1159 Τι προσδοκούμε από τις εορτές 📄💬🔖

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Καλώς ήρθατε στο τελευταίο επεισόδιο αυτής της σειράς podcast. Αν θέλετε να ακούσετε περισσότερες ομιλίες του Μητροπολίτη Λεμεσού Αθανάσιου, παρακαλούμε εγγραφείτε στη νέα μας σειρά. Για συνδέσμους και άλλες λεπτομέρειες, δείτε την περιγραφή αυτού του επεισοδίου. [Προσευχή] Να πούμε λίγα πράγματα σήμερα για τις επικείμενες εορτές που μας έρχονται, σε λίγες μέρες, και...

01:01 να δούμε τι νόημα έχει αυτή η περίοδος για κάθε έναν από εμάς, και για ποιον λόγο μέσα στην Εκκλησία γίνονται αυτά τα πράγματα, και... ποιο πρακτικό αποτέλεσμα έχουν στη ζωή του κάθε ανθρώπου. [παύση] Όπως ξέρομε παιδιά και όπως το βιώνομε, κάθε μέρα, κάθε μέρα που η Εκκλησία μας ε... τιμά κάποιον άγιο, έχει μπροστά μας ένα πλήθος τέτοιων ανθρώπων αγίων, οσίων, ασκητών, μαρτύρων, αγίων ιεραρχών, ένα απέραντο πλήθος αγίων, επωνύμων και ανωνύμων.

01:55 Για πολλούς από αυτούς ξέρομε λεπτομέρειες της ζωής τους, για άλλους μόνο τα ονόματά τους, για άλλους καθόλου. Ξέρομε αριθμούς μερικές φορές. Όπως έναν αριθμό 14.000, οι Δισμύριοι Μάρτυρες ας πούμε, 20.000 μάρτυρες οι οποίοι κάηκαν εις τη Νικομήδεια κατά την περίοδο ενός διωγμού. Δεν γνωρίζομε τα ονόματά τους, δεν γνωρίζομε τις λεπτομέρειες τους.

02:25 Αλλά και έναν άλλο πλήθος αγίων, που εκείνους δεν γνωρίζομε καθόλου, τους γνωρίζει βέβαια μόνο ο Θεός. Και όπως λένε και ο πατήρ Παΐσιος, ότι... αυτοί οι άγνωστοι άγιοι, οι οποίοι είναι γνωστοί μόνο στον Θεό, τον συγκινούσαν ιδιαίτερα γιατί προτίμησαν ακόμα και μέσα στην αγιότητά τους και μέσα στη Βασιλεία του Θεού, να παραμείνουν στην αφάνεια και να βοηθούν την Εκκλησία του Χριστού με τις προσευχές τους, και να βοηθούν κάθε άνθρωπο με τις πρεσβείες τους, και οι ίδιοι να παραμένουν μόνο αρκούμενοι στην πλήρη δόξα του Θεού την οποία απολαμβάνουν.

03:07 Αλλά εκτός από τις γιορτές των Αγίων, έχομε και τις εορτές, τις δεσποτικές όπως λέγονται εορτές, που είναι οι εορτές των γεγονότων της ζωής του Χριστού. Όπως η Γέννησης, η Περιτομή, η Βάπτισης, τα Πάθη που θα γιορτάσομε σε λίγες μέρες, η Μεταμόρφωση, η Ανάληψη κλπ. Ιδιαίτερα όμως, ιδιαίτερα αυτές οι ημέρες που συν Θεώ θα αρχίσομε από βδομάδα, από την ερχόμενη Δευτέρα, είναι μια πορεία όλης της Εκκλησίας, και μια μυσταγωγία να πει κανείς, των ανθρώπων, μέσα στο βάθος, αν μπορούμε να το πούμε έτσι, του χαρακτήρος, της ουσίας του ίδιου του Χριστού μας.

04:01 Αυτό είναι πολύ βασικό για μας, γιατί... Χριστιανός, σημαίνει μίμησης του Χριστού. Σημαίνει αυτός ο άνθρωπος ο οποίος μιμείται τον Χριστό. Όχι εξωτερικά, όχι κατά εξωτερικόν τρόπον, αλλά κατά τρόπον υπαρξιακόν, κατά τρόπον εσωτερικόν και δυνατόν. Εξωτερικά, πως να μιμηθούμε τον Χριστό στη μορφή του κλπ, αυτό δεν μας είναι απαραίτητο.

04:30 Βέβαια εξωτερικά μπορεί να πει κανείς ότι τον μιμούμαστε όταν εφαρμόζομε στο πρώτο στάδιο της πνευματικής ζωής, τις εντολές του Θεού, ή αυτά που έπραξε ο Χριστός και αυτά που εδίδαξε, κατά έναν τρόπο ας το πούμε τελείως τυπικόν, που ναι μεν δεν είναι ο ουσιώδης τρόπος, αλλά όμως είναι και αυτός χρήσιμος και απαραίτητος, γιατί έτσι αρχίζει ο άνθρωπος.

05:00 Όπως ένα μικρό παιδάκι που αρχίζει να να μαθαίνει γράμματα, και αρχίζει με το Α και το Β και το Γ και το Δ και πηγαίνει, και τα γράφει όπως μπορεί και όπως ξέρει, και κρίνεται με παιδικά κριτήρια, αλλά αν δεν αρχίσει έτσι δεν πρόκειται μετά να συντάξει λέξεις και προτάσεις και να συντάξει λόγους ολόκληρους, το ίδιο συμβαίνει και στην πνευματική ζωή με τον κάθε ένα από εμάς, που στην αρχή ναι μεν, αρκούμαστε ή αγωνιζόμαστε σε μια τυπική, έστω τυπική, τήρηση των εντολών του Θεού, πρέπει όμως να προχωρούμε σιγά-σιγά σε μιαν ουσιαστική σχέση με αυτόν τον Χριστό, με τον οποίο, δια των εντολών του, μπορούμε να ενωθούμε μαζί του.

05:50 Οι εορτές της Εκκλησίας, ιδιαίτερα αυτές που έχομε τώρα, που θα... αρχίσομε συν Θεώ από Δευτέρα, είναι ακριβώς μια... μια είσοδος μέσα σ' αυτό το είναι του Χριστού μας. Δηλαδή, εάν θέλεις έναν άνθρωπο να τον καταλάβεις ας πούμε, διαβάζεις διάφορα πράγματα περί αυτού του ανθρώπου, ή... τις πράξεις του, τα λόγια του, τις κινήσεις του, τους τρόπους συμπεριφοράς του, λεπτομέρειες από τη ζωή του, ακούεις άλλοι να τον περιγράφουν, ας πούμε πως ήταν, τι έκαμε, τι έγινε, τι έλεγε, ξέρω 'γω, για να μάθεις τον άνθρωπον αυτόν, να τον γνωρίσεις, να μπεις μέσα στο... στο βάθος του είναι του.

06:38 Κατά τον ίδιο τρόπο, και για τον Χριστό, όταν θέλομε να τον μάθομε, τότε πρέπει να τον εξιχνιάσομε μέσα εις την ίδια τη ζωή του. Και ακριβώς επειδή ο Χριστός ήτανε τέλειος Θεός και τέλειος άνθρωπος, δεν έκαμε πράγματα εις τη ζωή του τα οποία ήταν άνευ σημασίας. Δηλαδή δεν είχε ο Χριστός λεπτομέρειες στη ζωή του δευτερεύουσας σημασίας.

