#26 | Μάνος Βουλαρίνος: Όταν οι δρόμοι κλείνουν

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 Αθηναϊκής ακόμα καλύτερα σήμερα στο podcast μας θα μιλήσουμε για ένα από τα ωραιότερα ελληνικά παράδοξα όχι δεν μιλάω αυτό για το πως γίνεται να έχουμε 9 μήνες ήλιο και να παθαίνουμε κρίση επειδή έβρεξε 3 μέρες όχι δεν εννοώ αυτό εννοώ το άλλο το ακόμα πιο εξωτικό το κλείνουμε το κέντρο της πόλης για να το χαρείτε διότι στην Ελλάδα φίλες φίλοι και οι υπόλοιποι όταν αγαπάμε κάτι το κλείνουμε το αγκαλιάζουμε το περιφράσουμε, του βάζουμε κάγκελα και δεν αφήνουμε να περάσει ούτε κουνούπι όπως κάνει ένα ζηλιάρις εραστής.

01:06 Μόνο που εδώ δεν έχουμε καθόλου έρωτα, έχουμε Υπουργεία, έχουμε αστυνομίες, έχουμε Δήμο και ένα κατανόητο έρωτα για το μπλοκάρισμα. Γιατί, θα σας έλεγα να κρατηθείτε, αλλά το ξέρετε ήδη, μόνο τους τελευταίους έξι μήνες το κέντρο της Αθήνας έχει κλείσει χοντρικά έτσι το λέω καμιά εξενταριά φορές για λόγους που κυμαίνονται από πορεία για τα δίκαια αιτήματά μας δεν έχει σημασία ποιος την κάνει και ποια είναι τα αιτήματα είναι πάντοτε δίκαια όποιος και να το κάνει ή για κάποιο πολιτιστικό event που αφορά την τοποθέτηση του μπαγλαμά στο τραπ ή για κάποιο αγώνα δρόμου οι πιο κλασσικοί βέβαια είναι αυτοί οι πιο κλασσικοί λόγοι είναι οι διαδηλώσεις οι πιο συχνές είναι και οι πιο απροσδιόριστες χρησιμότητας για το ασφαλιστικό, για την Παλαιστίνη, για τη Γάζα για την Ουκρανία δεν κάνουμε, δεν μας ενδιαφέρει για τη Βόρεια Μακεδονία, για τη Μακεδονία ασκέτω για την Νότια Μακεδονία, την Ανατολική Μακεδονία, τη Δυτική Μακεδονία για τις φώκες που κινδυνεύουν στην Ανταρκτική, για το βιγκανισμό

02:10 εναντίον του βιγκανισμού όλα αυτά τα οποία αναγκαστικά κλείνουν τη σταδίου παρότι και περιέργως πως υπάρχει ένας νόμος ο οποίος υποτίθεται ότι περιορίζει το κλείσιμο των δρόμων αλλά για κάποιο λόγο και αυτός δεν επιβάλλεται. Μετά τις διαδηλώσεις έχουμε τις αθλητικές διοργανώσεις. Είναι αυτές οι διοργανώσεις που γίνονται για να διαφημιστούν οι σπόνσορες και να νιώσουν καλά με τον εαυτό τους, να αυτοεικανοποιηθούν με λίγα λόγια οι άνθρωποι που συμμετέχουν για καλό σκοπό.

02:43 Στην προσπάθεια να αυτοεικανοποιηθούν οι άνθρωποι που τρέχουν για καλό σκοπό και να διαφημιστούν οι σπόνσορες Γίνεται η ζωή πατίνη σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που έχουν την ατυχία είτε να ζουν στο κέντρο Είτε να δουλεύουν σε αυτό είτε να περνούν μέσα από αυτό για να πάνε στα σπίτια ή τις δουλειές τους Αλλά είπαμε είναι για καλό σκοπό που είναι η διαφήμιση του σπόνσορα και η αυτοεικανοποίηση των συμμετεχόντων Επίσης έχουμε και τα καλλιτεχνικά events που ευτυχώς είναι πάρα πολύ λιγότερα Αλλά και αυτά γίνονται διότι κάπως πρέπει να διαθέσει τα κονδύλια του για τον πολιτισμό Ο Δήμος μας εννοείται πως όλα αυτά γίνονται με την άδεια, τη σφραγίδα, τη βοήθεια του Δήμου, της αστυνομίας, του Υπουργείου Εξωτερικών που υποτίθεται ότι τα ελέγχει όλα αυτά, τις κυβερνήσεις γενικότερα, οι οποίοι ενδιαφέρονται περισσότερο για τα δίκαια αιτήματα, τους σπόνσορες, τους αυτοεικανοποιούμενους συμπολίτες, την τέχνη και πολύ λιγότερο για τους πολίτες αυτής της χώρας,

03:50 τους απλούς που δεν έχουν τίποτα από όλα τα παραπάνω. Κάποια στοιχεία τώρα για να μην πελέτω ότι δεν είμαι τεκμηριωμένος. Το 2024 το κέντρο της Αθήνας έκλεισε πάνω από 120 φορές επισήμως Αν επίσημα κλεισίματα είναι λίγο Εννοούμε από όλα διαδηλώσει έστω και για λίγο Μιλάμε ένα κλείσιμο και για μισή ώρα 120 φορές Κάθε τρεις μέρες δεν είναι και τόσο τρομερό Εγώ θα έλεγα ότι είναι και πιο λίγο και πιο συχνά Η μέση καθυστέρηση στις ώρες εχμής Όταν έχουμε αυτά τα μεγάλα πολιτιστικά γεγονότα Αγγίζει τα 47 λεπτά για αποστάσεις τριών χιλιόμετρων Σε έρευνα του εμπορικού συλλόγου της Αθήνας Το 78% των καταστηματαρχών δηλώνουν ότι τα κλεισίματα του κέντρου έχουν αρνητική επίδραση στο τζίρο τους, αλλά όπως είπαμε δεν μας ενδιαφέρουν ούτε οι καταστηματάρχες, έχουμε να διαφημίσουμε την καλή μας την καρδιά και το προϊόν που πουλάμε σε όσους θέλουν να διαφημίσουν την καλή τους την καρδιά.

04:51 Και στο κάτω-κάτω σημασία έχει να χορεύουμε στους δρόμους και να βγάζουμε φωτογραφίες μπροστά στον Άγιο Διονύσιο με πολύχρωμους συμπολίτες ή όντας πολύχρωμοι οι ίδιοι. Δεν είμαι κατά των διαδηλώσεων, θα μπορούσα να πω είμαι κατά των διαδηλώσεων όμως, αλλά και να μην ήμουνα θα έλεγα ότι δεν είμαι κατά των διαδηλώσεων, είμαι κατά της αιμονής να γίνονται πάντα και μόνο στο κέντρο.

05:14 Το ίδιο και για τις αθλητικές εκδηλώσεις. Θα ήταν πάρα πολύ ωραία η επόμενη κούρσα για κάποια θεραπεία να γίνει στους ωραίους δρόμους της Κηφισιάς, που έχει και πιο πολύ πράσινο και είναι και πιο φιλική εις τις Φιλοθέης που δεν είναι και τόσο μακριά όσο η Κηφισιά. Θα μου πεις εδώ γίνεται στο κέντρο για να έρθουν από την Κηφισιά και την Φιλοθέη και να μην χαλάσει η γειτονιά τους και να παρκάρουν το τζιπ πάνω στο πεζοδρόμιο να πάνε να τρέξουν, να πάνε να πιούνε μετά τον καφέ τους να πάρουν το τζιπ από το πεζοδρόμιο και να επιστρέψουν σπίτι τους ήσυχοι και ωραίοι.

05:42 Εντάξει, εγώ ιδέες δίνω πιστεύοντας ότι η Αθήνα δεν είναι σκηνικό, είναι πραγματική πόλη και δεν είναι το σκηνικό διαμαρτυρίας ή αθλητικών εκδηλώσεων. Είναι κυρίως ένα μέρος που πρέπει να λειτουργεί. Οπότε θα έλεγα, τώρα θα έλεγα, από μόνος μου το λέω, λίγο να το ξανασκεφτούμε και κυρίως να αντιδρούμε σε κάθε έναν που κλείνει το δρόμο μας.

06:06 Πώς στους συνδικαλιστές δεν ξέρω πώς μπορείς να αντιδράσεις αλλά επειδή είναι κομματικά κινούμενοι να θυμόμαστε τα κόμματα που τους κινούν. Στις αθλητικές δε εκδηλώσεις είναι το πιο εύκολο. Έχουν σπόνσορες. Όταν λοιπόν ενοχλούμεθα που ο δρόμος μας κλείνει για μία εκδήλωση, για ένα τρέξιμο, για μία ποδηλατάδα, Εμείς θα θυμόμαστε ποιο σπονσοράρι αυτόν που μου κάνει τη ζωή δύσκολη, αυτή την εκδήλωση που μου κάνει τη ζωή δύσκολη και θα το θυμόμαστε κάθε φορά που πηγαίνουμε να ψωνίσουμε τις υπηρεσίες ή τα προϊόντα που πουλάει.

06:42 Μια ιδέα δίνω και εδώ τελείωσα, ελπίζω να τελειώσατε κι εσείς. Είμαι ο Μάνος Σαβουλαρίνος και ακούσατε ένα ακόμα podcast του Όλοι Μαζί Μπορούμε. Μην ξεχάσεις να μας ακολουθήσεις στο Spotify, στο Apple Podcast και στα social media για ακόμα περισσότερα Εμείς τα λέμε στο επόμενο