Δεν μιλάω τώρα για συγκροτήματα και καλλιτέχνες που όπως σου είπα τους ξέρω, έχω απείρους φίλους συγκροτήματα.

58:25 Δεν έχουν, δεν βγάλουν ίδιοι. Δεν σου μιλάω τώρα για μια συναυλία στο Unclub με 100 άτομα που ξέρω ότι έχουν μπει μέσα η μπάντα με τα μπούνια. Που έχει τύχει, αν έχει τύχει κάποιες φορές. όπως επίσης όταν είναι συναυλίες για κοινωνικούς σκοπούς εννοείται για πολιτικούς σκοπούς εννοείται ότι φωτογραφίζω και δίνω φωτογραφίες γιατί αυτοίς είναι ο τρόπος που βοηθάω εγώ όπως πάνε οι μπάντες γιατί όλοι λένε ωραία να κάνουμε μια συναυλία λεγγύης, για να σου έρθει μπάντα έχει περάσει άπειρες ώρες στο στούντιο και πάλι θα μπει μέσα είναι εύκολο να φωνάζουμε να κάνουμε μια συναυλία αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε και τους ανθρώπους που δουλεύουν τους μουσικούς κτλ. Ξέρω πάρα πολύ καλά ότι ειδικότερα σε πάρα πολλά είδη δεν έχουν χρήματα. Πάρα πολλές φορές έχω πάει και έχω φωτογραφίσει μικρούς ράπερ μπάντες, πάρα πολλές που χωρίς να πληρωθώ αλλά σε συναυλίες που μπορώ να πληρωθώ μάτωσα. Γιατί έχω δει άπειρους φωτογράφους στους ναυλιών άπειρους. Αλλάζουν κάθε τρία χρόνια

59:16 δυόμισι τρία χρόνια αλλάζουν. Έτσι, γιατί οτιδήποτε και να φωτογραφήσεις έχει ένα κόστος. Είτε φωτογραφήσεις γάμο, είτε φωτογραφίζεις σε αυτοκίνητα, είτε θα φωτογραφήσεις, να βλέπουμε ένα κλειδί μπροστά, μια κλειδαριά εδώ πέρα. Αν έρθει κάποιος και μου ζητήσει μια εταιρεία να φωτογραφήσω κλειδιά, θα πληρωθώ. Αν φωτογραφήσω μια τσάντα, έτσι, σε στούντιο θα πληρωθώ για μια τσάντα.

59:36 Στοιχίζει κάτι Στη συναυλιακή φωτογραφία Όλοι παρακαλάνε να κάνουν τζάμπα Έχεις άπειρο κόσμο που φωτογραφίζει τζάμπα Πάρα πολλοί μουσικοί έχουν μάθει Γιατί να πληρώσω εγώ το ζήσι Απ' τη στιγμή που έχω πέντε που με παρακαλάνε να φωτογραφίσουν τζάμπα Για φαντάσου Ας πούμε κάποιος να κάνει Αρχιτεκτονική φωτογραφία Να λέει έχω φτιάξει ένα ξενοδοχείο και υπάρχουν δέκα που παρακαλάνε να τον φωτογραφήσουν τζάμπα να φωτογραφήσουν τον ξενοδοχείο τον τζάμπα σε συναυλία παρακαλάνε όλοι να φωτογραφήσουν τζάμπα και ειδικότερα είναι αυτό ότι πάρα πολλοί που φωτογραφίζουν κυρίως ξένα συγκροτήματα, έτσι στο ΦΑ, στον Καγκάριν, στο Φλόιντ που φωτογραφίζουν παλιότερα για φάνζιν και τώρα πια για διάφορα βλογ και τα λοιπά λένε το τάδι βλογ θα γράψω ένα κείμενο Οκ θα έρθω θα φωτογραφίσω Θα δώσω φωτογραφίες στο site Θα πιω την πίρα μου και ουσιαστικά θα δω τζάμπα και μια συναυλία Από αυτούς οι επαγγελματίες φωτογράφους Δεν είναι κανένας Δεν είναι κακό που το κάνουνε πόρωση