07:09 Αλλά τα πάντα, όσα έκαμε ο Χριστός, όσα γνωρίζομε ότι έκαμε, και αυτά τα οποία φυσικά δεν τα γνωρίζομε γιατί δεν εγράφησαν όλα όσα ε... ομιλούν για τον Χριστό, αλλά αυτά που εγράφησαν είναι αρκετά για να μας βοηθήσουν να βιώσομε το γεγονός του Χριστού, αυτά όλα έχουν κύρια σημασία εις την όλη σχέση μας με την παρουσία του Χριστού στη δική μας τη ζωή.

07:41 Έτσι λοιπόν, ανοίγονται μπροστά μας αυτές οι πύλες, αυτές οι είσοδοι, μέσα στον χώρο του Χριστού. Ο ίδιος ο Χριστός το λέει αυτό το πράγμα, όταν μας λέγει στο Ευαγγέλιο, μάθετε απ' εμού, μάθετε από εμένα. Ζητά ο Χριστός να τον ερευνούμε, να τον σπουδάζομε, να μάθομε από τον ίδιο. Δηλαδή να είναι απασχόλησής μας ο Χριστός.

08:12 Γιατί σε εμάς παιδιά, όπως είπαμε πολλές φορές, δεν είναι η Εκκλησία ένα σύστημα κάποιων θεωριών, κάποιων ιδεών, ίσως πολύ καλών. Δηλαδή δεν είναι απλώς ένα σύνολο εντολών που πρέπει να κάμνομε. Δεν είναι απλώς ένα σύνολο διδασκαλιών, καλών διδασκαλιών τις οποίες είπε ο Χριστός, ή οι Άγιοι. Η Εκκλησία είναι ο χώρος μέσα στον οποίο ο άνθρωπος μαθαίνει όχι απλώς να τηρεί κάποιους νόμους, και αν τηρεί τους νόμους τους τηρεί όχι για να τηρεί τους νόμους, δεν τηρούμε τις εντολές για τις εντολές, αλλά τηρούμε τις εντολές για αυτόν που τις έδωσε.

08:58 Όπως η παράβαση της εντολής του Θεού που παρέβη ο πρωτόπλαστος Αδάμ, αμέσως διέκοψε τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και έφερε αυτήν τη νέκρωση του ανθρώπου, γιατί παρέβη όχι την εντολή, αυτήν καθεαυτήν, αλλά παρέβη αυτόν που έδωσε την εντολή. Έτσι, τον Θεό. Διέκοψε τη σχέση του με τον Θεό. Έτσι λοιπόν και τηρώντας τις εντολές, δεν τηρούμε απλώς κάποια σημεία νομικά, τα οποία μας έδωσε ο Θεός, αλλά τηρώντας τις εντολές ε...

09:35 ενισχύομε και πραγματώνομε την ένωσή μας με τον εντολοδότη Θεό. Εις την Εκκλησία λοιπόν, το ζητούμενο δεν είναι να τηρήσω τις εντολές. Αυτό είναι απαραίτητο μέσον. Δεν μπορούμε να το ξεπεράσομε, δεν μπορούμε να το παραβλέψομε. Είναι απαραίτητο αλλά είναι μέσον. Οι εντολές είναι το μέσον, δεν είναι ο σκοπός της Χριστιανικής ζωής.

10:01 Ο σκοπός μου δεν είναι να τηρώ τις εντολές. Ο σκοπός μου είναι, τηρώντας τις εντολές, να ενωθώ μαζί με τον Χριστό μέσα σε μια τέλεια αγάπη. Το ζητούμενο είναι η ένωσης του ανθρώπου με τον Θεό. Η ένωση του ανθρώπου με τον Χριστό. Αυτή η απόλυτη αγάπη η οποία ενώνει τον άνθρωπο με τον ίδιο τον Χριστό. Αυτό γίνεται μέσα στην Εκκλησία.

10:27 Άρα εκείνο που μας απασχολεί είναι το πρόσωπο του Χριστού. Ο Χριστός είναι το ζητούμενο για μας. Εάν αυτό το πράγμα δεν το καταλαβαίνομε, αν δεν το καταλάβομε στην πνευματική μας ζωή και αν δεν το συνειδητοποιήσομε σωστά, τότε αυτό το λάθος μας θα έχει τραγικές συνέπειες στην όλη πνευματική μας εξέλιξη. Και... θα γίνομε σαν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι ας πούμε...

10:58 νομίζουν ότι είναι δικηγόροι του Θεού, ας πούμε, ή ξέρω ‘γω αστυφύλακες του Θεού. Που ο σκοπός τους είναι να τηρήσουν τον νόμο. Δεν είναι το ζητούμενο- ο Χριστός χάνεται, και παραμένουν ας πούμε στην τήρηση κάποιων εξωτερικών πραγμάτων. Μα όλα αυτά τα πράγματα ε... οδηγούν στον Χριστό. Αν τον Χριστό τον βγάλεις και μείνεις μόνο στα μέσα, τότε απέτυχες.

11:26 Ειδωλοποίησες αυτό που είναι μέσον, και δεν έφερες το ζητούμενο. Πρέπει να το καταλάβομε ότι για μας στην Εκκλησία, ο Χριστός είναι αυτός ο οποίος μας ενδιαφέρει. Αυτός είναι εκείνος τον οποίο εμείς αγαπούμε. Και ο σκοπός της εν Χριστός ζωής είναι, να αγαπήσομε τον Χριστό όσο μπορούμε περισσότερο. Όπως μας λέει και ο ίδιος ο Χριστός στο Ευαγγέλιο, ότι η εντολή του Θεού είναι μία και μοναδική, αγαπήσεις Κύριον τον Θεό σου με όλην την ψυχή σου, την καρδία σου κλπ.

12:01 Τώρα, πώς αγαπούμε τον Θεόν; Αγαπούμε τον Θεόν με πολλούς τρόπους. Ένας από τους βασικότερους τρόπους όμως είναι, τουλάχιστον στην αρχή, να μάθομε για τον Θεό. Να μελετούμε τον Θεό. Να δώσομε στον εαυτό μας δυνατότητες τέτοιες, που να μελετά τον Θεό. Όπως για έναν άνθρωπο, έτσι, θέλομε να γνωρίσομε έναν άνθρωπο σε κάποιον.

12:28 Του λέμε, ξέρεις αυτός ο άνθρωπος γεννήθηκε τότε, στην τάδε χώρα, στην τάδε πόλη, έτσι ήταν η ζωή του, έτσι έκαμε, έτσι μίλησε, έτσι έπραξε. Του αναλύομε ας πούμε τις λεπτομέρειες της ζωής του ανθρώπου, και ακούγοντας εμείς οι υπόλοιποι, λέμε, πράγματι αξιόλογος άνθρωπος, μας συγκίνησε η ζωή του, μας συγκίνησε ξέρω ‘γω η διδασκαλία του, ο τρόπος του, αν ζει θα θέλαμε να τον γνωρίσομε, αν δεν ζει ας πούμε να διαβάσομε κάτι παραπάνω.

12:55 Το ίδιο συμβαίνει και με τον Χριστό. Για να τον αγαπήσομε, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνομε, είναι να τον γνωρίσομε. Για να γνωρίσομε τον Χριστό, βέβαια, ένας τρόπος είναι να μελετούμε για αυτόν. Πρέπει να μάθομε. Δεν μπορούμε αν δεν μάθομε, εάν δεν διαβάσομε. Αλλά δεν είναι αρκετό το να μελετώ μόνο. Είναι σημαντικό. Πρέπει να δώσω τον εαυτό μου σ’ αυτή τη μελέτη.

13:26 Όχι όπως διαβάζω ένα βιβλίο και το ξεπερνώ έτσι, αλλά να παραδώσω τον εαυτό μου σε μια άνεση χρόνου, ώστε να εντρυφήσει όπως λέμε. Να μελετήσει σωστά, καλά, με άνεση, αυτό το ίδιο το πρόσωπο του Χριστού. Και να βοηθούμε τον εαυτό μας σε αυτές τις πνευματικές έτσι... αναζητήσεις μέσα στην ύπαρξη του Χριστού. Ακριβώς οι γιορτές μας βοηθούν πάρα πολύ σ’ αυτόν τον τομέα.

13:58 Διότι οι Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι έγραψαν τους ύμνους κυρίως και τους λόγους, τους πολλούς λόγους, αλλά αυτό που έχομε μπροστά μας, τους ύμνους της Εκκλησίας, που οι ύμνοι δεν είναι τίποτα άλλο παρά το εκχύλισμα των εμπειριών και της αγάπης αυτών των ανθρώπων προς τον Χριστό, μπαίνοντας και απολαμβάνοντας τους ύμνους της Εκκλησίας, ιδιαίτερα αυτές τις Άγιες Μέρες, βλέπομε να ξεδιπλώνεται μπροστά μας όλο το μεγαλείο της υπάρξεως του Χριστού.

14:33 Το οποίο βέβαια φυσικό είναι να συγκινεί την ύπαρξή μας, να συγκινεί την καρδιά μας, να μας ελκύει εις την αγάπη του Χριστού, αλλά ταυτόχρονα και να μας διδάσκει. Γιατί, πρέπει να έχομε πάντα μπροστά μας ότι ο σκοπός μας είναι να γίνομαι όμοιοι με αυτόν. Εάν θα έλεγε κανείς ότι ο άνθρωπος είναι πλασμένος κατ' εικόνα του Θεού και καθ’ ομοίωση δηλαδή να είναι εικόνα του Θεού και όμοιος με τον Θεό, τότε πώς μπορώ να γίνω όμοιος με τον Θεό;

15:08 Πού ξέρω τον Θεό, πού τον είδα; Δεν τον είδα καμιά φορά. Ο Θεός για μένα είναι αόρατος. Ούτε τον είδα, ούτε τον άκουσα. Ποιον είδα; Τον Θεόν είδα εν τω προσώπω του Ιησού Χριστού. Ο Χριστός είναι σεσαρκωμένος Θεός Λόγος, αυτόν είδαμε εμείς. Τον Πατέρα δεν τον είδαμε ποτέ, τον Θεό Λόγο είδαμε. Αυτόν τον Χριστό σεσαρκωμένο, τον οποίον είδαμε ως τέλειον άνθρωπο και τέλειον Θεό, και έτσι μπορούμε πλέον να ερευνούμε αυτόν τον Θεάνθρωπο Χριστό για να ξέρομε πώς πρέπει να είμαστε.

15:48 Αυτός είναι το αρχέτυπο το δικό μας. Δεν είναι αρκετό να τηρούμε τις εντολές του Θεού αν δεν του μοιάζομε. Μπορεί να πει κανείς ότι, ε... λένε καμιά φορά κατηγορώντας την Εκκλησία πολλοί άνθρωποι ότι, τα πιο μεγάλα εγκλήματα στον κόσμο διεπράχθηκαν εν ονόματι του Χριστού. Δεν είναι ψέματα από μια πλευρά. Βέβαια όχι απόλυτα αλλά από μια πλευρά δεν είναι ψέματα.

16:13 Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι, πώς να το πούμε, έτσι... ζουν μιαν αρρωστημένη σχέση με τον Θεό. Λέει μια ιστορία για τον Μέγα Πέτρο της Ρωσίας, ότι καθημερινά αυτός ο άνθρωπος, πρωί και βράδυ ήταν στην εκκλησία, στη Λειτουργία, καθημερινά. Και [ασαφής] αυτοκράτορας της Ρωσίας, ο Μέγας Πέτρος. Νομίζω για αυτόν λένε, ή για τον Ιβάν τον Τρομερό.

16:44 Νομίζω για τον Μέγα Πέτρο, δεν θυμάμαι, αλλά νομίζω για αυτόν. Ή για τον ένα ή για τον άλλο. Η ουσία είναι ότι ήταν στην εκκλησία κάθε μέρα, και μόλις τελείωνε η εκκλησία, και η Λειτουργία, πήγαινε μετά και διέταζε τα βασανιστήρια των εχθρών του και των αντιπάλων του. Ή βλέπομε πολλές φορές ανθρώπους ακόμα και της Εκκλησίας, όλους μας δηλαδή εμάς που ζούμε ας πούμε πιο κοντά ας το πούμε μέσα στην Εκκλησία, που σαν να...

17:15 και το πρόσωπο του Χριστού δεν μας είχε αγγίξει καμιά φορά. Και μπορεί ακόμα και... θεωρώντας τον εαυτό μας τηρητήν των νόμων της Εκκλησίας, να είμαστε αδίσταχτοι άνθρωποι, και... να καταστρέψομε ας πούμε ηθικά ή πνευματικά ή και σωματικά ακόμα κάποιον άλλο. Γιατί ξέρω ‘γω παραβαίνει τον νόμο του Θεού. Το άκρον άωτον βέβαια ήταν η Ιερά Εξέτασης των Παπικών που ξέρετε εκεί ας πούμε επειδή ήταν κάποιοι άνθρωποι [που] εθεωρούνταν αιρετικοί, ευτυχώς όχι από την Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά από τους Παπικούς, η διαστροφή του Ευαγγελίου ήταν ακριβώς για να υπερασπίσουν την πίστη τους, εσκότωναν αυτούς που ήταν αιρετικοί, τους έκαιγα.

18:06 Αν ήταν οι άνθρωποι αιρετικοί. Όπως βλέπετε συμβαίνει ας πούμε και σε άλλα θρησκεύματα, που κάμνουν πολέμους προκειμένου να υπερασπίσουν την πίστη τους. Μα σε εμάς δεν μπορεί να συμβεί έτσι. Το έλεγε χθες ο Χριστός στο Ευαγγέλιο. «οὐχ οὕτως ἔσται ἐν ὑμῖν» λέει. Δεν συμβαίνει σε εσάς έτσι πράγμα. Δεν μπορεί να συμβαίνει έτσι. Γιατί;

18:30 Δεν μπορείτε να είσαστε κύριοι των άλλων, ούτε να σας διακονούν οι άλλοι, ούτε να εξουσιάζετε τον άλλον, γιατί; Διότι ο Υιός του ανθρώπου «οὐκ ἦλθε διακονηθῆναι, ἀλλὰ διακονῆσαι». Δεν ήρθε να διακονηθεί ο Υιός του ανθρώπου. Δεν ήρθε να υπηρετηθεί, αλλά να υπηρετήσει. Αφ’ στιγμής λοιπόν ο Χριστός εβάδισε άλλον δρόμο, και έδειξε άλλον τρόπο, δεν μπορείς εσύ να βαδίσεις διαφορετικόν τρόπο, και δρόμο.

