Μεγάλες αποστάσεις, μεγάλες απολαύσεις...
Πάμε για ποδήλατο;Σχετικά με αυτό το επεισόδιο
Send us Fan Mail Σε αυτό το επεισόδιο του podcast “Πάμε για ποδήλατο;» ο Γιώργος Χριστοφιλόπουλος και η Έφη Τριανταφυλλίδου μας μιλούν για μεγάλες αποστάσεις και ποδηλατικό τουρισμό, με αφορμή τη συμμετοχή σε αγώνες ερασιτεχνών. Ή πώς μέσα από το ποδήλατο ανακαλύπτεις τον προορισμό και τα όριά σου – και, το σημαντικότερο – το απολαμβάνεις! Πάμε για ποδήλατο;
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πάμε για ποδηλατό! Σκέψεις, προτάσεις, ιδέες, συνεντεύξεις, απόψεις και προβληματισμοί αλλά ποτέ αδιέξοδα μια από το όχημά μας εδώ είναι το ποδηλατό. Με τον Σπύρο Παπαγεωργίου. Δηλαδή, με μένα. Λοιπόν, καλώς ορίσατε σε ένα επεισόδιο ακόμα που πάμε για ποδήλατο. Σήμερα το επεισόδιο έχει ένα προορισμό ή μάλλον περισσότερους προορισμούς.
Θα μιλήσουμε για το πως το ποδήλατο μπορεί να γίνει εισιτήριο για ένα ταξίδι Όχι το κλασικό ταξίδι βαλίτσα, ξενοδοχείο κτλ Αλλά ένα ταξίδι όπου γνωρίζεις ένα τόπο από το δρόμο Στο ρυθμό της μιας πεταλιάς και δίπλα σε ανθρώπους που μοιράζονται το ίδιο πάθος με σένα Ο καλεσμένος μας έχει διανύσει χιλιόμετρα σε μερικές από τις πιο εμπληματικές διαδρομές της Ευρώπης Στο Stradibianches, το Nove Colli, αλλού θα μας τα πει τώρα Έχει συμμετάσχει επίσης στην Ελλάδα και στη Σπαρτακιάδα και αλλού Είναι ένας ποδηλάτης αποστάσεων Και θα μας εξηγήσει γιατί θα κάνει όλα αυτά Αλλά επειδή ταξίδι με ποδήλατο δεν γίνεται χωρίς την F30 φιλίδο Είναι και η Εύφη μαζί μας για να συμμετάσχει σε μια κουβέντα Με δύο από τα πιο αγαπημένα της θέματα που είναι ποδηλασία μεγάλων αποστάσεων και τα ταξίδια Λοιπόν, καλώς ορίσατε Γιώργο και Εύφη Καλησπέρα, καλώς όλοι καλώς Λοιπόν πριν μπούμε στο θέμα με τα ταξίδια Γιώργο να μας πεις λίγα πράγματα για σένα Δηλαδή πως μπήκε το ποδήλατο αποστάσεων
Στη ζωή σου Γιατί όπως το ξέρεις είσαι ένα αναρχητής, ορειβάτης Ήμουν ορειβάτης από το 2015 Για 10 χρόνια Ακόμα είμαι Απλά πλέον δεν συμμετέχω πάρα πολύ Είχα αγοράσει ένα ποδήλατο Το 2000 Το covid πότε ήταν το 2021 Ξέρω το ξεχάσαμε Το 2021 Το 19-20 αγόρασα ένα ποδήλατο Τέλος πάντων Στις συζητήσεις που είχαμε το Χάρη Ο οποίος ήταν ποδηλάτης Γιατί κάναμε ορειβασία μαζί με τον Χάρη Χάρης πλέγας έτσι Έχει καταστρέψει πολύ κόσμο Και αποφάσισα να πάρω ένα ποδήλατο Πήρα ένα ποδήλατο Στην αρχή έκανα δύο-τρεις βόλτες Για να εξάμεινα όταν το άγγιξα Γιατί τότε ασχολούσαμε πολύ με την ορειβασία Τέλος πάντων κάποια στιγμή έρχεται και το COVID και βγαίνουν αυτές οι απαγορεύσεις δεν μπορείς να πας στο βουνό με το αυτοκίνητο οπότε εμείς θέλαμε να κάνουμε αναρήχηση στα αναρήχητικά παιδεία της Αθήνας και στην ουσία η πρόσβαση ήταν δύσκολη γιατί έπρεπε να πάω στον ημιτό οπότε έπαιρνα το ποδήλατο φόρτωνα τα σχοινιά και όλα τα τέτοια πίσω στην πλάτη μου το καματερό και πήγαινα στον ημιτό
το κάναμε δύο-τρεις φορές εντάξει ήταν κουραστικό γιατί τώρα είχες στην πλάτη 20 κιλά ήταν αρκετά δάκιλα μου άρεσε όμως και όταν πήγα διακοπές λέω όταν θα πάω διακοπές στο χωριό θα πάρω μαζί το ποδήλατο να πάω μέχρι το χωριό του πατέρα μου που είναι 25 χιλιόμετα την πρώτη μέρα πηγαίνω στο χωριό του πατέρα μου λέω ωραίο ήταν, λέω κάτσε τώρα να πάω στην Κορώνη την επόμενη Στον Μπάρμπα, στην Κορώνη Ναι, άφηνα μια μέρα καινό τέλος πάντων για να ξεκουράζομαι γιατί δεν είχα συνηθίσει τότε τη Σέλα ακόμα οπότε πήγα μετά στην Κορώνη μετά λοιπόν από δύο μέρες λέω δεν πας στην Καλαμάτα Στην Καλαμάτα ζουρίστηκαν η αλήθεια δηλαδή γύρισα πίσω και ήμουνα στα αυτό το είχα κάνει ένα σούρωμα πόσα χιλιόμετρα πήγαινε έλα ήταν 60 βγήκαν τελικά νομίζω και μετά αλλά με το που γύρισα παίρνω τον Χάρη τηλέφωνο και λέω θέλω να κάνω το πρώτο κατωστάρι μου λέει έλα να πάμε στο Σούνιο Χάρη και ο Χάρης με παίρνει πηγαίνουμε στο Σούνιο το πρώτο σουρώμα εκεί πέρα παρόλο που ο Χάρης είναι πολύ καλός
στο να διδάσκει και να σου λέει κάνε αυτό κάνε εκείνο εξωγό φάε τώρα βέβαια δεν σε αφήνει νηστικό και αδυψεσμένο Ναι, αλλά εμένα οι ποσότητες φαγητού που μου έλεγε ο Χάρης, που μου πρότεινε ο Χάρης, δεν μου αρκούσαν. Οπότε ήθελα πάντα κάτι παραπάνω. Ή το νερό που πίνε ο Χάρης, εγώ θέλω το διπλάσιο. Ή τουλάχιστον εκείνη την εποχή.
Λοιπόν πήγαμε μία, δύο, τρεις φορές. Του λέω ωραία, τώρα θέλω να κάνω ένα μπρεβέ. Γιατί σε όλα αυτά τα χρόνια μας μίλαγε συνέχεια ο Χάρης για τα μπρεβέ και τα διακοσόρια. αυτός έχει κάνει πάρα πολλά πράγματα τυχαίνει και μιλάγαμε και με την Εύρυ δεν θυμάμαι τώρα πώς ξεκίνησε η κουβέντα και λέμε να πάμε στο πιο εύκολο να πάμε στο Αγρενείο αλλά πες όμως ότι ο Χάρης σου είχε πει ότι δεν είσαι ακόμη έτοιμος για Μπρεβέ και εγώ σου είχα πει πάμε!
