#31 | Plus 2 Feet: 3.500 αμαξίδια, χιλιάδες δεύτερες ευκαιρίες με τη Χριστίνα Βίδου
Όλοι μαζί μπορούμεΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο, η Χριστίνα Βίδου μάς συστήνει τη Ρενάτα Γρυπάρη και τον Βασίλη Τζιγκούρα, τους ανθρώπους που θα μας συντροφεύουν στα επόμενα επεισόδια.Ιδρυτές της Plus2feet, η οποία ξεκίνησε την κατασκευή αναπηρικών αμαξιδίων για ζώα το 2015 και μέχρι σήμερα έχει κατασκευάσει περισσότερα από 3.500 αμαξίδια για κατοικίδια ζώα, ζώα φάρμας και ζώα της άγριας ζωής. Στόχος τους είναι να καταστήσουν σαφές ότι η αναπηρία δεν είναι καταδίκη, αντιθέτως χρειάζεται σεβασμό και σωστή υποστήριξη, ώστε να λειτουργήσει ως «δεύτερη ευκαιρία στη ζωή και την ευζωία».
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
που σου λέει, όχι απαραίτητα, ο Βασίλης Τζιγκούρας κυρίες και κύριοι και η Ρενάτα Γρυπάρη είναι μαζί μας ο Βασίλης εδώ και χρόνια κατασκευάζει αναπηρικά μαξίδια για τα ζώα σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για όλα αυτά, για όλα αυτά τα χρόνια και τους ευχαριστούμε πάρα πολύ που γίνεται μια μικρή και πετιακή αθέστη δική μας συνάντηση Βασίλη Γεια σου Ρενάτα, γεια σου Βασίλη Γεια σας Λοιπόν να ξεκινήσουμε λιγάκι Βασίλη γιατί είπαμε ότι είσαι στο χώρο αυτό πόσα καιρό 11 χρόνια από το πρώτο αμαξίδιο κατασκευάστηκε και δοκιμάστηκε σε ένα σκυλάκο 4 Ιουλίου του 2015 Και από τότε ξεκινήσαμε για τα καλά Είναι λοιπόν βλέπεις εδώ το σκυλάκο και δεν λες αχ αυτός ο σκυλάκος λες πρέπει να κάνω κάτι Ακριβώς δεν μείναμε στο όχ τι έπαθε προχωρήσαμε στο πως θα γίνει να νιώσει λίγο καλύτερα να έχουμε καλύτερη ποιότητα ζωής Ήταν δικό σου αυτός ο σκύλος Όχι ήταν ένα σκυλάκος το παλαιό φάλυρο ο οποίος ήταν σε ένα οικόπεδο κοντά στην Αμφιθέας συγκεκριμένα και μια παρέα από παιδιά μου είχαν ζητήσει βλέποντας ότι στα social media
είχα πει ότι οι παιδιά θα ξεκινήσω να κατασκευάζω αναπηρικά μαξίδια μου είχαν στείλει μήνυμα, μου είπανε κύριε Τζιγκούρα υπάρχει αυτό το σκυλάκι και θέλουμε μια βοήθεια. Έτσι ξεκίνησε όλο αυτό, έφτιαξε ένα μαξάκι με ό,τι είχα, θυμάμαι με σωλήνες αποχέτευσης το είχα κάνει και πήγαμε αυτό 4 Ιουλίου ημέρα δημοψηφίσματος ήταν τότε εμείς είπαμε ναι στη ζωή, εμείς ψηφίσαμε ναι στη ζωή και πήγε καλά και από τότε υπήρχε μεγάλο κενό πολύ άγχος, πάρα πολύ άγχος, αυτό με είχε τρομοκρατήσει μπορώ να πω άγχος γιατί είχες, γιατί αν θα πετύχει αν θα πετύχει, αν θα περπατήσουν τα ζώα βασικά δεν υπήρχε τεχνογνωσία, δεν υπήρχε τίποτα Εντάξει, πιάνουν τα χέρια, αλλά δεν είναι μόνο αυτό ότι πιάνουν τα χέρια.
