Τα Ιμαλάια: τότε και τώρα
Outdoor FreaksΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Πώς έχει αλλάξει το ταξίδι στα μοναδικά Ιμαλάια τα τελευταία 20 χρόνια; Πώς πορεί να πάει κάποιος; Μερικές χρήσιμες και ενδιαφέρουσες πληροφορίες
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια σας, είναι ακόμα ένα επεισόδιο Outdoor Freaks, τέλειος Πέτρος, Πέτρος τέλειος. Έχουν περάσει, γεια σου τέλειο, έχουν περάσει αρκετές μέρες πλέον μετά τις διακοπές, οπότε δεν υπάρχει δικαιολογία, γι' αυτό και είμαστε σταθεροί στα επεισόδια. Και αν θυμάστε καλά, στο προηγούμενο επεισόδιο είχαμε συζητήσει για το πώς κάποιος δρομέας μπορεί να γίνει από δρομέας δρόμου ή ο τίποτας και να γίνει δρομέας βουνού.
Μας είπε ο Στέλιος κάποιες πολύ χρήσιμες πληροφορίες Και όταν ξεκινήσε το επεισόδιο Μου μίλησε για ένα ταξίδι του στα Ιμαλάια Μετά μου υποτήχηκαν και δεύτερο και τρίτο και δεύτερο Και μέσα στη Διαβαστό που εμένα είναι το αγαπημένο μου topics αυτά Όχι μόνο εμένα σαν Πέτρος για το podcast Outdoors Αλλά γενικότερα με ενθουσιάζει πάντα Οπότε ήθελα σήμερα Στέλιο αν έχεις την όρεξη Να μιλήσουμε λίγο για αυτά σου τα ταξίδια και να δούμε ρε παιδί μου πώς ήταν η κατάσταση τότε πώς είναι σήμερα αν γνωρίζεις που είμαι σίγουρος ότι παρακολουθείς Πήγα τελευταία φορά πριν δυόμιση χρόνια Πες μου θέλω να μου πεις καταρχάς πώς πήγες εκεί με τι αφορμή και πώς γινόταν τότε να πας στα Ιμαλάια Κοίταξε νομίζω ότι κάθε άνθρωπος ανάμεσα στα 20 με 30 όχι κάθε άνθρωπος αλλά ελπίζω κάθε άνθρωπος κάνει ένα μακρινό ταξίδι ας πούμε που αλλάζει τη ζωή Άλλος πάει Άγιο Όρος ας πούμε Άλλος πάει Ρωσόλυμα δεν ξέρω για μένα ήταν το ταξίδι στο Νεπάλα ας πούμε που πραγματικά όρισε τη ζωή μου από εκεί και πέρα
σε μεγάλο παθμό μπορώ να πω Πόσο χρονών ήσουνε Ήμουνα τον 2003 28 χρονών 27.5 Ωραία ηλικία για να δουλεύει το ταξίδι Και πήγατε πόσα άτομα Εγώ και ο φίλος μου ο Κώστας, ο κολλητός μου Το χτίσατε δηλαδή το ταξίδι μαζί οι δυο σας Πώς το κάνατε Ξεκινήσαμε με πια λογική ρε παιδί μου Ότι τώρα που είμαστε ακόμα νέοι Και δεν μας βαραίνουν οι εγχρεώσεις της ζωής Πάμε να το κάνουμε Πάμε να κάνουμε μεγάλα ταξίδια Μετά από έναν χρόνο πήγαμε και στο Περού Στη Σάνδης Οπότε είχε ξεκινήσει ο Κώστας Είχε πάει πρώτος με έναν φίλο του στη Μαδαγασκάρη Νεπάλ, δεν είχαμε στόχο τότε τα βουνά. Η αφορμή ήταν ταξιδιωτική αυτό δεν θα σε ρωτήσω, όχι πάμε βουνό Εκατότα, εκατότα ταξιδιώτηκε εκείνη την περίοδο, κάναμε και γιόγκα, μελετούσαμε πολύ τις ανατολικές φιλοσοφίες Έπαιξε ωστόσο ρόλο μετέπειτα πορεία σου και στην αγάπη σου μετά για το άντρος και τα βουνά, η εκεί η σου παρουσία τότε γιατί ας πούμε είναι η πρωτεύουσα της ορειβασίας παγκοσμίως, της κουλτούρας.
Ήταν καταλητική. Εγώ ήδη μέχρι εκείνη την περίοδο είχα βρεθεί επανελειμμένα στα βουνά. Δηλαδή από μικρός ξέρω εγώ, από γυμνάσιο στο ελληνικά βουνά. Με πήγε ο μάτερας μου την Πάνιθα, μετά πήγαμε και μόνος μου σε κάποια βουνά πήγαμε και σαν παρέα γενικά όπου βρισκόμασταν. Κάναμε περιπάτους μικρές πεζοπορίες και τέτοια ξέρεις. Πηγαίναμε στο Τέναρο θα περπατήσουμε μέχρι το φάρο.
Θα το θεωρούσα συνεκβανών ας πούμε. Αφού δεν έδεκε, θα πάμε να περπατήσουμε. Δηλαδή είχα τη λογική του περπατώ και στα βουνά. Υπήρχε η βάση. Δεν υπήρχε καθόλου η λογική να κατακτήσω την κορυφή. Να είμαι καλύτερος από τον εαυτό μου. Να είμαι... Να αλλά κάτσε εκεί όταν πήγες δεν είδες τύπους που πηγαίναν ακριβώς επί τούτου.