Ναι, πάμε να κάνουμε το πιο εύκολο ας πούμε τα πιο εύκολα ψηφιαματρικά εντάξει ήταν όντως 1500 ψηφιαματρικά πηγαίνουμε, ξεκινάμε κάνουμε από το να πηγαίνουμε αγρίνο μεσολόγγι έχουμε βγάλει την ανεφόρα της κλεισούρας είχε μια κατηφόρα ωραία μετά λέω εντάξει μας την αγράβει στο μεσολόγγι θα είμαστε λίγο σε 20 λεπτά και εκεί πέρα ήταν το πρώτο καλό σφουρώμα δηλαδή εκεί πέρα έσβησα και με πιάσε μια απελπισία να βρω ένα ταξί και πως θα φτάσω και που είναι το μεσολόγγι και το βρέθω τα παιδιά πεταλιά με πεταλιά τα έχανα Ευτυχώς όμως η Εύφη ήταν εκεί Του λέω φίλε δεν υπάρχει Θα πάμε στο Μεσολόγγι Για να βγάλουμε φωτογραφία στην πύλη Δεν υπάρχει του λέω Αν δεν είχε σταματήσει να με περιμένει Γιατί με είχε πιάσει τρομερή απολυπίσια Δεν ξέρω αν σας έχει τύχει τόσο πολύ Εννοείται Σε όλους Εγώ νόμιζα να φτάσω ποτέ στο Μεσολόγγι Τέλος πάνω μου έδωσε μια μπάρα Ξέρω κάτι εκεί πέρα Κατά φτάνουμε στο Μεσολόγγι με τον κοντρόλ εκεί πέρα. Μετά δεν είχα κανένα πρόβλημα, δεν το βγάλαμε κανονικά,
αλλά πραγματικά εκεί είχα ζοριστεί πάρα πολύ. Μου άρεσε το μπρεβέ, παρόλο που και πονούσα και μέχρι να συνηθίζω και τη σέλα κτλ. Μου λέει μετά, μου πετάει και την ιδέα η γεύση, έχει ένα ωραίο μπρεβέ, μου λέει στο Σπριχιό, μετά από ένα μήνα ήταν δύο. Μου λέει ο Χάρης μην πας, θα πονέσεις. Δεν είσαι έτοιμος μετά από έξι μήνες ίσως Αυτό είχε καλά υψομετρικά Ήτανε τρεις ή μισή χιλιάδες και Ήτανε, ήτανε αρκετά Ήταν πάνω από τρεις ή μισή χιλιάδες Κοίτα, μην νομίζεις ότι αυτά είναι τυχαία Αυτή είναι συμμορία Ο ένας σου λέει έλα μην μπας Για να σου πει ότι δεν μπορείς Ο άλλος σου λέει έλα μπορείς Για να σε βάλουν στο παιχνίδι Καταστρέφουνε κόσμο Το χάρητο να πιστεύουμε και ότι μου λέει έχει βγει 100% είναι σαν να ξέρει ο άνθρωπος το κορμί μου σε τέτοια φάση και νομίζω εκείνο το βράδυ της λέω ότι σεφίζε δεν θα έρθω τελικά μετά μου λέει είναι το πιο ωραίο μπρεβέ της Ελλάδας είναι έτσι είναι αλλιώς της λέω οκ, θα έρθω και έτσι κύλησες και έτσι κύλησαν η αλήθεια είναι πόνεσα πάρα πολύ
έπαθα τενοντίτιδα στις τελευταίες ανηφορίες δεν μπορούσα να τις βγάλω καθόλου τις έβγαλες όμως Σε έβγαλα Μετά για τρεις-τεσσές μήνες Παιδευόμουν λίγο με τις θενατοίκες Άρα ακούμε πάντα το χάρη και όχι την έφυγε Σε αυτά ναι Αυτό είναι το θεκό δίδαμο Και πώς αποφάσισες να πας Ας πούμε στο στρατιμπιάνκι που είναι Μια ιστορική διαδρομή Ή το νόβε κόλλη Γιατί παιδεύεις σε αυτές Αυτό Ναι, όταν βγάζουμε αυτό το μπρεβέ πλέον με την ΕΦΗ κάτι βλέπουμε στο facebook τυχαία δεν ξέρω αν και το facebook μερικές φορές λένε ότι όταν μιλάς στο κινητό σου βγάζει και μας βγάζει εμείς σε εμένα σε εσένα σε εσένα εγώ από εσένα το μάθα Λία Γιβαστόνη challenge για τους εραστέχνες στο Βέλγιο 160 χιλιόμετρα ελεύθερα ωραίο θα ήταν αυτό να πάμε Και το πετάω έτσι σαν δεν πίστευα ότι θα πει νέοι εξωγό και τα λοιπά.
Ψήνεται πολύ. Ψήνεται και ένας φίλος μας ο Γιώργος. Και το οργανώνουμε και πηγαίνουμε τον Απρίλη στο Βέλγιο. Ήταν και αυτό μπόλικα υψομετρικά. Έχουμε κάνει και podcast με τον Σπύρο γι' αυτό. Ναι. Ταξί κάναμε προπόνηση στο προπονητήριο και έξω όσο μπορούσαμε προσπάθησαμε να πηγαίνουμε σε μπρεβέ για να προετοιμαστούμε. πηγαίνουμε εκεί πέρα το κάνουμε, εντάξει ήταν πάρα πολύ δύσκολο και με πολλή χαμηλές αρμοκρασίες μετά αφού το καταφέραμε λέω εντάξει εγώ άρχισα εκείνη την περίοδο να παρακολουθώ και αγώνες της αγωνιστικής ποδηλασίας και μ' αρέσανε έτσι όπως από πάνω ψηλά δείχνουν τα ελικόπτερα τη διαδρομή πολλές φορές βλέπουν αγώνα ενώ γιατί πολλοί που δεν ασχολούνται με ποδηλασία λένε είναι πολύ βαρετός γιατί να κάτσεις να δεις 100 χιλιόμετρα αγώνα κλπ αλλά εμένα μου αρέσει που βλέπω και το τοπίο δεν είναι δηλαδή ο αγώνας φόντους ένας αγώνας πολλές φορές είναι βαρετός ναι ή κάποια σημεία που δεν έχει δράσει ναι είναι τελείως φλάτα αλλά εμένα μου αρέσει να βλέπω τα τοπία
οπότε όταν έχω χρόνο κάθομαι και βλέπω τις αγώνες εντάξει τώρα στη Τοσκάνη γενικά έχει πάρα πολύ ωραία τοπία νομίζω είναι από τους πιο ωραίους αγώνες και στην Τυλόρας ακόμα να το δεις είναι πολύ ωραίο το στραντεμπιάνκια υπέρρχει διαδρομή η φάση όμως είναι ότι εγώ δεν ήξερα την γκράβελ ούτε είχα κάνει δηλαδή άμα ξέρεις όταν ήμουν από την Τσιρικά με ένα mountain που είχα και βγαίναμε λίγο στο χωματόδρομο δεν είχα ξανά πάει ποτέ σε γκράβελ οπότε κοίτα θεωρητικά δεν είναι γκράβελ το στραντεμπιάνκια έχει Έχει χωμάτινα Αλλά θεωρητικά δεν ήταν γκράβελ ποτέ Δεν είναι όλος ο αγώνας Στα 200 χιλιόμετρα των επαγγελματιών Μάλλον να το πω αλλιώς Στα 130 των αεραστεχνών Νομίζω τα 35-49 Τα γκράβελ Έχει χώμα αλλά θέλω να πω Δεν είναι γκράβελ αγώνας Ήταν πάντα παραδοσιακά κουρσάτος αγώνας Ναι, όκει, εντάξει Αλλά το 1 τρίτο τέλος πάντων Να σου το πούμε έτσι είναι γκράβελ η δυσκολία του αγώνα αυτό είναι το γκράβελ δεν είναι τόσο το ασφάλτινο οπότε πηγαίνω εκεί πέρα με τι ποδήλατο πήγες
νίκιασα ένα γκράβελ ποδήλατο με πολύ χοντρό λάσφο κιόλας μου έδωσε ο τύπος αλλά φαντάσου ότι οι άλλοι συμμετέχοντες ήταν και με κούρσες με λεπτό λάσφο και με 25' ακόμα τώρα πως το βγάλαν δεν ξέρω γενικά στο εξωτερικό το πίπεδο είναι πάρα πολύ υψηλό σε αυτές τις διοργανώσεις αλλά τέλος πάντων εμείς τα πουλώ πηγαίνω εκεί, λέω την πρώτη μέρα θα πάω να κάνω είχα πάει από την Τετάρτη ο γόνας των επαγγελματιόνταν τον Σάββατο και τον εστεχνόνταν την Κυριακή και λέω θα κάνω μια προπόνηση την Πέμπρη και την Παρασκευή να πάω να δω τις διαδρομές του Γκράβελ, να δω πως είναι και κάνω το λάθος και πηγαίνω στην πιο δύσκολη, ήθελα να πάω να δω Την διαδρομή που ο Μπογκάτσα συνήθως τελειώνει όλους τους άλλους ποδηλάτες Το Mont de Sainte-Marie Η οποία όμως δεν ήταν μέσα στη δικιά μας διαδρομή Αλλά επειδή ακριβώς γι' αυτό ήθελα να την κάνω να δω τι κάνει πια αυτός ο άνθρωπος Να πεις μπορώ να το κάνω και εγώ αυτό Και η φάση είναι ότι εκεί πέρα Εντάξει η δεύτερη ανηφόρα έχει δύο ανηφόρες
Τη δεύτερη σε ένα σημείο την περπάτσα γιατί ήταν πολύ δύσκολη Ήταν 18 έτσι κάτω στους 119 στο γκράβερ αλλά αυτό που με δυσκόλυψε περισσότερο ήταν οι κατηφόρες τώρα σε έναν άνθρωπο που δεν έχει κάνει γκράβερ να πένει να κάνει κατηφόρα με κλίσεις πάνω από το 10% πραγματικά δεν σου κρύβω ότι και νομίζω και στην πρώτη και στην δεύτερη τρέμαν τα πόδια μου από το φόβο και κάποια στιγμή επειδή ήταν και άλλοι άνθρωποι και ποδηλατούσαν και πηγαίνανε με τριπλάσια ταχύτητα από εμένα είπες γίνεται τελικά προφανώς θα γίνεται έβλεπα ότι με το φόβο έχανα πάρα πολλοί δυνάμεις και άρχισε και αναρωτιόμουν μέσα μου μέσα σε ένα τέταρτο έπρεπε να φάω για να επανέλθω μιλάμε για πολύ φόβο όταν τελείωσε όλο αυτό πήρα το χάρη τηλέφωνο και το λέω φεύγω δεν θα το κάνω τον αγώνα θα σκοτωθώ εντάξει κάπως με ηρέμησε μου λέει πήγαινε κάνε τις δικές σας διαδρομές αύριο να δεις πως είναι που όντως αν εξαιρέσεις ένα-δύο χιλιόμετρα δεν ήταν τόσο δύσκολα σε κάτι φόρα δηλαδή γιατί με ένα κάτι φόρα κατά βάση
με φόβιζε οπότε πήρα λίγο το βόνο είπα τώρα θα μπεις στην κάτι φόρα λέω και θα τη βγάλεις ό,τι και να κάνεις και δεν θα φοβηθείς οπότε μου το έπαυε το μέσα μου και όντως δούλεψε αλλά δεν είχα την τεχνική επάρκεια για να βγάλω ένα τέτοιο αγώνα αλλά μετά τον αγώνα την απέκτησες ναι όχι δεν θα το λέω ότι την απέκτησα εντάξει πήγα αυτές σε δύο κατηφόρες κατέβηκα για 100 μέτρα γιατί πραγματικά οι άλλοι δίπλα μου πηγαίνανε πολύ γρήγορα και επομένως λέω να πηγαίνω εγώ φρενάροντας συνέχεια στην κατηφόρα είναι επικίνδυνο και για μένα και για αυτούς καλύτερα να κατέβεις να πας λίγο στην άκρη να περπατήσεις 100 μέτρα δεν ήταν και τίποτα και έτσι το έβγαλα Εντάξει ήταν πολύ ωραία εμπειρία Νομίζω ο τερματισμός Το να μπαίνεις στη Σιένα Εντάξει Την προηγούμενη μέρα Είχα πάει και είχα κάτσει Στην Στην ανηφόρα της Σεγεσικατερίνης Εκεί πέρα συνήθως κρίνεται και ο νικητής Είναι τόσο μεγάλη κλίση Και έχουν βγάλει άλλοι τόσα πολλά χιλιόμετρα Που εκεί είναι το τελικό Σπρίδι
Σε κάποια φάση 18-20% 18-20% νομίζω είναι η κλίση κάπου εκεί πέρα. Στις γυναίκες πάντα εκεί κρίνεται ο γενικητής. Στους άντρες μερικές φορές, με τον Μπογκάτσα Ρόχι τέλος πάντων. Και είχαμε πάει εκεί πέρα και ήταν γεμάτοι ως κόσμος εκεί πέρα. Φοβερό σαν θέαμα όλο αυτό. Πάμε την άλλη μέρα, ήταν 30 άτομα, τουλάχιστον χειροκροτούσαν, αλλά πραγματικά ήταν από τα πιο δύσκολα σημεία της διαδρομής.
Δηλαδή όταν πλέον ξεπερνούσες Αυτή την ανηφόρα έλεγες τελείωσα Και μπαίνασες πλέον μέσα στην πλατεία Στο κάμπο Στην πιάτσα τελικά Στις πιο ωραίες πλατείες του κόσμου Είναι φοβερή Δηλαδή αυτή την ανηφόρα θα την πάμε και φέτος Είναι μέσα στη διαδρομή μας Όχι όχι δεν είναι Αν θες να την κάνεις Κοίτα είναι άλλο να την κάνεις ξεκούραστα Φαντάζομαι την προηγούμενη μέρα Γιατί περμέναμε τέσσερις ώρες τώρα σε αυτή την ανηφόρα για να έρθουν οι επαγγελματίες και πριν τους επαγγελματίες ερχόντουσαν κάτι ραζιτέχνες και κάτι πιτσιρίκια τώρα και έκαναν σούζας την ανηφόρα. Δεν είχαν κάνει όμως 130 χιλιόμετρα, είχαν πάει είχαν κάνει μια μικρή προπόνηση και επειδή θέλανε ο κόσμος να τους χειροκροτήσει έρχονταν και και ανεβαίνανε με σούζα.
Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, ναι. Θέλω να πάμε λίγο στο κομμάτι τουρισμός Δηλαδή είπαμε για το ποδήλατο αρκετά πράγματα Θα επιστρέψουμε στο ποδήλατο Πάμε στον τουρισμό Όταν πηγαίνεις σε έναν τέτοιο αγώνα Σε μια τέτοια διοργάνωση Πόσο μέρος από το ταξίδι αυτό είναι ο αγώνας Και πόσο είναι το ίδιο το ταξίδι Πώς ζεις τον προορισμό πριν από την εκκίνηση Ή μετά τον τερματισμό Σε ενδιαφέρει Ή πας με κλειστά τα μάτια και να συμμετάσχεις σε μια εκδήλωση και φεύγεις τρέχοντας μετά ας πούμε κοίτα θα σου πω εξαρτάται πόσο χρόνο έχεις να πας τώρα ας πούμε στο στράτι Μπιάνγκη που πήγα επειδή είχα πάει και παλιότερα καθαρά τουριστικά για μια μέρα ή ξέρω ότι είναι πολύ ωραίος ο τόπος τέλος πάντων επομένως πήρα και περισσότερες μέρες άδειες για να πάω εκεί βέβαια πρέπει κάποιες ώρες να τις αφιερώσεις στην προπόνηση για να είσαι κάπως φρέσκος ας πούμε στον αγώνα αλλά μετά έχεις πάρα πολύ χρόνο να γυρίσεις και την πόλη και τώρα να γυρίσεις λίγο πιο έξω από την πόλη είναι λίγο δύσκολο
γιατί ανεβαίνουν τα κόστη μετά δηλαδή πρέπει να νοικιάσεις ένα μάξι να φύγεις λίγο προς τα έξω αλλά στο να δεις την πόλη και με το ποδήλα τα διπλανά χωριά είναι εφικτό Οι δύο αυτές οι διαδρομές αν πιάσουμε τον Οβεκόλη και την Πιάνκη Και μία περνάει από την ύπεθρο της Στοσκάνης και η άλλη από την Εμιλία Ρωμάνα. Τι νομίζεις ότι σου αποκάλυψαν αυτές οι διαδρομές που δεν θα έβλεπες ως κανονικός επισκέπτης.
Είτε αν ήσουν με το αυτοκίνητο ας πούμε, είτε αν ήσουν... Δεν θα έβλεπες με το αυτοκίνητο στο Νόβε Κόλλη. Το Νόβε Κόλλη είναι μια διοργάνωση. Ξεκινάει από το Τσεσενάτικο. το Τσεσμενάτικο είναι το μέρος που γεννήθηκε ο Παντάνη έχει και μουσείο Παντάνη στο στουδιοδομικό σταθμό είναι μια πολύ τουριστική αλλά ωραία πόλη έτσι θα μπορούσα να πεις ότι μοιάζει λίγο με την Κατερίνη όταν επέστρεψα και έτυχε να κάνω τον μπρεβέ του Ολύμπου είπα και στον διοργανωτή ότι αυτόν τον μπρεβέ θα μπορούσα να το κάνω την Γκραμφόντο και πραγματικά θα είχε πετύχει Δηλαδή όταν έχεις το όνομα του Ολύμπου Και ξέρεις να το Αλλά εμείς νομίζω είμαστε λίγο πίσω Σε αυτά τα πράγματα Γιατί δεν ήταν η διαδρομή Πιο ωραία από τον Όλυμπο Ήταν απλά Τα πρώτα 40 χιλιόμετρα ήταν καθαρά επίπεδο Δηλαδή να βγεις από το παράλιο κομμάτι Και μετά έμπαινες σε πολλοί όλους Λόφους Με φύση ωραία με χωριά Αυτό το πράγμα δεν θα το βλέπεις εσύ Αν ήσουν να πάνω στο κεντρικό άξημα της έθνικης οδού και πήγαινες από το Ρήμινι στη Ραβένα για παράδειγμα.
