Skip to content
PodBase
Θόρυβος παντού! Εκεί που όλοι μοιάζουν ίδιοι.

Θόρυβος παντού! Εκεί που όλοι μοιάζουν ίδιοι.

Ό,τι Θέλω Θα Λέω Season 2.
Ιανουάριος 31, 2026 00:22:41 Σεζόν 1 Επεισόδιο 24
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Θόρυβος παντού! Ένα Podcast τουρλουμπούκι.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Ε, εσύ καλώς ήρθες, καλώς ήρθες λοιπόν στο πρώτο μου podcast, είμαι ο Στάθης και αυτό είναι το πρώτο podcast για το 2026. Ξέρεις τι γίνεται, θα μπω κατευθείαν έτσι και θα αναπτύξω πάλι το λόγο μου, ελπίζω να είστε καλά, να περάσετε ωραία τις γιορτές που φαντάζουν κάπως μακρινές ή και όχι, αλλά έχω την αίσθηση ότι ήταν πριν πολύ καιρό αυτές οι γιορτές. Αυτή την αίσθηση τέλος πάντων έχω.

Ξέρεις τι σκεφτόμουν, είναι 2026 ρε εσύ, μήπως λίγο να πάμε πιο μπροστά, μήπως να βάλουμε ήχο, μήπως να κάνουμε, μήπως να ράνουμε Και η αλήθεια είναι ότι κάθισα και ασχολήθηκα για το πώς θα βάλω αυτόν τον ήχο και για ακόμα μια φορά δεν με καλύπτει κανένας ήχος Κάποια στιγμή όμως μπορεί και να με καλύψει Ξεκίνησα λοιπόν να μιλάω, ξεκίνησα να μιλάω και είναι μέρες τώρα που σκέφτομαι να ανοίξω το μικρόφωνο έχω σημειώσει κάποια θέματα που ήθελα να αναπτύξω αλλά ένα ήταν το θέμα το οποίο πάντα με σταματούσε και δεν ολοκλήρωνα αυτές τις σκέψεις, τέλος πάνω αυτές τις θεματολογίες ως podcast ή φασαρία.

Λοιπόν παιδιά ας ηρεμήσουμε λίγο που δεν θα ηρεμήσουμε γιατί είναι τάση, είναι viral, υπάρχει θόρυβος και ο θόρυβος είναι viral αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Διαπιστώναν λοιπόν για ακόμα μια φορά, ίσως και εγώ να φταίω όμως γι' αυτό και θα σας δώσω να καταλάβετε σε λίγο τι θέλω να πω Ότι έχω μπλεχτεί εγκεφαλικά σε όλο αυτό το θόρυβο που συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην χώρα μας Και πάμε λίγο να το πάρουμε από την αρχή Ναι ζούμε σε μια εποχή, στην εποχή του ίντερνετ και της πληροφορίας που αυτή η εποχή φάνεζε τόσο μαγική όταν άρχισαν να μας την διαφημίζουν και ήταν μαγική.

Ίσως είναι ακόμα, θα το σκεφτώ λίγο αυτό. Μάλλον όχι, δεν είναι μαγική πλέον. Λοιπόν, και ήταν μια εποχή η οποία διαφημίζαν το ίντερνετ, ότι θα μπαίνουμε στο ίντερνετ, θα παίρνουμε πληροφορίες, μπαίναμε εκεί σε διάφορες σελίδες, γινόταν έτσι της τρελής και ψάχναμε και πηγαίναμε και στα netcafé και υπήρχε τέλος πάντων όλοι αυτοί οι πληροφόρεις και μας έδινε πράγματα, μαθαίναμε πράγματα.

Ψάχναμε την πληροφορία στοχευμένα, δηλαδή εγώ έψαχνα στοχευμένα να μάθω για μουσική, τι κυκλοφορούσε. Θυμάμαι μικρός γιατί παρένθεση και λίγο story από την ζωή μου. Κάποτε ήμουνα και DJ, είχα περάσει και με ένα ροδιόφωνο. Λοιπόν, ήμουνα DJ, είναι η πιο απέσια δουλειά που είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου. ήταν τέρμα χορική στο να παίζεις μουσική για όλο τον κόσμο και να εξαρτά τη διάθεσή τους τέλος πάνω και τα σχόλια το τι θα πουν και πως περνάνε και τι ωραία μουσική που παίζουν. Έπαιζαν πολύ ωραία μουσική παρά όλα αυτά. Λοιπόν αλλά ήταν και η περίοδος που άρχισαν τότε λίγο τα τσιρκολίνι ήταν εκεί λίγο 2000 2003, 2004, 2005, 2006 κάπου εκεί η εποχή της χαρθοπετσέτας τέλος πάνω στα κλαμπ και τα λοιπά ήταν να πέσει αυτή η δουλειά.

