Skip to content
PodBase
#20 | Μάνος Βουλαρίνος: Ο ήχος της πόλης

#20 | Μάνος Βουλαρίνος: Ο ήχος της πόλης

Όλοι μαζί μπορούμε
Ιούλιος 07, 2026 00:07:14 Σεζόν 1 Επεισόδιο 20
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Σε αυτό το επεισόδιο, ο Μάνος Βουλαρίνος με χιούμορ αλλά και αιχμηρή ματιά, πιάνει το νήμα της ηχορύπανσης στην Αθήνα. Από τις κόρνες και τα έργα μέχρι τους ήχους που δεν σταματούν ποτέ, ξεδιπλώνουμε μια καθημερινότητα που συχνά περνά απαρατήρητη αλλά μας επηρεάζει όλους. Με τη βοήθεια δεδομένων και χαρακτηριστικών παραδειγμάτων, αποκαλύπτεται η πραγματική ένταση του ηχητικού «υποβάθρου» της πόλης — και τίθεται το ερώτημα: πόσο αντέχεται τελικά η σιωπή μέσα στο αστικό τοπίο;

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

του κάθε πρωί, κάθε βράδυ, κάθε στιγμή που νομίζετε ότι θα ακούσετε τις σκέψεις σας, λες και έχει σημασία οι σκέψεις σας αλλά με πάση περιπτώσει, ανταυτού ακούτε μια κόρνα, ένα κομπρεσέρ, ένα μηχανάκι που περνάει γρήγορα γρήγορα για να προλάβει η πίτσα να πάει ζεστή. Με λίγα λόγια το θέμα μου είναι η ηχορύπανση στην Αθήνα ή για να το πω διαφορετικά το καρναβάλι ήχων το οποίο δημιουργεί ο συνδυασμός αδιαφορίας, αντικοινωνικής συμπεριφοράς και κόμπλεξ.

Αν η Αθήνα είχε soundtrack θα ήταν ένα remix κόρνας φτιαγμένης εξάτμισης και οικοδομής. Και όλα αυτά σε ένταση που θα έκανε και τους μάνογορ να πούνε ρε παιδιά χαμηλώστε το λίγο. Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Περιβάλλοντος η Αθήνα κατατάσσεται στις 10 πιο θορυβόδεις πόλεις της Ευρώπης. Το 61% των κατοίκων εκτίθεται σε επίπεδα θορύβου που μπορεί να μην σας λέει τίποτα αλλά σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι επιβλαβές για την υγεία.

Για όσους έχουν ξεχάσει πως ακούγεται αυτό τα 55 δεσιμπέλ είναι σαν να έχεις έναν συνεχή διάλογο σε εσωτερικό χώρο με κάποιον που πιστεύει πως το να φωνάζεις είναι σημάδι ευγένειας. Καταλάβατε, καταλάβατε. Αν το επίπεδο θορύβου ήταν φαγητό η Αθήνα θα ήταν πιτόγυρο με μουστάρδα, τσατζίκι, ταμπάσκο και χαλαπένιος μαζί. Μιλάμε για μια πόλη με τόσες πηγές συγχωρήπανσης που αναρωτιέσαι αν ο Δήμος έχει σπόνσορα κάποια εταιρεία που φτιάχνει οτοασπίδες. Γιατί έχουμε και λέμε έχουμε τα οχήματα τα απλά οχήματα και ιδιαίτερα εκείνα τα παλιά οχήματα που πάνε και δεν πάνε με εξατμίσεις που βγάζουν έναν ήχο σαν να είναι το εσωτερικό ορλιακτό κάποιου που έμαθε ότι η αγαπημένη του σειρά κόβεται από το Netflix.

έχουμε τα μηχανάκια των κομπλεξικών που προσπαθούν να αποκτήσουν υπόσταση μέσω του θορύβου έχουμε τα μηχανάκια των τελιβεράδων που μπορεί και αυτή να είναι κομπλεξική ή να μην είναι αλλά εν πάση περιπτώσει φαίνεται ότι έχουν συνδυάσει τη φασαρία που κάνουν με την ταχύτητα στην εξυπηρέτηση έχουμε τα κορναρίσματα που ευτυχώς μειώνονται αλλά και πάλι είναι πολλά έχουμε τη μουσική από τους διάφορους συμπολίτες που επίσης προσπαθούν να αποκτήσουν υπόσταση με το να μας δηλώνουν πόσο κακό είναι το γούστο τους τη μουσική βάζοντας στη τζίτα αυτά που ακούνε στο αυτοκίνητό τους και έχουμε βέβαια και τη μουσική από τα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος οι οποία με κάποιο τρόπο προσπαθούν να διασκεδάσουν όχι μόνο τους σταμόνες τους αλλά και όλη τη γειτονιά.

Και βέβαια έχουμε και τις κατασκευές σε μια χώρα που μπορεί να χτίζει και να γκρεμίζει συνεχώς τον ίδιο τοίχο μόνο και μόνο για να απολαμβάνει τον ήχο των κομπρεσέρ. Σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, η μακροχρόνια έκθεση σε επίπεδα άνω των 55 δεσιμπέλ αυξάνει τον κίνδυνο για καρδιακά νοσήματα κατά 15%. Ο θόρυβος επηρεάζει την ποιότητα του ύπνου, προκαλεί μικροαφυπνήσεις, έμαθα ότι λέγονται, που είναι αυτό που ξύπνησα και δεν ξέρω γιατί και θέλω να φωνάξω και συμβάλλει στην εμφάνιση της υπέρτασης.

