Ανατρέφοντας παιδιά. Η ανιδιοτέλεια του να είσαι γονιός και πως σταματάει το ατελείωτο μαμαμαμαμαμα
Πωλίνα VS PolinaΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η τέχνη του πως να ακούς το ασταμάτητο «μαμά, μαμά, μαμά, μαμά, μαμά, το ένα,το άλλο» και τα παιδιά που δεν έρχονται ποτέ με οδηγίες χρήσης.
Η εσωτερική ευχαρίστηση και η περιπλοκότητα της ανιδιοτέλειας του να είσαι γονιός!
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Γεια, είμαι η Πολίνα και είμαι καλά και είμαι μαμά. Ναι, είμαι μαμά, έχω δύο γιους, 18 χρονών ο ένας, 20 ο άλλος και απευθύνομαι σε σένα που μπορεί να μην είσαι μαμά ή να είσαι μαμά ή να έχεις μαμά ή να έχεις δίπλα σου σύντροφο που είναι μαμά. Γενικά απευθύνομαι σε σένα που θες να μάθεις κάτι λίγο παραπάνω για το τι θα πει να είσαι γυναίκα.
Θα ξεκινήσω με ένα πολύ κορυφαίο του Altsa D News που είχε πει ο αγαπητός Λαζόπουλος χρόνια πριν. Είχε πει η γυναίκα το πρωί πρέπει να είναι περιποιημένη να πάει στη δουλειά, να γυρίσει το απόγευμα να μαγειρέψει, να τρέξει με τα παιδιά και το βράδυ να περιμένει τον άντρα της με το κομπινεζόν. Λοιπόν αυτά δεν γίνονται Νομίζω Δεν ξέρω αν υπάρχουν γυναίκες που καταφέρνουν Τα οικοίου τους υπερδυνάμεις Εγώ δεν καταφέρνω και πράγματα Multitasking έχουν όλες οι γυναίκες Και μερικοί άντρες Αλλά multitasking Αν γίνεις μαμά τέλος Το έχεις μια ζωή Δηλαδή ξεκινώντας από το να εξισορροπείς Σε χιλιάδες hot wheels στο πάτωμα Εκατοντάδες εντάξει χιλιάδες Πάντα να τα παραλέω λίγο κρατώντας ποιοι ποτήρια μαχαίρια δεν ξέρω τι.
Τι σημαίνει λοιπόν για μένα να είσαι μωμά. Τον πρώτο μου τον γιο τον γέννησα, ήμουνα στο κρεβάτι τους πέντε μήνες της σκύησης, με ορμόνες, όταν πήγα να γεννήσω ήμουνα 128 κιλά παρακαλώ, ήμουνα ένα μοσχάρι προς σφαγή. Τέλος πάντων μόλις βγήκαμε από το νοσοκομείο ανέβασα πυρετό πάρα πολύ, μου είπαν να έχεις πολύ γάλα το ένα το άλλο 11 μέρες ψινόμουν στον πυρετό με το μωρό δίπλα με τον συγχωρεμένο τον άντρα μου που όντως έχει πεθάνει δεν το λέω συγχωρεμένος μεταφορικά ο οποίος ήθελε να τα κάνουμε όλα μόνοι μας χωρίς να δεχτούμε βοήθεια είναι αυτόν αδύνατον ήταν με πυρετό δηλαδή ήταν η κόλαση επί γης το πρώτο παιδί κιόλας που δεν είσαι καμία ιδέα Δύσκολο πράγμα Έχεις το θυλασμό Έχεις δηλαδή τις κρέμες μετά Τα φαγητά Είναι ένας γολγοθάς να είσαι μαμά Όποια ηλικία και να έχουν τα παιδιά Όταν ήταν μωρά λοιπόν Και τα είχα και τα δύο μαζί Ήταν μια κόλαση Από τα 128 κιλά Έμεινα 57 Γεια παιδιά να είστε καλά Να μην προσέχετε Σας αγαπώ Να τρέχω να τους κυνηγάω και τους δύο αγόρια πολύ ζωηρά
Και τα δύο κόλαση, κόλαση, η κόλαση επιγείς Θυμάμαι κάτι καλοκαίρια να πετάνε πράγματα από εδώ, από εκεί Μεσημέρι να φωνάζουν άλλοι να κάνουν ησυχία Νύχτα να ξυπνάνε Ο ΣΥΡΙΖΑ τότε είχε βγει άσχετο με το δημοψήφισμα Ήταν όλα τα σούπερ μάρκετ άδεια, το θυμάμαι ήταν η κόλαση εκείνες οι μέρες για μένα το φως στο τούνελ ήτανε ότι ήμασταν στη Χαλκιδική για διακοπές ουρλιάζανε και τα δύο ώρα κοινής ησυχίας και μια κυρία που μένει στο από πάνω διαμέρισμα έβαλε