Είχα και, εκτός από την ιδιότητά μου σαν υδραυλικός, η οποία ήταν ψηλοάσχετη με το αμαξίδιο, είχα και ένα πτυχίο μηχανουργού, βιομηχανικής παραγωγής συγκεκριμένα, που είχα βγάλει το 1997. Ήξερα κάποια πράγματα, αλλά ξέρεις, θέλω να ξεκινήσεις από το μηδέν, να φτιάχνεις αναπηρικό αμαξίδιο για ζώα, είναι κάπως τρομακτικό είναι λίγο αγχωτικό θα πάμε στη στιγμή που το φτιάχνεις και το βλέπεις να το χρησιμοποιεί αλλά θέλω να πάμε σε σένα Ρενάτα Ρενάτα Αγρυπάρη μαζί θα κάνουν τα podcast οι δύο τρελοί γεωρισμένους άνθρωποι της ζωής κατά τους περισσότερους και γιατί να μιλούσα Ρενάτα έρχεται και σου λέει αυτό έρχεται και σου λέει λοιπόν θα κάνω, θα φτιάξω, θα προσπαθήσω θα επιχειρήσω, αμαξίδω για ζώα Πρώτη σου αντίδραση.
Το υποστήριξα από την πρώτη στιγμή. Μία ιδιότητά μου είναι εκπαιδεύτρια σκύλων και ήξερα ότι υπάρχει αυτό το κενό. Εγώ δεν γνώριζα για παράδειγμα καθόλου τι συμβαίνει με τα αναμπειρικά μαξίδια και έτυχε μέσω ενός πελάτη να το ψάξω και έτσι βρήκα και το Βασίλη. Ήταν κάτι που το υποστήριξα από την αρχή, το αγάπησα από την αρχή, υποστήριξα όσο μπόρεσα το Βασίλη.
μου άρεσε πολύ γιατί ουσιαστικά αλλάζεις μια νοοτροπία σχετικά με την αναπηρία εμείς ασχολούμαστε με την αναπηρία των ζώων αλλά αυτό επεκτείνεται και στους ανθρώπους ήταν κάτι που μου άρεσε πάρα πολύ Και έχετε στιγμή λοιπόν Βασίλη που κάνεις την πρώτη κατασκευή και υποθέτω αυτή η πρώτη κατασκευή μπορεί να ήταν και πιο βαριά ή είχε ζητήματα είχε πολλά ζητήματα αυτός ήταν ο αρχικός μου φόβος ήταν πλαστικό βασικά και σε συνδυασμό με κάποιους σημάντες από κάποιους σημάντες που βουδένουν πάνω στα αυτοκίνητα στις μπαγκαζιέρες κάτι τέτοια είχα βρει κάτι ρόδες από κάτι ποδηλατάκια είχα πάρει και γενικά πήγε καλά το ξαναλέω φοβήθηκα αγχώθηκα τι θα γίνει μη σπάσει το ζώο μη σπάσει το αμαξίδιο πάνω στο ζώο.
Και υπάρχει άλλος τραυματισμός. Ναι, γενικά, ναι. Ήμουνα, λέω, τι κάνω τώρα, πώς του έκανα όσες περισσότερες ενισχύσεις γινόταν αυτού του αμαξιδίου, τελικά πήγε εντάξει, πήγε πολύ καλύτερα. Θυμάσαι τη στιγμή, δηλαδή τη στιγμή που το έχεις φτιάξει και πας τώρα να το τοποθετήσεις. Αν το είδε πώς το είδε, όταν το πλησίασες για να του βάλεις, γιατί υποθέτω πρέπει να έχει υπάρξει μια γνωριμία.
Πρέπει να υπάρχει μια γνωριμία, Ρενάτα, πριν. Σίγουρα, και αυτή η γνωριμία γίνεται στη μέτρηση. Α, μάλιστα. Γίνεται κατά τη διάρκεια της μέτρησης, η πρώτη επαφή με το ζωάκι. Υπάρχουν ζωάκια τα οποία θέλουν και ιδιαίτερο χειρισμό γιατί είναι φοβικά ή γιατί δεν ανέχονται άγγιγμα ή χάδι ή πασπάτεμα, να το πω εντός οικογενειών, πάνω τους.
οπότε χρειάζεται μια ιδιαίτερη προσέγγιση και σίγουρα το βλέπουμε ότι η δεύτερη επαφή που είναι για την εφαρμογή του αμαξιδίου επειδή έχει γίνει η διεργασία είναι πολύ πιο εύκολη Και έρχεται λοιπόν η στιγμή Βασίλη Ναι η στιγμή ήταν συγκλονιστική γιατί ο σκύλος σήκωσε τα αυτιά του σήκωσε το κεφάλι του και έκανε έτσι έναν ελαφρό καλπασμό στα μπροστινά του ποδαράκια και ήταν συγκλονιστική αυτή η στιγμή ήταν υπέροχη ωστόσο κράτησε για λίγα λεπτά γιατί εμένα δεν μου άρεσε το αμαξίδιο και είπα στα παιδιά παιδιά το ξαναπαίρνω πίσω θα το τροποποιήσω κι άλλο Τι δεν σου άρεσε βλέπες ότι δεν το εξυπηρετούσε δεν το...