Λοιπόν κλείνουμε τώρα αυτή την παρένθεση για να μείνουμε στο θέμα μας. Ας πάρω και μια ανάσα. Αχ λοιπόν και τι θέλω να πω λοιπόν φτάσαμε λοιπόν στο σήμερα που αυτή η πληροφόρηση ρε παιδιά ξέρετε και για να σας βάλω λίγο το πως το έδεσα σαν θόρυβο στο μυαλό μου και στο πόσο με καταστρέφει γενικά το να μένω ήσυχος και να ψάχνω την πληροφορία που θέλω ή γενικά να μαθαίνω κάτι το οποίο θα με πάει μπροστά ή θα με βοηθήσει σε μια έρευνα ή κάτι τέλος πάνω που θα διαβάσω και θα περάσω καλά ρε παιδί μου.

Πρόσφατα μια αγαπημένη φίλη έβγαλε τον καινούριο της δίσκο, η Κατερίνα Κυρμιζή, να πάτε να το ακούσετε στο Spotify, τους Cactus 3 και μπήκα στη διαδικασία τέλος πάνω να ακούσω τη δουλειά της και ζορίστηκα τόσο πολύ να ακούσω κάτι το οποίο δεν είναι τόσο πολύ κονσέρβα Και διαπίστωσα το πόσο πονεμένο είναι το κεφάλι μου, το πόσο πραγματικά δεν μπορώ να συγκεντρωθώ σε ένα πράγμα και δεν είναι εύτερη η στιγμή γιατί το προσπαθώ εδώ και δύο μέρες.

Δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ και να ακούσω μία δουλειά ενός καλλιτέχνη ο οποίος δεν κάνει θόρυβο. Και εκεί διαπίστωσα ότι έχω πρόβλημα. ο εγκέφαλός μου έχει καταστραφεί τόσο πολύ με όλο αυτό το γρήγορο που συμβαίνει όλη αυτή την γρήγορη παραγωγή μουσικής γρήγορης πληροφορίας φασαρίες γενικότερα και ενός σέντς δεν δίνει κανένα νόημα στο ότι οτιδήποτε καινούριο βγαίνει απλά στο να το καταναλώσουμε σύνδεσα βέβαια και το πόσο δύσκολο είναι για όλους αυτούς τους δημιουργούς που καθόλου δύσκολο δεν είναι γιατί κάνουν πολύ εύκολα τη μουσική πλέον αυτό που τέλος πάνω που παίζεις στο ραδιόφωνο και συνειδητοποίησα ότι πρέπει να κάνω κάτι άμεσα για το κεφάλι μου.

Μετά, σαν σκεπτόμενος, θαρό και όχι προκλητικά αυτό που λέω άνθρωπος κάθεσα και σκέφτηκα το τελευταίο διάστημα δηλαδή έκανα μια αναδρομή πάνω στις τοποθετήσεις που κάνω ή στο τι ακούω κτλ. και πως μιλάω κτλ. είδα ότι και εκεί πέρα ο εγκέφαλός μου έχει περιεχθεί έχει περιεχθεί από τον θόρυβο λοιπόν γενικότερα των τοποθετήσεων των ανθρώπων που κάνουν πολλές φορές και όντως ένας άνθρωπος ο οποίος παρακολουθεί άλλους ανθρώπους ναι, ακούγεται κάπως αυτό όταν είναι έξω δηλαδή μου αρέσει να ακούω συζητήσεις από άλλους τι τους απασχολεί, πώς αντιδρούν αν τα λόγια τους που βγαίνουν από το στόμα συνδυάζονται με τις εκφράσεις και γενικά πειραματίζομαι έτσι λίγο, έτσι προσπαθώντας καταλάβω, είναι κάτι το οποίο μου αρέσει πολύ.