σε ένα καλαθάκι δύο αυγά κίντερ και τα έριξε κάτω σε μένα και σταματήσαν να φωνάζουν ήτανε το φως στο τούνελ το φως στο τούνελ με σπόνσορα την Αγγελική Νικολούκη κανονικά σταματήσαν να φωνάζουν και ένιωσα μια χείρα βοηθείας από κάπου γιατί ο συγχωρεμένος δεν με άφηνε να έχω και βοήθεια ούτε και μετέπειτα οπότε ναι σαν μάνα τώρα πάλι ήμουν δαχτυλοδειχτούμενη δεν ξέρω γιατί είμαι δαχτυλοδειχτούμενη σε ό,τι και αν πιάσω τελικά μάλλον πηγαίναμε λοιπόν στο σούπερ μάρκετ είχα βρει μια ωραία πατέντα σε ένα καρότσι τους έβαζα και τους δύο
σμπρόξε πολύ να σμπρόξε η μέση κατεστραμμένη, αμαία, όλα καλά εντάξει δεν φταίνουν τα παιδιά αλλά σίγουρα το χειροτέρευες από εκεί οπότε σε όλες τις μαμάδες προσέχετε τον εαυτό σας γιατί αν δεν είστε καλά δεν θα είναι κανένας καλά μετά για να τον προσέχετε πηγαίναμε λοιπόν στο σούπερ μάρκετ όπου τα παιδιά ουρλιάζαν φωνάζανε όχι θέλω αυτό, όχι εκείνο εγώ είχα μια παγωμένη έκφραση και απλά έφευγα Και άφηνα το βαγγέλη πηχή να χτυπιέται κάτω Όχι θέλω αυτό το αυτοκινητάκι το ένα το άλλο Και εγώ έχω πάει στο τοαμείο και τους αγνώ πλήρως δηλαδή Και κοιτούσαν όλοι σου λένε τώρα αυτή τι Τώρα εγώ γιατί το έκανα αυτό Σαν μάνα έχεις την επιλογή να μεγαλώσεις τα παιδιά σου όπως θες Η δικιά μου άποψη είναι ότι με τις φωνές δεν παίρνεις αυτό που θες Και αυτό ήθελα να το καταλάβουν από πάρα πολύ μικρή ηλικία τα παιδιά Νομίζω, ελπίζω να το κατάφερα Το Ρεζίλη δεν με ενδιαφέρει, οκ Δεν ξέρω για ποιο λόγο πρέπει να δαχτυλοδείχνει ο καθένας Κάποιον γονιό για τον τρόπο που μεγάλαν τα παιδιά του
Είναι τόσο προσωπικό το ζήτημα Και νομίζω ότι δεν επιδέχεται καμίας κριτικής Φυσικά, εντάξει, δεν μιλάμε για κακοποίηση Αλλά είναι τόσο μονοδικό στο τρόπο που μεγάλαν στα παιδιά σου όσο μοναδικός είσαι και σαν άνθρωπος τώρα άμα ταιριάξεις με τον άνθρωπο που έχεις κάνει τα παιδιά και όλα αυτά είναι πολύ σχετικό αλλά από τη στιγμή που κάνεις τα παιδιά και μετά η ζωή σου αλλάζει εντελώς γιατί πλέον ό,τι κάνεις έχει έναν στόχο να είσαι καλά για να προσέχεις τα παιδιά σου να είναι καλά άλλο παράδειγμα με το τρόπο που μεγάλωσα τα παιδιά εντάξει νομίζω θυμούνται το γεγονός ότι τους άφηνα στην παραλία να μαζέψουν τα κουβαδάκια τους και τα φτιαράκια τους δεν ξέρω αν το θυμούνται μιλάμε για εκατοντάδες φτιαράκια κουβαδάκια δηλαδή μαζέψε τα μαμά δεν τα μαζεύω φεύγω όχι ουρλιάζαν στην παραλία έφυγα ναι όμως μάθανε τώρα ότι ξέρεις τι αυτά που θα κάνω κάποιος μετά πρέπει να τα μαζέψει Οπότε έχω φτάσει σημείο να πετάξω και παιχνίδια στα σκουπίδια Δηλαδή δεν τα μαζεύανε
Και τα έβαλα όλα στις μισά κούλα και πήγα και κυριολεκτικά τα πέταξα στα σκουπίδια Οπότε είναι και είναι λίγο τρελωμέν Αλλά το εννοούσα εκείνη την ώρα γιατί έπαθα και έμαθα και εγώ Και ήθελα να πάθουν να μάθουν τα παιδιά μου με την εύκολη λύση Χάνοντας κάποια παιχνίδια λόγω συμπεριφοράς Παρά να βγουν στην ενήλικη ζωή καλή ώρα όπως τώρα και να έχουν να αντιμετωπίσουν μια κοινωνία και γενικότερα τον γύρω κύκλο σου που πρέπει να τον αντιμετωπίζεις με σεβασμό.
Δηλαδή αυτό το «Α, η γυναίκα, όχι». Όχι. Ο συγχωρεμένος ήταν αυτής της γενιάς, όπου ήθελε να έχει τις παντόφλες στα πόδια, να έχει έτοιμο καφέ στο ποτήρι, να τον έχω φτιάξει εγώ και δεν ξέρω τι. Εντάξει, άλλο θέμα για άλλο τέτοιο, αλλά γενικά είναι περίπλοκο να είσαι γονιός και με ποιον θα είσαι γονιός και το αν συμφωνείτε τελικά.
Αλλά οκ. Εντάξει, κάπου βρίσκεται η άκρη. Και στην τελική σε σένα μαμά και μπαμπά εκεί πέρα θεωρώ τώρα που είναι ενήλικα τα παιδιά μου επειδή τα έκανα μικροί, τα άτομα της ηλικίας μου τώρα έχουν μωρά και μπορώ να συγκρίνω λίγο. Μητέρα και πατέρα εκεί έξω, δεν θεωρώ ότι υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος, δεν χρειάζεται κανένας να κρίνει και επίσης το κάθε παιδί είναι με το χαρακτήρα του.
Ό,τι και να κάνεις θα έχει το χαρακτήρα του, τα βιώματά του, τις παρέες του Είναι ένα άλλο όν, δεν είσαι εσύ Εσύ δημιούργησες ένα όν το οποίο πλάθεται βάσει του DNA και βάσει εξωτερικών παραγόντων Εγώ έχω δύο αγόρια μεγαλωμένα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο Με την ίδια νοοτροπία, στο ίδιο περιβάλλον εντάξει ο ένας είναι μέρα ο άλλος είναι νύχτα καμία σχέση δεν έχουν ούτε ένα κοινό τίποτα τίποτα τίποτα άλλο στυλ ντυσίματος άλλα χόμπι, άλλες παρέες άλλα ωράρια, άλλα ενδιαφέροντα τίποτα τίποτα μηδέν, μηδέν τα μαλλιά, τα μάτια, όλα το μόνο κοινό που έχουν νομίζω είναι ότι από τη μύτη και κάτω μοιάζουν σε μένα και οι δύο Ναι, αυτό, τίποτα άλλο, τίποτα, τίποτα, πραγματικά Οπότε για σένα μωμά και μπαμπά εκεί έξω Μην ακούς τίποτα, μην μασάς τίποτα Τα παιδιά έχουν ανάγκη αγάπη Αν έχεις αγάπη και τη δίνεις Βρίσκουν μόνο τους στο δρόμο Πραγματικά δεν θα πάθει κανένα παιδί κάτι επειδή το άφησες να κλαίει Μισή ώρα γιατί το άλλο παιδί είχε πέσει στη σκάλα Μου είχε τύχει, είχα τύψεις, οκ
Και αν δεν φάει το φαγητό του μια μέρα και φάει σοκολάτες Μην το κυνηγάς και τόσο στα 5 Γιατί στα 15 θα τρώει ό,τι θέλει Στα 20 θα τρώει μόνο delivery Τίποτα, βιταμίνη μηδέν έτσι Τίποτα, τίποτα Φρούτο έχει να φάει 2 χρόνια Βιταμίνης μόνο όταν είναι άρρωστο με το ζώο Τζάμπα ο κόπος, μην κυνηγάς Θα φάει ό,τι θέλει να χαίρεσαι που τρώει, που είναι καλά το παιδί σου, τα παιδιά σου και το κάθε παιδί σε αυτόν τον πλανήτη είμαι η Πολίνα και είμαι καλά τα λέμε σύντομα
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα