Ανακτώντας την πόλη, φυσικά με ποδήλατο!
Πάμε για ποδήλατο;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Send us Fan Mail Σε αυτό το επεισόδιο "Πάμε για ποδήλατο" με τον Δημήτρη Ρηγόπουλο! Και κάνουμε βόλτες συζητώντας για τη σχέση τη δική του με το ποδήλατο, την σχέση της Αθήνας με το ποδήλατο και την, τελικά, μη σχέση των πολιτικών με το ποδήλατο... Δηλαδή μιλάμε κυρίως για σχέσεις! Άλλο ένα επεισόδιο της σειράς Podcast "Πάμε για ποδήλατο;" με τον Σπύρο Παπαγεωργίου Πάμε για ποδήλατο;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πάμε για ποδηλατό! Σκέψεις, προτάσεις, ιδέες, συνεντεύξεις, απόψεις και προβληματισμοί αλλά ποτέ αδιέξοδα μια από το όχημά μας εδώ είναι το ποδηλατό. Με το Σπύρο Παπαγεωργίου. Δηλαδή, με μένα. 2013 έγινε αρχισυντάκτης του πολιτιστικού τμήματος της Εφημερίδας, ενώ τον Νοέμβριο του 2015 ανέλαβε την ευθύνη του εβδομαδιαίου περιοδικού της Καθημερινής της Κυριακής του ΚΑΠΑ.
Γνωρίζει όσο λίγη την Αθήνα, όχι μόνος δημοσιογράφος, αλλά και ως ενεργός πολίτης. Θυμίζω ότι το 2010 συνήδρισε του Σατινίστας μια κίνηση που έβαλε στο επίκεντρο την ανάκτηση των δημόσιων χώρων της πόλης από τους ίδιους τους κατοίκους της Επειδή όμως αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά, εγώ για να σας παρουσιάσω τον Δημήτρη θα σας πω ότι είναι ένας από τους πιο ευγενείς ανθρώπους που έχω γνωρίσει Το οποίο σε συνδυασμό με τη σεμνότητα και το πηγείο χιούμορ του δημιουργούν ένα πραγματικά καταμάχητο αποτέλεσμα και σαν να μην έφταναν τώρα όλα αυτά με τα κινήτα και με ποδήλατο δηλαδή τι άλλο να ζητήσει κάποιος.
Σήμερα λοιπόν θα πάμε για ποδήλατο με τον Δημήτρη Ρηγόπουλο σε μια Αθήνα που και οι δύο την αγαπάμε ιδιαιτέρως. Λοιπόν Δημήτρη, καλώς ήρθες, χαίρομαι πολύ που σε βλέπω. Ήρθες με το ποδήλατος προφανώς. Καλώς σας βρήκα. Πόση ώρα έκανες να έρθεις. το έχεις πει ήδη αλλά δεν πειράζει το ξαναλέω για να κάνουμε εντυπώση Ναι, έκανα 20 λεπτά Πολύ ωραία, και από πού ήρθες Ήρθα από το Παγκράτη Στην Κυπριάδο, στα ανωπατήσεις όρια Γαλάτσια ας πούμε Ναι βέβαια, από το Παγκράτη το κομμάτι το κάτω δηλαδή προς Μιχαλακοπούλου ένιωσα δηλαδή από την Εμιτού Γιατί να έρθεις από την Εμιτού αφού μένεις στη Μιχαλακοπούλου Όχι γιατί κάποιος μπορεί να πει Εντάξει εδώ μας πουλάνε Σε γνώμη 20 λεπτά από το Παγκράτη Στη Μιχαλακοπούλου μέχρι τη Γαλατσίου Με τι μέσο μπορείς να το κάνεις αυτό Στην Αθήνα ναι Εγώ ακόμα εντυπωσιάζομαι Δηλαδή κυκλοφορώ Έχει πλάκα το πόσο γρήγορα πας έτσι Ωραία Λοιπόν τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή Και θέλω να μου πεις το εξής Ξέρω ότι είχες ένα ποδήλατο
Είχες ένα πολύ ωραίο specialized με το οποίο το χρησιμοποιούσες, έκανες βόλτες και τα λοιπά, πήγαινας από εδώ και από εκεί. Αλλά κάποια στιγμή προέκυψε αυτή η απόφαση να το βάλεις πιο σοβαρά στη ζωή σου. Ήταν κάτι που έγινε ξαφνικά, ορίμαζε καιρό, υπήρχε κάποια αφορμή. Πώς το έκανες αυτό. Καταρχάς να πούμε ότι το πρώτο ας πούμε συμβατικό ποδήλατο το Αγώστο 2016 με σκοπό να κάνω βόλτες στη γειτονιά όχι κάτι τρομερά φιλόδοξο δηλαδή επειδή μένω στο Παγκράτη όπως είπαμε και πιο πριν και σε μια περιοχή που κάπως διευκολύνει ας πούμε το να πας να βρεθείς πολύ γρήγορα για παράδειγμα στη διευθυνσιακή παγή του δηλαδή βοηθά είναι μια περιοχή η οποία ενθαρρύνει τις κοντινές μετακινήσεις, κυρίως για λόγους αναψυχής και για βόλτα.
Εκείνη την εποχή δεν είχε καθόλου περάσει από το μυαλό μου ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει το ποδήλατο για κάτι πέρα από μία βόλτα. Δηλαδή βασικά το ποδήλατο το πήρα για να έχω μία αφορμή να βγαίνω έξω από το σπίτι πιο συχνά και κάπως να ξέρεις να αποφορτίζεσαι να μην αποφορτίζεσαι ακριβώς έτσι να χάνεσαι λίγο δηλαδή να βγαίνεις έξω για βόλτα κυρίως βραδινές ώρες έβγαινα ήμουν από αυτούς που φοβόταν την κίνηση και το να είμαι έτσι ανάμεσα σε αυτοκίνητα αλλά δυστυχώς δεν ήταν μια ας πούμε μια απασχόληση η οποία ένα χόμπι το οποίο καλλιέργησα με τα χρόνια κάπως ατόνισε η επαφή μου με το ποδήλατο ξαναβγήκα λίγο την εποχή της καραντίνες αλλά και πάλι τώρα το σκέφτομαι πολύ λιγότερο από ότι θα μπορούσα να βγαίνω Η αλήθεια είναι ότι με αποθάρινε αρκετά η δυσκολία που είχα σε συγκεκριμένα σημεία, ότι έπρεπε κάπως να πηγαίνω σε πιο φλατ σημεία και κάπως φοβόμουν τα πιο απαιτητικά, ανηφόρες δηλαδή και τα λοιπά.
Δεν είχα καλή φυσική κατάσταση, οπότε ξέρεις κάπως το ξέχασα το ποδήλατο και το ξαναθυμήθηκα. Πώς, υπήρξε κάποια φορμή που το θυμήθηκες? Υπήρξε μια καταλητική αφορμή η οποία είχε να κάνει με τη δυσκολία του να βρίσκω parking, δηλαδή θέση στάθμιση στη γειτονιά. δεν θα είχε την τρέπο μου που το λέω αλλά πραγματικά αυτός ήταν ο λόγος γιατί ανήκω στους εντελώς κακομαθημένους που ενώ χρησιμοποιεί μέσα μαζικής μεταφοράς εξαιτίας της θέσης της γειτονιάς η οποία μέχρι πριν από λίγα χρόνια δεν είχε θέματα με τη στάθμευση παρότι ήταν σε ένα σημείο του παγκρατήτου που ήταν κάπως προστατευμένο από να πω ότι έχει πολλά γραφεία και τις ώρες που έπρεπε να κατεβαίνω γραφεία ήταν οι ώρες οπότε κάπως έλεγα έλα μωρέ 10 λεπτά θα είμαι σε 10 λεπτά τότε τα 10 λεπτά γίνανε 15, 20, 25 συν και αυτό ήταν το turning point το σημείο καμπής ας πούμε ότι έκανα 20-25 λεπτά για να βρω να παρκάρω ότι λέω κάτι πρέπει να κάνεις εκεί και νομίζω σε πήρα τηλέφωνο Τι ποδήλατο επιλέξεις να πάρεις τελικά και για ποιο λόγο κατέληξες
Λοιπόν ένας φίλος Θα το λέω έτσι για να μην Δώσουμε την εντύπωση ότι όλα είναι Προσφωνημένα Αλλά τέλος πάντων Ρώτησε αυτό το φίλο μου Και με κατεύθυνε αμέσως Προς τα ηλεκτρικά ποδήλατα Μια κατηγορία που τότε Την είχα σκεφτεί Δεν είχε πέσει από το μυαλό μου Αλλά έμαθα κι εγώ ανάμεσα σε αυτούς που έλεγα Να σπού μου που σκεφτόταν Που δεν είναι ποδήλατο Είναι αυτό που παθαίνω τώρα δηλαδή Το οποίο έχει πάρα πολλή πλάκα Και το οποίο Που είπαμε αν κάποιος με ποδήλατο Ή να βγει στην κουβέντα σε μια κοινωνική Ας πούμε περίσταση Να με ρωτήσει Να μου πού είναι ένας φίλος Α κάνεις ποδήλατο και εγώ στην αρχή έλεγα ναι, έχω πάρει ένα ποδήλατο, ένα ηλεκτρικό ποδήλατο και αμέσως η αντίδραση είναι ααααα ξέρουμε Αυτό είναι πάρα πολύ αστείο, οπότε πια δεν λέω ότι έχω ηλεκτρικό ποδήλατο γιατί πάντα είναι αυτή η αντίδραση Είναι ότι είσαι από τους τεμπέληδες που έχουν πάρει αυτό που νομίζουμε τώρα Πόσο άσχετο είναι αυτό το πράγμα Μέχρι να το δοκιμάσεις κανένας, δεν καταλαβαίνει
Απλώς σου έλυσε το πρόβλημα Αυτό που είπες στην αρχή Ότι σταμάτησα να κάνω Γιατί κάποια σημεία με προβλημάτιζαν Και κάποιες ανηφόρες Και πώς θα σταματήσω στην ανηφόρα Και τέλος πάντων δεν πρέπει να ταλαιπωρήσεις Πρέπει να πω ότι εκείνη την εποχή Όταν είχα πάρει το Specialized Έμενας ίσως σε μια από τις πιο δύσκολες ανηφόρες Στην Μάρκο Μουσούλ στο Μέτς Δεν έμενα από κάτι, λίγο πιο εκεί Οπότε να ανεβαίνω Και να κατεβαίνω, γιατί δεν ήμουν πολύ έπυρος, οπότε ξέρεις και να κατεβαίνεις μια κατηφόρα είναι περίεργο, μια τόσο απότομη κατηφόρα, οπότε ένας αποθαρρυντικός λόγος ήταν και αυτός.