01:00:30 Αλλά απ' την άλλη παλεύω κι εγώ Ναι βέβαια υπάρχει κάποιος που θέλει να ζήσει από αυτό Και τα έχω καταφέρει Αλλά με αδιανόητη προσπάθεια Αδιανόητη προσπάθεια Ήμουν 36 Το 2016 και πήγαινα και μίλαγα με άλλους φωτογράφους όλοι λέγανε για τους γάμους και εγώ τους έλεγα για συναυλίες ενώ πηγαίναμε ήταν σεμινάρια που έρχονταν φωτογράφοι από το εξωτερικό βλέπαμε σεμινάρια μαθαίναμε και γυρνάει ένας πολύ καλός φωτογράφος τότε αδιανόητα καλός και μου λέει ρε Ζήση αποφάσισε τι φωτογράφος είσαι όλοι εδώ πέρα κάνουμε γάμους ζούμε μόνο από τους γάμους και εσύ μας μιλάς για συναυλίες Στα 36 ήταν η πρώτη φορά στη ζωή μου που είπα Είμαι συναυλιακός φωτογράφος Στα 36 δεν το έχω καταλάβει Αλλά ήμουν από πάντα μόνο συναυλιακός φωτογράφος Φωτογραφίζω πάρα πολλά χρόνια μηχανοκίνητο Δηλαδή όπως ήμουν στα περιοδικά αυτοκινήτων Μέχρι και σήμερα φωτογραφίζω μηχανοκίνητο Συνεργάζω με το riding school του Θανάση του Χούντρα Μοτοσυκλέτες, είναι αρρώστια μου το πάθος μου μετά τις συναυλίες δηλαδή είναι μοτοσυκλέτες

01:01:24 και πας Γιάννινα αλλά ουσιαστικά είναι η αρρώστια μου και θέλω να το κρατήσω αυτό το πράγμα γιατί είναι η αρρώστια μου τώρα διδάσκεις κιόλας μου είπες και για σκηνικά που δεν σου έπαρες ρωτάω εγώ αλλά αν δεν το πάρω σημαίνει ότι δεν πολύ θέλω όποτε δεν συνεχίζω απλά μιλάω πολύ τέλεια το πάμε όμως γιατί εγώ έχω την ελευθερία τώρα μιλάω πολύ δυστυχώς μιλάω πολύ θέλω να πω πολλά πράγματα γιατί να σου πω κάτι, ένα πράγμα γιατί θέλω να το πω αυτό, ότι επειδή από το χώρο γνωριζόμαστε παλιά αλλά εγώ δεν είχα καταλάβει ότι έκανες εσύ το podcast εγώ ήμουν κροατής του podcast σου και έμαθα πολύ πιο μετά ποιος είσαι που το κάνεις κτλ και τον πρώτο καιρό αυτό που μου άρεσε στο podcast εδώ πέρα που άκουγα ήταν ότι άκουγα πορωμένους ανθρώπους, διάλεγες ο άλλος μπορεί να έκανε μαγεία, μπορεί να έκανε με την αρχαία Ελλάδα μπορεί να ήταν οπαδός μπορεί να ήταν οτιδήποτε αλλά ήταν πορωμένοι και να σου πω κάτι, μου αρέσουν οι πορωμένοι άνθρωποι ναι βέβαια αγαπάω, αυτό λέω στους μαθητές μου

01:02:27 γουστάρεις να φωτογραφίζεις πόμολα πόμολα ρε παιδί μου και πόρτες γίνε ο καλύτερος φωτογράφος πόμολων και πορτών στον κόσμο αυτό εμένα δεν μου το έχει πει κανένας αν ερχόταν ή αν το είχα καταλάβει εγώ νωρίτερα Ίσως να ήταν λίγο διαφορετική στην αυλιακή φωτογραφία Βέβαια ήταν άλλες εποχές Επαναλαμβάνω δεν μπορούσες να πάρεις άδεια τότε Να μπεις και τα λιπάπια παλιά που ήμουν εγώ πιτσιρικάς Έτσι Άσχημα σκηνικά Λοιπόν θα αρχίσω από ένα άσχημο σκηνικό που μου το έχει κάνει φωτογράφος Όπως ανέφερα όταν έκανα την πτυχιακή μου Υπήρχαν πάρα πολλοί φωτογράφοι επαγγελματίες Που μου είχαν συμπερθεί πολύ άσχημα και δεν με είχαν βοηθήσει και οι καθηγητές μου με την πτυχιακή όπως βοηθούσαν άλλους και μάλιστα είχα πάει, ήμουν σημείς στην αυλία φωτογράφιζα με μια με την πρώτη, με μια κανονικό συντε που είχα και είχε σκάσει ένας ρεπόρτερ και καλά, όπου παλιότερα οι ρεπόρτερ των καλλιτεχνικών στις εφημερίδες είχαν ένα πάσο και μπαίνανε παντού σε όλες τις αυλίες, θέατρα

