Πώς θα είναι το ίντερνετ το 2030; | Όντως #23
ΟΝΤΩΣΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Γράψου στο newsletter του ΟΝΤΩΣ εδώ. Τα λέμε κι εκεί!
Στο σημερινό επεισόδιο του ΟΝΤΩΣ μιλάμε για το πώς το ίντερνετ του 2030 υπόσχεται να μας λύσει όλα τα προβλήματα, μόνο και μόνο για να μας κλέψει την ικανότητα να σκεφτόμαστε μόνοι μας.
Γιατί η ευκολία έγινε η νέα ψηφιακή λοβοτομή και πώς θα καταλήξουμε να είμαστε απλοί επιβάτες σε έναν κόσμο που μας ταΐζει έτοιμες απαντήσεις πριν καν προλάβουμε να ρωτήσουμε;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας, είμαι ο Άρης Αυτοστοπόπουλος σήμερα παιδιά. Αυτά παθαίνεις όταν ηχογραφείς επεισόδιο με Hangover, μεγάλη ιστορία. Γεια σας, είμαι ο Άρης Αποστολόπουλος και αυτό είναι το Όντως, το εβδομαδιαίο podcast στο οποίο προσπαθούμε να αναλύσουμε πώς η pop κουλτούρα και η ψηφιακή ζωή επηρεάζουν και διαμορφώνουν την πραγματική ζωή του σήμερα αλλά και του αύριο.
Ε, ακολουθήστε το Όντος όπου ακούτε εσείς podcast και θα ενημερώνεστε για κάθε νέο επεισόδιο κάθε εβδομάδα. Μην ξεχνάτε να αφήνετε και τα σχόλιά σας στο Spotify. Έχω και το newsletter τοόντος.gr. Ακολουθήστε το εκεί γιατί οι rs τοόντος.gr ήξεραν πάνω κάτω τι θέμα θα έχουμε σήμερα. Οπότε γραφτείτε και εκεί για να μην...
Τέλος πάνω. δεν το έχουμε σήμερα, δεν έχουμε πολυεφράδεια οπότε συγχωρήστε με συγχωρήστε με ή συγχωρέστε με συγχωρέστε με γι' αυτό, τέλος πάντων λοιπόν, πάμε λίγο να μιλήσουμε για κάτι που θέλω να σας πω υπάρχει μια κατηγορία η οποία λέγεται future, αυτή η κατηγορία υπάρχει κυρίως σε websites στο εξωτερικό είναι ουσιαστικά το BBC υπάρχει επίσης το BBC future υπάρχουν πάρα πολλά sites που έχουν το future μέσα. Και τι είναι αυτό?
Είναι μια γωνιά για όσους αγαπούν να μαθαίνουν την αλήθεια μέσα από την επιστήμη και γενικότερα είναι για αυτούς που δεν αρκούνται σε γρήγορες απαντήσεις. Που είναι για αυτούς που θέλουν να καταλάβουν το γιατί πίσω από το κάθε τι. Αντί να τρέχεις λοιπόν με τους εξοντοτικούς ρυθμούς του τσάτζιπιτί, το ρωτάς κάτι και σου απαντάει κατευθείαν, το future η κατηγορία future προσφέρει έναν χώρο που μπορείς να σκεφτείς βαθιά για θέματα που μας αφορούν όλους.
Μπορεί να είναι πάρα πολύ απλά θέματα. Μπορεί να είναι το φαγητό, μπορεί να είναι η τεχνολογία, μπορεί να είναι το περιβάλλον, αλλά έχεις αποδείξεις και συνήθως όμορφες ιστορίες για να εξηγήσεις πώς αλλάζει ο κόσμος μας. Είναι λίγο η κοσμοθεωρία του όντως αυτό. Όταν έφτιαξα το όντως, πριν από δύο-τρία χρόνια που το έφτιαξα, Αυτό ήθελα να κάνω Αυτό ήθελα να κάνω γενικά Δηλαδή και το BBC Future που ανέφερα Είναι ένα site το οποίο θα ήθελα πάρα πολύ να γράψω Δεν τα κατάφερα ποτέ Βασικά έγραψα Δεν το δημοσίευσα ποτέ Οπότε είναι σαν να μην έγραψα Αλλά τέλος πάντων Και σήμερα λοιπόν μιλάμε για το μέλλον Κοιτάμε προς το μέλλον Κοιτάμε σε ένα μέλλον 4 με 14 χρόνια από τώρα Κοιτάμε στη δεκαετία του 2030 για να δούμε πώς θα είμαστε με βάση την τεχνολογία του σήμερα, το πώς μας έχει επηρεάσει η τεχνολογία του σήμερα, να δούμε πώς θα είναι οι συνθήκες της ζωής μας εκεί τη δεκαετία του 2030.
