Πώς να γίνεις ορεινός δρομέας;
Outdoor FreaksΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο εξηγούμε πως μπορεί ένας δρομέας να γίνει ορεινός δρομέας και πως ένας ορειβάτης μπορεί να γίνει ορεινός δρομέας.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Υπότιτλοι AUTHORFRIX Διατροφολόγος. Ξέρεις όπως εγώ που είμαι κολύμπη 365 μέρες το χρόνο. Αν με δούνε καμιά φορά να μην πάω. Μου λένε α φίλε μας δουλεύεις ας πούμε. Είσαι καλαντζή μουφα. Λέω ναι αλλά είναι κάποιες φορές που πάω δύο φορές. Πάω το πρωί στην πισίνα. Οπότε πιάνετε λέω. Ναι ναι ναι έχω εκτίσει ποινή. Έτσι έτσι έτσι.
Λοιπόν να σου πω μια και εδώ και πάρα πολύ καιρό έχουμε πει. πολλές φορές έχουμε μιλήσει για επεισόδια που εντάξει προφανώς outdoors αλλά έχουμε μιλήσει πολλές φορές για εξοπλισμούς για βουνά, για τι μας αρέσει τι βουνά υπάρχει γύρω από την Αθήνα κτλ αλλά εραιστέλιο δεν έχουμε πει ποτέ όμως πως ένας δρομέας ή ένας casual δρομέας που περπατοτρέχει κτλ ή που τρέχει σε μαραθώνη σου μαραθώνη στο δρόμο ή τρέχει πεντάρια δεκάρια πως μπορεί να κάνει ένα transition και να πάει στο βουνό δηλαδή είναι τόσο ή έχει...φαντάζομαι ότι...
Ξέρεις τι, θα σου πω και πως ένας δρομέας μπορεί να γίνει ορεινός δρομέας ας πούμε και πως ένας ορειβάτης μπορεί να γίνει ορεινός δρομέας δηλαδή να βρούνε και οι δύο αυτές φυλές ας πούμε Α και ορειβάτης ε! Ναι και θα πω και πως είναι η εμπειρία γιατί η αλήθεια είναι ότι όταν κάποιος κινείται γρήγορα στο βουνό έχει άλλες δυνατότητες μετακίνησης και πρέπει να σου πω ότι το πιο σοκαριστικό από αυτή την εμπειρία ήταν ότι όταν το 2003 είχα πάει για πρώτη φορά στη ζωή μου στα Ιμαλάια και μία από τις διαδρομές που έκανα εκεί πέρα ήταν μια διαδρομή που ανέβαινες ας πούμε σε ένα καταφύγιο βάση στα 4200 μέτρα στο καταφύγιο βάσης του διαβόητου όρους Αναπούρνα Ω, υψόμετρο δηλαδή Το υψόμετρο της κορυφής ψηλότερης είναι 8.092 Αλλά είναι διαβόητο το βουνό γιατί έχει φάει πολλή κόσμη Ρεφνινέ συγγνώμη έχεις κάνει αυτό το πράγμα και δεν έχουμε κάνει επεισόδιο Όχι ρε είσαι καλά είναι δυνατόν Όχι εγώ πήγα στο καταφύγιο βάσης Εκεί μου πήγες να ακούμε για τη βάση Λοιπόν κρατήστε ότι θα τον πρήξω μετά μόλις τελειώσουμε αυτό ή το επόμενο επεισόδιο
Για να πούμε για αυτό την εμπειρία Θα το πούμε αν και επειδή ήταν το 2003 Ξέρεις, τότε ήταν μάσταν με ακόντια, με ρέι, με τοξάκια, με υπότες και τέτοια. Προσκυνήσατε το χείλαρι εκεί το... Το συναντήσαμε τα εργάδα μας. Νομίζω ότι έχουμε αρκετά εύρω στο κοινό που μας παρακολουθεί. Ένα μπάτζερ 15-20 χιλιάρικα, πόσο είναι για να πας τώρα εκεί, τόσα είναι τα νούμερα.
Όχι, όχι. Ποιο φθηνά. Μιλάς για κορυφή ή για καταφύγιο βάσης. Ωπα, παίζει και τέτοιο σκέιλ, δεν το ήξερα. Κορυφή. Ναι, κορυφή ήταν νούμερο 9 με τα 10 χιλιάδα. Γιατί τώρα είδα πρόσφατα στα social media που ανέβαζε κόσμος από μια κορυφή που είναι απέναντι από το Everest και λέει, «Α, μου φανε, βγήκαν απέναντι και δεν είναι».
Ναι, δεν είναι κορυφή, είναι το καλαπατάρ. Το είδα. Αυτό, ε! Ναι, δεν είναι κορυφή. Είναι ένα... Ωραίο που φάνε κι εμένα. Είναι καλά πατάρα, αλλά τι ψώμετρο είναι, είναι δυόλυμπια, φαντάζομαι. Είναι 5800-5700, κάτι τέτοιο. Πολύ decent. Καλά, φυσικά, δεν λέω εγώ... Απλά δεν παίρνει χαρά και αυτού Εύερεστ. Το θέμα έγινε για το αν το παρουσιάζεις σαν κορυφή ή το παρουσιάζεις σε ένα viewpoint.
Είναι ένα viewpoint, δεν είναι μια κορυφή. Κατάλαβα ότι αυτός που το έκανε χρησιμοποίησε μάλλον... Και εγώ δεν είδα το αρχικό αυτό, αλλά άκουσα τα απόνερα. Δεν είναι κορυφή. Εντάξει, τώρα πρέπει να μπούμε σε αυτά τα... Πάμε εμείς να δούμε το θέμα μας τώρα. Πάμε να δούμε το θέμα. Είναι φλέγον, είναι φλέγον. Αυτό που είχα πάει, ας πούμε, που είχα ανέβει στο καταφύγιο βάσης, ας πούμε, με τον αγαπημένο φίλο μου τον Κώστα, Ανεβήκαμε, κατεβήκαμε Η διαδρομή ήταν 9 και 14 μέρες Το κάναμε εμείς σε 8 μέρες Το χωρέσαμε σε ένα πολύ αυστηρό προγράμμα Γιατί δεν πηγαίναμε μόνο για τα βουνά Πήγαμε και στη ζούγκλα, πήγαμε να δούμε και τα αρχαία Πήγαμε να δούμε και τους βουδιστικούς ναούς Και τελικά τουρισμό φούλ, ας πούμε Ωραία Και τότε μου είχε μείνει να κάνω το γύρο της Αναπούρνα Που ακούγεται και σαν ωραίο όνομα σου, Βλατζίδικου ο γύρος της Αναπούρνα Αναπούρνα Σέρκεντα το οποίο είναι μια διαδρομή γύρω στα τώρα αυτή η διαδρομή όπως καταλαβαίνεις μπορεί να είναι από μέχρι
μπορεί να είναι από 40 χιλιόμετρα μέχρι 210 ας πούμε αναλόγως από που ξεκινάς και που τελειώνεις γιατί πλέον μεγάλο μέρος πάνε παράλληλα δρόμοι οπότε είναι το μονοπάτι δίπλα ο δρόμος που πραγματικά μόνο 36 χιλιόμετρα αν θυμάμαι καλά τώρα δεν έχει χωματόδρομο και πάλι πάς μεγαλύτερα αιματοξικαψούρα τέλος πάντων αλλά η αλήθεια είναι το κλασικό πέταλο ας πούμε γιατί τελικά δεν είναι κυκλική διαδρομή είναι πιο πολύ πεταλοειδής είναι ας πούμε 210 χιλιόμετρα κάτι τέτοιο και μου είχε μείνει από το 2003 να πάω να το κάνω απλά επειδή η περίοδος πεζοπορίας στα Ινδικά Ιμαλάια λόγω των μουσώνων είναι Οκτώβριος, Νοέμβρης και Απρίλιος, Μάιος γιατί μετά έχει μουσώνες και πριν έχει κρύα, πολλά.
Κάπου το είχα βάλει στην άκρη του μυαλού μου γιατί λέω δεν θα μπορέσω ποτέ να πάω εκεί δεν θα μπορέσω ποτέ να λείψω η διαδρομή υποτίθεται άμα ψάξεις επίσημα και θα πεις να κάνω τα 210 χιλιόμετρα πόσο είναι θα σου πούνε κάτι από 18 μέρες μέχρι 25 είναι ανάλογα στο πόσο γρήγορα θες να πας, πόσο θες να σταματάς κτλ. Και πόσο θες να κάνεις.
Αλλά αν λέμε τη full διαδρομή, την παραδοσιακή. Οπότε κάπως το αξιράψα το μυαλό μου. Όμως σε κάποια βάση άρχισα να τρέχω, άρχισα να περπατάω στα βουνά. Κάπου συνδυάστηκε αυτό και σε κάποια φάση συνειδητοποίησα ότι με τους ρυθμούς που πηγαίνω στο βουνό το πιο πιθανό να το κάνω σε πολύ λιγότερο χρόνο. και το 2019 η τρίτη φορά που πήγα στα Ιμαλάια με το φίλο μου το Σπύρο έναν δεινό σπαρταθλητή ο οποίος έτσι μικρή παρένθεση με περνούσε τότε και με περνάει ακόμα δέκα χρόνια πιο μεγάλος και πήγαμε και το κάναμε σε πέντε μέρες Οπότε καταλαβαίνεις ότι όταν κινείσαι στο βουνό με τέτοια ταχύτητα ας πούμε Έχεις άλλες δυνατότητες Δεν ήταν φυσικά μόνο η ταχύτητα Ήταν το γεγονός ότι κάθε μέρα περπατάγαμε και ένα μέρος βράδυ Ναι ναι ναι Δηλαδή ούτως ή άλλως Νοέμβρη και στο Νεπάλ νυχτώνει στις 5-6 ώρα Οπότε παρά τι να είμαστε το πρεσβάδι 7-8 με φακούς Σε έχω βάλει στο τρίπ το κάνουμε το επεισόδιο κανονικά όπως έχεις καταλάβει Το κάνω όποτε θες. Η Μαλάια έχω πάει τέσσερις φορές, είναι φοβερές εμπειρίες και οι τέσσερις...
Τέσσερα επεισόδια. Άνετα, άνετα. Μπορώ να μιλάω για αιώνες. Ας πούμε, έχω βγάλει υπερμαρθονίους συζητώντας τι έγινε εκεί. Οπότε, σίγουρα έχω πράγματα να πω. Λοιπόν, θέλω να ξεκινήσω με την πρώτη ερώτηση που θέλω να σου κάνω. Εγώ όταν ξεκίνησα να κάνω βουνό, γιατί και εγώ έχω κάνει πολλούς αγώνες βουνού, αλλά εντάξει, είμαι λίγο mixed grill, είμαι λίγο πιο χαβαλές στο κομμάτι αυτό.
Τρέχω και άσφαλτο και μαραθώνιους και όλα. Θυμάμαι ένας φίλος μου, ο Θανάσης, τον οποίο έχει συγχαρητήσει με τον πλεπτό, ο Θανάσης Σκόπας, που τρέχουμε κατά καιρούς μαζί. Είναι δεινός δρομέας βουνού και δρόμου και τα πάντα όλα, αγαπημένος. Θανάση λοιπόν μου είχε πει τότε ότι ρε φίλε το βουνό στο βουνό δεν τρέχουμε λέει με χρονό, με τρομερολόγιο τρέχουμε με το κιλό με το κιλό εννοούσε ότι τρέχουμε τρεις ώρες, τέσσερις δεν έχει σημασία τι θα διανύσουμε άρα ισχύει το ότι υπάρχει μια τελείως διαφορετική νοοτροπία ανάμεσα στον δρόμο και το βουνό δεν κοιτάμε ρολόι δηλαδή λες θα ξεκινήσω από εδώ να πάω εκεί κοιτάω τα κουράγια μου και προσαρμόζω το ρυθμό για να βγει.
Εξπλώρευε. Δεν είναι δηλαδή, ας πούμε, σε ένα στάδιο και να πω ότι έχω να κάνω 20 στροφές, οπότε, ξέρεις, ρυθμίζω την ταχύτητά μου ώστε στις 20 στροφές είτε να είναι ένα ελεύθερο, είτε ένα long, είτε, ξέρω εγώ, μια διαλυματική, ό,τι έχει να κάνω καθένα σε ένα tempo. Είναι ότι εγώ πρέπει αυτή η διαδρομή να γίνει. Δεν μπορώ να σταματήσω στον εσύ.
Συνήθως, ξεκινάς από το σημείο α για να καταλήξεις το σημείο α ή το σημείο β αλλά πρακτικά δεν σε νοιάζει αν θα κάνεις τρεις ώρες, τέσσερις ώρες, πέντε ώρες ή έξι ώρες. Πρέπει απλά να βγει. Και αυτός είναι ο λόγος πρόσεξε, που οι αγώνες βουνού έχουν πολύ μεγάλο περιθώριο χρόνου ολοκλήρωσης. Σωστά, εννοείς κατόφ ας πούμε.
Μπράβο, σκέψου ότι ακόμα και στο UTMB ας πούμε, το Μομπλάνγκ, η κλασική, ο γύρος του Μομπλάντ που είναι ας πούμε ο πιο διάσημος δρόμος βουνού στον κόσμο ενώ το όριο είναι 44 ώρες ο πρώτος κάνει 19,5 κατάλαβα είναι αντίστοιχο φυσικά που στο μαραθώνιο ο πρώτος κάνει 2 και ο τελευταίος 6,5 εννοεί ούτε και 8 και αυτό είναι πολύ σημαντικό να το καταλάβει ο κόσμος που θέλει να πάει στο βουνό ότι δεν μας κυνηγάει το ρολόι Μας κυνηγάνε άλλα πράγματα Άρα έρχεσαι στην επόμενη ερώτηση που θέλω να κάνω Πώς ένας δρομέας του βουνού που συνηθίσει να τρέχει μόνο Και να μην σταματάει να περπατάει Πρέπει να μπεις στη λογική γιατί ξέρω πολύ καλά Στο βουνό και θα περπατήσεις Και θα συρθείς Αν έχει κάποιον κάθετο βράχο Έτσι δεν είναι άρα δεν είναι θέμα Mindset και να πεις ότι Εμένα αυτό μου κάνει δεν μου κάνει Γιατί ένα κομμάτι είναι Χαζεύω τη θέα, μου αρέσει, είμαι στο οξυγόνο και χιλιάδες. Οφέλητα που θα μας τα πεις και εσύ.
