Skip to content
PodBase
Δύο αγόρια στην αρχαία Ελλάδα πολεμούν και ΕΡΩΤΕΥΟΝΤΑΙ.. Rafi#08

Δύο αγόρια στην αρχαία Ελλάδα πολεμούν και ΕΡΩΤΕΥΟΝΤΑΙ.. Rafi#08

Οχι αλλο στο ράφι! (Ohi allo sto rafi!)
Ιούλιος 15, 2026 00:29:20 Σεζόν 1 Επεισόδιο 8
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Το Τραγούδι του Αχιλλέα μας αφηγείται ίσως την πιο έντονη σχέση που είχαν ποτέ δύο μυθικοί ήρωες στην ιστορία της ανθρωπότητας..

Πως είναι να αγαπάς ανιδιοτελώς έναν άνθρωπο και να μη σε νοιάζει ακόμη και να θυσιαστείς για αυτόν;

Στο βιβλίο παρακολουθούμε τη σχέση μεταξύ δύο αντρών από την εφηβεία μέχρι την ενηλικίωση. Μια σχέση που θέτει πάντα προβληματισμούς γύρω από την αγάπη, την ανδρεία, τη φροντίδα, τον έρωτα.. 

Μέσα σε κλίμα πολέμου γεμάτο βία και αίμα, δύο άνθρωποι αγαπήθηκαν τόσο πολύ που άλλαξαν την ιστορία και έμειναν στην ιστορία.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Έχεις ακούσει ποτέ το ψιθύρισμα του δάσους μία φθινοπορεινή νύχτα. Σου έχουν τραγουδήσει για τον πόλεμο και την αγάπη. Άγγιξες ποτέ με τα δάχτυλά σου το σώμα ενός ημίθεου. Καλησπέρα, καλημέρα, καληνύχτα σε όλους. Επιτέλους ξανά με ακόμα ένα επεισόδιο εδώ, όχι άλλο πια στο ράφι, να αναλύσουμε ακόμα ένα αδιάβαστο βιβλίο από τη βιβλιοθήκη μου.

Ξέρω ότι τα επεισόδια καθυστερούν, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει χρόνος για να κάνω ένα επεισόδιο, αλλά αυτή τη φορά είμαι πάλι εδώ με ένα εκπληκτικό βιβλίο που το ρούφηξα και είμαι έτοιμος να το σχολιάσω μαζί σας. Δεν υπάρχει λόγος να καθυστερούμε, είμαι πολύ χαρούμενος που θα σχολιάσουμε μαζί αυτό εδώ το βιβλίο και δεν είναι άλλο από το τραγούδι του Αχιλέα της Μάτλιν Μίλερ.

11 χρόνια, 11 χρόνια μετά την έκδοση αυτού του βιβλίου παραμένει number one Παραμένει ένα βιβλίο που ο κόσμος ασχολείται για διάφορους και διαφορετικούς λόγους ο καθένας Εγώ δεν σας κρύβω ότι αυτό το βιβλίο το είχα χωράσει γιατί είχα ακούσει πάρα πολλά γύρω από το πώς σχολιάζει και αναλύει η συγγραφέας τη σχέση του Πάτροκλου με τον Αχιλέα Παρ' όλα αυτά υπάρχουν πάρα πολλές διαφορετικές, διαφορετικοί λόγοι να διαβάζεις σε αυτό το βιβλίο.

Λοιπόν, ας τα βάλουμε όλα στη σειρά, ας συμμαζευτούμε λίγο, γιατί καταλαβαίνετε ότι το βιβλίο ασχολείται με την αρχαία ελληνική μυθολογία. Η αρχαία ελληνική μυθολογία έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον, αλλά είναι επικίνδυνη γιατί μπορεί να μας διαλύσει και να μας, πώς θα το πω, να χάσουμε το στόχο μας και να κάνουμε άπειρες αναλύσεις γύρω από πάρα πολλά θέματα.

Πάμε αρχικά να γνωρίσουμε λίγο τη συγγραφέα. Η Μάντλιν Μίλλερ είναι Αμερικανίδα, γεννήθηκε στη Βοστόνη το 1978, αλλά μεγάλωσε στη Νέα Υόρκη και τη Φιλαδέλφια. Αποφύτησε από το Πανεπιστήμιο Μπράουν, με πτυχίο και μεταπτυχιακό σκλησικές σπουδές, είναι φιλόλογος δηλαδή. συνέχισε διδάσκοντας λατινικά και ελληνικά σε μαθητές γυμνασίου στην Αμερική σπούδασε και για έναν χρόνο λέει εδώ στην Επιτροπή Κοινωνικής Σκέψης του Πανεπιστημίου του Σικάγο στη Σχολή Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Yale με ειδικότητα την προσαρμογή και τη μεταφορά κλασσικών μύθων στη σημερινή εποχή πολύ ενδιαφέρον το τραγούδι του Αχιλέα είναι το πρώτο της βιβλίο και τις πήρε 10 χρόνια, όσο κρατάει λοιπόν και ο Τρωικός Πόλεμος, τις πήρε 10 χρόνια για να το ολοκληρώσει.

Διαβάζοντας συνεδέυξεις της, διαβάζοντας πράγματα που σχολίαζε η ίδια για το πώς ξεκίνησε αυτό το βιβλίο, έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον για το κομμάτι της αποδόμησης, δηλαδή η συγκεκριμένη συγγραφέας είχε κάνει ένα αρχικό σχεδιάγραμμα του βιβλίου, το είχε φτάσει σχεδόν στο τέλος του και έκανε ένα τρελό delete, έσβησε τα πάντα και ξαναξεκίνησε από την αρχή.

Προφανώς η ειδικότητά της ως φιλόλογος βοηθάει πάρα πολύ στο να είναι πολύ προσεκτική με το κομμάτι της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας και πιστεύω ότι το κατάφερε πάρα πολύ αυτό. Ακούγεται ένα στεναφόρο, δεν ξέρω αν το ακούτε. Ωραία. παρόλα αυτά έγραψε ένα δικό της έργο. Τώρα αρχικά να πούμε ότι το βιβλίο ασχολείται με τη σχέση του Αχιλέα και του Πάτροκλου σύμφωνα με πηγές αρχαίες ελληνικές αλλά και με τη φαντασία του ίδιου του συγγραφέα.

Λοιπόν, το τραγούδι του Αχιλέα, το βιβλίο της Μάτριν Μίλλερ μπορούμε να το χωρίσουμε σε δύο ενότητες Στην πρώτη ενότητα το βιβλίο περιγράφει τη σχέση των δύο φίλων και συντρόφων του Αχιλέα και του Πάτροκλου κατά την περίοδο της εφηβικής και παιδικής τους ηλικίας Στην περίοδο της ανατροφής τους, της εκπαίδευσής τους από τον Χείρον που εκπαίδευσε τον Αχιλέα και τον Πάτροκλο και φυσικά σχολιάζει και τον τρόπο με τον οποίο δέθηκαν μεταξύ τους την περίοδο της εφηβείας.

Και το κρατάμε αυτό. Το δεύτερο κομμάτι ασχολείται, είναι αφιερωμένο στον Τροϊκό Πόλεμο, πάλι όμως συσχετιζόμενο με τη σχέση Αχιλέα και Πάντροκλου. Και όχι μόνο φυσικά. Δεν μπορούσε δηλαδή η ίδια συγγραφέας να παραβλέψει πολύ σημαντικά θεματικά κέντρα του Τροϊκού Πολέμου και αποφάσεις είτε του Αγαμέμνονα είτε του Αχιλέα.

Θα προσπαθήσω να μην μείνω πολύ στο κομμάτι της ιστορίας. Παρ' όλα αυτά θέλω ήδη να πω ότι η Μάντριν Νίλλερ έγραψε ένα αυτόνομο έργο που δεν έχει καμία διάθεση είτε να συνεχίσει είτε να προλάβει την ιστορία της Ηλιάδας του Ομήρου. Επίσης να πω γιατί υπάρχει πάντα μια γοητευτική ασάφεια σε αυτό το κομμάτι ότι στην αρχαία ελληνική ιστορία και μυθολογία και όπως το αναφέρω έτσι φαίνεται και όλα θα πω ότι μπλέκονται μεταξύ τους ο μύθος με την πραγματικότητα το ψέμα με την πραγματική ιστορία θα προσπαθήσω αυτά λίγο να τα γυώσω και να τα βάλω σε μια σειρά έτσι ώστε να ξέρουμε αν μιλάμε για αληθινά πρόσωπα ή για πρόσωπα τα οποία δεν υπήρξαν ποτέ αλλά ενέπνευσαν και γίναν θρύλοι και ιστορίες για να περιγράψουν μια κοινωνία.

Αυτό ίσως είναι και πιο σημαντικό από το αν υπήρξε όντως ο Αχιλέας ή ο Πάτροκλος ή ο Αγαμένονας ή η Κλίντεμνίστρα ή η Λέκτρα. Αυτά που φέρουν οι ειδίκες γραφής και οι θρύλοι και οι ιστορίες που γράφτηκαν γύρω από αυτές τις οικογένειες και γύρω από αυτούς τους πολέμους και τις διαθέσεις είναι πολύ πιο σημαντικά για τον σημερινό αναγνώστη και για την συνέχεια της ανθρώπινης ιστορίας γύρω από τις αξίες, γύρω από τα διλήμματα που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος μέχρι και σήμερα.

Και αυτό φυσικά κάνει την αρχαία ελληνική μυθολογία όχι απλά σημαντική, βαθιά συνδεδεμένη με τον άνθρωπο σε οποιαδήποτε εποχή. Προφανώς όταν μιλάμε για την ιστορία του Τροϊκού Πολέμου, το πρώτο πράγμα που σκεφτόμαστε είναι η Ηλιάδα του Ομήρου. Και σαφώς όταν κάποιος θέλει να ασχοληθεί με τον Τρωικό Πόλεμο, η πρώτη πηγή και το πρώτο βιβλίο που πρέπει να διαβάσει είναι όντως η Ηλιάδα του Ομήρου.

Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Και η Ηλιάδα δεν ασχολείται με όλους τους μύθους και τις φήμες που κυκλοφορούν γύρω από τον Τρωικό Πόλεμο. Πάμε λοιπόν να τα βάλουμε σε μία σειρά. Ο Όμηρος λοιπόν έζησε πιθανότατα τον 8ο αιώνα π.Χ. που αφηγείται τοποθετούνται περίπου 4 ή 5 αιώνες αργότερα. Οι ιστορίες λοιπόν αυτές μεταδίδονται προφορικά από γενιά σε γενιά μέσα στους αιώνες.

Κατροφώματα ηγεμόνων, θρησκευτικές παραδόσεις, πραγματικά γεγονότα, όλα περιπλέκονται. Τώρα, η Ηλιάδα, όπως και η Οδύσσια, εμείς ασχολήθηκαν με την Ηλιάδα, δεν διαβάζεται ως ένα ιστορικό εγχειρίδιο, αλλά ως ένα παραμύθι, όσο και αν ακούγεται ευτελές αυτή η λέξη σχέση με την ιστορία. Είναι ένα παραμύθι. Ένας παραμυθάς λοιπόν που μπλέκει την αλήθεια και τα ψέμα ως ένα λογοτεχνικό έργο που μας ανοίγει τον εγκέφαλο.

Τώρα, σύμφωνα με το μύθο, πάντα με το μύθο, ο Τροϊκός Πόλεμος όντως ξεκινά επειδή ο Πάρης, ο πρίγκιπας της Τροίας παίρνει μαζί του την Ελένη, τη σύζυγο του Μενελάου, βασιλιά της Σπάρτης. Ο Μενέλαος ζητά τη βοήθεια των άλλων Ελλήνων βασιλιάδων οι οποίοι είχαν ορκιστεί παλιότερα να προστατέψουν το γάμο της Ελένης. Έτσι λοιπόν ξεκινάει μια τεράστια εκστρατεία εναντίον της Τροίας.

Είναι αλήθεια αυτό? Μάλλον όχι. Τώρα, οι περισσότεροι ιστορικοί λένε ότι ναι, μάλλον υπήρξε ένας πόλεμος, αλλά όχι για το λόγο της απαγής ωραίας Ελένης. Τώρα, στην ιστορία της Ηλιάδας, στο κείμενο του Ομήρου Ο Μενέλαος, η Ελένη και ο Πάρης αποτελούν την αιτία του πολέμου Ο Αχιλέας όμως και ο Πάτροκλος και η σχέση τους αποτελούν την καρδιά της Ηλιάδας Η Ηλιάδα λοιπόν δεν μας αφήγεται γιατί άρχισε ο πόλεμος Όταν ξεκινάει το έπος του Ομήρου, ο πόλεμος διαρκεί ήδη περίπου 9 χρόνια Άρα η Ηλιάδα ασχολείται μόνο με το τελευταίο έτος του πολέμου, του Τρωικού πολέμου Δεν ασχολείται με όλο τον Τρωικό Πόλεμο, οπότε είναι ένα κομμάτι της πηγής.

Ο Όμηρος δεν ενδιαφέρεται τόσο για την Ελένη, όσο για την οργή που Αχιλέα και τις συνέπειές της. Οπότε έχουμε Ελένη Μενέλαος Σπαρής, Αχιλέας Πάτροκλος Έκτορας. Τώρα, πάμε σιγά σιγά στα δικά μας. Πάμε στον Αχιλέα και στον Πάτροκλο. Πριν πάω στον Τρωικό Πόλεμο, να πω ότι το πρώτο πάρτο του βιβλίου είναι η εφηβική σχέση μεταξύ του Αχιλέα και του Πάτροκλου.

Σύμφωνα πάντα λοιπόν με την ελληνική μυθολογία, ο Πάτροκλος ήταν ο γιος του Μενίτιου, βασιλιά της Οπούντας στην Λακρίδα. Όταν ήταν παιδί ο Πάτροκλος, και αναφέρεται το περιστατικό και στο βιβλίο της Μάντλιν Νίλερ, το τραγούδι του Αχιλέα, σκότωσε κατά λάθος ένα συνομήλικό του κατά τη διάρκεια ενός παιχνιδιού. Αυτό τώρα έπρεπε να εξαγνιστεί αυτό το έγκλημα και έτσι ο πατέρας του αποφάσισε να το στείλει στο βασιλιά Πηλέα που ήταν ο πατέρας του Αχιλέα και εκεί οι δύο νέοι να μεγαλώσουν μαζί και να ξεχαστεί το έγκλημα.

Τώρα, η σχέση του με τον Αχιλέα είναι ένα από τα πιο πολύ συζητημένα θέματα της αρχαίας ελληνικής κραματείας πέρα από το βιβλίο το τραγούδι του Αχιλέα της Μίλε. Να πούμε ότι στην Ηλιάδα ο Όμηρος παρουσιάζει τον Πάτροκλο ως τον πιο στενό φίλο και σύντροφο του Αχιλέα. Δεν υπάρχει καμία υπόνοια ότι είναι εραστές. Κρατάμε μια άνοτελία βέβαια σε αυτό γιατί θα σας πω τι πιστεύω εγώ.

Αργότερα όμως αρκετοί Έλληνες αρχαίες συγγραφείς με διάφορα θράψματα που έχουν βρει, κομμάτια από τα έργα τους όπως είναι μια ανολοκλήρωτη τριλογία του Εσχύλου και τους Μυρμυδώνες που ουσιαστικά είναι μια αρχαία τραγωδία του Εσχύλου που βρήκαμε κομμάτια που λένε ξεκάθαρα και περιγράφουν ξεκάθαρα την ερωτική σχέση του Αχιλέα με του Πάτροκλου.

Επίσης ο Πλάτωνας στο Συμπόσιο ασχολείται με την ερωτική σχέση μεταξύ του Αχιλέα και του Πάτροκλου και ο Εσχύνης σε διάφορα κείμενά του. Η Μάτριν Μίλε, λοιπόν, στο τραγούδι του Αχιλέα, παρουσιάζει ξεκάθαρα τη σχέση τους ως ερωτική. Τώρα, ο Πάτροκλος, άσχετα αν είναι ερωτική ή όχι σχέση με τον Αχιλέα, είναι μια πάρα πολύ σημαντική προσωπικότητα και χαρακτήρας, τέλος πάντων, στην εξέλιξη του Τροϊκού Πολέμου.

Ο Αχιλέας, και αυτό το ξέρουμε από την Ηλιάδα, υπάρχει μες στην Ηλιάδα Ο Αχιλέας αποσύρεται κάποια στιγμή από τη μάχη με τους Τρώες Λόγω της προσωπικής σύγκρουσης που είχε με τον Αγαμέμνονα Τον ηγέτη τέλος πάντων των Αχαιών Με αυτή την αποσία του και αυτή την αποχή του από τον πόλεμο Οι Αχαιοί όπως καταλαβαίνετε αρχίζουν να χάνουν ο Πάτροκλος αρχίζει να προβληματίζεται για αυτή την απόφαση που έχει πάρει ο Αχιλέας τον παρακαλάει να φορέσει την πανωπλία του και να εμψυχώσει το στρατό να μπει στον πόλεμο ο Αχιλέας συμφωνεί αλλά αυτό που ζητά αλλά του ζητά του Πάτροκλου να μην κυνηγήσει να μην φτάσει μέχρι το τέλος με τους τρώες άρα λοιπόν εδώ έχουμε ένα πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι ότι ο Αχιλέας αφήνει τον Πάτροκλου να φορέσει την πανοπλία του έτσι ώστε να βγει στο πόλεμο, να μην πολεμήσει ο ίδιος έτσι ώστε να παραμείνει ο ίδιος υπερήφανος για την αποφασή του, να τον δούνε οι τρόες και να φοβηθούνε και να αναπτυρωθεί το ηθικό των Ελλήνων.

Ο Πάτροκλους όμως παρασυρμένος από την επιτυχία αυτή συνεχίζει την επίθεση και σκοτώνεται και τελικά σκοτώνεται από τον ίδιο τον Έκτορα με τη βοήθεια φυσικά του Θεού Απόλλωνα σύμφωνα με τον Όμηρο. Ο θάνατος του Πάτροκλου είναι πάρα πολύ σημαντικός. Ο Αχιλέας μέχρι τότε αρνείται να πολεμήσει. Μετά το θάνατο όμως του Πάτροκλου ο Αχιλέας μπαίνει δυναμικά ξανά στον πόλεμο και φυσικά οι Τρώες νικούνται.

Αυτό είναι στοιχείο που το βλέπουμε στην Ηλιάδα του Ομοίρου. Προφανώς πάλι δεν υπάρχει κάποια ερωτική πόνοια Αλλά ας προβληματιστούμε ότι ένας ήρωας τόσο φιλόδοξος και τόσο σταθερός της απόψης του Έμεινε να διατηρεί την άποψή του να μην πολεμήσει στην Τροία Και μετά το θάνατο του Απάτροκλου αλλάζει και μεταστρέφεται όλη του η απόφαση Δεν το κάνεις εύκολα για κάποιον άνθρωπο δηλαδή που δεν έχεις συναισθήματα βαθιά για αυτό Επιστρέφει στη μάχη ο Αχιλέας, συμφιλιώνεται με τον Αγαμένονα, σκοτώνει τον Έκτορα και ουσιαστικά αλλάζει όλη η έκβαση του πολέμου μετά το θάνατο του Πάτροκλου.

Χωρίς τον Πάτροκλο λοιπόν η Ιλιάδα δεν θα είχε την ίδια δραματική εξέλιξη. Ο Πάτροκλος λοιπόν δεν είναι ο ισχυρότερος ήρωας, ούτε ο πιο διάσημος, είναι όμως ο άνθρωπος που αποκαλύπτει την ανθρώπινη πλευρά του Αχιλέα και αυτό είναι σωστά από τα ρεότερα κομμάτια της Ιλιάδας και γενικά της ιστορίας του Αχιλέα. Η βαθιά θλίψη του Αχιλέα για το θάνατό του είναι σωστά από τις πιο συγκινητικές στιγμές της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας και δείχνει ότι ακόμα και ο μεγαλύτερος πολεμιστής παραμένει πάνω από όλους τους άνθρωπους Αυτό είναι και η σύνδεση, εδώ ερχόμαστε τώρα να συνδεθούμε και με το έργο της Μάτριν Μίλλερ, το τραγούδι του Αχιλέα Όταν διαβάζω το βιβλίο, παρένθεση εδώ, fact εδώ πέρα, όταν διαβάζω το βιβλίο ήμουν στο αεροπλάνο και ταξίδευα για την Αθήνα και ήμουν στο πρώτο κομμάτι του βιβλίου, στο πρώτο part του βιβλίου που μιλούσε για την ανέμελη εφηβική απονήρευτη περίοδο της ζωής του Αχιλέα και του Πάτροκλου, αφού ήδη έχει πάει ο Πάτροκλος στο βασίλειο του Πηλαία,

του πατέρα του Αχιλέα που γνώριζε τον Αχιλέα και από εκεί άρχισε να εκπαιδεύονται μαζί. Την ίδια στιγμή που ήμουν στο αεροπλάνο και το διάβαζα, δίπλα μου κάθισε πραγματικά, δίπλα μου κάθισε μια παρέα εφήβων, οι οποίοι μάλλον ήταν κάποια ποδοσφαιρική ομάδα, κάποια ομάδα κολυμπητών, δεν κατάλαβα, αθλητές ήταν πάντως τα παιδιά, τα οποία προφανώς τα πηγαίνανε οι προπονητές τους για κάποιον αγώνα, κουλουπού κουλουπού.

κάτι πάρα πολύ βαθύ και ισχυρό, που αγνό, αθώο, αυθόρμητο, που νομίζω ότι την ίδια στιγμή προσπαθούσα να κωδικοποιήσω και να καταλάβω πώς ήταν όλα αυτά τα παιδιά εκεί πέρα μέσα κρατημένα στη Σπάρτη ή οπουδήποτε που εκπαιδεύανε τα αγόρια για τον πόλεμο ή για οτιδήποτε. Έτσι, δίπλα μου είχα αυτά τα παιδιά που μιλούσαν μεταξύ τους, ήταν αθλητές, βλέπανε βιντεάκια στο TikTok κτλ.

Δεν μπορώ να σας εκφράσω ακριβώς, δεν μπορώ να σας πω με λέξεις, αλλά μπορούσα να καταλάβω βλέποντας τη σχέση τους, να καταλάβω λίγο κάπως τι συνέβαινε μεταξύ Πάτροκλου και Αχιλέα. Αυτοί οι δύο άνθρωποι λοιπόν, σύμφωνα με τη Μάντριν Μίλλερ, που έχει ένα μεγάλο κομμάτι, αφιερώνει ένα μεγάλο κομμάτι στη γνωριμία τους στο βασίλειο του Πιλέα, έγινε σταδιακά και αργά άρχισαν αυτοί οι δύο άνθρωποι να συνδέονται.

μέσω από κάποιες γνωριμίες, μέσω από κάποιες περιστατικών με άλλα αγόρια κτλ. Η προσοχή που δίνει η ίδια, η ευαίσθητη πένατης απέναντι στο πώς θα διαχειριστεί το ερωτικό στοιχείο μεταξύ των δύο αντρώων είναι συγκλονιστικό. Ήδη εμένα από την αρχή της ανάγνωσης του βιβλίου που άρχισα ήδη να μπαίνω σε μια πιο queer και πιο gay λογοτεχνία γύρω από αυτές τις περιγραφές που είχε στην ερωτική του σχέση, έλεγα πάντα πώς, γιατί μια γυναίκα φιλόλογος γράφει και ασχολείται τόσο ωραία και με τόσο ωραίο τρόπο και μας περιγράφει με ένα τόσο γλυκό και αθώο τρόπο την εφηβική ανάγκη δυο αγωγιών να γνωρίσουν τον εαυτό τους και τους άλλους και τα σώματά τους κτλ.

και τα λοιπά. Ελέη κάπου σε μια συνέντεξη ίδια η Μάντλι Μίλερ ότι το έκανε όχι για λόγους να αναδείξει την ομοφυλοφιλική πλευρά του Αχιλέα ήταν η ανάγκη της να αναδείξει τον Πάτροκλου ήταν η ανάγκη της να φωτίσει αυτή την προσωπικότητα. Και εδώ να πούμε κάτι που δεν ανέφερα και απορρόγεται ότι όλο το βιβλίο της Μάντλι Μίλερ είναι σε πρώτο ενικό σε αφήγηση προσωπική του Πάτροκλου μέχρι το τέλος, μέχρι το θάνατό του, ο ίδιος αφηγείται σε πρώτο ενικό.

Άρα αυτόματα εμείς παρακολουθούμε την ιστορία μέσα από τα μάτια αυτού του ανθρώπου. Αυτού του ανθρώπου που έμεινε δίπλα στον Αχιλέα ως σύντροφος, ως φίλος, ως εραστής, με όλα αυτά που συνέβαιναν παράλληλα, δίνει φως η συγγραφέας σε έναν άνθρωπο που πάντα του δίναμε αξία και τον αγαπούσαμε όσο ασχολιόμασταν με τον Τρωικό Πόλεμο αλλά με αυτό το βιβλίο νομίζω έχει πάρει μια απίστευτα ανθρώπινη διάσταση σχέση τους και φωτίστηκε με αυτόν τον τρόπο πάρα πολύ δυνατά ο Πάτροκλος.

Τώρα, ο Αχιλέας προφανώς παραμένει ισχυρός σε όλο το βιβλίο παραμένει ισχυρή η προσωπικότητά του και αυτό που εμένα προσωπικά μου έμεινε από το βιβλίο είναι ο αγώνας που έδινε αυτό το παιδί, γιατί παιδί ήτανε, ο αγώνας που έδινε αυτό το παιδί ανάμεσα σε δύο ταυτότητες, ανάμεσα στις δύο ταυτότητες του. Από τη μία ήταν γραφτό αυτός ο άνθρωπος να είναι πολεμιστής, να πολεμήσει μέχρι το τέλος και να πεθάνει νέος, λόγω της ανδρείας του και των ικανοτήτων του που είχε απέναντι στο κομμάτι της εκπαιδευσής του.

και από την άλλη παρακολουθούμε τις πιο ίσως όμορφες τρυφερές σκηνές που έχουν ποτέ γραφτεί μεταξύ δύο ανδρών στον πόλεμο. Βλέπουμε δύο άντρες, δύο αγόρια να μένουν στο ίδιο αντίσκηνο, να μοιράζονται τρυφερές στιγμές και την επόμενη μέρα ο Αχιλέας είναι σαν να φοράει μια άλλη μάσκα, σαν να φοράει την πανοπλία του τη στρατιωτική του πανοπλία και να πηγαίνει να σκοτώνει κόσμο.

Αυτό το διπλό, αυτή την τρομερή αντίθεση που έχει το βιβλίο νομίζω είναι η μεγάλη επιτυχία του βιβλίου. Δεν το σχολιάζουν πολύ συχνά αυτό, παραμένουν είτε στο queer κομμάτι είτε στο κομμάτι της ιστορίας, αλλά το κομμάτι στην ίδια ενότητα να βλέπεις τις πιο ωραίες ερωτικές περιγραφές για σκηνές και τρυφερές στιγμές και την ίδια στιγμή να βλέπεις αίμα, βία, πτώματα, σορί, πόλεμος και να παρακολουθείς και την αδίστακτη πλευρά του Αχιλέα.

Ήτανε ικανός για όλα. Για να παραμείνει ένδοξος ήταν ικανός για όλα και αυτό αποδεικνύει και τη συμπεριφορά του και τον εγωισμό που έβγαλε απέναντι στον Αγαμέμνονα. Και το πόσο υπερήφανος παρέμεινε μέχρι το τέλος στην άποψή του και το μόνο που τον σταμάτησε φυσικά ήταν ο θάνατος του Πάτρογλου. Το βιβλίο μπορεί να ανοίξει πάρα πολλά κομμάτια Φυσικά καταλαβαίνω απόλυτα γιατί θεωρείται το number one βιβλίο στην queer λογοτεχνία Από τη μία αναλαμβάνει και ασχολείται με έναν αρχαίο ελληνικό μύθο Τον οποίο παρεμπιπτόντως έχουν ασχοληθεί πάρα πολύ Και πρόσφατα ήθελα να δω και την ταινία 3 του 2004 την αμερικανική παραγωγή, όπως καταλαβαίνετε, με τον Brad Pitt και μαθαίνω, δεν την έχω δει ταινία, οπότε δεν μπορώ να πω παραπάνω πράγματα αλλά να πω ότι έμαθα ότι στην ταινία έλεγαν στην ταινία ότι ο Πάτροκλος είναι εξάδερφος του Αχιλέα Αυτό για μένα τα λέει όλα Αυτό για μένα τα λέει όλα στο κομμάτι της ορατότητας Αυτό για μένα τα λέει όλα στο κομμάτι του φόβου

να παρουσιαστεί μια ταινία με τον Αθήξη την ερωτική σχέση που ίσως είχε ο Αχιλέας με τον Πάτροκλο. Αυτός ο φόβος λοιπόν των παραγωγών, του σκηνοθέτη να παρουσιάσει τον Πάτροκλο ως σύντροφο του Αχιλέα και όχι ως ξάδερφο έλεος πραγματικά για να αποφύγει οποιαδήποτε ερωτική υπόνοια δείχνει και το λόγο που ακόμα γίνονται τα Gay Pride, που ακόμα ο κόσμος ζητάει ορατότητα, που ακόμα, που ακόμα, που ακόμα.

Για όσους ακόμα να ρωτήνουν τα πράγματα έχουν καλυτερέψει. Το ότι βγήκε εξάδερφο στην τρία δεν δείχνει ότι δεν έχει καλυτερέψει τίποτα. Είναι τρομερό. Από εκεί και πέρα να πω ότι σαφώς υπάρχει λοιπόν αυτό το κομμάτι το οποίο έχει πάρα πολύ ενδιαφέρον. Θέλω πολύ να σας διαβάσω κάποια κομμάτια ένα πόσπασμα ας πούμε από το βιβλίο που δείχνει τη σχέση μεταξύ τους Λέει εδώ ας πούμε Την ώρα που Ήρθε κοντά μου τρέχοντας Και με έσπρωξε πάνω στο στρώμα μου Ξάπλωσε από πάνω μου Η ζεστασιά ανέβηκε στο λαιμό μου Σκέπασε το πρόσωπό μου Τα μαλλιά του έπεσαν γύρω μου Και το μόνο που μπορούσα να ανασάνω ήταν εκείνος Αισθανόμουν τα χείλη του Να απέχουν μια τόση δασταλιά από τα χείλη μου Και τότε όπως ακριβώς Έχει γίνει και το ίδιο πρωί έφυγε Πήγε στην άλλη γωνιά του δωματίου και έβαλε να πιει ένα τελευταίο κύπελο με νερό.

Το πρόσωπό του ήταν γαλήνιο και ήρεμο. «Καληνύχτα», μου είπε. Ένα κομμάτι, ένα πόσπεςμα για να δείτε με πόσο γλυκό και ερωτικό τρόπο μας περιγράφει τις ερωτικές στιγμές αυτού του ζευγαριού. Οπότε από τη μία έχουμε αυτό το queer ενδιαφέρον, ας πούμε, για αυτό το βιβλίο. Από την άλλη δεν πρέπει να ξεχνάμε και δεν πρέπει να μην σχολιάσουμε ότι εντάξει η πιο συγκινητική στιγμή είτε της Ηλιάδας είτε γενικά αυτού του πολέμου, το πιο συγκινητικό fact ας πούμε αυτού του πολέμου, είναι όταν ο Πρίαμος έρχεται στη σκηνή του Αχιλέα και του ζητάει να θάψει το γιο του τον Έκτορα όπου ο ίδιος ο Αχιλέας έχει πάρει το πτώμα του στην πλευρά των Ελλήνων το έχει σύρει παντού σαν διαποποέω τράγωρε παιδί μου το σέρνει παντού από το φημό του που σκότωσε τον σύντροφό του και ο Πρίαμος γερασμένος πια έρχεται και ζητάει από τον Αχιλέα να πάρει το πτώμα του γιού του και να το θάψει στη χώρα του, στην Τροία.

Όντως, εκεί ενώνονται δύο πόνοι, ενώνονται δύο άνθρωποι που έχασαν ένα σημαντικό κομμάτι, ένα σημαντικό άνθρωπο τη ζωή τους και ο Αχιλέας το παραδίδει το πτώμα και ο Πρίαμος το θάβει. Αυτό είναι μια σκηνή που ξεπερνάει, ρε παιδί μου, ακόμα και τη σχέση του Αχιλέα με τον Πάτρο Κλουθένο από την ερωτική, whatever, στο βιβλίο.

Είναι πάντα ένα κομμάτι που εμπλέκει προς το τραβέντο συναισθήμα της συγχώρεσης και ανοίγει, φωτίζει όλο το κομμάτι, ξεχνάς το αίμα, τη βία του πολέμου και έρχεται αυτή η σκηνή και αγαλλιάζει η ψυχή σου να το πω έτσι. Τώρα, φτάνοντας προς το τέλος Θέλω να πω και να σχολιάσω μόνο ένα πράγμα Που το έψαξα γιατί έψαξα πάρα πολλά πράγματα για αυτό το βιβλίο Δεν μπήκα να σας πάω σε μονοπάτια που πήγα μόνος μου Γιατί θα χαθεί το κεντρικό θέμα που είναι η σχέση αυτών των δύο ανθρώπων Να πω ότι αρχικά ότι η Τροία υπάρχει ως περιοχή και ως χώρα Να πούμε ότι ταυτίζουν την Αρχαία Τροία σήμερα με την βορειοδυτική Τουρκία στο λόφο Χισσαλήκ στην επαρχία Τσανάκαλε κοντά στα Δρατανέλια.

Ο αρχαιολογικός χώρος είναι μνημείο παγκόσμιας κοινωνιάς της UNESCO. Τώρα εκεί θα βρείτε αρχαιολογικό χώρο της Τροίας. Υπάρχει εκεί ένας ξύλινος μεγάλος δούριος ύπος που κατασκευάστηκε το 1975 για τους τουρίστες και τους επισκέπτες. άλλο μεγάλο κομμάτι ο δουλειός σύπος αν υπήρχε ή δεν υπήρχε καταλαβαίνετε δεν θα επεκταθώ δίπλα εκεί βρίσκεται και το μουσείο της Τροίας όπου παρουσιάζονται βρήματα των ανασκαφών και η ιστορία του μύθου και του πολέμου και στο κέντρο της πόλης Τσανάκαλε εκτίθεται επίσης ο ξύλινος σύπος που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία 3 του 2004 με τον Brad Pitt ταινία που σας ανέφερα τώρα να πούμε ότι σύμφωνα πάντα με τον μύθο Ο Αχιλέας, η μητέρα του η Θέτης, η οποία ήταν θεά, έτσι ο Αχιλέας θεωρείται ημίθεος, κάτι που δεν ανέφερα και πιο πριν Η μητέρα του η Θέτης, θεά της θάλασσας ας το πούμε, παίρνει το πτώμα του Αχιλέα και το φάβει, το αφήνει ας πούμε Στο νησί Λευκή Νήσος ή αλλιώς στο νησί των Φιδιών Αυτό το νησί πάλι σύμφωνα με το μύθο δημιουργήθηκε από το νερό, από τη γη, βγήκε πάλι από την ίδια τη θεά

για να θαφτεί εκεί ο γιος της, ο Αχιλέας. Αυτό το νησί υπάρχει. Λέγεται νησί των φιδιών ή αγιός Λευκή Νήσος σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία. Τώρα, σύμφωνα με τη μυθολογία, όπως σας είπα, μετά το θάνατο του Αχιλέα η μητέρα του το μετέφερε εκεί. Οι αρχαίοι ναυτικοί πίστευαν ότι ο Αχιλέας κατοικούσε εκεί πνευματικά και προστάτευε τους ταξιδιώτες της Μαύρης Θάλασσας.

Όντως όμως να πούμε ότι από τον 6ο αιώνα Ότι από τον 6ο αιώνα π.Χ. βρέθηκαν εκεί Βρέθηκε ένας ναός, βρέθηκαν αγκία, νομίσματα, επιγραφές αφιερωμένες στον Αχιλέα Και πολλοί αρχαίοι συγγραφείς αναφέρουν αυτό το νησί ως τάφο του Αχιλέα Το 19ο αιώνα βρέθηκαν μαρμαρινές επιγραφές, κίονες, βομή κτλ Τώρα, το 2022, όπως σας είπα, το νησί βρίσκεται στην Οδυσσό, σύνορα Ρωσίας-Ουκρανίας.

Το 2022, σε αυτό το νησί, Ουκρανοί σύνοριοφύλακες αρνήθηκαν να παροδοθούν σε ρωσικό πολεμικό πλοίο και κρύφτηκαν σε αυτό το νησί. Το περιστατικό αυτό, λοιπόν, έγινε σύμβολο της Ουκρανικής αντίστασης και το νησί δέχτηκε επανωτές επιθέσεις από τον ρώσικο στρατό. Αυτό τώρα εμένα κάτι μου έκανε Κάπως με συγκίνησε Κάπως με έβαλε να συγκρίνω τον Αχιλέα Με την Ουκρανική αντίσταση Και όντως θέλω να πω ότι Αν θεωρήσουμε ότι ο Αχιλέας Ήταν ένα σύμβολο αντιθέσεων Ένα σύμβολο ανδρείας και θηλυκότητας Ένα σύμβολο όμως κυρίως Ενάντια σε οποιοδήποτε μορφή φόβου Να μην ξεχνάμε ότι ο ίδιος υποστήριξε τη σχέση του με τον Πάτροκλο μέχρι το τέλος και ο ίδιος, την ίδια στιγμή, ξέρει και πιστεύει ότι το φάρος δεν μετριέται από το μέγεθος του στρατού, αλλά από την απόφαση του ίδιου να σταθεί όρθιος και να υποστηρίξει και να πολεμήσει ενάντια στους τρόες.

Όλα αυτά, όπως καταλαβαίνετε, ταιριάζουν με αυτούς τους Ουκρανούς που αντιστάθηκαν απέναντι στο ρώσικο στρατό και κρύφτηκαν σε αυτό το νησί που βρίσκεται ποτάφι στο Αχιλέας. Ο Αχιλέας λοιπόν συναντιέται με τη σύγχρονη ιστορία. Σε κάθε εποχή θα έχουμε ανάγκη πάντα από θρύλους. Από θρύλους που θα μας βοηθούν να στηρίζουμε και να προστατεύουμε τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Από θρύλους που θα μας θυμίζουν θυμίζουν ότι δεν πρέπει να φοβόμαστε για τις επιλογές μας και ένας από αυτούς είναι ο Αχιλέας, ένας από αυτούς είναι ο Πάτροκλος, η σχέση τους, ο τάφος τους και η ιστορία τους. Αυτό ήταν λοιπόν το επεισόδιο σήμερα. Ελπίζω να σας άρεσε. Να σας θυμίσω ότι μπορείτε να με βρείτε στο Spotify, στο YouTube και στο Apple Podcast, όχι άλλως στο Ράφι.

Κτυπήστε το καμπανάκι Κάντε follow στο Spotify Ακολουθήστε με στο YouTube Στη σελίδα όχι άλλο στο Ravi Βρείτε με στο Apple Podcast Κάντε καμπανάκι, κάντε κριτική όλα αυτά Σχολιάστε κατά από το βίντεο Ελπίζω να σας άρεσε Και θα τα πούμε στο επόμενο podcast Bye

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00