Δεν θα κάνουμε φουτουροφοβικά σχόλια. Εντάξει, δεν θα κάνουμε. Υπάρχουν τέτοια πράγματα. Έχω κάνει μια μεγάλη ανάλυση γι' αυτό. Διάβασα πάρα πολλές έρευνες για το τι πιστεύουν οι ειδικοί γι' αυτό. Οπότε θα μιλήσουμε για το πώς αυτές οι τεχνολογίες που θα βγούνε και οι τεχνολογίες που ήδη έχουν βγει και έρχονται και καλπάζουν ακόμα πιο πολύ προς εμάς θα μας επηρεάσουν.
Δεν θα μιλήσουμε για τις τεχνολογίες συγκεκριμένα. Πολλές τεχνολογίες λένε ότι θα είναι διαθέσιμες το 2030 και είναι και λίγο τρομακτικές. Όπως πηχεί ότι θα βλέπουν πια οι συσκευές το που κοιτάμε για να καταλαβαίνουν το τι μας ενδιαφέρει ώστε να μας ερβίρουν την ανάλογη διαφήμιση. Ή ότι θα έχουμε τσιπάκια. Τέλος πάνω. Ξέρω άνθρωπο με τσιπάκι.
Θα συζητήσουμε αυτό κάποια άλλη στιγμή. Θα μιλήσουμε λοιπόν για το πώς η τεχνολογία αλλάζει το μέλλον μας. Καλώς ήρθατε στο 23ο επεισόδιο του Όντως. Καλώς ήρθατε στο 2030. Θυμάστε τότε που ψάχναμε κάτι στο Google Θυμάστε τότε που γράφαμε μία λέξη που περιμέναμε να φορτώσουν τα αποτελέσματα να κλικάρουμε πάνω συνήθως στο πρώτο αποτέλεσμα και να μάθουμε την πληροφορία που ψάχναμε Ήδη τώρα αυτό με τα chat GPT, με τα Gemini και με όλα αυτά ακούγεται κάπως παλιό Α, κάτσε να ξαναμπώ στο κλίμα, είμαστε στο 2030 είπαμε Λοιπόν, όλο αυτό με τα κλικ και με το Google το 2030 λοιπόν ακούγεται αρχαίο.
Γενικότερα ο τεχνολογικός κόσμος και οι γκάρντερ συγκεκριμένα όλο αυτό το λέει την εποχή του zero search. Το ίντερνετ δεν σε ρωτάει τι θέλεις, ξέρει. Η τεχνητή νοημοσύνη έχει αναλύσει τους παλμούς σου, την κίνηση των ματιών σου, ακόμα και τη θερμοκρασία του σώματός σου μέσω του Internet of Bodies, μία έννοια που η Rand Corporation περιέγραψε ήδη από το 2022 ως την οριστική κατάλυση των ορίων μεταξύ του σώματός σου και των δεδομένων.
Όλα λοιπόν είναι παθητικά. Όλα συμβαίνουν κάπως αυτόματα. Ακόμα και το shopping το 2030 είναι μια πράξη ακίνητη. Η Amazon εφαρμόζει το anticipatory, anticipatory, anticipatory, I guess, shipping. Τέλος πάντων, είναι η προληπτική αποστολή που έχει πατενταριστεί ήδη από το 2013 από την Amazon. Το δέμα στην ουσία φτάνει στην πόρτα σου πριν καν πεινάσεις με το φαγητό.
Πριν καν συνειδητοποιήσεις ότι χάλασε το πλυντήριό σου, σου έρχεται ένα άλλο πλυντήριο. Αυτό είναι μια τεχνολογία η οποία υπάρχει ήδη, δεν εφαρμόζεται νομίζω ακόμα, ok. Αλλά εδώ είναι μια σκοτεινή γωνία. Όταν η επιθυμία σου ικανοποιείται πριν καν γεννηθεί, τι απομένει από εσένα. Αν ο αλγόριθμος προβλέπει κάθε σου ανάγκη, τότε δεν είσαι πια πελάτης.
Είσαι ένα κατοικίδιο, ενός συστήματος που σε ταΐζει για να σε κρατάει ήρεμο. Η ευκολία είναι η νέα φυλακή. Δεν επιλέγεις πια, απλώς αποδέχεσαι. Το 2030 οι επιλογές σου δεν υπάρχουν. Οι ανάγκες σου ικανοποιούνται στον αυτόματο πιλότο και εσύ απλά κάθεσαι, τρως και περιμένεις το τέλος. Πω πολύ σκοτεινό αυτό. Ας γυρίσουμε στο 2026, δεν πειράζει.