01:03:21 παντού τζάμπα, έτσι Εγώ δεν το πρόλαβα αυτό, γιατί δεν πρόλαβα τις εφημερίδες, δεν δούλεψα ποτέ σε εφημερίδα. Και τέλος πάντων αυτός, ρε παιδί μου, ήταν γνωστός πολύ, έτσι είχε και το στυλάκι κτλ. Και έρχεται όλο στυλ, μικρέ τι κάνεις εδώ, έλα να σου δείξω. Παίρνει την κάμερά μου, χωρίς να μου πει τίποτα, και τραβάει 5-10 φωτογραφίες.

01:03:41 Και μου λέει με ύφος έτσι, πάρε εδώ να μάθεις. ή ήθελα να του σπάσω την κάμερα στο κεφάλι ή ήθελα να του ανοίξω το κεφάλι στα δύο στα δύο, δεν φαντάζεσαι την εύρα πρέπει να σβήσω πάνω από 25 φωτογραφίες να σιγουρευτώ ότι έχω σβήσει, δεν τις είδα ποτέ δεν ήταν τρόπος αυτός ε ναι προφανώς και λέω εγώ τέτοιους μαλάκας δεν θα γίνω ποτέ ποτέ, με όλους αυτούς οι οποίοι δεν με βοηθήσαν ούτε στην πτυχιακή μου, ούτε στα γήπεδα ούτε στο ρεπορτάζ που έκανα ούτε στις συναυλίες κάποιος να με δει ότι φωτογραφίζω και να μου πει έλα από εδώ πέρα και τα λοιπά ποτέ και λέω δεν θα γίνω αυτό. Αυτό ήταν από τα πιο άσχημα σκηνικά από εκεί και πέρα σκηνικά στις συναυλίες θέλω να λέω ένα podcast να πέφτω, να τσακίζομαι να σπάω χέρια-πόδια άπειρα άπειρα το αγαπημένο μου σκηνικό θα σου πω το αγαπημένο μου σκηνικό στο καλύτερο φεστιβάλ της Ελλάδας Ναι το Λόζ Αλμυρός Ναι το λέω Το καλύτερο φεστιβάλ στην Ελλάδα Γιατί ήταν τζάμπα Τα παιδιά που το κάνανε είχαν αδιανόητη αγάπη Δεν έχω γνώρισει ποτέ κανέναν να είναι καλά τα παιδιά

01:04:42 Αδιανόητη αγάπη Και το πιο σημαντικό για μένα Θα ακούγες ραπ, πανκ, μέταλ Την ίδια στιγμή Αγώ προσωπικά το λατρεύω αυτό το πράγμα Ακολουθούσα στην περιοδία τους Βότκα Τζούνιος γιατί στο Λόζινα Μελμυρώς πήγαινα είτε μόνος μου είτε να φωτογραφήσω μπάντες είτε τους βίλατζερς γιατί ακολουθούσα και τους βίλατζερς στην δεκαετία του 10 και είχα ανέβει με τους Βότκα Τζούνιος και οι Βότκα Τζούνιος είχαν ένα κομμάτι το οποίο θα κάνανε όλοι Circle Pit Γενικά στην Ελλάδα εμείς έχουμε το κλασικό βρωμόξελο, τη σχιζοφρένεια που λέγαμε παλιότερα ή πιο παλιοί και το ξύλο, δεν έχουμε το Circle Pit χώρο ήταν κάτι σαν ένα συντριβάνι και υπήρχε ένας στήλος που εγώ έχω ανέβει σε αυτόν τον στήλο και λέγανε έλεγε τότε ο Κωστής τον Βότκα, λοιπόν παιδιά ανοίξτε ένα τεράστιο, τεράστιο, τεράστιο, το μεγαλύτερο κύκλο που μπορείτε να κάνετε. Είχε άπειρο κόσμο. Άπειρο, άπειρο κόσμο. Παιδιά αυτός είναι ο Ζήσης.