Στα παιδιά η χορύπανση σχετίζεται με μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης, μαθησιακές δυσκολίες και αυξημένο στρες. Αν είστε εκπαιδευτικός και προσπαθείτε να διδάξετε σε αίθουσα που βλέπει σε δρόμο στο κέντρο της Αθήνας ή και όχι τόσο στο κέντρο αλλά στην Αθήνα, δεν διδάσκεται, βρίσκεται σε αγώνα να αποσπάσετε την προσοχή του παιδιού από τους θόρυβους που ακούει.

Η Αθήνα, η πρωτεύουσα της Ελλάδος, διαθέτει μόλις 12 σταθερούς σταθμούς μέτρησης θορύβου, ενώ οι περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες έχουν από 40 και πάνω. Από το 2008 φυσικά υπάρχει σχέδιο δράσης κατά του θορύβου, το οποίο φυσικά και πάλι εφαρμόζεται και επιβάλλεται με την ίδια συχνότητα που επιβάλλεται η απαγόρευση καπνίσματος στα μπαρ ή οποιαδήποτε άλλη απαγόρευση.

Η αστυνομία εννοείται ότι επευαίνει μόνο όταν υπάρχει καταγγελία και τότε πρέπει να πείσετε τον αστυνομικό, το όργανο, ότι δεν είστε κάποιος ιδιότροπος γιατί όταν πας να πεις είναι δύο ταξιμερώματα και έχω τον γκέτα πάνω από το κεφάλι μου η απάντηση είναι αυτό είναι η διασκέδαση κυρία τώρα να έρθουμε να τους χαλάσουμε τη διασκέδαση των ανθρώπων ή κάποια άλλη δικαιολογία που μπορούν να βρουν οι αστυνομικοί για να μην κάνουν τη δουλειά τους εν πάση περιπτώσει η Αθήνα αντί να γίνεται πιο έξυπτη γίνεται όλο και πιο φασαριόζα ολόκληρες γειτονιές που κάποτε έμοιαζαν ήρεμες σήμερα έχουν μετατραπεί σε ηχητικές πίστες με κορυφαίο το παγκράτη τον οποίο οι κάτοικοι ακούνε ταυτόχρονα μουσική και έντεχνα και ηλεκτρονικά από όλα είναι συμπεριληπτική η γειτονιά τελιβεράδες, άλλα μηχανάκια κάποιον που σακώνεται από τον τηλέφωνο τον κάγκουρα που περνάει με τα σαμπ γούφερ και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς Αν συγκρίνουμε την Αθήνα με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, θα κάνουμε πάρα πολύ άσχημα και θα πάθουμε κατάθλιψη.

Ας πούμε, στο Άμστερνταμ είναι υποχρεωτική ηχομόνωση σε νέες οικοδομές και εμπορικά καταστήματα. Στο Παρίσι υπάρχει ολόκληρο σχέδιο δράσης με ζώνες μηδενικής ηχορύπανσης κοντά σε νοσοκομεία και σχολεία. Στη Βαρκελόν υπάρχει τριπλάσιος αριθμός ακουστικών ελέγχων από την Αθήνα με ομάδα επέμβασης ειδικά για τους θορύβους της νύχτας.

Τώρα η ερώτηση είναι γιατί κάνουμε τόση φασαρία, γιατί μας αρέσει να ζούμε έτσι. Μπορεί επειδή έχουμε ταυτίσει τη φασαρία με τη ζωντάνια, είμαστε ακόμα πρωτόγονος λαός για τα ευρωπαϊκά επίπεδα, έχουμε ταυτίσει την ησυχία με το θάνατο, αν μια γειτονιά είναι ήσυχη θεωρείται νεκρή, αν έχει μουσική στα 100 δεσιμπέλ και παιδικά πάρτι που θυμίζουν στρατόπεδο εκπαίδευσης νίντζα τότε λέμε α τι ωραία τι ζωντανή περιοχή είναι αυτή θέλω να φύγω τώρα αυτό που λέγεται σεβασμός το ερμηνεύουμε ως ξενερωσιά το να καρφώσουμε τον άνθρωπο που μας ζαλίζει θεωρείται ρουφιανιά η έννοια της ηρεμίας είναι τόσο εξωτική που αν εφαρμοστεί θα την κάνει η Αφίσα ΟΕΟΤ φίλες φίλοι και οι υπόλοιποι η Αθήνα είναι μια πόλη με πολύ θόρυβο έχει πάρα πολλούς Έλληνες δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα ο Δήμος δεν θέλει να κάνει τίποτα το κράτος δεν θέλει να κάνει τίποτα οπότε το μόνο που έχω να σας συμβουλεύσω εάν θέλετε να συνεχίσετε να ζείτε στην Αθήνα είναι αγοράστε οτοασπίδες ήταν ένα ακόμα podcast

του Όλοι Μαζί Μπορούμε με τον Μάνο Βουλαρινό Εμείς τα λέμε στο επόμενο.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00