Διαπίστωσα λοιπόν εκεί ότι γενικά αυτός ο θόρυβος έχει επέρθει παντού στη συνεννόησή μας, στην επικοινωνία μας, στον τρόπο που θα διαλέξουμε να βάλουμε μουσική στο ραδιόφωνο, στο τι θα δούμε στην τηλεόραση, στο αν θα δούμε κάποια ταινία και ποια θα είναι αυτή. γενικότερα είναι σαν να μην υπάρχει πλέον κανένα κριτήριο και αρκετό μέρος των ανθρώπων, ελπίζω πως όχι όλοι, να δρούν κάπως ρομποτικά σε λύσεις που θέλουν να δώσουν τα προβλήματά τους, στη μουσική που υποστηρίζουν ότι τους αρέσει, στα μαγαζιά πιθανόν που τους αρέσει να πηγαίνουν, στη μόδα, στο τι θα βάλουν.

Γενικά υπάρχει μια τάση να είσαι στην τάση. Τρελό δηλαδή αυτό το πράγμα, έτσι. Και εδώ θα βάλω ακόμα έναν προβληματισμό και γενικά για τους νέους αλλά και για τους μεγάλους. και τι να λέει. Παλαιότερα λοιπόν μας ενδιέφερε θεωρώ το να δείξουμε ποιοι είμαστε ποιοι είμαστε δηλαδή εσωτερικά δηλαδή υπήρχε πραγματικά δουλειά πάνω σε αυτό σε απασχολούσε ρε παιδί μου να δείξει το χαρακτήρα σου πολλές φορές κάναμε και προσωπικά στυλ τώρα ακουμπώσου και λίγο τη μόδα πλέον θεωρώ ότι υπάρχει μια τεράστια τάση στο πώς φαινόμαστε έξω.

Δηλαδή η εικόνα. Η εικόνα έχει μπει πάρα πολύ έντονα στη ζωή μας και εδώ συναντάμε και το απίστευτα γρήγορα scrolling εικόνων οπότε και αυτό θεωρώ ότι πάει κάπως να προσπεραστεί γιατί θεωρώ ότι ξέρεις τι παλιά απολαύμβανες πραγματικά ένα scrolling δηλαδή σε μια φωτογραφία στο insta στο ένα στο άλλο ξέρω εγώ και σου έπαιρνε λίγη ώρα να την ξερευνήσεις να τη δεις να την κάνεις Και τώρα και αυτό ακόμα γίνεται πάρα πάρα πολύ γρήγορο.

Υπάρχει λοιπόν μια τεράστια τοξικότητα φασαρίας. Πάμε τώρα και ένα βήμα παραπέρα. Τι γίνεται πραγματικά στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στις τηλεόρασεις και παντού. Υπάρχει ακόμα μια τάση λοιπόν όλων αυτών των ανθρώπων που δουλεύουν εκεί στο να δημιουργούν θόρυβο. Είχαμε μιλήσει λίγο για το Range Bait πριν κάτι επεισόδια, δεν πω πόσο.

αλλά αυτό έχει γίνει πραγματικά τάση πλέον. Δηλαδή πρέπει να υπάρχει χαμός, πρέπει να υπάρχει φασαρία. Πρέπει για να είναι πετυχημένο κάτι, κάτι, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, από κάτω να σφάζονται, να σφάζονται οικογένειες. Και ξέρεις τι γίνεται, ακόμα και εκεί ρε φίλε, δηλαδή τώρα, τι γίνεται εξαιρεγώς το πολιτικό σύστημα, τι γίνεται το ένα, τι γίνεται το άλλο.

Βγαίνουν και γκαρίζει κόσμος. γκαρίζει κόσμος ο οποίος δεν έχει γνώσεις δεν έχει ψάξει το θέμα τοποθετείται μόνο από τίτλους και πού θα πάει όλη αυτή η ιστορία δεν ξέρω ανοίγεις δηλαδή τα social και η φωνή το ακούγεται πριν πατήσεις τα σχόλια να δεις τι γράφουν ακούγεται ένας τόρυβος ένας χαμός και κάθασα και αναρωτήθηκα Αν αυτό είναι λόγος το ότι πραγματικά δεν αντέχουν ούτε η ίδια αυτό που τους συμβαίνει και απλά έχουν φορτωθεί τόσο πολύ αυτό το πώς θα τοποθετηθώ και το τι θα πω και επειδή έχει φουντώσει τόσο πολύ μέσα στον εγκεφαλό τους κοιτάνε να το πετάξουν και το πετάνε με hate comments κυρίως.