Ναι στα δικά μου μάτια έβλεπα ότι θα μπορούσε να γίνει λίγο καλύτερα από τότε μπήκε αυτή η σπίθα παράτησα από εκεί και πέρα χωρίς δεύτερη σκέψη παράτησα τα πάντα ασχολήθηκα αυτές τις 4-5 μέρες μόνο με το αμαξίδιο του σκυλάκου χωρίς να ξέρω τι θα γίνει αργότερα είχα παρατηρήσει τη δουλειά μου δεν πήγαινα με αποτέλεσμα να σταματήσω να διακόψω τη συνεργασία με την παλιά τη δουλειά την εταιρεία ας πούμε και να κάνω μόνο αυτό μετά το μυαλό μου ήταν στο δεύτερο αμαξίδιο στη βελτίωση χτύπησα πολλές πόρτες από τότε σε κτηνιάτρους και μηχανικούς και έτσι γεννήθηκε η πλαστοφίτη.
Τι πρέπει να μάθει για το ζώο, Ρενάτα, το ποιο ζώο πια χρειάζεται τη βοήθειά του. Τι πρέπει να ξέρει ο Βασίλης για να μπορέσει να κάνει αυτό το αμαξίδι γιατί υποθέτω κάθε αμαξίδι είναι διαφορετικό. Προσαρμόζεται στο μέγεθος και στις ανάγκες του ζώου. Ακριβώς. Καταρχάς υπάρχει ανοιχτή γραμμή με τον κτηνίατρο που παρακολουθεί το κάθε ζωάκι.
Υπάρχει ένας μπούσουλας για την κατασκευή του αμαξιδίου. Από εκεί και πέρα, ακριβώς επειδή τα αμαξίδια είναι custom made, γίνονται ανάλογα με τις διαστάσεις του ζώου, αλλά και με τις ανάγκες του, όπως το είπατε, μπορούμε να προσθέσουμε πράγματα που θα μας πει ο κτηνίατρος, σε κάποιες ειδικές περιπτώσεις, αυτά τα γνωρίζει καλύτερα ο Βασίλης τεχνικά.
και γι' αυτό ακριβώς τα αμαξίδια εφαρμόζουν και βουλεύουν πάρα πολύ το ζωάκι. Υπάρχουν ζώα που δεν το δέχονται, Βασίλη, δηλαδή έχεις δει υπάρχει μία άρνηση ή χρειάζονται περισσότερο χρόνο για να προσαρμοστούν και να καταλάβουν τι είναι πιο αυτό. Λοιπόν, είναι εξαιρετικά σπάνιο πλέον ένα ζωάκι να μην θέλει αμαξίδιο που σημαίνει ότι αυτό το ζωάκι μπορεί να έχει παρατηθεί ή να είναι ας πούμε τελευταίες του στιγμές.
από εκεί και πέρα να υπάρχουν ζωάκια τα οποία δυσκολεύονται στην αρχή γι' αυτό υπάρχει και η επικοινωνία με τη Ρενάτα η οποία δίνει χρήσιμες συμβουλές ούτως ώστε να κάνουμε ένα θετικό συνειρμό όσον αφορά την πρώτη εφαρμογή του ζώου δηλαδή τι του αρέσει να φάει ξέρω εγώ ένα κομμάτι ψωμί τρελαίνεται για παράδειγμα εκείνη τη στιγμή να φάει ένα κομμάτι ψωμί πάνω στο αμαξίδιο να νιώσει ότι επιβράβευσε και ότι είναι κάτι οικείο να δει ένα αγαπημένο του πρόσωπο το αγαπημένο του πρόσωπο να το δει πάνω στο αμαξίδιο να πάει σε μια συγκεκριμένη γωνιά να μυρίσει ας πούμε από άλλα σκυλάκια μυρωδιές να πάει πάνω με το αμαξίδιο αυτή είναι η βασική συμβουλή της Ρενάτας στους κηδεμόνες Δηλαδή ό,τι του αρέσει θα το κάνει πάνω στο αμαξίδιο τουλάχιστον τις πρώτες δοκιμές.
Και εγώ θα έλεγα ότι πλέον είναι 100% το ποσοστό των ζώων που το δέχονται, απλώς κάποια θέλουν λίγο χρόνο παραπάνω. Να προσαρμοστούν. Να προσαρμοστούν, να καταλάβουν πώς λειτουργεί, γιατί νιώθουν κάτι πάνω τους με το οποίο δεν έχουν εξοικειωθεί και απλώς χρειάζεται λίγο χρόνο παραπάνω, λίγο επιμονή από τον Κιδεμόνα και με τα σωστά βήματα στο τέλος το συνηθίζουν.
Μ' αρέσει που χρησιμοποιείτε και δύο τη λέξη Κιδεμόνα γιατί θα πρέπει να γίνει σαφές νομίζω αν και έχει γίνει στη μεγαλύτερη πλειοψηφία και όσους μας ακούν ότι είναι μέλος της οικογένειας όταν επιλέξεις να έχεις σκύλο, γάτο οτιδήποτε στο σπίτι σου είναι μέλος της οικογένειας δεν το παρατάς, δεν το αφήνεις δεν πας να κάνεις τη ζωή σου Πάμε λοιπόν, λίγο αυτό το κομμάτι Μια ερώτηση θέλω να κάνω και στους δύο Να ξεκινήσω Βασίλη από σένα Ας αφήσουμε για πολύ λίγο στην άκρη το ζώο Και να δούμε τον άνθρωπό του Τον κηδεμόνα του Τι βλέπει στο πρόσωπό τους όταν πια Το ζωάκι του σηκώνεται Και περπατάει Ή είναι πια λειτουργικό και δεν έχει τελειώσει κάτι Πλώς αλλάζει κάτι στη ζωή του Είναι αρκετοί που κλαίνε Αυθόρμητα με αγκαλιάζουν μας αγκαλιάζουν όταν πάμε και με τη Ρενάτα χαίρονται πάρα πολύ μεταρχίζουν μια σειρά ερωτήσεων πως, τι, τι θα κάνουμε και αυτή η σχέση και η επικοινωνία με τους κηδεμόνες, το πιο ωραίο και το πιο γλυκό δεν είναι μόνο αυτό είναι ότι
κατά την πορεία της ζωής του ζώου με το αμαξίδιο με ρωτάνε, με παίρνουν τηλέφωνο Βασίλη έχω αυτό το πρόβλημα θέλει μια ανακατασκευή θέλουμε τροποποίηση, θέλουμε ένα αμαξίδιο με πίσω τροχούς να βάλουμε και μπροστινούς τροχούς πλέον γιατί αρχίζουν και αφήνουν ποδαράκια με αποκορύφωμα το ότι βασίλειο ο σκύλος μας άφησε. Και μας παίρνουν να μας πούνε είμαστε μέχρι το τέλος στην κυριολεξία είμαστε κοντά στο ζώο και στον κηδεμόνα μέχρι το τέλος και έχουμε γενικά λαμβάνουμε συμπεριφορές από τους κηδεμόνες από την αρχή μέχρι το τέλος και όταν λέμε μέχρι το τέλος εννοούμε όχι μόνο τη στιγμή που έφυγε το ζώο μετά που του μένει και ένα χαμόγελο ότι το σκυλί μου έφυγε όρθιο αυτό είναι πολύ γλυκό, ακούγεται λίγο περίεργο, αλλά στο τέλος το ότι το ζώο δεν έφυγε από τις κατακλήσεις ξαπλωμένο και έφυγε όρθιο μια μέρα πριν πολλά ζωάκια κάνουν τη βόλτα τους με το αμαξίδιο αυτό είναι είναι έτσι μια ποικιλία συναισθημάτων που λαμβάνουμε από τον κηδεμόνα, πάντα θετικά
πάντα θετικά συναισθηματά και σε αυτό συγχωρεί να προσθέσω ότι πολλοί κηδεμόνες όταν παίρνουν τηλέφωνο για αμαξίδιο, του λένε Βασίλη φτιάξε μου αμαξίδιο έστω να περπατήσει ο σκύλος μου για μία μέρα μας έχουν ετύχει πολλά τέτοια περιστατικά τόσο συγκινητικό αυτό βοηθάει πολύ και τους ίδιους να βλέπουν ότι το ζωάκι τους δεν φεύγει αβοήθητο, ανήμπορο και αδύναμο.
Είναι το podcast όλοι μαζί μπορούμε, Plastofit, κυρίες και κύριοι, και μπορείτε μέσα από το plastofit.gr έτσι να δείτε και όλη την ιστορία αυτών των δύο ανθρώπων που έχουν αφιερώσει, αφοσιώσει τη ζωή τους ή ένα κομμάτι της ζωής τους στο να βοηθούν και όχι να παρακολουθούν και να κουνάνε το κεφάλι. Ξέρω ότι δεν έχεις φτιάξει όμως αμαξίδια μόνο για σκύλους και για κάτες.
Το έχεις πάει λίγο παραπέρα το όλο πράγμα Θες να μας πεις την ιστορία Ναι, ναι, λοιπόν Το πιο ιδιαίτερο περιστατικό που έχω κάνει Είναι για έναν αρκουδάκο Τον Ούσκο από τον Αρκτούρο Ο οποίος έζησε μέχρι το 2019 Μετά δυστυχώς από κάποια αίτια έφυγε από τη ζωή Αλλά ναι, μου είχαν ζητήσει Θυμάμαι η Μελίνα Ευγερινού τότε Που βρισκόταν στον Αρκτούρο Με είχε πάρει τηλέφωνο και μου είπε Ναι γεια σας έχουμε ένα αναπήρα αρκουδάκι Μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό Ένιωσα πολύ περίεργα Τι να κάνω τώρα δεν ξέρω Μιλήσαμε με κτηνίατρο Και μας είπε κάποια πραγματάκια Σχετικά με την ανατομία του ζώου Και προσπαθούσαμε από τότε Να κάνουμε κάτι για το κορμάκι του Για το σώμα μιας αρκούδας Πόσο ήταν τότε Ήταν μικρούλης, ήταν μηνών Και είχε γεννήθει έτσι Τεσσάρων πέντε μηνών εκεί Όχι, τον είχε χτυπήσει αυτοκίνητο Ψέχνε τη μαμά του Από τι μας είπαν τα παιδιά από τον Αρκτούρο Και πώς το λένε αυτό Το χτύπησε αυτοκίνητο Ήταν όμως άγριο ζωάκι Δεν είχε ξεκιωθεί με τους ανθρώπους
Κάτι που πρόσθεται μια δυσκολία παραπάνω Γιατί η πρόσβαση στο αμαξίδιο θα έπρεπε να γίνεται χωρίς την παρουσία από κοντά κάποιου ανθρώπου. Οπότε έπρεπε να φτιάξουμε μια ράμπα να ανεβαίνει μόνο του και μέχρι να εξοικειώθει με τους ανθρώπους να μπορεί να το χρησιμοποιεί το αμαξίδιο. Κάτι δεν καταλαβαίνω. Πώς λοιπόν αφού δεν μπορούσατε να το πλησιάσετε το αμαξίδιο αυτό τελικά τοποθετήθηκε. Τελικά όχι.
Στην αρχή οι μετρήσεις ήταν μέσα στο κλουβάκι του αυτός. Θυμάμαι η Ρενάτα Τον τάζεσαι στα φιλιά Από μπροστά Και εγώ μετρούσα Ξέρεις πίσω το κορμάκι του Τα ποδωράκια του και αυτά Δεν ξέραμε κάποια σωματότυπο του συγκεκριμένου ζώου Κινείται διαφορετικά από ένα σκύλο Και μια γάτα Γι' αυτό είχαμε έρθει σε επαφή Με εκτινιάτρους και μας εξήγησαν Οι άνθρωποι πολλά πράγματα Και δικοί μας συνεργάτες Αλλά και άνθρωποι που ήταν στον αρκτωρό Μας είπαν κάποια πράγματα τα οποία τα μετατρέψαμε σε αμαξίδιο.
