Skip to content
PodBase
Εριέττα Κούρκουλου Λάτση: Η μητρότητα, οι δυσκολίες και όσα αποκαλύπτει για το The Birth Center

Εριέττα Κούρκουλου Λάτση: Η μητρότητα, οι δυσκολίες και όσα αποκαλύπτει για το The Birth Center

Proud Mama
Απρίλιος 08, 2026 00:52:27 Σεζόν 2 Επεισόδιο 26
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Η Εριέττα Κούρκουλου Λάτση είναι καλεσμένη στο νέο επεισόδιο του Proud Mama Podcast και μοιράζεται μαζί μας σκέψεις και εμπειρίες για τη μητρότητα, τις δύσκολες στιγμές που πέρασε στην προσπάθειά της να γίνει μαμά, αλλά και για τη ζωή της μέσα στην όμορφη οικογένεια που έχει δημιουργήσει.

Θεωρεί πως η αποδοχή των παιδιών είναι η μεγαλύτερη αρετή που πρέπει να έχει ένας γονιός και τονίζει ότι μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου δεν στερήθηκε αυτό το στοιχείο.

Πώς είναι η μαμά Εριέττα;
Τι είναι αυτό που δεν κάνει ποτέ στα παιδιά της, ως κανόνα της οικογένειας;
Και τι μας εκμυστηρεύεται για το πολυσυζητημένο The Birth Center;

Mια συζήτηση σε βάθος, με αποκαλύψεις και φυσικά λίγη συγκίνηση — ειδικά από μέρους μου. Γιατί όταν έχεις απέναντί σου μια γυναίκα και μητέρα που εμπνέει, έναν άνθρωπο με μια καρδιά γεμάτη καλοσύνη, που προσπαθεί τόσο πολύ για έναν καλύτερο κόσμο, δεν μπορείς παρά να συγκινηθείς.

Δες το επεισόδιο και άφησέ τα σχόλιά σου. 

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Για εμάς ήταν όλο και όλο νομίζω 1,5 χρόνο και φάνηκε αιώνας. Με είχε περικυκλώσει έτσι ένα γκρι σύννεφο. Είχα πείσει τον εαυτό μου ότι δεν μπορείς. Σκεφτόμουν ότι δεν θέλω δίδυμα. No offense σε όποιον θέλει. Είμαι λίγο παραδοσιακή σε κάποια πράγματα. Αλλά σίγουρα δεν είμαι τέλεια. Δηλαδή αν θέλω να φάω τα μακαρόνια έτσι πως θέλω, πρέπει να τα μαγειρέψω εγώ.

Όσο τα παιδιά μας νομίζω ξέρουν ότι τα αγαπάμε και είναι απαδεκτά έτσι όπως είναι, όλα τα υπόλοιπα φτιάχνονται. Δεν είναι παιδάκια. Για να αποφύγουμε την έκτρωση, πάμε να ενημερωθούμε κατάλληλα για να το κάνουμε σωστά. Με δική μου ευθύνη, ναι. Δεν υπάρχει λόγος αυτή τη στιγμή να μου πάρεις το παιδί από δίπλα μου. Θα περάσεις πάνω από το πτώμα μου για να το πάρεις.

Οι γυναίκες είναι διαρκώς σε μια κατάσταση άμυνας ας πούμε και κριτικής. Δεν μιλάμε όμορφα η μία στην άλλη. Ήταν πολλοί οι παράγοντες νομίζω που οδήγησαν στο κλείσιμο του The Birth Center. Σίγουρα ήταν ένα τεράστιο βήμα για την Ελλάδα. Ήταν ένα βήμα 0%. Εριέτα, καλώς ήρθες στο πρόβλημα. Ευχαριστώ πάρα πολύ για το κάλεσμα.

Εγώ ευχαριστώ που είσαι εδώ. Είναι τιμή μου που σε έχω καλεσμένη. Νιώθω ότι θα κάνουμε μια πάρα πολύ όμορφη συζήτηση, διότι έχεις καταφέρει να κάνεις πάρα πολλά πράγματα σε πολύ μικρή ηλικία και να ξέρεις ότι σε θαυμάζομαι κάποιο τρόπο. Πάντα είχα την εντύπωση ότι είσαι μια πολύ δυναμική γυναίκα. Διαβάζοντας το βιβλίο σου τώρα πρόσφατα, κατάλαβα ότι όντως είσαι όχι απλά πολύ δυναμική γυναίκα, είσαι πολύ πολύ δυναμική γυναίκα.

Συγκινήθηκα σε πολλά σημεία του βιβλίου σου Εκεί που μιλάς για την παιδική σου ηλικία Όταν ήσουν εσύ μικρή Όταν μιλάς για τον πατέρα σου Για την οικογένειά σου Σε κάποια σημεία γέλασα κιόλας Γιατί είχε λίγο χιούμορ Εκεί που περιέγραφες όμως Την περίοδο που προσπαθούσες να κάνεις Το πρώτο σου παιδάκι Εκεί λύγησα Ειλικρινά σου το λέω Ξέρεις ακούμε πολλές φορές ότι μια γυναίκα δυσκολεύεται να κάνει ένα παιδί, ότι κάνει πολλές προσπάθειες και περνάει δύσκολα, αλλά δεν μπορούμε να το κατανοήσουμε 100%.

Ακόμα και εγώ ως γυναίκα δεν μπορώ να το καταλαβαίνω 100% αν δεν το περνά όλο αυτό. Οπότε σε αυτό που έλεγες στο βιβλίο, με άγγιξε πάρα πολύ. Τώρα καταλαβαίνω λίγο περισσότερα τις γυναίκες. Ακόμα και αυτές που δεν δυσκολεύονται να κάνουν παιδιά. Και σε ευχαριστώ για αυτό το μοίρασμα. Εγώ ευχαριστώ αρχικά για την πρόσκληση και δεύτερον για τα πολύ καλά σου λόγια.

Νομίζω ότι αυτό το να εκθέτουμε κομμάτια του εαυτού μας που δεν είναι πάντα πολύ εύκολο, μας κάνει να αισθανόμαστε λιγότερο μόνες και το χρειαζόμαστε αυτό όλες οι γυναίκες, γιατί όλες αισθανόμαστε αναπεριόδους νομίζω μια κάποια μοναξιά, γιατί η κοινωνία περιμένει πια πάρα πολλά πράγματα από εμάς. Είναι πολύ ωραίο που έχουμε πια πολλές πτυχές του εαυτού μας και που ασχολούμαστε ταυτόχρονα με πολλά πράγματα, αλλά αυτό φέρει και ένα βάρος, το οποίο μόνο εμείς καλούμαστε να το σηκώσουμε, γιατί ο ρόλος του άντρα, τουλάχιστον σε ένα μεγάλο βαθμό, έχει διατηρηθεί ο ίδιος, ενώ ο δικός μας είναι ο ίδιος συν-συν-συν, δηλαδή όλο προστίθονται πράγματα χωρίς να φερείται κάτι.

Και εγώ μιλάω από μια οπτική ισχύως ας πούμε γιατί έχω και βοήθεια, έχω πολλές ανέσεις που η Μέση Ελληνίδα δεν τις έχει. Τώρα που πλέον έχουν περάσει κάποια χρόνια από την περίοδο που προσπαθούσες πάρα πολύ να κάνεις ένα παιδί, σκέφτεσαι καμιά φορά εκείνες τις στιγμές και τι νιώθεις. Κοίτα ήταν μια αρκετά σκοτεινή περίοδος και πολύ πιο εύκολη από ό,τι είναι για άλλες γυναίκες γιατί άλλες γυναίκες προσπαθούν πάρα πολλά χρόνια.

Για εμάς ήταν όλο και όλο νομίζω ένα μισή χρόνο που αντιμετωπίζαμε τις διάφορες δυσκολίες και φάνηκε αιώνας πραγματικά. Ήταν μια περίοδος πολύ δύσκολη γιατί δεν μπορούσα να ασχοληθώ με κάτι άλλο πραγματικά. Δηλαδή όλη μου η ενέργεια και ο στόχος μου ήταν αυτός και δεν μπορούσα ούτε να ευχαριστηθώ τη ζωή μου, ούτε να περάσω ανέμα, αλλά είμαι και τέτοιος άνθρωπος που όταν βάζει ένα στόχο θέλει να τον φέρεις πέρας.

Οπότε εκείνη την περίοδο πάτησα ένα πως και στη δουλειά μου, δηλαδή δεν ήμουν αποδοτική έτσι όπως ήθελα να είμαι και στις σχέσεις μου, τις φιλικές δεν ήμουν αυτοί που ήθελα να είμαι. Γενικά με είχε περικυκλώσει έτσι ένα γκρι σύννεφο και πραγματικά τότε χωρίς λόγο επιστημονικό θεώρησα ότι δεν θα τα καταφέρω γιατί μου φαινόταν τόσο μακρινό αυτό το όνειρο ας το πούμε που δεν μπορούσα να δω τον εαυτό μου μαμά.

Είχα πει στον εαυτό μου ότι δεν μπορείς. Ευτυχώς τα καταφέραμε. Σίγουρα σε μέρες όπως είναι τα γενέθλια του Νίκου που ήταν προχτές όλος τυχαίως. Χρόνια πολλά να τα χαίρεστε και όλοι. Ευχαριστούμε. Σε εκείνες τις στιγμές το σκέφτομαι και λέω κοίτα να δεις που όχι απλά τα κατάφερσα αλλά τώρα γιορτάζουμε τα γενέθλιά του ας πούμε μετά από τέσσερα χρόνια.