Φτάνω και λίγο παραπέρα και λέω ότι ρε συ μήπως υπάρχει και κάποια νόσηση πλέον δηλαδή η διαδικτυακή νόσηση θεωρώ τώρα δεν ξέρω αν το λέω ορθά αλλά καταλαβαίνετε τι θέλω να πω δεν έχει σημασία τώρα θα συνεννοηθούμε. Υπάρχει λοιπόν και η διαδικτυακή νόσηση Ότι γενικότερα είναι μια επιδημία αυτή που έχει έρθει στους ανθρώπους Και νομίζω και ότι αυτό φαίνεται πλέον Και αν το σου παρατηρήσεις ή παρατηρήσουμε και τον εαυτό μας πως είμαστε έξω Όταν πάμε ας πούμε να πιάσουμε ένα θέμα επικαιρότητας Στερούμαστε τόσο πολύ της πραγματικής έρευνας και πληροφορίας Που απλά πετάμε ρουκέτες ο ένας τον άλλον Αν μπεις σε αυτό το παιχνίδι θα περάσεις πραγματικά μία, δύο, τρεις ώρες αν είσαι και για φαγητό.

Κάπου φωνάζοντας και διαφωνώντας καθόλου επί της ουσίας γιατί δεν ξέρεις γιατί πραγματικά έφτασες στο σημείο να φωνάζεις και να έρχεσαι σε αντιπαράθεση με ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά θέλουν να δηλώσουν μια διαφωνία. Θέλουν να δηλώσουν μια διαφωνία σύμφωνα όμως με τι. σύμφωνα με αυτό που τους χτίστηκε τόσο βαθιά μέσα τους για κάποιον λόγο.

Γιατί υπήρξαν σε μία ομάδα, είτε μία ομάδα θρησκείας, είτε μία ομάδα πολιτικού κόμματος, είτε μία ομάδα, ξέρω εγώ, ενός μοτίου, ξέρω εγώ, μιας συμπεριφοράς μιας συγκεκριμένης οικογένειας. Γενικά υπάρχει λοιπόν τοποθέτηση στήρα. Υπάρχει μια τοποθέτηση η οποία καθόλου αφιβολία δεν χωράει και κουβαλάμε και τοποθετούμαστε με πράγματα τα οποία κάποτε υπόθηκαν είτε λανθασμένα είτε σωστά.

Θεωρώ λανθασμένα τα περισσότερα αφού και τη σημασία έχει τώρα τέλος πάνω τι έγινε τότε και τα πιστεύω ξέρω εγώ ενός βιβλίου που βγήκε τότε και τα πιστεύω ξέρω εγώ της θρησκείας που βγήκαν τότε, ενός παπά, μιας οικογένειας, πρέπει να υπάρχει μια αναθεώρηση και μια αμφιβολία συνεχώς, συνεχώς, συνεχώς καθότι η ζωή προχωρά, εξελίσσεται και τίποτα από το παλιό συνήθως δεν μας εκφράζει.

Πίσω σας μπέρδεψα λίγο, αλλά αυτό που θέλω να γίνει κατανοητό με αυτό το προβληματισμό μου είναι ότι πόσο εμείς προσπαθήσαμε γενικά στο να εξελιχθούμε και μέσα στις συζητήσεις που κάνουμε με ανθρώπους αλλά και πόσο πραγματικά να σκεφτόμαστε το τι πραγματικά λέμε. Έτσι λοιπόν έφτασα στο σημείο όλη αυτή η έλλειψη και η προσωπική μου έλλειψη λοιπόν να με οδηγήσει στο συμπέρασμα το ότι πραγματικά έχω κάψει τον εγκέφαλό μου δεν σκέφτομαι πολλές φορές ορθά γιατί φτάνω σε ένα σημείο πραγματικά να πηγαίνω με το κύμα.

Θα μου πεις τι λύση υπάρχει εδώ. Δεν ξέρω. Σίγουρα μία απόσταση από όλη αυτή την πληροφορία που έρχεται αφιλτράριστα, που έρχεται απέδευτα απλά για να σου πέσει πάνω, πάνω στο κεφάλι σου, για να σε χειραγωγήσει. Αυτό λοιπόν επίσης παρατήρησα ότι συμβαίνει πάρα πολύ και στους νέους. Και θα μου πεις τώρα, δεν σου λέω κάτι καινούριο.