01:05:41 Ζήση αυτά είναι τα παιδιά. Με το που ξεκινείς το κομμάτι, το ρόλερ κόστορ ήταν το κομμάτι όλοι ότι κάνουμε wall of death δηλαδή όλοι πρέχουμε προς το ζήσι σκοτώστε το ζήσι όλοι ακριβώς και εκείνη τη στιγμή επειδή εγώ τραβάγα και βίντεο παράλληλα με μια go pro στο κεφάλι και τα λοιπά γιατί το κάνω και αυτό θα θυμήσω να σου πω για το ότι καταγράφω και βίντεο παράλληλα και εκείνη τη στιγμή βλέπω και ολικτικά εκατοντάδες κόσμου μπορεί και χιλιάδες να έρχονται τρέχοντας επάνω μου εκείνη τη στιγμή δηλαδή ήμουν σε φάση πώς είναι η ταινία αυτή το Σκοτσέζος ρε παιδί πώς λέγεται το Braveheart που τρέχουν ερχόντουσαν από παντού επάνω μου και υπάρχει σε βίντεο το βρήκα μετά από χρόνια γιατί με δείχνει πάνω στο στήλο και ξαφνικά απλά να χάνομαι γιατί ήρθαν άπειρα άτομα όλοι πάνω μου αδιανόητα από εκείνη τη στιγμή μου λέγανε βότκα μετά γιατί λέει μαλάκα λες σε βλέπω και ξαφνικά χάθηκες και λέει και λέει, ναι κι εκείνης με ορίσει στο τραμ και λέει, μαλάκες ο ZZZ

01:06:49 ξέρεις ήταν η ατάκα με το κλασσίκιο ZZZ ψοφάω, τέλεια τέλειο ήταν ρε, γελάω δηλαδή ναι ρε, έχω πέσει 1000 modes στη Θεσσαλονίκη γιατί ήμουν Θεσσαλονίκη δεν φωτογράφιζα για το φεστιβάλ αλλά φωτογράφιζα για τις μπάντες του φεστιβάλ, φωτογράφιζα για τους vodka villagers και 1000 modes και έπεσα και άνοιξα το χέρι μου και ήμουν αμέσως τα αίματα. Ήταν λάθος γιατί όντως μου το είπε μετά ένας ότι θα μπορούσες να έχεις μια ασθένεια. Δεν μπορείς να συνεχίσεις να φωτογραφείς για να είσαι μες στον κόσμο με τα αίματα.

01:07:19 Είχα απόλυτο δίκιο. Δεν το σκέφτηκα μες στην πορωσή μου. Απλά ήμουν αμέσως τα αίματα. Αλλά από σκηνικά άλλο τίποτα. Να πέφτω από τη σκηνή. Έχω πάει νοσοκομείο δύο-τρεις φορές. είχα πέσει από ένα δέντρο, φωτογράφιζα τους villagers στο στη Ζήτσα και σε ένα χωριό πάνω στα Ζαγόρια και εγώ τότε βιντεοσκοπούσα και το ένα κομμάτι το οποίο δεν βγήκε κλειπ ποτέ βέβαια αλλά το βιντεοσκοπούσα και τα παιδιά το παίξαν νωρίτερα και πάω να κατέβω από ένα δέντρο γιατί ήθελα να κάνω μια πανοραμική φωτογραφία και γλιστράω και πέφτω από τα τρία μέτρα και μου γυρνάει το πόδι Από τη λαχτάρα μου να πάω γρήγορα.

01:07:53 Δεν θα με δεις ποτέ να περπατάς μια συναυλία. Δεν θα με δεις. Τσίτας. Ναι, δεν γίνεται. Και κατέληξα στο πανεπιστημιακό νοσοκομείο Ιωαννίνων με δεμένο πόδι κτλ. Και το χάσεις και το κομμάτι. Δεν το χάσα, το τράβηξα. Με πόνο. Ναι, μετά πήγα. Το πόδι μετά. Ή ας πούμε σε stage diving στο Σολέθριο Ρήγμα. Να είμαστε τώρα τρεις και ο κούκος.