Ας το πάρουμε αλλιώς λίγο το αφήγημα. Ο λόγος που γυρνάμε τώρα στο 2026 είναι γιατί ήδη έχουμε τα πρώτα δείγματα για το που πάμε. Για παράδειγμα, έχετε προσέξει πως το 2026 οι φωτογραφίες μας έχουν γίνει τόσο λίες που μοιάζουν με όλοι πλαστικοί, μοιάζουν με όλοι με πλαστικά ομοιώματα. Ε, λοιπόν, το 2030 αυτή η τελειότητα θα είναι το σήμα κατά τεθέν της φτώχειας, θα είναι το σήμα κατά τεθέν της βιοπάλης.
Η Κασάντρα Ναπολή που γενικότερα ασχολείται πολύ με το μέλλον, με τις κοταναλωτές του μέλλοντος, πολύ ψαγμενή τύπησα γενικότερα, αναφέρει ότι ήδη ζούμε το AI fatigue, την κόποση δηλαδή από την τεχνητή νοημοσύνη και το συνθετικό. Το 2030 η αγοραστική αξία θα μετατοπιστεί από το τέλειο στο ελαττωματικό. Θα πληρώνεις δηλαδή παραπάνω για ένα ρούχο που έχει ένα λάθος στη ραφή, γιατί αυτό το λάθος θα είναι η απόδειξη ότι το έφτιαξε ένας άνθρωπος που κουράστηκε, που βαρέθηκε, που υπήρξε.
Το shopping δεν θα είναι πια η αναζήτηση του καλύτερου προϊόντος, αλλά η αναζήτηση της ανθρώπινης ατέλειας. Οι influencers επίσης του 2030 δεν θα χρησιμοποιούν φίλτρα για να κρύψουν τις ρητίδες τους, θα χρησιμοποιούν φίλτρα για να τις τονίσουν μάλλον. Γιατί η ρητίδα ενώ μπορεί να κοπιαριστεί από το AI δεν φαίνεται το ίδιο αληθινή.
Είναι από τα λίγα πράγματα που ένας αλγόριθμος δεν μπορεί να νιώσει. Είναι το βιολογικό σου παράσιμο σε έναν κόσμο από pixels. Γενικότερα με το ίντερνετ η σχέση θα αλλάξει πολύ. Σήμερα θεωρούμε το ίντερνετ δικαίωμα. Το 2030 η μόνιμη σύνδεση θα είναι κατά δίκη και η αποσύνδεση από το ίντερνετ θα είναι το νέο Rolex, θα είναι πολυτέλεια. Οι άνθρωποι που δουλεύουν σκληρά θα είναι υποχρεωτικά 24 ώρες το 24ωρο online γιατί θα πρέπει να δουλεύουν.
Αντίθετα όμως η νέα ελίτ θα ζει offline Και σκεφτείτε το λίγο το 2030 ή και το 2026 Αν μπορείς να μην απαντήσεις σε ένα μήνυμα για 48 ώρες Σημαίνει ότι είσαι πλούσιος Αν δεν έχεις email στο κινητό σου σημαίνει ότι είσαι ο αρχηγός Το να είσαι αόρατος για τον αλγόριθμο θα είναι Και έχει ήδη αρχίσει να είναι η υπέρτατη επίδειξη ισχύως Το ίντερνετ θα είναι το μέρος όπου οι μάζες θα καταναλώνουν δωρεάν παρέστηση, ενώ οι λίγοι θα απολαμβάνουν την τρομακτική αλλά αληθινή σιωπή της πραγματικότητας.
Ήδη συμβαίνει αυτό. Δηλαδή, οι άνθρωποι που εργάζονται και έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ με τη δουλειά τους και είναι συνεχώς online, είναι συνεχώς online από φόβο. Τσεκάρουν τα emails τους στην άδειά τους από φόβο. Βλέπουν τα μηνύματά τους στο εταιρικό chat μέχρι και τη νύχτα ή το Σαββατοκύριακο από φόβο. Από φόβο μη χάσουν τη δουλειά τους.
Και αυτό, εάν δεν είναι απλά ο εθισμός του να προσπαθήσεις να αποδείξεις ότι κάτι αξίζεις μέσω της δουλειάς σου, γιατί υπάρχει και αυτό, σίγουρα δεν δείχνει πλούτο. Δεν ξέρω τι αλγόριθμο έχετε στο TikTok. Εγώ γενικότερα έχω ένα πολύ περίεργο αργόριθμο και με έχει πετάξει στο journal talk. Τι είναι το journal talk? Είναι άνθρωποι που μας δείχνουν τα σημειωματάρια τους.
Κυριολεκτικά, αυτό είναι όλο. Τα σημειωματάρια αυτά όμως δεν είναι απλά. Είναι σημειωματάρια που έχουν αρχίσει και αξίζουν από 250 ευρώ μέχρι και 500, μέχρι και 600 ευρώ. Και τα παίρνουν. Τα παίρνουν γιατί ο κόσμος θέλει να πάει offline. αλλά ποιοι τα παίρνουν αυτοί που έχουν τουλάχιστον 300 ευρώ να δώσουν για ένα σημειωματάριο.
Μία τέτοια εταιρεία είναι η Paper Republic π.χ. που έχει γίνει τεράστια το τελευταίο χρόνο ή τα Louise Carmen, σάξα τα, πολύ ωραία σημειωματάρια να πούμε βέβαια. Και επειδή τα παίρνει ο κόσμος οι τιμές μεγαλώνουν και σιγά σιγά κάποια μοντέλα τους έχουν αρχίσει να αξίζουν παραπάνω από ένα iPad. Αν αυτό δεν είναι ένδειξη ότι ο πλούτος πάει offline δεν ξέρω τι είναι.
Το 2030 θα εμφανιστεί και μία νέα ταξική διαστρομάτωση το Fidgetal Friction. Είναι από το Physical και το Digital. Η Accenture σε μία ερευνά της είδε κάτι περίεργο. Είδε ότι οι άνθρωποι κουράστηκαν από το εύκολο. Τα καλά μαγαζιά στο μέλλον θα είναι αυτά που θα σε ταλαιπωρούν. Αυτά που δεν θα έχουν QR codes, που δεν θα δέχονται Apple Pay ή ψηφιακά πορτοφόλια γενικά, που θα απαιτούν να πας εκεί να περιμένεις να μιλήσεις με έναν άνθρωπο.
Η δυσκολία γίνεται το πιστοποιητικό ότι αυτό που ζεις είναι αληθινό. Αντίθετα, οι πιο φτωχοί άνθρωποι ή οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης και κάτω, ας το πούμε πιο σωστά, θα ζουν σε ένα ψηφιακό γκέτο. Όλα θα είναι αυτόματα, όλα θα είναι εύκολα, φτηνά, μοναχικά, γιατί αυτοί οι άνθρωποι θα πρέπει να παραμείνουν online ώστε να είναι γρανάζια αυτού του συστήματος.
η φυσική επαφή θα είναι το νέο χαβιάρι και μιας και αγγίξαμε λίγο έτσι το περιβάλλον εργασίας ας μείνουμε λίγο στη δουλειά το 2030 η γκρίνια για το αφεντικό σου θα είναι πολυτέλεια του παρελθόντος γιατί το αφεντικό σου μάλλον δεν θα έχει πρόσωπο μπορεί και δώρα να μην έχει πρόσωπο το αφεντικό σου αλλά δεν θα έχει κυριολεκτικά πρόσωπο σύμφωνα με το Oxford Internet Institute το 60% του εργατικού δυναμικού θα διοικείται από αυτό που ήδη ονομάζεται αλγοριθμική διοίκηση.
Τι σημαίνει αυτό στην πράξη? Σημαίνει ότι, για παράδειγμα, η απόλυσή σου θα έρχεται με μία ειδοποίηση στο κινητό σου ή στο mail σου επειδή ο αλγοριθμός μπορεί να υπολόγισε ότι η παραγωγικότητά σου έπεσε κατά 4% τις τελευταίες δύο τρίτες. Δεν υπάρχει χώρος για «είχα μία δύσκολη μέρα» ή «αρρώστησε το παιδί μου». Ο κώδικας δεν έχει καμία ενσυναίσθηση, έχει μόνο στόχους και KPIs.
Το ίντερνετ του 2030 μετατρέπει την εργασία σε ένα απέραντο ψηφιακό κάτεργο. Είμαστε όλοι φαντάσματα που εκπαιδεύουν το AI στην πραγματικότητα, την τεχνητή νοημοσύνη, που κάποια στιγμή θα μας αντικαταστήσει. Αυτό ήδη ονομάζεται Ghost Labor. Ghost Labor έχει πολλές σημασίες μία από αυτές είναι ότι δισεκατομμύρια άνθρωποι κάνουν μικροεργασίες online για ψίχουλα απλώς για να φαίνεται η τεχνολογία μαγική στους πλούσιους της Δύσης και η ψιχούλα μας πώς θα είναι αυτή η κακόμυρα και η ψιχούλα μας πώς θα είναι αυτή η κακόμυρα τέλος πάντων πώς θα είναι το μέσα μας και εκεί τα πράγματα δεν φαίνονται τέλεια ούτε εκεί δηλαδή υπάρχει κάτι που λέγεται δυσκίλινγκ οβιντήμαση πώς να το μεταφράσω αυτοματοποίηση, μηχανοποίηση της οικειότητας τέλος πάντων αυτό η μηχανοποίηση της οικειότητας αναφέρεται στη μείωση της ανθρώπινης ικανότητας να μπλέκεται σε ουσιαστικές συναισθηματικές συνδέσεις η μη δυνατότητά μας να έχουμε επικοινωνία και διατήρηση σχέσεων γιατί λόγω της υπερβολικής εξάρτησης από την τεχνολογία.
Ιδιαίτερα μετά από το τρέντ με τους συντρόφους τεχνητής νοημοσύνης. Αυτό με τους συντρόφους τεχνητής νοημοσύνης κρατήστε το, το ξαναπιάνουμε σε πολύ λίγο. Επειδή στο μέλλον θα έχουμε AI agents να γράφουν τα μηνύματα στο Whatsapp, στο Tinder για εμάς, Επειδή θα έχουμε αλγορίθμους να μας λένε τι να πούμε στο πρώτο ραντεβού για να γίνουμε αρεστοί, θα έχουμε ξεχάσει πώς να διαχειριζόμαστε ένα πολύ σημαντικό συνέστημα της ανθρώπινης φύσης, την αμηχανία.
Η αμηχανία είναι το λείπασμα της ανθρώπινης επαφής. Αλλά το 2030 η αμηχανία θα θεωρείται ένα σφάλμα του συστήματος. Θα προτιμάμε να μιλάμε με AI ομοιώματα, με AI bots, γιατί η τεχνητή νεομοσύνη δεν θα μας απορρίψει ποτέ, δεν θα μας φέρει ποτέ σε δύσκολη θέση. Θα ζούμε σε μια κοινωνία από κοινωνικά ανίκανους ανθρώπους που θα ερωτεύονται καθρέφτες.
Το σόπινγκ των σχέσεων θα είναι τόσο αποστηρωμένο που η πρώτη φορά που θα ακουμπήσεις ένα αληθινό χέρι και θα νιώθεις τον πραγματικό υδρότα της αγωνίας θα σου φανεί κάτι βάρβαρο, κάτι ξένο και κάτι βάρβαρο. Και θυμάστε που κρατήσαμε τους συντρόφους τεχνητής νοημοσύνης και είπαμε να τους ξαναπιάσουμε. Τους ξαναπιάνουμε τώρα λοιπόν.
Η μοναξιά το 2030 θα είναι, λένε, η μεγαλύτερη βιομηχανία του κόσμου. Το Global Wellness Institute προβλέπει ότι η αγορά των AI companions, των AI συντρόφων, θα ξεπεράσει την αγορά των dating apps. Τι είναι τα AI companions? Είναι AI σύντροφοι ή και φίλοι σε κάποιες περιπτώσεις με τους οποίους μπορείς να μιλάς όλη μέρα.
Και το σκεπτικό πιο είναι ότι γιατί να μπλέξεις με έναν αληθινό άνθρωπο που έχει τα δικά του ζόρια, τα δικά του προβλήματα, τα δικά του φορτία, που διαφωνεί μαζί σου, που μυρίζει, που γερνάει. Το 2030, 35, 40, 28, δεν ξέρω, θα μπορείς να αγοράσεις έναν φίλο ή έναν σύντροφο που θα είναι πάντα εκεί. Θα συμφωνεί με όλα, σε όλα με σένα και θα έχει τη μορφή του ιδανικού σου προτύπου.
Ήδη υπάρχουν διαφημίσεις που κυκλοφορούν στο ίντερνετ με αυτά, δεν ξέρω εάν σας έχουν πεταχτεί, αλλά υπάρχουν. και γιατί αυτή η βιομηχανία θα είναι τεράστια, γιατί αυτός ο φίλος, ο σύντροφος που έχεις αγοράσει θα είναι ο απόλυτος influencer σου. Θα σου προτείνει ρούχα, θα σου προτείνει ταινίες, πολιτικές απόψεις ίσως μέσα στην κουβέντα.
Η οικειότητα γίνεται ο απόλυτος δούριος ύπος για το marketing. Και επειδή ήδη μιλάμε πολύ με το AI, χωρίς να έχουμε συντρόφους ή φίλους τεχνητής νοημοσύνης, Σύννις, ακόμα τουλάχιστον, η γλώσσα μας ήδη έχει αρχίσει, αλλά προβλέπεται να αλλάξει ακόμα πιο πολύ, να γίνει predictive. Επειδή θα χρησιμοποιούμε συνέχεια AI για να γράφουμε τα emails μας, τα μηνύματά μας, ακόμα και, δεν ξέρω, κάποιες ερωτικές εξομολογήσεις, οτιδήποτε, ο εγκέφαλός μας θα σταματήσει να παράγει πρωτότυπες σκέψεις. Θα μιλάμε όλοι με κλισέ, θα σκεφτόμαστε σε bullet points, η ικανότητα για μεταφορά, για ποίηση, για λογοτεχνία, για ειρωνία θα τονίσει. Το ίντερνετ του μέλλοντος δεν θεωρώ ότι θα μας κλέψει τη δουλειά.
Θα μας κλέψει τη δυνατότητα να περιγράψουμε το οτιδήποτε. Ακόμα και τον ίδιο μας τον πόνο. Με τα δικά μας λόγια. Και πάμε και στο επόμενο θέμα. Τέλος, το τέλος. Ο θάνατος. Ο θάνατος. Θάνατος και γρήγορα κιόλας. Καλή χρονιά είπαμε, δεν θυμάμαι εντάξει κοίτα υπάρχει μια θεωρία η Deloitte έχει βγάλει αυτή τη θεωρία για το Digital Legacy ότι στο μέλλον το να πεθάνεις θα είναι περίπλοκο τώρα τι επεισόδιο είναι αυτό τέλος πάντων οι εταιρείες θα έχουν τόσα δεδομένα σου που θα μπορούν να δημιουργήσουν ένα bot ένα ghost bot που θα σου μοιάζει σε ένα ποσοστό 99% Θα συνεχίσεις αν θέλεις να ποστάρεις, να απαντάς σε σχόλια, να προτείνεις προϊόντα ακόμα και αφού φύγεις από αυτόν τον κόσμο.
Οι κληρονόμοι σου θα παίρνουν ποσοστά από τις διαφημίσεις που κάνει το ψηφιακό σου πτώμα. Δεν μπορώ. Τέλος πάντων. Η Αθανασία ως συνδρομητική υπηρεσία είναι όντως κάτι πάρα πολύ ενδιαφέρον. Θυμίζει πάρα πολύ Black Mirror αλλά ήδη έχει μπει σε επίσημες συζητήσεις ερευνητών και ειδικών που ασχολούνται με τα ανθρώπινα δικαιώματα.
Και ξέρω ότι όλα αυτά, πέρα από την μπλάκα, ακούγονται τρομακτικά. Για αυτό το επεισόδιο έκανα πάρα πολλή έρευνα και μην με ρωτήσετε, εννοείται χρησιμοποίησα και AI για την έρευνά μου αλλά διάβασα επίσημες πηγές από μεγάλες εταιρείες αλλά άμα αντέψτε, οι επίσημες πηγές σε πολλές περιπτώσεις κάνουν λάθος ή κινδυνολογούν.
Ο σκοπός μιας έρευνας συνήθως είναι να ακουστεί το όνομα της εταιρείας που την τρέχει. Οπότε ας τα πάρουμε έτσι λίγο πιο ελαφριά τα πράγματα. Ξεκίνησα έτσι με τα κακά που ακουγόνται πολύ χειρότερα από όσο είναι και δεν θεωρώ ότι θα γίνουν όλα μαζί τουλάχιστον αλλά πιστεύω ότι στο μέλλον σιγά σιγά θα βλέπουμε να μας απασχολούν αυτά τα πραγματάκια που συζητήσαμε αλλά ας πάμε και σε κάτι θετικό μωρέ, τι καλό μας επιφυλάσει το μέλλον, υπάρχουν και γι' αυτά πολλές επίσημες πηγές που μοιάζουν και τα καλά μάλιστα να πούμε, μοιάζουν να είναι αρκετά πιο απτά, μοιάζουν να είναι αρκετά πιο κοντά μας.
Αρχικά σύμφωνα με την Deloitte, την ίδια εταιρεία που θεωρεί ότι θα είμαστε ψηφιακά προϊόντα ακόμα και αφού επέλθει ο θάνατος, Αλλά και σύμφρα με το παγκόσμιο οργανισμό υγείας, η υγεία στο μέλλον δεν θα είναι κάτι που φτιάχνεις όταν χαλάσει και η όλη προσοχή στρέφεται στην προληπτική ιατρική, όπου θα παίρνεις μια, ξέρω εγώ, ένα notification στο κινητό που θα σου λέει φάε αυτό το συμπλήρωμα τώρα γιατί σε τρεις μέρες το σώμα σου θα εμφανίσει φλεγμονή.
Τι αλλάζει με αυτόν τον τρόπο? Χάνουμε το αφήγημα του αγώνα, το αφήγημα της ανάρρωσης, δεν θα είμαστε πια ήρωες που νίκησαν μια αρρώστια, θα είμαστε απλώς καλοσυντηρημένες μηχανές. Η ζωή μας θα είναι μια ευθεία γραμμή καλής κατάστασης. Είναι υπέροχο αυτό, αλλά ταυτόχρονα αφαιρεί από την ανθρώπινη εμπειρία, το δράμα της θνητότητας.
Το 2030, τη δεκαετία του 2030, υποτίθεται ότι λιγότεροι θα πληρώνονται για να κάνουν κάτι, να γράφουν ποιοι reports, να σχεδιάζουν logos, αλλά περισσότεροι θα πληρώνονται για να αποφασίζουν. Η δουλειά δεν θα είναι πια οχτάωρο με σκισμένο το κεφάλι, αλλά μία σειρά από κρίσεις. Θα είμαστε όλοι αρχισυντάκτες και το AI θα είναι η ομάδα σύνταξής μας.
Αν η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να παράγει τα πάντα, η μοναδική αξία του ανθρώπου θα είναι η ηθική κρίση και το γούστο του. Στο μέλλον, ο εργάτης πεθαίνει και γεννιέται ο επιμελητής. Σε μία επίσης θετική και όμορφη πρόβλεψη, αρκετά γλυκιά, αναφέρεται ότι η ψηφιακή εκπαίδευση θα καταργήσει το χάσμα των γενναιών. Στο μέλλον, ένας 70χρονος και ένας 20χρονος θα μαθαίνουν την ίδια νέα δεξιότητα ταυτόχρονα, μέσω του ίντερνετ, μέσω των AI agents και η ηλικία σταματάει να είναι εμπόδιο.
Θα βλέπεις εφήβους εντός εισαγωγικών 60 ετών να ξεκινούν startups και ίσως 25χρονος να δικούν ομάδες. Το ίντερνετ ισοπεδώνει τη βιολογική ιεραρχία που έχουμε θέσει εμείς και καταρρύπτει το αφήγημα ότι η τρίτη ηλικία δεν είναι ενεργή. Και αυτό είναι σχετικά επαναστατικό, αλλά έχω και άλλη επανάσταση. Σε έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη σου λέει πάντα το σωστό, ποιο δρόμο να πάρεις, τι να φας, τι να ψηφίσεις, η νέα μορφή ελευθερίας θα είναι το δικαίωμα να κάνεις λάθος.
Τι ωραίο δικαίωμα αυτό ρε παιδί μου. Αυτό το λέω γενικότερα επειδή γνωρίζω καμιά φορά νεότερους ανθρώπους και μου λένε είμαι 25, 24, 23, 27, λέω είστε στην κατάλληλη ηλικία να κάνετε λάθη. Αυτό είναι μεγάλη σοφία έδωσα τώρα. τρομερή τέλος πάντων η UNESCO στην έκθεση για την νευροτεχνολογία μιλάει για τη γνωστική ελευθερία. Σε κάποια χρόνια από τώρα η μεγαλύτερη πράξη αντίστασης θα είναι να αγνοήσεις την τέλεια πρόταση του αλγορίθμου ή του AI και να κάνεις κάτι εντελώς παράλογο. Το να είσαι άνθρωπος θα σημαίνει να είσαι απρόβλεπτος. Η δράση μας θα είναι μια διαρκής μάχη ενάντια στη βελτιστοποίηση που προσφέρει η τεχνολογία.
Και αυτό είναι όμορφο γιατί μας κρατάει σε επαφή με την ανθρώπινη φύση μας. Και γι' αυτό το λόγο έρευνες λένε ότι οι πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις στο μέλλον θα είναι αυτές που προσφέρουν μια πιο αισθητηριακή εμπειρία. Επειδή η ζωή μας θα είναι 90% ψηφιακή, και τώρα δεν είναι και πολύ λιγότερο ψηφιακή, το να πιάνεις χώμα, το να μυρίζεις φρέσκο ψημένο ψωμί ή το να νιώθεις, δεν ξέρω, τη βροχή στο δέρμα σου, κάτι, θα είναι πολυτέλεια.
Το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει αυτό. Βλέπουμε τον κόσμο να γυρνάει σε μορφές τέχνης που απαιτούν το σώμα, όπως είναι για παράδειγμα η αγκιοπλαστική. Έχει μεγάλη άνθηση. Η ζωγραφική, το ίδιο. Όλο αυτό θα μεγιστοποιηθεί, θα μεγεθυνθεί και θα πάει ακόμα και στο σόπινγκ. Το σόπινγκ θα μετατραπεί σε εργαστήριο αισθήσεων. Θα πηγαίνουμε στα μαγαζιά όχι για να πάρουμε το προϊόν, αυτό μια χαρά θα έρχεται στο σπίτι μόνο του, αλλά για να νιώσουμε την ύλη του.
Με έναν πολύ περίεργο τρόπο, το μέλλον, πιστεύω ότι στο μέλλον, τα επόμενα 10 με 15 χρόνια τέλος πάντων, θα ανακαλύψουμε ξανά ότι έχουμε σώμα. Το 2030 η τεχνολογία θα έχει λύσει αρκετά από τα προβλήματά μας Το 2040 ακόμα περισσότερα, το 2050 μάλλον ακόμα περισσότερα Λογικά θα είμαστε πιο υγιείς, θα έχουμε περισσότερο χρόνο, θα έχουμε περισσότερες απαντήσεις Αλλά εδώ είναι ένα μικρό σημείο στο οποίο πρέπει να σκεφτούμε Όταν το ίντερνετ σου δίνει τα πάντα πριν κάνεις τα ζητήσεις, σου κλέβει το πιο σημαντικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό.
Ένα από τα πιο σημαντικά. Την προσμονή. Η σκληρή αλήθεια είναι ότι το 2030 θα ζούμε σε έναν παράδεισο που θα μοιάζει λίγο με αίθους αναμονής. Θα έχουμε τα πάντα, αλλά δεν θα λαχταράμε τίποτα. Η πρόκληση δεν θα είναι πια πώς να επιβιώσουμε, αλλά πώς να παραμείνουμε πεινασμένοι σε έναν κόσμο που μας ταΐζει με το ζόρι. και μιας και μιλάμε για το πως θα παραμείνουμε πεινασμένοι μια συμβουλία έτσι για το σήμερα για να προπονήσουμε λίγο τους μυς της ύπαρξής μας την επόμενη φορά που θα έχετε μια πορεία μια δυσκολία, κάτι, ένα κενό μη χρησιμοποιήσετε την ευκολία βάλτε το ρε βέμα δουλέψη δηλαδή και εγώ το προσπαθώ πολλές φορές το λέω στον εαυτό μου για να το κάνω και όλας μην το ψάξετε στο τσάτζιπιτή μη ρωτήσετε το τζέμινάι μας δίνει την απάντηση στο πιάτο.
Αλλά αν σταματήσουμε να προσπαθούμε, το μυαλό μας θα ατονίσει. Και το ασανσέρια, παράδειγμα, ευκολία είναι. Αλλά κοιτάμε να γυμνάζουμε τα πόδια, περπατώντας ή οτιδήποτε, γιατί μπορεί να χρειαστούν να ανεβούμε τις σκάλες αν έχει διακοπή ρεύματος. Το τι φέρνει το μέλλον, δεν μπορούμε να το ξέρουμε απόλυτα, με σιγουριά, εκτός από...
Αυτό είναι σίγουρο. Ε, δεν ξέρουμε λοιπόν με σιγουριά λίγο κάπως με προβληματίζει και με ψηλοφοβίζει από όλα αυτά που είπαμε σήμερα και το μοναδικό που θεωρώ κάπως ρεαλιστικό, απόλυτα ρεαλιστικό γιατί το βλέπω μπροστά μου ακόμα και τώρα στην παρούσα φάση είναι ότι ο κόσμος θα είναι γεμάτος ανθρώπους που δεν θα μπορούν να σκεφτούν χωρίς βοήθεια και πρέπει να ξέρουμε πώς να ψάχνουμε μόνοι μας την ώρα που όλοι οι υπόλοιποι θα έχουν παραδώσει το τιμόνι της σκέψης τους σε έναν αλγόριθμο δηλαδή σε έναν αλγόριθμο σκεφτείτε το λίγο να έχεις παραδώσει τα πάντα σε ένα, σε μία σε μία σειρά αριθμών και τέλος πάντων λοιπόν, αυτά είχαμε να πούμε για σήμερα ας μην φοβόμαστε το μέλλον δεν ξέρουμε τι έρχεται πολλά όμορφα θα έρθουνε αρκετά άσχημα θα έρθουνε ας τα καλοδεχτούμε μέχρι να έρθουν όλα αυτά και μέχρι την επόμενη εβδομάδα στο επόμενο επεισόδιο του Όντως «Είμαι ο Άρης Αποστολόπουλος», ήταν όντως το όντως και να προσέχετε αλλά μόνο όσο πρέπει.
Θέλεις να δούμε και τα άλλα? Δεν υπάρχει λόγος νομίζω.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