Ναι ρε συ, αλλά ξέρεις τι γίνεται. Εφόσον και όλες αυτές οι πλατφόρμες θέλουν να πουλήσουν απλά εικόνες ή προϊόντα. Τι κάνουμε και σε αυτό. Και γενικότερα διαπιστώνω ότι έχει έρθει ένας τεράστιος εκνευρισμός στους ανθρώπους οι οποίοι έχουν να κάνουν με όλη αυτή την πληροφόρηση την οποία απλά αφήνει να εισχωρεί μέσα τους καθημερινά από την ώρα που θα ξυπνήσουν πιάνοντας το κινητό τους για να σκρολάρουν μέχρι και την ώρα που θα κοιμηθούν.

Φτάσαμε λοιπόν στο σημείο να έχουμε σφάξει στο γόνατο τα κριτήρια μας ή τις πραγματικές μας ανάγκες ή γενικά το χρώμα του χαρακτήρα μας για ανάγκη τοποθέτησης ή γενικά, για να μην συζητήσω για το πόσο καλοί ακροατές είμαστε, δεν είμαστε πλέον ούτε αυτό. Απλά διαπιστώνω ότι κυκλοφορώ ανάμεσα σε ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά θέλουν να αποτενάξουν όλο αυτό το πράγμα που τους έχει μπουκώσει τον εγκέφαλο.

αυτό είναι ένα θέμα το οποίο πραγματικά με απασχολεί γιατί είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος δεν αντέχει τη φασαρία δεν αντέχει τους τσακωμούς, τις εντάσεις και δεν αντέχει πραγματικά τις συζητήσεις χωρίς νόημα Σαν πετώ, σαν πετώ αν δεν έχω αρχίσει να αντιλαμβάνομαι όλο αυτό που συμβαίνει και ενώ το έχω συζητήσει με αρκετούς ανθρώπους και με τον ίδιο με τον εαυτό Λοιπόν, διαπιστώνω ότι υπάρχει ανάγκη επανένταξης στην ορθή σκέψη ή στην διερεύνηση ή στην αμφιβολία αυτών των πραγμάτων που εμείς νομίζουμε ότι ξέρουμε και πάμε εκεί με το λάβαρο και τις σημαίες, αλλά δεν ξέρουμε πώς.

Πώς θα το κάνουμε αυτό λοιπόν, πώς λοιπόν θα καθαρίσει ο εγκέφαλος, πώς θα αρχίσουμε να κάνουμε πιο παραγωγικές συζητήσεις, πώς πραγματικά θα κάνουμε συζητήσεις πλέον, γιατί δεν είναι και λίγες φορές οι οποίες παρατηρώ πάλι ανθρώπους οι οποίοι κάθονται είτε σιωπηλοί και αν μου πεις Δεστάθειο αυτή μπορεί να μάθωσαν πριν ή ξέρω εγώ να του συνέβη κάτι τραγικό.

Ναι δεν το λέω αυτό, δεν θέλω να πω αυτό. Παρατηρώ λοιπόν ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά πολλές φορές έχω πιάσει να συζητάνε και τα ίδια πράγματα και λέω αυτές είναι οι ανησυχίες ή αυτές είναι οι ανησυχίες και του 2026 δεν το δέχομαι. έτσι λοιπόν ο θόρυβος ήταν κάτι το οποίο με σταμάτησε και εμένα στο να αναπτύξω κάποια θέματα που είχα σκεφτεί να κάνω επίσης φτάνοντας στο τέλος είμαι ένας άνθρωπος ο οποίος ακούει αρκετά podcast και παρακολουθεί και αρκετά social θέλω να προσπαθώ τέλος πάντων να βλέπω στα social πράγματα που με ηρεμούν γάτις και γειά σας θα έχω ξαναπεί αυτά τα πράγματα τι θα γίνει και με την κατάσταση όπου είναι όλοι πλέον ειδικοί.

