Ο Βέρθερος ΔΕΝ αυτοκτόνησε (μόνο) από έρωτα. Rafi#09
Οχι αλλο στο ράφι! (Ohi allo sto rafi!)Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ήταν ο έρωτας που σκότωσε τον Βέρθερο ή μια κοινωνία που δεν του επέτρεπε να είναι ο εαυτός του;
Σε αυτό το επεισόδιο ανακαλύπτουμε τον Γκαίτε, τις αληθινές εμπνεύσεις του έργου και τη διαχρονική τραγωδία του πιο διάσημου ρομαντικού ήρωα.
Oh! Werther!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Αχ, εσείς οι λογικοί άνθρωποι! Κάθεστε εκεί, ήρεμοι και απαθείς. Κατακρίνετε τον πότη, απεχθάνεστε τον τρελό. Ευχαριστείτε τον Θεό που δεν σας έκανε όμοιους με εκείνους. Έχω μεθύσει πολλές φορές Τα πάθη μου ποτέ δεν απείχαν πολύ από την τρέλα Και δεν μετανιώνω ούτε για το ένα ούτε για το άλλο Γιατί στο μέτρο των δυνατοτήτων μου Έμαθα να κατανοώ ότι όλους τους ξεχωριστούς ανθρώπους Αυτούς που πραγματοποίησαν κάτι μεγάλο Κάτι που έμοιαζε ακατόρθωτο Ανέκαθεν τους θεωρούσαν μεθυσμένους και τρελούς Γιώχαν Βολφ Γκανγκέτε 1749-1832 Καλησπέρα, καλημέρα σε όλους Ελπίζω να είστε όλοι καλά, να δροσίζεστε κάπου σε αυτό το ζεστό καλοκαίρι Να κάνετε και μια βουτίτσα για για μένα Εύχομαι να περνάτε όλοι ωραία Αλλά δεν πάβει να είναι και ένα καλοκαίρι που χρειαζόμαστε να διαβάσουμε ένα βιβλίο Να προβληματιστούμε για κάτι, να δούμε μια ταινία Οπότε ξεκινάμε με ακόμα ένα επεισόδιο, όχι άλλο στο ράφι Το ένατο επεισόδιο με το οποίο θα ασχοληθούμε με έναν ίσως από τους σημαντικότερους λογοτέχνες, συγγραφείς, ποιητές, ανθρώπους της τέχνης και των γραμμάτων που πέρασε ποτέ από αυτόν τον πλανήτη και δεν είναι άλλος από τον Γκέτε
Θα ασχοληθούμε συγκεκριμένα με το έργο του Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου Το οποίο είναι ένα από τα πρώτα του βιβλία Το έγραψε σε ηλικία 25 ετών Και δημιούργησε ένα τρελό κύμα αναστάτωσης Κυρίως στο νεανικό κόσμο, στο νέο κόσμο της εποχής Πάμε όμως να τα βάλουμε όλα με τη σειρά Γιατί έχουμε να πούμε πάρα πολλά πράγματα Για αυτό το συγγραφέα και για αυτόν Το τρομερό κόσμο του ρομαντισμού του 18ου αιώνα Ξεκινάμε λοιπόν λίγο με τη βιογραφία του αγαπημένου Ιώχαν Βολφγκάγκ Βον Κέντε Γεννήθηκε στην Φραγκφούρτη, έτσι, πάμε Γερμανία, 18ο αιώνας Γεννήθηκε το 1749 Ανήκε σε μια εύπορη οικογένεια, οπότε ο Κέντε είχε την ευκαιρία να μορφωθεί Μιας που το ήθελε και πάρα πολύ ο ίδιος, θέλω να πω ότι ένας πάρα πολύ καλός μαθητής Έγραφε πάρα πολύ ωραία είδη από το σχολείο οπότε πήρε μια εκτενή μόρφωση, μια ολοκληρωμένη μόρφωση σχετικά με τις γλώσσες έμαθε λατινικά, αρχαία ελληνικά, εβραϊκά της βίβλου και κυρίως κάποιες γλώσσες της υψηλής κοινωνίας όπως τα γαλλικά, τα ιταλικά και τα αγγλικά
του άρεσαν πάρα πολύ τα ομυρικά έπι και φυσικά από πολύ νωρίς τον κέρδισε η λογοτεχνία αλλά και λόγω του πατέρα του και λόγω των συνθήκων από ό,τι καταλαβαίνω σπούδασε νομική μπήκε λοιπόν στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας εκεί είναι και ο πρώτος του σταθμός ας το πούμε και εκεί έγραψε και την πρώτη του ποιητική συλλογή ήδη λοιπόν από τα φοιτητικά του χρόνια ο Κέτε ήδη μας δείχνει που το πάει και τι θα κάνει στη ζωή του τώρα πριν πάω στην Βαϊμάρη που είναι και ο τελευταίος του σταθμός που εκεί έγραψε και τα σημαντικότερα έργα του όπως είναι ο Έγκμοντ και ο Φάουστ Να πάμε λίγο σε κάποιους άλλους σταθμούς της ζωής του όπως είναι το Βέτσλαρ το οποίο θα ασχοληθώ και αργότερα, στο οποίο μετακόμισε το 1772 όπου έγινε εκεί δεκτός στο Αυτοκρατορικό Επιμελητήριο της Δικαιοσύνης, άρα και πολιτικός ογκέντε.
και θα σας πω σε λίγο την ιστορία, την μικρή ερωτική ιστορία που έζησε εκεί και φυσικά επηρέασε πάρα πολύ για να γράψει το βιβλίο του Βέρθερου. Πάμε λοιπόν, έχουμε Λιψία, Βαϊμάρι, Βέτσλαρ, ένα μεγάλο ταξίδι στην Ιταλία το οποίο τον στιγμάτισε και αυτό πάρα πολύ και από ό,τι θυμάμαι αυτό το ταξίδι στην Ιταλία επηρέασε πολύ και την αγάπη του για την Ελλάδα.
τώρα με την επιστροφή του από την Ιταλία, η οποία έγινε γύρω στο 1786-1787, επαντρεύτηκε και ερωτεύτηκε τέλος πάντων τη νεαρή Κριστιάνε Βούλπιους, με την οποία άρχισαν να συζούν και έχουν μαζί και το μοναδικό τους γιο τον Αύγουστο. Οπότε έχει παντρευτεί και ο Γκέτε, έχει κάνει ένα γάμο και έχει και ένα παιδί. Τώρα, το 1816 πεθαίνει η γυναίκα του Εκείνη την περίοδο δούλευε το δεύτερο μέρος του Φάουστ το 1816 Και πεθαίνει και ο ίδιος το 1832, 22 Μαρτίου του 1832 Ίσυχα και όμορφα στην Βαϊμάρη τώρα να σας πω ήδη θα ξεκινήσω ήδη για την να πούμε πέντε πράγματα για την περίληψη ας το πούμε του έργου τα πάθη του νεαρού Βέρθερου το οποίο το έργο αυτό το έγραψε ο Γκέτε το 1774 στη λειψεία δεν ήθελε πολύ να το δημοσιεύσει δεν θεώρησε ότι ήταν κάποιο σημαντικό έργο σας θυμίζω ότι το έγραψε ηλικία 25 ετών πάρα πολύ μικρός Να σας πω ότι εκείνη την περίοδο ξεκίνησε ένα μεγάλο επαναστατικό κίνημα θα λέγαμε με πρωτεργάτη και αρχηγό του κίνηματος τον Γκέτε μαζί με τον Σίλερ και τον Λέσσινγκ
το λεγόμενο Θίελα και Ορμή, ένα από τα σημαντικότερα λογοτεχνικά κινήματα του 18ου αιώνα το οποίο μας φέρνει, είναι ο προάγγελος του ρομαντισμού. ρομαντισμού. Άρα θεωρούνται οι προ-ρωμαντικοί και έτσι με αυτό τον τρόπο ουσιαστικά το κίνημα του ρομαντισμού, πώς να το πούμε διαφορετικά, είναι γερμανικό. Η ταυτότητά του είναι γερμανική.
Είναι ένα κίνημα που φυσικά εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο. Δεν υπάρχει πια μέρος του πλανήτη που να μην γοητεύτηκε, να μην έγραψε, να μην μιμήθηκε τους ρομαντικούς ήρωες, αλλά η ρίζα, ο πυρήνας, η αρχή είναι στην Γερμανία και αυτό οφείλεται στον Κέτε γνωρίζουμε επίσης ότι ο Κέτε είναι κάτι στην Γερμανία, κάτι σαν τον εθνικό του σπιτι φυσικά το διδάσκονται στα σχολεία, από ό,τι ξέρω δεν είμαι και σίγουρος διδάσκονται στα σχολεία των Φάουστ και αυτός ο άνθρωπος, περνότι έχει γράψει και άλλα θεατρικά έργα, τα οποία εντάξει δεν είναι τόσο γνωστά έγραψε και αυτό το βιβλίο που θα ασχοληθούμε σήμερα.
Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου. Ένα πρόσμενο λογοτεχνικό κείμενο που τάραξε τα νερά εκείνης της εποχής ο Βέρθερος. Ένας νεαρός τύπος που ερωτεύτηκε. Τα πάθη λοιπόν του νεαρού Βέρθερου είναι ένα επιστολογραφικό μυθιστόρημα και θεωρείται φυσικά και μανιφέστο του ρωματικού κινήματος. Το έργο εξιστορεί την τραγική ιστορία του Βέρθερου, ενός ευαίσθητου νέου που καταστρέφεται από τον ανεκπλήρωτο έρωτά του για την αραβωνιαστικιά ενός άλλου άντρα, αναδεικνύοντας το αιώνιο δίλημα ανάμεσα στο συνέστημα και στη λογική.