Θα έμενες στα παράλια και θα έβλεπες μια φλαταδούρα. Ενώ όλο το ωραίο κομμάτι είναι πάνω στους λόφους. Γιατί αυτό φαντάσου κάποια στιγμή περνάει και πολύ κοντά από τον Άγιο Μαρίνο. Δεν πάει προς τον Άγιο Μαρίνο, αλλά δεν θυμάμαι αν βλέπεις το λόφο του Αγίου Μαρίνου. Δεν το θυμάμαι τώρα αυτό. αλλά έχει πολύ ωραία φύση και το πιο ωραίο κομμάτι ήταν το μεγάλο κομμάτι δηλαδή την πρώτη φορά που πήγα έκανα το μεγάλο το 200 χιλιόμετρα είναι πολύ επίπονο βέβαια το μόνο που δεν μου άρεσε εκεί ήταν ότι μέχρι τη μέση της διαδρομής έχει μια μεγάλη ανηφόρα με μπαρμπότο λέγεται και εκεί πέρα χωρίζουν και ή θα πας να κάνεις το medium ή θα κάνεις το long το long ας πούμε αλλά μπορείς και εκείνη τη στιγμή να το διαλέξεις δηλαδή αν εσύ δεν είναι η μέρα σου μπορείς εκείνη τη στιγμή να πεις εγώ δεν θέλω να κάνω το μεγάλο ενώ είχα έρθει αυτό και κάνω το μικρό όταν στρίβεις για να κάνεις το μεγάλο είναι στα να σταματά η διοργάνωση δηλαδή ενώ πριν παίρνουν σαν αυτοκίνητα
βλέπεις μηχανές διοργάνωσης να έρθουν στην αίγεια κοντά σου είχε συνέχεια ανεφοδιασμό ξαφνικά έμπαινε σε πολύ πιο δύσκολους δρόμους με πολύ απαιτητικούς και τεχνικά οι κατηφόρες γιατί υποτίθεται ότι πας και λίγο γρήγορα έτσι, ότι δεν πας, πώς να σου πω, δεν πεταλάρεις τουριστικά και μάλιστα θυμάμαι ότι με το που στρίβω είχε μια τεχνική κατηφόρα και το πρώτο πράγμα που βλέπω είχε πέσει ένας προτελέτης και ήταν το κεφάλι του γεμάτο έματα και λέω, μπες να γυρίσω πίσω πώς είμαι επόμενος πώς έκανα λάθος πώς είμαι πραγματικά αυτό που μου έμεινε είναι ότι εκεί η διοργάνωση δεν σε πολύ υποστηρίζει και πλέον και μέσα στο βουνό τα χωριά ήταν λίγο χωρίς κόσμο αλλά ήταν στο πιο ωραίο κομμάτι αυτό δεν είναι τυχαίο και πρέπει να σου πω σαν παράδειγμα της διοργάνωσης της Μεγαλόπολης αυτό ήμουν έτοιμη να πω ότι εκεί νιώθαμε σε διέκοψα τώρα αλλά εκεί νιώθαμε στη Μεγαλόπολη ότι πάντα μια σκιά υπήρχε πίσω που μας υποστήριζε υπήρχε αλλά προσεξέ να δεις τώρα στη διαδρομή τη μικρή
των 20 κάτι χιλιόμετρων είχαμε ένα άτομο μπροστά ο οποίος έβαζε ένα αριθμό στη διαδρομή είχαμε ένα δεύτερο άτομο μπροστά πιο πίσω για τους πιο αργούς για να βάζει ένα αριθμό στους πιο αργούς Και να πηγαίνει με 12 Και πίσω Είχαμε σκούπα Αθλητή σκούπα Και μάλιστα όχι τυχαίως Με το Γιώργο Μανιάτη Τέτοια σκούπα Πίσω από τη σκούπα Ελεκτρική σκούπα Είχαμε βανάκι Για να πάρει ποδήλατα Αν χρειαστεί να γίνει κάτι Και πίσω από το βανάκι Είχαμε τζιπ με διασώστες Αυτό στους μικρούς Στους μεγάλους δεν είχαμε αυτή την προσοχή επομένως και αυτοί επειδή ξέρουν ότι στο μεγάλο πηγαίνει κόσμος που είναι πιο έμπειρος σου λέει εντάξει ok έμπειροι είναι αυτοί ξέρουν τι θα κάνουν τώρα δεν έχει λίγο να τους προσέχω σίγουρα θα σας πρόσεχαν και αυτοί απλώς δεν φαινότανε το φιπλό ή επειδή ήταν πολλά τα χιλιόμετρα να μην το καταλαβαίναμε αλλά γενικά είχες εν τω μεταξύ πλέον ήταν και πιο λίγος ο κόσμος γιατί τώρα φαντάσου εκεί πέρα εγώ το μεγάλο τότε το έβγαλα σε 10 ώρες, 10 και μισή
οι πιο γρήγοροι το βγάλαν σε 5 και μισή ώρες είναι και μεγάλα τα κενά, μεγάλες υποστάσεις και προφανώς αυτοί που πήγαν εκεί πέρα αυτοί που διαλέξαν να πάνε ήταν οι γρήγοροι δεν ήταν εγώ δηλαδή στην κατάτακτη μου πρόγραμμα και από τους τελευταίους, σίγουρα ήμουν από τους τελευταίους δεν θυμάμαι τώρα πόσο ακριβώς και φέτος που πήγα σε αυτόν τον αγώνα κάποια στιγμή στην κατηφόρα αλλά αυτή τη φορά έκανα το μικρό με περνάγανε οι γρήγοροι που κάναν το 200 και περάσαν τόσο γρήγορα φαντάσου ότι είχε ένα σκουτεράκι μπροστά και με περνάει το σκουτεράκι και μου λέει στην άκρη θα περάσει ένα γκρουπ ελόνταξη τι έγινε και ξαφνικά περνάει ένα γκρουπ και ήσουν σαν σταματημένος έτσι για να σου σπάσει το ηθικό το κομμάτι Ναι, λέμε τα πλάις αχιλιόμετρος είναι μια κατηφόρα ήταν τεχνική όμως η κατηφόρα Αυτές οι διοργανώσεις όμως πέρα από το ενδιαφέρον το τουριστικό σίγουρα δοκιμάζουν όπως μας το εξήγησες και όλα αυτά τα προσωπικά σου όρια Βρίσκεις μια σύνδεση ανάμεσα σε αυτή την εσωτερική αναζήτηση
με την εξωτερική, δηλαδή να γνωρίζεις τον προορισμό, να βλέπεις πως είναι να έχεις ένα τουριστικό αυτό δηλαδή που περιέγραψες προηγουμένως ότι νιώθεις ότι σε ενδιαφέρει με το γύρο Γαλλίας αν είσαι από πάνω και να βλέπεις την περιοχή αλλά ταυτόχρονα να πρέπει να ξεπεράσεις και τα δικά σου τα προσωπικά όρια κάνοντας μια δύσκολη διαδρομή Ναι, επειδή έχω αρχίσει και τα τελευταία χρόνια αποτελέσεις, επομένως δεν μπορώ να πω ότι έκανα παλιά από το αθλητισμό ή έρας τεχνικά και έχω κάποιο επίπεδο για να πω ότι πώς να το πω κάνουν το χρόνο στην ηλικία μου τέλος πάντων.
Είμαι πολύ πίσω σε αυτό το κομμάτι και δεν ξέρω αν μπορώ να το στάσω. Γιατί καταλαβαίνω ότι τα χρόνια προπόνησης και αγώνες όλο αυτό μετράει. Στο να χτίζεις έτσι. Ναι, πάω. Βάζω ένα στόχο για το χρόνο αλλά το βασικό είναι να το τελειώσω. Να το τελειώσω μέσα στο χρονικό όριο. Δεν έχει τύχει να ξεφύγω από το χρονικό όριο, αλλά κυρίως είναι αυτό.
Και να δω πώς είναι, μ' αρέσει όλη αυτή η συμμετοχή του κόσμου, ότι είναι η δρόμη είναι κλειστή, δεν έχει αμάξια, δεν έχει... Επομένως λες, ναι, εδώ πέραν, τάκει, μπορώ να τρέξω και δεν κίνδυνευω. Νομίζω αυτή η αίσθηση ότι είναι κλειστός ο δρόμος είναι φοβερή. Και... Εντάξει, προσπαθείς να κάνεις το καλύτερο τώρα. Δεν έχω τόσο μανία να...
Υπάρχουν στιγμές αυτές της διοργανώσεις που συμμετείχες που ένιωσες ότι ξεπέρασες τον εαυτό σου ότι πήγες καλύτερα από την όμως σου ότι μπορείς να πας Όχι γιατί πάντα κάνω κάτι κάνω κάτι λάθος πάντα κάνω κάτι λάθος Λάθος δηλαδή με πιάνει Δηλαδή θα πατήσω παραπάνω είμαι σε μια ανηφόρα ενώ δεν πρέπει επομένως αυτούς εξαντλεί και μετά δεν επανέργεσαι εύκολα και εκεί πέρα σου καταστρέφει και όλο το πλάνο. Δηλαδή αν έχεις πει ότι αν έχεις βάλει ένα χρονικό όριο και λες εντάξει εγώ μπορώ να πετύχω αυτόν τον αγώνα να το κάνω σε πέντε μισή ώρες αν κάνεις ένα τέτοιο λάθος θα σε πάει μισή ώρα, μία ώρα πίσω.
Θα δυσκολευτείς πολύ να το... Επαναφέρεις τον οργανισμό στην κατάσταση αυτή που... Δεν επαναφέρεται μετά. Δηλαδή άμα χάσεις τον γλυκογόνο θέλει και λίγο να το ψάξει δηλαδή τώρα σωματικά τι συμβαίνει, ξέρεις, σε όλη αυτή τη διαδικασία. Και βλέπω, μου τα λέει και ο Χάρισος κιόλας, γιατί αυτός τα ξέρει πολύ καλά. Αν καταφέρεις να εξαντλήσεις το κυκλογόνο, δεν μπορεί να το παναφέρει εύκολα.
Δεν επαναφέρει το, νομίζω, μέσα στον αγώνα κιόλας. Αυτό λέω, έχεις φτάσει σε σημεία που έχεις ξεπεράσει τα όρια σου. Ναι, αλλά θέλω να σου πω ότι... Δεν το θεωρώ ότι αυτό ξεπέρασα τα ωρία. Έχω κάνει βλακία θεωρώ. Εννοείς ότι ταλαιπωρήθηκες πιο πολύ όπως θα έπρεπε. Ναι δεν είναι ότι έκανα ένα τέλειο αγώνα και το πίεσα τον εαυτό μου και έκανα μια λάθος εκτίμηση σε μια σε κάποια χιλιόμετρα και μετά δεν μου βγήκε καλά ο αγώνας. Επομένως δεν το θεωρώ ότι αυτό ξεπερνάει τα ωρία.