Είναι όλοι ειδικοί. Έχουμε γεμίσει σύμβουλες ψυχικής υγείας, live coaching, πέντε σύμβουλες να γίνεις ευτυχισμένος, πέντε το ένα να γίνεις το ένα, πέντε το άλλο. Όλοι έχουν να πούνε πώς θα γίνει καλύτερα η ζωή σου τόσο απλά. Δηλαδή ανοίγουν το μικρόφωνο και λένε πώς θα κάνεις τη ζωή σου τόσο καλύτερη. Και σκέφτομαι και πάλι, αυτοί τώρα έχουν καταφέρει να έχουν μια ζωή τέλεια και είναι εκεί στο να σου πουν και σένα πως θα κάνεις τη ζωή σου πολύ καλή ξέρω εγώ καλύτερη τέλεια όπως φαντάζει δική τους για να μην συζητήσω για την τάση των ανθρώπων που κάνουν βίντεο οι οποίοι λένε πως θα φλετάρεις σωστά ή πως ξέρω εγώ θα έχεις πολλές επιτυχίες και το γενική οφείλου και τα λοιπά ή πως θα βγάλεις πολλά λεφτά ή ότι είσαι αποτυχημένος αν δεν βγάζεις ξέρω εγώ 10.000 ευρώ το μήνα. Τι συμβαίνει πραγματικά τι συμβαίνει αυτές είναι οι σκέψεις και ξέρεις τι θα μου πεις τώρα και εσύ podcast κάνεις ναι ρε συ κάνω podcast αλλά το podcast μου δεν θεωρώ ότι έχει ένα διδακτικό

χαρακτήρα. Είναι το ημερολογιό μου και μπορεί να έχω κάνει και θέματα τα οποία ας πούμε σήμερα να μην συμφωνώ τόσο πολύ με αυτά αλλά τότε αισθανόμουν έτσι να μιλήσω και είναι κάτι τέλος πάντων που σας έχω πει ότι παίρνει τη μορφή ημερολογίου και έτσι γουστάρω να το κάνω γιατί πραγματικά δεν έχει να με διακόψει κανένας σας εδώ πέρα γιατί ό,τι θέλω θα λέω.

Λοιπόν, πού καταλήγουμε. Καταλήγουμε λοιπόν στο γεγονός ότι έχω προσπαθήσει πάρα πολύ στο να κάνω και εγώ τη ζωή μου καλύτερη ή να κάνω κάποιες έρευνες που θέλω ή στο να βρω μια πληροφορία που πραγματικά με ενδιαφέρει για να μην συζητήσω ότι πολλές φορές ας πούμε ψάχνω κάποιο πολύ καλό βιβλίο να διαβάσω με συγκεκριμένα θέματα κτλ και δεν μπορώ να βρω ούτε αυτό γιατί η υπερκατανάλωση ξέρω εγώ και η προσπάθεια στο να σου πουλήσουν κάτι πολύ συγκεκριμένο είναι τόσο ρατή με το που πραγματικά που να ψάξεις για να το βρεις θα μου πεις πάντα σε ένα βιβλιοπωλείο και περνά μισή ώρα εκεί μέσα. Συμφωνώ.

Οπότε κλείνω και λέω ότι πόσο δύσκολο έχει φτάσει, πόσο δύσκολο έχει γίνει να βρούμε μουσική πλέον. Να βρούμε μουσική η οποία δεν είναι η μουσική του virality, δεν είναι η μουσική του πρέπει να ακούω γιατί να μην με κοροϊδεύσουνε ή πρέπει να έχω θέμα συζήτησης. Οι σειρές επίσης, οι ταινίες, το που θα φάω, το που θα βω, το που θα περπατήσω, το τι ρούχα θα φορέσω, το αν είναι στη μόδα ή αν είναι ξεπερασμένο κάτι, το ότι πραγματικά πόσο δύσκολο είναι πλέον στους ανθρώπους να βγάλουν την προσωπικότητά τους έξω και αυτή να είναι αποδεκτή ή να μετράει. Να περνάς από κάπου και να λένε ρε συ τι ωραίος τύπος τι ωραία τύπησα πόσο διαφορετική δηλαδή έβλεπα και ένα βίντεο πριν το οποίο έλεγε ότι ναι εσύ ξέρω εγώ απευθύνεται αυτός που το κάνεις εσένα που το βλέπεις και καλά και σου λένε ότι είσαι ο μοναδικός άνθρωπος στη γη που είσαι έτσι και ότι ξέρω εγώ δράσε όπως είσαι γιατί δεν είναι κανένας άλλος σαν και σένα.