Πρόσεξα. Πώς έγινε το ταξίδι, φέρνεις με Olympic Airways, πόσες ώρες έκανες, θα σε ρωτήσω τα πάντα. Κλείσαμε αεροπορικά εισιτήρια με την Ταϊλανδέζ εκεί, Τάι Airlines, μπράβο, μέσω Μπαγκόν, κλείσαμε τα εισιτήρια και μετά παραγγείλαμε, γιατί από το Amazon, τόσο παλιά είναι η Λάνα, ο Κώστας ένα Lonely Planet, Lonely Planet Nepal, και εγώ το Rough Guide του Nepal.
Έτσι, οπότε είχαμε και δύο από έναν οδηγό. Φτιάχνατε τις πρώτες περιουσίες του Τζεφ Μπέζος τότε, σύσχολη να το ξέρετε. Για πες, λοιπόν. Οπότε αφού τα διαβάσαμε από την αρχή μέχρι το τέλος, αρχίσαμε να λέμε που θα πάμε, τι να κάνουμε. Και θυμάμαι ευτυχώς, και το τονίζω αυτό αγαπημένο μου, ότι λέω ευτυχώς, λέμε ταυτόχρονα ένας τον άλλο να κάνουμε και πεζοπορία.
Μπράβο ρε φίλε, ήδη σου κόψε τότε και έτσι πάμε. Μου κόψε γιατί fast forward μερικούς μήνες μετά που κάναμε την πεζοπορία την πρώτη μέρα που ήμασταν πεθαμένοι από την κούραση γυρίζω και τον κοιτάω και του λέω φίλε αν μου το έχεις προτείνει μόνο εσύ και δεν σου το είχα προτείνει εγώ τώρα θα σε είχα πετάξει από το κρεμό Τέλειο τέλειο τέλειο αλλά τώρα δεν μπορούσες να πεις τίποτα Και μου λέει και εγώ μου λέει είσαι πολύ τυχερός που το προτείναμε ένας τον άλλον ταυτόχρονα αλλιώς μου λέει θα σε είχα πνίξει Τόσο ζόρια και ήμασταν και πρωτόλοι, άσχετοι.
Χωρίς έξοπλη, με ακόντια όπως είπες στο περάσμα του εξόδου. Ήταν σαν να πηγαίναμε στην Πάρνηθα, πηγαίναμε μια εκδρομή στην Πάρνηθα, τόσο πολύ, με σακίδια 20 κιλά ας πούμε, που μικρή παρένθεση, στο ξενοδοχείο που φεύγαμε μας λένε, ρε παιδιά έχετε σακίδια 20 κιλά, τι πάτε να κάνετε, και λέμε θα κάνουμε αυτή τη διδάκη, και λέει θα μένετε σε καταφύγια, δεν χρειάζεται να κουβαλάτε όλα σας τα πράγματα μαζί αφήστε τα εδώ και πάρτε ένα μικρό σακίδιο και κοιόμαστε εγώ με τον Κώστα και του λέω Κώστα θέλουν να μας κλέψουν τα πράγματα κάτι σόβραγα μιλάτε και μου λέει ναι ναι θα τα πάρουμε μαζί και μετά πάνω σου λέω δύο ώρες μετά βρίζει από ένα στον άλλο που δεν αφήσαμε τα πράγματα δεν είχαμε μπατών πεζοπορίας δεν είχαμε μπατόμπε ζωπορίας και κάθε λίγο μας σταματούσαν και μας κοιτάγανε γιατί είχε κόσμα και τόσο στα βουνά και μας λέγανε εσείς που πάτε έτσι δεν έχετε παπούτσια δεν έχετε μπατόμπε ζωπορίας τελείως ανοργάνωστε με ρούχα λες και πάτε βόλτα στη γειτονιά ας πούμε
τι κάνετε εδώ πέρα εσείς είστε παραφορία και να σου πω εσείς που ανεβένατε πήγατε ήσουν κοντά στο αστικό τοπίο ήταν αυτό το βουνό Όπως σε έπαιρνε κάποιο μέσο Υπάρχουν στο Νεπάλ Εννιά Σημεία Που είναι κλασικά για πεζοπορία Παύλα Αναρίχηση Είναι η περιοχή του Έβερες Η περιοχή του Μάνασλου Του Νταλαγκύρη, του Μάναγκ Η Αναπούρνα είναι μία από αυτές Οπότε εκεί πέρα τα μονοπάτια πρακτικά Τα μεγάλα είναι δύο Το ένα που κάνει γύρω γύρω Από το βουνό Και το άλλο που πάει κατευθείαν στο base camp. Δηλαδή, άμα το σκεφτείς, είναι πεταλοειδές και ένα μονοπάτι που πάει μέσα στο πέταλο.
Κατάλαβα. Το κάθετο φαντάζομαι έχει και χιόνια και τέτοια, ενώ το άλλο είναι πιο light, έτσι δεν είναι ή όχι. Δεν υπάρχει light. Η διαφορά είναι ότι το ένα είναι σχετικά πιο μικρό και πιο απότομο, το άλλο είναι πιο ομαλό. και πόσο χρόνο σου παίρνει αυτό για να το κάνεις και τι απόσταση είναι και πόσο χρόνο χρειάζεσαι ήτανε πήγαινε έλα 80 χιλιόμετρα δεν είναι πολλά σκέψου όμως εκεί πέρα σου λέει επειδή θα κάτσεις και μέρες για εγκληματισμό το δίνουν οι οδηγίες στις 9 με 14 μέρες γιατί υποτίθεται ότι θα κάνεις και μέρες ρε φίλε κάτσε πόσες μέρες έκανες στο ταξίδι σου κάνα μήνα δύο έτσι τώρα μου το φτιάχνεις γιατί 9 με 10 μέρες που να είναι μόνο η πεζοπορία σου είναι το μισό σου ταξίδι Εκεί ήταν 8 μέρες Κάναμε δηλαδή 5 μέρες να ανέβουμε και 3 να κατέβουμε Ωραία τέλειο Στην περιοχή του Νεπάλ στη χώρα του Νεπάλ έχουν αναπτυχθεί καταφύγια θα τα λέγαμε που είναι ή τα λένε lodges, tea houses και τέτοια που συνήθως είναι ένα έτσι πολύ όμορφο κτίριο που έχει δωματιάκια τα οποία μπορείς να πας να κοιμηθείς
που συνήθως έχει μέσα ένα κρεβάτι ένα στρώμα και βάζεις πάνω το sleeping bag χωράνε δύο κρεβάτια συνήθως και μπαίνουν δύο άτομα μέσα δεν έχει τίποτα άλλο δηλαδή μερικά δεν έχουν ούτε καν φως τότε δεν είχαν τώρα έχουν τα περισσότερα αν υπάρχει ρεύμα τέλος πάντων και έχει και ένα κοινό χρήστο χώρο που μαζευόμαστε μετά την ομπεζοπορία που τρώμε Α, να τα πούμε, εκεί είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της εμπειρίας.
Εκεί γνωρίζεις τον κόσμο. Το κοινωνικό. Ναι, το οποίο είναι εξίσου σπουδαίο. Δηλαδή, ενώ την πρώτη-λευταία φορά που πήγα... Τι είχε Ευρωπαίος κυρίως, ε! Ευρωπαίοι. Θα σου πω και γι' αυτό. Την τελευταία και την πρώτη-λευταία φορά που πήγα, επειδή σταμάταγα την πεζοπορία βράδυ, αυτό το κομμάτι το χάσα και μου λείψε. Ενώ τότε σταματάγαμε την περιοριζοπορία 2-3 ώρα το μεσημέρι.
Οπότε μετά υπήρχε χρόνος για κοινωνικοποίηση. Ακριβώς. Κοινωνικοποίηση, κουβέντα της και κοινωνίσεις από τον κόσμο. Και αυτό που με ρώτησες όμως τώρα είναι πολύ σημαντικό. Δηλαδή παλιά οι τουρίστες ήταν κυρίως Ευρωπαίοι και Αμερικάνοι. Τώρα έχει αναπτυχθεί πάρα πάρα πολύ στο Νεπάλο θρησκευτικός τουρισμός από την Ινδία.
Α, και πάνε Ανατολιτές, πάνε από εκεί. Ινδία. Γιατί τι γίνεται. Το Νεπάλ είναι σαν το Άγιον Όρος τους. Κατάλαβα. Γίνονται από τίστον φοροτυμίστη τους. Γίνονται στους ναούς. Και αυτό έχει αλλοιώσει αρκετά την τουριστική εικόνα, με την εικόνα που βλέπω εγώ σαν τουρίστας, γιατί τα μέρη που έχουν ναούς είναι πυγμένα στον κόσμο.
Αλλά απ' την άλλη, τα πεζοπορικά αναπτύχθηκαν λογικά. Δεν μπορώ να πω ότι πας και πέθεις ο ένας πάνω στον άλλο. Κατάλαβα, κατάλαβα. Απ' την άλλη, μου έκανε αυτό. Όταν τις φορές που βρισκόμουν σε πόλεις ενδιάμεσα από το περπάτημα, τώρα την τελευταία φορά, είδα πολλούς τουρίστες από Ινδία, οι οποίοι κυρίως πηγαίνανε για τους ναούς και αυτά.
Και είναι σούπερ, πολύ ωραίο. Και πώς ήταν η υπόλοιπη εμπειρία σε σχέση με το Νεπάλ, πώς είναι οι Νεπαλέζοι και γενικά πώς ήταν οι... Είπες ότι κάνατε και γιόγκα και τα λοιπά, πως φαντάζομαι ότι κάνατε και άλλα πράγματα. Γενικά, πιο πολύ τουρισμού, πηγαίναμε σε ναούς και τέτοια, πήγαμε στη ζούγκλα, επισκεφθήκαμε τον Μπακταπούρ, εκεί που έχει γυριστεί η ταινία ο μικρός αυτοκράτορας που πραγματικά ήταν μεσαιωνική όπως ήταν η Ινδία εγώ τον 16-17 εώνα εντυπωσιακά ας πούμε η διαφορά που είδα τώρα με την τελευταία φορά ήταν πολύ σκουπίδι που εννοώ στις πόλεις δηλαδή υπάρχει τελείως έχει καταρρεύσει το σύστημα δεν έχουν υποδομή γιατί έχετε Δεν υπάρχει ένας κάδος.
Δηλαδή, τελευταία φορά σου είχα σταματήσει, πήρα ένα μπουκαλάκι νερό για την τύψαγα, το ήπια και μετά γυρνάω στην αυτή που το πετάω και μου δείχνει κάτω. Και λέω, τι κάτω. Απλά λέω, δεν μπορώ να πετάξω ένα πλαστικό μπουκάλι στον δρόμο. Που το έκανες δεκαετία, το 1980 έχω ζήσει ρε παιδί. Ήμουνα κι εγώ το 15-10χρονο παιδάκι που έτρωγα παγωτό και το πέδαγα στον πάδο.
Σαράντα χρόνια μετά, της το δίνω πίσω και λέω πάρτε το παιδάκι εσείς στον δρόμο. Εγώ δεν γίνεται από το χέρι μου να γίνει αυτή η κίνηση. Τέλος πάντων, τότε δεν θυμάμαι εγώ τέτοια βρώματα. Τότε φυσικά ξέρεις, μπορεί να τα έβλεπα άλλο και πολύ πιο όμορφα. αλλά νομίζω πως γιατί έχει αναπτυχθεί πολύ ο τουρισμός της πόλης και έχει καταρρεύσει ας πούμε οι δημοτικοί οι δημοτικές παροχές. Τέλος πάντων Και αυτό είναι το πρώτο ταξί, το 2003 είπες. Το 2003, ναι αυτό που είναι σημαντικό αυτό που επίσης έχει αλλάξει σε σχέση με τότε είναι ότι πλέον απαγορεύεται να πηγαίνεις μόνος σου στα μονοπάτια Μάλιστα. Πουθενά στον επάλλωνο Το οποίο για μένα αυτό δεν είναι σωστό Δηλαδή θα μπορούσαν να κρατήσουν κάποιες περιοχές που να ήταν υποχρεωτικά με οδηγό Και θα μπορούσαν να κρατήσουν και κάποιες περιοχές που θα μπορούσες να πας και μόνος σου Δηλαδή κάποιες περιοχές που είναι πιο ασφαλείς, πιο προσιτές Γιατί υπάρχουν και πεζοπορικές διαδρομές Αλλά λέτε ότι, συγγνώμη για να καταλάβω, εγώ αν πάω εκεί πέρα και μείνω σε ένα δωμάτιο με τη φίλη μου
Και πω πάμε να περπατήσουμε θα μας σταματήσουν Εκεί που ξεκινάνε τα μονοπάτια Υπάρχουν φύλακες Που σου λένε ποιος είναι ο οδηγός σου Καταλαβαίνω Μήπως έχει να κάνει και εγώ Με το κομμάτι της αναπτύξης της δικής σου οικονομίας Σίγουρα αυτός είναι ο λόγος Είναι και το έσοδο τους Αν είναι ανεξέλεκτο Εγώ το καταλαβαίνω από την μία Από την άλλη καταλαβαίνω και εσένα που θέλεις Ναι και εγώ το καταλαβαίνω Αλλά εάν ήταν σε μένα Έπεφτε ο βάρος της απόφασης Θα έλεγα, θα άφηνα κάποιες πιο χαμηλές διαδρομές, ελεύθερες, να μπορεί και κάποιος μόνος του να περπατάει.
Αυτός που έχει την τρέλα να πάει μόνος του. Δηλαδή, την τελευταία φορά που πήγα το 2003, πραγματικά ήμουν από τους τελευταίους που περπατούσα... Όχι το 2003, άλλη χρονιά εννοείς. Το 2003 ήταν η πρώτη. Το 2023. Το 2023. Α, είχες πάει πρόσφατα πάλι. Ναι, το 2023 πήγα τελευταία φορά. Άρα πήγες σε πολύ ενδεικτικές με διαφορά 20 χρόνων.
Ναι, ναι, ναι. Και πήγα και ενδιάμεσα άλλες δύο φορές. Οπότε θα μπορούσα να είχα. Τέλος πάντων, αυτό ήταν έτσι μια απόφαση. Απλά για μένα τώρα επειδή κινούμε γρήγορα, πραγματικά δεν ξέρω. Θα είναι μπλεγμένα τα logistics να βρω οδηγό που να θέλει να πάει στο ρυθμό μας. Ναι. Τέλος πάντων. Επίσης άμα κινείσαι μόνος σου και παίρνεις οδηγό, το κόστος είναι υπαρκτό πλέον.
Πρώτη χρονιά που πήγα εγώ στο Νεπάντο Πρώτη φορά συγγνώμη το 2003 Τότε πραγματικά με 2 με 3 ευρώ Την μέρα είχαμε διαμονή Διατροφή τα πάντα Τι νούμερο το αυτό που είπες Και μάλιστα τότε 3 ευρώ για μας Ήταν πιο ψίχουλα πεθαίνεις Αν θυμάσαι 2003 ήταν η χρυσή εποχή 2003 μπράβο Πριν το Euro 2004 Ήταν οι χρυσές εποχές Όντως όντως δεν έπαιρνες ούτε μπίρα Στα Ξάρφια δεν έπαιρνες Τίποτα ρε Ούτε μπήρα στα εξάρκεια δεν έπαιρνες Στο πολίτε ξέρω εγώ Τέλειο Τίποτα δηλαδή Ήτανε τζάμπα Τώρα δεν παίρνουν αυτά τα νούμερα Τώρα τα νούμερα είναι πιο πιο πολύ Πιο κοντά στο 20-25 Πιο ευρωπαϊκά Πολύ λίγα λεφτά 20-25 διαμονή διατροφή στα βουνά Πάλι λίγα Τώρα δεν είναι όπως ήταν Τότε που ήταν 2-3 ευρώ είναι 10 φορές πάνω και οπότε βάλε άλλα τόσα για τον οδηγό αν είσαι μόνος σου δηλαδή θέλει 25-30 ευρώ τη μέρα να σου οδηγώσεις το προτείνεις σε κάποιον σήμερα να κάνεις το ταξίδι συν θα του πληρώσεις και τη διαμονή και τη διατροφή έτσι κατάλαβα το προτείνεις εσύ μπορεί να είναι 40 ευρώ τη μέρα να σου οδηγώσεις
ενώ αν πάρει 4 δίνουν από 10 ναι ρε βαδί μου αλλά θα να σου πω ότι αν είναι ξέρω εγώ δεν είναι απαγορευτικό έξοδο αυτό λέω Αφενός σε αυτό, αν εσύ ο ίδιος το προτείνεις έχοντας την εμπειρία ότι πήγα εγώ το 2003, πήγα δύο φορές και πήγα το 2023 που είναι πολύ πρόσφατα, είναι τρία χρόνια πριν. Άρα αν εσύ θεωρείς από αυτό που είδες ότι πρώτον το προτείνεις και δεύτερον τι θα άξιζε να κάνει κάποιος αν πάει εκεί πέρα και πόσο να κάτσει.
Δηλαδή τώρα το κάνουμε travel τελείως το επεισόδιο αυτό αλλά με ενδιαφέρει γιατί ξέρω ότι σίγουρα υπάρχουν άνθρωποι που θέλουν να κάνουν αδίκητο ταξίδι. Κοίταξε, εγώ πιστεύω ότι το Νεπάλ θέλει μήνυμο με ένα μήνα. Μήνυμο με έτσι. Μήνυμο. Τη γενέλα έχεις. Το Νεπάλ, παιδί μου, έχει κάτι το οποίο εμείς που μένουμε εδώ σε μια πρωτόγονη πόλη της Δύσης, δεν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε.
Στο Νεπάλ 100 χιλιόμετρα δρόμος, δηλαδή στο χάρτη 100 χιλιόμετρα, είναι μια βυσαλαία απόσταση. Κατάλαβα, κατάλαβα. Είναι μια απόσταση που πραγματικά ώρες-ώρες αξίζει να την κάνεις με λαμπόνια. Δηλαδή ο μεγαλύτερος δρόμος, και αυτό γίνει ακόμα και τώρα που είχα πάει πρόσφατα, η απόσταση ανάμεσα στις δύο μεγαλύτερες πόλεις, στην Ποχάρα και στο Κατουναντού είναι 120 χιλιόμετρα.
Δεν θα κάνεις λιγότερο από 5-6 ώρες με αμάξι στον εθνικό δρόμο και 5-6 ώρες που θα είναι φυσικά εφιάλτης. Αυτό τσίπουρο είναι εκεί πέρα, βλέπω ένα τσίπουρο. Ωραία, με πέθανες τώρα. Και πώς δεν μου έχεις βγάλει τόση ώρα και μιλάμε για τα βουνά. Πάω σε έχω δουλειά μετά. Και έχεις και τη στραγάλια δίπλα, βλέπω ωραία. Και στραγαλάκι και τσίπουκι.
Λοιπόν, που λες έξι ώρες, αλλά δεν είναι έξι ώρες είσαι σε ένα μάξι και απλά πάει αργά ή απλά εσύ είσαι... Όχι βρε το κατάλαβα. 6 ώρες που το ένα μάξι περνάει μέσα από το άλλο. Εσείς έχετε κλεισμένα τα μάτια. Πώς να σου πω, παιδί μου. Απλά θυμάσαι όλες τις προσευχές που σου έκανε μάθησον δημοτικό. Πιστεύω εις έναν Θεό, Παντερό εκεί.
Κατάλαβα. Θα χειριζόμουν απάνω μου. Δεν μπορώ να ρωτήσω πόσο τρομακτικό είναι. Απ' την άλλη, πες να πάω αεροπλάνο. Εντάξει, ξέρεις, πέσανε προάλλες. Ναι, εντάξει, καλά, δεν περιμένεις εκεί ούτως ή άλλως Εδώ το δικό μας το FIR έπεσε Αν περιμένουμε από αυτούς τους κακομήριδες εκεί πέρα Εγώ όταν την τελευταία φορά που πήγα στην περιοχή του Εύερες Που αναγκαστικά πήρα αεροπλάνο Ξέρεις κάτι μικρά αεροπλανάκια τα οποία Δηλαδή μπήκα μέσα και έλεγε Κοίταξε Στέλιο, αυτή μπορεί να είναι η τελευταία στιγμή Τη ζωή σου Ωραία, θα το χαρείς Έζησες καλά Κατάλαβα.
Κατάλαβα. Δόξα τω Θεώ. Χαιρετάμε τώρα. Δηλαδή, ναι, μπορεί να είναι η τελευταία φορά που ζεις. Ηρένησε, μην το πάρεις δεδομένο ότι θα βγει ζωντανός από εδώ μέσα. Ξέρεις, αν έχετε δει στο YouTube Τέλειο. το πιο επικίνδυνο αεροδρόμιο του κόσμου, στη Λούκλα. Στη Λούκλα, ναι. Σε αυτό, εκεί προσβιώθηκε. Εκεί. Είναι όσο πιο...
Το έχω δει από τον εκκλημαντέρ που είναι σαν ένα γήπεδο ποδοσφαίρου που είναι σαν ένα μικρό οροπέδιο και από πάνω ανεβαίνει το βουνό. Είναι τρομερό. Ανεβαίνει το βουνό, δηλαδή πρέπει ο πιλότος να κάνει ούτε τα μαχητικά στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο δεν είναι τόσο επικίνδυνο. Αντός αυτό που εμένα θα με ενθουσιάζει σε αυτό το ταξίδι είναι ότι ακριβώς το πράγμα που λες, όταν έρχεσαι από ευρωπαϊκούς ρυθμούς που τα πράγματα τρέχουν γρήγορα και ξαφνικά εκεί μακραίνουν όλα, μπαίνεις και εσύ σε μια διαδικασία να αλλάζεις τη θεώρησή σου γύρω από τα πράγματα, έτσι δεν είναι.
Προφανώς. Το μειώνω διαπέτυχα. Μπράβο, πας γι' αυτό. Ναι, ναι, γι' αυτό πας. και ξέρεις στην αρχή όταν πρωτοπήγαινα την πρώτη φορά που έπαιρνα το μενού και καθόμουν και γίναγα τις σελίδες του μενού τόσο απότομα που ο σερβιτόρος έκανε πίσω φοβόταν και μου έλεγαν relax το ήρεμο το δικό μας είναι τσίτα για αυτούς είναι ένα μέρος το οποίο δεν έχω νιώσει περισσότερη ασφάλεια στη ζωή μου από το Νεπάλ πουθενά άλλο Είναι δεικτικό αυτό που λες Δεν υπάρχει βία Όταν μπορεί να σε κλέψουν μπορεί να σε κλέψουν Θα σε κλέψουν στο ότι πήγαμε να φτάσουμε εισιτήριο Ναι κατάλαβα Εκεί που πας να βάζεις εισιτήριο στο κτέλ και πας στο κτέλ και λες πού είναι τα εισιτήρια για τον νομοφθειότητα σου λένε εκεί Εκεί πέρα λες παιδιά που βγάζω εισιτήρια και είναι 20 μαγαζάκια τα οποία πουλάνε όλα εισιτήρια και μπαίνεις μέσα και μπορείς να ρωτήσεις 100 άτομα θα ακούς 150 διαφορετικές τιμές γιατί όλοι απλά σε κόβουν και λέει αυτός είναι τόσο και από την άλλη λες ρε φίλε εγώ είμαι εδώ πέρα
πληρώνω 200 ευρώ τη μέρα για να είμαι δεν θέλω να χάσω μισή ώρα από τη μέρα μου για να σε παζαρέψω οπότε σε αυτά τα φραγκοδίφραγγα από αυτός θα βγάλει κέρδος εσένα δεν σε νοιάζει άρα χτίζεται και ένα αντιδρόμιο ξέρω ότι θα το πάρει ένα θα σου το δώσει δύο και είπες, πάρ' το το ευρώ σου, γιατί δεν μπορώ να κάνω τίποτα να μαζάω έξω.