01:08:21 σαν θεατής σκηνικά άπειρα πες μου τώρα πόσο έχει αλλάξει η οπτική σου τώρα που διδάσκεις εσύ ναι διδάσκω φωτογραφία σε ένα ιδιωτικό μεγάλο κολέγιο τον Άκτο διδάσκω και σε δημόσια ΣΑΕΚ το οποίο αυτό ήθελα πάντα να το κάνω από πάντα να το κάνω το ήθελα πάρα πολύ αλλά δεν το ήξερα ότι το ήθελα τόσο πολύ και ήρθαν συγκυρίες έτσι μέσα στον κόβιτο που γνώρισα μια φίλη, τη Μαριά Τησαρή εντελώς τυχαία, η οποία ήταν καθηγήτρια και μου λέει γιατί δεν γίνεσαι καθηγητής λέω εντάξει ξέρω εγώ, θα δούμε λέει θέλεις να έρθεις στο ΙΕΚ στην Κεφισιά που διδάσκω να κάνεις παρουσίαση της δουλειάς σου λέω αμήν ναι και πήγα τέλος πάντων εκεί πέρα και μίλαγα επί δυόμισι ώρες για τη συναυλική φωτογραφία εκεί πέρα είχε τμήματα φωτογράφων και ηχοληπτών. Όπου δεν έφυγε κανένας.

01:09:14 Μιλούσα και τα λοιπά και έρθει και ο διευθυντής της σχολής και μου λέει θα θέλεις να γίνεις καθηγητής. Λέω ναι και μου είπανε είχα το πτυχίο γιατί πρέπει να έχεις πτυχίο από ελληνικό πανεπιστήμιο. Είχα τα μόρια, τα επαγγελματικά μόρια γιατί μετράει πάρα πάρα πάρα πολύ. Το εμπειροτέχνης ας πούμε κάπως. Ναι, το έχω, είμαι ελεύθερος επαγγελματίας από το 2008. Φωτογραφίζω όπως πάντα αλλά από το 2008 είμαι και επίσημα με ένσημα και τέτοια.

01:09:38 Και έτσι έγινα καθηγητής και μπήκα και εδώ και ένα μισή χρόνο και σε ιδιωτικό κολόγιο στον άκτο και αυτό που διδάσκω πάλι έγινα αυτό που δεν ήθελα όταν ήμουν εγώ σπουδαστής και φοιτητής. Θέλω να πορώνω τα παιδιά. Δηλαδή καταλαβαίνω κατευθείαν ποιοι είναι πορωμένοι. Από το πρώτο μάθημα μπορώ να καταλάβω ποιοι θα γίνουν φωτογράφοι.

01:09:58 Όταν βλέπεις μια τάξη από πάνω. Ναι, ναι, ναι, καταλαβαίνω. Και εμένα με ενδιαφέρει αυτό να τους βουτήξω από το σβέρκο και να πάμε να φωτογραφίσουμε. Και ξέρω, έχω κάνει πάρα πολλά είδη φωτογραφίας για να ζήσω. Δεν είναι αυτό ότι όλοι μου λένε να ζήσει, κάνει ζωάρα και τα λοιπά. Δεν είναι ζωάρα. Έχω φωτογραφίσει άπειρα πράγματα τα οποία δεν μου αρέσουν.

01:10:15 άπειρα πράγματα που δεν φωτογραφίζω ακροδεξιούς οτιδήποτε έχει να κάνει με ρατσιστές φασίσεις δεν συνεργάζομαι το βέντε το δικό μου ή με μουσικά είδη τα οποία δεν τα γουστάρω θα μπορούσα να είχα βγάλει και παραπάνω χρήματα αλλά δεν, έχω και εγώ κάποια όρια αλλά σαν καθηγητής θέλω να δείξω στα παιδιά κατευθείαν, δηλαδή ωραία έχουμε ένα φλάσ, πάμε να βγάλουμε με φλάσ χωρίς φλάσσ, με δύο φλάσσ, με τρία φλάσσ, έξω, μέσα βγάλε, πήγαινε, πήγαινε κάνε μου άσκηση, βάζω άπειρες ασκήσεις άπειρες ασκήσεις, μάθε δηλαδή κάνω αυτά που μου λείψαν εμένα σαν φοιτητής θέλω αν από τα είκοσι παιδιά του τμήματος ή από τα εξήντα που έχω όλη τη χρονιά σε διάφορες σχολές βγει ένας, δύο να βγουν φωτογράφοι, να έχουν να λένε ότι είχα έναν καθηγητή ο οποίος μου δείξε πράγματα με έψησε με γούσταρε και ήταν ωραίος τύπος ασχέτως αν τώρα ξεκινάω και λέω γεια χαρά είμαι ο Ζήσης και καλώς ήρθατε να σποδάσετε κάτι το οποίο κατά πάση πιθανότητα σε πέντε χρόνια δεν θα υπάρχει Α το λέτε