19:04 Ή αν το κάμνεις απλούστατα δεν μπορείς να είσαι μαθητής του Χριστού. Μπορεί εξωτερικά να φαίνεσαι ότι είσαι τέλειος Χριστιανός, αλλά δεν υπάρχει μέσα σου καμιά σχέσης με το πρόσωπο του Χριστού. Καμιά απολύτως σχέσης. Αυτό είναι μια από τις τραγικές πλευρές της ανθρώπινης διάστασης της Εκκλησίας, ας το πούμε έτσι, με την έννοια ότι εμείς οι άνθρωποι της Εκκλησίας, κληρικοί και λαϊκοί, όλοι μας δηλαδή εμείς, με τις αδυναμίες μας και τις μικρότητές μας, εμφανίζομε πολλές φορές τους εαυτούς μας, ξένους προς το πρόσωπο του Χριστού, και ακόμα καμιά φορά τους εμφανίζομε σαν ιεροεξεταστές. Δηλαδή, βάσει του νόμου, του γράμματος του νόμου, μπορώ να κάμω ας πούμε, να διαλύσω την αγάπη, να διαλύσω αυτό που είναι η ουσία του Ευαγγελίου, που είναι η αγάπη του Θεού, που είναι η σωτηρία του ανθρώπου.

20:07 Ε... έλεγε έναν έκδοτο ας πούμε, όταν ήμαστε φοιτητές στο Πανεπιστήμιο, στη θεολογική σχολή, έγραψε μια φορά ένας από εκείνους τους ωραίους αναρχικούς μια ολόκληρη ιστορία πάνω στον τοίχο, και έλεγε ότι, πήγα να εξομολογηθώ λέει, και έβρισα 7 φορές. Και μου είπε ο παπάς, άνοιξε το βιβλίο του και μου είπε, κοίταξε, το βιβλίο μου γράφει για 2 φορές, για 4, για 6, και για 8.

20:39 Δεν γράφει για 7. Βρίσε ακόμα μια φορά και έλα μετά σου πω τι να κάμεις. Δηλαδή, ναι, βάσει του γράμματος του νόμου ας πούμε, συγκρίνεσαι με αυτόν τον τρόπο. Έβρισες 8 φορές, ξέρω ‘γω 8 μήνες είναι να κάμεις τούτο πράγμα. Έβρισες 7 φορές, δεν έχει το χαρτί μου μέσα, πρέπει να συμπληρώσεις τον κατάλογο. E... Ή ακόμα και στους χώρους της Εκκλησίας.

21:07 Έρχεται ένας άνθρωπος, βεβαρημένος εις την αμαρτία. Βάσει των νόμων της Εκκλησίας, των κανόνων, πρέπει να κοινωνήσει σε 10 χρόνια. Αλλά ένας διακριτικός πνευματικός που είναι πραγματικά πνευματικός άνθρωπος, και ξέρει ότι οι κανόνες έγιναν για τον άνθρωπο, και όχι ο άνθρωπος για τους κανόνες, λέει στον άλλον άνθρωπο, αύριο θα κοινωνήσεις.

21:29 Έχει ο πνευματικός την εξουσία αυτή από την ίδια την Εκκλησία. Του παρέχει το δικαίωμα. Του λέει, αύριο θα πάεις να κοινωνήσεις. Γιατί διαβλέπει ότι έτσι κάμνοντας, βοηθά τον άλλον να έρθει κοντά στον Χριστό, που είναι το ζητούμενο του κανόνος. Ο κανόνας δεν είναι... νόμος ας πούμε της πολιτείας. Ζητά τη σωτηρία του ανθρώπου.

21:53 Εάν η σωτηρία του ανθρώπου επιτυγχάνεται τηρώντας τον κανόνα, ωραία, θα το τηρήσομε. Εάν η σωτηρία του ανθρώπου επιτυγχάνεται παραβαίνοντας τον κανόνα εκείνο, θα τον παραβούμε. Αφ’ ης στιγμής η σωτηρία του ανθρώπου είναι το ζητούμενο. Έτσι λοιπόν, ο πνευματικός λέγει στον άλλον, κοίταξε, αύριο θα κοινωνήσεις. Μα... αμάρτησα ξέρω ‘γω.

22:15 Για τη σωτηρία σου, για τη σχέση σου με τον Θεό, για την όλη η πορεία σου, αύριο μπορείς να κοινωνήσεις. Και πηγαίνει και μεταλαμβάνει του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Ακούει κάποιος άλλος άνθρωπος, έτσι, άνθρωπος της Εκκλησίας, και λέει, γιατί; Οι κανόνες λένε ότι όποιος κάνει την αμαρτία πέντε χρόνια δεν κοινωνά, άντε το πολύ δυο, άντε ένα.

22:38 Όχι από το αύριο να κοινωνήσει. Και υπάρχουν τέτοιες αντιμετωπίσεις οι οποίες, δυστυχώς, φανερώνουν ένα πράγμα, ότι, ο άνθρωπος αυτός δεν εμπήκε ακόμα εις το χώρο της ελευθερίας του Αγίου Πνεύματος. Δεν εμπήκε ακόμα να καταλάβει ότι η Εκκλησία υπερβαίνει τους νόμους. Όχι βέβαια περιφρονώντας τους νόμους, αλλά χειριζόμενη τους νόμους προκειμένου να σώσει τον άνθρωπο.

23:14 Και ότι το ζητούμενο στην Εκκλησία δεν είναι η τήρησης νόμων αλλά η ένωσή μας με τον Χριστό. Εάν η ένωση με τον Χριστό επιτυγχάνεται με τον ένα τρόπο ή με τον άλλο τρόπο, αυτό είναι το ζητούμενο. Γι' αυτό λέει και ο Απόστολος Παύλος ότι, «δικαίῳ νόμος οὐ κεῖται». Στον δίκαιον άνθρωπο δεν υπάρχει νόμος. Το ζητούμενο λοιπόν είναι ο Χριστός στη σχέση μας, δεν είναι οι νόμοι.

23:42 Είπαμε ότι η τήρηση των εντολών, ναι, είναι βασική προϋπόθεσης της εν Χριστώ ζωής. Δεν μπορούμε να παραβαίνομε τις εντολές του Θεού, δεν μπορούμε να νομίζομε ότι παραβαίνοντας τις εντολές του Θεού βρίσκομε μέσα μας στην αγάπη του Χριστού, γιατί, οι εντολές του Θεού είναι αυτές που μας υποδεικνύουν την υγεία μας. Όμως, είναι γεγονός και από την άλλη πλευρά ότι, οι κανόνες και οι νόμοι της Εκκλησίας οι οποίοι μας οδηγούν προς τον Χριστό, όταν χρειάζεται να παραμεριστούν από τον πνευματικό ιατρό, προκειμένου να επιτευχθεί η θεραπεία με έναν άλλον ιατρικό τρόπο, τότε μπορεί πράγματι να γίνει αυτό ας πούμε να χειριστεί αυτό το πράγμα από τον πνευματικό και να επιτευχθεί το ζητούμενο, το οποίο είναι ο άνθρωπος να βρει τη Χάρη του Χριστού μες την καρδιά του.

24:42 [παύση] Όπως... έχεις να κάμεις μ’ ένα μωρό, το οποίο πρέπει να διαβάσει, ή πρέπει να φάει το φαγητό του, και έχεις πολλούς τρόπους να τον αναγκάσεις να φάει το φαΐ του. Ένας τρόπος είναι να του τις βρέξεις έτσι; Φάε το φαΐ σου διαφορετικά θα φάεις ξύλο. Ε, δεν τρώει, τι τρώει και τρώει και το φαΐ του. Παλαιά μέθοδος, απαρχαιωμένη, καταδικαστέα, αλλά...

25:09 εις την πράξη έφερε καλούς καρπούς, νομίζω. Ε τουλάχιστον εμείς που φάμε κάμποσο ξύλο δεν επάθαμε τίποτε δόξα σοι ο Θεός. Δεν ξέρομε σήμερα τα μωρά, ίντα που γίνεται, ή ποιοι να φάνε ξύλο στο τέλος. Ε... συνήθως τις πληρώνουν οι δάσκαλοι και οι γονείς μετά από λίγον καιρό. Τέλος πάντων. Ένας άλλος τρόπος είναι να το κολακεύσεις.

25:32 Ξέρεις ας πούμε, φάε το φαΐ σου να σου δώσω ένα δώρο. Να το φέρεις στο φιλότιμο. Το ζητούμενο δεν είναι ούτε το ξύλο ούτε το φιλότιμο. Το ζητούμενο είναι να φάει το μωρό το φαΐ του. Μέσα στην πνευματική αναγωγή της Εκκλησίας το ζητούμενο είναι ακριβώς ο άνθρωπος να αγαπήσει τον Θεό, να πλησιάσει τον Θεό, να ενωθεί με τον Χριστό, να μάθει τον Χριστό.

25:54 Εάν τον βοηθά η αυστηρότητα, θα του επιβληθεί αυστηρότητα. Αν τον βοηθά η επιείκεια, η επιείκεια. Αν το βοηθά το φιλότιμο, το φιλότιμο. Αν το βοηθά ο φόβος, ο φόβος. Κανένα από αυτά δεν απολυτοποιείται, γιατί όλα αυτά είναι τα μέσα με τα οποία πορεύεται ο άνθρωπος εις τη σχέση του με τον Χριστό. Αυτό το πράγμα, ε... η Εκκλησία συνεχώς θα μας το προβάλλει μπροστά μας.

26:24 Για αυτόν τον λόγο παιδιά πάμε στην εκκλησία. Διαφορετικά αν ήταν για να τηρούμε κάποιες εντολές, τι λόγος υπήρχε να πηγαίνομε στην εκκλησία; Ε, πιάνομε το Ευαγγέλιο, διαβάζομε τις εντολές του Θεού – πόσες εντολές είναι; Καμιά δεκαπενταριά, εικοσαριά, τριάντα, πενήντα; Μπορούμε να τις κωδικοποιήσομε κιόλας, τι εντολές είπε αυτός ο Χριστός;

26:45 Βγάλτες όλες στο κομπιούτερ, βγάλε ένα κατάλογο και τήρησέ τες. Είσαι Χριστιανός; Όχι. Δεν είναι εξ αυτού που κρίνεσαι. Δεν είναι από τη μια τήρηση. Γι' αυτό βλέπετε πολλοί άνθρωποι σήμερα, ε... δεν αισθάνονται ανάγκη. Σου λέει, μα γιατί να πάω στην εκκλησία; Αφού ότι λέει ο Χριστός τα κάμνω, και πράγματι τα κάμω, θέλω να τα κάμω. Λέει, γιατί να πάω στην εκκλησία;

27:11 Γιατί να εξομολογηθώ; Γιατί να κοινωνήσω απ’ εκείνο το κουτάλι που κοινωνούν όλοι ας πούμε; Γιατί να ε... πάω ας πούμε και να στέκομαι εκεί, γιατί να προσεύχομαι, γιατί να νηστεύω, γιατί χρειάζονται όλα αυτά τα πράγματα; Τι χρειάζονται όλα αυτά τα πράγματα; Τώρα που ήμασταν στην Αμερική ήταν έντονο αυτό το ερώτημα. Οι άνθρωποι εκεί με τη νοοτροπία που έχουν, η ερώτηση ήταν, τι χρειάζεται;

27:36 Βλέπεις πολύ καλούς ανθρώπους, εξαιρετικούς, πρόθυμους στην... φιλανθρωπία, πρόθυμοι στο να δώσουν χρήματα, για φτωχούς, για μωρά, για αρρώστους, για... ό,τι θέλεις ας πούμε. Πρόθυμοι να κάμουν το καλό. Σου λέει, κοίταξε, εγώ ό,τι λέει ο Χριστός το κάμνω, αλλά δεν βρίσκω τον λόγο, για ποιον λόγο να πάω στην εκκλησία; Δεν πάω στην εκκλησία.

28:05 Γιατί; Πρέπει να πάω στην εκκλησία για να αγαπώ τον Χριστό; Πρέπει να έχω σχέση με την Εκκλησία και τα μυστήρια για ν’ αγαπώ τον Χριστό; Αφού είμαι καλός χριστιανός, αφ’ στιγμής κάμνω όλα αυτά τα πράγματα. Με τη δική τους λογική οι άνθρωποι έχουν δίκαιο. Με την έννοια ότι εάν ο σκοπός ήταν η τήρησης των νόμων, τότε σίγουρα δεν χρειάζονταν αυτά τα πράγματα.

28:28 Τι χρειάζονταν; Για ποιον λόγο να γίνονται όλα αυτά; Δεν μπορούμε να τηρήσομε τους νόμους χωρίς να πηγαίνομε στην εκκλησία; Γιατί να πάω στην εκκλησία; Γιατί να κάμω όλα αυτά τα πράγματα; Μετά πώς θα εξηγήσω τη ζωή των Αγίων; Πιάσε τώρα έναν Άγιο που βγήκε πάνω σε ένα στύλο, και εξήγα το. Δε θα πει ότι είναι τρελός τούτος ο άνθρωπος;

28:48 Ήταν ανάγκη να βγει πάνω στο στύλο καλέ, δεν μπορεί να περπατήσει κάτω; Να κάμει οικογένεια και αυτός, να κάμει τις φιλανθρωπίες του, τα... αυτά του, να ζήσει σαν άνθρωπος. Ο άλλος επήγε και κλείστηκε εδώ ο καημένος ο Άγιος Νεόφυτος στην Πάφο, εξήντα χρόνια. Γιατί κλείστηκε; Ο άλλος έκαμε τον τρελό, ο άλλος εμαρτύρησε, έγινε κομμάτια.

29:06 Για ποιο λόγο έγιναν όλα αυτά τα πράγματα; Εάν δεν καταλάβομε ότι η ουσία της Εκκλησίας είναι η σχέση της αγάπης μας με τον Χριστό, ότι εμείς δεν... απλώς ακολουθούμε τις εντολές του Θεού, σαν ένα σύστημα ιδεών, κοινωνικών, προσωπικών κλπ, αλλά αγαπούμε τον Θεό, ενωνόμαστε σε μιαν απόλυτη αγάπη με τον Χριστό, τότε δεν εξηγούνται όλα τα υπόλοιπα πράγματα και δεν υπάρχει και λόγος να υπάρχει η Εκκλησία.

29:39 Θα ήταν αρκετό για τον Χριστό να δώσει το Ευαγγέλιο, δεν χρειαζόταν καν να έρθει. Γιατί είναι έρθει να σταυρωθεί; Δεν χρειαζόταν να έρθει και να ταλαιπωρείται και αυτός. Θα μπορούσε να δώσει το Ευαγγέλιο μέσου κάποιου προφήτου και να μας πει, ορίστε, θέλετε να είστε καλοί Χριστιανοί; Κάμετε αυτά τα πράγματα. Ο λόγος που ήρθε και έκαμε όλα αυτά τα πράγματα, και με πάσα λεπτομέρεια τα αναφέρει ας πούμε – θα τα ακούσομε τη Μεγάλη Εβδομάδα, έτσι; Αναφέρει τα Πάθη μετά πάση λεπτομερείας, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Εκεί λέει στο Συναξάριο, τον σταυρόν, τους ήλους, τη λόγχην, το όξος, τη χολήν, τον κάλαμον, το στέφανο, τη χλαμύδα, τα ραπίσματα, τους εμπτυσμούς, όλα αυτά τα οποία λέει εκεί, έναν, έναν, έναν πράγμα, ακριβώς είναι για να μας δώσει εμάς ε... αιτίες, να τον αγαπήσομε περισσότερο.

30:36 Γιατί όλα αυτά τα οποία γίνονται, και όλες αυτές οι εορτές και όλες οι ακολουθίες και όλη η υμνολογία της Εκκλησίας, γίνεται ακριβώς για να αγαπήσομε τον Χριστό. Να αναπτύξομε μια σχέση μαζί του. Εάν αυτή τη σχέση δεν την καταλάβομε, δεν την αποκτήσομε, δεν καταλάβομε ότι η ζωή μας εκεί βρίσκει το νόημά της, στην απόλυτη σχέση αγάπης με τον Χριστό, τότε πολύ καλά μπορεί να γίνομε εξωτερικά, τυπικά, τυπικοί ας πούμε τηρητές των εντολών, αλλά δεν θα βρούμε ποτέ την ουσία του Ευαγγελίου και της Εκκλησίας.

31:15 Και στη συνέχεια, είναι πολύ φυσικό να αρχίσομε να λέμε ότι δεν χρειάζεται το ένα, δεν χρειάζεται το άλλο, δεν υπάρχει λόγος να γίνονται αυτά τα πράγματα, θα περιοριστούμε σε αυτά τα οποία έχουν λόγο, λογική δική μας. Και λογική δική μας είναι, να είσαι καλός άνθρωπος, να κάμνεις καλά έργα, να είσαι τίμιος άνθρωπος, να μη λες ψέματα, να μην κλέβεις, να μην κάμεις ξέρω ‘γω αυτά τα πράγματα, που γίνεσαι πράγματι ένας πολύ καλός άνθρωπος, αλλά όμως δεν έχεις καμία σχέση με το ίδιο το πρόσωπο του Χριστού.

31:47 Αυτό το σημείο παιδιά είναι το σημείο που στην πορεία της Εκκλησίας μας, ιδιαίτερα όμως στις μέρες μας, ιδιαίτερα στις μέρες μας είναι το σημείο που την πατούμε ας πούμε, έτσι; Και πέφτομε έξω. Και ως προς μεν τον εαυτό μας δεν του δίδομε αυτό που ψάχνει να βρει μέσα στην Εκκλησία, ως προς δε τους άλλους ανθρώπους, τους απογοητεύομε γιατί λέμε, ορίστε ας πούμε, όλα αυτά τα πράγματα τελικά αυτόν τον άνθρωπο δεν τον άλλαξαν, δεν τον μεταμόρφωσαν, παραμένει ο ίδιος, όπως ήταν και προηγουμένως.

32:27 Αυτό είναι έντονο... και σε μας βέβαια αλλά όπως είπα και προηγουμένως και εις την... εις τη Δύση να το πούμε, ξέρω ‘γω τη Δυτικήν... ανθρωπότητα, όπου εκεί ο άνθρωπος σκέφτεται βάσει των λογικών του δεδομένων. Πράγματα τα οποία ε... δεν έχουν λογική ας πούμε όπως εκείνος την καταλαβαίνει, δύσκολο είναι να τη δεχθεί, πλην όμως, το... το θαύμα του Θεού και του ανθρώπου είναι ότι, παρόλο που λογικά δεν το καταλαβαίνει, εντούτοις όμως βλέπεις ότι το διαισθάνεται.

33:06 Βλέπεις ότι μπορεί λογικά να μην το καταλαβαίνει, αλλά το αναζητά. Διαισθάνεται, οσφραίνεται, ότι κάτι υπάρχει, κάτι υπάρχει. Και αυτό το μεγάλο... το μεγάλο μυστικό ας το πούμε, και το μεγάλο κλειδί της Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία διατηρεί αυτή την εμπειρία της αγάπης του Χριστού, μέσα στην όλη ασκητική αγωγή την οποία έχει, μέσα στην παράδοση των Αγίων της, μέσα στην παρουσία των Αγίων της, πράγμα το οποίο δυστυχώς δεν υπάρχει αλλού, πέρα από μίαν τυπική τήρηση κάποιων εντολών ενός τύπου καλού ανθρώπου, εξωτερικού αλλά εσωτερικούς καρπούς αλλαγής και μεταστροφής δεν βρίσκει κανείς.

33:53 Γι΄ αυτό παρατηρείται στη Δύση το φαινόμενο, νέοι άνθρωποι να ψάχνονται μες τις ανατολικές θρησκείες, ακόμα και μέσα στο Ισλάμ, το οποίο είναι τόσο υλώδης ας πούμε θρησκεία, παρά ταύτα όμως, επειδή έχουν... ή υπόσχονται κάτι έτσι εμπειρίες βαθύτερες από μια τυπικότητα εξωτερική, εντούτοις πολλοί είναι οι άνθρωποι που εγκαταλείπουν τον Δυτικόν Χριστιανισμό όπως τον ξέρουν και όπως τον καταλαβαίνουν, και εισχωρούν μέσα σε τέτοιες πλάνες και αιρέσεις και θρησκείες και παραθρησκείες γιατί αναζητούν κάτι βαθύτερο, κάτι πιο ουσιαστικό.

34:38 Τώρα μες σ’ αυτή την αναζήτηση τι γίνεται και τι βρίσκουν, ο Θεός να τους φυλάει όλους και... όλους να μας φυλάει, αλλά όμως εκείνο το οποίο διαπιστώνει κανείς ότι δεν αναπαύεται ο άνθρωπος σε μια εξωτερική τυπικότητα, σε μια εξωτερική απλή τήρηση κάποιων νόμων και εντολών. Για αυτό είμαστε εμείς υποχρεωμένοι, έχομε μεγάλη ευθύνη, σαν Ορθόδοξοι Χριστιανοί, πρώτα απ' όλα στον εαυτό μας, και στα παιδιά μας και στην παράδοσή μας και στην πίστη μας, αλλά και στον κάθε άνθρωπο.

35:17 Τον κάθε άνθρωπον ο οποίος ζητά «λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος» που λέει ο Απόστολος Παύλος. Ζητά να βρει λόγον για αυτό που έχομε μέσα μας. Αλλά για να του το δώσομε, πρέπει να το ανακαλύψομε εμείς οι ίδιοι. Πρέπει εμείς να το καταλάβομε πρώτα, εμείς να το... να το πιάσομε πρώτα, και έτσι να του το δώσομε. Αυτό το πράγμα είναι έντονο παιδιά, και στους [ασαφής] ανθρώπους και σε εμάς.