Να σου πω κομμάτι του ποδηλατικού τουρισμού είναι πάντα και η γνωριμία με τους ντόπιους σου, να γνωρίζεις ανθρώπους. Έχεις κάνει ενδιαφέρουσες γνωριμίες σε αυτές τις συμμετοχές σου. Δεν είμαι τόσο εύκολος να κάνω γενικά γνωριμίες και καμιά φορά, επειδή μερικές φορές έχω πάει και μόνος μου σε αυτά τα... Αν είσαι, ας πούμε, στο Βέλγιο που πήγα με την ΕΦΗ όταν είσαι παρέα είναι πιο εύκολο να μιλήσεις με κάποιον, να ξέρεις να πιάσεις πάνω στον αγώνα δεν προλαβαίνεις προφανώς να κάνεις οτιδήποτε αλλά γενικά οι πόλεις σε αυτά τις εργασίες είναι γεμάτες ποδηλάτες και στη Σιένα και στο Τσεσσαναντικό φέτος στο Τσεσσαναντικό το χάρηκα πάρα πολύ γιατί πες να είχε να ήταν 7.000 ποδηλάτες οι περισσότεροι ήταν Ιταλοί είχαν έρθει με τις οικογένειές τους δύο-τρεις μέρες έβλεπες μια παράλια πολύ γεμάτη ποδήλατα Τους ανθρώπους κάθε μέρα να κάνουν ποδήλατο Είναι ωραίο το συνέστημα Και στη Σιένα φαντάσου Αντίστοιχα το ίδιο ήταν Κάθε μέρα ενώ η Σιένα δεν ενδείχνεται για ποδήλατο
Βέβαια που να κάνεις ποδήλατο Δηλαδή την Τετάρτη που δεν είχε πολλούς Που δεν είχαν έρθει πολλοί Ιταλοί Ας πούμε ποδήλατες Δεν έβλεπες κάποιο ντόπιο Ας πούμε να κάνει ποδήλατο Τις άλλες μέρες που είχαν έρθει πλέον και οι επαγγελματίες και όλοι αυτοί έβλεπες και το βράδυ όλοι να συγκεντρώνονται στο κέντρο με τα ποδήλατά τους είναι πολύ ωραίο αυτό να το βλέπεις δηλαδή ακόμη και αν δεν έχεις πάει αν δεν έχεις γνωρίσει κάποιον άνθρωπο εκεί με το που ανήκεις στην ίδια κοινότητα με όλους αυτούς τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί και πίνουν δίπλα στον καφέ τους μετά από την προσπάθειά τους και αυτό ήδη νιώθεις παρέα ήδη νιώθεις παρέα Είναι προφανές ότι υπάρχει μια κοινότητα Σπούμε ποδηλατών μεγάλων αποστάσεων Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο Και στην Ελλάδα υπάρχει και αναπτύσταση Στην Ευρώπη ακόμα πιο έντονη Πώς θα την περιγράφατε Βρίσκεις ότι έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά Το μόνο κοινό χαρακτηριστικό Είναι οι μεγάλες αποστάσεις Νομίζω ότι κάθε χώρα Η κοινότητά της διαφέρει πάρα πολύ
Από την άλλη Γιατί η κουλτούρα της κάθε χώρας είναι διαφορετική. Άλλες χώρες, το μεγάλες αποστάσεις, παρόλο που λέμε ότι είναι τουριστικό, έτσι κι αλλιώς αναφέρεται ως τουριστική διοργάνωση, κάποιες χώρες το βλέπουν εντελώς αγωνιστικά και επιθετικά, άλλες χώρες το βλέπουν πιο χαλαρά και πιο ταξιδιάρικα. Οπότε δεν μπορώ να πω ότι...
Σίγουρα θα υπάρχουν άνθρωποι, λίγοι, και στην κάθε χώρα που το βλέπουν πιο τουριστικά τουριστικά από ό,τι αυτοί που το βλέπουν πιο αγωνιστικά. Τώρα, εδώ έχουν γίνει, είναι ίσως οι εποχές αυτές που έχει μεγάλη έξαρση η διοργάνωση μεγάλων αποστάσεων, γιατί το βλέπουμε και όλες από τον αριθμό των μπρεβέ που είναι. Βλέπεις, ας πούμε, στην Αγγλία ότι τα μπρεβέ μπορεί να είναι όλα όλα, τα επίσημα δηλαδή, μπορεί να είναι εξ' εργοήκοση και πολλά μπορεί να σου λέω.
Ενώ εδώ βλέπεις 80, 85 μπρεβέ. Δεν ξέρω. Ίσως είναι τώρα η εποχή που βρίσκεται αυτό το πράγμα στην ακμή του. Δεν ξέρω κιόλας πόσοι πηγαίνουν σε όλα αυτά τα μπρεβέ. Δηλαδή μπορεί το νούμερο των ανθρώπων που πηγαίνουν να είναι χαμηλό σε σχέση με το όσους έχουν δηλώσει το ενδιαφέρον και τους αρέσει και έχουν πάρει και αριθμό να μπορούν να πηγαίνουν.
Αριθμό μη τρώγου. Τώρα γενικότερα Το Μπρεβέ Εγώ προσωπικά το βλέπω σαν Τουρισμό Δεν με ενδιαφέρει να πάω να το τελειώσω σε 10 ώρες Μπορώ να το τελειώσω και σε 13 Γιατί Θέλω να σταματάω όπως το έκανα και στη Μεγαλόπολη Θέλω να σταματάω Μίλαγα με την Δεν είχα ξανά βρει μπροστά μου γυναίκα Βοσκοπούλα Βρήκα γυναίκα βοσκοπούλα Είναι δυνατό να μην σταματήσω Ναι, σταμάτησα, έβγαλα τα πρόβατά της φωτογραφία Μίλησα μαζί της, μου είπε για την οικογένειά της Όλα αυτά φαντάσου Ότι γίνανε μέσα σε 10 λεπτά Δεν σου λέω ότι έκατσα μισή ώρα Παρ' όλα αυτά όμως σταμάτησα Είδα κάτι ψαράδες μακριά Που ρίχνανε στη λίμνη Δεν μπορούσα να μην σταματήσω Με είδανε αυτοί εντωμεταξύ Νομίζανε ότι σταμάτησα γιατί ήθελα βοήθεια Και μου μιλήσανε να μην τους μιλήσω Δηλαδή δεν μπορώ να το κάνω Να κατεβάσω το κεφάλι μου κάτω και να πάω Δεν μπορώ, δεν μ' αρέσει Θα τελειώσω το μπρεβέ Και μετά θα νομίζω ότι δεν έκανα τίποτα Μου αρέσει να σταματάω Μου αρέσει να πιω και δύο τρεις καφέδες
Δεν με πειράζει Στο καφενείο, εγώ το βλέπω έτσι Λίγοι άνθρωποι νομίζω το βλέπουν έτσι Περισσότεροι το βλέπουν σαν challenge Και σαν να ξεπεράσω τα ωριά μου Δεν είναι το ίδιο ότι εσύ τώρα λες για Μπρεβέ αυτοί είναι αγώνες τώρα νομίζω για Μπρεβέ με ρώτησε ο Σπύρος ρώτησα για τα χαρακτηριστικά της κοινότητας των των ποδηλατών μεγάλων αποστάσεων ενώ λίγες θα σου πω ότι κάποιοι το βλέπουν αγωνιστικά και κάποιοι το βλέπουν τουριστικά και κάποιοι το βλέπουν υπερτοδέον τουριστικά όπως εγώ το Μπρεβέ δεν νομίζω ότι έχει νόημα να το δεις αγωνιστικά πραγματικά, δηλαδή πας σε ένα τοπ και γι' αυτό και δεν μου αρέσουν όχι αυτό, εντάξει μπορώ να μη συνδέεται και άμεσα, δεν μου αρέσουν τα μπρεβέ της Αθήνας δηλαδή να πας να κάνεις ένα μπρεβέ μέσα στα φανάρια μέσα στο εγώ στο μπρεβέ θέλω να βλέπω κάτι να πάω στην επαρχία, να δω λίγο τη φύση Τους πεθιού ας πούμε που πήγαμε το Μεσολόγγι που πήγαμε, ναι το φέρμο απάνω, τι ωραία Δεν ξέρω αν έχουν νόημα που υπάρχουν Τώρα μπορώ να το λέω και να ακούγεται
Κάποιος ή κάποιος Ενέ γιατί κοίταξε Όταν βγαίνεις αναγκαστικά στη Λαυρίου Όταν θα βγεις αναγκαστικά στη Σπάτων Όταν θα βγεις στη Λαυρίου Όταν θα βγεις σε δρόμους μεγάλης συγκροφορίας Δεν μπορείς να πεις ότι το ευχαριστιέσαι Αλλά δεν μπορείς και να μην Χρησιμοποιήσεις αυτούς τους δρόμους Γιατί είναι οι συνδετικοί Τα συνδετικά κομμάτια για να βγεις από τη μία φύση στην άλλη εντάξει θέλω να ξαναγυρίσω στο τουριστικό κομμάτι και στο παρόλο που το περιέγραψες λίγο θέλω να επιμείνω λίγο σε αυτό πως νιώθεις ότι είναι η φιλοξενία και η υποδοχή σε τόπους όπου το ποδήλατο είναι μέρος της τοπικής κουλτούρας όχι απαραίτητα σε σύγκριση με την Ελλάδα γιατί στην Ελλάδα το ποδήλατο σε πολύ λίγες περιοχές είναι μέρος της τοπικής κουλτούρας, δεν νομίζω ότι πρέπει να ντρεπόμαστε αυτό απαραίτητα, είναι χαρακτηριστικό τέλος πάντων. Αλλιώς είναι το ποδήλατο στο Βέλγιο και αλλιώς είναι στην Ελλάδα, λογικό είναι.
Αλλά πώς είναι αυτή η αίσθηση της φιλοξενίας και της υποδοχής? Κοίτα, νομίζω εντάξει, γενικά το δέχονται καλύτερα το ποδήλατο σε σχέση νομίζω και στην Ελλάδα όταν πας στην επαρχία προφανώς και κάτσεις κάπου και σε ένα καφενείο και τα λοιπά, χαίρονται να σε βλέπουν. Μπορεί στον δρόμο κάποιος να περάσει πολύ κοντά σου κτλ.
Αλλά αυτό δεν είναι θέμα φιλοξενία. Νομίζω και στην Ιταλία έχουν τεράστιο πρόβλημα με αυτό. Στην Ιταλία είναι πολύ χειρότερο. Δηλαδή έβλεπα τώρα μια στατιστική. Έχουν σκοτωθεί 110 άτομα από την αρχή του χρόνου στον δρόμο. Στην Ιταλία πραγματικά είναι, παρόλο που είναι η νούμερο 2, εντάξει λέει ότι είναι η νούμερο 1, αλλά ίσως είναι η νούμερο 2 χώρα σε ποδηλατικό τουρισμό στην Ευρώπη, Έχουν πολύ μεγάλο πρόβλημα με αυτό.
Και αυτό που εδώ λέμε, το λένε αυτοί που δεν ξέρουν. Όπως στην Ελλάδα, ρε παιδί μου, η οδηγία αυτοκινήτων είναι μια χαρά. Είναι γατάκια η οδηγία αυτοκινήτων σε σχέση με τους Ιταλούς. Ναι, είναι πολύ στενή δρόμη. Οδηγούν πάρα πολύ γρήγορα και οδηγούν πάρα πολύ επιστοτικά. Το Σεπτέμβριο είχαμε πάει στο Αμπρούτσο. Με πολύ ωραία περιοχή κτλ.
αλλά ο επαρχιακός δρόμος που έπρεπε να κινηθούμε ήταν νομίζω πιο στενός και από της Ελλάδας. Δηλαδή πραγματικά για να μείνει ο οδηγός του ΙΟΤΑΧ στο δρόμο έπρεπε να μπει στο δεύτερο ρεύμα για να με προσπεράσει με ασφάλεια. Και έτυχε μία-δύο μέρες να έχει κίνηση ο επαρχιακός δρόμος. Δηλαδή ψιλοζωριστήκαμε κι εμείς. πρέπει να είμαστε πολύ στην άκρη για να μην μας ενοχλούν ενώ μόνο όταν βγαίναμε πολύ πλέον στα βουνά πλέον δεν είχε κίνηση και ήταν άνετη προσπέραση και για αυτούς και στο Βέλγιο που πήγαμε θυμάσαι ότι το είχαμε νιώσει αυτό ότι τα αυτοκίνητα δεν ήταν φιλικά μας περνούσαν κάπως επιθετικά παρόλο που ξέραν ότι γίνεται ο αγώνας εκείνη την ημέρα εκτός από μια νταλίκα αν θυμάσαι που ήταν πάρα πολύ ευγενικός αυτός ο άνθρωπος δηλαδή έκατσε και μας πέραναγε έναν έναν με απόσταση και πολύ ωραία. Αυτό όμως με την Ταλίκα το έχω ζήσει και σε Μπρεβέ της Νεμαίας. Και στην Ελλάδα το έχω ζήσει. Με ένα φορτηγό που επίσης μας προστάτευε αισθανόσουν. Επειδή τώρα
τελευταία ταξιδεύω και στην Αγγλία όπως ξέρεις αυτό που λέει για τους δρόμους στενούς και για τα αυτοκίνητα που κινούνται που είπες και εσύ όπως στην Ιταλία, είναι πραγματικά το φοβάμαι. Δηλαδή εάν έπρεπε να βρίσκομαι σε εκείνο τον επαρχιακό δρόμο στην Αγγλία με ποδήλατο και τα αυτοκίνητα με την ταχύτητα που κινούνταν νομίζω ότι θα ένιωθα λιγότερο άνεση από ό,τι νιώθω στην Ελλάδα. Δεν νιώθω στην Ελλάδα φόβο.
Ναι, ούτε εγώ ποτέ. Εγώ στην Αθήνα νιώθω πάρα πολύ φόβο, να σου πω την αλήθεια. Στην Αθήνα γιατί, πού νιώθεις φόβο. Αν δηλαδή δεν κινήσεις στην κηφισία σας Στη συγκρού που δεν θα πρέπει να κινήσει Πού νιώθεις φόβο στην Αθήνα Στην Αθήνα Στα φανάρια νιώθω φόβο Σταμάθησα να κάνω γύρω στην περιοχή μου ποδήλατο Γιατί τυχαίνει Ποια είναι η περιοχή σου Επομένως συχνά βγαίνω στη Θηβών Η Θηβών δεν είναι τρόμος για να είσαι με το ποδήλατο Ναι Εκεί που είναι στο καματερό Επομένως είναι και ανοιχτό Δηλαδή έχει δύο λωρίδες Χωρίς παρκαρισμένα μάξια κτλ Αλλά και στους άλλους δρόμους Και στους λεωφόρους που μπορεί να έχει Η αλήθεια είναι ότι είναι μερικές περιοχές Οι οποίες είναι προβληματικές Εγώ επειδή όταν λέω Αθήνα εννοώ Το Δήμο Αθηναίων και γύρω γύρω Από το Δήμο Αθηναίων Είναι πιο πολιτισμένος Αυτό όμως Με την προσπέραση και τη στροφή Το βιώνω καθημερινά Παντού και μέσα στο κέντρο της Αθήνας Και μερικοί νομίζω το κάνουν επίτηδες.
Δηλαδή, κοίτα να δεις εγώ τώρα σε τιμωρώ. Δηλαδή, σε περνάω έτσι ξιστά, μπορεί και να έχω χώρο να περάσω, αλλά εσύ δεν έπρεπε να είσαι εδώ που είσαι. Αυτό μου έχει περάσει το μυαλό. Εγώ δεν μου τυχαίνει, δεν ξέρω. Μπορεί να επιλέγω διαδρομές που να μην έχουν τόσο πολλές κακοτοπιές, αλλά δεν μου τυχαίνει αυτό το πράγμα.
Δηλαδή, μια φορά στο τόσο ένας βλάκας μπορεί να βρεθεί, αλλά δεν θα ήταν το χαρακτηριστικό που θα έλεγα ναι, ναι, όχι μπορεί και ας πούμε μου κάνει εντύπωση το πόσος κόσμος περνάει με κόκκινο ακόμα παρά τα μέτρα που ευτυχώς και περιμένω πως και πως να αρχίσουν να γίνουν πιο αυστηρά μου κάνει εντύπωση αυτό αλλά δεν μου κάνει εντύπωση ας πούμε ότι κάποιος με ενοχλεί με το ποδήλατο, το αντίθετο μάλιστα δηλαδή πολλές φορές στο δρόμο και αυτό μου κάνει εντύπωση, δηλαδή τυχαίνει να περνάω όπως στενώ και να μου δίνουν προτεραιότητα να περάσω αν δεν έχω Αυτό μου έχει εντύχει και εμένα Απλά το μασάρισμα για να περάσω το κορνάρισμα στο εξωτερικό δεν υπάρχει Μπορεί και αυτοί να αγχώνονται για να σε περάσουν Μόνο στην Ιταλία έχει Ούτε στην Ιταλία Κανείς δεν κόναρε ποτέ και μερικές φορές στεκόντουσαν πίσω Τώρα ότι και εκεί πέρα μπορεί να τύχει να σε περάσουν τέτοιων, αλλά δεν θα κορνάρουν.
Δεν μου έτυχε ποτέ να κορνάρουν για να επειδή διαζώντουσα. Από το κορνάρισμα νομίζω είναι μόνο ελληνικό. Να ξαναγυρίσω στην Ευρώπη. Ναι. Μετά από όλα αυτά που μας περιέγραφες θα σύστηνε σε κάποιον που δεν έχει κάνει ένα ποδηλατικό ταξίδι με αφορμή ένα event να το δοκιμάσει να ψάξει να βρει ένα ωραίο event που να του ταιριάζει στα εξωμετρικά του και στις αποστάσεις του και να το δοκιμάσει.
Δηλαδή θα πρέπει να δει Αυτό που λες τη διαδρομή Επειδή τα χρονικά περιφορία Είναι λίγο Σφιχτά Δηλαδή θα πρέπει να κάνεις και εδώ Λίγο ίσως αγωνιστικά Να έχεις δοκιμάσει λίγο τους αγώνες Για να μην πας και Απαγορευτευτείς ή για κανέναν άλλο λόγο Σίγουρα θα το αρέσει πάρα πολύ Δεν υπάρχει περίπτωση να μην το αρέσει Αντάκει Απλά να έχει υπόψη ότι είναι πολύ ψηλό το επίπεδο έξω και είναι λίγο να προσέχει γιατί με κοιτάς και γελάς σου θυμίζει κάτι αυτό με το ψηλό επίπεδο το ξαναείπες και συμφωνώ μαζί σου απλώς στους 6-7 χιλιάδες που μπορεί να συμμετέχουν είναι λογικό 2 χιλιάδικα που πάνε γρήγορα με 1500 τόσοι είναι οι πόλοι χαβαλέδες είναι όχι δεν ξέρω ούτε εγώ αυτό τους Έλληνα Χαβαλέδες. Γιατί αυτό που ζήσαμε εμείς που πήγαμε σε αυτό το challenge δηλαδή αισθανόμουν ότι ήμουν πραγματικά τουλάχιστον εντόπιες.
Δηλαδή ας πούμε τώρα στα ιταλικά event που πήγαμε. Η Ιταλία ήταν γενικά εγώ, αυτούς που είχα δίπλα μου ήταν άνθρωποι και ξένοι κυρίως. Αλλά η Ιταλία ήταν 20 χρόνια μεγαλύτερη μου. Που οι πιο νέοι Ήταν πολύ πιο γρήγοροι από εμένα Καταλαβαίνεις Και τώρα σίγουρα ήταν Μπορεί να ήταν και κάποιοι ξένοι σαν και εμένα Που είχαν πάει απλά για την εμπειρία Δεν πήγαν για να κάνουν χρόνο ή κάτι τέτοιο Ναι θέλω να πω δεν τερμάτησες τελευταίος Ούτε στο Λιέγι Καλά τελευταίος όχι Αλλά από τους τελευταίους Προς τα πίσω Μισή ώρα πριν να κλείσει ο χρόνος τερμάτησα εγώ Πριν κλείσει ο χρόνος αλλά έτσι καλώς και στη Βοβέλγιο είχαμε πάει με την εντάξει ξέραμε τις δυνατότητες ότι να βγάλουμε το χρόνο δεν πήγαμε για να κάνουμε κάτι ήταν δύσκολο και αυτό ήταν δύσκολο μπορώ να πω στο στρατιβιάν και πραγματικά το χρόνο που έκανα δεν περίμενα να κάνω τέτοιο χρόνο γιατί ήταν πολύ απαιτητικό αλλά εντάξει απλά θέλει λίγο προσοχή γιατί όταν και οι άλλοι πάνε πολύ γρήγορα, ξέρεις, στο στράτη βγήκαν και θυμάμαι,
τα πρώτα 30 χιλιόμετρα έβγαινες από την πόλη και ήταν όλα κατηφόρα. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πώς πηγαίναν οι Ιταλοί. Δηλαδή, έπαθα πλάκα πραγματικά πώς... Στα πρώτα 4-5 χιλιόμετρα πρέπει να είδα 10 ανθρώπους που είχαν πάθει λάστιχο εξογωγό. Δεν ξέρω γιατί. Είχαν πέσει μερικοί γιατί ακούμπουσαν τα... Δηλαδή είχα και ατυχήματα όλα στο πράγμα Δεν ήταν Με τόση ταχύτητα δεν μπορούσα να μες να κόψει Αλλά πραγματικά λέω Τι είναι εδώ πέρα Πηγαίνα να πω πάρα πολύ γρήγορα Και υποτίθεται Ότι δεν ήμουνα και στον μπροστά γκρουπ Ήμουνα προς το τέλος Κοίταξε Σπύρο Εντελώς χαβαλέ δεν μπορείς να πας Γιατί ακριβώς επειδή υπάρχουν Πολλοί άνθρωποι, χιλιάδες άνθρωποι που συμμετέχουν Δεν σε αφήνουν αυτοί να πας χαβαλέ.
Χαβαλέ για κάποιον που έχει αποφασίσει να πάει να κάνει 130 χιλιόμετρα στην Τουσκάνη. Αυτό εννοεί χαβαλέ. Δεν εννοεί ήσουνα με το ποδήλατάκι σου στη γωνία και πήγες. Δηλαδή είσαι χαζός και αλλιώς όταν πας να κάνεις 130 χιλιόμετρα κάνεις ποδήλατα. 130 δεν ξέρω είναι 130 κάποιο από αυτά. Το μεγάλο των αίσθησης δεχνών είναι στην ουσία ο γενικίος αγώνας.
Φαντάσου ότι οι πρώτοι στους αεραστέχνες κάναν περίπου τον ίδιο χρόνο με τις γυναίκες με τη βόλερυνγκ ας πούμε το επίπεδό τους δηλαδή ήταν πολύ ψηλό το επίπεδό τους γιατί εγώ από τη δική μου την εμπειρία δηλαδή όσο κι αν ήθελα να πάω αργά και να χαρώ την ανηφόρα δεν μπορούσα γιατί οι άλλοι ερχόντουσαν τόσο πολύ γρήγορα από πίσω μου και δεν κοίταγαν καν αφού με έριξαν κάτω με έριξε κάτω πίσω μου που δεν με είδε το καταλαβαίνεις δεν με είδες στην ανηφόρα δηλαδή πως πήγαινε ο άνθρωπος το κεφάλι του ήταν κάτω δεν με είδε και με πέταξε κάτω έξω από το δρόμο με πέταξε δηλαδή δεν μπορείς να πας χαβαλέφερο να πω εντελώς το πιο βεβαστή η Σιένα είναι ότι την προηγούμενη μέρα που είναι οι επαγγελματίες όλοι αυτοί όταν τερματίζουν μέχρι να πάνε στα ξενοδοχεία τους γιατί δεν ξέρω πού είναι τα ξενοδοχεία τώρα Δεν είναι ότι έρχονται αμάξια και τους παίρνουν Όλοι αυτοί κυκλοφορούν οι επαγγελματίες Και τους βλέπεις μέσα στην πόλη Και θυμάμαι ότι Είχε τελειώσει ο γενικιός αγώνας
Ο αντερικός θα τελείωνα μετά από τέσσερις ώρες Και καθόμουν σε μια πλατεία Είχα πιει ένα καφέ Και είχα πάρει ένα περιοδικό του XF Και καθόμουν στη μέση του δρόμου Και ξαφνικά περνάει η Βόλερινγκ Δίπλα μου με τα ποδήλα το προφανώς πήγαινε στο ξενοδοχείο και κοτήψαμε πατήσεις γιατί εγώ δεν κοίταζα ξέρεις γύρω μου και έξανα κάτω και με περνάει δίπλα και έβλεπες πολλούς επαγγελματίες έτσι να θα μπορούσες να τους πιες και είχα χαιρετίσει τον Μπιλμπάου για παράδειγμα στην διαδρομή που είχα δει θα μπορούσες να τους χαιρετίσεις άμα ήσουν λίγο έτσι πιο εξωστρεφής θέλω πριν κλείσουμε να συζητήσουμε για ένα άλλο θέμα γιατί σε βλέπουν διάφοροι να τερματίζεις σε τέτοιους αγώνες και να κάνεις τόσα χιλιόμετρα και δεν ξέρουν ότι ζεις με διαβήτη τι σημαίνει η διαχείριση του διαβήτη σε έναν αγώνα αντοχής πολλών ωρών ή εκατοντάδων χιλιόμετρων τι πρέπει να προσέχεις, τι πρέπει να έχεις μαζί σου κοίτα είναι αυτό που σου έλεγα πριν με το γλυκογόνο εν ολίγης νομίζω λειτουργεί ο οργανισμός σου
πολύ διαφορετικά από έναν κοινό καταρχήν πρέπει να προσέξεις εγώ είμαι διαβετικός σε ένα πρέπει να προσέξεις τι δόση θα κάνεις πριν τον αγώνα δηλαδή θα πρέπει να έχεις υψηλό ζάχαρο τουλάχιστον στην εγκίνηση γιατί ξαφνικά η ποδηλασία είναι μια άσκηση που σου ρίχνει το ζάχαρο σε πάρα πολύ γρήγορο και ειδικά άμα βάζεις και ένταση πάνω στην προσπάθεια Επομένως, εκεί που εσύ μπορείς να θες μια μπάρα κάποια στιγμή που δεν έχεις διαβίτη και θέλεις κάπως να επανέλθεις και να φας μια μπάρα ή ένα τζελ, εμένα δεν μου αργεί αυτό.
Μπορεί να θέλω και τη διπλάσια ποσότητα. Ή μπορεί να φτάσω και στο σημείο που να μην μπορώ και να συνεχίσω. Δεν μου έχει τύχει ακόμα. ευτυχώς δηλαδή ξαφνικά όταν παίρνω ακόμα και κοακόλα να πιω ή κάτι αρχίζω και συνέχομαι να σου πω να λέει ακόμα δεν το έχω βρει δηλαδή και τελευταία που είχα πάει σαν ένα αγώνα πάλι κάτι λάθος έκανα με αυτό εντάξει δεν είναι και ο γιατρός που με παρακολουθεί δεν είναι ο άνθρωπος ο αθλίατρος δεν ξέρω πως λέγεται τώρα αυτό για να μπορέσει να μου πει ακριβώς τι πρέπει να ακολουθήσω σε όλο αυτό το κομμάτι. Κάπου τα ψάχνω λίγο μόνος μου κάπου τα βρίσκω αλλά θέλει να μάθεις πάρα πολύ καλά το κορμί σου για να μπορέσεις να το κάνεις αυτό, να το ευχαριστιέσαι και να μην νιώθεις συνέχεια ξελιγωμένος ή ότι πρέπει να σκανάρεις συνέχεια τον εαυτό σου υποτίθεται ότι ούτε με ψηλό ζάχαρο μερικές φορές δεν πρέπει να ξεκινήσεις την άσκηση πολύ ψηλό ζάχαρο ούτε να το αφήσεις πολύ χαμηλά γιατί θα πάθεις υπόγλυκεμία πρέπει να τσεκάρεις το νεαυτό σου
εντάξει εγώ έχω το αυτό που το βάζεις στο νόμο το σκανάρι αλλά και αυτό όταν κάνεις άσκηση σταματάει να κάτσει σου βγάζει τρελές ας πούμε σου βγάζει έρωτα πρέπει να κάτσεις να σταματήσεις λίγο για να αρχίζει να ξαναμετράει σωστά άρα πως το διχειρίζεις σε έναν αγώνα που είναι 10 ώρες Προσπαθώ να τρώω πριν με πιάσει Πολυγλυκαιμία Ενέσεις εννοείται ότι δεν κάνω Αν και έχω Είδα πρόσφατα, το ξέρεις ότι υπάρχει μια ομάδα Πουδηλασίας Οποίη είναι μόνο διαβητική Οποία όμως δεν είναι Προέγνωση κοντινέντα Και έβλεπα ένα αγώνα Κάποια στιγμή και βλέπω ένας από αυτούς Την ώρα που έκανε άσκηση έκανε Βέβαια Αυτοί έχουν τώρα μια στρατιά από γιατρούς από εκεί, από γιατρούς και τους λένε θα φας και θα κάνεις και την έναιση και δεν υπάρχει πρόβλημα εγώ όταν κάνω τέτοιου δεν υπάρχει πίσω να κάνω ισουλίνη γιατί άμα κάνω ισουλίνη θα πάθω πουλικεμία στο τέταρτο δηλαδή αλλά θα είναι κάτι που δεν το γνωρίζω δηλαδή θα ήθελα να μάθω γιατί το κάνουν αυτοί έτσι και πώς λειτουργεί και δεν έχουν πρόβλημα
Δεν σε προβλημάτισες όμως όταν ξεκίνησες και μπήκες στο ποδήλατο και είπες ότι Όχι, ίσα ίσα. Εγώ τον διαβίτη 1 δεν τον έχω εγγενετής. Τον έπαθα σαν... Στην ουσία, νομίζω ότι τον ένα εγγενετής τον έχεις, αλλά μπορεί να σου παρουσιαστεί σε διάφορες ηλικίες. Μπορεί να σου παρουσιαστεί με το που γεννιέσαι, είσαι στα 20 είσαι στα 40, νομίζω, κάτι τέτοιο μου και πει ο γιατρός.
Εγώ το έπαθα στα 40, πάντως πάντως. Εμφανίστηκε μάλλον στα 40. Επομένως και ο γιατρός μου είπε Και μάλιστα του είχε κάνει πολύ εντύπωση Γιατί τότε ήμουν ορειβάτης Παζοπόρος πάντως πάντως Και μου λέει πολύ περίεργο Δεν είσαι ένας άνθρωπος ο οποίος κάθεται στην καρέκλα του Και δεν κάνει τίποτα Είσαι λεπτός Πώς το έπαθες μάλλον Και αυτό του προξένησε περιέργεια Και μου λέει κοίτα Δεν πρέπει να Να κάθεσαι Άντε να κάτσεις στην εβδομάδα μία μέρα Ή δύο προσπάθησε μου λέει να κάνεις κάτι μια ώρα, περπάτημα, τρέξιμο οτιδήποτε, είδα ότι το περπάτημα ας πούμε, ας πούμε στην αρχή όταν μου παρουσιάστηκε αυτό δεν μπορούσα ούτε ήμουν στα πολύ ψηλά επίπεδα τέλος πάντων, δεν μπορούσα ούτε πεζοπορία να κάνω στην αρχή άρχισα να κάνω λίγο περπάτημα αλλά έβλεπα ότι δεν μου μείωνε δεν είχα το αποτέλεσμα που θέλω και κάπως έτσι και συμπολά αλλά δελος πάντων κατέληξα στο ποδήλατο το ποδήλατο μου άρεσε γιατί φεύγα από τη δουλειά κάθομαι στο προπονητήριο μισή ώρα μου ρυθμίζει κάπως
το ζάχουργο ίσνα μπλέκο με ελσουλίνες και τα λοιπά επομένως το κρατάω αυτό γιατί με βοηθάει πάρα πολύ στη διαχείριση του ζαχάρου Βέβαια ο γιατρός σου είπε να κάνεις λίγο πεπάτημα δεν είχε φανταστεί ότι θα γνωρίσεις την Εύκαια το Χάρη δεν το φανταζόταν Κάποια στιγμή άλλαξα για τον κύριο και του λέω ναι μου είχε πει εντάξει μου λες το ξεφτύλιζες δεν σου παρακαλείς δεκαόρες Κοίταξε μην τα ρίχνεις στην έφυγη στο χάρη γιατί όπως το διαβήτη 1 τον είχε εκκενετής και την τάση για το κάψιμο εκκενετής την είχε απλώς του παρουσιάστηκε σε μεγάλη ηλικία Σας αναζήτησε εγώ Ναι ακριβώς Δεν μου λες Γιώργο επόμενος προορισμός στόχος αγώνας που έχεις βάλει το έχουμε βάλει μαζί με την Εύθα πάμε να κάνουμε το grand escape το γύρω της το σκάνι αλλά το ασφάλτινο κομμάτι το ασφάλτινο δεν έχει χρονικά περιθώρια στην ουσία υπάρχει μια διαδομή 600 χιλιόμετρων τα υψηλοντικά πόσο είναι είναι λίγο πάνω από 7 τα είδαμε τώρα θα τα δούμε και στην πράξη γιατί στη θεωρία όταν τα βγάζεις στο χάρτη
βγαίνουν περίπου οπότε δεν ξέρω. Ε, ας πούμε ότι δεν είναι δύσκολο απλά όπως είπες και εσύ Σπύρο ή το σκάνι έχει αυτές τις τους λόφους, τους περίεργους που αυτό είναι το κουραστικό αλλά εμείς τώρα είπαμε να το πάμε λίγο τουριστικά, οπότε όταν θα... Έτσι καλύτερα, αυτή η διοργάνωση είναι αυτό είναι το κόσμι της, δηλαδή ότι πας να γνωρίσεις την περιοχή να κάνεις λίγα χιλιόμετρα κάθε μέρα όσο μπορείς συνήθως από ό,τι έχω δει περισσότεροι σε 4-5 μέρες στο Τελτιόν, νομίζω εμείς έχουμε βάλει έξι Έχουμε βάλει έξι γιατί είπαμε να δούμε λίγο για τη Φλωρεντία να δούμε για τη Σιένα Να πέτει και σε κάνα μουσείο Να πούμε και σε κάνα μουσείο με τα ποδήλατα μαζί Οπότε εντάξει Γι' αυτό το βάλαμε ουσιαστικά να το κάνουμε έξι μέρες για να δούμε λίγο να το πάμε λίγο τουριστικά Τέλειο, αυτό πότε θα γίνει Αυτό είναι κάθε Οκτώβριο Συνήθως τέλειο Σεπτέμβριο με Οκτώβριο Φέτος είναι Βεκάτου νομίζω Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου
Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Βεκάτου Οκτωβρίου που αρχίζει Σάββατο. Οι εγγραφές νομίζω είναι ακόμα ανοιχτές. Ναι, για λίγες μέρες ακόμα είναι. Ωραία, άρα θα τα ξαναπούμε τέλος μέσα Οκτωβρίου ας πούμε. Θα έχετε γυρίσει και θα μας έχετε φέρει εικόνες από ό,τι τους κάνει ωραίες. Το επόμενο θα ήταν ωραίο να το κάνουμε στη Σλοβενία.
Γιατί είναι όνειρο και η Σλοβενία να το κάνουμε γι' αυτό. Και μπορεί να πέσει και πάνω στο Μπογκάτσαρ. Μπορεί να πέσει ο Τιχέα πάνω στον Μπογκάτζα Αν και δεν νομίζω ότι ζει καθόλου Στο Μοναχό να πέσει πάνω του Λογικά θα πηγαίνει Δεν μπορεί να μην πηγαίνει Γιατί έχει την οικογένειά του Αλλά νομίζω αυτός είναι από τα Νομίζω είναι από τα ανατολικά Το βορειο κομμάτι της Σλοβανίας Γιατί είχαμε πάει για ο Ρεβασίας Σλοβανία Είναι γύρω από το Τρίγκλαιο Και όλη την οροσυρά του Κοιτάμε όταν το πετύχετε και πουθενά μην το πείτε, δεν είναι ωραία η εκκλησία όχι, δεν θα το πούμε δεν θα το πούμε όχι ένα άλλο πάρα πολύ ωραίο μέρος που έχουμε πάει με τον Γιώργο, ποδήλατο είναι το Μοντενέγκρο το οποίο έχω ξεκινήσει να γράφω γι' αυτό και δεν έχω προλάβει να το τελειώσω ελπίζω να το ολοκληρώσω και να μπει στο blog είναι καταπληκτικό για ποδήλατο έχουμε κάνει πολύ ωραίες διαδρομές με ελάχιστα αυτοκίνητα, ιδιαίτερα στο Ζαμπιά και πάνω εκεί στα βουνά Είναι πολύ ωραίο Κάναμε ένα ωραίο ταξίδι
Πολλά ωραία ταξίδια με το ποδήλατο σήμερα Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την παρέα Κι εμείς Εμείς θα τα λέμε αλλά επισήμως Καλή διασκέδαση στην Τοσκάνη Ευχαριστούμε Θα το ξαναπούμε σύντομα Ήταν έναν επεισόδιο της σειράς Πάμε για ποδήλατο Με τον Σπύριο Παπαγιώργιο και αν έχετε οποιαδήποτε ιδέα, πορεία, προβληματισμό ή πρόταση για κάποιο συγκεκριμένο θέμα στείλτε mail στο info.atembike.gr και να είστε βέβαιοι να σας συζητήσουμε.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