Άρα έχουμε λοιπόν εδώ με λίγα λόγια έναν ανεκπλήρωτο έρωτα. Όντως ο Βέρθερος με την Λότε, έτσι λέγεται η κοπέλα, η γυναίκα που ερωτεύτηκε ο ηρωάς μας και Άλμπερτ λέγεται ο σύζυγος της Λότε, έχουμε ουσιαστικά ένα τρίγωνο στο οποίο το παρακολουθούμε μόνο μέσα από τις επιστολές που έστελνε ο Βέρθερος στον φίλο του και του εξέφραζε τους προβληματισμούς του γύρω από τον έρωτά του για τη Λότε.
και ουσιαστικά μέσα από αυτόν τον ανεκπλήρωτο έρωτα ερχόμαστε όλοι αντιμέτωποι με πολύ βαθιά ερωτήματα και ζητήματα του ανθρώπου τα οποία σιγά σιγά θα τα βάλουμε στη σειρά. Ναι, είναι μια ερωτική ιστορία, ένας έρωτας που δεν πραγματοποιήθηκε που φυσικά, ξέχασα να το πω και αυτό για όσους δεν έχουν διαβάσει το βιβλίο στο τέλος οδηγείται στην αυτοκτονία ο Βέρθερος λόγω του ανεκπλήρωτου έρωτα.
Αυτό τον κάνει και τον απόλυτο ρομαντικό ήρωα της εποχής. Τώρα, για να καταλάβετε λίγο τη φάση, εκείνη την εποχή ένα τέτοιο βιβλίο ήτανε μπροθιά στο στομάχι να ασχοληθείς με τέτοια ζητήματα και με τέτοια συναισθήματα του ανθρώπου. συνήθως ήταν μια πιο κλασικιστική λογοτεχνική γραφεία, με αξίες πιο γενικές, με ταυτότητες κυρίως που ασχολούνται οι ήρωες, δηλαδή έχουν ταυτότητες που βασίζονται κυρίως στο επάγγελμά τους και όχι τόσο στα προσωπικά τους συναισθήματα, καθοριζόνται δηλαδή με βάση το επάγγελμά σου και την ιδιότητά σου στην κοινωνία και έρχεται λοιπόν ο Γκέτε και τα διαλύει όλα με ένα κείμενο που το έγραψε, θυμίζω, στα 25 του χρόνια.
Πάμε λίγο να δούμε τα βασικά ζητήματα που θεωρώ εγώ ότι είναι οι λόγοι που τάραξε τα νερά της κοινωνίας Στο έργο αυτό, στα πάθη του Βέρθερου, έχουμε την υπεροχή του συναισθήματος Το συνέστημα είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας Ο Βέρθερος αρνείται να συμβιβαστεί με τα κοινωνικά πρέπει Την τύπική εργασία, τον ορθολογισμό Θα τον δούμε δηλαδή μέσα στην ιστορία να προσπαθεί να δουλέψει στο δημόσιο, δεν τα καταφέρνει να προσπαθεί να γίνει δηλαδή ένας σαν όλους τους άλλους.
Σύμφωνα λοιπόν με τον Βέρθερο και σύμφωνα με αυτά που έγραφε εσείς στις επιστολές, η ανθρώπινη αξία δεν κρίνεται από τη λογική, αλλά από την ένταση των συναισθημάτων. Να λοιπόν το πιο βασικό στοιχείο ενός ρομαντικού ήρωα. Δεν πρέπει να πηγαίνουμε με την λογική, αλλά με το συνέστημα. Ένα άλλο πάρα πολύ σημαντικό κομμάτι του, αυτού του ρομαντικού μυθιστορήματος, ας το πούμε έτσι, είναι η φύση.
Το κομμάτι της φύσης φωτίζεται παντού στο βιβλίο. Νομίζω ότι είναι από τα πιο ωραία, από τις πιο ωραίες περιγραφές που έχω διαβάσει, από τις πιο ωραίες φυσικές περιγραφές. Η περιγραφή της φύσης, το πώς χρησιμοποιεί τη φύση ο ήρωας για να τη συνδυάσει με το συνέστημά του, με τον έρωτα που νιώθει για τη Λότε, είναι υπέροχο, είναι μοναδικό.
Άρα λοιπόν έχουμε τη φύση, έχουμε την τέχνη, έχουμε τον έρωτα, έχουμε όλα αυτά τα στοιχεία τα οποία τα θεωρεί πρωταρχικά για την ύπαρξη του ανθρώπου ο Βέρθερος. Όπως καταλαβαίνετε τώρα με αυτές τις ιδέες, ο ήρωας σε όλο το έργο συγκρούεται συνεχώς με τις κοινωνικές συμβάσεις. από τις που καθοδηγείς από το συνέστημα αδυνατήζαν προσαρμοστεί στις απαιτήσεις της κοινωνίας και σε μια αυστηρή ταξική δομή και εδώ έρχεται λοιπόν και ο εγωκεντρισμός του ρομαντικού ήρωα διότι ο έρωτας του για τη Λότα δεν ήταν απλά ένας ρομαντικός έρωτας αλλά αποκτά και διαστάσεις ας το πούμε αιμονής ο Βέρθερος αγαπάει την ίδια την εικόνα του έρωτα και την ψυχική του ένταση δεν ξεφεύγει πια από κάποιο σημείο και μετά το πρόσωπο της Λότε.
Παρακολουθούμε ουσιαστικά αυτόν και τον εαυτό του, αυτόν και τα συναισθήματά του. Είναι τόσο απορροφημένος από τον εσωτερικό του κόσμο που αδυνατεί να δει αντικειμενικά την πραγματικότητα. Και σας θυμίζω ότι δεν έγινε τίποτα με την κοπέλα. Δεν φιλήθηκαν, απλά στο τέλος υπήρξε μια, ας πούμε, πιο αισθησιακή στιγμή επικοινωνίας μέχρι εκεί.
Το έργο τώρα κατευθείαν προκάλεσε μεγάλο σεισμό στα ευρωπαϊκά γράμματα και κατέστησε το συγγραφέα κατευθείαν με αυτό το έργο διεθνώς μέσα σε μία νύχτα Το βιβλίο λοιπόν είχε τεράστια επιτυχία, τεράστια εκδοτική επιτυχία το διάβασε μέχρι και ο Ναπολέοντας αλλά η κατάληξή του σώκαρε ολόκληρη την κοινωνία Δημιουργήθηκε το λεγόμενο φαινόμενο του Βέρθερου ή αλλιώς ο πυρετός του Βέρθερου Αυτό ήταν ένα κύμα το οποίο οδήγησε πάρα πολλούς νέους ακόμα και στην αυτοκτονία Πολλοί νέοι της εποχής ταυτίστηκαν τόσο πολύ με τον ήρωα που άρχισαν να ντύνονται με το χαρακτηριστικό μπλε σακάκι που λέει μέσα στο βιβλίο και κίτρινο παντελόνι του Βέρθερου Ακολούθησε ένα κύμα αυτοκτονιών με πανομοιότυπο τρόπο προκαλώντας την απαγόρευση του βιβλίου σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις.
Ο Γκέτε, ο οποίος έγραψε το βιβλίο προσπαθώντας να εξορκίσει όλο αυτό το ρεύμα που είχε δημιουργηθεί δεν αποσκοπούσε, λέει, στο να εξυμνήσει την αυτοκτονία. Αντίθετα ήταν μια κραυγή απόγνωσης για ένα νέο που καταστρέφεται από την ανεκανότητά του να διαχειριστεί τις ακραίες συναισθηματικές του εξάρσεις. Η αυτοκτονία λέει ο Γκέτε χρησιμοποιείται από τον συγγραφέα, από τον ίδιο Για να καταδείξει τα διέξοδα του άκρα του ρομαντισμού Όπου η έλλειψη ψυχικής αντεκτικότητας και ο παραλογισμός οδηγούν στο κενό Άρα λοιπόν δεν είναι το ζήτημά του οι νέοι να μιμηθούν τον Βέρθερο Ο οποίος να σας πω έτσι στο τέλος ζητάει το όπλο του Άλπερτ, του συζύγου της Λότε Να του το δανείσει, δεν λέει φυσικά το λόγο του το δίνουν το όπλο και αυτός πυροβολείται στο δωμάτιό του και αυτοκτονεί.
Το λεγόμενο λοιπόν φαινόμενο του Βέρθερου αποδεικνύει ότι ουσιαστικά είναι ο πρώτος viral συγγραφέας της εποχής. Κατάφερε με ένα βιβλίο να δημιουργήσει τεράστια ταραχή και κυρίως στο νεανικό κόσμο. Για να το καταλάβουμε λίγο αυτό πρέπει έτσι με πολύ απλά λόγια να σας πω ότι ναι, δημιουργήθηκε αυτό γιατί ξέρετε είναι πάντα το timing, το ιστορικό timing που δημιουργείται κάτι.
Δεν υπήρχε κάτι άλλο παρόμοιο την εποχή εκείνη. Οπότε, σύνοντι ο κόσμος της εποχής του 18ου αιώνα, είχε ανάγκη να εκφράσει και να βρει τη μοναδικότητά του ως άτομο. Ξεκινούσε δηλαδή σιγά σιγά η ατομικότητα, η ανάγκη να υπάρχω ως μονάδα και να σέβομαι τα συναισθήματά μου και αυτό που είμαι, αυτό που νιώθω εγώ σαν άνθρωπος και σαν μονάδα και όχι να επηρεάζομαι και να κρύβομαι πίσω από ταυτότητες είτε επαγγελματικές είτε οικογενειακές, μάνας, σύζυγος, πατέρας κτλ.
Τι νιώθω εγώ και ότι αυτό που νιώθω είναι πιο ισχυρό από την πραγματικότητα, από αυτό δηλαδή που υπάρχει γύρω μου. Προτιμώ να ζω, αφήστε με δηλαδή να ζω στα συναισθήματά μου, στον κόσμο μου να το πω έτσι Και θα δω που θα καταλήξω και που θα φτάσω Προφανώς η υπερβολή του ρομαντισμού, όπως και η υπερβολή οποιοδήποτε κινήματος Έχει αποδείξει ότι φέρνει δυσάρραιστα αποτελέσματα Είτε του ρεαλισμού, ακραίου νατουραλισμού να το πω εγώ Είτε του ακραίου νατουραλισμού, είτε του ακραίου ρομαντισμού είτε του ακραίου σουρεαλισμού κτλ.
Άρα λοιπόν εδώ έχουμε έναν απόλυτα ολοκληρωμένο ρομαντικό ήρωα. Υπερευέστητο, παρορμητικό, ιδεαλιστή, που λατρεύει τη φύση, που απορρίπτει την κοινωνία, που ζει στο απόλυτο, δεν συμβιβάζεται, θέλει την απόλυτη αγάπη, αισθάνεται ότι κανείς δεν τον καταλαβαίνει και είναι μεταξύ μας και λίγο drama queen. Ένας ρομαντικός ήρωας δεν μπορεί να μην είναι drama queen.
Τώρα, αξίζει να πούμε και να ασχοληθούμε με το κομμάτι από που εμπνεύστηκε ο Γκέτε αυτήν την ιστορία Λοιπόν, ο Γκέτε λοιπόν έγραψε αυτό το έργο και βασίστηκε πάνω σε δύο γεγονότα Το ένα αφορά τον ίδιο, μια προσωπική ιστορία και το άλλο αφορά έναν φίλο του Παύλα γνωστό του, τον Καρλ Βίλχεμ Γερουσάλεμ, που θα μιλήσουμε για αυτόν και τη δική του ιστορία, η οποία από μόνη της είναι μια συγκρονιστική ιστορία, που φυσικά θα σας θυμίσει πάρα πολύ τον Βέρθερο.
Το 1772 λοιπόν, στο Βέτσλαρ, όπως σας είχα πει, ο αγαπημένος Γκέτε γνωρίζει την αραβωνιαστικιά ενός νεαρού νομικού, την λεγόμενη Καρλώτε Λώτε δηλαδή. Οι δύο άντρες έγιναν πολύ καλοί φίλοι, με τον νομικότερος πάντων, και η φιλία τους σύντομα περιέλαβε και τη Λότε. Δηλαδή, αφού ήταν πολύ καλό φίλος με τον νομικότερος πάντων που λεγόταν και ο ίδιος, πώς λεγότανε, Γκέσνερ, γνώρισε και τη γυναίκα του.
Η Λότε ερωτεύτηκε τον Γκέτε και ο Γκέτε ερωτεύτηκε τη Λότε, αλλά όταν εκείνος ανακάλυψε τα αισθήματα της κοπέλας, μη θέλοντας να προδώσει το φίλο του, έφυγε από το Βέτσλαρ. Αυτό το επεισόδιο έδωσε στον Γκέτε το βασικό υλικό για το επιστολογραφικό μυθιστόρι με τα πάθη του νεαρού Βέρθερου. Ένα λοιπόν βασικό κομμάτι που επηρέασε τον Γκέτε για αυτό το έργο είναι αυτή η προσωπική ερωτική ιστορία.
Προφανώς όπως βλέπετε εδώ ο Γκέτε δεν αυτοκτόνησε αλλά έζησε έναν ανομολόγητο και ανεκπλήρωτο έρωτα. Στη συνέχεια έχουμε τον Γερουσάλεμ Ο οποίος ήταν μια πολύ σεβαστή προσωπικότητα της εποχής Σπούδασε στη λειψεία Φιλοσοφία, λογοτεχνία, θεολογία, νομική κτλ Τα κακούσουρα αυτά και τα σπούδασε Άνοικε στον κόσμο της γραφειοκρατίας Ήταν ιδιαίτερα εσωστρεφής, ευαίσθητος και μελαγχολικός Πότε γνωρίστηκε με τον Γκέντ Με τον Γκέντ γνωρίστηκαν ως φοιτητές στη λειψεία, στη νομική γύρω στο 1765.
Δεν ήταν στεμιφίλοι, αλλά είχαν μια γνωριμία. Και μάλιστα ο Γερουσαλέμ δεν συμπαθούσε ιδιαίτερα τον νεαρό Γκέτε, τον οποίον θεωρούσε αρκετά επιδεικτικό, λέει, και υπερβολικά κοινωνικό. Άρα έχουμε δύο διαφορετικούς χαρακτήρες από τη μία ο Γκέτε εξωστρεφής, γεμάτος αυτοπεποίθηση και χαρισματικός, από την άλλη ο Γερουσαλέμ μοναχικός εσωστρεφής, ανασφαλής, μελαχολικός και στοχαστικός το 1772 στο Βέτσλαρ που γνώρισε την Λότε και τον νομικό και τον ανεπλήρωτο έρωτά του εκεί ξανασυναντήθηκε ο Γκέτε με τον Γερουσαλέμ ο οποίος ζούσε σε μια βαθιά υπαρξιακή κρίση γιατί υπήρχαν τρία βασικά προβλήματα στη ζωή του από τη μία υπήρχε κοινωνική απόρριψη ήταν αστός, η αριστοκρατία του Βέτσλαρ τον αντιμετώπιζε ως κατώτερο κάτι που τον πλήγωνε βαθιά η επαγγελματική απογοήτευση δεν είχε καλές σχέσεις με τους ανώτερούς του και ένιωθε εγκλωβισμένος μέσα στη δουλειά που μισούσε και ένας ανεκπλήρωτος έρωτας γιατί ερωτεύτηκε την παντρεμένη Ελίζα Πεθιέρτ σύζυγο ενός κρατικού αξιωματούχου.
Η σχέση ήταν αδύνατη μεταξύ τους και όταν έγινε γνωστός ο έρωτάς του απομονώθηκε ακόμα περισσότερο. Στις 29 Οκτωβρίου του 1772 ο Γερουσαλέμ ζήτησε από το φίλο του Κέσνερ να του δανείσει δύο πιστόλια λέγοντας ότι τα χρειαζόταν για ταξίδι Ο Κέσνερ δεν υποψιάστηκε τίποτα, το ίδιο βράδυ ο Γερουσαλέμ αποσύρθηκε στο δωματιό του και αυτοπειροβολήθηκε στο κεφάλι Δεν πέθανε όμως, έζησε αρκετές ώρες και υπέκυψε στις 30 Οκτωβρίου του 1772 Λίγες μέρες αργότερα ο Γκέτε λαμβάνει επιστολή από το Κέσνερ με όλες τις λεπτομέρειες Η είδηση τον συγκλώνησε, ζήτησε μάλιστα να του σταλούν αναλυτικές πληροφορίες για τις τελευταίες ώρες του Γερουσαλέμ Αυτές οι επιστολές χρησιμοποιήθηκαν σχεδόν αυτούσιες στις τελευταίες σκηνές του Βέρθερου Έτσι λοιπόν ο Γκέτε επηρεάστηκε και από την προσωπική του ιστορία αλλά και περισσότερο θα έλεγα εγώ από την ιστορία, την τραγική ιστορία ας το πούμε του Γενουσαλέμ με τον ανεκπλήρωτο έρωτά του.
Οπότε δεν μπορώ να πω ότι την αντέγραψε εντελώς, επηρεάστηκε και πήρε από εκεί τον έρωτα, την ψυχολογική κατάρρευση, την αυτοκτονία, την απομόνωση, τις τελευταίες στιγμές, ακόμα και ορισμένες λεπτομέρειες του θανάτου. Έτσι λοιπόν δημιουργήθηκε ο φανταστικός Βέρθερος. Ήταν πράγματι μόνο ο έρωτας η αιτία της αυτοκτονίας του Γερουσαλέμ και του Βέρθερου Σήμερα οι περισσότεροι πιστεύουν πως όχι Ο Γερουσαλέμ πιθανότατα υπέφερε από αυτό που σήμερα θα ονομάζαμε κατάθλιψη ή σοβαρή παρξιακή κρίση Ο έρωτας είναι η αφορμή για να αποκαλυφθεί, για να φωτίσει, για να τονιστεί περισσότερο η κατάθλιψη που έχει ένας άνθρωπος Οι πραγματικές αιτίες της αυτοκτονίας ήταν η μοναξιά, η αίσθηση κοινωνικής αποτυχίας, η απογοήτευση από την εργασία, η αδυναμία να βρει νόημα στη ζωή του και η ψυχολογική του ευαλωτότητα.
Το ίδιο θα πούμε και για τον Βέρθερο. Άρα εδώ έχουμε πάρα πολλά κοινά στοιχεία όπως βλέπετε. Δηλαδή ο Βέρθερος διαβάζοντάς τον και εγώ καταλάβαινα ότι αυτός ο άνθρωπος και ο τρόπος που το έγραψε ο Κέντε δείχνει ότι δεν είναι μια light, ένα love story στο οποίο θα μείνουμε μόνο στο ερωτικό κομμάτι, στα ρομαντικά γράμματα, στις ερωτικές επιστολές κτλ.
Εδώ θα μείνουμε ότι πού οδηγεί η κοινωνία Πώς μπορεί να καταπιέσει έναν άνθρωπο Όταν τον απομονώνει, όταν δεν μπορεί να τον καταλάβει Όταν το θεωρεί τρελό, όταν το θεωρεί διαφορετικό Τον απομονώνει και αυτός ο άνθρωπος Χωρίς πια να έχει καμία βοήθεια Οδηγείται σε πράγματα τα οποία δεν είναι μόνο για αυτοκτονία Σε φως οδηγείται στον στρατομονωτισμό, στον αλκοολισμό, στα ναρκωτικά σε μια κατάρρευση ψυχολογική.
Άρα λοιπόν, μέσα από το βιβλίο, διαβάζοντάς το λίγο πιο καλά και λίγο πιο βαθιά θα λέγαμε, με ένα πιο κοινωνικό τρόπο, με μια κοινωνική ματιά, θα δούμε ότι αυτό το βιβλίο, ναι με μιλάει για έναν έρωτα, ο οποίος όμως είναι η αφορμή για να μας παρουσιάσει ένα κοινωνικό πρότυπο, που οδηγεί πάρα πολλές ξεχωριστές προσωπικότητες στην αυτοκτονία.
Ο Βέρτερος ήταν ένας άνθρωπος που δεν μπορούσε να συμβαθίσει με τη λογική. Δεν μπορούσε να ζήσει τη δική του πραγματικότητα και ζούσε με έναν σενάτικό του κόσμο, σε ένα όνειρο, σε μια φαντασία. Ήταν ένας άνθρωπος, ας το πούμε, φαντασιόπληκτος. Ζούσε μέσα σε ένα φανταστικό κόσμο. Προφανώς όλο αυτό δεν μπορεί να συντηρηθεί, δεν μπορεί να επιβραβευτεί, αλλά πρέπει να εκπαιδευτεί, πρέπει να βοηθάμε αυτούς τους ανθρώπους να η κοινωνία και το κοινωνικό εκπαιδευτικό σύστημα να μην απομονώνει αυτά τα παιδάκια, σας λέω εγώ, σε ένα δημοτικό σχολείο να μην απομονώνει αυτά τα παιδιά σε ένα λίκαιο να μην απομονώνει αυτά τα παιδιά σε ένα πανεπιστήμιο, σε μια κοινωνική ομάδα Για μένα αυτό είναι το βασικό concept του βιβλίου αυτό έγραφα και ξαναέγραφα διαβάζοντάς το και αυτό ήθελα να πω ως ουσιαστικά ένα συμπέρασμα αυτής της τραγικής ερωτικής ιστορίας.
Τώρα, αφού μάθαμε πάρα πολλά πράγματα γύρω από το Βέρθερο, να σας πω βέβαια και να κλείσω με αυτό, ότι αξίζει κάποιος που έχει διαβάσει αυτό το βιβλίο να επισκεφτεί τα μουσεία, κάποια μουσεία στη Γερμανία, που ταιριάζουν και ασχολούνται με το βιβλίο «Τα πάθη του νεαρού Βέρθερου». Θα μιλήσω για τέσσερα μουσεία που αξίζει πραγματικά να επισκεφτείς αν έχεις διαβάσει το βιβλίο.
Το πρώτο μουσείο είναι στο Βέτσιλαρ και είναι το σπίτι της Λότε, της πραγματικής Λότε, της αγαπητικιάς του γκέτε, του ανεκπύρωτο έρωτά του, που ήταν παντρεμένη με τον νομικό του φτωφύλλο του κλπ. Το σπίτι λοιπόν της Λότε υπάρχει, είναι στο σημαντικότερο μουσείο για το Βέρθερο. Εδώ ζούσε λοιπόν η Καρλότε, η πραγματική γυναίκα που ενέπνευσε τη Λότε του Μυθιστορήματος.
Στο Μυθιστομουσείο μπορεί να βρει κανείς προσωπικά αντικείμενα της οικογένειας. Έπιπλα το 18ο αιώνα, την πρώτη έκδοση του Βέρθερου, μεταφράσεις του βιβλίου από όλο τον κόσμο, έργα τέχνης επνευσμένα από το Μυθιστορήμα και εκθέματα από τον περίφημο πυρετό του Βέρθερου. Πάμε στο δεύτερο μουσείο που είναι επίσης το Βέτσλαρ και είναι ίσως το πιο συγκρονιστικό μουσείο γιατί είναι ουσιαστικά το σπίτι του Γερουσαλέμ.
Είναι το σπίτι που έζησε και αυτό πυροβολήθηκε στις 30 Οκτωβρίου του 1772. Ο Γκέτε χρησιμοποίησε την ιστορία του αυτή ως βάση για τον Βέρθερο. σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και περιλαμβάνει τα δωμάτια όπου έζησε ο Γερουσαλέμ ιστορικά έγραφα, αντικείμενα της εποχής χάρτες, τη βιβλιοθήκη του Γκέτε και εκθέματα για την και εκθέματα για τη γέννηση του μυθιστορήματος εντάξει και το μόνο που θα μπεις και θα βρεις παιδί μου τα δωμάτια που πληροβολήθηκε ο Γερουσαλέμ και σχετίζονται με τα πάθη του Νερού Πέρθερου αφού έχεις διαβάσει το βιβλίο Αν δεν έχεις διαβάσει το βιβλίο, αυτά τα πράγματα σου φαίνονται λίγο ανούσια και χωρίς λόγο.
Αν το έχεις διαβάσει, αρθείς πραγματικά να πας σε αυτά τα μουσεία. Το τρίτο μουσείο είναι το Gete National Museum που βρίσκεται στη Βαϊμάρη. Εντάξει, εδώ δεν επικεντρωνέται μόνο στο Βέρθερο, αλλά γενικά στον ίδιο το Gete. Θα βρούμε χειρόγραφα, προσωπικά αντικείμενα, επιστολές, πρώτες εκδόσεις των έργων του, των έργων του, πληροφορίζει τη συγγραφή του Βέρθερου και την εξέλιξη της σκέψης του.
Και υπάρχει φυσικά και στην Φρακφούρτη όπου μεγάλωσε ο Γκέτε, το Γκέτε Χάους τέλος πάντων που είναι το πατρικό του σπίτι. Εκεί θα βρούμε την παιδική και νεανική του ζωή. Θα ασχολείται τέλος πάντων με την παιδική και νεανική ζωή. Το περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώθηκε, τα πρώτα του έργα, η περίοδος πριν γράψει το Βέρθερο.
Ευχαριστώ, Ρίμα, να απλοποιήσουμε λίγο τα λεγόμενα ιστορικά κινήματα που τα ακούμε και λέμε πω από πόσο θα τα μάθω, τι θα κάνω κτλ. Είναι απλές ιστορίες. Είναι ιστορίες που και σίγουρα σήμερα μας αφορούν. Και νομίζω ότι ο ρομαντικός ήρωας σήμερα φωνάζει όσο πολύ από ποτέ. Αντιμετωπίζουμε πάρα πολλές τέτοιες περιπτώσεις ρομαντικών χαρακτήρων στη σημερινή εποχή.
ζώντας και δουλεύοντας με νέους ανθρώπους καταλαβαίνω ότι δεν θέλουν να ζουν στη σημερινή πραγματικότητα δεν αισθάνονται καμία, δεν βρίσκουν καμία ελπίδα να προσπαθήσουν να γίνουν καλύτεροι στη δουλειά τους κτλ. αφού δεν υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο αφού όλα είναι προμελετημένα κτλ. Αυτό είναι ένας ρομαντικός ήρωας αυτό είναι μια ρομαντική αντίληψη των πραγμάτων Έγινε λίγο βρωμίσει ο όρος Ο ρομαντικός δεν είναι μόνο ο αλαφροείσκιωτος Δεν είναι ο άνθρωπος που ζει στον κόσμο του Ο ρομαντικός ήρωας είναι ένας άνθρωπος που δεν μπορεί να ζήσει Στη σκληρή πραγματικότητα της εποχής του Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν είναι εδώ για να θαυμάσουμε τη φαντασία τους Και να τους αγκαλιάσουμε και να τους αποδεχτούμε και να δούμε όλοι μαζί ότι η κοινωνία δεν έχει μόνο άσχημες πλευρές, έχει και όμορφες και φυσικά ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις τη ζωή είναι να τη ζήσεις και όχι να παραιτηθείς.
Αυτό λοιπόν ήταν το ένατο επεισόδιο. Ελπίζω να σας άρεσε. Σας παρακαλώ κάντε στο Spotify, βάλτε και αυτά τα αστεράκια. Γράψτε και σχόλιο για να ανέβει το podcast αφού ξέρω και βλέπω πόσο πολύ το αγαπάτε και το ακούτε. Spotify, YouTube, κάτι και εκεί εγγραφή. Κάτι και εκεί εγγραφή, ξέρω έχει πέσει το YouTube αλλά θα το ανεβάσουμε λίγο πάλι.
Κάτι και εκεί μια εγγραφή, ένα σχόλιο. Ακούστε και από εκεί και φυσικά και στο Apple Podcast. Το οποίο μπορείτε να βρείτε εκεί το podcast, όχι άλλο στο ράφι. Ευχαριστώ πάρα πολύ, ελπίζω να περνάτε πάρα πολύ ωραία. να κάνετε βουτιές, να περνάτε όμορφα και να διαβάζετε βιβλία. Bye!
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