Αυτός λοιπόν ο φίλος μου με κατεύθυνε στα ηλεκτρικά ποδήλατα και εντάξει του οφείλω, δηλαδή το να πω, τέλος πάντων ήταν μια σοφή επιλογή. Είδες όμως ότι δοκίμασες δύο ηλεκτρικά ποδήλατα, στην αρχή πήρες ένα, σαν VIP πελάτης που ήσουν, να δοκιμάσεις πώς πάει αυτό και μετά επέλεξες ένα άλλο είδες δηλαδή ότι ακόμα και τα ηλεκτρικά ποδήλατα έχουν μεγάλη διαφορά μεταξύ τους το ένα από το άλλο ακριβώς αλλά η εμπειρία ήταν η εμπειρία ήταν ίδια δηλαδή δεν μπορώ να πω ότι υπάρχουν τρομερές διαφορές ανάμεσα στην εμπειρία α και στην εμπειρία β η βασική εμπειρία και ο καθοριστικός παράγοντας που με κάνει να πάρω ποδήλατο Γιατί αν δεν έπαιρναν λεκτικό ποδήλατο Δεν θα έπαιρνα ποδήλατο Και δεν θα έκανες ποδήλατο Το προηγούμενο ποδήλατο που είχα Ήταν μια χαρά Αν έμενα Στην αναψυχή ή στο να κάνω βόλτες Ήταν τέλειο Πανέμορφο Καλής ποιότητας ποδήλατο Ο κομβικός παράγοντας Ήταν το αν Με το ποδήλατο θα μπορώ Να πηγαίνω και να έρχομαι από τη δουλειά μου Να γίνει το νέο σου αυτοκίνητο
Να γίνει το νέο μου αυτοκίνητο ακριβώς. Υπήρχε κάποια δικαιολογία που έλεγες τον εαυτό σου ως τότε για να μην κάνεις ποδήλατο και που ανακάλυψες στην πορεία ότι ήταν ψέμα, ότι ήταν δικαιολογία. Καλά, από δικαιολογίες ένα σωρό, ναι, προφανώς. Η βασική ήταν ένα έλλειμμα εμπιστοσύνης προς τον εαυτό μου. Δηλαδή, με είχα φοβηθεί λίγο γιατί πήρα και πήρα ένα, όχι το καλύτερο, το ακριβότερο σε καμία περίπτωση, ένα με μέσες κατηγορίας και από άποψης τιμής και από άποψης δυνατοτήτων ας πούμε, σημαντικό που δήλα το και με είχε λίγο προβληματίσει το γεγονός ότι το πήρα και μετά από δύο-τρία χρόνια κάπως το παράτησα οπότε υπήρχε έτσι λίγο ένα έλλειμμα προσωπικής αξιοπιστίας και λέω εντάξει τώρα εντάξει πάμε σε άλλη κλίμακα τιμών και πρέπει να το δεις λίγο πιο σοβαρά. Οπότε αυτό ήταν το βασικό.
Δηλαδή και επίσης η πραγματικότητα η μεταφορική πραγματικότητα καθημερινότητα της εθνικής. Το κυκλοφοριακό η κατάσταση στην πόλη. Οι δρόμοι, ναι, οι δρόμοι. Δηλαδή επειδή προφανώς έχω υπάρξει και είμαι ακόμα οδηγός εντάξει, δεν μπορώ να πω ότι έλεγα ή έβλεπα ένα ποδηλάτι και λοιπόν αδικά τον λυπόμουν φαντάζομαι και άλλοι λυπούνται εμένα σήμερα δεν ήξερα ο ένας λυπάται τον άλλο αυτό είναι καλό υπάρχει ενσυναίσθηση υπήρξε κάτι που σου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν πρώτο ξεκίνησες να χρησιμοποιείς το ποδήλατο είτε ευθετικά είτε αρνητικά κάτι που σε ξάφνιασε και δεν το περίμενες Πάρα πολλά πράγματα Πάρα πολλά πράγματα Θα σας πω δύο-τρία ίσως τα πιο σημαντικά που μου έρχονται τώρα Το πρώτο ήταν η αίσθηση της πόλης δηλαδή η αίσθηση των αποστάσεων ανάμεσα στις γειτονιές περιοχές διάφορους προορισμούς που κατά καιρούς πρέπει ή θέλω να πάω Το πόσο δηλαδή η Αθήνα μου φάνηκε πολύ πιο μικρή Από αυτό που είχα στο μυαλό μου Το ότι ήρθα σήμερα από το Παγκράτη στην Άνω Κυψέλη
Στη Γαλατσίου Εδώ είμαστε δήμος Αθηναίων Αλλά είναι στα μισά της Γαλατσίου Και ήρθες από Πατησίων Το λέω αυτό για αυτούς που ακούνε Για να καταλαβαίνουν την αίσθηση Σου φαίνεται ότι είναι τεράστια απόσταση Βέβαια, επειδή καθέσα και ήθελα να μου να οκέζει στο ραντεβού, δεν χρησιμοποίησα την αρχική διαδρομή, δηλαδή μια πιο, ας πούμε, ήσυχη και ασφαλή διαδρομή.
Δηλαδή χρησιμοποίησα όλους τους κεντρικούς δρόμους, αλλά με τη διαφορά ότι αντί να πάρω την πατησία, πήγα πίσω. Δηλαδή βγήκα βασιλής Σοφίας, για να το ξέρουν και οι ακροατές, βγήκα βασιλής Σοφίας έστριψα Σόλωνος η Σόλωνος με έβγαλε στο Πολυτεχνείο από Μπουλίνας το καλό είναι ότι δεν πήγα πατησίων πήγα Δροσοπούλου η Δροσοπούλου είναι ο καταπληκτικός δρόμος δηλαδή είναι ο τέλειος δρόμος δηλαδή σε αυτή την κατεύθυνση δηλαδή γιατί είναι μια ας πούμε σκυερή εναλλακτική ησυχή της πατησίων οπότε όλα πηγαίναν το ένα είναι αυτό το άλλο είναι έχω άπειρα παράδειγματα για αυτό το ένα λοιπόν είναι αυτό η αίσθηση της πόλης πόσο πιο κοντά είναι όλα το δεύτερο που μου έκανε εντύπωση είναι παρότι έχοντας ακούσει τις εκπομπές σου και έχοντας μιλήσει μαζί σου η βασική συμβουλή είναι αποφύγεται τους κεντρικούς δρόμους και τα λοιπά και όντως έτσι είναι είναι μια πολύ πιο αγχωτική και επιβαρυντική εμπειρία των αποδηλατής σε πολυκεντρικούς λεωφόρους η δικιά μου εμπειρία ωστόσο
λέει ότι εκεί που υπάρχει λεωφοριότρομος τα πράγματα είναι πολύ πιο ήσυχα για κάποιο λόγο ίσως δεν ξέρω αν είναι συγκυριακό ή αν συνέβαινε πάντα βλέπω ότι υπάρχουν οι εξαίρεσεις προφανώς, αλλά η λεωφοριόδρομη που είναι στοιχειωτός σε λειτουργία δεν λέω για λεωφοριόδρομους που έχουν καταργηθεί όπως χαρλάου τρικούπι ακόμα και υπάρχει συμπατησίω δεν τηρείται, παρκάρουν πάνω υποκράτους επίσης σε αυτούς τους λεωφοριόδρομους που εγώ κοινούμαι είναι μια λωρίδα την οποία χρησιμοποιούν κατά βάση λεωφορεία κάποια ταξί που παρονομούν κάποια ταξί που αφήνουν πελάτες και επιτρέπεται και όλος ο υπόλοιπος χώρος είναι και για το ποδήλατο δεν έχεις αυτήν την αίσθηση της καταπίεσης που είσαι ανάμεσα σε έναν δρόμο ο οποίος δεν έχει λεωφοριόδρομο και αναγκαστικά κινείσαι στο περιθώριο της τελευταίας λωρίδας Έχεις πολύ δίκιο σε αυτό που λες Αλλά έχει συμπέσει η εποχή που ξεκίνησες να κάνεις ποδήλατο Με την αυστηροποίηση των μέτρων Και το γεγονός ότι έχουν αρχίσει πια να γράφουν στους λεωφοριόδρομους
Και έτσι αρκετοί λεωφοριόδρομοι πια είναι αρκετά πιο καθαροί Ενώ πέρυσι ας πούμε τέτοια εποχή Στο λεωφοριόδρομο γινόταν σφαγή Ήταν σαν να είσαι σε οποιαδήποτε άλλη λωρίδα ήταν μέσα όλα τα αυτοκίνητα, ήταν όλες οι μηχανές και τα λεωφορεία μαζί. Άρα αυτή τη στιγμή έχεις πολύ δίκιο συμφωνώ μαζί σου, το διαπίστωσα πρόσωδα, δεν θυμάμαι, μια μέρα ήταν που ήμουν στο λεωφορείο δρόμο και μάλιστα δεν με έφτασε ποτέ κανένα λεωφορείο ας πούμε γιατί την ώρα που σταματάει εκείνος να κατεβάσει κόσμο έχεις φύγει εσύ ας πούμε μια στάση μπροστά και μάλιστα ήταν στην Πατισίων αυτό και ήταν η Πατισίων ελεύθερος ο λεωφοριόδρομος όχι να μου τύχει πάρα πολύ καιρό αυτό μετά την πλατεία Αμερικής δηλαδή απίθανο οπότε έχεις δίκιο άλλο πράγμα που σου έκανε εντύπωση αρνητική ή θετική πρέπει να σου πω ότι δεν έχω μόνο θετικές εντυπώσεις το τρίτο είναι η η πολύ καλύτερη Αλληλύτερη συμπεριφορά των οδηγών, κυρίως αυτοκίνητων πρέπει να πω, απέναντι στο ποδήλατο.
Δηλαδή, αυτό που περιμένεις από έναν μεσογειακό οδηγό, από έναν Έλληνα οδηγό, είναι ότι, από όλους μας δηλαδή, είναι μια συμπεριφορά, ας πούμε, λίγο νταή. ότι είμαι μεγαλύτερος, είμαι πιο δυνατός, οπότε θα σε εξαφανίσω ή θα σε στριμώξω κτλ. Δεν το έχω δει. Δεν το έχω δει πολύ αυτό. Χαίρομαι που το λες. Ναι, δεν το έχω δει πολύ αυτό.
Πολύ σπάνια και πραγματικά νομίζω ότι παίζει πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό το πώς συμπεριφέρεις εσύ και από αυτή την άποψη υπάρχει και ένα νομίζω ποσοστό ευθύνης των ανθρώπων που κάνουν ποδήλατο για μετακίνηση δηλαδή νομίζω ότι αν ο οδηγός αυτοκίνητου βλέπει ένα ποδήλατο το οποίο γκροσομόντο λέμε τώρα τυρί τον κοκ δεν κάνει τα δικά του δεν κάνει τα ζανιές κάπως δεν και αυτός με τον τρόπο του πώς να το πω πυροδοτεί μια πολεμική εντός εισαγωγικών κατάσταση νομίζω τα πράγματα είναι ok αρκετά ok συμφωνώ πολύτος μαζί σου και εγώ καμιά φορά ο λόγος που επιμένω στην επιλογή της διαδρομής είναι γιατί βλέπω ας πούμε κάποιους οδηγούς ποδηλάτων σε δρόμους όπως η Κηφισίας ή η Συγκρού ακόμα χειρότερα και εκεί πραγματικά ένα αυτοκινητό δεν περιμένει ότι θα σε δει και είναι και πολύ λογικό σε έναν βαθμό να οδηγεί πιο γρήγορα από ότι θα διηγούσε κάπου αλλού κατάρχως το επιτρέπει το όριο και το λογικό ενώ λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση στην πόλη, τον εκνευρισμό το άλλο αυτά, βρίσκεις μετά ένα λίγο πιο ανοιχτό δρόμο
και πηγαίνεις πιο γρήγορα, τι να κάνουμε Πώς αντέδρασε το περιβάλλον σου συναδέλφοι, οικογένεια, φίλοι σε πήραν σαν σομπαρά, άρχισαν να σε κοροϊδεύουν πίστευαν ότι θα κρατήσει λίγο, ότι είναι μια φάση μπορεί να το πιστεύουν ακόμα γιατί δεν είναι τόσο, αυτό είναι κάτι άλλο εντυπωσιακό, νομίζω ότι κάνω ποδήλατο ένα χρόνο ή δύο και κάνω τρεις μήνες και κάνω τρεις-τέσσερις μήνες δηλαδή δεν είναι τόσο πολύ ο χρόνος ο χρόνος μετριέται με τη συχνότητα και τα χιλιόμετρα όχι με το πόσο καιρό το κάνεις γιατί αυτό δείχνει και το πόσο σοβαρά το έχεις πάρει Πάρει. Ναι, έτσι είναι.
Σίγουρα, στην αρχή, εντάξει, όποιος μαθαίνει ότι... Όχι ότι έχεις πάρει ποδήλατο και... Απλώς έχεις πάρει ποδήλατο και πας στη δουλειά σου η οποία έχει δεκακιόμετρα, ας πούμε. Και ότι όχι μόνο αυτό, αλλά γυρνάς και με το ποδήλατο. Δηλαδή, δεν το πας, το αφήνεις και μετά παίρνεις ταξί. Εντάξει είναι και ηλικία δεν είμαι 30 ή 35 ή 40 οπότε ξέρεις υπάρχει...
Είναι και η απόσταση που κάνεις γιατί η δουλειά σου ας πούμε είναι στο φάλιρο και μένεις στο παγκράτη στο μέσο άνθρωπο που δεν έχει ανέβει στο ποδήλατο. Αν του πεις ότι ήρθα στο γραφείο σήμερα που είναι στο φάλιρο με το ποδήλατο δεν σκέφτεται πως έχεις πάει εσύ ας πούμε. Όχι, όχι, όχι. Όχι, όχι, όχι Είναι κάτι το οποίο αποκτά έτσι Υπεράνθρωπες Δηλαδή αμέσως γίνομαι σούπερμαν Δηλαδή ότι ο τύπος αυτός ας πούμε Υπεραθλητής στα 50 και κάτι Κάνει ποδήλα Πώς το ήρθε Καμιά φορά κάνω και εγώ την ιδιαίτερη Για να είμαι ειλικρινής Αλλά ναι, εντάξει Άμα εξηγήσεις και τα λοιπά Βέβαια υπάρχει αυτό Τι ποδήλα το έχεις Κατάλαβα Α, εντάξει Κλέβεις Δεν κάνεις πετάλια Αλλά άμα εξηγήσεις Πραγματικά νομίζω ότι είμαι πάρα πολύ τυχερός Γιατί Στο είχα πει τότε στις αρχές Ότι αν δεν είχαμε κάνει μαζί τη βόλτα Από το σπίτι μέχρι τη δουλειά Μια Κυριακή Και αν δεν υπήρχε ο ποδηλατόδρομος τον οποίο δεν τον χρησιμοποιώ πάντα κάθε μέρα αλλά ξέρω ότι υπάρχει και είναι σημαντικό ότι υπάρχει αυτή η υποδομή
δηλαδή δεν νομίζω ότι θα αγαπάρει ότι θα αγαπάρει η ποδήλα του και ούτε ότι θα αγαπήσει αυτή την ιστορία δηλαδή ήταν πολύ βασική και επίσης εντάξει είναι μια σχετικά προνομιακή από άποψη μια προνομιακή περιοχή εκεί πέρα που κινούμε γιατί πραγματικά έχει πεζότρομους έχει έχει άξονες οι οποίοι είναι χωρίς αυτοκίνητα μιλάω τώρα και για τη Βασιλή Σόλγα που είναι φρέσκια και για την Διονυσιολοπαγή του κτλ την οποία την έχω κόψει βέβαια τέλος πάντων λόγω τουρισμού αλλά λόγω που έχει πάρα πολύ κόσμο είναι λογικό ότι δεν μπορείς να πας παντού με το ποδηλάτι δεν είναι αυτό το ζητούμενο άμα μένεις ας πούμε στην Λιφάδα και δουλεύεις στην Εινικάλη Προέρχεται η μεταμόρφωση ακόμα χειρότερα Δεν θα πας με το ποδήλατο εννοείται Αλλά μιλάμε για αυτούς που τους εξυπηρετεί Εσύ ποια είναι η διαδρομή που κάνεις συνήθως Τώρα μας είπες Αυτή είναι η πιο τακτική διαδρομή της δουλειάς Είναι αυτή που κάνεις περισσότερο Μέσα σε αυτούς τους μήνες που έχεις κάνει Όλες αυτές τις διαδρομές υπάρχει κάποια διαδρομή
Που όταν έφτασε το προορισμό Είπες δεν το ξανακάνω ποτέ που ήταν τρομακτική, δύσκολη, ενοχλητική. Ναι, σίγουρα. Νομίζω τον πρώτο μήνα που είχα το ποδήλατο επειδή θα μου πάρει πολύ τα μυαλά μου αέρα και λέω εντάξει. Και επειδή ακούγα και τις εκποπές σου και δεν θέλει πολύ άνθρωπο. Λέω, ο αδερφός μου ας πούμε μένει σαν κομμακεδόνες και με καλούν ένα μεσημέρι σπίτι για φαγητό μια Κυριακή μεσημέρι.
Κυριακή. Τέλειο. Θα πάρω και τη μπαταρία το φορτιστή μου μαζί σιγά οπότε λέω δεν πάει εντάξει μιλάμε για πραγματικά thriller για κάποιο λόγο ήμουν σίγουρος ότι έφτασα στην Κηφισιά εύκολα όχι εύκολα δεν το λέω είχα μια έπρεπε να ξαναφύγω από το Πακράτη, από την Κηφισιά ξαναπάω στην Κηφισιά αλλά αυτή τη φορά όχι μέσα από δρόμους μέσα από το ψυχικό και τη φιλοθέη σαν να ήμουνα σε σύριαλ του Οπ Καλιάτη και να και να βλέπω τις ωραίες βίλες και να τραλαλί τραλαλό έπρεπε να ήμουν ανάμεσα σε φορτηγά στην Κίμης χωρίς παράδρομο και ένα ποδηλατάκι με ένα ποδηλάτι ο οποίος είχε πειρή ενός μήνα Σκληρό Εντάξει πολύ σκληρό Δεν ξαναπηγήσα Ούτε πρόκειται να ξαναπαγω Δεν μιλάς τον αδερφός πια φαντάζομαι Δεν μου μιλάει αυτός Αστειεύομαι Αλλά φοβήθηκε τόσο πολύ που μετά στην επιστροφή Με συνόδευσε κανονικά με το αυτοκίνητο Και με αλάρμ Μέχρι να πάω στην κάτω Και φυσιά Έτσι ώστε να πάω σιγά σιγά προς τα κάτω Αλλά ας πούμε πήγα Για παράδειγμα πρόσφατα μέχρι το Καβούρι
που ξαναρχήν λέω θα πάω το τραμ θα κάνω το ένα θα κάνω το άλλο δεν πήρα κανένα τραμ και ήταν στην επιστροφή και εκεί λίγο να και άλλη μια περίπτωση ναι άμα βγει στην Ποσειδόνος ας πούμε στην επιστροφή εντάξει εκεί στο έψιδο του ελληνικού με τα έργα και όλα αυτά που η κατάσταση είναι δεν ευχάριστο εντάξει με σκυλό βρίσκεται κι ένας τύπος Εκεί σε αυτή την περιοχή μπορείς να πας όμως από τη θάλασσα εκεί που φτιάχνει το ποδηλατόδρομο της παραλιακής και θα είναι έτοιμος κάποιος τελικά.
Όχι, είναι ήδη έτοιμος. Το κομμάτι γλυφάδα-καβούρι είναι τελώς έτοιμο και είναι τύπου λες Παναγία μου τι είναι αυτό, μιλάμε για τον παράδεισο δηλαδή η θαλασσίτσα. Δεν έχω πάει. Καλά θα σου δει, τέλος πάντων. Ωραία, να πάμε γόλτη. Ναι, ναι, ναι. Οκ. Ναι, έχει γίνει πολύ καλή δουλειά εκεί σε αυτό το κομμάτι. Και το κομμάτι αυτό που δεν έχει φτιαχτεί, δηλαδή από το Φλισβο, ας το πούμε έτσι, από το Φλισβο μέχρι και τη Γλυφάδα, απλώς εκεί είχες τις ραμές του Τραμπ που κάπως αξιοποιείς λίγο.