Αλλά αυτό δεν διαχωρίζει το πώς ένας δρομέας δρόμου μπορεί τελικά να κάνει το κλικ και να πάει στο βουνό. Ναι. Ανεδεκτικός. Αν κάποιος είναι δρομέας δρόμου εντάξει, πρέπει να κάνει το κλικ ότι δεν είναι ανάγκη να κλείσω το ρολόι όταν περπατάω. Αυτό είναι το πρώτο βήμα που πρέπει να κάνει. Δηλαδή καταλαβαίνω τον άνθρωπο που τρέχει στον δρόμο όταν ξέρω εγώ περπατάμε σταματάμε να πιούμε νερό στο αμάξι πες ότι τρέχουμε στην ασφαλτοκηδία ας πούμε, κάνουμε, είμαστε στον Ιμητώ στην Τεσάρας και το ασφαλτο δεν πατάμε χώμα, δεν πατάμε σαν η φόρα και σταματάμε ας πούμε στα αμάξια που είναι στη μέση διαδρομής να πιούμε από τρία νερό εγώ τώρα ας πούμε για 20-30-40 δευτερόλεπτα που θα κάνουμε να πιούμε νερό δεν σταματάω το ρολόι ακόμα και σε μια προπόνηση μιας ώρας Ο Άφης μπορεί να γυρνάει τρεις ώρες και να σταματάει το ρολόι για 15 ετρών.
Θα πω, δεν έγινε τίποτα. Εγώ αυτό το δέχομαι μόνο στον Κελαούζο. Θα ήθελα να πω σε τέτοιο άνθρωπο. Αν ο Μίτσος, ο Τάκης και η Μαρία που τρέχουν στο άλλο σώσο και τους λέω, γιατί μου έχει τύχει να χαιρετάω φίλο, «Ε, Σταύρο, τι έγινε» και τα λοιπά, πηγαίνει, τρέχει, δεν σταματάει το ρολόι, έρχεται να σταματήσει, Παπ πατάει το stop για να μιλήσει Σιγά ρε φίλε Ναι ρε φίλε, σε 5 δευτερόλεπτα θα μιλήσουμε 10, όλα καλά Δεν κάνω γιαγνώ αυτή που είπα μόλις τώρα Όχι δεν κάνω γιαγνώ, πρέπει να αλλάξει το mindset Δεν τροπεί, read the book που λέγει ο G.O.K.
Είναι η λογική ότι εγώ θα κάνω μία ώρα Θέλω μία ώρα να είμαι στα πόδια μου Θέλω να κινούμε Με περπάτημα, με τρέξιμο, με οτιδήποτε και να μην δώσω όπως μου λέει η αγαπημένη μου σήμερα Μυρτό μου λέει τι λέω γιατί σταμάτεις το ρολόι είχαμε πάει να κάνουμε διαλυματικές και εγώ στα διαλύματα δεν το σταματάω ρε παιδί μου τρέχω ένα χιλιόμετρο μετά σταματάω δυο λεπτά περίπου τώρα τρέχει το ρολόι δεν θα το κλείσω ε μου λέει θα μου χαλάσει το μεσόρο πιο ωραίες σου λέω θα σου κόψουν το πιστό τι πράγματα είναι αυτά ας το να τρέξει εσύ απλά ένα παπ το λαμ θα πατήσεις όταν θα φύγουμε και πάμε όταν θα τελειώσουμε να συγκουρευτούμε να ακολουθούμε το ρυθμό που θέλουμε δεν είναι ότι δεν θα πληρωθείς από αυτό τι είναι αυτό το πράγμα κατάλαβε δηλαδή ε ναι μου λέει μετά θα μου ρίξεις το μεσοόρο μα ποιο μεσοόρο τώρα τώρα ε μένα με νοιάζει το μεσοόρο στη διαλυματική που κάνουμε στα τέσσερα διαστήματα του ενός χιλιόμετρου που κάνουμε και έχει νόημα να πεις ότι είμαι στο πέντε και θέλω
να είμαι 5'5, 4'45. Να μην είμαι ούτε στο 4'30 και πεθάνω, ούτε στο 5'30 και δεν δουλεύω. Αλλά από κει πέρα στο συνολικό μεσόριο τι νόημα έχει, αν το στρατιώθουμε καλή ρυθμό 6'50, 6'20, 6'15. Τέλος πάντων, οπότε το πρώτο πράγμα που πρέπει να αντιμετωπίσει κάποιος είναι την πραγματικότητα ότι εγώ μετράω το χρόνο της προπόνησης και όχι τα χιλιόμετρα ή την ταχύτητα.
Το δεύτερο που πρέπει να κάνει είναι να αγκαλιάσει το περπάτημα. Κατάλαβες. Να πει ότι εγώ ας πούμε βλέπω ας πούμε αυτό το έβλεπα και στη γυναίκα μου την Αλεξάνδρα που τρέχαμε μαζί βγαίναμε σε μια ανηφόρα και αντί να ρίξει ρυθμό για να την πάρει αργά, να κρατήσει παλμούς κρατούσε την ίδια ταχύτητα που είχε στο ίσωμα για να μην μου πέσει ο μέσος όρος.
Δεν θα χτυπήσει τσί λέω. Ας τον. Τώρα πάμε κόψε, θα πάμε από 6 ή 10 που πάμε στο ίσομα θα πάμε 7. Μα θα της κόψει το over όλοι τους οι άλλους, άμα απλαντάξει στην ανηφόρα μετά στην ευθεία θα πηγαίνει πολύ λιγότερο από ό,τι πήγαινε στον εσώρο. Ναι, θα πρέπει να ματώσεις ας πούμε στην ανηφόρα που είναι και ανηφόρα 200, 300, 500 μέτρα.
Ποιο το νόημα ας πούμε, θα κερδίσεις σε μισό δευτερόλεπτο ή θα κερδίσεις εισαγωγικά, θα κερδίσεις τίποτα. και δεν βρίσκεις τίποτα. Οπότε θα πρέπει λοιπόν να μπει και το περπάτημα σαν ένα κομμάτι της προπόνησης. Και εννοιωτέ αν αυτό δυσκολεύει κάποιον να μπει σαν αυτόματα ότι εγώ βάζω ένα κομμάτι ανηφορικό το οποίο έχω μια διαδρομή που κάνω έχω ένα κομμάτι ανηφορικό το οποίο το κάνω πάντα με τα πόδια.
Ναι, ναι, ναι. Ή το κάνω συνήθως με τα πόδια. Δηλαδή να μπω σε μια λογική ότι σταματάω, ξεκινάω, σταματάω ξεκινάω. Αν αυτά τα δύο κατακτηθούν το βουνό είναι κοντά. Πραγματικά είναι κοντά. Έχεις δίκιο. Είναι τα βασικά. Γιατί μετά είναι θέμα εξοπλισμού που θα πάμε παραπέρα. Ναι. Είναι πιο σημαντικό αυτό από το να πας στο βουνό να κάνεις προπόνηση.
Γιατί και στο βουνό αν έχεις το mindset του τρέχω θα διαλέξεις μονοπάτια flat. Και αυτό είναι μια χήμερα. Δεν υπάρχουν τέτοια μονοπάτια. Στην Τεσάρα, έτσι, στον Ιμητό. Ναι, που λες πάω στο βουνό. Πού είσαι στο βουνό, πού πηγες στην Τεσάρα. Οκ, no offense παιδιά, ξέρω ότι όλοι χρησιμοποιούν την Τεσάρα, ίσως και για προσαρμογή δεν το κάνεις γιατί το υψόμετρο είναι αστείο, αλλά φαίνεται ότι υπάρχουν ένα σωρό μοροπάτια να χαθείς εκεί, να δεις άλλες πλευρές της Αττικής, να δεις από πίσω Παιανία, να δεις μετά από Αργυρούπολη και κάτω θάλασσα, Δηλαδή στην απόδοπλευρά της πεντέλης του Ιμητού Δηλαδή είσαι Όχι και τους λέω Τώρα είμαστε από δόλο Θες να μπούμε από εδώ πέρα Ξέρω εγώ ήμασταν από την πλευρά Στα γλυκά νερά Θες να βγούμε από εδώ σε ένα μονοπάτι Να βγούμε απέναντι από την πλευρά του Βύρο Να κυρίσουμε Ε μου λέει Θα έχω περπάτημα Τέλος πάντων Εγώ γενικά αυτό πιστεύω ότι είναι και θέμα Ότι σου χτίζει και ένα φυσικό orienteering γιατί αναγκάζεσαι των πραγμάτων
να έχεις λίγο παραπάνω αντίληψη γιατί είναι πολλοί αυτοί οι οποίοι πηγαίνουν σε αγώνες και το περιμένουν κουτί έτοιμο κάτσε ρε φίλε, διάβασε τα σημάδια οφείλεις και εσύ, άρα αν αυτό δεν το προπονήσεις και τρέχεις γύρω γύρω από ένα στίβο που οκ είπαμε είναι θεμητό αλλά αν μιλάμε για full outdoors experience και βουνό, οξυγόνο, θέα να σου το πω και αλλιώς λίγο αποσύνδεση από τη κοινωνικοποίηση με άλλο θα χαιρετηθείς, ε, οκ. Δεν θες και λίγο να πάρεις λίγο απόσταση.
Είπαμε, είμαστε του μαζί, αλλά κάποιες φορές, ειδικά στο βουνό, μπορείς να αναπτύξεις και αυτό το, πώς το λένε, να αξιοποιήσεις και αυτό το προτέρημα που σου δίνει η δυνατότητα αυτή. Βλέπω πολύ κόσμο στην Τεσσάρα. Γενικά με το βόρειο νημιτό τον αγαπώ πάρα πολύ. Βλέπω πολύ κόσμο στην Τεσσάρα και το χαίρομαι. Εξήγησε λίγο γιατί κάποιοι μπορεί να μην ξέρουν τι είναι η Τεσσάρα στον Ιμπιτό.
Η Τεσσάρα είναι ένα κομμάτι δρόμου 4 χιλιόμετρα ασφαλτοστρωμένου πάνω από τα νεκροταφεία του Παπάγου και του Χολαργού, πάνω από τα δικαιοδό ας πούμε στο ύψος του Παπάγου, που είναι σχετικά φλατ. Τώρα ξέρω ότι πολλοί θα λένε τι φλατ, ανηφόρα, δεν έχει τίποτα. Εντάξει, έχει κάποια ανηφόρα, πολλοί έτσι και έτσι. και πάει πολλοί κόσμοι και κάνει προετοιμασία, πηγαίνει πάνω κάτω. Είναι εντυπωσιακό ότι το 80% έχει 4.000 πρόσκληση.
Πολλοί κόσμοι έτσι. Εγώ θυμάμαι παλιά πηγαίναμε πριν από 15 χρόνια και είχε 30-40 χρόνια. Τώρα βγαίνει χαμός. Τώρα πριν το μαραθώνιο, Κυριακή 9 η ώρα, παρκάρει κάτω στον Βρυσάκη που λέμε 2.000 μεγάλη διασταύρωση. Δηλαδή είναι καλόπαντος που πηγαίνει τόσος κόσμος για φαντάσου να έχει 10 χιλιόμετρα θα γινόταν μακάρι να έχει και έχεις λοιπόν και ένα κομμάτι μετά τα τέσσερα χιλιόμετρα και ένα κομμάτι άλλο ένα χιλιόμετρο χωματόδρομο από την άλλη είναι δρόμος κανονικός σωστά εκεί ανηφορίζει εκεί ανηφορεί και το 80% αυτό που πάνε δεν πάει καν στο χωματόδρομο λέει κάποιος το ζητήσει με κάποιον και μου χαλάς πανά παπούτσια Άλλος σου λέει φοβάμαι μη χτυπήσω Εντάξει δεν είσαι Δεν είναι γκρεμός Αν σπούμε από το δρόμος Τέλος πάντων Νομίζω τα πιο σημαντικά είναι αυτά Νοοτροπία Αρχικά του ρυθμού Να ξέρεις να περπατάς Να μην έχεις Να ασχοληθείς πολύ με τη διάρκεια Και όχι την απόσταση ή την ταχύτητα Η ταχύτητα θα ασχοληθεί Στη διαλματική στο τέμβο ξέρεις εκεί που είναι προπονήσεις
και μετά από εκεί και πέρα κάποιες προπονήσεις δύο φορές το μήνα δεν χρειάζεται παραπάνω μια ανηφόρα πάνω κάτω να βρεις μια ωραία ανηφόρα να ανέβεις να κατέβεις απόσταση όχι απαραίτητα κάτι τρελό 3-5 πηγενέλα είναι μια χαρά δηλαδή ψυχολογικά να ξέρεις ότι το τρέξιμο και η ανηφόρα χρησιμοποιούν σχεδόν τους ίδιους μύες Δηλαδή ένας άνθρωπος που τρέχει γρήγορα μπορεί να περπατήσει σε ανηφορικό μονοπάτι πολύ γρήγορα.
Αν και αυτό που εξηγώ και εγώ στους δρομείς, ότι ένας άνθρωπος με καλή φύση και κατάσταση στην ανηφόρα θα έρθει πολύ άνετα μαζί μου. Εκεί που πραγματικά φαίνεται ο άνθρωπος που έχει αφιερώσει χρόνο στο μονοπάτι είναι στην κατηφόρα. Εκεί θα έχουμε πιο πολύ διαφορά. Δηλαδή μια διαδρομή ανηφόρα κατηφόρα Πες θα ανεβούμε και οι δύο Στη μία ώρα Εγώ θα κατέβω ξέρω εγώ στα 20 λεπτά Αυτός θα κατέβει στα 30 Εκεί θα είναι η διαφορά Ότι εγώ στη διαδηφόρα Λόγω της εμπειρίας ας πούμε Επειδή τρέχω στα βουνά 12-13 χρόνια 14 μπορώ να λέω πλέον Πιο γρήγορα Και επειδή το έχω κάνει πολλές φορές Δεν έχω πάμε, έχω πέσει Και το καταλαβαίνω και εγώ ποδηλατικά όμως το έκανα παλιά γιατί και εγώ έκανα αναβάσεις ημιτού με βαρύ πάτημα και αργά, αλλά αυτό μου έδινε πάρα πολύ στις ευθείες, στα χρονόμετρα είχα δηλαδή πόδια τουμπανο κάποια στιγμή ακριβώς επειδή έκανα αυτό το πράγμα αυτό που μου περιγράφεις είναι ότι αυτός που τρέχει ενσωματώντας το βουνό μπορεί να επιστρέψει στην άσφαλτο
και να πάει και καλύτερα από πλευράς επιδόσων γιατί ουσιαστικά έχει χτίσει Μια διαφορετικού είδους μυϊκότητα Μια παραπάνω αντοχή Σωστά Με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήσει αυτά τα μπέλευτης του βουνού Θα σου πω Όταν μπαίνεις στο βουνό Γίνεσαι καλύτερος αθλητής Δηλαδή γίνεσαι καλύτερος Πραγματικά overall Εάν ο στόχος σου είναι ένας γρήγορος μαραθώνης Ένας γρήγορος ή μη μαραθώνηος Το βουνό δεν έχει να προσθέσει κάτι Πέρα από ψυχολογικά Δηλαδή μια αλλαγή περιβάλλοντος Κάτι αν σε ικανοποιεί Εάν ας πούμε κάποιος είναι ας πούμε μαραθωνοδρόμος Και ζει από αυτό Είναι η ζωή του Είναι το μισθός του πως να σου πω Δεν έχει κανένα νόημα να μπει στο φουνό Δεν θα κερδίσει κάτι Πρέπει να κάνει φόκους σε αυτό Μόνο εκεί Θέλει εξειδίκευση που λένε Στο αθλητισμό Αν όμως θες να είσαι Γενικά ένας αθλητής που μπορεί να στέκεται Με διαφορετικές ταχύτητες με διαφορετικούς ρυθμούς, με διαφορετικές καιρικές συνθήκες, δηλαδή να είσαι συνολικά ένας καλύτερος αθλητής το βουνό έχει να σου
δώσει πράγματα. Ναι, το πιστεύω και εγώ αυτό το πιστεύω. Τώρα, νομίζω οπότε στην πραγματικότητα τρία είναι τα πράγματα, έτσι που είπαμε, ένα, να γύρισε το mindset στο χρόνο και όχι στη διάρκεια και στο ρυθμό το να αγκαλιάσεις το περπάτημα να μην το θεωρείς χαμένο χρόνο χαμένη από όλες οι καμένα λεπτά να το θεωρείς κέρδος και το δίδω μια ανηφόρο κάτι φορά δυο φορές το μήνα και από εκεί και πέρα μπαίνεις σε έναν άγωνα πιστεύω ένας μαραθωνοδρόμος μπορεί άνετα να μπει σε έναν αγώνα 20-25 χιλιόμετρα με αυτές οι συνθήκες μαραθωνοδρόμος όμως γιατί άμα είναι ρούκι να πάει σε καναδεκάρι πεντάρι αν είναι ρούκι νομίζω και εκεί 8 με 16 Είναι λίγο πιο δύσκολα τα χιλιόμετρα του βουνού Ίσως 8 και 12 8 με 12 Παρόλα αυτά ένας που Τρέχει 5 χιλιόμετρα Μπορεί άνετα να μπει Σε ένα βουνό 10 Γιατί τα 5 χιλιόμετρα θα τα κάνει Ξέρω εγώ λέμε κάποιος αργός Που κάνει τα 5 χιλιόμετρα σε 40 λεπτά Μπορεί να μπει Σε έναν αγώνα 10 χιλιόμετρο βουνό Και να κάνει μια μισή ώρα Ναι κατάλαβα τι λες
Οι τραγούδες που ουσιαστικά είναι τα 5 χιλιόμετρα στα 40 λεπτά που τα κάνει και τα έξτρα 5 χιλιόμετρα σε 50 λεπτά, δηλαδή λίγο πιο γρήγορα από περπάτημα. Τι να κοιτάξεις στο προφίλ του αγώνα. Για παράδειγμα θεωρώ, ρε παιδί μου, ότι αν είναι πολύ τεχνικός ο αγώνας, ίσως είναι αποτρεπτικό αυτό για κάποιον. Η μικρή δεν είναι τεχνική.
Δεν είναι. Δηλαδή να διαλέξει κάτι πιο πολύ σε στυλ μέτσοβα, ας πούμε. Ναι. Ή ξέρω εγώ οι VFT και όλα αυτά που έχουν λίγο πιο... Είναι πιο φιλικά. Από ας πούμε τα ίγετο που έχει κροκάλα. Ναι, κοίταξε, γενικά οι διοργανωτές φροντίζουν οι μικροί αγώνες να είναι πολύ προσιτοί και καλά κάνουν. Γιατί θέλουμε να μπει κόσμο στο χώρο, θέλουμε να δούμε κόσμο στα βουνά.
Και δεν μπορείς να το ξεκινήσεις με ήρθο, άλλος να κάνει 10 χιλιόμετρα να το βάλεις να σκεφαλώνει το τείχο ας πούμε και να κατεβαίνει τον κρεμό. Σωστά. Το θέμα είναι να ζήσει μια εμπειρία, όπως την ονειρεύεται, με ένα γλυκό χωματόδρομο κατήφορα, ένα μονοπάτι με όχι απότομη κλίση ανηφόρα, αυτό θα ήταν το ιδανικό, λίγο να μαζέψει μερικά εξωμετρικά με 2 χιλιόμετρα σε μισή ώρα και μετά τσουκουτσουκου σε μια γλυκιά κατηφόρα, να απολαύμανει και λίγο το τοπίο.
κάτι τέτοιο και γενικά οι διοργανωτές αυτό κοιτάνε δηλαδή να είναι πολύ προσιτές οι προσιτή οι αρχικοί αγώνες και εδώ που τα λέμε και εδώ περνάω και στο gear ξεκινάς με ένα παλιό ζευγάρι παπούτσια δεν χρειάζεται μην πάρεις ας πούμε επένδυση κατευθείαν όχι επένδυση κατευθείαν ξεκίνα δηλαδή με ένα παπούτσι παλιό το οποίο το έφυγε για πέταμα λίγο πριν το πετάξεις Τώρα άμα κάνεις 2-3 αγώνες 2-3 προπονήσεις Και έρθει και σε αρέσει Από εκεί και πέρα υπάρχουν πολλές εταιρείες Που βγάζουν παπούτσια για ορεινό τρέξιμο Εδώ ένα έχω να προτείνω Κοιτάξτε σε εταιρείες που βγάζουν παπούτσια για ορεινό τρέξιμο Εξειδικευμένα Ναι δηλαδή Δεν παίζει τζάκο φολτρέιτς Δηλαδή μην πάρεις Νάικη που βγάζει και βουνό Ή ξέρω εγώ Αν και η Αντίντας κάπου Όχι ε Αυτά τα τέρεξε, έβγαινε πολύ μοδάς.
Ντάξει, η αλήθεια είναι ότι αυτός που πήρε το... Πώς το λένε, το Western Stage. Άρα τα σπορτίβα και τα λοιπά. Αυτός που πήρε το Western Stage φορούσε Adidas φέτος. Ένα καινούργιο παπούτσι. Πραγματικά είχε μενδύσει πολύ και και και. Λένε ότι είναι πολύ καλό για όλτρα και τα λοιπά. Μακάρι να είναι, δεν το έχω δοκιμάσει. Έχω ακούσει θετικά σχόλια.
Τιμές που θυμίζουν παπούτσια δρόμου γρήγορα και όχι παπούτσια βουνού παραδοσιακά δηλαδή είναι στα 2.30 η τιμή αν θυμάμαι καλά παρόλα αυτό το Western States όμως δεν είναι ορεινός αγώνας είναι ένας αγώνας πιο τρέλια δηλαδή κάτι που χειρίζει πιο πολύ ροδόπι που είναι πιο γλυκό χαμηλές ισομετρικές με λίγα κομμάτια μετά Άρα γι' αυτό τα κατάφερε το σχέδιμα παπούτσι Φαντάζομαι πως ναι δηλαδή ας πούμε σε ένα αγώνα 100 χιλιόμετρων Σε ένα πεδίο σαν Το νόλιμπο Δεν νομίζω Μου φάνηκε πολύ αφράτο το παππούτσι Αφράτο ναι Εγώ δεν το εμπιστευόμουν ποτέ αυτά Όταν έρχονται φίλοι και μου λένε Μάλιστα ο αδερφός μου Όταν έχει ξεκινήσει το ορεινό τρέξιμο Εγώ ήμουν φανατικός λασπορτίβα Αφού είχα αφήσει τη Σάλωμον Γιατί κάποια στιγμή δεν ξέρω Μου πήγαινε στα πόδια και όλα αυτά Και μου έστελνε κάτι αντίταση Επίτεραν οικονομικά Λέγανε άστα αυτά τα μπαμπούτια Βλέπω βέβαια τώρα έχουν μπει πιο δυναμικά Όπως λες και εσύ Εμπάνω στην περιπτώση εσύ Σας τέλειως προτείνεις Εγώ περνώ 10 χρόνια τώρα
Και θεωρώ ότι έχει πάρα πολλές επιλογές Και πολύ καλές επιλογές Και από πολύ αφράτα μέχρι πολύ σφιχτά Και γρήγορα Ό,τι θέλει ο καθένας να διαλέξει Και η Σάλωμον φυσικά έχει μεγάλη παράδοση κάπου εκεί θα κινιόμουν και γενικά μην πηγαίνετε σε πολύ ακριβά μοντέλα δεν έχουν νόημα ακόμα και η λασπορτίβα τα πιο ακραβά της μοντέλα είναι στα 160 ξέρω εγώ και τα 50-120 κάπως έτσι κινούμαστε Να σου πω για κάποιον που ακούει τώρα και θέλει να ετοιμάσει για έναν αγώνα που είναι την άνοιξη ας πούμε συνήθως εκεί τον Απρίλιο ξεκινάνε αυτά τέλη Μαρτίου, αρχές Απριλίου, Μάιο προλαβαίνει να πάει σε αγώνες που ξεκινάνε Μάιο, Ιούνιο εκεί φτάνει η προπόνηση Και τι εσύ θα πρότεινες για κάποιον Ο οποίος θα πάει σε ένα αγώνα 10-15 χιλιόμετρων Αναλόγως που μένει θα ψάξει να βρει κοντά Το βουνό Για την προπονησή του Σωστό για αυτό Ανέμενη η Μητό Από τη μεριά του Βήρονα η ανάβαση του τρελού Είναι πάρα πολύ καλή Είναι 4 χιλιόμετρα πάνω, 4 χιλιόμετρα κάτω Ένα οχταράκι πολύ δυνατό
Και από Ηλίουπολη έχει από Αργυρούπολη και από Βούλα έχει όλες τις γειτονιές από εκεί η κλασική ανάβαση είναι από το Βύρονα το παλιό αναψυκτήριο το στατρόπιδο σακέτα και το αναψυκτήριο έχει κλείσει που είναι και ο αγώνας που κάνει ο Λεωνίδας το ανασόπουλος εκεί πέρα απλά να μην κατέβει από το χωματόρμο να ανέβει από εκεί που ανεβαίνει να είναι πάνω κάτω την ίδια διαδρομή για να δει και την κατηφόρα αν είναι από εδώ πλευρά η κλασική ανάβαση στο πεντάρι, το δεκάρι όλα αυτά, έχει αναβάσεις και από το κοροπή όλος ο εμιτός από την πλευρά της Βόρειας Αθήνας είναι προσιτό τα σκαλάκια στην Πάρνηθα το κύλο έχει πολύ ωραία πεδία να πάει κάποιος να ανέβει και από εκεί και πέρα αυτοί που έχουν την τύχη να μένουν έξω από το λεγανοπαίδιο της Αντικής έχουν άπειρες επιλογές για βουνά δίπλα τους και τους ζηλεύουμε μόνο Ωραία, ωραία Άρα είναι οκ να ξεκινήσει τώρα σιγά σιγά Άνετα, άνετα Αν και θα πρω...
Συνήθως αυτό που θα είχα στο μυαλό μου για κάποιον είναι να βάλει ένα στόχο για έναν αγώνα κάπου το Μάρτιο δρόμο, να πει ότι εγώ θα πάω το Μάρτιο να τρέξω, το Μαραθώνιο και μετά να πάει στο βουνό Μάιο Ιουνίου και μετά να αφήσει δύο βδομάδες λίγο να ξεκουραστεί και μετά να πάει και λίγο πιο μετά, σαν εκδρομή, να πάει στον Απριλίο, Μάιο, Ιούνιο, σαν ειδρομούλα, να πάει στο Καρπενήσι, να πάει στο Ζαγόρι, να πάει στον Όλυμπο και να βρει ένα αγώνα.
Όλοι αυτοί οι αγώνες έχουν αγώνες από πέντε μέχρι, δεν ξέρω πόσα χιλιόμετρα. Υπάρχει ποικιλία. Θα πω εγώ, με αφορμή αυτό που συζητάμε και στο δικό μας podcast τέλειο, να πω ότι εγώ φέτος παρουσιάζω έναν φανταστικό αγώνα, το Andros Challenge το οποίο γίνεται στην Άδρο είναι ένας αγώνας trail, ο οποίος έχει και κολύμπη έτσι δύο μέρες, 5 με 7 Ιουνίου ένα φανταστικό τρίμηρο στο νησί όπου εκεί φανταστικά δρομενά, το νησί τα σπάει είναι κοντά, υπάρχουν φοβερές προσφορές και με τις e-jets που κάνει με ένα μεγάλο ποσό στους δρομείς και στους κολυμπητές, έχει 34 χιλιόμετρα, 15 χιλιόμετρα, 5 χιλιόμετρα 1,6 χιλιόμετρα και ένα χιλιόμετρο. Οπότε έχει event για όλους.
Οπότε όσοι τώρα ακούνε ότι ξεκινάμε προπόνηση, πάμε σε ένα αγώνα αν θέλουμε μια εκδρομή, να μια πρόταση που σας δίνω. Είναι καταπληκτική πρόταση. Οι άνδρες είναι πανέμορφοι. Έτσι δεν είναι. Και μάλιστα φαντάσου αρχές Ιουνίου έτσι που θα μυρίζουν όλα υπέροχα. Είναι πράσινα όλα. Ακόμα δεν έχουν εξεραθεί. Να ξέρεις. Τέλεια, τέλεια. Δεν είναι εικόνα που έχουμε το Ικλαδονίσι τον Αύγουστο που πάει ο κόσμος και εγώ λέω όταν θα πάω Αύγουστο θα πάω είναι ακόμα πιο πράσινο δηλαδή είναι μια πολύ ωραία έμειο θα επανέλθω με λεπτομέρειες γιατί θα πάω μέσα στο Γενάρης τέλειο να κάνω και τις κολυμπιτικές διαδρομές τώρα κοντά δηλαδή οπότε θα έρθω στο επόμενο επεισόδιο να σας δώσω ένα πρώτο feedback για το πόσο αξίζει τελικά να βρεθείτε το τριήμερο 5 με 7 Ιουνίου στην Άνδρο για το Andros Challenge σίγουρα σίγουρα αξίζει πραγματικά λοιπόν συνεχίζουμε τώρα εξοπλισμός είπες ένα παπούτσι φτάνει όχι δεν φτάνει εγώ θα προτείνω το εξής το παπούτσι να σου πω την αλήθεια μπορεί να ήταν και το δεύτερο
αυτό που πιστεύω ότι οι περισσότεροι πρέπει να πάρουν είναι τα μπαστούνια του βουνού εκεί αξίζει εκεί αξίζει ίσως και κάποιος να κάνει μια επένδυση να πάει σε ένα μαγαζί με αθλητικά να πάρει ένα ζευγάρι μπαστούνια. Πόσο κοστίζουν αυτά Στέλιο? Και πόσο μεγάλη διαφορά παίζει αν είναι ελαφρύ ή βαρύ κλπ. Εκεί κοίταξε να δεις. Εξαρτάται πάλι από αυτό βγαίνει το κόστος. Από το βάρος την αθλητικότητα. Κοίταξε ένα μπαστούνι είναι ρε παιδί μου. Δεν υπάρχει τεχνολογία πολύ από εκεί πέρα.
Δηλαδή η αλήθεια είναι ότι η διαφορά στην τιμή έχει να κάνει με το πως Τα πιο ακριβά είναι αυτά τα οποία είναι από ανθρακόνημα και είναι σταθερά και μπορεί να κάνουν 100-120 ευρώ ας πούμε και έχουν σταθερό μέρος, δεν έχουν κινητά μέρη κτλ. Τα οποία είναι τα πιο ελαφριά αλλά για μένα το βασικό τους αφαντάζει είναι ότι είναι ένα στάνταρ μέρος.
Κλείνουνε σημεία τέλος πάντων οπότε ούτε έχουν εύκολο άνοιγμα κλείσιμου. μετά είναι τα παραδοσιακά αλουμινένια που κυμαίνονται 40 με 60 με τα κλειψάκια, εκεί πιστεύω ότι είναι η τέλεια ισορροπία ας πούμε για κενά που δεν θέλει να ξοδέψει πολλά λεφτά και υπάρχουν τα τελείως entry level που κάνουν ξέρω εγώ και με 15-20 ευρώ το ζευγάρι ας πούμε από το δέκαθρονο, τα οποία είναι σούπερ καλά, έτσι είναι αισθητά βαριά δηλαδή από το ζευγάρι των 20 στο ζευγάρι των 40 η διαφορά στο βάρος δεν έχεις πάει σε κατοστάρι για να νιώσεις τα χέρια στο βάρος αλλά αξίζει τον κόπο για ρούκι μιλάω πάντα αξίζει κιόλας γιατί θα δυναμώσεις κιόλας πραγματικά σωστό για αυτό σου είχα πει ο πολύ αγαπημένος Σπύρος Παπαγεωργίου που ασχολείται με το ποδήλατο το e-bike κάποτε κυκλοφορούσα στην Αθήνα με ένα ιντεάλ πριους αν θυμάμαι το όνομα του Ένα ποδήλατο με ατσάλι, κυλάμε 2 χιλιάδες τώρα, ατσάλι, χρωμόλι που λέμε Και ήταν το ποδήλατο 17 κιλά Και σε κάποια φάση του του λέω, ρε Σπύρο θέλω να πάω να πάρω ένα φίτνες ποδήλατο
Να κάνω ένα ράνδο και μου λέει, άκου Στέλιο το ποδήλατο που έχεις είναι φίτνες Εάν πας με αυτό το ποδήλατο κάνεις φίτνες Τα άλλα μου λέει, άμα πάρεις μου λέει ένα 10 κιλά, μου λέει θα χάσεις φίτνες τώρα είσαι φίλνες που πας μου λέει με το ατσάριο έχει πολύ δίκιο σε αυτό που σου είπε έχει δίκιο, έχει δίκιο, δεκαετά κιλά ο Σπύρος είναι και βαθιά μημένος και χωμένος στην ποδηλασία πάρα πολλά χρόνια το πρεσβεύει πάρα πολύ καλά και νομίζω ότι και εγώ επειδή γνωρίζω τον Σπύρο και έχουμε και συνεργαστή στο παρελθόν ότι μου έχει δώσει πολύ πολύ δεύτερες πληροφορίες ακριβώς σε αυτό το κομμάτι δηλαδή διότι πόσο δεν τέλει ρε παιδί μου δεν αξίζει να πάρεις κάτι πολύ ακριβό και τόσο τέτοιο ενώ μπορείς να ξεκινήσεις με κάτι που θα σου προσφέρει και την προπόνηση στα πόδια σου έτσι.
Άρα αντίστοιχο είναι να σου πω με υδροδοσία. Τι κάνουμε, παίρνω ζώνη, παίρνω γυλαίκο, παίρνω κατάλαβες. Ναι, καθινά είναι ένα θέμα που δεν με απασχολεί γιατί εγώ είμαι λίγο καμήλος. Εντάξει, εσύ δεν πίνεις νερό, αλλά κάποιος ο οποίος μας ακούει τώρα και θέλει να ξεκινήσει από τον δρόμο που έχει συνηθίσει να πίνει θεόνι και αύρα με ένα ευρώ που έχει μαζί του και παίρνει δύο μπουκαλάκια, όταν πάει τώρα στον ημιτό δεν ξέρει αν έχει πηγές, βρύσες, ούτε εγώ τα ξέρω.
Δεν έχει πηγές και αν έχει δεν δυσκάριζε να πήγαινε. Άρα θα πρέπει να καταδικαστείς την τεσσάρα για αυτός να βάλει δυο νερά και να πηγαίνει πέραν εδώ, αν θέλει να πάει στα μονοπάτια. Έχεις δίκιο. Η λύση σε αυτήν την περίπτωση είναι η εξής. Υπάρχουν κάτι φλασκιά μαλακά, soft flask, τα οποία είναι σαν παγούρια ουσιαστικά, απλά είναι τελείως συμπιέσιμα, είναι από ένα υλικό πολύ μαλακό.
Σαν πλαστικό. Δηλαδή, πώς να σου πω, άμα είναι άδειο το κάνεις σκουπιδάκι και το βάζεις στην τσέπη του κολλάνου. Βολεύει, βολεύει. Και μια ζωνούλα. Άρα αυτό, σε συνδυάζουν μια ζωνούλα, το βάζεις μέσα και τέλειος. Ναι, φυσικά αν έχει ζέστη το νερό θα φτάσει 30 βαθμούς. Εντάξει, υπάρχει τρόπος τώρα, έχει βρεθεί τεχνολογία τέτοιου τύπου για δρομέα.
Όχι, όχι, όχι. άμα θες το βάζεις στην κατάψυξη να είναι όσο πιο κρύο γίνεται να ξέρεις για μισή ώρα θα πίνεται ή πήγαινε δώσε 5 φράγκα παραπάνω κάψε λίγο βεζίνι πήγαινε στον ελικό να ανέβεις που θα έχει και πηγές έχει πηγές ο ελικό φαντάζομαι ναι πέρυσι παρουσίασα ένα αγώνα το ελικό φανταστικός αγώνα από τις περιγραφές των δρομέων αλλά δυστυχώς δεν μπορώ να βρίσκομαι εκεί στο μικρόφωνο και στέλιο πιστεύω ότι είναι τέτοια τα βουνά αυτά που έχουν τις αυτονομίες τους εδώ πέρα στην Αθήνα καλός ή κακός και λίγο έχουν αποστραγγιστεί και λίγο έχουν τραβηχτεί τα νερά και τα πέφκα έχουν φύγει έλα τα δεν έχουμε έχει μόνο η Πάνιθα έχει έχει ξέρω εγώ τώρα με τις φωτιές έχουμε χάσει την παλάνο έχουμε χάσει επεισόδια όχι δεν υπάρχουν πηγές και αν υπάρχουν δεν ξέρω πόσο μπορεί να τις επισκεφτεί κάποιος ναι για να πιει Εντάξει, ναι. Καλύτερα λίγο να φροντίζεις από μόνος σου.
Από ότι θυμάμαι, στην Πάνη θα το ρωτήσω, παλιά που πηγαίναμε από Κρυονέριο. Εγώ θυμάμαι πάντως πηγή. Είχαμε τα Μπαχούνια, μου μένετε, που μας έπαιρνε μία ώρα από το που ξεκινάγαμε από τη πλατεία του Κρυονερίου. Μετά τα Μπαχούνια έκανε μία ώρα. Και μια πηγή εκεί στα Βασιλικά κοντά. Εντάξει, ναι. Και να σου πω, κρύο. Στο βουνό και αν ξαναξενήσω προτιμάσια δεν έχει τα λαζέστη, θα χρειαστώ αδιάβροχο, παίρνω το ίδιο που χρησιμοποιώ για το δρόμο, έχει κάποια διαφορά, όχι.
Στο βουνό συνήθως δεν έχουμε πρόβλημα με τον ήλιο, γιατί στα μονοπάτια δεν έχει ισιο. Κρύο τώρα, ναι. Αλλάζει κάτι στο gear θέλω να πω, όχι. Όχι, εγώ να σου πω ότι τα ίδια που χρησιμοποιώ στο βουνό, τα ίδια χρησιμοποιώ με τα πακούτσια αλλάζω. Κάτι όταν θα κάνω χώμα, παίρνω πιο χωμάτινα παπούτσια ή μονοπάτι και αυτό. Και παιδιά και λίγο σεβασμό στο περιβάλλον, έτσι.
Γιατί άλλο να φύγει, ξέρω εγώ, ένα περιτύλιγμα μιας τσίχλας που σου έπεσε, δεν ξέρω τι, την πήρε ο αέρας, που θα την πιάσει ο κερμίτσος εκεί που σκουπίζει, ξέρω εγώ, στον Ιρμανιάρχος εκεί που τρέχεις, Άλλο τώρα στο βουνό που θα τη φάει κανένα ελάφρυ ας πούμε δεν ξέρω τι. Θέλει διπλή προσοχή. Γιατί θα μείνει μέσα στο δάσος για πάντα.
Ωραία. Νομίζω τα καλύψαμε. Ωραία, νομίζω ότι είμαστε έτοιμοι για βουνό, Στέλιο. Μας διαφώτισες νομίζω. Αν και εγώ έχω κολλήσει στην αρχή του επεισοδίου που άρχισε να μιλάς για το Ταϊμαλέ. Με ενθουσιάζει το, ξαναπεί. είναι ένα θέμα γενικά η ορειβασία γενικά και το κυνήγι των ορίων παρόλο που πολλές φορές το έχουμε συζητήσει εδώ και άλλες φορές το έχουμε αποδομήσει, άλλες φορές το έχουμε σεβαστεί το οποίο ειδικά όταν εσύ που σε αγαπάω, σε εκτιμάω και έχεις ανέβει τόσες φορές θέλω να το πιάσουμε κάποια στιγμή αυτό και να μου πεις, να κάνουμε επεισόδιο, να μιλήσουμε για τις διαφορές που συνάντησες από year 1 μέχρι year 4 που πήγες αλλά και για να μιλήσουμε για τις συνθήκες Αλλά πραγματικά σήμερα οι τεχνολογίες είναι τέτοιες που σου δίνει δυνατότητα.
Και η ενημέρωση είναι τέτοια. Το 2003 δεν είχαμε smartphones. Η ενημέρωση ήταν κάτι ενώ υπήρχε πληροφορία στο ίντερνετ έπρεπε να την ψάξεις. Πήγαμε με το Lonely Planet και Ravgeir. Ναι, κατάλαβα. Με hard copy. Με χάρτες από βιβλία τέτοιου τύπου και ερωτώντας που λέμε. άλλες εποχές. Είμασταν και τελείως πρωτόλοι να το πω ευγενικά.
Φαντάσου τότε να σου λέει κανείς ότι τώρα θα υπάρχει σήμερα AI τεχνολογία και θα μπορούσες ακόμα να το ρωτήσεις και να σου πεις σε πόση ώρα ή αν θα τα καταφέρω γενικά ή αν θα ζήσω στον βουνό. Δηλαδή απίστευτο έτσι πώς έχει προχωρήσει το... Έτσι ένα μικρό σχόλιο για αυτό. Εγώ θα σου πω κάτι επειδή τώρα έχει βγει το AI εδώ και δύο χρόνια ας πούμε το 3 που έγινε γνωστό δεν έχει βγει τώρα, τώρα έγινε γνωστό στο λαό σε εμάς ας πούμε να λέω αυτό και το κλείνω όταν λοιπόν το χρησιμοποίησα εγώ αγόρασα πρώτη φορά, όχι εγώ ο πατέρας μου αγόρασε πρώτη φορά υπολογισμό το 1985 γιατί είμαι τόσο μεγάλος και πραγματικά όταν το πήρα πριν τον ανοίξω νόμιζα ότι θα ήταν έτσι κατάλαβα, κατάλαβα και λέω ρε παιδί μου το AI με τη μορφή που βγήκε στην αγορά άργησε για μένα 40 χρόνια όταν έπρεπε να υπολογιστεί νομίζω ότι έτσι θα του λέω πες μου αυτό και θα μου το λέει Ήσουνα πολύ AI από τότε Ρε παιδί μου ήταν οι ταινίες το Max Headron έβλεπες καλό Sky-Fi και γραφούγια αυτό
Ξέρω τι σου λέω Υγές πολλές απαιτήσεις Αυτά περιμέναμε ρε παιδί μου Αυτά είχαμε στο μυαλό μας και τελικά είδαμε ότι πήραμε ένα υπολογιστήκι ήταν ΛΟΑΔ Λίγο αντετάδε Ναι, ναι, ναι Και ήταν έτσι ένα λίγο Αντικλάιμαξ Μας κράτησε φυσικά γιατί η οθόνη είναι μαγική Σωστά Λοιπόν, οκ Θα έχουμε ευκαιρία σε άλλα επεισόδια να συζητήσουμε Και για τεκ καταστάσεις στο Outdoors Γιατί και σε αυτό το κομμάτι θα είναι ένα καλό επεισόδιο Ήταν λοιπόν ένα ακόμα επεισόδιο Outdoor Freaks Τέλειος Πέτρος, Πέτρος τέλειος Με αυτό το επόμενο, γεια σας
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