01:11:13 Φυσικά το λέω Δεν έχει ενδερεσί Η καταγραφή της στιγμής Ναι το ρεπορτάζ, η διαφήμιση, η μόδα Θες να αρχίσουμε να μιλάμε αυτή τη στιγμή για τους φωτογράφους μόδας Οι οποίοι είναι όλοι χωρίς δουλειά Θες να μιλάμε για τα φωτογραφικά στούντιο Τα οποία κάποτε φωτογραφήσαν τσάντες, παπούτσια Και τελεπά και τώρα τα κάνουν όλοι μόνοι τους Και μάλιστα με τη βοήθεια του AI Και με το κινητό τους Θες να μιλήσουμε για το ότι σε κάποιες συναυλίες Και σε κάποιους γάμους στο εξωτερικό Βάζουν πέντε κάμερες οι οποίες τραβάνε 360 και κόβουνε καρέ μετά. Δηλαδή γίνεται σαφώς αυτά που κάνω εγώ είτε φωτογραφίζω μοτοσυκλέτες, είτε φωτογραφίζω συναυλίες είναι κάτι το οποίο είναι ρεπορτάζ γίνεται αυτή τη στιγμή. Δεν ξέρω τι θα γίνει σε μερικά χρόνια. Εγώ ψάχνω να δω τι θα γίνει όταν μεγαλώσω.

01:11:56 Με την έννοια δεν μπορώ εγώ να φτάσω, ας πούμε το ΡΜ46 να φτάσω στα 56 και ξαφνικά να ψάχνω να δω τι θα κάνω. Από τώρα μπήκα δηλαδή και σε διδασκαλία Είναι και ένας λόγος αυτός Εγώ δεν είμαι αντίον του AI Εγώ είμαι υπέρ του AI όταν σε βοηθάει Έτσι και βλέπω το τι γίνεται Και εγώ χρησιμοποιώ το AI Και άλλοι χρησιμοποιούν το AI Ναι και οι μουσικοί έχουν φρικάρια Γιατί λένε τι τώρα θα φτιάχνουν όλοι Μουσική μέσω AI Και στίχους θα φτιάχνουν φωτογραφίες Μέσω AI Όχι γίνεται πάμε να δούμε πως μπορούμε εμείς να το χρησιμοποιήσουμε πως δεν θα μας φάει αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα εγώ θυμάμαι όταν γινόταν η αλλαγή από φιλμ σε ψηφιακό θυμάμαι πάρα πολλούς φωτογράφους εκείνης η γενιάς να λένε εγώ δεν τα ακουμπάω το ψηφιακό μακριά μια ζωή φιλμ το 2004 αυτοί δεν υπήρχαν σε μια τετραετία από το 2004 μέχρι το 2004 δεν υπήρχαν όσοι δεν κάνανε το άλμα στο ψηφιακό και ο πανικός ο μεγάλος δεν είναι τώρα από το ψηφιακό στο AI Για φαντάσου πριν πάρα πολλά χρόνια Τη πάθανη ζωγράφη

01:12:55 Όταν εμφανίστηκε η φωτογραφία Αυτό είναι πολύ μεγαλύτερη Αλλαγή από τη ψηφιακή φωτογραφία Σε AI Δηλαδή από τη ζωγραφική στη φωτογραφία Δηλαδή εκεί είναι το θέμα Ότι αλλάζουν μπορούμε εμείς να δούμε Να είμαστε και πιο ανοιχτοί Να μπορούμε να κάνουμε και κάποια άλλα πράγματα Παράλληλα Ακόμα δεν ξέρω τι θα γίνει μετά από 10 χρόνια Αλλά δεν θα πρέπει να πω Κι εγώ στα παιδιά του παιδιά τονούσασα Αλλά συμβαίνει αυτό και αυτό Τι δεν μόνο κουλτούρα και ακαδημαϊσμός Και τα λοιπά ναι φυσικά εντάξει Πάντα θα υπάρχει φωτογραφία Πάντα θα υπάρχει το φιλμ Όπως πάντα θα υπάρχει ζωγραφική Έχει πεθάνει η ζωγραφική δεν έχει πεθάνει Έχει πεθάνει η κλεπτική δεν έχει πεθάνει Έχει πεθάνει η πίστη δεν έχει πεθάνει Πάντα θα υπάρχει Τώρα ξαφνικά υπάρχει όλοι βγάζουν δίσκους Όλοι οι συμπάντες βγάζουν δίσκους Αγοράζω εγώ δίσκο χωρίς να έχω πει κάποια να έχω το δίσκο Για να έχω δηλαδή κάτι το οποίο έχει μετατραπεί από υλικό σε άϊλο Η μουσική ήταν υλική Μετατράπηκε σε άϊλο όπως και η φωτογραφία

01:13:50 Εδώ αν σου καεί ένα σκληρός δίσκος Τελείωσαν οι φωτογραφίες των προηγούμενων πέντε ετών που έχεις Αν χάσεις το κινητό σου ενώ αν ανοίξουμε ένα σιρτάρι στο πατρικό μας θα βρούμε φωτογραφίες από το σχολείο μας, τυπωμένες η συμβουλή της ημέρας, παιδιά τυπώστε τυπώστε, τυπώστε θα πέσει το ρεύμα και δεν θα έχουμε τίποτα κάτι, κάτι, βγάλτε ένα πορτρέτο και βγάλτε το θα πεθάνει ένας άνθρωπος και δεν θα έχετε μια φωτογραφία του πάρα πολλές φορές το λέει εγώ φωτογραφίζω συνέχεια τους φωτογράφους, εμείς φωτογράφοι φωτογραφίζομαστε μεταξύ μας. Θα πεθάνουμε και δεν θα έχουμε κάτι.

01:14:17 Πραγματικά. Θα τελειώσω με την κλασική αν έχεις στιγμή που έχεις μετανιώσει την επιλογή που έχεις κάνει επαγγελματικά στη ζωή σου. Αμετανόητος. Όχι. Και πορωμένος. Ούτε καν. Μ' αρέσει πολύ. Τι μετανιώσω. Ξέρεις πόσο άσχημα έχω περάσει. Πολύ άσχημα για να κάνω αυτό που θέλω. Έφτασε μετά από πάρα πολλά χρόνια να κάνω αυτό που θέλω. Μόνο αυτό που θέλω.

01:14:40 Εγώ αυτή τη στιγμή φωτογραφίζω Μοτοσυκλέτες, συναυλίες Και είμαι καθηγητής Κατάφερα να κάνω αυτό που πραγματικά θέλω Αλλά μετά από Απίστευτο ξύλο Όχι κυριολεκτικό Αλλά με απίστευτο σκόπους Όχι, τι να μετανιώσω Αγαπάω τις συναυλίες Ότι υποτάλω Αυτή τη στιγμή το ράπ έχει φτάσει σε κλίμα Ανάχει 20.000 εισιτήρια Υπάρχουν μικροί εκολαπτώμενοι ράπερ σήμερα εσύ που παρακολουθείς τη σκηνή υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν τώρα 100 εισιτήρια ή δεν υπάρχει αυτό είσαι ή τίποτα ή 20.000 Σαφώς και υπάρχουν γιατί πάντα όλοι από κάπου ξεκινάνε και αυτοί που ξεκινήσαν και κάνουν 20, 30, 40.000 ή και 6.000 και 5.000 γιατί και 6.000 δεν είναι λίγο Μην τελειωθούμε τώρα πάω σε συναυλίες και είναι όλοι με τη μούρη μέχρι κάτω επειδή έχουν μόνο 4.000 Είμαι τρελαθώ, είχες 4.000 κόσμο Σαφώς υπάρχουν αυτά τα παιδιά Εγώ στους μαθητές μου λέω Φωτογραφήστε τους πιτσιρικάδες Φωτογραφήστε τους φίλους σας Γιατί έρχονται όλοι Και θέλουν να φωτογραφήσουν τα μεγάλα ονόματα, κατευθείαν Επειδή τα πάντα γύρω μας είναι πάρα πολύ γρήγορα

01:15:52 Όσο δηλαδή ένα scroll Όλοι νομίζουν ότι θα γίνουν πάρα πολύ γρήγορα γνωστοί Αυτό είναι το κακό της νέας γενιάς Και όλοι μου λένε θέλω να με βάλεις να φωτογραφείς ο Νόβελ θέλω να με βάλεις να φωτογραφείς ο Τζαμάλ θέλω να με βάλεις να φωτογραφείς ο Βيταπής και λέω παιδιά αν φωτογράφησες μόδα θα φωτογράφησες κατευθείαν εξόφυλλοματα μου Φιγκάρο ξέρω εγώ ή μια τεράστια εταιρεία ρουχών όχι δεν θα είναι η πρώτη σου ναυλία Νόβελ και επίσης μετά ρωτάω Θες να φωτογραφήσεις τον καλλιτέχνη ή θες να φωτογραφήσεις τη συναυλία Είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα Αν θες να φωτογραφήσεις τον καλλιτέχνη Συγγνώμη δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αν θέλεις πάλι να φωτογραφήσεις τον καλλιτέχνη Θα μου φέρεις φωτογραφίες από πέντε διαφορετικά μουσικά είδη Θα μου φέρεις black metal Θα μου φέρεις κάτι παραδοσιακό Ειπυρώτικο, καλαματιανό, κριτικά δεν με νοιάζει Ένα μικρό rap, punk και ένα λαϊκό για να μου δείξεις ότι σε ενδιαφέρει και σου αρέσει η live μουσική εγώ ακόμα πάω σε ηπειρώτικα, κλαρίνα και γουστάρο

01:16:44 πανηγύρια είναι μια φάση μια κατάσταση, ωραία, live μουσική έχεις τον άλλο να αφήνει τα πνευμόνια του επάνω ό,τι κι αν, τον σέβεσαι καταλαβαίνεις ότι ο κιθαρίστας που παίζει σε ένα σκυλάδι κάνει παπάδες και πας και του πιάνεις κουβέντα και μιλάς όλο το βράδυ μαζί του Το θέμα είναι ότι σίγουρα φωτογραφίστε Γιατί εγώ φωτογράφιζα τους φίλους μου Εγώ φωτογράφιζα την παρέα μου Η παρέα μου αυτή ήταν η Β' Εντάξει όμως ήσουν ατυχερός αυτό Μπορεί και ο άλλος Η μπάντα αυτή που θα φωτογραφείς Μπορεί να είναι φίλος σου Αυτή ξαφνικά μπορεί να είναι οι τρύπες του μέλλοντος Μπορεί να είναι ο μπλάντι χοκ του μέλλοντος Δεν το ξέρεις Άρα ποιο είναι το σημαντικό Να μην το κάνεις Γι' αυτό σου είπα ότι Ανα δύο τρία χρόνια αλλάζουν οι φωτογράφοι στις ευλογίες Να το κάνεις επειδή είσαι πορωμένος Και το αγαπάς αυτό το πράγμα Είμαι 46 χρονών Και λέω πολλές φορές έχω πει Ρε φίλε τι κάνουν οι γεματοπιτσιρίκια εδώ πέρα Φωτογραφίζω Αλλά δεν μπορώ να σταματήσω Σε ευχαριστώ πάρα πολύ

01:17:41 Είμαι καλυμμένος λοιπόν Εάν σας αρέσει το περιεχόμενο Και θέλετε να στηρίξετε αυτή την προσπάθεια μπορείτε να το κάνετε με ελεύθερη οικονομική συνεισφορά στο σύνδεσμο Paypal ή στο BuyMeACoffee μπορείτε να κάνετε follow, rate, like και ό,τι άλλο σας επιτρέπει να κάνετε η πλατφόρμα επίσης να αφήσετε το σχόλιο σας γιατί αυτό βοηθάει στον αλγόριθμο και φυσικά να το διαδώσετε στο μάμα στο μάμα στην παρέα σας αν θέλετε να επικοινωνήσετε με την εκπομπή μπορείτε να το κάνετε στα social οι ζωές των άλλων podcast, instagram και facebook group ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σας Μπαχ την επόμενη φορά