Αλλά και εκεί πέρα σε αυτό το κομμάτι είναι αρκετά ανταρτομικό. Στην επιστροφή ήταν λίγο ζόρικο. Ακούω συνέχεια δικαιολογίες Οι πιο βασικές που ακούω πέρα από τις ποδήλατοδρόμους Είναι δεν κάνω ποδήλατο γιατί θα μου το κλέψουν Ας πούμε ή δεν ξέρω πού να το παρκάρω Εσύ πώς αντιμετωπίζεις αυτά τα τόσο Δυσεπίλητα ζητήματα που αποτελούν Τροχοπέδι για το μέσο πολίτη Δεν έχω ιδέα Καταλαβαίνω ότι να σου πω άλλα Αλλά εσύ υποστάλησες τραπεδί μου Ναι δεν τα έχω λύσει ακόμα πρέπει να σου πω παρότι έχω μια καλή κλίκακια την οποία έχω χρησιμοποιήσει ούτε μια φορά στη ζωή μου γιατί η τύχη κυρίως τα έφερε έτσι ώστε εκεί που πήγαινα να υπήρχε κάποιο μέρος που θα μπορούσα να τα αφήσω αυτό το το προβλέπω δηλαδή αν θέλω κάπου να πάω ας πούμε ήθελα να πάω σε ένα φίλο στους αμπελοκήπους απλώς δεν είχε ο άνθρωπος να πω έχει σημασία με σκαλάκια κοντά στην πανόνου δεν υπήρχε περίπτωση υπάρχουν μερικές μερικοί προορισμοί που είναι δύσκολοι, δεν μπορείς και εγώ επίσης έχω μια
ενδιαγενή φοβία ότι αν αφήσω το αυτοκίνητο το ποδήλατο στο δρόμο έστω με την καλύτερη κλειδαριά για δύο τύσεις, χωρίς να το βλέπω έχω μια πολύ μεγάλη ανασφάλεια ότι δεν θα το ξαναβρω Μάλλον δεν το ξαναβρεις, δεν είναι ασφάλεια, είναι πραγματικό συνέστημα. Έχεις χρησιμοποιήσει πάρκινγκ αυτοκινήτων για να το αφήσεις? Όχι.
Έχω προσπαθήσει να τους επαφήσω με πάρκινγκ το οποίο δέχεται ποδήλατα, απλώς η εμπειρία δεν ήταν, μέχρι στιγμής τουλάχιστον δεν καρποφόρησε κάτι. Αλλά πάντως η αλήθεια είναι ότι δεν νομίζω ότι είναι ένας. Ίσως εγώ είμαι, σου λέω, πολύ τυχερός, επειδή και με την εργασία μου κατάφερα και συνενοήθηκα και αφήνω το ποδήλατο σε ένα προστατευμένο χώρο.
Στο σπίτι έχουμε... Ας μην πούμε τι έχουμε. Και διεύθυνση αριθμό και αυτά. Ναι, ναι, ναι. Πίσω από το φύκο το έχω. Ναι, έχουμε κάτι τέλος πάντων. Οπότε μπορώ και το αφήνω εκεί. Είναι ένα ζήτημα. Είναι ένα ζήτημα το... Δηλαδή και με την καλύτερη δυνατική λιγαριά είναι ένα ζήτημα που θα το αφήσεις. Δεν ξέρω εσύ πως το λύνεις Κοίταξε να δεις εγώ πως το λύνω Έχω την τύχη να έχω ένα διπλωτό ποδήλατο Άρα όταν δεν μπορώ να το κάνω κάτι άλλο Πηγαίνω πάντα με το διπλωτό Όταν πηγαίνω με το μεγάλο ποδήλατο Το μη διπλωτό Φροντίζω, πηγαίνω με αυτό Όταν ξέρω ότι στον προορισμό μπορεί κάπου να το αφήσω Και αν βρεθώ κάπου Θέλω να πάω σινεμά Μέχρι τώρα έχω πάει σε πάρτινγκ αυτοκινήτων είτε στεγασμένα είτε υπαίθρια παιδιά να το αφήσω δεν μου έχει πει κανένας με τα αφήσεις από τσάπα μέχρι ξέρω εγώ ένα δύο ευρώ μου ζητάνε οπότε ή διπλωτώ η αλήθεια είναι και κάνω εδώ μια παρένθεση να πω ότι και νομίζω θα το διεπιστώσω και εσύ σιγά σιγά αν θέλεις να χρησιμοποιείς ποδήλατο τακτικά
βολεύει να έχεις περισσότερα από ένα ποδήλατα δεν είναι τώρα αυτό που λέει προβολή βολεύει, δηλαδή υπάρχουν κάποιες βόλτες που θα θες να κάνεις στην πορεία και νομίζω ήδη σου είχε βγει αυτό που μπορεί να ήθελες ένα που να μην είναι ηλεκτρικό, να είναι ένα συμβατικό ποδήλατο, να είναι και πιο ελαφρύ και να πηγαίνει αλλιώς. Κάποιες φορές μπορεί να χρειάζεσαι αυτό, ένα διπλωτό ένα καλής ποιότητας διπλωτό, δηλαδή πρακτικά αυτά τρία αν έχει κανείς ένα συμβατικό που να μπορεί να πηγαίνει εκεί που θέλει να δώσει μια διάσταση πιο αθλητική για ένα αλαφρύ, ένα ηλεκτρικό για ένα κινήτα και ένα διπλωτό για να το βάζεις όπου χρειάζεται.
Δηλαδή, κι αν τα σκεφτείς κανένας αυτά και πάρεις τρία πολύ καλά τέτοια ποδήλατα, πολύ καλά ποδήλατα, είναι φτηνότερα από ό,τι θα έπαιρνες σε ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο δεκαετίας, ας πούμε. Είναι υπερβολικό. Που με φέρνει την επόμενη ερώτηση που είναι αυτό το τελευταίο τρίμηνος μου που χρησιμοποιείς Ναι, καμιά δεκαριά Στους τρεις μήνες Και θυμάσαι ή έχεις κρατήσει πόσα χιλιόμετρα έχεις κάνει όλες τις ούτες τις μήνες με το ποδήλατό σου γιατί είσαι και στραβαφρικ Δεν είμαι προετοιμασμένος στην ερώτηση αλλά υπάρχουν όλα εκεί είναι ένα εντυπωσιακό νούμερο το είχα ελέγξει πριν από κανένα δεκαπενθήμερο ναι ήταν κάτι ήταν κάτι 580 χιλιόμετρα ήταν κάτι το οποίο λες αυτό αυτό έκανε αυτό ναι αλλά το σημαντικό εδώ πέρα είναι ότι για τις σχέσεις με το αυτοκίνητο μιλάω ότι πραγματικά το ζητάγαμε το ζητάγαμε και εμένα φίλο χθες ότι αν ο κόσμος ήξερε ο κόσμος ο οποίος κάνει διαδρομές σαν τη δική μου που δεν είναι για όλους που θα τον εξυπηρετούσε όπως είπαμε
που κινείται σε μια ζώνη ας πούμε σπίτι-δουλειά η οποία είναι από 6 ως 10-12 χιλιόμετρα ας πούμε οι οποίες είναι πολύ συνθισμένες δηλαδή οι διαδρομές αν αυτός ο κόσμος είχε έναν αντίστοιχο σπύρο ας πούμε, όπως τέλος πάντων σε πήρα τηλέφωνο και μου είπες ότι σκέψου αυτό, γιατί εγώ σε πήρα, δεν σε πήρα για να σου πω ότι θέλω να πηγαίνω στη δουλειά μου, θέλω να σου πω ότι θέλω να πάρω ένα άλλο ποδήλατο και τι με συμβουλεύεις.
Αν υπήρχε λοιπόν ένας αντίστοιχος άνθρωπος για τους χιλιάδες ανθρώπους οι οποίοι ποτηλιάρονται και τα λοιπά και χάνουν τόση ώρα πραγματικά πιστεύω ότι απλώς δεν το ξέρουν και δεν το βλέπουν αυτό το ότι δεν το βλέπουν για μένα είναι το πιο σημαντικό δεν βλέπουν δηλαδή δεν βλέπουν τη δυνατότητα πρέπει να την ψάξεις εσύ με πολύ μεγάλη επιμονή και κάπως να φτάσεις σε ένα σημείο όπως συνέβη σε εμένα που εντάξει εγώ έχω μετρό δίπλα μου δηλαδή να πω θα μπορούσα να μπαίνω στο μετρό και να βγαίνω με μετρό στη δουλειά μου ξεκινάμε σε μισή ώρα στη δουλειά μου αλλά είναι ένας τρόπος μετακινήσεως που δεν μου βαρετώνει θέλω να πω με κουρά δεν μου φτιάχνει δεν μου αρέσει απλώς και εδώ ίσως αν με θέλετε αυτό σήμερα μερικά πράγματα λιγότερο προσωπικό και πιο πολιτικά αυτό είναι το μεγάλο κρίμα και το λέω σε ανθρώπινο επίπεδο ότι δεν γίνονται κινήσεις οι οποίες πραγματικά να απεγκλωβίσουν αυτόν τον κόσμο από μια πεπατημένη η οποία δεν κάνει σε κανένα καλό αυτό.
Επειδή το πήγες το πολιτικό που ήταν το επόμενο κομμάτι, αλλά δεν πειράζει το αλλάζουμε λίγο. Αν ας πούμε εσύ αποφάσιζεις για το μέλλον της πόλης αυτής όχι του Δημαθηναίου, της Μητροπολιτικής Αθήνας τι θα ήθελες να κάνεις για την ανάπτυξη της χρήσης του ποδηλάτου ύστερα από την εμπειρία που έχεις μέχρι τώρα ποιες θα ήταν οι προτεραιότητες σου λοιπόν για το πρώτο που θα έκανα την επόμενη μέρα και δεν θα κόστιζε τίποτα σχεδόν ήταν να αναθέσω μια πολύ γρήγορη μελέτη, όχι μια μελέτη που θα γίνει σε Λανοθουλαμό, μια μελέτη που θα πάρει δύο-τρεις μήνες σε ένα γραφείο σκοινωνιολόγου, δεν πει ρωτή τίποτε όπου θα εξέδεσαν την πιθανότητα αύριο το πρωί που λέει ο λόγος μια σειρά από λεωφοριόδρομοι να έχουν μια σήμανση για το ποδήλατο. Δηλαδή ότι εδώ το ποδήλατο είναι πρόσδεκτο με αυτή την έννοια. Ίσως δεν κάνουν όλοι οι λεωφοριόδρομοι για ποδήλατο αλλά σίγουρα κάποιοι κάνουν και είναι κρίμα πραγματικά να μην αυτό κάποιος να το βλέπει, να το να αντιλαμβάνεται ότι μπορεί να το χρησιμοποιήσει
να το αξιοποιήσει, να το εκλεταλευτεί Ναι, ναι, ναι. Και αυτό μας εννοεί και από μια σχετική καμπάνια. Δηλαδή Να πω ότι η λεωφοριόδρομη είναι μια πρώτη πολύ εύκολη υποδομή η οποία μπορεί να αξιοποιηθεί άμεσα. Το ίδιο συμβαίνει και με τους παράδρομους των μεγάλων λεωφόρων. Ο παράδρομος της Κεφισίας για παράδειγμα είναι μια πολύ καλή περίπτωση, ο παράδρομος Συγκρού είναι μια καλή περίπτωση.
Δηλαδή ας πάρουμε τη Συγκρού. Η Συγκρού η οποία έχει λεωφοριόδρομο στο πιο στενό της κομμάτι, δηλαδή αποστήριξε ο Ολυμπίου Διός μέχρι την Πάντιο εκεί πάει και η λεωφοριόδρομος αν με μια σήμανση με κάτι επίσηπο στηριχτικό αυτή η λωρίδα είναι ασφαλής για το ποδήλατο μετά την Πάντιο αρχίζει ο παράδρομος και αν στον παράδρομο υπάρχει μια σήμανση που επίσης ενθαρρύνει το ποδήλατο έχεις αμέσως πολύ γρήγορα έναν ποδηλατόδρομο πολλών χιλιόμετρων το οποίο σε πάει από το κέντρο της Αθήνας στην παραλιακή ζώνη Κοιτά, εγώ νομίζω ότι αυτό που από σεζετήσεις που κάνω δηλαδή με πολιτικούς είτε σε επίπεδο υπουργείων είτε τοπικής αυτοδιοίκησης αυτό που δεν καταλαβαίνουν είναι ότι πρώτο που προσπαθώ να το εξηγήσω είναι ότι υπάρχουν κατηγορίες εν δυνάμει χρηστών ποδηλάτου και υπάρχουν και αυτοί που ήδη χρησιμοποιούν ποδήλατο, που κάνουν ποδήλατο η σειρά είναι πρώτα να βγάλεις αυτούς έξω δηλαδή αυτοί οι άνθρωποι που έχουν ήδη ένα ποδήλατο που κάνουν ποδήλατο βόλτα, που κάνουν ποδήλατο αναψυχή
που το έχουν τέτοιος πάτον και είναι λαδωμένο, φουσκωμένα τα λάστικα και είναι έτοιμο να βγει αυτοί οι 5-10 χιλιάδες που έρχονται ας πούμε στον γύρο Αθήνα μια φορά το χρόνο Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ένα ποδήλατο Το οποίο είναι έτοιμο να χρησιμοποιηθεί Σε μια πόλη σαν την Αθήνα Δεν θα βγάλεις έξω τον μπαμπά και τη μαμά με το παιδάκι Αύριο το πρωί Θα βγάλεις αυτούς που θέλουν Αν λοιπόν αυτοί που είναι Εξήντα εβδομήντα οδόντα χιλιάδες ποδήλατα Πουλούνται στην Αττική Το χρόνο Δηλαδή στα πέντε χρόνια μισό εκατομμύριο Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν αν έβγαιναν έξω το δρόμο ή το χρησιμοποιούσαν πιο τακτικά τέλος πάντων ξαφνικά θα είχαμε εικόνα για το ποδήλατο και θα άλλαζαν όλα ποια είναι τα εμπόδια που μπορεί να έχει ο κάθε δήμαρχος ή ο κάθε υπουργός και δεν κάνει τίποτα τελικά για το ποδήλατο και δεν πηγαίνεις σε αυτήν την απλή λύση που μόλις πρότεινες νομίζω είναι δύο πράγματα τι τον ενοχλεί είναι ότι δεν τον ενοχλεί κανένας πρώτον αυτό που δεν το κάνει είναι πολύ βασικό νομίζω
Δηλαδή δεν υπάρχει καμία πολιτική πίεση Δηλαδή Από τους ψηφοφόρους Από τους ανθρώπους Οποί Στο τέλος της θητείας ας πούμε Θα κληθεί να τον ψηφίσουν Δηλαδή είναι ένας φαύλος κυκλός Δηλαδή δεν υπάρχει ορατότητα Δηλαδή υπουργοί, δήμαρχοι Άνθρωποι που παίρνουν τις αποφάσεις Δεν βλέπουν ποδηλάτες έξω Οπότε πιστεύουν ότι Δεν υπάρχει και πέρα από μια μερίδα ανθρώπων πάρα πολύ μικροί οποία πιέζει και κάνει ένα στοιχειώδες λόμπινγκ για αυτό το πράγμα δεν βλέπουν έξω ποδήλατα βλέπουν ένα πράγμα το οποίο είναι αρκετά περιστοριακό κάποιοι τρελοί βγαίνουν έξω και κάνουν και πάνε στη δουλειά τους με ποδήλατο μπράβο τους και καλή τύχη ας πούμε Αυτή είναι η νομίζω η...
Αλλά νομίζω το ένα είναι αυτό η έλλειψη πολιτικής πίεσης το δεύτερο είναι ότι πιστεύουν και δεν έρχομαι τόσο στην πρόταση σας στις ιδέες που είπαμε πιο πριν αλλά γιατί δεν γίνονται μέσα στο αστικό μέσα στις γειτονιές ας πούμε, ποδηλατόδρομοι δεν θα αρίνεται το ποδηλάτο και εκεί πέρα εντάξει το ακλόνο το επιχείρημα είναι ότι και εκεί πέρα που νομίζω σταματάνε όλες οι κουβέντες και όλες οι καλές προθέσεις κατά αραίων είναι ότι θα κοπούν θέσεις στάθμευσης εκεί είναι το το ζήτημα και εκεί πέρα νομίζω ότι αρχίζουν και τελειώνουν όλα δηλαδή από σημεία που θα ανοίξουν οι χάρτες θα κάνουμε εδώ που θα τρέψουμε μα εκεί έχει θέσεις στάθμευσης αλλά επίσης δεν ξέρω πόσοι υπουργοί υφυπουργοί μεταφορών υποδομών περιβάλλοντος έχουν πάει μία φορά να κάτσουν μία ώρα με δυό της συνεργάτες και να δουν το ποδηλατόδρομο που υπάρχει αυτόν τον ελάχιστο ποδηλατόδρομο από τα πετράλωνα μέχρι το οστάτο που την είχε κάνει την ερώτηση αυτή η Φυπουργός Μεταφορών, υπάρχει ποδηλατόδρομο στην Αθήνα, που είναι πρόσφατα.
Και επίσης, για αυτό που έλεγες προηγουμένως, κάποιος δήμαρχος, τέλος πάντων, με είχε καλέσει στο γραφείο του να μιλήσουμε για διάφορα πράγματα και μέσα από αυτά και το ποδήλατο και έξερα εγώ τι. Εγώ είχα πάει στο γραφείο του με το ποδήλατο προφανώς, αλλά επειδή ήταν το σπαστό, το είχα φυσικά του σε ένα σημείο. και αφού τελειώνει η κουβέντα που φαινόταν πολύ πρόθυμος να κάνει την αλλαγή ας πούμε μετά αφού γνωριστήκαμε και άρχισαμε να γράψουμε στον ενικό και κατάλαβε ότι δεν είμαι ξέρεις ακτιβιστής να του πετάξω κάτι στο κεφάλι αλλά μπορούμε να είμαστε συνεργάτες με κάποιο τρόπο με κοιτάει λοιπόν και μου λέει τώρα σοβαρά μου πιστέψου ότι χρησιμοποιήκα ένας ποδήλατος στην Αθήνα δηλαδή ούτε κάνει Δεν μπορούσα να φανταστεί ότι εγώ πήγα με ποδηλατό, ότι το είπα βεβαίως, γιατί φόραγα σακάκι, γραβάτα κτλ.
Αλλά όταν ξεκινάμε από αυτό, ρε γαμό, το χρησιμοποίηκαν στις ποδηλατές στην Αθήνα, παρ' όλα αυτά έχουν ανακοινωθεί σχέδια, έχουν μελέτες. Τις μελέτες αγαπάμε πάρα πολύ, γιατί έχουν ενδιαφέρον. Για ποδηλατικές υποδομές έχουμε ξανά μελέτη για το βόρειο άξονα, που νομίζω ότι είναι η τρίτη, αν δεν κάνω λάθος, από τότε που σχεδιάστηκε.
Γιατί, ρε παιδί μου, αν δεν το πληρώσεις, το χαρείς. Δεν έχει νέο μάτι. Και ο Δήμος Αθηναίων κάνει για κάποιες ποδηλατικές υποδομές στην Αθήνα για κάποιους δρόμους που περιλαμβάνουν αυτό που λες. Δηλαδή, κάποιες διαδρομές. Δια περί κυκλοφορία. Είσαι καθόλου αισιόδοξος, πιστεύεις ότι κάτι μπορεί να αλλάζει σιγά-σιγά. Ειλικρινά όχι Αλλά δεν θέλω έτσι να Λες ανακροατής δηλαδή Δεν θα ήθελα να ακούσω τώρα Το σβήνω λοιπόν και πάμε τώρα σε την άλλη απάντηση Είμαι πάρα πολύ αισιοδόξος Σπύρο Για το πόδι μου εδώ στην Αθήνα Λοιπόν Είναι και με τις μέρες Άλλες μέρες είμαι αισιοδόξος Είναι και πως αλλά νομίζω ότι ότι το βασικό είναι αυτός ο φαύλος κύκλος που είπα πριν δηλαδή ότι δεν βλέπουν ποδηλάτες έξω δεν κάνουν τις υποδομές δεν υπάρχουν υποδομές και ο άλλος δεν κάνει το μεγάλο βήμα δηλαδή είναι πρέπει εκεί πέρα και σίγουρα εσύ θα το έχεις σκεφτεί πολύ περισσότερο εκεί πέρα κάτι να σπάσει αυτή ξέρεις αυτό δεν είναι ότι το έχω σκεφτεί εγώ ή ξέρω κάτι που είναι μυστικό
είναι λιμένο αυτό το θέμα δηλαδή αυτά γίνονται βήμα βήμα και κυρίως γίνονται με βάση ένα πλάνο δηλαδή κανένας από όλους αυτούς που σχεδιάζουν υποδομές για να θέτουν μελέτες δεν έχει ασχοληθεί να σκεφτεί ποιος είναι ο στόχος του Δηλαδή πόσες μετακινήσεις γίνονται καθημερινά με ιδιωτικά μέσα ή και με δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς και ποιος θα ήταν ο στόχος του σε μια πενταετία ή σε μια δεκαετία το οποίο έτσι καλώς κανένας πολιτικός δεν έχει στόχο δεκαετίας αν είναι δυνατόν γιατί να έχει.
Άρα δεν υπάρχει αυτό να ποσοτικοποιηθεί και ταυτόχρονα αυτό να κοστολογηθεί. διότι ωραία εγώ είμαι ένας δήμαρχος τρομερά εμπνευσμένος ή ένας υπουργός τρομερά εμπνευσμένος και θέλω η Αθήνα ρε παιδί μου να γίνει Βιέννη και Παρίσι μαζί τέλεια και κοιτάω τον κουμπαρά μου μετά και στον κουμπαρά μου έχω ξέρω εγώ 50.000 ευρώ ε δεν πρόκειται να το κάνω αυτό το πράγμα γιατί το συζητάω γιατί να δώσω αυτά τα 50.000 ευρώ σε μια μελέτη γιατί τόσο θα στοιχήσει ας πούμε μια φτηνή μελέτη για να κάνω κάτι το οποίο δεν πρέπει να υλοποιηθεί ποτέ.
Άρα, αν κάποιος το ποσοτικοποιούσε και το κοστολογούσε, στη συνέχεια θα έλεγε, τέλεια, αυτή τη στιγμή κυκλοφορούν 500 άνθρωποι με ποδήλατο, θέλω να τους κάνω χίλιους, άρα θα πάρω αυτούς που ήδη κάνουν ποδήλατο, άρα θα κάνω φτηνές υποδομές, να βγάλω έξω αυτούς που ήδη κάνουν ποδήλατο και μόλις δημιουργηθεί η εικόνα και καταλάβουν και οι υπόλοιποι ψηφοφόροι μου ή οι υπόλοιποι πολίτες και ο κακός γείτονας ότι ρε παιδί μου υπάρχουν άνθρωποι ας του κάνουν ποδήλατο θα μπω στη διαδικασία ή εγώ ή ο επόμενος τέλος πάντων να κάνει κάτι παραπάνω δηλαδή είναι λιμένο αυτό και αυτό του κάνουν δεν είναι ότι εγώ το σκέφτηκα τώρα αυτό κάνουν οι πόλεις που θέλουν να αναπτύξουν το ποδήλατο το Παρίσι ας πούμε είναι ένα κλασικό παράδειγμα η Βιέννη είναι ένα κλασικό παράδειγμα υπάρχουν πάντως πάνω σε αυτό που λες υπάρχουν δύο λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος ακόμα και στην Αθήνα να είναι αισιοδόξος ο πρώτος είναι ότι νομοτελειακά έτσι όπως είναι τα πράγματα από άποψη κυκλοφοριακού
όλο και περισσότεροι άνθρωποι σαν και εμένα, γιατί εγώ δεν ήμουν κανένας δινός ποδηλάτης που ξαφνικά είμαι ένας άνθρωπος που χρησιμοποιώ αυτοκίνητο και μέσα μαζικής μεταφοράς Λοιπόν, όσο θα μεγενθύνεται η αίσθηση και θα καταλαβαίνουν άνθρωποι όλο και περισσότερο το μέτρος του αδιεξόδου, της χρήσης του γεωταχή εννοώ, υποχρεωτικά θα στεφούν σε λύσεις που δεν έχουν περάσει ποτέ από το μυαλό τους.
Οπότε αυτός είναι ένας λόγος της ισοδοξίας. Υπάρχει ένας λόγος δηλαδή ότι ο κόσμος ο οποίος πραγματικά θα... και ο οποίος δεν θέλει, δεν του κάνει, βαριέται ή δεν ξέρω οποιοδήποτε λόγο, δεν περνάει καλά στα μέσα μεταφοράς, θα αναζητήσει λύσεις οι οποίες ήταν ας πούμε τελείως έξω από το πουτή πριν από κάποια χρόνια. Το ένα είναι αυτό.
Και το δεύτερο είναι να βρεθεί ένας άνθρωπος... Δηλαδή, θέλω να πω, ένας άνθρωπος από το πολιτικό προσωπικό της χώρας, του Δήμου κτλ. Ο οποίος πραγματικά να πάρει αυτήν την ιστορία πάνω του. Θέλω να πω, όλες οι καλές αισθητικές ιστορίες αλλαγής νοοτροπίας και το πώς το ποδήλατο, ας πούμε, από ένα κάπως εναλλακτικό μέσο έγινε μέσο πραγματικά αξιόπιστο μέσο μετακίνηση νομίζω οφείλεται και σε κάποιες προσωπικότητες, σε κάποιους ανθρώπους οι οποίοι πραγματικά παίρνουν αυτήν την υπόθεση πάνω τους και λένε ότι όχι, εγώ θα διαφορήσω για το τι θα ψηφίσουν ας πούμε ψηφοφόροι μου μετά από πέντε χρόνια, τέσσερα-πέντε χρόνια και θα το πάρω και θα το προχωρήσω.
και κάτι άλλο σημαντικό νομίζω το οποίο με ενοχλεί και έγραψα και γι' αυτό πριν από μία εβδομάδα έγινε αυτό το περιστατικό στη Νέα Σμύρνη που δεν ξέρω αν το πήρες η είδηση ο θήμος εγκατέστησε ένα σταθμό τέλος πάντων κοινόχρηστων ποδηλάτων και αυτά κάποια δύο πραγματικά κλάπησαν, άλλα τρία-τέσσερα βανδαλίστρια κλπ. Αυτή η λογική των δήμων να εγκαθιστούν τέτοιους ας πούμε τέτοιους σταθμούς.
Γιατί είχε συμβεί και παλιότερα την Τετρότινας μήνες πριν μεγάλωσε εκεί και υπήρχε ανάλογος σταθμός με συμβατικά ποτέτα πριν από 10-15 χρόνια ο οποίος μέσα σε 5-6 μήνες έφυγε. Δηλαδή υπάρχει μια εδρεωμένη ας πούμε νοτροπία στο πολιτικό προσωπικό της τοπικής αυτοδιοίκησης στο οποίο πραγματικά αποτυπώνεται ότι στο μυαλό των ανθρώπων αυτό το ποδήλατο είναι κάτι σαν γκάτζετ είναι κάτι το οποίο για να πας μια βόλτα δηλαδή εγκατάσταση νέας μύρνη η οποία είναι πηγμένη στο αυτοκίνητο τα αυτοκίνητα έχουν ανέκοτα με ανεβούς σταράτσες ήδη είναι στα πεζοδρόμια οπότε ήδη ο πεζός έχει ζήτημα και γίνεται η στενή ασμή για να το πάρει το ηλεκτρικό ποδήλατο ποιος, που δεν έχεις κάνει πρώτα τη βασική δουλειά και υπάρχει τώρα είτε γιατί υπάρχουν κάποια προβλήματικά προγράμματα είτε γιατί υπάρχουν κάποιες επιδοτήσεις για οτιδήποτε δεν ξέρω, αυτή είναι ο τροπή ότι φτιάχνω διάφορα προγραμματάκια τα οποία τσιγκλάνε λίγο και σου βάζουν λίγο το ποδήλατο αλλά με έναν τρόπο
που λίγο, δεν ξέρω, μου φαίνεται λίγο παροχημένος και αντιπαραγωγικός από την άποψη ότι μου φαίνεται κάτι πάρα πολύ εύκολο και πραγματικά δεν ξέρω, μπορεί να διαφωνείς. Πες μου τι θα την αγωγήσω. Τι να διαφωνώ, δεν διαφωνώ. Εμένα αυτή η ιστορία με τα κοινόχρητα ποδήλατα είναι κάτι που με στεναχωρεί διαιτέρως, επειδή ξέρω και πώς έχει συμβεί και πώς έχει γίνει κτλ.
Στους Δήμους τους πηγαίνουν με μια έτοιμη πρόταση που λέει, Ξέρεις κάτι μπορώ να σου φέρω 15 ποδήλατα που κάνουν τόσα χρήματα Και θα τα καλύψουν Θα καλυφθούν από μια Επιδότηση από το Ταμείο Νάκαμπης Και τα λοιπά Ο δήμαρχος δεν σκέφτεται εκείνη την ώρα το κακό που κάνει στο ποδήλατο Γιατί όταν ο δημότης Βλέπει ότι έρχονται 10 Πολύ ωραία ποδήλατα Που πιθανότατα δεν ξέρει καν πόσο έχουν στοιχήσει Αλλά φαντάζεται ότι είναι ακριβά Και μετά από 5 μήνες Τι 5, μετά από 2 μήνες είναι κατεστραμμένα και απαξιωμένα λέει πάλι πετάξαμε τα λεφτά για το ποδήλατο αφού κανένας δεν ενδιαφέρεται και τελικά το πρόβλημα ας πούμε το τραβάει το ποδήλατο και δυσφημίθη το ποδήλατο ακριβώς και πάλι πάει στο αυτό που είπαμε προηγουμένως αν δεν υπάρχει ένα πλάνο ένα στόχος δηλαδή ωραία έφερες 10 ποδήλατα στην Νέα Σμύρνη για ποιο λόγο ακριβώς για ποιος θα τα χρησιμοποιήσεις ακριβώς Αυτός ο οποίος έχει να ανέβει σε ποδήλατο Από 15 χρονών και είναι 40 Θα σκοτωθεί Αυτός που κάνει ποδήλατο έχει ποδήλατο
Γιατί να δώσει ένα ευρώ το μισάωρο Για να κάνει ποδήλατο Ο τουρίστας αποκλείεται να έρθει ένας Ολλανδός Στην Νέα Σμύρνη Σε Airbnb και να νοικιάσει ποδήλατο στην Νέα Σμύρνη Δεν γίνεται Αυτά είναι αυτά τα δυσάρεστα Τα οποία Παντού γίνονται νομίζω Δεν γίνονται μόνο στην Ελλάδα αλλά για να μην βλέπουμε το απεσιόδοξο μόνο για που είμαστε αισιόδοξοι άνθρωποι που κάνουμε ποδήλατο για μένα το αισιόδοξο σε αυτά είναι ας πούμε το ότι εσύ κάνεις ποδήλατο ή το κάθε εσύ δηλαδή μόνο εγώ έχω τρεις φίλους που το στέλνει ότι μυρσίνει και εσένα το Δημήτρη οι οποίοι μέσα σε ένα σε σύντομο χρονικό διάστημα και οι τρεις έβαλαν το ποδήλατο στη ζωή τους και από εκεί που δεν έκαναν ποτέ ας πούμε εξαφνικά αριστερά κινούνται με το ποδήλατο.
Δηλαδή, νομίζω ότι σιγά σιγά συνειδητοποιημένοι πολίτες αρχίζουν και το σκέφτονται. Και αυτό είναι που θα κάνει την αλλαγή τελικά. Δηλαδή, αν περιμένουμε να την κάνει κάποιος άλλος, μπορεί να περιμένουμε αρκετό καιρό. Δεν θα γίνει αυτό. Θέλω να σε ρωτήσω το εξής. Είσαι από τους ανθρώπους που γνωρίζουν την Αθήνα πάρα πολύ.
Την έχεις καλέψει δημοσιογραφικά, 30 χρόνια αν δεν κάνω λάθος περίπου έχεις συνειδρήσει τους ατενίστας για να αλλάξεις δημόσιους χώρους της πόλης. Βλέποντας τώρα πια την πόλη από τη σέλα του ποδηλάτου άλλαξε κάτι στον τρόπο που τη βλέπεις και ακόμα και στον τρόπο που καλύπτεις θέματα που έχουν να κάνουν με την αρχιτεκτονική, με τον αστικό ιστό κτλ.
Ναι. Αρχάς να πω ότι από τη στιγμή που μπήκε το ποδηλάτο έτσι πιο πολύ πιο ενεργά ας πούμε στην καθημερινότητά μου δεν είναι ότι να ανοίξω μια παρένθεση δεν είναι ότι κάθε μέρα κάνω ποδήλατο προσπαθώ, αλλά δεν είναι κάθε μέρα αλλά αυτό που θέλω να πω είναι ότι μετακινήθηκε μέσα μου και εννοώ καθαρά επαγγελματικά το σημείο να αφοράσει τα πράγματα που θεωρούσα πιο σημαντικά σε σχέση, ας το πούμε τώρα έτσι πολύ συμβατικά, με το Αθηναϊκό Ρεπορτάζ που εγώ και άλλοι συνάδελφοι καλύπτουμε.
Δηλαδή τα πράγματα που συμβαίνουν στην πόλη, τα πράγματα που έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα, με τις υποδομές κτλ. Θέλω να πω δηλαδή ότι από εκεί που το συνειδητοποίησα σιγά σιγά αυτό. ενώ πριν με ενδιαφέρει πιο πολύ αυτό που είπες αρχιτενική εμφάνιση υποδομές όλα αυτά ξαφνικά το κέντρο ενδιαφέροντος έχει μετακινηθεί σε πιο λειτουργικά πράγματα και πραγματικά πιστεύω ότι το βασικό ζήτημα σήμερα στην Αθήνα δεν είναι δεν είναι σε επίπεδο τουλάχιστον εικόνας δηλαδή ότι κακοσυντηρημένες πολυκατοικίες όχι ότι αυτά τα πράγματα αλλάζουν μπορούν να αλλάξουν νομίζω το δοδομικό ζήτημα της Αθήνας είναι η εμπειρία της καθημερινότητας και από αυτή την άποψη το να κάνεις ποδήλατο αντί να οδηγείς ένα αυτοκίνητο μπορεί μέσα σου να σιγά σιγά να αλλάξει και τη σχέση σου με την πόλη γιατί εγώ ομολογώ ότι είχα φτάσει σε ένα έτσι αρκετά δεν θα λέγαω ωριακό άντρα σε ένα σημείο έτσι λίγο έχανα πολύ πιο εύκολα την υπομονή μου ας πούμε ξαφνικά μέσα μου η ιδέα ότι ενώ την αγαπάω πολύ την Αθήνα
έφτασα σε ένα σημείο το οποίο είχα πολλά ερωτήματα για τη σχέση μου με την πόλη το ποδήλατο από αυτή την άποψη σου δίνει κάποιες απαντήσεις και σε πλασματικές λειτουργίες και σε εμένα σε επανασυμφιλιώνει λίγο και βλέπεις πραγματικά τα πολύ βασικά πλονεκτήματα της Αθήνας δηλαδή ότι τη ζωντάνια των γειτονιών της για παράδειγμα των συνοικιών βλέπεις πράγματα που δεν είναι αυτονόητα σε όλες τις πόλεις απλώς υπάρχει ένας εγκλωβισμός, έναν τρόπο συγκεκριμένο ας πούμε τώρα μετακίνησης, αλλά δεν είναι μόνο αυτό βέβαια το οποίο χαλάει ή καταστρέφει ή υποβαθμίζει την όλη εμπειρία.
Γιατί να σου απάντησα. Μου απάντησες. Εν μέρει. Με είδες που περίμενα γιατί σκεφτόμουν. Δυο πράγματα να σου πω. για αυτό που είπες για τις γειτονιές γίνεται μεγάλη κουβέντα για τις πόλεις των 15 λεπτών και εγώ κάθε φορά που κινούμε με το ποδήλατο και αλλάζω γειτονιά σκεφτούμε τι έχουμε την πόλη των 15 λεπτών δεν ξέρω αν έχουμε ανακαλύψει την πόλη των 15 λεπτών και επίσης μας αρέσει να θεωρούμε ότι αλλού τα πράγματα είναι ελειμμένα και μαγικά και υπέροχα και στην Ολλανδία κάνουν αυτό για το ποδήλατο και στην Ιδανία κάνουν το άλλο για το ποδήλατο και τελικά αν δεις σε αυτές τις χώρες που ακριβώς επειδή έχουν λυμμένα θέματα και έχουν υποδομές, τα προβλήματα όταν ανακύπτουν αρχίζουν να είναι πιο έντονα.
Έχουν ας πούμε αυτή τη στιγμή το δεδομένο ότι σε μία υποδομή, σε έναν ποδηλατόδρομο κινούνται ταυτόχρονα συμβατικά ποδήλατα, ηλεκτρικά ποδήλατα, πατίνια, ποδήλατα αυτά που έχουν περισσότερο ή κούριερ που πηγαίνουν με 28-30 χιλιόμετρα, δεν έχουν δηλαδή τον κόφτη στα 25 και όλοι αυτοί οι άνθρωποι καλούνται να λειτουργήσουν σε έναν στενό ποδηλατόδρομο.
Στενό ενώ για τα ελληνικά δεδομένα φαρδής, αλλά για τα δεδομένα της Ολλανδίας στενός. Άρα έχουν ένα τεράστιο πρόβλημα. Και ξαφνικά από την άλλη εμείς έχουμε μια ευκαιρία ως πόλη η οποία είναι σε αυτό που περιέγραψε στην αρχή ότι κινούνται μια χαρά και τα ποδήλατα και τα αυτοκίνητα. δεν θέλει να σε σκοτώσει ο οδηγός αυτοκίνητου που συμβαίνει στη Γερμανία ακόμα και στην Ολλανδία.
Αν είσαι εκτός ποδηλατοδρόμου σε αντιμετωπίζουν πολύ επιθετικά. Από εδώ δεν σε αντιμετωπίζει κανένας επιθετικά. Επειδή εκεί όμως έχεις την υποδομή. Επειδή έχεις επιλογή, ενώ εδώ δεν έχεις. Άρα εδώ ίσως θα μπορούσε να είναι να δει την ευκαιρία η Αθήνα, η Μητροπολιτική Αθήνα και να αναπτύξει ένα διαφορετικό μοντέλο το οποίο να έχει και κίνη χρυσή δρόμων και αποκλειστικές λωρίδες προφανώς γιατί χωρίς αυτές δεν γίνεται τίποτα αλλά να βάλει έξυπνες λύσεις που είναι ας πούμε οι δρόμοι ποδηλάτου που κινούνται όλα μαζί αλλά το ποδήλατο έχει προτεραιότητα να βάλουν κάτι που δεν ξέρω γιατί τρομάζουν οι Έλληνες πολιτικοί σε αυτό αλλά και οι σύμβουλοι τους το contra flow, την αντίθετη κίνηση δηλαδή έχεις έναν μονόδρομο που οι περισσότεροι μονόδρομοι αυτή τη στιγμή στην Αθήνα έχουν πλάτος ικανό, αν ξέρεις ότι νόμιμα κινείται ένα ποδήλατο απέναντί σου, ούτε εσύ θες να σκοτώσεις το ποδήλατο, ούτε το ποδήλατο θέλει να σκοτωθεί και να πέσει πάνω σου.
Όπου, συγγνώμη, ο παρεμπιπτόντου στους μονόδρομους σκήπια και το όριο των 30 χιλιόμετρων. Φυσικά. Από 1η Ανουαρίου. Φυσικά. και θα είχες λοιπόν υποδομές που θα μπορούσαν να είναι ο λεωφοριόδρομος που είπες, ο παράδρομος κάποιων δρόμων ο δευτερεύων δρόμος που θα μπορούσε να έχει γίνει bicycle street δηλαδή ξέρω εγώ στη Φιλής ας πούμε πόσο γρήγορα θα πας με το αυτοκίνητο δηλαδή πόσο θα πας, αντί για 30 θα πας 32 στη Δροσοπούλου που είπαμε στη Δροσοπούλου και σε αυτούς τους δρόμους όλους θα μπορούσαν να δημιουργηθούν αυτόματα υποδομές.
Αύριο το πρωί. Και να φτιάξεις ένα ωραίο δικτυάκι το οποίο να εκμεταλλεύεσαι ίσως και μερικά ας πούμε το πεδίο του άραιος για παράδειγμα. Το πεδίο του άραιος συνδέει ωραιότατα την κυψέλη με τα εξάρχεια. Μπαίνεις μέσα, κάνεις ένα κλάκ και βρεθεί τα εξάρχεια. Γιατί να μην το αξιοποιήσεις αυτό. Θα μπορούσε η Αθήνα να γίνει ένα μοντέλο λύσεων τελικά και για την υπόλοιπη Ευρώπη.
που εκεί αρχίζουν τα πράγματα και είναι περιορισμένα και κορεσμένα. Ακριβώς με αυτή την αφορμή, με αυτό που λες, σκεφτόμουν ότι η Αθήνα θα απολύσει, επειδή ακριβώς έχει μείνει πολύ πίσω και από άποψη χορταξίας και πολεδομίας και το πώς είναι φτιαγμένη η πόλη, υποδηλατόδρομη και για τους λόγους που προαναφέραμε, ενώ πολιτικού κόσμου και τα λοιπά, ενώ δρόμους αποκλειστικής χρήσης από ποδήλατα ίσως θα μπορούσε να εφαρμόσει ένα δικό της μοντέλο όπου υπάρχουν λωρίδες κυκλοφορίας στις οποίες έχουν πρόσβαση εγώ ίσως δεν το έχω επισκεφτεί γιατί είμαι συγκοινωνιόλογος δηλαδή εκεί ας πούμε θα έβαζα για παράδειγμα και ένα αυτοκίνητο το οποίο έχει τρεις οδηγούς τρεις επιβάτες για παράδειγμα θέλω να πω μπορούν να βρεθούν πράγματα που είναι πιο λιγότερο αυστηρά όπου πραγματικά όμως ενθαρρύνεις επιλογές μετακίνησης οι οποίες είναι πολύ πιο φιλικές και εκεί πέρα δημιουργείς και συμμαχίες δηλαδή δεν είναι ότι έρχομαι εγώ ποδηλάτης που τέλος πάντων και πώς κάνουν ποδηλατό και όλα αυτά
τα οποία προφανώς δεν στέκουν αλλά θέλω να πω ότι δημιουργήσε ένα μοντέλο το οποίο είναι έτσι πιο ανοιχτό και το οποίο μπορεί να παρακάμψει πιο εύκολα αντιστάσεις δομικές οι οποίες υπάρχουν και στο πολιτικό σύστημα και στην κοινωνία. Δηλαδή πιο σύνμηκτα ενώ μοντέλο. Συμφωνώ πολύ. Θα ξαναγυρίσω στο θέμα των ατενίστας και θα σου πω γιατί ξαναγυρνάω εκεί.
γιατί αν δεν κάνω λάθος ξεκίνησαν από την πεποίθηση ότι ο πολίτης μπορεί να αλλάξει την πόλη του μπορεί να πάρει πράγματα στα χέρια του και να κάνει μικρές αλλαγές που να έχουν μεγάλο αποτύπωμα θεωρείς ότι είναι και το ποδήλατο μια πράξη ενεργού πολίτη ή είναι απλώς ένα μέσο μετακινήσεων που επειδή σε βολεύει και την ώρα το κάνεις, το επιλέγεις Απολύτως είναι συνδυτητή επιλογή νομίζω δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος άνθρωπος έξω ενώ στον δρόμο που έως κάνει ποδήλατο και ειδικά ποδήλατο για μετακίνηση ο οποίος δεν έχει σκεφτεί και ένα δύο πράγματα δύο τρία άλλα πράγματα θέλω να πω ότι από πού να ξεκινήσω δηλαδή να ξεκινήσω από το γεγονός ότι για αυτό πριν ανέφερα το παράδειγμα του πολιτικού ο οποίος δεν έχει πάει ποτέ ή δεν γνωρίζει ότι υπάρχει ότι δεν έχει αφιερώσει μισή ώρα, μία ώρα από το πρόγραμμα του για να παρατηρήσουμε τους συνεργάτες του ποιοι χρησιμοποιούν το ποδηλατόδρομο.
Ένας ποδηλατόδρομος, το ξέρεις επίσης πολύ καλύτερα, εγώ βλέπω τον κόσμο που αθλείται, που βγάζει το σκυλάκι του, που περπατάει στο ποδηλατόδρομο. Εντάξει, αυτό δημιουργεί προβλήματα, αλλά στην πραγματικότητα η υποδομή για το ποδήλατο είναι υποδομή για πολλαπλάσεις χρήστες. Δηλαδή το γεγονός ότι εκεί πέρα δεν έχεις άλλη μια λωρίδα Με παρακαρισμένα αυτοκίνητα Και έχεις ανθρώπους που Σου λατσάρουν Γυμνάζονται Βγαίνουνε βόλτα Λυκειόμενο Και επίσης Δεν ξέρω που το έχω Ακούσει αυτό Κάπου το είχα διαβάσει Ή το είχα ακούσει Και εσύ να το έχεις πει και να μην το θυμάμαι τώρα Ότι μιλήσαμε στους οδηγούς ότι γενικά είναι καλύτερη από αυτό που περιμένεις και τα λοιπά, εντάξει υπάρχουν και οδηγοί που βλέπουν ότι υπάρχει μια πώς να το πω ένας εκνευρισμός με το ποδήλατο δεν ξέρουν και πώς να το από που μου ξεφύτρωσε τώρα ένα ποδήλατο ας πούμε θέλω να πάω σπίτι μου και τα λοιπά και έχω ένα ποδήλατο και με πηγαίνει τέλος πάντων και κάπου είχα διαφάσει ότι κάθε οδηγός
που βλέπει ένα ποδήλατο ότι πρέπει να σκέφτεται μια περισσότερη θέση στάθμευσης όταν φτάσει στο σπίτι του. Είναι πολύ πιο εύκολο σε ένα στενό δρόμο, στην Άνω Τροσοπούλου, να περάσεις ένα ποδήλατο, το περνάς, έχει πλάτος ο δρόμος, ενώ αν είχες μπροστά σου ένα αυτοκίνητο που οδηγούσες αργά ή έναν οδηγό που έψαχνε θέση πάρκινγκ, δεν το περνάγεις ποτέ και θα έκανες όλη την Τροσοπούλου με 12 ας πούμε.
Ναι, τι θέλω να πω. θέλω να πω ότι ας πάρω παράδειγμα τον εαυτό μου όταν πήγα στο κατάστημα ποδηλάνου και πήρα το ηλεκτρικό ποδηλατό δεν σκέφτηκα την κλιματική κρίση ή ότι δεν θα εκπέμπω διοξύδιο του άνθρακα ή ότι συμβάλλω στη συμφωνία του Τόχιο αλλά τέλος πάντων αυτό κάπως το βιώνεις γιατί και κάπως νομίζω ότι συνειδητοποιείς πράγματα τα οποία μπορεί στην αρχή να μην σου έχουν περάσει από το μυαλό αλλά νομίζω ότι σίγουρα γίνεσαι λίγο πιο συνήθως και σε άλλα πράγματα όχι μόνο στη μετακίνηση δηλαδή αποκτάς έναν βαθμό σε διτότητα ο οποίος ή τον είχες ή ήταν, δεν ξέρω ενυπνώσει λίγο αλλά τα σπάνια υπάρχει σίγουρα Θέλω να κλείσουμε με μια, να μου απαντήσεις σε κάτι, σε μια δική σου απορία που την είχες εκφράσει μετά τις πρώτες βόλτες που κάναμε μαζί έτσι με ένα απορριμμένο τόνο ήταν σαν να βλέπω μπροστά μου ένα παιδάκι και θυμάμαι την απορία και γελάω.
Μου είχες πει «Μα είναι τόσο απολαυστικό και εύκολο που απορώ γιατί δεν το κάνουν όλοι». Έχεις βρει την απάντηση γιατί δεν το κάνουν όλοι. Δεν έχουν ανθρώπους οι οποίοι να κάνουν ποδήλατο. Οι γνώμες που ακούς δεξιά και αριστερά για το ποδήλατο είναι από ανθρώπους οι οποίοι κατά βάση δεν έχουν κάνει ποτέ ποδήλατο. Τι πρόκειται να κάνουν άλλοι.
Δεν είναι όλες κακοπροαίρετες, δεν λέω αυτό. Είναι καλοπροαίρετες. Απλώς υπάρχει τέτοια άγνοια, όπως υπήρχε και σε μένα, για το τι σημαίνει πάω και έρχομαι από τη δουλειά μου, ας πούμε, με ποδήλατο. Οπότε οι αντιδράσεις ήταν αντιδράσεις πανικούς στην αρχή. Δηλαδή ήταν τύπου εντάξει, ενήλικιός σου, για όνομα του Θεού. Οπότε νομίζω ότι η απάντηση σε αυτό που με ρωτάς είναι ότι πραγματικά δεν υπάρχει εμπειρία.
Δεν υπάρχει εμπειρία και δεν υπάρχει... Δεν σε ρώτησα εγώ, εσύ το έχεις ρωτήσει αυτό. Η απάντηση που δίνω στον εαυτό μου είναι ότι δεν είχα... Ότι δεν έχουμε όλοι έναν Σπύρο. Οπότε δεν έχουμε έναν άνθρωπο να πάρουμε τηλέφωνο και να τους ρωτήσουν Δημήτρη, Σπύρο, Γιώργο, Μιχάλη, Μαρία, Ελένη κτλ πώς είναι παιδάκι μου δηλαδή σε βλέπω, είσαι κανονικός άνθρωπος γιατί πας με το ποδήλατο σου τι σου προσφέρει ας πούμε αυτό το πράγμα δεν μπορούν να το ρωτήσουν δεν υπάρχει το έναυσμα δεν υπάρχει δεν ξέρω, δεν υπάρχει εμείς εδώ είμαστε πάντως με λίγα χρήματα την ώρα δεν θα ζητήσουμε πολλά όμως θέλει να του πούμε πράγματα με μια πολύ καλή τιμή που θα ορίσουμε Μα κάνουμε μια γραμμή τηλεφώνου hotline για όσους θέλουν να αρχίσουν να ποδήλατονται Να μια καλή ιδέα Δημητρύς ευχαριστώ πάρα πολύ για την κουβέντα αυτή Έχουμε να πάμε βόλτα στο ποδήλατόδρομο που δεν έχω πάει Ναι Ενώ είστε κάτω στη Βούλα Στη Βούλα, ναι Σε ευχαριστώ πάρα πολύ Εγώ
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα