Πώς θα κάνεις την Gen Z να δουλέψει;
Pop ScienceΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
O Βασίλης Βασιλειάδης, ψυχοθεραπευτής, με εξειδίκευση στην οργανωσιακή κουλτούρα, την ηγεσία και τις βιωματικές παρεμβάσεις αποκωδικοποιεί την Gen Z.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
κοινόνητη και απολυτήκ. Τώρα που τελείωσα με τα στερεότυπα, ας μιλήσουμε λίγο πιο σοβαρά για την πιο επικρυμμένη γενιά της ιστορίας, με στόχο να συνεννοηθούμε. Θα ήθελα ωστόσο να έχεις υπόψη σου, πως και οι προηγούμενες γενιές δεν κάναν την καλύτερη δυνατή δουλειά, πράγμα που φαίνεται στα στοιχεία της ιατρικής σχολής του ΕΚΠΑ με τα αυτοάνωστα στην Ελλάδα.
Τα τελευταία χρόνια έχουν παρουσιάσει αύξηση κατά 1400% Με αυτό θέλω να σου πω ότι όλες οι γενιές έχουμε τα υπέρ και τα κατά Το σίγουρο είναι ότι πρέπει να συνεννοηθούμε μεταξύ μας για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε εν ειρήνη Η Gen Z αντιπροσωπεύει σήμερα το 25 με 26% του παγκόσμιου πληθυσμού το 40% των καταναλωτών και το 30-35% του εργατικού δυναμικού.
Το τελευταίο ποσοστό εκτιμάται πως θα φτάσει στο 70% έως το 2030. Κάπως έτσι καταλαβαίνεις πως υπάρχει μια ουσιαστική ανάγκη να συνεννοηθούμε. Τα στατιστικά αναφέρουν και ότι η γενιά που κυβερνά τη σήμερον ημέρα τον κόσμο, που έχει δηλαδή τις περισσότερες θέσεις εξουσίας είναι η Gen X, η γεννημένη δηλαδή από το 1965 έως το 1980.
Μεταξύ Gen Z και Gen X υπάρχει το χάος. Την ίδια ώρα πρέπει να συνεννοηθούν και να συμπορευτούν. Όπως φαίνεται ήδη, το να απορρίπτουν οι μεν τους δε και οι δε τους μεν δεν οδηγεί πουθενά. Αυτό που χρειάζεται, όπως πάντα, είναι να κάνουν και οι δύο ένα βήμα πίσω και να δουν την πραγματικότητα Ότι δηλαδή δεν έχουν άλλη επιλογή από το να συμπορευτούν Πώς μπορεί να γίνει αυτό?
Καλή ερώτηση, στην οποία απαντά ο σημερινός μου καλεσμένος, Βασίλης Βασιλιάδης Ψυχοθεραπευτής και ιδρυτής της εταιρείας Vivid Vibes με πάνω από 20 χρόνια εταιρικής εμπειρίας και εξειδίκευσης στην οργανωσιακή κουλτούρα, την ηγεσία και τις βιωματικές παρεμβάσεις σε παγκόσμια μπραντς. Μελέτη που διενύργησε με την ομάδα του αποκαλύπτει όσα είναι χρήσιμο να γνωρίζουμε για την πιο παρεξηγημένη γενιά της ιστορίας.
Παρέχει επίσης εργαλεία συνεννόησης για όσους φυσικά θέλουν να τα χρησιμοποιήσουν. Για αρχή, όταν λέμε Gen Z εννοούμε ανθρώπους που γεννήθηκαν από το 1997 έως το 2012 Συγκροτούν την πρώτη γενιά ψηφιακών ηθαγενών Δηλαδή είναι η πρώτη γενιά που μεγάλωσε με πλήρη πρόσβαση στο διαδίκτυο, τα smartphones και τα social media Ενώ εσύ γνώρισες πρώτα το φυσικό κόσμο και μετά το ψηφιακό, η Gen Z έκανε ακριβώς το ανάποδο Και αυτό φαίνεται πως έχει συνέπειες σε όλους τους τομείς της ζωής.
Ο κύριος Βασιλιάδης εξηγεί γιατί το πρώτο πράγμα που ρωτούν οι Τζένερς σε συνεντεύξεις για δουλειά είναι τα χρήματα που θα πάρουν και το ωράριό τους. Οι Τζένερς είναι ένα καθρέφτισμα ενός μέρους της γενιάς των μεγαλύτερων της δικής μας το οποίο μας δυσκολεύει πάρα πολύ και το διευκρινίζω. Εμείς είμαστε η γενιά επαγγελματικά και εργασιακά οι οποίοι έχουν δουλέψει περισσότερα από κάθε άλλη γενιά.
Είμαστε work alcoholics. Όλες αυτές οι ωραίες λέξεις που είναι work alcoholics, burnout κτλ. βγήκαν στη δική μας γενιά. Στους σημερινούς δηλαδή να το ορίσω 45 με 60. Είμαστε η γενιά που καήκαμε. Είμαστε η γενιά που ζήσαμε το πικ του καπιταλισμού με τα καλά και τα κακά του. Είμαστε η γενιά που κάποια στιγμή γυρίσαμε και είπαμε παιδιά κλατάραμε κάτι πρέπει να κάνουμε.
Και στη δική μας γενιά άρχισαν και μιλούσαμε για work-life balance, φαντάζομαι τα έχεις ακούσει όλα αυτά, και για ισορροπία και αρχίσαμε σιγά σιγά και μιλούσαμε δειλά δειλά και για την ψυχική μας υγεία. Μετά έρθαν οι millennials, το βάλανε λίγο πιο έντονο αυτό. Και τώρα έρχονται οι Gen Z και πάμε τώρα να δεις τι κάνουν αυτά τα παιδιά σε εμάς και πόσο μας δυσκολεύει.
Πάει λοιπόν ο Τζένζης σήμερα να δουλεύει σε μια εταιρεία και ειδικά σε ένα κόρπορ, σε μια τράπεζα, σε μια μεγάλη πολιτινική και στην πρώτη συνέντευξη ρωτάει πόσα λεφτά μου δίνετε, πόσες ώρες θα δουλεύω. Πόσα αντυχεί αυτό σε εμάς. Ήταν να δεις τα βολεμένα, τα κολόπεδα που δεν θέλουν να δουλέψουν, που βεβαίως αν κάνουν τη σύγκριση με εμάς Εμείς δεν υπήρχε περίπτωση να ρωτήσουμε πώς να μας νοιάζει το πόσο λεφτά θα πάρω ή πόσο θα δουλεύω στην πρώτη μας δουλειά.
Ταναντίον. Και πρόσεξε να δεις τώρα το παράδοξο. Αντί να δούμε, που θέλει όμως τόλμη αυτό, ότι αυτά τα παιδιά τι διεκδικούν. Διεκδικούν αυτό που εμείς διεκδικήσαμε στα 50 μας όταν όμως καήκαμε, αρρωστήσαμε. Θέλω να σου πω ότι έχουμε στην Ελλάδα 1.400% αύξηση σε αυτοάνωσα τα τελευταία 10 χρόνια. Η πηγή είναι το ΕΚΠΑ, η ιατρική σχολή το ΕΚΠΑ.
Εντάξει, και αντί να προβληματιστούμε και να πούμε, κοίτα ρε φίλε, κάτι κάναμε, και η νέα γενιά είναι πιο ψηλιασμένη και δεν θέλει να δουλέψει μια ζωή στο μόχθο και να έχει απλά πάντα μια προσδοκία να πάρω κάποια στιγμή σύνταξη και να ξεκουραστώ στα 60 μου, δεν ξέρω τι, και να ταξιδέψω. Και θέλει από τώρα να βουλεύει, γιατί δεν είναι μια γενιά που δηλώνει ότι δεν θέλω να εργαστώ και ταυτόχρονα τη θέλω όμως να έχω ποιότητα ζωής.
Ταυτόχρονα θέλω να είμαι ισορροπημένος. Ταυτόχρονα θέλω να ταξιδεύω. Στο μέγιστο, στο δυνατό που μπορώ. Γιατί σήμερα είμαστε 2026. Έχουμε αεροπορικά ειστήρια για να πάμε στο Λονδίνο από 300 ευρώ έχουμε και με 25 ευρώ και με 30 ευρώ. Τότε δεν είχαμε. Υπάρχουν πάρα πολλές επιλογές σε αυτόν τον κόσμο που ζούμε πλέον. Οπότε φέρνουν μια μαθιά η οποία μας ξενίζει πάρα πολύ και αν με ρωτάς, στην έρευνα, στη μελέτη, το προσπαθούμε να τα αναλύσουμε γιατί έχει αρκετή βαθιά ανάλυση, μας πονάει πάρα πολύ γιατί εμείς δεν τα καταφέραμε εκεί.
Όσο θα θέλαμε τουλάχιστον. Δεν λέω ότι είμαστε αποτυχημένοι, αλλά δεν τα καταφέραμε όσο θα θέλαμε. Το μπιφ μεταξύ των γενιών είναι πραγματικό και είναι φύση αδύνατο να οδηγήσει κάπου καλά με τον ειδικό να εξηγεί πως οι ένθεν και ένθεν αντιδράσεις αποτελούν κίνδυνο συνολικά για τη σημερινή κοινωνία. Το πρώτο πράγμα που υπάρχει και για μένα αυτός είναι ο κίνδυνος που έχουμε στην κοινωνία σήμερα είναι ότι με το που σκάει μια κρίση, αντί να μαζευτούμε και να πούμε παιδιά λέτε να το κάνουμε λίγο καλύτερα από πριν, βγάζουμε ξανά όλα αυτά τα που έχουμε μάθει, δουλειά, τη χατζάρα που λέω εγώ και παίρνουμε κεφάλια.
Γιατί έχουμε μάθει πάρα πολύ να επιβιώνουμε, αλλά δεν έχουμε μάθει να αναπτυσσόμαστε. Η νέα γενιά λοιπόν θέλει να αναπτυχθεί λίγο περισσότερο από εμάς, θα σου το πω. Λίγο περισσότερο. Και γιατί κάτι κάναμε εμείς καλό. Οπότε στην όλη ιστορία σε αυτό το μπιφ, άμα χρησιμοποιήσω ένα όρο της νέας γενιάς, εμείς είμαστε αυτοί που στερούμαστε τα ωφέλη από το να δούμε ποιοι είναι οι Gen Z.
Όπως σου είπα ήδη, η Gen X έζησε για δεκαετίες σε ένα φυσικό κόσμο πριν συστηθεί με τον digital. Οι millennials, δηλαδή οι γεννημένοι από το 1981 έως το 1996, μοιράστηκαν το χρόνο τους μεταξύ αυτών των δύο κόσμων. Η Gen Z είναι η πρώτη γενιά που γεννήθηκε και μεγάλωσε μόνο στον ψηφιακό κόσμο. Τα πρώτερα εθίσματα που δημιούργησε ποτέ ο εγκέφαλος αυτών των ανθρώπων είναι ψηφιακά.
Η ταυτότητά τους επίσης και καταρχάς αντιλαμβάνονται την ύπαρξή τους ως ψηφιακοί. Παράδειγμα, τι σου έρχεται στο μυαλό όταν σου λέω τη λέξη εργασία. Βάζω στίχημα πως αν ανήκεις στις Gen X ή τους Millennials θα σκεφτείς το γραφείο. Ε, η Gen Z σκέφτεται την οθόνη. Για τις παλαιότερες γενιές υπάρχει ο φυσικός κόσμος όπως λέμε.
γιατί Τζένζι και για τους late millennials, δηλαδή την κοντινή τους προηγούμενη γενιά ο φυσικός τους κόσμος είναι ο ψηφιακός κόσμος. Και να δώσω παράδειγμα. Όταν δηλαδή ένα παιδί από την ηλικία των 4-5 χρονών ζει στις οθόνες αυτός είναι ο ψηφιακός κόσμος, μια απλή εικόνα αν το κάνουμε όλα τα βρίσκει μέσα εκεί. Οπότε το πρώτο αίθουσμα που δημιουργεί ο εγκέφαλος όταν έρχεται σε μια διεργασία αναζήτησης είναι το ψηφιακό στοιχείο, δεν είναι το φυσικό στοιχείο.
Πάμε λοιπόν να το βάλουμε σε μια πολύ καθαρή διάσταση για να το καταλάβουμε. Σε εμάς, π.χ. στη δική μας γενιά, όταν μιλάμε για κατάστημα ή μιλάμε για εταιρεία ή μιλάμε για εργασία, η πρώτη εικόνα που θα μας έρθει στο μυαλό μας είναι το φυσικό κατάστημα, ο φυσικός χώρος, το φυσικό γραφείο. Συμφωνούμε? γιατί τζενζή όταν μιλήσουμε για εργασία κατάστημα δηλαδή ψώνια, αγορές κτλ. η πρώτη εικόνα που έρχεται στο μυαλό τους είναι μια θόνη οπότε φαντάζομαι ότι η συσχέτιση που θα κάνουν με την εργασία ή με μια μάρκα που με ένα κατάστημα που πουλάει κάποια προϊόντα έχει να κάνει πρώτα με τη ψηφιακή του ταυτότητα με τη ψηφιακή του ύπαρξη και μετά με τη φυσική ύπαρξη οπότε πρόσεξε να δεις εδώ πέρα τη διαφορά που έχουμε. Εμείς σχετιζόμαστε πρωτίστως με το φυσικό στοιχείο και χρησιμοποιούμε τον ψηφιακό κόσμο, γιατί μια χαρά το χρησιμοποιούμε, ως εμπλουτισμό του φυσικού στοιχείου.
Και εμπλουτίζουμε την εμπειρία που έχουμε με τη φυσική. Παράδειγμα, ξέρω ένα κατάστημα και βεβαίως μπαίνω και online. Εννοείται ότι μπαίνω online. Ξέρω μια εταιρεία και βεβαίως χρησιμοποιώ και remote work και οτιδήποτε. Πάμε τώρα στη Τζένζη Τι είναι η διαφορά που είναι δομική διαφορά Πρωτίστως είναι online η εταιρεία Είναι online το κατάστημα Είναι ψηφιακό Εκεί θα μπορώ να μάθω Εκεί θα βρω τα προϊόντα Εκεί θα τα δοκιμάσω εντός εισαγωγικών Και θα χρησιμοποιήσω και το θέλει η νέα γενιά Το φυσικό κατάστημα, το φυσικό γραφείο Ως εμπλουτισμό της ψηφιακής εμπειρίας Οπότε φαντάζομαι ότι ξεκινάμε για το ίδιο σημείο από τα δύο διαφορετικά άκρα.
Αυτό δημιουργεί φοβερή αναπτυσσυχία. Η τηλεργασία είναι το κατεξοχήν παράδειγμα του χαοτικού χάσματος που υπάρχει μεταξύ των προηγούμενων γενιών και της Gen Z. Αν αναρωτιέσαι για το λόγο που οι Geners φορούν διαρκώς τα ακουστικά τους ή στα αυτιά ή στους ώμους, ο κ. Βασιλιάδης απαντά και στην ερώτηση γιατί οι Geners είναι συνεχώς με τα ακουστικά είτε στα αυτιά είτε στους ώμους κάθε φορά που εμφανίζονται στο γραφείο ή όπως λες κάνουν τον κόπο να εμφανιστούν.
Προετοιμάσου όσα ακούσεις να κλωτσήσουν με τον τρόπο που γαλουχήθηκες εσύ εργασιακά και που επουδενή ήταν ο σωστός ή ο ιδανικός όπως φαίνεται και από τα αυτοάνωσα. Η αλήθεια όπως πάντα είναι κάπου στη μέση. Δεν υπάρχει εταιρεία σήμερα που θεωρεί τον εαυτό της σύγχρονη και δεν έχει πολιτική work from home ας πούμε ή remote work.
Αλλά το πώς την ορίζει έχει τρομερό ενδιαφέρον. Εντάξει, τρομερό ενδιαφέρον. Και βλέπεις τη δυσκολία που υπάρχει. Δηλαδή εταιρείες που κατά κύριο λόγο διοικούνται από τις μεγαλύτερες γενίες σου λέει δώσε και remote work. Και μόνο αυτό να σκεφτείς. Δώσε και remote work. Γιατί το θέλουν οι Gen Z. Οι Gen Z τι λένε. γιατί να έρθω στο γραφείο πες μου το λόγο να έρθω αν μου πεις το λόγο θα έρθω πότε πρόσκανε το παράδοξο φέρνουμε τους τζένζι στο γραφείο π.χ. δύο φορές τη δομάδα που είναι ένα κλασικό ή τρεις φορές τη δομάδα πώληση που έχουν εταιρείες και τι κάνουν φοράνε τα ακουστικά τους οκτώ ώρες και κάτω στο γραφείο όπως ακριβώς στο σπίτι και πολύ καλά σου λέει μα γιατί με φέρνεις στο γραφείο και τρώω και μία ώρα στο κομμιούτ και έξοδα βενζίνης, λεωφορείου ή δεν ξέρω τι.
Αφού δεν κάνω κάτι διαφορετικό. Ενώ αν καταλάβουμε τι θέλουν το γραφείο, όταν τους φέρω στο γραφείο δεν θα τους έχω χτώρες ακουστικά. Θα κάνω κάτι που να έχει να κάνει με εσείς. Με διάδραση, με άλλες ομάδες, να συμμετέχουν σε ομαδικές δραστηριότητες, να δουλέψουν σε projects ομαδικά και το καθεξής. Και τότε μια χαρά θα έρθουν στο γραφείο.
Αν πρόλαβες το παιχνίδι στις αλάνες και τα ραντεβού που είτε θα ήσουν συνεπείς είτε δεν θα συναντιώσουν ποτέ με τον άνθρωπο που είχες κανονίσει να συναντηθείς, βλέπεις δεν υπήρχαν κινητά άρα πώς να τον ειδοποιήσεις, σίγουρα δεν μπορείς να καταλάβεις πολύ εύκολα τι σημαίνει να γενιέσαι και να μεγαλώνεις μέσα στο διαδίκτυο.
Ο ειδικός το κάνει πολύ πιο απλό χρησιμοποιώντας μάλιστα ως παράδειγμα την Αλάνα που σαν κάπως να την έχουμε θεοποιήσει στο μυαλό μας. Γνωριζόμασταν, παίζαμε, μαλώναμε, τσακωνόμαστε, είχαμε τις ντροπές μας, όλα τα είχαμε. Η νέα γενιά, πρόσεξε να δεις τώρα. Άμα σε ρωτήσω τη απόσταση που έβγαινες από το σπίτι σου, πόσο μακριά πήγαινες.
Θυμάσαι. Δεν ήταν πάρα πολύ μακριά. Τα έπρεπε να είμαστε σε μία περίμετρο. Έτσι ώστε να βγει η μαμά να φωνάει και να ακούσει να γυρίσουμε κάποια στιγμή. Τα νέα παιδιά δεν βγαίνουν στην Αλάννα. Συμφωνούν κατά κανόνα έτσι όπως γίναμε Και αυτό βεβαίως τους στερεί πράγματα Αλλά ας σκεφτούμε το εξής Ότι από πάρα πολύ μικρή ηλικία Βγαίνουν μέσα από την οθόνη Πολύ πιο μακριά από το σπίτι τους Και έχουμε σήμερα παιδιά Τα οποία στην ηλικία των 7, 8, 10 χρονών Είτε μέσα από ένα Roblox Είτε μέσα από ένα YouTube Έχουν γνωρίσει Έχουν συστηθεί Έχουν διαδράσει Με συνομή λυκούς τους ή παρέες από όλο τον πλανήτη.
Είναι το ίδιο? Όχι. Δεν το λέω για να αντισταθμίσουμε την αλάνα. Αλλά είναι διαφορετικό. Οπότε τι χαρακτηριστικό έχουμε. Ναι, αν βάλουμε συμπλήν μείον στη φυσική διάδραση με τα παιδιά στη γειτονιά και το βλέπουμε ειδικά στις πόλεις δεν γνωρίζουμε ποιος μένει δίπλα έτσι, δεν καν χαιρετιόμαστε. Όχι όμως τα παιδιά και οι ενήλικες.
Τι έχουμε όμως από την άλλη. έχουμε παιδιά τα οποία από πολύ μικρά ο εγκέφαλός τους έχει μπει σε διεργασίες που ο δικός μας έβρεπε να φτάσει στις ηλικίες πολύ πέραν της εφηβείας και της ηλικίωσης για να αρχίσουμε να έχουμε τέτοιες εμπειρίες. Οπότε, γι' αυτό τονίζω είναι πολύ διαφορετικό. Δεν είναι θέμα καλύτερο ή χειρότερο.
Οπότε, τα παιδιά ανεμέν στερούνται τη φυσική επαφή μπορεί να έχουν ένα, πώς να το πω, μια περισσότερη δυσκολία ή μεγαλύτερη δυσκολία στο να πάνε να μιλήσουν οτιδήποτε που δεν είμαι πολύ σίγουρος γι' αυτό ψάχνοντας δεν έχω βρει κάποιο τέτοιο έβριμα σε κάποιες μελέτες έτσι αλλά τι έχουνε είναι αυτό που λέμε ήδη τύπου global citizen δηλαδή ξέρει πολύ καλύτερα τον κόσμο από ό,τι το ξέρουμε εμείς γιατί εμείς ξέραμε τη γειτονιά μας, ξέραμε τον μικρό κοσμό μας δεν βγαίναμε από το σπίτι μας, δεν είχαμε τη δυνατότητα να καταλάβουν τι γίνεται μακριά από το σπίτι μας.
Ενώ σήμερα είναι πάρα πολύ διαβασμένα τα παιδιά στο τι γίνεται έξω από τον κόσμο. Και έξω στον κόσμο, συγγνώμη, και μακριά από το σπίτι μας. Οπότε πάλι δεν είναι καλό-κακό, είναι πάρα πολύ διαφορετικό. Τώρα ναι, αν κολλήσουμε εμείς, γιατί τώρα είναι τι θα κάνει ο καθένας μας, που είμαστε οι ενήλικες, που διοικούμε. Σήμερα, φαντάσου, η δική μας γενιά διοικεί τον κόσμο.
Έχουμε τις περισσότερες θέσεις εξουσίας Από θεσμικές θέσεις, πολιτικές θέσεις, κρατικές θέσεις μέχρι στις εταιρείες ή στα σχολεία Εμείς που διοικούμε λοιπόν, αν θέλουμε τα παιδιά που μεγαλώσαν με αυτό το δεδομένο Γιατί έτσι μεγαλώσαν, σε μια αθόνη που βγαίνουν εξουσία Να τα θεωρούμε στερημένα ή ελληματικά Επειδή δεν παίξαμε στην αλάνα, εννομίζω είναι τελώς, πώς να το πω, misleading Προφανώς και υπάρχει τρόπος να κινητοποιήσεις έναν τζένερ να κάνει κάτι παραπάνω, αλλά δεν είναι αυτό που κινητοποιούσε εσένα και μη μου πεις ότι δεν έχεις ακούσει χιλιάδες φορές τη φράση «έχεις τη δουλειά σου, είσαι μια χαρά, μη μιλάς».
Οι νέοι δεν αρκούνται σε αυτό. Θέλουν έναν λόγο. Αν δεις όλες τις έρευνες, και υπάρχουν πίστεψέ με πάρα πολλές έρευνες, υπάρχουν κάποια σημεία που έρχονται συνέχεια. Αυτό είναι μια απόδειξη ότι είναι πυρηνικά χλημία όταν κάνεις πάρα πολλές έρευνες και συνεχώς πέφτεις πάνω στα ίδια ευρήματα. Ένα από τα πυρηνικά ευρήματα που υπάρχουν στις έρευνες σχετικά με τους Gen Z είναι ότι τι τις κινητοποιεί.
Για να κάνουν το κάτι της παραπάνω. Και να λέω κάτι παραπάνω δεν εννοώ το φοβερό, αλλά όπως λέτε να σκεφτεί λίγο παραπάνω ρε παιδί μου. Να είναι πιο δεκτικός, να είναι λίγο πιο εξοικειωμένος με το discomfort. Δηλαδή να βγαίνει λίγο από αυτό που λέμε, από τη ζώνη ασφάλειας, comfort zone κτλ. Τους κινητοποιεί κάτι το οποίο δεν έχει καμία σχέση με το τι κινητοποιούνται εμάς.
Και αυτό που τους κινητοποιούνται είναι το γιατί κάνουμε αυτό που κάνουμε. Ποιος είναι ο λόγος. Οπότε αν μου πεις εμένα, παράδειγμα, ποιο είναι πιο καλό κείμενο, όσο μου λέει τόσο δεν μου λέει τίποτα. Αυτό που καλείς να μου εξηγήσεις και να με βοηθήσεις να συνδεθώ, είναι στο γιατί χρειαζόμαστε καλύτερο κείμενο το οποίο κατά τη δική σου άποψη είναι αυτό το κείμενο.
Οι καθηγητές της εταιρείας. Πού το πάμε ρε παιδί μου. Αυτή η ερώτηση είναι μια ερώτηση που στο δικό μας το μυαλό επαγγελματικά δεν έχει απάντηση. Δηλαδή μπαίνεις μέσα σε μια δουλειά, ειδικά στις δουλειές τις πρώτες όπως όλες οι δουλειές ξεκινάνε όλες τις καριέρες από χαμηλά, θεωρητικά τουλάχιστον. Εντάξει. και βεβαίως η αιστία είναι έλα να σου μάθω πώς να κάνεις 1, 2, 3, 4.
Εμάς μας αρκούσε αυτό. Πρέπει να κάνεις 1, 2, 3, 4 και προσπαθήσαμε να το κάνουμε τον καλύτερο τρόπο. Και ερχόταν το αφεντικό και έλεγε τώρα δεν κάνουμε 1, 2, 3, 4, κάνουμε 5, 6, 7. Ούτε που ρωτούσαμε γιατί. Κάτω το κεφάλι 5, 6, 7. Και το κάναμε. Και μια χαρά τα καταφέραμε. Όσο μπορούμε να πούμε έτσι κατά μέσο όρο. Η νέα γενιά έχει άλλα εργαλεία.
Έχει πάρα πολλές επιλογές, έχει άλλα ρεφίσματα και θα έρχεται να τους πεις κάνουμε ένα, δύο, τρία. Υπάρχει ένα πυρηνικό ερώτημα. Γιατί το κάνουμε ένα, δύο, τρία. Όταν λοιπόν θέσουν αυτό το ερώτημα, με οποιονδήποτε τρόπο το θέσουν, δεν πάνε από ότι αυτό λέξη ρωτάνε γιατί, σε πολλές φορές γίνεται ευθέως το ερώτημα. Εκεί η δική μας τάση ποια είναι, πώς νιώθουμε, πάρα πολύ αμυντικά.
Πάρα πολύ αμυντικά. Και γιατί νιώθουμε αμυντικά. όχι γιατί είμαστε εναντίον τους ή επειδή είμαστε αυστηροί, γιατί εμείς δεν το έχουμε ρωτήσει ποτέ αυτό το ερώτημα. Στις εταιρείες υπάρχει ο όρος εργασιακή ασφάλεια. Αφορά όσα πρέπει να γίνουν ώστε να νιώθουν ασφαλείς οι εργαζόμενοι. Η μελέτη που έκανε ο κύριος Βασιλιάδης με την ομάδα του έδειξε κάτι που μάλλον δεν θα σε εκπλήξει.
Αλλιώς αντιλαμβάνεσαι εσύ την εργασιακή ασφάλεια και αλλιώς η Τζενζή. Ποιος είναι ο νούμερο ένας λόγος για να νιώσω εργασιακή ασφάλεια μέσα στην εταιρεία Η απάντηση είναι καθολικά τη σταθερότητα Δηλαδή να ξέρω ότι η δουλειά μου είναι σταθερή Ότι δεν κινδυνεύω κάθε μέρα Αν θα είμαι εδώ ή όχι Ότι η θέση μου δεν θα αλλάζει συνεχώς Δεν είναι συνεχώς υπό αμφισβήτηση Και ούτε καθεξής Εργασιακή ασφάλεια το ζητούμερο Πάντα, ίδιο ερώτημα Τι απαντά η Τζενζή Η κινητικότητα να νιώθω ότι συνεχώς τι είμαι σε κίνηση ότι υπάρχει κυριολεκτικά ουσιαστική εξέλιξη γιατί εμάς μας ενδιαφέρει τι ήταν η εξέλιξη και δεν ήταν λάθος να πάρω την επόμενη θέση να πάρω περισσότερα χρήματα, να ζω πιο άνετα να πάρω ένα δάνειο, να μπορώ να το πληρώσω, να πάρω ένα σπίτι κτλ γιατί η νέα γενιά έχει πράγματα πλέον έχει πάρα πολλά πράγματα που έχει κατακτήσει οι προηγούμενες γενιές και κοινωνικά και ατομικά τι θέλει το ποιος είμαι και το ποιος είμαι επαναπιουσιακτική εξέλιξη.
Η ψυχική υγεία ήταν άγνωστη ακόμα και ως έννοια προδεκαετιών. Σήμερα είναι ζητούμενο με την Τζενζή να διεκδικεί την ισορροπία μεταξύ εργασίας και ζωής και να τιμά την ψυχοθεραπεία και την αυτοφροντίδα. Διαπιστωμένα όμως αντιμετωπίζει αυξημένα επίπεδα άγχους και ψυχολογικής δυσφορίας. Θα έλεγες πως αυτό είναι και κάπως αντιφατικό.
Εξαρτάται από το πώς απαντάς την ερώτηση Πόσο καλά είσαι σήμερα Δηλαδή από το τι κρίνει την απάντηση Εσύ ας πούμε ήθελες να γίνεις μάνα Η Τζενζή θέλει να βρει τον εαυτό της Έχει βλέπεις λυμένα πάρα πολλά ζητήματα Από τις κατακτήσεις των προηγούμενων γενιών Δεν περνάει καλά η Τζενζή σε αυτό το κομμάτι Όπως για άλλους λόγους από τιμής Δηλαδή είναι πάρα πολύ περτεμένη Δηλαδή είναι πολύ πιο ενημερωμένη, είναι πολύ πιο εξοικειωμένη με το χώρο της υγείας, δεν έχει καθόλου ταμπού να πάει να κάνει συνεδρίες, να μιλήσει για τα θέματα της κτλ.
Που είναι πολύ μεγάλη υπόθεση και είναι πολλά συν σε σχέση με εμάς που έχουμε μάθει να τα κρατάμε μέσα και να μας τρώνε. Από την άλλη είναι πάρα πολύ περιεδρεμένη όμως. Γιατί ταυτόχρονα αυτή η εσωτερική αναζήτηση δεν έχει να ισορροπήσει με μια πιο καθαρή θέση στην ενήλικη της ζωής όσο μεγαλώνουν. Πιο στιβαρή να το πω έτσι, γιατί υπάρχει μεγάλη αβεβαιότητα εκεί.
Οπότε ναι μεν, αλλά θα λέγαμε. Εδώ όμως αυτό που έχει σημασία να κατεμένα προβληματιστούμε οι της μεγαλύτερης γενιάς και βεβαίως και οι Τζένζοι για να βρούμε αυτή τη χρυσή τομή όπως λέμε, είναι ότι δομικά η ψυχική υγεία για μας απαντούσε στο ερώτημα πόσο καλά είμαι. Οπότε εμείς αυτό που θέλαμε να ήμασταν καλά τι έκρινε το να είμαστε καλά εμείς ήταν το υπαρξιακό μας καθοριζόταν σε πάρα πολύ μεγάλο βαθμό από αυτά που έχουμε.
Οπότε για τους παλαιότερους ήταν πάρα πολύ σημαντικό να έχουμε μία σταθερή δουλειά. Εξαιρετικά σημαντικό. Να έχουμε μία όσοι θέλαν οικογένεια. να γίνω μπαμπάς, μαμά, δεν ξέρω τι να έχω αυτό το, να το πούμε έτσι, την όρμα της κοινωνίας αυτό μας έδινε μια φαινομενικά καλή κατάσταση και αυτοί που λέγαμε ότι είναι καλά ήταν αυτοί που είχαν μια υπόσταση σε έναν βαθμό και γι' αυτό βεβαίως πίσω από αυτό δεν κοιτούσαμε τίποτα άλλο και γι' αυτό δεν πηγαίναμε ποτέ να δούμε την ψυχική υγεία η νέα γενιά αυτή τη στιγμή γίνεται μια τεράστια μετατόπιση αξιακή Και αυτό είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο.
Η νέα γενιά ακριβώς επειδή εμείς κατακτήσαμε πάρα πολλά πράγματα τα προηγούμενα χρόνια, έχει ξεκινήσει τη ζωή της με ήδη πάρα πολλά πράγματα κατακτημένα. Οπότε δεν είναι η γενιά που διεκδικεί μόνο το παραπάνω πράγματα. Θέλω περισσότερα λεφτά, περισσότερους τίτλους, περισσότερα εξοχικά και βάλω ό,τι θέλω. Δεν είναι μόνο τα υλικά, είναι και τα άϊλα.
οπότε πλέον μπαίνει πολύ έντονα το ερώτημα από τη νέα γενιά το ποιος είμαι οπότε η ψυχική υγεία της νέας γενιάς έχει περισσότερο στον πυρήνα της το ποιος είμαι ενώ η δική μας η ανάγκη και η αναζήτηση της ψυχικής υγείας έχει το τι κάνω, το τι έχω ενώ μεταξύ ενώ η Τζενζή μιλάει με θαυμαστή άνεση για τα ψυχολογικά της παντού και δει σε θεραπευτές δεν λέει λέξη για όσα νιώθει στους γονείς της Θα μου πεις ούτε και εσύ μοιραζόσουν τον ψυχικό σου κόσμο με τους γονείς σου Σκέψου λίγο το λόγο όμως που το απέθευγες Δεν έχει την παράμικρη σχέση με τον λόγο των Τζένερς Ο οποίος θα γίνει μαχαιριά στην καρδιά σου Ένα στατιστικό έχει τρομερό ενδιαφέρον Η πόση από τους Τζένζοι όταν έχουν εσωτερικές ανησυχίες, φοβίες ας πούμε Ή εσωτερικά νιώθουν ανασφαλής, οτιδήποτε μέχρι και κρίσης πανικού πόσο νιώθουν ασφάλεια, πρόσεξε το ερώτημα, να το μοιραστούν με τον γονιό τους.
Το στατιστικό είναι πάρα πολύ δύσκολο. Είναι περίπου 14% αυτοί που λέει η τελευταία έρευνα του 2020 ή τέλος του 2025 ότι νιώθουν ασφάλεια να μιλήσουν στους γονείς τους. Πρόσεξε μας το γιατί είναι το σημαντικό. Γιατί σωστά και οι παλιότερες γενείς δεν πηγαίναμε στους γονείς μας όταν ζοριζόμασταν. Να το προλάβω. Δεν είναι ότι εμείς πηγαίναμε και τρέχαμε.
το γιατί η απάντηση είναι καταπέλτης. Γιατί δεν μπορούν να με κατανοήσουν. Δεν μπορούν να με κατανοήσουν οπότε να με βοηθήσουν. Οπότε όταν έρθει το παιδί και έχει ερωτήματα τύπου υπαρξιακής φύσεως, δεν ξέρω τι θέλω, δεν ξέρω ποιος είμαι, με τον εαυτό μου, ο γονιός που είναι στη δική μας γενιά αυτόματα θα απαντήσει τι θα κάνεις αυτό.
Κάνε εκείνο, κάνε τ' άλλο. Γιατί έχουμε μάθει σε ένα πολύ διαφορετικό μηχανισμό. Οπότε η ψυχική υγεία για μένα αυτό που έχει μεγάλη σημασία να αντιληφθούμε είναι επίσης ότι τη βιώνουμε και την αντιλαμβανόμαστε πολύ διαφορετικά στο τι ανάγκη έχουμε για ψυχική υγεία οι παλαιότεροι με τους μεγαλύτερους. Στο τέλος της ημέρας, από ποια γενιά και αν προερχόμαστε, όλοι έχουμε τις ίδιες βασικές ανάγκες.
Κάθε όμως γενιά προσπαθεί να τις ικανοποιήσει διαφορετικά. Και αυτό βρίσκεται στο επίκεντρο της διαμάχης των γενεών. Περιεργή φυλή που κατέβηκε από δεν ξέρω τι, από έναν άλλο πλανήτη. Είναι η συνέχεια της εξέλιξης αυτού που είμαστε εμείς, θα μπορούσαμε να πούμε. Οπότε έχει πάρα πολλά κοινά η Τζανζή. Αυτό ήταν το Pop Science, το podcast του News247 που τα εξηγεί ωραία.
Κάθε Δευτέρα θα σας περιμένει ένα νέο επεισόδιο στο Spotify και τα Apple Podcasts.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