35:44 Εμείς όμως επειδή είμαστε παραδοσιακά Ορθόδοξος λαός, και ανατολίτες ας πούμε, έτσι έχομε μια άλλην... τι να πει κανείς; Ψυχοσύνθεση να την πούμε; Εντάξει, τα ψηλαφούμε τούτα πράγματα, τα ζούμε κάπως μες την παράδοσή μας... μας φαίνονται οικεία, κοντά μας, αλλά είναι γεγονός ότι αυτή είναι μια μεγάλη ανάγκη του ανθρώπου σήμερα.

36:10 Αυτό είναι μεγάλη μας ευθύνη που έχομε ώστε να διατηρήσομε αυτόν τον θησαυρό της πίστεως, που δεν είναι η θεωρία του Ευαγγελίου αλλά η εμπειρία του Χριστού. Ώστε, ο κάθε άνθρωπος, όταν ζητά λόγον, όταν ζητά χώρον για να βρει αυτή την εμπειρία, να μπορούμε σαν Εκκλησία, σαν άνθρωποι, σαν κάθε ένας από εμάς, να του πούμε ότι πράγματι αυτό που είπε και ο Απόστολος ε...

36:40 Φίλιππος στον Ναθαναήλ. Βλέπετε του τι είπε; Του λέει, ξέρετε αυτό που έγραψε ο Μωυσής και οι προφήτες, το βρήκαμε, και είναι ο Ιησούς από το Ναζαρέτ. Είπε ο Φίλιππος στο Ναθαναήλ τον φίλο του. Του λέει και ο Ναθαναήλ, μα τώρα είναι δυνατόν από τη Ναζαρέτ να βγει κάτι καλό; «Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι;» Είναι δυνατό από τη Ναζαρέτ να βγει κάτι καλό;

37:05 Τι του είπε αμέσως; Δεν του είπε... δεν του είπε θεωρίες να τον πείσει. Του λέγει ο Απόστολος Φίλιππος, «ἔρχου καὶ ἴδε», έλα και θα δεις. Και επήγε πράγματι, και είδε και αμέσως έγινε η αλλαγή, όταν ο Χριστός του απεκάλυψε αυτό το οποίον ζούσε και αυτό το οποίον έκαμνε. Αυτό πρέπει να λέμε σήμερα, στον κάθε άνθρωπο. Έλα να δεις, έλα να δεις, στον κάθε άνθρωπο, στα παιδιά μας.

37:33 Έτσι. Αύριο θα κάνετε παιδιά ή έχετε παιδιά. Λοιπόν, πρέπει να του πεις, έλα και θα δεις, αλλά πού να έρθει να δει; Πρώτα απ' όλα να δει εσένα, τον γονιόν του, αν ο Χριστός σε αλλοίωσε, σε μεταμόρφωσε, σε έκαμε καινόν άνθρωπο, καινούριο άνθρωπο, μετά θα δει το περιβάλλον σου, των ανθρώπων της Εκκλησίας, μετά να δει τους κληρικούς, να δει την Εκκλησία.

37:58 Θα δει, πράγματι, έτσι είναι; Μπορεί όντως ο Χριστός και η Εκκλησία να μεταποιήσει τον άνθρωπον από παλαιό σε καινούριο, από ασθενή σε υγιή, από θνητόν σε αθάνατον, από μίζερον και άρρωστον και συμπλεγματικόν, σε απελεύθερον άνθρωπον; Εάν μπορεί, εάν το κάμνει, και μπορεί να το ψηλαφίσει και μπορεί να το αγγίξει και να το δει έτσι, ναι, αυτό γίνεται αμέσως.

38:27 Τώρα που ήμασταν στην Αμερική, πήγαμε σε διάφορα μοναστήρια εκεί που υπάρχουν, του γέροντος Εφράιμ από το Άγιον Όρος, και βλέπει κανείς ένα μεγάλο θαύμα. Πλήθος ανθρώπων να είναι γύρω από αυτόν τον γέροντα. Έναν άνθρωπο... πόσα κιλά θα είναι ρε Γιώργο; Εγώ σίγουρα είμαι τα τετραπλάσιάρ του, [ακροατήριο γελά] θα 'ναι 40 ας πούμε, 45 το πολύ.

38:55 Ένα γεροντάκι 80 χρονών. Όμως, είναι αρκετό να τον δεις. Είναι αρκετό να τον δεις. Δεν χρειάζεται να σου πει τίποτε. Δεν χρειάζεται να σου πει τίποτα απολύτως. Είναι αρκετό να τον δεις. Αυτός ο άνθρωπος, ένας άνθρωπος του Θεού – όπως όλοι οι άνθρωποι του Θεού, όχι μόνο αυτός, κάθε άνθρωπος του Θεού είναι έτσι, δεν το λέμε για αυτόν που...

39:18 είναι αρκετό να περάσει ας πούμε από έναν τόπο, και να δώσει τη μαρτυρία της επαληθεύσεως του Ευαγγελίου. Αλλά αυτόν τον ίδιο άνθρωπο, τον οποίο άλλοι τον χρησιμοποιούν για τη σωτηρία τους, και σώζονται στηριζόμενοι στην παρουσία του και στη διδασκαλία του και στην καθοδήγησή του, άλλοι άνθρωποι τον απορρίπτουν τελείως.

39:45 Γιατί ακριβώς η διάθεσή τους είναι διαφορετική. Και αυτό δεν είναι παράξενο, γιατί και ο Χριστός ο ίδιος, για άλλους μεν ήταν λίθος σωτηρίας, που έχτισαν πάνω σε αυτόν τη σωτηρία τους, για άλλους ήταν λίθος προσκόμματος. Άλλοι μεν έλεγαν ότι αυτός είναι άνθρωπος του Θεού και άλλοι έλεγαν αυτός έχει δαιμόνιο. Δαιμόνιον έχει. Είναι φάγος, οινοπότης, είναι έτσι.

40:10 Αλλά είναι όμως αλήθεια ότι αυτός που έχει υγιή αισθητήρια, έχει υγειά τα μάτια της ψυχής του και του σώματός του, βλέπει. «τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει». Έτσι και στον γύρω μας κόσμο, στα παιδιά μας, στον σύζυγό μας, στη δουλειά μας, όπου κι αν είμαστε, εκείνο που έχομε ανάγκη δεν είναι να αλλάξομε τους άλλους. Να αλλάξομε τον εαυτό μας. Εμείς να αλλάξομε.

40:39 Όταν εμείς αλλάξομε και ενωθούμε με την αγάπη του Χριστού, με τον Χριστό, μες σ’ αυτήν την αγάπη, και γίνομε όπως είναι αυτός, «ὀψόμεθα αὐτὸν» και θα είμαστε όμοιοι όπως εκείνος είναι λέει ο Απόστολος Ιωάννης, όπως εκείνος είναι. Αν γίνομε όπως εκείνος είναι, τότε όσοι γύρω μας έχουν υγιές αισθητήρια θα το καταλάβουν. Και οι συνάδελφοί μας, και οι σύζυγοι μας, και τα παιδιά μας, και οι φίλοι μας, και οι εχθροί μας, και οι πάντες.

41:08 Άρα, παιδιά, ζώντας μέσα στην Εκκλησία και αγαπώντας τον Χριστό, τότε βρίσκομε την απάντηση στα προβλήματά μας. Ισορροπούμε τον εαυτό μας, την ύπαρξή μας, τον εσωτερικό μας κόσμο, τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους. Όλα αυτά τα οποία πολλές φορές μας δυσκολεύουν και μας ταλαιπωρούν, όλα αυτά πηγάζουν από το ένα και μοναδικό πρόβλημα, της απουσίας του Θεού, της απουσίας της ζωντανής αγάπης με τον Θεό.

41:41 Εάν αυτό υπάρξει, τότε καλύπτεται πλέον. Βέβαια, δεν θα μπορέσομε ποτέ να αναπαύσομε τους ανθρώπους όλους, όχι. Ούτε και ο Χριστός το έκαμε αυτό. Δεν μπορείς να επιβληθείς στη θέληση του άλλου. Υπάρχουν άνθρωποι γύρω μας που έχουν τη δική τους ελευθερία, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να αισθανθούμε μέσα μας την ανάπαυση, ότι...

42:09 ας πούμε... έκανα ό,τι μπορούσα, ή δεν μπορώ να κάμω τίποτα περισσότερο, ή ακόμα και να φορτωθείς επάνω σου το βάρος της αποτυχίας του άλλου ανθρώπου, και εναποθέτεις με προσευχή τον αδερφό σου τον οποίον αγαπάς πλέον εις τον άλλον άνθρωπο. Μας έλεγε αυτός ο γέροντας, ο Εφραίμ, ε... νομίζω την πρώτη μέρα που ήρθε εκεί που δεν ήταν όλοι ακόμα.

42:42 Μας έλεγε για κάποιον άνθρωπον ο οποίος... κυριολεκτικά τον κατεδίωκε ας πούμε. Ήθελε με πάση θυσία να τον εξολοθρεύσει, και σωματικά αν είναι δυνατόν, αλλά οπωσδήποτε ηθικά και πνευματικά και να του απαγορεύσουν να του βρουν τρόπο να του κόψουν την είσοδο, να μην μπορεί να ξαναπάει στην Αμερική για να καταστραφεί το έργο το οποίο έκαμνε.

43:05 Λοιπόν εκείνος ο άνθρωπος, μόνο που άκουγε το όνομα Εφραίμ... άφριζε ας πούμε. Αφού μια φορά πήγε ένας άλλος με το ίδιο όνομα, και είσπραξε κατσάδα χωρίς να... ήταν άλλος ιερέας ας πούμε απλώς είχε το ίδιο όνομα ο άνθρωπος. Λοιπόν, και έλεγε ο γέροντας, μια φορά περνούσε κάτω από την πολυκατοικία που ήταν το γραφείο του, και περνώντας από εκεί προσευχόταν στον Θεό και έλεγε, Θεέ μου αν μπορούσε ο άνθρωπος αυτός να καταλάβει πόσο τον αγαπώ.

43:36 Αισθάνομαι τόσην αγάπη μες την καρδιά μου για αυτόν τον άνθρωπο που ο ίδιος νομίζει ας πούμε ότι τον πολεμώ ή τον μισώ ή ότι είμαι ο χειρότερός του εχθρός. Έχω γίνει εφιάλτης για αυτόν τον άνθρωπο. Δεν μπορούσε να κοιμηθεί και μόνο με την αίσθηση ότι ο Εφραίμ ήταν στην Αμερική ας πούμε. Πρέπει να τον εξολοθρεύσει. Για τον μεν έναν ήταν εφιάλτης η παρουσία του, για τον δε άνθρωπο του Θεού ήταν αυτό το πράγμα μια...

44:04 μια αιτία απέραντης αγάπης, έστω και αν δεν μπορούσε να το πιστέψει ο άλλος άνθρωπος. Αλλά το ότι ας πούμε αγαπάς τον άλλον, με υγιή τρόπο και όχι αρρωστημένα, όχι με τρόπο ξέρω ‘γω... ότι εγώ είμαι ο καλός και εκείνος είναι ο κακός, αλλά θέτοντας τον εαυτό σου αίτιον της δυσκολίας του άλλου ανθρώπου, ότι αν ο άλλος άνθρωπος δεν ξεπερνά τη δυσκολία του, φέρω και εγώ ευθύνη που δεν μπορώ να τον βοηθήσω να το ξεπεράσει.

44:37 Και αυξανόμενη αγάπη προς τον άλλον άνθρωπο που ίσως μπορούμε να τον πούμε εχθρό μας, αν μπορούμε να τον πούμε ας πούμε εχθρό μας, τότε πραγματικά ο άνθρωπος αναπαύεται γιατί έτσι γίνεται όμοιος με τον Χριστό. Αυτή είναι η ομοίωσης του Χριστού, να αγαπάς απόλυτα τον άλλον άνθρωπο ιδιαίτερα δε αυτόν ο οποίος θέλει να θεωρείται ως ο χειρότερος εχθρός σου, ή να σε θεωρεί εσένα σαν τον χειρότερο εχθρό του.

45:08 Ότι είσαι ο χειρότερος εχθρός του που τον καταδιώκεις, ενώ εσύ μέσα σου μπορεί η καρδιά σου να γεμάτη πλήρης αγάπης από την αγάπη εις αυτόν τον άνθρωπο. Έτσι αναπαύεται κανείς, και αφήνει τα πάντα στα χέρια του Θεού και εκείνον που δεν μπορεί να το κάνει ο άνθρωπος το εναποθέτομε με εμπιστοσύνη στον Θεό ο οποίος δίνεται τα πάντα να κάμει όπως εκείνος ξέρει και όπως εκείνος γνωρίζει καλύτερα.

45:37 Το γεγονός λοιπόν το οποίον έχομε ανάγκη παιδιά είναι, να το καταλάβομε, να μελετούμε τον Χριστό, να μελετούμε τη ζωή του Χριστού, να την... μέσα μας να την καλλιεργούμε, ώστε να κινείται η ψυχή μας σε αγάπη προς τον Χριστό, με την προσευχή και τη μελέτη, κυρίως αυτά τα δυο πράγματα, με την προσευχή και τη μελέτη, με τη ζωή μας μέσα στα μυστήρια της Εκκλησίας, και αυτές οι ημέρες μας προσφέρονται πάρα πολύ έτσι... μπροστά μας, σαν μια πλούσια...

46:13 μια πλούσια ας πούμε... δεξίωσης γεμάτη με ωραιότατα πράγματα τα οποία είναι μπροστά μας να τα γευθούμε και να τα απολαύσομε όπως είναι το κάθε λεπτό αυτής της Μεγάλης Εβδομάδος. Έτσι αφιερώστε χρόνο, αφιερώστε χρόνο εις την Εκκλησία, εις τις ακολουθίες, άνετα, ήσυχα, κρατώντας και τα βιβλία μας. Τώρα στις Εκκλησίες εδώ στον κόσμο έχει φώτα, μπορείτε να διαβάζετε, μπορείτε να βλέπετε, επειδή δυσκολεύεστε στη γλώσσα, είναι καλό να τα παρακολουθάτε, και αφήστε την καρδιά σας να μπει μέσα σε αυτά τα νοήματα, με προσευχή.

46:51 Νομίζω ότι είναι η πιο μεγάλη ευκαιρία του χρόνου, η Μεγάλη Εβδομάδα, που προσφέρει η Εκκλησία μας. Εύχομαι λοιπόν να μας ευλογήσει όλους ο Θεός και να μας σκεπάσει και να μας δώσει αυτόν τον πλούτον της Χάριτός Του ώστε και εμείς να ευφρανθούμε πνευματικά. Λοιπόν, να κάνομε προσευχή. [προσευχή & απόλυση]