Είναι τρελό και το πώς περνάει ο χρόνος και το πώς με το χρόνο ξεχνάς κάποια πράγματα Αλλά νομίζω ότι όποια γυναίκα έχει αντιμετωπίσει αυτό το γολγοθάτης υπογονιμότητας Δεν το ξεχνάει πραγματικά και κάπου πάντα θα υπάρχει ένα τραύμα Ακόμα και σε γυναίκες που μετά είχαν μια φυσιολογική σύλληψη, είχα και εγώ μια Ακόμα και τότε είναι ένα δύσκολο πράγμα γιατί έχει ξεκινήσει διαφορετικά Έχει ξεκινήσει πολύ πιο διαφορετικά από ότι για πολλές γυναίκες που απλά περνάνε καλά και μένουν έγκυες.

Κάποια στιγμή κατάλαβες ότι δεν μπορείς να κάνεις ένα παιδί με τον τρόπο που ήθελες. Ένιωσες ότι δεν είσαι αρκετή, ένιωσες ότι δεν τα καταφέρνεις, ένιωσες ότι φταίς εσύ σε κάτι. Σίγουρα ένιωθα ότι φταίω εγώ. Εγώ είχα και μία πάθηση που ερχόταν και από τον τρόπο ζωής μου. οπότε είχα ένα παραπάνω λόγο να τα βάλω με τον ίδιο με τον εαυτό γιατί ήσχε ότι αλλάζοντας κάποια πράγματα μπορούσα να το φτιάξω έτσι αυτό που περνούσε.

Οπότε ψυχολογικά ήταν κάτι πολύ βαρύ για εμένα, ωστόσο είχα πολύ υποστήριξη και από τον άντρα μου και από τον κλειστό περίγυρό μου. ήταν κάτι δύσκολο γιατί στη μητέρα μας που είναι μιας άλλης γενιάς η εξωσωματική φαινόταν πολύ ακραίο και εξωγήινο και επικίνδυνο. Οπότε το να έχεις έναν άνθρωπο που τον εμπιστεύεσαι ας πούμε και τον κοιτάς για να αισθανθείς ασφάλεια και αυτός ο άνθρωπος να βλέπεις ότι δεν αισθάνεται ασφάλεια με αυτό που συμβαίνει και ανησυχεί πραγματικά για την υγεία σου γιατί ανησυχούσε πάρα πολύ για την υγεία μου.

ήταν λίγο δύσκολο αλλά εκεί έπρεπε να πάρουμε μια απόφαση πια ως οικογένεια δύο ανθρώπων και να πούμε προχωράμε έτσι ή δεν προχωράμε και τελικά αυτή η απόφαση οδήγησε στον Νίκο οπότε ό,τι και να γίνει δεν θα την μετάνιωνα ποτέ Έχεις αναφέρει κιόλας ότι σε υποστήριξαν πάρα πολύ και ίσως αν δεν είχες αυτό το κοινό αυτή η κοινότητα γυναικών που μιλούσατε στέλνατε μηνύματα Σε σχόλια Ή ίσως να μην είχες το παιδί σου Ναι δεν θα το είχα Πιστεύω ότι το συγκεκριμένο παιδί τουλάχιστον Δεν θα το είχα γιατί Γιατί εγώ όταν έφτασα σε αυτό το πολύ Για μένα δύσκολο σημείο Του να θα κάνουμε εξωσωματική ή όχι Γιατί πριν προσπαθούσαμε με διάφορα άλλα φάρμακα Συγγνώμη που διακοπτώ Και στην αρχή όταν έλεγα ότι Πέρασες πολύ δύσκολα Αναφερόμουν και σε αυτό το κομμάτι το ότι πριν την εξωσωματική προσπαθούσες πάρα πολύ με πολλά φάρμακα, με μια περίοδο...

Τα οποία δεν μου ταιριάζανε κιόλας. Γενικά αυτό το λέω πολλές φορές επειδή φοβόμαστε την εξωσωματική σαν εξωσωματική. Το κάθε σώμα είναι διαφορετικό. Εμένα ας πούμε τα φάρμακα τα πριν που είναι πιο ήπια θεωρητικά από την εξωσωματική με πειράσαν πολύ περισσότερο και πολύ πιο αρνητικά από το όταν είπα τελικά πάμε να το κάνουμε έτσι.

Και οπότε ναι αυτό ήταν το πιο δύσκολο διάστημα όταν ήρθε η περίοδος που έπρεπε να πάρω μια απόφαση για την εξωσματική το ότι είχα αυτή την κοινότητα γυναικών η οποία ήταν στο instagram και ένα 99% δεν τις ήξερα ήταν αυτό που έπαιξε καθοριστική σημασία και τελικά με οδήγησε στο να πω ναι να πάρω την απόφαση ότι πάμε. γιατί ήθελα να ακούσω, γενικά το έχω αυτό, μου αρέσει όταν μου λέει ο άλλος την άποψή του να είναι άνθρωπος που το έχει ζήσει όπως όταν ήρθε η στιγμή ας πούμε να γεννήσω ήθελα η μέα που θα με αναλάβει χωρίς να σημαίνει τίποτα αυτό μπορεί και μια μέα που δεν έχει γεννήσει και είναι πάρα πολλές και γνωρίζω και πάρα πολλές εξ αυτών να είναι ικανότατη και φανταστική. Εγώ ήθελα για τη δική μου εμπειρία να επιλέξω έναν άνθρωπο που το είχε βιώσει Και έτσι επέλεξα την Κατερίνα ας πούμε γιατί και η ίδια είχε κάνει έναν τοκετό δικό της στο σπίτι και αυτό για μένα έπαιξε καθοριστική σημασία.

Οπότε και στην εξωματική το να μιλήσω με γυναίκες που όντως το είχαν περάσει πόσο μάλλον με γυναίκες που το παίρναγαν παράλληλα με εμένα ή με λίγες μέρες διαφορά και να μου πούνε ότι ας πούμε έκανα την όλη ψία ήταν έτσι έτσι έτσι. μη φοβάσαι τα φάρμακα είναι αυτό, τις ενέσεις θα τις κάνεις έτσι όλο αυτό έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο για εμένα και με ηρέμησε πάρα πολύ Πόσο πολύ σε άλλαξε αυτή η επικοινωνία με τις γυναίκες να βλέπεις λίγο διαφορετικά τα πράγματα, λίγο διαφορετικά τις γυναίκες Τις γυναίκες γενικά σε αυτά τα χρόνια τις έχω αγαπήσει πάρα πολύ γιατί είμαστε και πολύ αδικημένες, η αλήθεια είναι σε πολλά πράγματα αλλά σίγουρα είδα τη δύναμη των γυναικών και είδα και την αδυναμία της κοινωνίας να αγκαλιάσει τις γυναίκες γενικά.

Δηλαδή αυτό το δάχτυλο που το κουνάμε από εδώ και από εκεί και αυτή η αδιάκριτη ερώτηση του Άντε πότε θα κάνεις παιδί και όταν κάνεις το ένα πότε θα κάνεις το επόμενο και όταν κάνεις το επόμενο πότε θα κάνεις τώρα, εγώ έχω δύο. η ερώτηση είναι πότε θα κάνουν το τρίτο δηλαδή όλο αυτό το ότι νομίζουμε ότι έχουμε το δικαίωμα να απαιτούμε από τον άλλον κάτι χωρίς να τον γνωρίζουμε είναι τρομερό και οι γυναίκες είναι διαρκώς σε μια κατάσταση άμυνας ας πούμε και κριτικής και η μία απέναντι στην άλλη δηλαδή έχουμε κι εμείς οι ίδιες πολλά πράγματα να βελτιώσουμε γιατί δεν μιλάμε όμορφα η μία στην άλλη και να μην το ενώ κυριολεκτικά μεταφορικά κρίνουμε και εγώ το κάνω και προσπαθώ όμως να το κάνω συνειδητά και να πιάνω τον εαυτό μου όταν το κάνω και να λέω ότι ξέρεις κάτι, γιατί αυτή τη στιγμή κρίνεις το πώς ο άλλος επιλέγει να είναι γονιός ας πούμε.

Αν δεν το ξέρεις προσωπικά, τι ξέρεις για αυτόν τον άνθρωπο, μπορεί να έχει χίλιος λόγους για τον οποίο, μπορεί να βλέπεις μια κακή στιγμή του άλλου, εγώ έχω άπειρες. Προχτές βγήκα με τα δύο παιδιά που ήταν και τα δύο άρρωστα να τα πάω στην παιδεία τρόμα στη Βάρκυζα ήμουνα και βγήκα ουρλιάζοντας από το μάξι. Και σκέφτηκα εκείνη την ώρα ότι αν με δει κάποιος, αν με έβλεπε κάποιος, θα λέει για αυτή η κουρκουλή.

Είναι τρελή τελικά. Το παίζει ισορροπημένη, ότι έχει κάνει ψυχανάλυση ας πούμε τέσσερα χρόνια. Και είναι μία τρελή. Και ήμουν όντως εκείνη τη στιγμή μία τρελή. Αλλά το να με κρίνει κάποιος σε μία στιγμή που όντως ήμουν τρελή, δεν αντιλέγω τι θα αποφέρει δηλαδή σημαίνει αυτό με ορίζει ας πούμε το άμα θα φωνάξω στα παιδιά μου με ορίζει η καθημερινότητά μου που αν δεν με ξέρεις δεν μπορείς να το ξέρεις άρα δεν μπορείς να κρίνεις και εγώ έχω υπάρξει τρελή βάρα πολλές φορές και μετά γυρνάω γύρω γύρω και λέω με είδη κανείς με άκουσε κανείς έχει συμβεί πραγματικά όταν ήρθε η ώρα να κάνετε την μεταφορά του εμβρίου διάλεξες μόνο ένα γιατί Εριέτα καταλαβαίνω ότι εντάξει προσπαθούσες ή θες πολύ δεν φοβήθηκες ότι βρισκάρεις ακόμα και ο γιατρός σου το είπε χαρακτηριστικά είχαμε τσακωμούς σου είπε χαρακτηριστικά ότι έκανες συμφωνία με το Θεό δεν θα το ξεχάσω ποτέ μου λέει έχεις κάνει κάποια συμφωνία με το Θεό μου λέει και θες να βάλεις ένα πως το είχες στο μυαλό σου

Τι σκεφτώσουμε Σκεφτόμαστε ότι θέλω δίδυμα No offense σε όποιον θέλει Εγώ δεν ήθελα Και συνεχίζω να μην θέλω Δηλαδή μου φαίνεται εφιάλτης το δίδυμο Και ήθελα γενικά να το ζήσω πολύ Δηλαδή το πρώτο μου παιδί επειδή το ήθελα πάρα πολύ Ήθελα να το ζήσω απόλυτα Και αισθανόμουν ότι αν αυτή η προσοχή Χωριστεί στα δύο που ξέρουμε ότι γίνεται Και υπάρχουν καταπληκτικές μαμάς Και καταπληκτικοί γονείς με δίδυμα εγώ δεν θα μπορούσα να το ζήσω έτσι όπως ήθελε δηλαδή μάνι μάνι ο θυλασμός δύο παιδιών αυτή τη στιγμή μου φαίνεται τρελός που θυλάζω ακόμα έτσι και το παιδί μου είναι ενάμιση μου φαίνεται τρελό να θυλάζω τώρα δύο παιδιά που με το που μπαίνω σπίτι μου τραβάει τις μπλούς ήδη αυτό μου δημιουργεί μία αλλά όλα δραστηριότητες επί δύο σχολείο επί δύο τι θα γίνει αν το σχολείο που έχω επιλέξει για τον έναν κολυμβητήριο, δεν θα τους έχω θα έχω τον έναν εγώ, τον άλλον η βοήθεια που ξαναλέω ότι έχω την τύχη να έχω και μετά τι θα νομίζει το ένα παιδί ότι θέλω το άλλο περισσότερο

όλο αυτό μου φαινόταν σουρεάλ σαν κατάσταση και δεν ήμουν αδιατηθμένη να το ζήσω επίσης είχα διαβάσει γιατί είμαι και πολύ φυτό ότι στο εξωτερικό το πρωτόκολλο δεν λέει δίδυμα, δεν λέει διομορά ειδικά σε περιπτώσεις αντιδική μου που ήμουν μια πολύ νέα κοπέλα ένα παιδί. Εγώ ήθελα ας πούμε φυσικό το κετό. Πώς θα κάνεις φυσικό το κετό με δίδυμα θα πήγαινα και σε αρκή.

Όλα αυτά ήταν πράγματα που όταν τα ζήγησα λέω όχι δεν είμαι διατεθειμένη να το κάνω. Δηλαδή ακόμα και σε αυτή τη στιγμή κάπου έβαλα και τον εαυτό μου και την ψυχική μου ηρεμία από πάνω για να παραδεχτώ το τι θεωρώ ότι μπορώ εγώ. Και θεωρούσα ότι αυτό μπορώ. Μπορώ ένα παιδί αυτή τη στιγμή και γνωρίζοντας τον Νίκο τώρα μετά από τέσσερα χρόνια μπορώ να σου πω ότι ήταν σωστότατη η απόβαση γιατί δεν ξέρω αν θα ήμουν εδώ, αν θα ήμουν κάπου αλλού, στον Δαφνί ίσως αν είχα δύο ταυτόχρονα θα ήταν πολύ δύσκολη η κατάστασή μου.

Εντάξει μπορεί να μην ήταν πολύ ζωηρά και τα δύο δεν ξέρω. Δεν ξέρω. Δεν είναι θέμα ζωηρότητας μωρέ, είναι θέμα και δυναμισμού και το ότι εγώ δεν ήταν πρώτη φορά που ήμουν μαμά. Δεν ήξερα τι έκανα. Το να μην ξέρεις τι κάνεις με ένα παιδί είναι ok, το να μην ξέρεις τι κάνεις με δύο μου φαινόταν για μένα, ξαναλέω, γιατί είμαστε όλοι διαφορετικοί, πολύ δύσκολο.

Άρα είσαι μια γυναίκα και μια μαμά που σκέφτεται πάρα πολύ τα βήματα που θα κάνει για τη φροντίδα του παιδιού. Ναι, είμαι ο άνθρωπος αυτός που τα σκέφτεται πολύ όλα. Νομίζω οι περισσότερες μαμάδες, αλλά και εγώ τα σκέφτομαι γιατί θεωρώ ότι έχουν και μεγάλη σημασία. Δηλαδή τώρα που καλούμε να διαλέξω ένα μεγαλύτερο σχολείο ας πούμε για τον Νίκο, μου ήταν ένα τεράστιο βάρος αυτό το ότι καλούμε να διαλέξω κάτι για έναν άλλον άνθρωπο που για μένα έχει πολύ μεγάλη σημασία.

Και θα επιλέξω το σωστό για αυτόν. Γιατί για μένα αυτό είναι το βάρος τελικά. Θα επιλέξω αυτό που μου αρέσει εμένα και μου ταιριάζει εμένα ή μπορώ και έχω δουλέψει τον εαυτό μου αρκετά ώστε να μπορώ να καταλάβω τι αρέσει και τι θα ταιριάξει εκείνον. Και αυτό είναι πολύ δύσκολο, δεν ξέρω αν το έχω καταφέρει ή όχι, θα δείξει το μέλλον το αν τα κατάφερα ή όχι.

Τι μαμά είναι η Εριέτα? Θα έλεγα ότι είμαι αυστηρή μαμά σε κάποια πράγματα. Θέλω να πιστεύω ότι είμαι παρούσα γιατί αυτό για μένα άσχετα με την αυστηρότητα μετράει για τα παιδιά σου να είσαι εκεί. και θέλω να πιστεύω ότι είμαι εκεί και τώρα στο δεύτερο παιδί ίσως είμαι περισσότερο εκεί από ότι ήμουν στο πρώτο και για το πρώτο δηλαδή πλέον νομίζω ότι είμαι και για τον Νίκο περισσότερο παρούσα από ότι ενδεχομένως ήμουν στην αρχή γιατί στην αρχή ήμουνα και πολύ αγχωμένη να αποδείξω ότι δεν έχει αλλάξει κάτι και στο γραφείο μου και στη δουλειά μου Τώρα αυτό το βάρος το έχω πετάξει λίγο από πάνω μου και έλεγα προχτές μάλιστα στον άντρα μου ότι θέλω για λίγο να είμαι και μαμά περισσότερο.

Σίγουρα τρέχω αυτά τα project που αγαπώ, αλλά έχω και ανθρώπους που πλέον μετράμε 15 και χρόνια συνεργασίας και τα εμπιστεύομαι να αναλάβουν μεγάλα κομμάτια αυτών που έκανα εγώ. οπότε αφού μπορώ πια χωρίς ενοχές λέω ότι θέλω να είμαι εκεί σε κάποια πράγματα που θεωρώ πολύ σημαντικά για τα παιδιά μου Άρα κάνεις κάτι διαφορετικό με τα παιδιά σου από αυτό που έχεις συνηθίσει εσύ να κάνεις Ναι, αυτό εξ αρχής το ήθελα δηλαδή εξ αρχής ήθελα τα πράγματα που εντός εγωικών με ενόχλησαν ή θεώρησα ότι μου λείψανε να τα προσφέρω και εγώ σε κάποια τα έχω καταφέρει σε κάποια όχι. Η αυστηρότητα είναι ένα κομμάτι μου το οποίο δεν ξέρω αν έχει επιτυχία ιδιαίτερη αλλά σε κάποια τυπικά πράγματα που ενδεχομένως η γενιά μας δεν είναι πιο χαλαρή, εγώ δεν είμαι ας πούμε στο τραπέζι όταν καθόμαστε να φάμε εγώ θέλω τα παιδιά να κάθονται και να τρώνε και να κάτσουν δεν μου αρέσει η τρέλα ούτε τα παιχνίδια πάνω στους τραπέζι δηλαδή έχω κάποια παλαιομοδίτικα ενδεχομένως στοιχεία

ή το παρακαλώ το ευχαριστώ, την ευγένεια, κάποια τέτοια πράγματα που πραγματικά με βγάζουν εκτός αυτού, ξαναλέω χωρίς απαραίτητα να έχει δουλέψει αυτό, γιατί εγώ έχω ένα τετράχρονο αυτή τη στιγμή που του πιπηλά τον εγκέφαλο από μηδέν για το ευχαριστώ παρακαλώ, ο μικρός που είναι τώρα ενάμιση, του δίνεις κάτι και κάνει έτσι που δεν μιλάει ακόμα να πει ευχαριστώ, ο μεγάλος του έχει βγει σε άρνηση και δεν λέει ποτέ ευχαριστώ και παρακαλώ.

Δηλαδή πρέπει να αισθάνεται με τον άνω πολύ κοιότητα για να το ζητήσει όμορφα. Και θα μου πει πολλές φορές μαμά ντρέπομαι, πες εσύ ευχαριστώ για μένου. Οπότε δεν έχει πάει καλά, σου λέω πολύ ειλικρινά απλά το μοτίβο που ακολουθώ ας πούμε, χωρίς να σημαίνει απαραίτητα ότι είναι το ιδανικό. Οπότε δεν την έχω την απάντηση Ακόμα το ψάχνω στο Πού είναι η αλήθεια και πού είναι Το σωστό και το Μήπως το έχω παρακάνει ας πούμε Τον έχω παρασπρόξει Σε αυτό και Έχει μια άρνηση αυτή τη στιγμή Μπορεί Αλλά αυτό το μοιράζομαι στα πλαίσια Του τι μαμά είμαι Είμαι λίγο παραδοσιακή σε κάποια πράγματα Αυτό θα έλεγα Λίγο προχωρημένη σε κάποια άλλα πράγματα Αλλά σίγουρα δεν είμαι τέλεια Και νομίζω κανένας δεν είναι τέλειος, απλά το καλό είναι ότι προσπαθώ να βλέπω τις ατέλειες και να κάνω κάποια πράγματα για να τις βελτιώσω.

Κάνεις ένα observe να το πω έτσι. Ναι. Νομίζω ότι είναι ό,τι πιο σωστό δεν ξέρω, αλλά ναι. Τα λάθη θα τα κάνουμε νομίζω Γιατί έχουμε και εμείς τα βιώματά μας Κατάλληλα από τη δική μας παιδική ηλικία Το θέμα είναι ότι όσο τα παιδιά μας νομίζω ξέρουν ότι τα αγαπάμε Και είναι απαδεκτά έτσι όπως είναι Όλα τα υπόλοιπα και ότι είναι προτεραιότητα έτσι Όλα τα υπόλοιπα φτιάχνονται Και όσο υπάρχει συζήτηση και συζητάς με τα παιδιά σου Νομίζω φτιάχνονται πιο εύκολα Τι άλλες αξίες θα ήθελες να πάρουν τα παιδιά σου από σένα και από τον μπαμπά τους?

Νομίζω η ειλικρίνεια, η ευγένεια, η καλοσύνη Αυτά είναι τα βασικά που εγώ θα ήθελα να πάρουν Τώρα σίγουρα ο άντρας μου είναι ένας άνθρωπος που είναι πάρα πολύ επίμονος Και δεν εγκαταλείπει με τίποτα Δηλαδή άμα βάλει το μυαλό του κάποιου έχει τελειώσει Και όταν λέω έχει τελειώσει δεν το λέω μεταφορικά Εδώ και εννιά χρόνια σχεδόν που είμαστε μαζί τον έχω δει ότι οτιδήποτε βάλει στόχο έχει τελειώσει και δεν είναι επειδή είναι γιατί δεν εγκαταλείπει και όποιος δεν εγκαταλείπει δεν αποτυγχάνει γιατί όταν βάζεις έναν στόχο και αυτός ο στόχος είναι για πάντα μετά οι αποτυχίες εντός εισαγωγικών είναι απλά χαστούκια που τα δέχεσαι να χαστούκει πάμε παρακάτω στο τέλος θα γίνει άμα δηλαδή εσύ μείνεις τελευταίος όρθιος είναι θέμα χρόνου να το πετύχεις αυτό που θες, αρκεί να μην το εγκαταλείψεις εγώ δεν είμαι αυτός ο άνθρωπος δηλαδή άμα δεν θα τρελαθώ για κάτι, άμα δω ότι εδώ θα πάθω ψυχολογικά τρεπάω μια γραμμή και ένα όρο και λέω stop, εκεί δεν υπάρχει stop

είναι πάμε, οπότε ναι αυτό αν μπορούν να πάρουν κάτι από τον μπαμπά τους σε ό,τι θέλουν εκείνα γιατί ο ένας μπορεί να θέλει να γίνει μουσικός, μπορεί να θέλει να γίνει κάτι άλλο σε ό,τι θέλουμε νομίζω το να μην εγκαταλείπουμε είναι τεράστιο προσώπη. Άρα είναι κάτι που θαυμάζεις στον Βίρονα. Ναι. Διάβασα στο βιβλίο πώς ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία.

Γενικά όλο το βιβλίο θα μπορούσες να κάνεις μια ταινία άνετα νομίζω και η ιστορία αυτή είναι μια ιστορία που είναι για σειρά, δεν ξέρω, θα μπορούσε. Μου άρεσε πάρα πολύ και μου άρεσε ο χαρακτήρας του Βίρονα στην ιστορία που έγραψες. Πολύ επίμονος και εκεί. Ναι, αυτό, πολύ επίμονος και ναι, αλλά ήταν πολύ ενδιαφέρον πολύ ωραία ιστορία ήταν αυτό το ποτέ που καλό είναι να μην το λέμε το είχα πει πολλές φορές για το Βύρονα και να είμαστε τώρα με δύο παιδιά έχεις σκεφτεί ποτέ πόσα ήταν η ζωή σου αν δεν ήσουν με το Βύρονα ή αν ήσουν με το Βύρονα από πολύ πιο μικρότερη ηλικία όχι δεν θα ήθελα να το σκεφτώ η αλήθεια είναι ότι αν δεν γνώριζες το Βύρονα όχι ότι αν ήσουν χωρίς το Βύρονα Να το θες σωστά Δεν πιστεύω ότι θα Ότι θα είχα αυτή τη στιγμή δύο παιδιά Φέτος θα γίνω 33 δεν είχα εγώ κάποια Γιασίνη ούτε τρέλα με τα παιδιά Οπότε δεν ξέρω Αν θα τα είχα κάνει Ξέρω ότι οποιαδήποτε Άλλη σχέση πριν από αυτή Ήταν πολύ μακριά Από το να με κάνει να θέλω Να παντρευτώ και να κάνω οικογένεια

Οπότε δεν μπορώ να φανταστώ Τον άνθρωπο που θα με έκανε να το θέλω. Δεν είμαι άνθρωπος από την άλλη που θα συμβιβαζόταν με κάτι λόγω ηλικίας ή μέτριο έτσι απλά γιατί περνάει ο χρόνος. Μπορείτε να σου πω, ακόμα και να υιοθετούσα ένα παιδί μόνιμο, αν δεν έβρισκα αυτό που ήθελα. Την οικογένεια τώρα πώς είστε, ποια είναι η καθημερινότητά σας.

Η καθημερινότητά μας είναι ότι το πρωί κάνουμε τη γυμναστική μας σίγουρα, δηλαδή σήμερα έτρεξα μόνιμο λίγο sad, αλλά συνήθως τρέχουμε μαζί, κάνουμε το τρέξιμό μας μετά πάμε τον Νίκο στο σχολικό και πάει ο καθένας στις δουλειές του. Εγώ μέσα στην ημέρα πάντα έχω κάτι έξτρα με τα παιδιά δηλαδή τα βλέπω περισσότερο, ο Βύρονας δουλεύει στον Πειραιά, εγώ πια δουλεύω εδώ στα Βόρεια οπότε είμαι κοντά στα σχολεία, κοντά στο σπίτι προσπαθώ να είμαι αυτή που θα πάει να πάρει τον Νίκο από το σχολείο και θα φάω με παρέα στο σπίτι ένα μισή μεριανό τις ημέρες που μου βγαίνει να το κάνω Μαγειρεύεσαι εσύ. Μαγειρεύω λιγότερο τώρα παλιά μαγειρεύα καθημερινά αλλά μου αρέσει πάρα πολύ πάρα πολύ να μαγειρεύω. Τι μαγειρεύεις Εριέτα Τα πάντα μαγειρεύω λαδερά, τόφου μου αρέσει πάρα πολύ. Γενικά βίγκαν μαγειρεύουμε. Ναι εντάξει.

Το ξέρουμε. Στο σπίτι εντάξει αγαπημένο φαγητό τα μακαρόνια και είμαι πολύ δύσκολη με τα μακαρόνια δηλαδή αν θέλω να φάω τα μακαρόνια έτσι πως θέλω πρέπει να τα μαγειρέψω εγώ αρχικά μου αρέσουν πολύ σκληρά τύπου ιταλικά ας πούμε τα αλντέντε που λένε αλλά όχι το ελληνικό αλντέντε το ιταλικό που ωριακά κάνει κρίτς οπότε αν μου παραβράσει τα μακαρόνια δεν θα τα φάω δεν μπορώ τις πολλές σάλτσες έχω κάποιες περιέργειες εγώ γενικά οπότε όταν θέλω να είναι κάτι τέλειο συνήθως μαγειρεύω εδώ σαλάτες μου αρέσουν πάρα πολύ και ελληνική αγαπημένη μου σαλάτα που πολύ δυσκολεύονται εμένα είναι το όνειρό μου αυτό αλλά γενικά μου αρέσει το φαγητό το αγαπώ πολύ και τα παιδιά φαντάζομαι ότι τους περνάς διάφορα μηνύματα που έχουν να κάνουν με τα ζώα με το βιχανισμό ναι γενικά είμαι προσεκτική στο να μην είμαι ντογματική σε αυτό το κομμάτι και τα παιδιά που μόνα τους, δηλαδή στον Νίκο έχει βγει ένας τρομερός ακτιβισμός τώρα σε αυτή την ηλικία που δεν είναι ένα παιδί και το έχω ξαναπεί που έχει ας πούμε τρέλα με τα ζώα σε καμία περίπτωση.

Παρόλα αυτά έχει τρέλα με το να μην τρώμε ζώα. Χωρίς εγώ να το έχω ενισχύσει αυτό ιδιαίτερα, εγώ απλά απαντάω σε ερωτήσεις. Δηλαδή θα με ρωτήσει γιατί η μαμά δεν τρώσε αυτό, θα του απαντήσω γιατί θεωρώ ότι δεν είναι ωραίο να τρώμε ζώα. και πολλά άλλα πράγματα είναι απόψη μου και ο Νίκος διαφωνεί δεν είναι το παιδί που συμφωνεί με όλα σε καμία περίπτωση αλλά τώρα ας πούμε αυτό έχει οδηγήσει στο να έχει τρομερό θέμα με τον πατέρα του που τρώει ψάρι όταν βγαίνουμε έξω και πια ο Βίρουνας κρύβεται για να φάει ψάρι ας πούμε δηλαδή φωνάζει δεν θέλω να πάμε εκεί δεν είναι σωστό να τρώμε ζώα γιατί ο μπαμπάς τρώει ζώα και έχει γίνει ένα τέτοιο πράγμα που μας έχει δυσκολεύσει και τις έχει ομολογουμένως τελευταία αλλά ναι, βλέπεις ότι ένα παιδί λέγοντας την αλήθεια τουλάχιστον το συγκεκριμένο παιδί μπορεί ο επόμενος να μας πει ότι εμένα δεν με νοιάζει να τρώω ζώα, θα φάω το συγκεκριμένο παιδί παρόλο που δεν έχει συμπάθεια ιδιαίτερη για τα ζώα δηλαδή τα σκυλιά μας δεν του αρέσουν

δεν του αρέσει να τον γλύφουν να τον ακουμπάνε πολύ δεν είναι αυτό που ήμουν εγώ ας πούμε του έχει βγει έτσι το οποίο είναι φοβερό και η Στάντι Είναι πολύ τρυφερό αυτό που ακούω από ένα παιδάκι τεσσάρων ετών να θέλει να προστατεύσει τα ζώα Συνήθως αποδεικνύει ότι ο σεβασμός και η αγάπη είναι δύο διαφορετικά πράγματα και εγώ αυτό πάντα το έλεγα ότι ο κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα να μην αγαπάει τα ζώα δεν μπορώ ούτε εγώ ούτε κανείς να μας αναγκάσει να αγαπάμε κάποιον αλλά δεν έχεις το δικαίωμα να μην σέβεσαι οπότε ο Νίκος για μένα είναι η απόδειξη του ότι η αγάπη δεν αντιστοιχεί με το σεβασμό μπορούμε να σεβόμαστε τα ζώα χωρίς να τα αγαπάμε και αυτό τι σημαίνει ότι επιλέγω να μην έχω ζώο σπίτι μου όμως αναγνωρίζω ότι δεν έχω και το δικαίωμα να το βλάψω παρόλο που δεν το θέλω αυτό εκεί είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι που για μένα πολλές φορές το ξεχνάμε Εριέτα τι δεν κάνεις ποτέ Ό,τι και να γίνει Το έχεις βάλει Κανόνα στο σπίτι Και αυτό δεν αλλάζει

Κοίτα σίγουρα δεν λέω ψέματα Και σίγουρα δεν δέχομαι το ψέμα Δηλαδή είναι ο νούμερο ένα Κανόνα στο σπίτι είναι ότι δεν λέμε ψέματα Αυτό είναι κάτι που Είναι όχι Δηλαδή αν σε ρωτάει κάτι ο Νίκος Και δεν μπορείς να το απαντήσεις Δεν ξέρεις τι να του πεις Δεν θα του πεις ψέμα Δεν θα το πω όχι Θα του πεις την αλήθεια πώς είναι.

Θα του πω την αλήθεια. Ακόμα και αν είναι πολύ σκληρή. Ναι, θα του την πω την αλήθεια. Δηλαδή τώρα ας πούμε αυτό που γίνεται... Με το πόλεμο λες. Ναι, το πόλεμο. Θα του πω ότι υπάρχει πόλεμος. Δεν θα του πω ενδεχομένως λεπτομέρειες. Γελάω γιατί η μαμά μου δεν έχει καθόλου φίλτρο και προχτές είχε έρθει σπίτι και μέσα στην ταραχή της ας πούμε αυτά που συνέβαιναν τότε είχαν βομβαρδίσει ένα σχολείο στο Ιράν και είχαν πεθάνει κάποια παιδάκια, μπήκε και το είπε έτσι όλο μπροστά στον Νίκο.

Και της λέω, μιλάμε γενικά για το ότι υπάρχει πόλεμος, αλλά δεν χρειάζεται να ενημερωθεί ο Νίκος ότι έχει βομβαρδιστεί ένα σχολείο, γιατί μπορεί να ταυτιστεί με αυτό και να φοβάται να πάει σχολείο μεθαύριο. Δηλαδή είναι κάποιες αλήθειες που είναι πολύ σκληρές. Αλλά δεν θα αρνηθώ ότι γίνεται ας πούμε πόλεμος αυτή τη στιγμή.

Εσύ του είπες κάτι, σε ρώτησε ο Νίκος αρχικά. Δεν με ρώτησε ευτυχώς. Εκείνη τη στιγμή είχαμε και μία ταινία που έβλεπε, ελπίζω αν και εγώ θεωρώ ότι όλα τα πιάνουν τα παιδιά. Αλλά το τι σημαίνει πόλεμος, ναι, με έχει ρωτήσει και είναι. Δυστυχώς την καθημερινότητα των παιδιών μας αυτή τη στιγμή. Από πολλές πλευρές, έτσι.

Ας πούμε εμείς είχαμε κανονίσει και ένα ταξίδι τώρα πρόσφατα που ακυρώθηκε λόγω του πολέμου. Θα πω ότι υπάρχουν εντάσεις, ότι γίνονται πράγματα και ότι αυτή είναι η πραγματικότητα αυτή τη στιγμή. Γιατί θεωρείς ότι τελικά τα παιδιά δεν καθρεφτίζουν τους γονείς τους. Δεν καθρεφτίζουν. Νομίζω ότι τα παιδιά είναι δικές τους προσωπικότητες και δεν είναι και ολοκληρωμένες προσωπικότητες ακόμα.

Αλλά θεωρώ ότι το κάθε παιδί γεννιέται με έναν χαρακτήρα. Το πιστεύω. Δηλαδή, πια που έχω δύο, είμαι πεπισμένη ότι τα παιδιά γεννιούνται με έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα. Τον οποίο εμείς ως γονείς κλεινόμαστε να βγάλουμε τα θετικά τους στοιχεία, έτσι θα το πω. Αλλά όχι να τους αλλάξουμε. Δηλαδή, εγώ με τον Νίκο που όντως ως προσωπικότητα με έχει ζωρήσει, δεν θα ήθελα επουδενή να τον αλλάξω σε τίποτα.

Δηλαδή, θεωρώ ότι έχει φοβερή προσωπικότητα και τρομερό δυναμισμό. που είτε εμένα μου κάνει τη ζωή εύκολη είτε δύσκολη δεν είναι αυτός ο σκοπός. Δεν θα αλλάξω εγώ τον οίκο για να μου είναι εμένα η ζωή πιο εύκολη. Ίσα-ίσα με έχει εξελίξει και εμένα σαν προσωπικότητα. Οπότε θεωρώ ότι το κομμάτι του ότι τα παιδιά έχουν την προσωπικότητά τους πρέπει, οφείλουμε και να το σεβόμαστε και να το αναγνωρίζουμε όταν βλέπουμε μια συμπεριφορά.

Αυτό που μπορούμε να κρίνουμε είναι το πώς ανταποκρίνεται κάποιος σε αυτή τη συμπεριφορά. Το ότι υπάρχει συμπεριφορά, ας πούμε ο Νίκος για πολλά χρόνια χτύπαγε. Εγώ πριν κάνω τον Νίκο θα έλεγα ότι, α, οκ, άρα οι γονείς του κάνουν κάτι λάθος, αφού χτυπάει το παιδάκι, ή το παιδάκι το καημένο βλέπει κάποια βία στο σπίτι. Ε, που δεν είναι ότι δεν υπάρχει βία στο σπίτι μας.

Παρ' όλα αυτά, αυτό το παιδάκι από πολύ μικρή ηλικία, τύπου 6-7 μηνών μέχρι τα 1,5, χτύπαγε όλα τα παιδάκια και δεν ήξερα εννοείται ότι τον διόρθωνα εννοείται ότι προσπάθουσα να κάνω ό,τι μπορούσα και μετά πέρασε μια περίοδο ακόμα λίγο πιο μεγάλος που ενδεχομένως να χτύπαγε και εμάς αυτό σου ξαναλέω αν δεν είχα παιδί και δεν το είχα βιώσει εγώ η ίδια θα έλεγα 100% ότι φτάνει γονείς τώρα που ξέρω την καθημερινότητά μας ξέρω ότι δεν υπάρχει ένταση στο σπίτι μας δεν υπάρχει δεν κάναμε εμείς κάτι γι' αυτό δεν σου λέω ότι το περιβάλλον μπορεί κάτι το ότι είμαστε πολλοί έχω σκεφτεί διάφορα που μπορεί να το και να έβριζαν το παιδί αλλά αυτό σταμάτησε μόνο του ας πούμε όσο και να το διόρθωνα, όσο και να φώναζα όσο και να έλεγα ότι αυτό κάποια στιγμή έκανε phase out μόνο του δεν έχω την απάντηση ούτε εγώ σε όλα στο γιατί σημαίνει κάποιο παιδί έχω την απάντηση ότι όντως δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται, δεν είναι πάντα απαραίτητο ότι ένα παιδί που είναι αγενής, είναι αγενής

και οι γονείς του. Τουλάχιστον όχι σε αυτές τις ηλικίες που είναι λίγο παράξενες. Εσύ πάντως για τους δικούς σου γονείς μιλάς με πάρα πολύ αγάπη και λες ότι έχεις πάρει πολύ καλά στοιχεία. Μιλάς για το πατέρα σου με τα καλύτερα λόγια και για τη μητέρα σου. Ίσως και έχεις πάρει και αυτή την αυστηρότητα από το πατέρα σου.

Πόσο πολύ σε επηρέαζες το να γίνεις η προσωπικότητα που είσαι τώρα, ο πατέρας σου και η μητέρα σου. Και οι δύο νομίζω με έχουν επηρεάσει, όπως όλοι οι γονείς επηρεάζουν και οι δύο τα παιδιά τους και γι' αυτό καλό είναι να προσέχουμε λιγάκι. Σίγουρα οι κανόνες ας πούμε που έβαζε ο μπαμπάς μου είναι κάτι που εγώ αισθάνομαι ότι με βοήθησαν πολύ, παρόλο που δεν ήταν πολύ ευχάριστη κάποιες φορές.

αυτή η δομή ας πούμε τη θεωρώ απαραίτητη για να παιδί να αισθάνεται ασφάλειο να ξέρει ότι κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν και θα γίνουν έτσι η υπερβολική αυστηρότητα δεν θεωρώ ότι με βοήθησε δηλαδή θεωρώ ότι με μπλόκαρε σε κάποια σημεία δηλαδή πολλή φωνή, πολλή αυστηρότητα για το παραμικρό για το ότι γράφεις έτσι ή δεν γράφεις αλλιώς όλα αυτά νομίζω ότι κάπου μπορεί, δηλαδή θέλει μια ισορροπία Και αυτή η ισορροπία τελικά, με αυτήν παλεύουμε νομίζω όλοι οι γονείς, του πόσο αυστηρώσεις, σε τι αυστηρώσεις αυτά για μένα που έχουν πραγματικά σημασία, αυτά τα αποφασίζει το κάθε σπίτι μόνο του.

Ενώ οι δύο γονείς λένε ότι εμείς αυτές οι πέντε αξίες είναι ακατέβατες και δεν σηκώνει κουβέντα σε κάποια πράγματα. Σε εμάς σου λέω είναι η ευγένεια, η εξωπρέπεια, είναι μερικά πράγματα που ο σεβασμός που πρέπει να υπάρχουν. και μετά στα άλλα, στα υπόλοιπα για μένα δεν υπάρχει τουλάχιστον στο δικό μας σπίτι ας πούμε δεν είμαστε τρελοί με τη ζάχαρη να με φάει το παιδί ζάχαρη να με φάει παγωτό, να μην πρώτα το φάει μετά δηλαδή όλο αυτό λίγο το θεωρώ έξτρα και θεωρώ ότι πρέπει να υπάρχει και πάντα ανοιχτός διεύλωση επικοινωνίας γιατί εγώ ας πούμε πολλές στιγμές φοβόμουν να πω αυτά που σκέφτομαι Θέλω να πιστεύω ότι ο Νίκος δεν φοβάται να πει αυτά που σκέφτεται και μας τα λέει ευτυχώς. Οπότε αυτή η ισορροπία για μένα είναι σημαντική. Μετά η μαμά μου είχε το κομμάτι της αποδοχής που για μένα είναι πάρα πολύ σημαντικό.

Η μαμά μου το έχει καταφέρει με τρία πολύ διαφορετικά παιδιά μεταξύ τους Το να ξέρει ακριβώς ποιοι είμαστε, να αγκαλιάζει το ποιοι είμαστε Και να το αγκαλιάζει εξίσου παρόλο που είμαστε διαφορετικοί Αυτό νομίζω ότι είναι ένα μεγάλο στίχημα και δεν είναι πάντα εύκολο Γιατί όλοι έχουμε προτιμήσεις ως προσωπικότητες δηλαδή Και νομίζω ότι είναι ok και αυτό Δηλαδή είναι ok το ένα σου παιδί να το συμπαθείς περισσότερο Δεν έχει να κάνει με την αγάπη αυτό έχει να κάνει με το ότι εγώ ως προσωπικότητα ταιριάζω καλύτερα με αυτό.

Και αυτό ας πούμε είναι μεγάλο ταμπού που θεωρώ ότι πρέπει να καταρριφθεί. Πρώτη φορά το ακούω αυτό. Να το λέει μια μαμά. Πρώτη φορά το ακούω από σένα. Που ακόμα δεν το αισθάνομαι γιατί ο μικρός δεν έχει προσωπικότητα. Αλλά θεωρώ ότι αν στο μέλλον ας πούμε ο Νίκος προτιμάει να παίζει με τα μάξια και ο Λέοντας προτιμάει να ζωγραφίζει και είναι πιο artistic που εγώ έχω εκεί την κλίση μου θα προτιμώ να περνάω χρόνο με τον Λόντα γιατί θα κάνω κάτι που μου αρέσει και εμένα και αυτό είναι ανθρώπινο και δεν έχει να κάνει με την αγάπη.

Έχει να κάνει με το ότι απλά εγώ περνάω καλύτερα μαζί σου. Γιατί είμαστε άνθρωποι προσωπικότητες και ταιριάζουμε περισσότερο και είναι μια χαρά αυτό θεωρώ. Περνούσες πάρα πολύ δύσκολα. Ήταν τότε που έγινε η αποβολή και έλεγες χαρακτηριστικά ότι όταν είδα τη μαμά μου ήταν σαν να δω το Θεό μπροστά μου. Ναι Αυτό είναι πολύ μεγάλο, είναι τεράστιο Η σχέση σου με τη μητέρα σου φαίνεται να είναι μια πάρα πολύ όμορφη σχέση δεμένη Και η μητέρα σου φαίνεται να είναι μια πάρα πολύ καλή μαμά, είναι το λιγότερο που μπορώ να πω Είναι πολύ καλή μαμά και είναι η μαμά αυτό που δημιουργεί αυτό το αίσθημα της ασφάλειας Δηλαδή έχει καταφέρει είτε είναι αλήθεια είτε όχι γιατί πιστεύω ότι και εμείς για τα παιδιά μας είμαστε αυτό.

Δηλαδή είναι η μαμά μου εδώ, όλα θα πάνε καλά. Αλλά είναι φοβερό ότι όντως εξακολουθώ να το αισθάνομαι αυτό και σε αυτή την ηλικία. Σε αυτή την ηλικία. Αυτό είναι το πιο συγκινητικό και το πιο σπουδαίο. Και ο τρόπος το πώς σου στάθηκε όταν ήσουν πάρα πολύ μικρή και αναγκάστηκες να κάνεις μια έκτρωση. Είναι πολλά τα κορίτσια που περνάνε μια τέτοια φάση και δεν μπορούν να το επικοινωνήσουν εύκολα.

Εσύ όμως στη μητέρα σου το είπες και της είχες εμπιστοσύνη. Μιλάω για την αποδοχή. Γιατί αυτό εξέλαβα εγώ και αυτό είναι, δεν ξέρω, ίσως από τα πιο σημαντικά στοιχεία που μπορούμε να έχουμε ως γονείς. Αποδοχή δεν σημαίνει ότι δεν σε διορθώνω, δεν σου λέω όταν κάνεις λάθος. Σημαίνει ότι ό,τι λάθος και να κάνεις, εγώ θα σε αγαπάω.

Αυτό. Είναι τόσο απλό και τόσο περίπλοκο. Εργέτα σχετικά με αυτό που ήσουν σε μια πολύ τρυφερή ηλικία, πολύ μικρή Και αναγκάστηκες να κάνεις μια έκτρωση Τι θα έλεγες σε μια κοπέλα, σε ένα κορίτσι που μπορεί να είναι σε μια τέτοια φάση Κοίτα θα έλεγα ότι σίγουρα είναι κάτι που θέλει συζήτηση Σίγουρα τώρα που είμαι μαμά δεν μετανιώνω για αυτό που έκανα γιατί αντιλαμβάνουμε το πόσο δύσκολος είναι ο ρόλος της μητρότητας και το πόσο επηρεάζει τη ζωή μας.

Οπότε το να κάνει παιδί ένα κοριτσάκι σίγουρα το μέλλον του το καθορίζει πολύ σημαντικά. Γι' αυτό και θεωρώ πάρα πολύ σημαντικό και ακατέβατο το να υπάρχει δυνατότητα για όποια κοπέλα θέλει ανεξαρτήτου ηλικίας να διακόψει μία κοίηση. Γιατί αυτό είναι κάτι πάρα πολύ σοβαρό και μια ευθύνη που ούτε εγώ δεν ξέρω αν... που την έχω αναλάβει, ούτε εγώ δεν ξέρω αν την έχω αναλάβει με το σωστό τρόπο.

Οπότε είναι καθοριστικό το να μπορείς να πάρεις αυτή την απόφαση. Δεν θα έπρεπε να είναι θέμα συζήτησης καν σε κανένα επίπεδο. Αλλά θα έλεγα να μην το σπρώξει κάτω από το χαλί. Εγώ ενδεχομένως να το έκανα, όχι ενδεχομένως, το έκανα και προχώρησα παρακάτω δεν θα του πρότεινα ακόμα και αν είναι κάτι που είσαι σίγουρη ότι δεν θέλω παιδί που λογικό είναι στα 15 να είσαι σίγουρη ότι δεν θες παιδί και πολύ καλά κάνεις και δεν το θες παρόλα αυτά δεν είναι κάτι που δεν θα σε πειράσει και θα σε πειράσει και αργότερα γιατί από τη στιγμή που να τώρα έχω δύο παιδάκια είμαι τόσο τυχερή και έχουν περάσει σχεδόν δεν ξέρω πόσο έχουν περάσει, σχεδόν 20 χρόνια από τότε, μετά βλέπεις τι διέκοψες.

Δηλαδή έχω αυτά τα παιδάκια και ξέρω ότι και αυτό το παιδάκι για το οποίο πήρα αυτή την απόφαση και όντως δεν τη μετανιώνω, και αυτό το παιδάκι θα ήταν όμως όπως αυτά τα παιδάκια. Δηλαδή θα είχε τη δική του προσωπικότητα, θα ήταν και αυτό μετά μένει. Δηλαδή αυτό είναι ωραίο να δουλευτεί εκείνη τη στιγμή, όχι για να αλλάξει άποψη σε καμία περίπτωση, Για να ξέρεις τι σε περιμένει και να ξέρεις τι απόφαση παίρνεις.

Και ότι την παίρνεις αυτή την απόφαση και για κάποιον. Μπορεί να σημαίνει κάτι αυτό ότι την παίρνεις και για σένα και είναι ok να βάλεις τον εαυτό σου και το παιδί βάζεις πιο πάνω γιατί δεν μπορείς να το χειριστείς το παιδί έτσι όπως μπορεί ένας ενήλικας που είναι αποφασισμένος. Αυτό όλο νομίζω μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για την πρόληψη.

Να επικοινωνείτε για να ξέρεις ότι δεν χρειάζεται να φτάσουμε σε αυτό το σημείο, δηλαδή να στρέψουμε τις δυνάμεις μας προς την πρόληψη, την ενημέρωση στα σχολεία. Τι σημαίνει κάνω σεξ, γιατί όσο είναι ταμπού αυτό και όσο λέμε ότι τα παιδιά 14 και 15 δεν πρέπει να κάνουν σεξ, δεν με βοηθάει σε κάτι το δεν πρέπει, κάνουν σεξ αυτή τη στιγμή.

Το δεν πρέπει δεν βοηθάει κανέναν. Ας πάρουμε ως δεδομένο ότι κάνουν σεξ λοιπόν, να τους δείξουμε πώς. αντί να έχουμε το ταμπού, το παλιακό ότι όχι εμένα η κόρη μου, όχι τέτοιο, όχι είναι παιδάκι, δεν είναι παιδάκια πια το βλέπουμε 14 και 15 χρονών υπάρχει σεξουαλική επαφή σε ένα μεγάλο ποσοστό άρα ας το αγκαλιάσουμε αυτό και να πούμε παιδιά για να αποφύγουμε την έκτρωση πάμε να δούμε πως μπορούμε και όχι μόνο την έκτρωση και πάρα πολλά άλλα πράγματα που μπορεί να έρθουν μέσα από αυτό πάμε να ενημερωθούμε κατάλληλα για να το κάνουμε σωστά και υπεύθυνοι.

Αγαπάς πάρα πολύ τις γυναίκες και έτσι αποφασίζεις ότι θες να βοηθήσεις τις γυναίκες και δημιουργείς το The Birth Center. Τι σκέφτεσαι τώρα που έκλεισε το The Birth Center? Σκέφτομαι να ακολουθήσω το βήρονα και να μην το εγκαταλείψω γιατί είναι κάτι που πραγματικά το αγαπάω πάρα πολύ και που δεν μπορώ πλέον αφού έχω ανοίξει τα μάτια μου σε αυτό στην ελληνική πραγματικότητα δηλαδή και τι συμβαίνει εδώ με τους τοκετούς δεν είναι κάτι που είμαι διατεθειμένη να το αφήσω.

Έχω δουλέψει πάρα πολύ αυτούς τους δύο μήνες, πάρα πολλά σενάρια σχετικά με το ποια θα μπορούσε να είναι η επόμενη μέρα για αυτό μου το εγχείρημα. Νομίζω ότι έχω καταλήξει και θα ενημερωθείτε πολύ σύντομα. Όχι γιατί το κρατώ κρυφό, αλλά γιατί θέλω όταν δεν έχει δέσει κάτι, προτιμώ να μην το επικοινωνώ και μετά να χαλάσει, αλλά έχουμε καταλήξει κάπου και θα γίνει νομίζω μια πολύ σπουδαία προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση.

Αυτό μας αρκεί προς το παρόν. Άρα υπάρχουν επόμενα βήματα. Αυτό είναι το πιο σημαντικό. Όταν έκλεισε το The Birth Center, πέρα από ότι στεναχωρηθήκαμε, λέγαμε το γιατί, γιατί συμβαίνει αυτό. Είδαμε ανακοινώσεις, είδαμε στα social media, καταλάβουμε τον λόγο το γιατί έκλεισε και καταλάβαμε για άλλη μια φορά ότι στην ελληνική κοινωνία υπάρχει ένα μεγάλο gap, υπάρχει ένα μεγάλο κενό, τεράστιο στο κομμάτι της μεευτικής.

Ναι. Κοίτα, ήταν πολλοί οι παράγοντες νομίζω που οδήγησαν στο κλείσιμο του The Birth Center. Θα ήταν άδικο να πω ότι ήταν μόνο ένας. Σίγουρα ήταν ένα τεράστιο βήμα για την Ελλάδα. Δηλαδή ήταν ένα βήμα 0%. Αυτό ήταν και δικό μου λάθος αν το θες. Το ότι θεώρησε ότι είναι έτοιμη κοινωνία για κάτι τέτοιο. Θεωρώ και το είχα προσπαθήσει και όλας ότι αν είχε ανοίξει εντός κάποιου με ευτηρίο αυτό θα πήγαινε πάρα πολύ καλά και θα το αγκάλιαζαν πολύ πιο εύκολα και οι γυναίκες και η ιατρική κοινότητα.

Δεν μας δίνονταν αυτή η δυνατότητα, η αλήθεια είναι. Δηλαδή δεν μας θέλανε εντός τα ιδιωτικά μεφτύρια, οπότε γι' αυτό προχωρήσαμε σε αυτό. Μετά είχαμε και την ατυχία το ότι το λιτό που ήταν απέναντί μας έκλεισε, μετά από 50 χρόνια λειτουργίας δεν μπορούσε να το έχει προβλέψει κανένας αυτό, τεράστιο χαστούκι. οπότε νομίζω ότι το αίσθημα της ασφάλειας και θα πω αίσθημα γιατί υπήρχε απόλυτη ασφάλεια εντός του κέντρου και αποδείχτηκε στην πράξη και έχει αποδειχτεί και σε άλλες χώρες που λειτουργούν με πολύ σοβαρά πρωτόκολλα νομίζω τα δικά μας πρωτόκολλα δεν τα είχαν ούτε τα μεφτήρια αλλά αυτό το αίσθημα της ασφάλειας είναι κάτι που έλειπε από τις γυναίκες και αυτό οφείλαμε όποια και να είναι η πραγματικότητα να το ακούμε Νομίζω ότι από τις γυναίκες λείπει και πάλι το να ακούμε τις γυναίκες.

Δηλαδή το να υπάρχει επιλογή για τη γυναίκα, αλλά να είναι επιλογή. Να μην αισθάνεται η γυναίκα ότι κρίνεται γιατί ας πούμε αισθάνεται ότι μπορεί να θέλει επισκληρίδιο. Η κάθε γυναίκα έχει κάθε λόγο να θέλει να έχει πρόσβαση σε επισκληρίδιο. Είναι ok αυτό. Το ότι αυτό δεν επικοινωνήθηκε κατάλληλα είναι και αυτό δικό μας φταίξιμο.

Γιατί να γεννάει κάθε γυναίκα με σεβασμό σημαίνει σεβασμό και στο τι θέλει και στο τι επιλέγει. Δεν σου λέω ότι δεν μπορεί. Κάθε γυναίκα μπορεί να βιώσει αυτό, εάν όλα είναι καλά. Δηλαδή είμαστε γεννημένες για να μπορούμε να γεννήσουμε. Δεν είναι κάτι που το λέω εγώ, είναι κάτι που το λέει η φύση μας. Παρόλα αυτά το ότι εγώ δεν θέλω να πονέσω, είναι και οφείλει να είναι ok.

Δεν μπορεί να αισθάνεται η γυναίκα ότι κρίνεται ας πούμε επειδή επιλέγει την επισκληρίδιο, ούτε να έχει έναν λιγότερο όμορφο το κετό επειδή διαλέγει την επισκληρίδιο. Οπότε όλα αυτά νομίζω ότι αξίζει να δουλευτούν και θα δουλευτούν και θα γίνει αυτό που πρέπει και αυτό που είναι καλό για όλες. Μακάρι. Αυτό που θέλω να σε ρωτήσω εγώ και το σκέφτομαι πολλές φορές, λέμε ότι η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να αγκαλιάσει το μεγοκεντρικό μοντέλο.

σκέφτομαι, αυτοί οι άνθρωποι που είναι αρμόδιοι, έτσι, δεν μπορεί να μην έχουν δει στατιστικά, να μην έχουν δει πώς λειτουργεί αυτό το πράγμα εξωτερικό. Υπάρχουν έρευνες, συζητήσεις, δεν είναι ότι, α, οκ, ήρθε η Ρέτα, μας άνοιξε το The Birth Center, δεν ξέρουμε τι είναι αυτό, δεν μας αρέσει, μας ενοχλεί, μας ξυνίζει. Νιώθω ότι κάτι άλλο μήπως συμβαίνει, δεν ξέρω.

Νομίζω ότι είναι πολύ απλή απάντηση, ότι δεν ενδιαφέρονται οι διέτεροι. Δεν ενδιαφέρονται. Νομίζω ότι αυτό είναι. Δηλαδή δεν είναι τόσο σημαντικό για αυτούς. Είναι αυτό που αντανακλάται και στην ευρύτερη κοινωνία, το ότι είσαι υγιής, είσαι οκ. το ok είναι δεν πέθανες ζεις έχεις επιβιώσει, επιβίωσε και το μωρό όλα καλά γιατί πρέπει να συζητήσουμε κάτι άλλο εκεί τελειώνει, δηλαδή εκεί ξεκινάει και εκεί τελειώνει η συζήτηση αυτή τη στιγμή έχουμε και υπογεννητικότητα δεν βγαίνουνε λεφτά από αυτό το πράγμα, οπότε ένας λόγος παραπάνω να μην ενδιαφέρονται, να γυρνάνε όλα τα μεφτήρια σε γενικές κλινικές και τώρα οι γυναίκες πόσες είναι πια που γεννάνε κάθε χρόνο έχουν πέσει οι αριθμοί νομίζω στους 65.000 από 110 που ήταν πριν από λίγα χρόνια σου λέει εντάξει ας γεννήσουν όπως να είναι και τι μας νοιάζει μας θλιβερό θλιβερό αλλά ναι αυτή είναι η πραγματικότητα καλούμαστε να διαχειριστούμε αυτή τη στιγμή και μετά υπάρχουν και 5-10 άνθρωποι που λένε όχι πάμε λίγο καλύτερα

γιατί μπορούμε και θα το πάμε καλύτερα το πιστεύω Δύο-τρία πράγματα που πιστεύεις ότι αν γίνουν μπορεί να αλλάξει αυτή η κατάσταση. Αν ενημερωθούν οι γυναίκες είναι το πιο σημαντικό. Ανοίξτε, διαβάστε, έρευνες, ακολουθήστε λογαριασμού στο Instagram γιατί σε αυτόν τον κόσμο ζούμε. Ενημερωθείτε. Αν οι γυναίκες ενημερωθούν, αν εμπιστευτούν, μάθουν να εμπιστεύονται τον εαυτό τους.

Περισσότερο από τον κάθε άλλον άνθρωπο. μπορεί να μην είμαστε γιατροί αλλά έχουμε ένστικτο, είμαστε μαμάδες ξέρουμε το σώμα μας καλύτερα από τον οποιονδήποτε ας εμπιστευτούμε λίγο τον εαυτό μας επιτέλους και ας μην τα περιμένουμε όλα από τον ειδικό ο ειδικός του σώματός μας είμαστε εμείς ωραία αν λίγο το μάθουμε αυτό και σαν μαμάδες το ένστικτο σου, τι σου λέει ότι είναι σωστό για το παιδί σου ό,τι και να σου πω εγώ εγώ έχω τη δικιά μου θεωρία Βλέπεις, ειδικοί υπάρχουν Η λέξη ειδικός πάει και έρχεται Ειδικός στο sleep training Ειδικός στη συγκίμηση Εσύ επιλέγεις Εσένα το ένστικτό σου τι σου λέει Το ένστικτό σου σου λέει ότι το μωρό σου Είναι ok να κλαίει στο άλλο δωμάτιο Και εσύ να μην πηγαίνεις Be my guest αν σου το λέει αυτό Δεν πιστεύω ότι υπάρχει γυναίκα Που το ένστικτό της λέει αυτό το πράγμα Και ο λόγος που αυτοί οι άνθρωποι βγάζουν λεφτά είναι γιατί δεν εμπιστευόμαστε στον αισθητό μας.

Σε αυτό κλεί το δικό σου παιδί και το αισθητό μου είναι να πάω να το σηκώσω. Θα μου πει εμένα ότι αν δεν κάνει, ότι δεν είναι σωστό να πιάσω το παιδί σου και την ώρα βλέπα ένα παιδί να πέφτει θα το σηκώσω. Αν θες να μου κάνεις μήνυση γιατί ακούμπησες το παιδί σου, κάνω. Οκ. Αλλά επουδενή δεν πρέπει να χάνουμε την επαφή με το αισθητό μας.

Οπότε ενημέρωση, ένστικτο και μετά θράσος. Ναι και αυτό Γιατί θέλει και θράσος Θέλει ότι εγώ δεν θα μου ακουμπήσεις το παιδί αυτή τη στιγμή Με δική σου ευθύνη ναι Γιατί γι' αυτό σε ρωτάνε Με δική μου ευθύνη ναι Δεν υπάρχει λόγο σε αυτή τη στιγμή να μου πάρεις το παιδί από δίπλα μου Αν δεν μου εξηγείς ακριβώς γιατί Δεν μου δείξεις εξετάσεις σου Δεν μου πεις τι συμβαίνει Έτσι να έρθεις γιατί είσαι ο τάδε του ορόφου Να μου πάρεις το παιδί από τα χέρια θα περάσεις πάνω από το πτώμα μου για να το πάρεις και θέλει αυτό το θράσος γιατί αυτοί χτυπάνε το φόβο σου εκεί χτυπάνε, άμα ξέρεις τι κάνεις δεν υπάρχει φόβος, έτσι εξαλείφεται ο φόβος, εγώ φοβάμαι τα αεροπλάνε πάρα πολύ, πως βοηθιέμαι να τον διαβάζω, τι λένε οι στατιστικές για τα αεροπλάνε, έτσι εξαλείφεται ο φόβος, μέσα από την ενημέρωση αλλιώς θα είμαστε μια ζωή γουρούνια στο σακί, πάμε εκεί ό,τι μου πούνε, ναι, πρέπει να μου βάλεις χέρι, ναι πρέπει να μου βάλει και η άλλη χέρι, ναι πρέπει να περάσει και ο κύριος απ' έξω

να μου βάλει και αυτός χέρι, ναι όχι. Θα ήθελα για το τέλος της συζήτησης μας να σου ευχηθώ καλή επιτυχία σε όλα δεν προλαβαίνουμε να τα πούμε όλα σήμερα. Όποτε θέλεις πραγματικά θα χαρώ να ξανάρθω και ελπίζω όταν ξανάρθω να έχω και νεότερα σχετικά με το και να ξέρεις δεν ξέρω είναι τυχαίο όλο αυτό αλλά πριν λίγες μέρες σκεφτούμε και εγώ ακριβώς αυτό το πράγμα και μετά διαβάζω αυτό που γράφεις εσύ ότι πρέπει να ζούμε και να χαιρόμαστε τις μικρές στιγμές και τα μικρά πράγματα γιατί αυτά οδηγούν στα μεγάλα πράγματα και στις μεγάλες επιτυχίες και μου άρεσε πάρα πολύ αυτό.

Ήταν αυτό το μότο για σένα σαν οδηγός στη ζωή σου Νομίζω ότι αυτό το να γιορτάζεις μικρές επιτυχίες Το να χαίρεσαι μικρές στιγμές ευτυχίας Γιατί και το είμαι ευτυχισμένος τι σημαίνει Δεν είμαστε χαζοχαρούμενοι συνέχεια μέσα στην τρελή χαρά Σημαίνει ότι μέσα σε κάθε μέρα έχω κάποιες στιγμές Που αισθάνομαι πραγματικά ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος Και αυτές είναι οι στιγμές που μαζεύονται Και είναι στιγμές, δεν είναι ούτε ώρες, ούτε μέρες Ολόκληρες, ούτε μήνες Ολόκληρη, είναι στιγμές που μαζεύονται Και τελικά καθορίζουν το Αν εμείς θα κλείσουμε τα μάτια μας Κάποια στιγμή και θα πούμε ότι εγώ Ήμουν ένας ευτυχισμένος άνθρωπος Ή θα καθορίσουν ότι δεν ήμασταν Ευτυχισμένοι άνθρωποι και νομίζω ότι Το θετικό είναι Ότι έχουμε μεγάλο Μερίδιο ευθύνης Και επιλογής στο αν θα είμαστε ευτυχισμένοι άνθρωποι τελικά ή όχι.

Η ευτυχία μας καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από εμάς. Σίγουρα αντιμετωπίζουμε δυσκολίες, σίγουρα πολλοί αντιμετωπίζουν μεγαλύτερες δυσκολίες από εμένα, αλλά πραγματικά όποιος κάνει ένα ταξίδι στην Αφρική που δεν έχουν τίποτα, θα δει ότι και εκεί υπάρχει ευτυχία. Και υπάρχει γιατί το έχουν αποφασίσει ότι θα υπάρξει ευτυχία.

Είσαι καταπληκτική. Ευχαριστώ πάρα πολύ και εσύ το ίδιο και ευχαριστώ και πάλι που με κάλεσες

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00