Ρε παιδιά πόσο μαγικό, πόσο μαγικό αυτό το να μην είναι όλα ίδια. Αλλά μπαίνοντας σε ένα πλαίσιο μιας κοινωνίας και μιας χώρας η οποία μας έχει μάθει τόσο πολύ να λειτουργούμε στερεοτυπικά για να είμαστε αποδεκτοί και να μην τρεπόμαστε κυρίως για αυτό που είμαστε. Αυτό που το πας, το να ντρέπεσαι για αυτό που είσαι πάνω ανοίξω τώρα άλλο θέμα αλλά δεν θέλω καθόλου αυτό το τουρλουμπούκι γίνεται λοιπόν στο μυαλό μου και σαν τουρλουμπούκι θα πω ότι ήταν και το σημερινό podcast αλλά έπρεπε λοιπόν να υπάρξει αυτή μια τοποθέτηση δεν άντεχα άλλο έπρεπε να μιλήσω για το θόρυβο για τις τοποθετήσεις την ώρα που μαγειρεύουμε το στα σόζελ και κράζουμε και φωνάζουμε και κάνουμε και για όλη αυτή τη φασαριά παιδιά μην κάνετε φασαριά πραγματικά προσπαθείς τώρα θα μιλήσω σαν αυτός στους live coaching που κάνουν και τις live coaches όχι δεν θα μιλήσω έτσι εγώ η απόψη μου είναι λοιπόν μην την υιοθετείς να μην φωνάζουμε, να συνονιούμαστε να επικοινωνούμε και πραγματικά να υπάρχει συνενόηση

δηλαδή ένα και να κάνουν δύο ή έντεκα αναλόγως αν έχει το συν αναμεσά τους δηλαδή να προσπαθήσουμε λίγο να βρούμε μια κοινά αποδεκτή λογική για να προχωρήσουμε και επιτέλους να γίνει μια προσπάθεια να ξαναγίνουμε όλοι που είμαστε διαφορετικοί να γίνει λίγο ορατό αυτό το πράγμα ρε παιδιά λίγο ορατό πως λες θα πάω ένα ταξίδι ξέρω εγώ εκεί γιατί εκεί είναι έτσι το μέρος και έχει ένα χαρακτήρα και ένα τέτοιο ή θα πάω σε εκείνη την πόλη γιατί εκείνη η πόλη έχει νερό και τα δηλαδή αυτά τα ψάχνεις το διαφορετικό μέρος το να είσαι διαφορετικός και να μην βλέπεις όλο το τους κλόνους όλους αυτούς σαν τοποθέτηση, σαν εμφάνιση, σαν μουσική δεν το έχεις σκεφτεί λοιπόν, αυτή ήταν η προβληματισμή μου λοιπόν, τουλουμπούκι το podcast εύχομαι να σας βρει και καλά εύχομαι να είστε καλά μέχρι και την επόμενη φορά αλλά και για γενικά να είστε καλά να βρίσκετε τη χαρά πραγματικά σε αυτό που κάνετε να είστε χαρούμενοι, χαμογελαστοί και να έχετε ωραίες παρέες, να έχετε τουλάχιστον και τον εαυτό σας να είναι μια καλή παρέα.

Τώρα να το πω λίγο και αυτό τις κλείνοντας. Να είναι ο εαυτός σας, το σπίτι σας. Το σπίτι μας λοιπόν, τι είναι το σπίτι. Το σπίτι μας παιδιά είναι ο ίδιος μας ο εαυτός. Οκ, το άλλο είναι τείχος απλά και απλά κοιμόμαστε, θέλουμε ένα κρεβάτι, τρώμε κλπ. Να αισθάνεσαι καλά στο σπίτι σου. όταν αισθάνεσαι καλά λοιπόν στο σπίτι σου καμία ανάγκη θεωρώ δεν θα υπάρξει για να επαναστατήσεις και να φωνάζεις και να κράζεις και να κάνεις και να αράνεις και όλες αυτές τις ιστορίες θα κλείσω τώρα εντάξει κλείνω λοιπόν ήμουνα και αυτός ο Στάθης μέχρι την επόμενη φορά να είστε καλά και μην ξεχνάτε καθαρίστε το σπίτι σας βρείτε τα λίγο μαζί σας βγάλετε λίγο και το χαρακτήρα σας να σας γνωρίσουμε όλοι εμείς γιατί μπορεί να γουστάρουμε και να υπάρξει έτσι και λίγο τζέρτζερ τώρα παιδί μου φτάνει με τα ίδια λοιπόν αντίο δεν θα το κλείσω ποτέ φεύγω τώρα φεύγω

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00