Ας πούμε, τις ανάγκες και το σωματότυπο του ζώου το μετατρέψαμε σε κάτι που θα καθόταν αναπαυτικά, ας το πούμε. Και από ένα σημείο και μετά οι φροντιστές κάναν πολύ καλή δουλειά πάνω στις εγκαταστάσεις του Αρακτούρου και γενικά το ζώο τους δέχτηκε με χαρά, δεν υπήρχε πρόβλημα, ας πούμε. παρόλα αυτά κάναμε ένα μαξάκι γιατί μεγάλωνε πόσα του είχαμε φτιάξει η Ρενάτα τρία τρία μαξίδια του είχαμε φτιάξει το τελευταίο ήτανε αντέχει πόσα 180-200 κιλά κάπου τόσο είχε πάει περίπου 150 με 180 κιλά ήτανε ας πούμε λίγο πριν φύγει και είχαμε κάνει μια ράμπα στην οποία ανέβαινε μόνος του και περίμενε τον φροντιστή να του δέσει τη ζώνη από πίσω από την πλάτη και περίμενε αυτός Ήξερε ότι η διαδικασία είχε μάθει και καθόταν αρκετές ώρες τη μέρα, του είχαν φτιάξει έναν ειδικά διαμορφωμένο χώρο και όλα αυτά τα χρόνια πήγε πάρα πάρα πολύ καλά.
Αυτό ξέρεις τι μου δίνει, στην ουσία με πάει στην επόμενη ερώτηση. Ένα ζώο καταλαβαίνει ότι είναι ανάπηρο, τι θέλω να πω. θρυνεί αυτό που έχασε καταλαβαίνει ότι κάτι έχασε καταλαβαίνει ότι πλέον μπορεί να κινηθεί αλλά θα κινηθεί διαφορετικά και όταν πια ξανά κινείται αλλάζει η ψυχολογία του έρχεται η ώρα για τρέξιμο ξανά για αναζήτηση Ναι, τώρα φτάσαμε στην καρδιά του θέματος αναπηρία ζώων πρέπει να γνωρίζουμε ότι ένα ζώο δεν βιώνει την αναπηρία του με τον ίδιο τρόπο που τη βιώνει ένας άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται τη διαφορετικότητά του με αρνητικό τρόπο.
Από τη στιγμή που δεν πονάει και μπορεί να κάνει τις ίδιες δραστηριότητες που έκανε και πριν, έστω τώρα με τη βοήθεια ενός αμαξιδίου, είναι το ίδιο χαρούμενο με ένα αρθιμελές ζώο. Δεν σκέφτεται τι έχασε, γιατί του έτυχε αυτό, τι θα γίνει στη συνέχεια. Από τη στιγμή που αποκτά με κάποιο τρόπο πάλι την κινητική του ανεξαρτησία, είναι αυτόματα χαρούμενο και ευτυχισμένο. Και αυτό φαίνεται από τη συμπεριφορά τους γι' αυτό λέμε λίγο να βλέπουμε την γενική εικόνα που δεν είναι η αδυναμία του ζώου η αναπηρία του ζώου το αμαξίδιο το αχ τώρα πρέπει να κινείται αμαξίδιο είναι το ότι τρέχουν πάνω στο αμαξίδιο παίζουν διατηρούν την κοινωνική τους ζωή δεν μένουν καθυλωμένα σε τέσσερις τείχους Βασίλη θέλω να σε ρωτήσω το εξής τόσα χρόνια ήδη η ερώτηση θα πάει και στη Ρενάτα τόσα χρόνια βλέπουμε ότι εσύ Βοηθάς αυτά τα ζώα. Θέλω να σε ρωτήσω το ανάποδο.
Αυτά τι έχουν κάνει για σένα, πόσο σε έχουν βοηθήσει. Είναι πολύ ωραία ερώτηση. Παρ' όλα αυτά θα πω ότι με έχουν βελτιώσει πάρα πολύ σαν άνθρωπο. Δεν ξέρω. Σε έχουν αλλάξει, δηλαδή είχες ζώα και πριν. Ναι, από μικρό παιδί. Μας είχαν μάθει οι γονείς μου από μικρά παιδάκια. Αλλά έχω μάθει το ευχαριστώ. Στην ουσία έχω κατανοήσει πάρα πολύ την έννοια της λέξης ευχαριστώ η οποία δεν ήρθε από άνθρωπο ήρθε από ζώο με την γλώσσα του σώματος.
Μου έχει τέχει μια σκυλίτσα ένα ντόμπερμαν το οποίο του φορέσανε θυμάμαι φήμοτρο για να το μετρήσουμε στη μέτρηση έκανε προς το σώμα μου να με δαγκώσει έκανε κινήσεις μαζί με το φήμοτρο να με δαγκώσει και την ημέρα της εφαρμογής μετά από μισή ώρα βόλτας της λέω παιδιά βγάλτε το φήματρο υπευθύνη μου θα δείτε δεν υπάρχει πρόβλημα το σκυλί τώρα δεν ξέρω αν θέλετε με πιστεύετε μου έδωσε φυλάκια στο μάγουλο ας πούμε ήτανε εντάξει εγώ μπορώ να πω ότι βούρκωσα εκείνη τη στιγμή ναι κατανόησα όλα αυτά τα χρόνια την έννοια της λέξης ευχαριστώ, η οποία έρθα από ζώο μου ήρθε και από τους κηδεμόνες φυσικά, μην είμαστε αχάριστοι έτσι, ήταν και αλλά γενικά κυρίως από ζώο αλλά και από τους κηδεμόνες φυσικά κατανόησα το ευχαριστώ αυτό. Ρενάτε εσύ Είναι αναντικατάστατα τα μαθήματα που έχω πάρει όλα αυτά τα χρόνια που τα ζω με κινητικές δυσκολίες ουσιαστικά αυτό που είπα Βασίλης το ευχαριστώ, το ότι συνεχίζω δεν σταματάω δεν παρετούμε, συνεχίζω με έναν άλλο τρόπο βάδησης
αλλά συνεχίζω τη ζωή μου πολύ σημαντικό μάθημα θέληση για ζωή και δεν σταματάς ποτέ γιατί ζωή έχει αυτή την πολυτέλεια δεν έχεις την πολυτέλεια να μένεις πίσω τι θα κάνετε λοιπόν σε αυτά τα podcast εδώ γιατί όλοι μαζί μπορούμε ουσιαστικά θέλουμε να προσεγγίσουμε το θέμα σφαιρικά να μιλήσουμε για τα δικαιώματα των ζώων με αναπηρία να μιλήσουμε για τη φροντίδα τους γιατί είναι ένα κομμάτι που αγχώνει ενδεχομένως κάποιους και δαιμόνες να μιλήσουμε για τις κινητικές λύσεις που υπάρχουν σήμερα και να πείσουμε αν μπορούμε τον κόσμο να καταλάβει ότι η αναπηρία δεν είναι κατά δίκη είναι αντίθετα μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή και την ευζωία.
Σε αυτά τα podcast λοιπόν θα έχουμε καλεσμένους κτηνιάτρους, φυσικοθεραπευτές, εκπαιδευτικούς γιατί ένας από τους μία από τις δράσεις μας στις φιλοζωικές είναι οι εκπαιδευτικές επισκέψεις στα σχολεία οπότε θα φέρουμε εκπαιδευτικούς να μας πούν πώς τα παιδιά βλέπουν αυτή τη δράση και πώς αντιμετωπίζουν τα ζώα με αναπηρία θα έχουμε ιστορίες κηδεμόνων διαφορετικές που έχουν ζώα με αναπηρία μία κοπέλα ψυχολόγο που θα μας μιλήσει για τη διαχείριση της αναπηρίας γιατί για κάποιους κοινδαιμόνες μπορεί να είναι σοκαριστικό αλλά στη συνέχεια καταλαβαίνουν ότι είναι κάτι που μπορούν να το διαχειριστούν και φυσικά άλλες ορθωτικές συσκευές που μπορούν να βοηθήσουν ένα ζωάκι με αναπηρία να περπατήσει.
Ξεκινήσαμε αυτή την κουβέντα πιστεύοντας πως θα μιλήσουμε για αναπηρικά αμαξίδια ζώα. Τελικά μιλήσαμε για κάτι πολύ μεγαλύτερο. Για εκείνη τη στιγμή που κάποιος αρνείται να δεχτεί ότι επειδή μια ζωή άλλαξε τελείωσε κιόλας Για ζώα που δεν αναρωτιούνται γιατί του συνέβη απλώς ψάχνουν έναν τρόπο να συνεχίσουν Και για ανθρώπους που τα βοηθούν να τον βρουν Ίσως λοιπόν αυτή να μην ήταν μια ιστορία για μαξίδια ήταν μια ιστορία για δεύτερες ευκαιρίες Βασίλη Τζιγκούρα, Ρενάτα Γρυπάρη σας ευχαριστούμε πάρα πολύ Εμείς ευχαριστούμε πάρα πολύ Μην ξεχάσεις να μας ακολουθήσεις στο Spotify, στο Apple Podcast και στα social media για ακόμα περισσότερα.
Εμείς τα λέμε στο επόμενο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