Το ρημαντή, γιατί άμα ήρθε να περάσω από 20 κοιόσια. Τι να, κάποιος θα το πάρω. Όλοι με βλέπουν ότι έχω άλλο χρώμα. Όλοι ξέρουν από μένα, σήμερα η οικογένειά τους θα φάει μια βουκιά παραπάνω. Οπότε πάρ' το και ξέρεις. Και πάμε να φύγουμε. Όπως μου έλεγε η ιστορία, μου έλεγε ένας Πολωνός, την τρίτη φορά που είχα πάει, που ήταν να φύγει για το βουνό και σταματάει σε ένα μπακάλι και τώρα μιλάμε τρία επί τέσσερα και λέει θέλει ένα χαρτί τουάλετας για το βουνό και του λέει πόσο κάνει ένα ευρώ ένα ρολό μιλάμε τώρα του λέει ρε φίλε με περιμένει απέξω δεν μπορεί να κάνει ένα ευρώ ένα ρολό τουαλέτας να σου αφήσω σήμερα όπως κάνει σήμερα κάνει Σήμερα κάνει Εκεί μας τάζερ Να σου αφήσω ρε παιδί μου μισό ευρώ Που ξέρω ότι κάνει 10 λεπτά Με σκοτώνει Δεν είναι δυνατόν 90 λεπτά Ρε φίλε του λέει Σε παρακαλώ μην με ταλαιπωρείς Πάρε αυτά τα λεφτά Ξέρω ότι είναι και 5 φορές παραπάνω Ήμουν και σε ανάγκη Όχι φίλε με σκοτώνει Ρε φίλε θέλω να παζαρέψω Τέλος πάντων υπάρχει ένα τέτοιο
Τρέχνα ας πούμε από την άλλη ωραία εμπειρία ακούγεται πάντως ωραία εμπειρία γενικά της φορτεινά ταξίδι στο Νεπάλ αξίζει εντάξει θα πρέπει κάποιος όμως να ετοιμάσει να αλλάξει τα φίλτρα του να μην περιμένει μια εμπειρία μιας ευρωπαϊκής πόλης να είναι έτοιμος ότι θα ζήσει πιο ταπεινά πιο διαφορετικά δηλαδή ότι θα πει θα πάω σε ένα καλό ξενοδοχείο να μην του κάνει εντύπωση αν βγαίνοντας βγει ένα ποντίκι στον κήπο.
Δεν σου λέω έναν ποντίκι να τον δει φάτσα πάνω στο κρεβάτι, αλλά να πρέπει να κατέβεις στον κήπο να πιει ένα τσάι και να δει έναν ποντίκι του αγρού. Κατάλαβα, το μεταφέρεις πολύ ωραία. Ναι, ναι, ναι. Να καταλάβει ότι ναι, εντάξει, συμβαίνει αυτό. Τώρα είσαι σε ένα ξενοδοχείο σε ένα χωριό, έχει αγρό, πέρασε ένας τυφλοπότητας ή ένα ποντίκι του αγρού.
Εμείς εδώ πέρα σκάει κάποια αλεπού τώρα στο Βύρονα να πούμε ή στη Βούλα και παθαίνει ο οικοκομπλόκου γιατί προσπαθούν να καταλάβουν πως για τα άλλα ουσιαστικά τα ζώα είναι στο περιβάλλον τους. Ουσιαστικά ειδικά όταν κυνηγούνται από φωτιές, από φαινόμενα κτλ. Ναι έλκονται για τα σκουπίδια. Μην το ξεναζάχνεις. Οι αλφούδες κατεβαίνουν για να φάνε τα σκουπίδια.
Όπως και να χρυογούν. Ρε, εσύ έβλεπα τις αρκούδες τώρα πρόσφατα, ανεβάζανε κάτι βιντεάκι από ένα μικρό αρκουδάκι, δίπλα στον δρόμο, κάπου νομίζω στο Μέτσοβο ή στον Ιφαίο, πάω εκεί ξέρεις εκεί που είχε αρκουδίτσες, κι είναι κακομύρια και παίζει με ένα σκουπιδάκι να το φάει και λες, ωραί φίλε, τρελό. Όταν δυσκολεύονται να βρουν φαγητό τα άγρια ζώα, κατεβαίνουν κοντά στα χωριά, στις πόλεις, ψάχνουν σκουμπούδες για φαγητό.
Τί μειώ, τι να κάνουνε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Αυτό λοιπόν πρέπει να συμβιβαστείς με κάτι τέτοια πράγματα. Και φυσικά να ξέρεις ότι θα αφήσεις τη γευστική παλέτα σου εδώ φεύγοντας, θα φας άλλα πράγματα, Ανοίξ λίγο το μυαλό σου, τα αυτιά σου Μην ψάχνεις φραπέδες, μην ψάχνεις φρεντοξίνο Να σου πω, τι θα πρότεινες να έχει κάποιος που θα πάει ένα ταξίδι τέτοιο Και τι θα πρότεινες να μην έχει μαζί του, να μην πάρει Κοίταξε Τι είναι βασικό δηλαδή Το πιο βασικό είναι να έχει ανοιχτά μάτια Κολόκαρτο λέει μαζί του Ανοιχτά μάτια, ανοιχτά αυτιά και ανοιχτή καρδιά Οι άνθρωποι εκεί πέρα είναι πολύ Είναι χαρούμενοι Πραγματικά είναι πολύ φιλόξενοι Όλη η Ασία Εμείς δεν είμαστε συνηθισμένοι Και μας φαίνεται ίσως και δουλοπρεπές Δεν είναι δουλοπρεπές Δεν είναι ότι σου κάνει τεμενάδες Για να σου πάρει το ευρώ Το χαίρεται, το αρέσει Σίγουρα το κάνει και για δουλειά Όλοι δουλεύουμε Κανείς δεν δουλεύουμε γιατί βαριόμαστε αλλά πραγματικά χαίρονται που βλέπουν κόσμο, παλεύουν να μιλήσουν
αγγλικά ενώ είναι ένα επόδεινο κομμάτι του παρελθόντος το γεγονός ότι μιλάνε όλοι αγγλικά ήταν πως να σου πω ρε παιδί μου ήταν σαν εμείς να μιλάγαμε όλοι τουρκικά κατάλαβες να ήταν η δεύτερη γλώσσα να μιλάς τη γλώσσα του δυνάστη σου ακριβώς τη γλώσσα του δυνάστη σου ναι ναι ναι το καταλαβαίνω και στην ειδία η ισχύ αυτό Το Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, λόγω των Άγγλων, πεθάνανε τρία εκατομμύρια άνθρωποι από την πείνα.
Τους έβαλαν το σιτάρι για να ταΐσουν στο στρατό και πεθαίνανε τρία εκατομμύρια άνθρωποι στον δρόμο. Τώρα, αυτοί οι άνθρωποι μιλάνε αγγλικά, οπότε είναι πολύ επόδυνο κομμάτι. Πολύ επόδυνο. Όμως το χαίρονται γιατί τους λέει να τώρα όμως παρόλα αυτά εγώ τώρα μπορώ και μιλάω με έναν άνθρωπο που έρχεται από την άλλη άκρη του κόσμου για να τιμήσει τη χώρα μου.
Ναι, ναι. Δηλαδή όπου μου λέγανε, οπου είσαι από Ελλάδα, όλοι λέγανε, από την Ελλάδα ρε παιδό μου, τόσο μακριά ήρθες εδώ. Ναι, ναι, φοβερό. Ναι. Με κοιτάγανε με δέωσο, ρε παιδί μου, πρέπει να αγαπάς πολύ το μέρος. Ναι, γιατί η Ελλάδα είναι και μια μικρή χώρα, δεν είναι οι χώρες που έχουν συνηθίσει. Ναι, αν και ένας με κοίταξε με καχύποψα, όχι με καχύποψία, ότι και καλά είμαι πλούσιος, σου λέει, για να είσαι στην Ελλάδα, να ξέρεις εδώ, είσαι πλούσιος.
Ωραίοι φίλοι. Και μου λέει σε κάποια στιγμή, τα λεφτά μου είναι το πάνω. Και εγώ του λέω το κλασικό επιχείρημα, του λέω κοίταξε να δεις. Αν είχα ένα μαγικό ραβδί, εντάξει, να το ακουμπήσω πάνω σου, αυτός θα ξέρω εγώ ένας νέος, 30 χρόνων, να το ακουμπήσω πάνω σου και να γίνεις ο πλουσιότερος άνθρωπος του κόσμου, ο Γόρεν Μπάφετ ή ο δεύτερος, τρίτος, πόσο έτσι ότι είναι, που έχει μια περιουσία πολλά δισεκατομμύρια και αυτός να γίνει εσένα.
Του λέω είμαι σίγουρος ότι αυτός Αντάλλαζε αυτή τη στιγμή τη ζωή του Και τα πλούτη του για να έρθει εδώ Στο χωριό στον Εμπάν Να σερβίρει πίτες που κάνεις και εσύ Εσύ θες να γίνεις 96 χρονών Warren Buffett μόνο από τα λεφτά αυτή τη στιγμή Και μου λέει Καταλαβαίνω τι εννοείς μου λέει Αλλά εντάξει Απ' την άλλη Δεν παιδί μου πιο καταλαβαίνω τι λες Αλλά ναι Τα λεφτά είναι το πάνω.
Με τα φιλοσοφικά ερωτήματα καλύτερα να τα κάνεις στις παρυφές του Παγκρατίου. Τώρα στο Νεφάλ πας και εσύ ρωτάς τον άλλον εκεί. Λογικό είναι να σε γιώσει. Μου λέει από Ελλάδα. Κοιτούσε ότι μετρούσε τα λεφτά του αεροπορικού. Ωραίο αυτό που είπες πάντως. Και τι δεν θα έπαιρνες μαζί σου. Το κινητό να το πάρεις. Εσύ τι ήταν περί το από τα πρώτα ταξίδια που πήρες μας είπες μάνι μάνι δεν έβαινες στα βουνά και μετά είπες τι κάνω ρε φίλε δηλαδή σου φύγανε κάποια κοίταξε σίγουρα σε αυτά τα ταξίδια συνήθως έχουμε την τάση να παίρνουμε παραπάνω πράγματα πόσο πρέπει θέλω να πω εγώ εκεί πέρα δεν θα έπαιρνα τίποτα θα έπαιρνα ένα καλό μπουφάν ένα ξέρω εγώ παπούτσια θα έπαιρνα ένα μπακ πακ πως να σου το πω δηλαδή νιώθω ότι Δεν θέλει σχεδόν τίποτα.
Δηλαδή κάθε φορά που κάνω ένα τέτοιο ταξίδι που ευτυχώς τα έχει φέρει ζωή και η όρεξή μου και έχω κάνει κάποια τέτοια ταξίδια συνήθως γυρνάω με ρούχα με πολλά πράγματα που πήρα και λέω τελικά αυτό με βάρει. Πας εκεί πέρα και έχεις πράγματα να πάρει. Δηλαδή πώς να σου πω, ακόμα και από τον Νεπάλ πήρα ξέρεις κάτι αυτά που τελικά δεν τα φόρεσα και πολύ στην Ελλάδα.
Ίσως σε κάτι ρειβ και τέτοια Στα ινόφυτα στη φάρμα Πολύχρωπα παντελόνια ας πούμε Λινά ας πούμε με τρεις τέσσερα χρώματα Και πάτερνες παράξενα Δεν θα μπορούσαν να τα φορέσουν στο δουλειά Κανόνιστε στο Burning Man να πας Αν είσαι, μπορείς να τα φορέσεις τώρα Και θα είσαι και in Εκεί θα είμαι πιο in Λινάτσα vintage Έτσι έτσι Ναι οπότε εντάξει νομίζω Ότι πάντα πρέπει να παρουσιάσουμε Ξεκίναμε τη λογική ότι πάρε ρε παιδί μου τα απόλυτα απαραίτητα από τον πρώτο ημερό.
Και πες ρε παιδί μου μη σκεφτείς ότι θα χρειαστώ τρεις μπλούζες, πάρω τέσσερις. Πες θα χρειαστώ τρεις μπλούζες, θα πάρω δύο και θα πάρω και από εκεί μία. Σίγουρα θα είναι φτηνότερα από αυτά που θα πάρεις εδώ. Καταρχάς στις μεγάλες πόλεις σίγουρα θα βρεις και δυτικές μάρκες. Όχι να είναι και δυτικές, ξέρω εγώ, Uniqlo. Αλλά είναι και σημαντικό Αυτό ότι πες θα βρεις κάτι Ωραίο που Θα θες να το πάρεις Και να δώσεις και τη δικαιολογία Ρε άμα το ξέρεις από μπλούζα Πάρε 6 ευρώ Να πάρω αυτή τη φανταστική μπλούζα από εδώ Γιατί το ένα της έρτλεμε τώρα Δεν μιλάμε για θερμάτινο μπουφάν Αλλά μιλάμε με τέτοιες τιμές Από εκεί πέρα ψώνεις ωραία πραγματάκια Ωραία Και ορειβατικά να χρειαστείς Μπαστούνια θα βρεις εκεί άπειρα οπότε ναι καλύτερα μην κουβαλάς θα τα πάρεις από εκεί λοιπόν Στέλιο ήταν μοναδικά αυτά που μας περιέγραψες και σίγουρα πρέπει να ξανακάνουμε επεισόδιο να πούμε και για τα επόμενα ταξίδια σου να κάνουμε λίγο και τις διαφορές είναι πολύ προσιτά ρε παιδί μου
μα γι'αυτό ακριβώς το λέω επειδή περιλαμβάνει όλο το στοιχείο και το outdoors και έχει τα activity σε αυτά όλα που πλέον ξέρουμε ότι πολλοίς κόσμος πηγαίνει εκεί σε αυτά τα μέρη για να δει διαφορετικούς πολιτισμούς αλλά να συνδυάσει και με το δικό μας αγαπημένο χόμπι που είναι η απόδραση στη φύση ας πούμε ορειβάσια ξέρω εγώ αλπινισμός είναι εντάξει ό,τι καλύτερο Ξέρεις τι γίνεται ρε παιδί μου είναι και τα social media έχουν διαστρεπλώσει την εικόνα του τι σημαίνει η πεζοπορία νομίζω ότι στείνεις κινές βάζεις λοιπόν bank κάνεις αυτά σούπερ εξοπλισμούς παιδιά τίποτα με ένα backpack polo που λέει ο λόγος και ο δυόσος όβρακα πας, έχει εκεί πέρα λόγγις, ένα slim bag χρειάζεσαι και εκεί πέρα, εντάξει να είναι ζεστό μην είναι από αυτό που χρησιμοποιούμε στη Μύκονο τον Αύγουστο να κλείνει και λίγο να έχει ένα comfort ξέρω πώς τους μηδέν και είσαι κομπλέ δεν θες τίποτα άλλο ούτε στρώμα υπόστρωμα σκηνή 500 ευρώ ούτε κραμπών πιο λέτσε κούρια αξίνες, τίποτα άλλο
λοιπόν παιδιά βασικά πράγματα Νομίζω καλύψαμε πολλά κομμάτια, οπότε είστε έτοιμοι να κλείσετε το επέμβανο σας ταξίδι εδώ με το tour operator Στέλιος Απρίλιο-Μάιο, καλύτερες εποχές. Ευχαριστούμε πάρα πολύ για τα καλά σας σχόλια και για το ότι κάνετε like και share και κάνετε ακόμα περισσότερο για να μπει ακόμα περισσότερος κόσμος στη φάση outdoors, να πάρει πληροφορίες για αυτό που τόσο πολύ αγαπάμε που δεν είναι κάτι παραπάνω από τη σύνδεση με τη φύση, τον εαυτό μας και με τους άλλους.
Να τολμάτε, όπως λέω, να βουτάτε στη θάλασσα, να τολμάτε να βγαίνετε έξω στο Outdoors. Ήταν ακόμα ένα επεισόδιο Outdoor Freaks. Πέτρος τέλειος, τέλειος πέτρος. Μέχρι το επόμενο, γεια σας, γεια σου τέλειο.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα