Ταλέντο στα Παιδιά: Πώς να το αναγνωρίσετε | Δρ. Άννα Μαρία Φύτρου
Proud MamaΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Στο νέο μας επεισόδιο συζητάμε για το ταλέντο στα παιδιά, τη χαρισματικότητα και τον τρόπο με τον οποίο οι γονείς μπορούν να αναγνωρίσουν και να υποστηρίξουν τις ιδιαίτερες δυνατότητες των παιδιών τους.Καλεσμένη μας είναι η παιδοψυχίατρος και ψυχοθεραπεύτρια, ιδρύτρια του πρώτου διαδικτυακού ιατρείου γονέων και εφήβων στην Ευρώπη, δρ. Άννα Μαρία Φύτρου.www.onlineparentteenclinic.comΤι είναι πραγματικά το ταλέντο και τι σημαίνει χαρισματικότητα;Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στη χαρισματικότητα και στην έννοια του «χαρισματικού παιδιού» όπως την έχουμε γνωρίσει παραδοσιακά;Πώς μπορούν οι γονείς να καταλάβουν αν το παιδί τους έχει κάποια ιδιαίτερη κλίση ή ταλέντο;Πώς μπορούμε να βοηθήσουμε τα παιδιά να εξερευνήσουν τα ενδιαφέροντά τους και να αναπτύξουν τις δεξιότητές τους;Γιατί είναι σημαντικό τα παιδιά να δοκιμάζουν διαφορετικές δραστηριότητες πριν αποφασίσουν τι τους ταιριάζει;Αρκεί το ταλέντο για την επιτυχία ή χρειάζονται και άλλοι παράγοντες, όπως το πάθος, η προσπάθεια, η υποστήριξη και η σωστή καθοδήγηση;Μια συζήτηση για τους γονείς που θέλουν να κατανοήσουν καλύτερα τις δυνατότητες των παιδιών τους, να τα βοηθήσουν να εξελίξουν τα ταλέντα και τις δεξιότητές τους και να τα καθοδηγήσουν ώστε να ανακαλύψουν το επάγγελμα που πραγματικά τους ταιριάζει.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Το ιδανικό για έναν άνθρωπο που έρχεται με ένα ταλέντο είναι πρώτα απ' όλα οι γονείς να έχουν ανοίξει την πόρτα ώστε να δει το παιδί ποια είναι η κλίση του, ποιο είναι το ταλέντο του. Μαθαίνουμε ανακαστικά μέσα από το να δοκιμάζουμε πράγματα. Δεν αρκεί μόνο το ότι το ξεκινάς πιο νωρίς. Ο γιος σου αν τον έχει στηρίξει σε αυτό που έχει την κλίση να κάνει ήδη από δύο, στα πέντε, σαφώς θα είναι πολύ καλύτερο σε σχέση με έναν φίλο του.
Έχω δωδοί γονείς που πραγματικά πιέζονται πάρα πολύ και προκειμένου να στηρίξουν το παιδί τους και εκείνο να ζει σε μια πιο χαρούμενη ζωή με πιο πολλές ευκαιρίες και αυτά βρίσκουν τους τρόπους και κάπως το κάνουν. Σίγουρα όχι όσο άνετα το κάνουν οι άλλοι που έχουν οικονομική ευχέρεια. Είναι πολύ μεγάλη ποιότητα του γονιού το να είναι παρατηρητικός.
Εμείς δεν βοηθάμε τους εφήβους. Καταρχάς έχουμε ένα σύστημα πέσου. Εγώ πραγματικά πιστεύω ότι είναι καλύτερο να έχεις πάθος στη ζωή παρά να έχεις ταλέντο. Καλώς ήρθατε σε ένα νέο επεισόδιο του Brown Mama Podcast. Η καλεσμένη μου σήμερα είναι η Δόκτωρ Φίτρο Αναμαρία. Είναι παιδοψυχίατρος και ψυχοθεραπεύτρια και είναι και ιετρήτρια του πρώτου διαδικτυακού ιατρίου.
γονέων και εφήβων στην Ευρώπη. Μπορούμε να μιλήσουμε στον εινικό καταρχάς. Φυσικά. Ωραία. Ανά Μαρία, καλώς ήρθες λοιπόν στο Proud Mama. Ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ. Χαίρομαι που είμαι εδώ. Και εγώ χαίρομαι πολύ. Γιατί. Πέρα από ότι σε γνωρίζω από κοντά επιτέλους. Γιατί μέσα από τα social έχω δει τη δουλειά που κάνεις. Και έχεις ένα πάρα πολύ ωραίο content.
Και βοηθάς πάρα πολύ τους γονείς και τα παιδιά εννοείται. Είναι κάτι πάρα πολύ χρήσιμο. Έχουμε και ένα πολύ ωραίο θέμα να συζητήσουμε σήμερα. Είναι ένα θέμα που με απασχολεί και εμένα προσωπικά. Είναι ένα θέμα που με απασχολεί και ως μαμά. Οπότε ας μπούμε κατευθείαν έτσι στο ψητό και να μιλήσουμε για το ταλέντο στα παιδιά.
εγώ αρχίζω και παρατηρώ κάποια πράγματα και κάποια χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει ο γιος μου και πάρα πολλοί ας πούμε μου λένε έχει ταλέντο το παιδί. Μιλάμε για την μπάλα τώρα, έχει ταλέντο. Το παιδί με το που ξεκίνησε να περπατάει, κλωτσάει την μπάλα λες και είναι πέντε χρονών. Παθαίνουν όλοι ένα σοκ με αυτό, λέει πόσο καλός είναι, πόσο καλός είναι.
Οπότε θα μου πεις εσύ τι είναι το ταλέντο και όταν λέμε ταλέντο κάπως και στο μυαλό μου μου έρχεται και κάτι άλλο, η χαρισματικότητα. Άρα τι είναι το ταλέντο, τι είναι η χαρισματικότητα, πότε λέμε ότι ένα παιδί έχει ταλέντο και πότε λέμε ότι ένα παιδί είναι χαρισματικό. Καταρχάς χαίρομαι πάρα πολύ, είναι από τα πιο ωραία θέματα που έχω κληθεί να συζητήσω, σε συγχαίρω γι' αυτό, γιατί σκεφτόμουν και εγώ και έλεγα θα μπορέσουμε να βρούμε έτσι ένα διαφορετικό θέμα, κάτι που να είναι και σύγχρονο, σύγχρονο, ξέρεις, φρέσκο και είναι και τώρα καλοκαίρι και αυτά και το περίμενα η αλήθεια είναι οπότε χάρηκα πάρα πολύ ακούγοντας και αυτή την ερώτηση η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν πάρα πολλοί μεγάλες ερωτήσεις γύρω από αυτά τα δύο γιατί ας μην πούμε ψέματα, όλοι θα θέλαμε να έχουμε ένα παιδί και χαρισματικό και ταλαντούχος σε διάφορα διαφορετικά ας πούμε ζητήματα, οπότε η αλήθεια είναι ότι η εποχή μας έχει διάφορους ανθρώπους που είναι ειδικοί και κάποιοι άλλοι που είναι μη ειδικοί.
Έχουν ξεκινήσει λοιπόν κάποιες έρευνες προσπαθώντας να κάνουμε ένα σύστημα εκπαίδευσης πιο εξειδικευμένο για τα παιδιά ανάλογα τα χαρακτηριστικά τους και αυτό έχει δημιουργήσει κάποιες καινούργιες έννοιες. Η χαρισματικότητα ας πούμε είναι μία από αυτές τις έννοιες. Όταν άρχιζαν να χρησιμοποιούν ας πούμε τον όρο χαρισματικό παιδί Το κάνανε για να πούν ότι ένα παιδί έχει γεννηθεί με ένα, να το πω έτσι, νευροατυπικό διαφορετικό προφίλ, το οποίο όμως εξυπηρετεί κάποιες δεξιότητες και κάνει το παιδί να είναι πολύ πιο έξυπνο, πολύ πιο άμεσο σε μία απάντηση, να λύνει πολύ πιο γρήγορα μαθηματικά που δεν είναι για την ηλικία του.
Χθες μου λέγε μία μαμά ότι το παιδί της ας πούμε τρισήμισης χρονών προσπαθούσε ήδη να γράψει λέξεις αλλά ανορθόγραφα και πάει λέγοντας. Στην πορεία όμως αυτό που θα ήθελα κάποιοι γονείς σήμερα να μάθουν και από εμάς είναι ότι κάποιοι μη ειδικοί πήραν αυτόν τον όρο και τον χρησιμοποιούσαν για όλα τα νευροατυπικά παιδιά.
δηλαδή για τον αυτισμό, για τη δέπη, για τις ειδικές μαθησιακές διαταραχές που αυτά είναι τα τρία που βρίσκονται μέσα στο κανάλι της νευροδιαφορετικότητας και μέσα από αυτήν την ασπίδα ας πούμε αποφεύγανε να χρησιμοποιούν και τις υπόλοιπες διαγνώσεις που αυτό είναι πάρα πάρα πολύ επικίνδυνο για την παιδοψυχιατρική. γιατί όντως θα μας σύμφερε όλους να μπορούσαμε να πούμε ένα παιδί ας πούμε δεν έχει δυσκολίες απλά είναι φοβερά χαρισματικό σε ένα συγκεκριμένο τομέα αλλά είναι πολύ πίσω στους υπόλοιπους τομείς και έτσι να αποφύγουμε να πούμε είναι μέσα στο φάσμα του αυτισμού και να δυσκολευτούν και οι ειδικοί και οι γονείς και όλοι.
Απ' την άλλη λοιπόν ενώ είπαμε ότι η χαρισματικότητα είναι ένα ολόκληρο προφίλ το πως το παιδί είναι το πως το παιδί μεταφράζει τον κόσμο γύρω του με ποιον τρόπο μπορεί να κινείται χωρίς με κάποιο τρόπο να του έχουμε μάθει εμείς το ταλέντο είναι μια έμφυτη απλώς κλίση όπως σωστά είπες ας πούμε ο γιος σου μπορεί να έχει ταλέντο δηλαδή η κλίση του να είναι αν όχι ας πούμε στο ποδόσφαιρο που φαίνεται το πιο κλασικό παράδειγμα σου δίνω και άλλες ιδέες θα μπορούσε ας πούμε στο μέλλον να μείνουμε εμείς ανοιχτοί να δοκιμάσει και άλλα αθλήματα και όντως να καταλήξει να ασχοληθεί με κάτι που έχει να κάνει με την μπάλα, με τον αθλητισμό, με τη συνεργασία.
Γιατί, ας πούμε, το πρώτο που μας έρχεται είναι πώς κλώτσαγε την μπάλα, που είναι η τεχνική. Από πίσω όμως, όταν κάποιος αγαπήσει το ποδόσφαιρο, μπορεί να ανακαλύψει ότι αυτό το πρώτο ταλέντο μπορεί να τον οδηγήσει και σε άλλες φυσικές κλήσεις που έχουν να κάνουν και με την ομαδικότητα, με την πιο σύνθετη σκέψη με πολλά.
Άρα το ταλέντο είναι κάτι έμφυτο. Και τα δύο είναι έμφυτα. Και τα δύο και η χαρισματικότητα. Απλώς το ταλέντο είναι μία κλίση. Σωστά. Ενώ η χαρισματικότητα είναι κάποιες δεξιότητες. Είναι ο τρόπος που το παιδί μεταφράζει τον κόσμο και το έχουν κυρίως τα παιδιά που είναι μέσα στην μη τυπική νευροανάπτυξη. Δηλαδή, ας πούμε, τα παιδιά που έχουν δέπι, τα παιδιά που έχουν αυτισμό, τα παιδιά που έχουν ειδικές μαθησιακές διαταραχές, που πάλι γεννιέσαι με αυτές.
Αλλά για να το έχεις μία από αυτές τις διαταραχές με τη χαρισματικότητα, σημαίνει ότι κάπου πηγαίνεις πολύ πολύ πιο γρήγορα σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας σου. είναι να έχεις μια πολύ πιο σύνθετη σκέψη, να είσαι πάρα πολύ έξυπνος, να έχεις φοβερό λεξιλόγιο λόγο, να γράφεις ενώ ακόμα δεν σου έχω δείξει πώς να πιάνεις το μολύβι, να κάνεις υπολογισμούς ενώ κανένας δεν σε έμαθε να υπολογίζεις.
Μου έλεγε μια άλλη μαμά πιο παλιά ότι το παιδί της έκανε τους υπολογισμούς στα πινακίδες των αυτοκινήτων χωρίς να του είχε μάθει κανένας. Ναι. Και έλεγε δύο και τρία και τα άλλα γράμματα, δύο και τρία πέντε ας πούμε. Μόλις είχε αρχίσει να μιλάει. Άρα αυτό που λέμε εμείς, α τι χαρισματικό παιδί ή α τι χαρισματική γυναίκα ή ας πούμε και εμένα μου έχει πει κάποιος παρελθόν είσαι πολύ χαρισματική.
Έχεις πολλά χαρίσματα. Τώρα δεν ξέρω αν είναι το ίδιο. Άρα δεν είναι και σωστό να το λέμε. Κοίταξε, αν το πεις με την λαϊκή έννοια, με τη ρωματική έννοια, μπορώ να σου πω είσαι μια χαρισματική γυναίκα, είσαι όμορφη, έξυπνη, νέα, έχεις κάνει οικογένεια, έχεις δημιουργήσει το podcast σου, πάει τόσο καλά, είσαι ένας χαρισματικός άνθρωπος.
Αυτό είναι η λαϊκή έννοια. Εγώ εξήγησα πριν το πώς έχει γραφτεί στα δικά μας βιβλία γιατί υπάρχουν πολλοί ας πούμε τώρα κάποιοι θα με αντιπαθήσουν αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα. Υπάρχουν διάφοροι και σύμβουλοι ψυχικής υγείας ας πούμε και τα λοιπά ή ψυχολόγοι που δεν είναι ειδικοί, δηλαδή δεν είναι κλινικοί ψυχολόγοι για να δουν νευροαναπτυξιακά παιδιά ας πούμε, που λένε σε γονείς το παιδί σου είναι χαρισματικό, με αυτή την έννοια την παιδαγωγική που λέγαμε πριν και οι γονείς μετά το να ακούνε τον αυτισμό σοκάρονται και έχουν ένα πολύ βαθύ τραύμα.
κάνουμε εμείς τη βρώμικη δουλειά, η παιδοψυχία, να εξηγήσουμε τις διαφορές κτλ. Αλλά μένουν πολύ βαθιά θυμωμένοι, γιατί ας πούμε έχουν ένα παιδί, για να καταλάβεις ένα πολύ άμεσο παράδειγμα, έχουμε ένα 13χρονο αγόρι ας πούμε, που ακόμα κάνει ποιπή του πάνω του, στο σχολείο και εκτός του σχολείου. και συγχρόνως έχει ένα IQ 140.
Η μαμά του, η φυσική της κατεύθυνση είναι να πει ότι ο γιος μου έχει το IQ του Αϊνστάιν και είναι ανοίθια. Όμως παράλληλα, έχει και ένα γιο ο οποίος κοινωνικά και γνωστικά δεν είναι στο ίδιο επίπεδο. Δηλαδή το γνωστικό του κομμάτι είναι του Αϊνστάιν μπορεί αύριο μεθαύριο να μας πούνε ότι τον πήραν από την Άσσα αλλά κατουριέται στο σχολείο που σημαίνει ότι συναισθηματικά ακόμα είναι μικρότερος από τρεις ή μισή χρονών που μέχρι τότε περιμένουμε να έχει πετάξει εντελώς το παιδί την μπάνα και να μην έχει ανάγκη ας πούμε.
Οπότε όταν εμείς πάμε και πούμε στους γονείς, ξέρετε τι, όλα αυτά τα χρόνια το παιδί σας έκανε masking, έκρυβε διάφορα συμπτώματα του αυτισμού που κρύβονται, ακριβώς επειδή είναι πολύ έξυπνος και με αυτή την έννοια όντως μιλάμε για ένα παιδί ας πούμε που είναι χαρισματικό, αλλά υπάρχει και ο αυτισμός που πρέπει να βοηθήσουμε εμείς ως ειδική ψυχικής υγείας και όταν ο γονιός ακούει πρώτη φορά στα 13 τη λέξη αυτισμό επειδή άλλοι άνθρωποι βάζαν μπροστά μόνο τη χαρισματικότητα αναγκαζόμαστε οι παιδοψυχίατροι να τους δώσουμε ένα πάρα πολύ άγριο τραύμα και να έρθουμε σε σύγκρουση με κάτι που πιο πριν ακουγόταν μόνο σαν να ξεχωρίζει το παιδί μόνο με την καλή αινία ενώ τώρα πρέπει να βοηθήσουμε τους γονείς να δουν και τις δύο για να δουλέψουμε, αλλιώς δεν γίνεται.
Ένα παιδί που έχει ταλέντο πρέπει να κάνει εξάσκηση ή μπορεί ας πούμε καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του με αυτό που έχει έμφυτο να απορρεύεται στη ζωή του και να έχει επιτυχία. Λατρεύω αυτή την ερώτηση. Όταν ήσουν μικρούλα είχες διαβάσει το μύθο του Εσώπου με το λαγό και τη χελώνα. Όχι, γιατί όταν ήμουν μικρούλα ήμουν στη Μολδοβία Και δεν διαβάζαμε το μύθο του ισόπου.
Σε κάποια περίπτωση. Όποιοι μας ακούσουν είναι φανταστική ευκαιρία. Ωραία, και για σένα. Θα το διαβάζω να για το παιδί μου. Θα το στείλω εγώ, δερματόδετο. Θα σου πω, είναι από τις πιο αγαπημένες μου. Γιατί, τι λέει στην ουσία. Λέει ότι έβαλαν τον λαγό και τη χελώνα να τρέξουν. Ποιος θα είναι ο νικητής, ποιος είναι ο πιο γρήγορος.
Α, καλή, το ξέρω, ναι. Μπράβο. Κέρδισε η γελώνα. Παρότι το έμφυτο ταλέντο, ας πούμε, είναι ο λαγός. Οπότε αυτό είναι ένα παράδειγμα με ποια έννοια. Ένα ταλέντο από μόνο του είναι μόνο μία γενετική προδιάθεση. Μία τυχαία δεξιότητα που καλείσαι να έχεις έρθει στη γη με αυτή. άμα δεν το εξασκήσεις και δεν έχεις και το περιβάλλον να μπορέσει να σε υποστηρίξει για να το εξασκήσεις το πιο πιθανό είναι να χαθεί.
Είναι πολύ λίγες οι περιπτώσεις που ας πούμε να λέμε με το ποδόσφαιρο, με το τραγούδι, με τη ζωγραφική ας πούμε που κάποιος άνθρωπος γεννήθηκε με αυτό και ενώ γύρω του το περιβάλλον ήταν πολύ δυσμενές κατάφερε να το εξασκήσει και να πετύχει. Υπάρχουν, αλλά είναι λίγες. Το ιδανικό για έναν άνθρωπο που έρχεται με ένα ταλέντο είναι πρώτα απ' όλα οι γονείς να έχουν ανοίξει την πόρτα ώστε να δει το παιδί ποια είναι η κλίση του, ποιο είναι το ταλέντο του.
Δεύτερον, οι γονείς να το επιβραβεύσουν, να το δουν, να το αναγνωρίσουν και να του επιτρέψουν να εξελιχθεί. και τελευταίο το ίδιο με κάποιο τρόπο να μπορέσει όντως να βρει ουσία μέσα από αυτό και προσωπική και ίσως αύριο μεθαύριο επαγγελματική. Ένας άνθρωπος που δεν έχει ταλέντο σε κάτι που αγαπάει πάρα πολύ, έχει πάθος για κάτι συγκεκριμένο, θέλει να κάνει κάτι στη ζωή του επαγγελματικά αλλά απλά δεν έχει ταλέντο σε αυτό το τομέα.
Μπορεί να πετύχει, μπορεί να καλλιεργήσει δεξιότητες. Είναι το μόνο σίγουρο. Εξάλλου αυτός είναι ο ορισμός και του πάθους το ότι χωρίς να έχεις μια φυσική κλίση ντε και καλά όπως είναι το ταλέντο έχεις την κινητήριο δύναμη ας πούμε που σε σπρώχνει και σου λέει ότι αυτό είναι το μέλλον σου. Το αγαπάς, σε κάνει πιο ήρεμο, σε κάνει πιο χαρούμενο, πιστεύεις ότι θα γίνεις καλός εκεί πέρα, δηλαδή έχεις και τον στόχο μέσα σου που σε φουντώνει ας πούμε και έτσι κάνεις τα απαραίτητα για να πας προς αυτή την κατένθηση.
Ακούγεται περίεργο, εγώ πραγματικά πιστεύω ότι είναι καλύτερο να έχεις πάθος στη ζωή παρά να έχεις ταλέντο. Υπάρχουν οι άνθρωποι με ταλέντο αλλά δεν έχουν πάθος και οι άνθρωποι που δεν έχουν ταλέντο έχουν πάθος και πετύχαινουν. Ακριβώς. Αυτή που έκανε πίσω. Αν διαφυσβήτητα. Αν διαφυσβήτητα. Γιατί εγώ σου λέω τώρα ένα παράδειγμα.
Σπούμα είναι ένα παιδί ποιητής της Φαβέλες ή δεν ξέρω και εγώ. Είναι φοβερός στο ποδόσφαιρο. Όταν πεινάσει και δυστυχώς έχει κακό περιβάλλον γύρω του και χρειαστεί να πουλήσει ναρκωτικά. Χάθηκε. Δεν έχει να κάνει. άμα όμως είσαι ο γιος του Μπέκαμ και έχεις όλο το περιβάλλον που στριχτικό από πίσω και πίσω εγώ θέλω να βγάζω σάλτσες βγάζεις σάλτσες και γίνεσαι διάσημος και ξαναχρητίζεις μια αυτοκρατορία ο Μπέκαμ ήταν όμως, είχε ταλέντο ή είχε πάθος εκείνος είχε και τα δύο ο ιδανικός συνδυασμός είναι να έχεις και τα δύο να μπορείς να γεννηθείς όχι κοφός και να παίζεις πιάνο και παράλληλα να έχεις ένα φανταστικό περιβάλλον που σε υποστηρίζει και να γίνεις η αντέλα ας πούμε.
Αλλά πώς εσύ είναι η περιπτώση. Αν έπρεπε να διαλέξουμε, σίγουρα εγώ θα διάλεγα το πάθος. Πραγματικά πιστεύω ότι ας πούμε ένα ταλέντο μπορεί να χαθεί πάρα πολύ εύκολα. Μπορεί να χαθεί από τους γονείς, μπορεί να χαθεί από το σχολείο, από τις φιλίες. Το που έχεις μεγαλώσει, πολλοί δεν καταλαβαίνουν το κοινωνικό κομμάτι της εξέλιξης της ζωής κάποιου.
Ενώ, ας πούμε, το πάθος. Από τη στιγμή που έχεις αγάπη γι' αυτό, θα δημιουργήσεις μία πραγματικότητα, άρα μία καθημερινότητα, που θα κάνεις μία καθημερινή εξάσκηση. Δεν γίνεται να χάσεις. Σίγουρα, αν και οι δυο μας είχαμε πάθος και εσύ είχες και ταλέντο ή και τη φυσιογνωμία και το περιβάλλον θα πήγαινες πιο γρήγορα, αλλά και οι δύο με τους δικούς μας ρυθμούς θα πετύχουμε.
Αν όμως δεν έχεις πάθος και εγώ το έχω, δεν θα σε βλέπω ποτέ. Θα είμαι πάντα πολύ πιο μπροστά, πολύ πιο γρήγορα. Δεν θα βρεις ποτέ το ρυθμό σε σύγκριση με κάποιον που το έχει μεράκι και αγάπη. Καμιά φορά όταν έχουμε πάθος για κάτι, ενώ δεν έχουμε ταλέντο ή δεν έχουμε τη κλίση που λες ή δεν είμαστε ιδανικά για αυτή τη δουλειά.
Έχουμε δει πολλά παραδείγματα είτε στη τηλεόραση είτε στον αθλητισμό που ναι είχε ένα πάθος και μετά από ένα διάστημα κατάλαβε ότι τελικά δεν είναι κάτι που του αρέσει τόσο πολύ. Γιατί και το πάθος μπορεί να είναι για ένα διάστημα ή όσο είμαστε στην εφηβεία. Μπορεί όταν ήμουν στην εφηβεία να είχα πάθος για το σινεμά και να ήθελα να είμαι στο Χόλιου, λέω εγώ παράδειγμα.
Αν τότε ας πούμε θα πήγαινα να κάνω υποκριτική, μπορεί σήμερα να έλεγα αυτό δεν ήταν για μένα τελικά. Άρα συμβαίνει και αυτό. Μόνο μαθαίνουμε, μόνο αναγκαστικά μέσα από το να δοκιμάζουμε πράγματα. Μπορεί το πάθος σου τώρα να είναι ας πούμε το podcast και σε πέντε χρόνια να αρχίσει να μειώνεται, να αρχίσει να σβήνει, να λες τώρα αυτό θα ήταν όμως για τη ζωή μου ας πούμε μεγαλώνω λίγο μήπως θα μπορούσα και κάτι άλλο και εδώ που τα λέμε για την ηλικία μου κρατιέμαι και πάρα πολύ καλά δεν θα μπορούσα να γίνω ηθοποιός.
και αυτό το πρώτο ταλέντο την ώρα που σβήνει να αρχίζει να δίνει την σκητάλη στο επόμενο μεγάλο σου πάθος ας πούμε. Το θέμα με τη συνεχή ροή, με το να δοκιμάζεις συνεχώς πράγματα είναι αυτό το ότι η φωτιά σου δεν θα μείνει ποτέ χωρίς κάρβουνο. Γιατί ας πούμε εγώ πες ότι κάποια στιγμή δεν θέλω άλλο να κάνω την παιδοψυχία τρική που εγώ τυχαίνει να το θέλω από πολύ μικρή.
Ακόμα και να σβήσει αυτό το κομμάτι και να πω θέλω να γίνω συγγραφέας, θέλω να κάνω κάτι άλλο, να γίνω ποιήτρια, οτιδήποτε και να ασχοληθώ αναγκαστικά σίγουρα θα έχει μία σύνδεση με την προηγούμενη μου κατάσταση και ακόμα και να μην έχει. Και μόνο να έχεις εμπειρίες σε διαφορετικά πράγματα, δομήσε σαν άνθρωπος. Αναγκαστικά θα σε βοηθήσουν οι προηγούμενες σου εμπειρίες να εξελίξεις τον εαυτό σου.
και εκεί μπαίνει το κατά πόσο οι γονείς σου σε έχουν στηρίξει όταν είσαι μικρός. Ωραία, αυτό θέλω να μιλήσεις λίγο γι' αυτό. Καταρχάς, τι κάνουμε εμείς ως γονείς και πώς μπορούμε να καταλάβουμε ότι το παιδί μας έχει ένα ταλέντο. Πρώτα απ' όλα πρέπει να μπορέσουμε να του δώσουμε ιδέες. Να έχει δει καταρχάς εμάς σαν πρότυπα ότι και εμείς κάνουμε διαφορετικά πράγματα.
Δεν είμαστε γονείς που παίρνουμε επιδόματα και δεν βεβούμε από το σπίτι ας πούμε, γιατί υπάρχει και αυτό. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν κανένα χόμπι, καμία σχολεία, καμία κοινωνική ας πούμε συνδιαλλαγή με κόσμο και λένε μα το παιδί μου γιατί δεν θέλει να πηγαίνει σε πάρτι, γιατί δεν θέλει να κάνει χόμπις, γιατί δεν θέλει.
Πρώτα είμαστε εμείς το καλό παράδειγμα. Δεύτερον, ανοίγουμε διάφορες πόρτες. αγάπη μου τι θα σου άρεσε να κάνεις από όργανα τίποτα δεν μου αρέσει, ε δεν γίνεται τώρα έλα να το σκεφτούμε, θες να ξεκινήσεις με τη χοροδεία θες να ξεκινήσεις με το πιάνο γιατί λέμε πιάνο τώρα, ας πούμε σαν παράδειγμα με το να ξεκινήσεις παιχνί πλήκτρα ή έν χορδά δεν τον βάζουμε να παίζει για πάντα πιάνο αλλά του ανοίγουμε το παράθυράκι, μπορεί να παίξει δύο χρόνια πιάνο και μετά να θέλεις να κάνει αρμόνιο, να θέλεις να κάνει ακορδιόν, να κάνει άλλα πράγματα.
Εμείς όμως είμαστε αυτοί που θα του πούμε ότι πρέπει να έχει τη γνώση ενός μουσικού οργάνου. Το ίδιο με το σπορ. Αγάπη μου, τι θα θέλεις να παίξεις, θα θέλεις να κάνεις ρυθμική, μπαλέτο, ποδόσφαιρο, θα θέλεις να παίξεις μπάσκετ, τι θα σου άρεσε, τίποτα δεν μου αρέσει. Ε, δεν γίνεται τώρα το καλοκαίρι, θα κάνουμε και τα πρώτα μας μπάνια στη θάλασσα να ξεκινήσουμε κολύμπηση.
Δηλαδή, να δένουμε τις προτάσεις μας και με κάτι που θα κερδίσει και πέραν από τα σπορ. Θα είναι και η φίλη σου η Ανούλα, θα είναι και η ξαδερφούλα σου η Ελένη Ιτσα. Να χτίζουμε λοιπόν ένα παιδί που να έχει ενδιαφέροντα. Λοιπόν, η επιθυμία είναι από τα πάρα πολύ βασικά που πρέπει να συζητάμε όταν μιλάμε για ταλέντο, πάθος, χαρισματικότητα.
Στη χαρισματικότητα δεν υπάρχει επιθυμία. Θες, δεν θες. Αυτός είναι ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα. Στο πάθος, σε κοινή η επιθυμία. Χωρίς την επιθυμία είσαι μηδέν. Και στο ταλέντο, είναι η επιθυμία που θα σε κάνει να πετύχεις αύριο μεθαύριο. Είναι η υποστήριξη και άρα και η επιθυμία των γονέων να στηρίξουν τη δική σου επιθυμία.
Χωρίς επιθυμία δεν προχωράς με τίποτα στη ζωή. Και πριν που είπες που είχαμε αυτήν την συζήτηση για το αν είναι πιο σημαντικό το πάθος ή το ταλέντο, να δώσω και το παράδειγμα. Ας πούμε, σε προηγούμενη εκπομπή με μοντέλα και τέτοια υπήρχε μια κοπέλα που το ήθελε πάρα πολύ, το έβλεπες, είχε αυτό που λέμε πάθος αλλά όχι απαραίτητα και το ταλέντο.
Γιατί δεν την βοηθούσε και η φυσική της κατάσταση, ίσως και αυτό που λέμε μη τυπική μεσογειακή ομορφιά και όλα αυτά τα πράγματα. Είναι η μόνη που πέτυχε. Γιατί ήταν εκείνη που είχε την επιθυμία, έκανε την εξάσκηση, είχε μέθοδο, είναι η μόνη που τρέχει στο εξωτερικό και κάνει χίλια δύο πράγματα. Είναι πολύ σημαντική η επιθυμία και πρόσφατα διάβαζα και ένα βιβλίο ας πούμε που έλεγε για τους συμβολισμούς πίσω από τον πατέρα και τη μητέρα και την επιθυμία.
αν δεν νιώθει το παιδί σου ότι θέλεις να του ανοίξεις αυτές τις πόρτες και να το στηρίξεις θα βρει χίλιους δύο τρόπους να σου πει αυτό δεν με ενδιαφέρεις, αυτό δεν μου αρέσει εκεί στο βιολίπον να είναι τα δάχτυλά μου τώρα τελευταία που ακούω ένα άλλο παιδάκι θα βρει τρόπους να το αποφύγει γιατί πολλοί γονείς περνάνε και στο παιδί ότι το έχουν ανάγκη σπίτι, ξέρεις του λες μα πήγαινε τώρα στο ποδόσφαιρο και μετά είσαι έτσι στη καρέκλα και τον περιμένεις να γυρίσεις το παιδί είναι πολύ πιο ανεπτυγμένο συναισθηματικά και στην αντίληψη από εμάς μπορεί και κάτι να μας αποσπάσει την προσοχή και να μας διαφύγει το παιδί θα σε δει ότι κάθεσαι εκεί και το περιμένεις και όλο σου το είναι, είναι πότε μπήκες στο σπίτι και θες να το κρατήσεις γι' αυτό λέω ότι είναι τεράστια ιστορία το να σε έμπνευσει για το παιδί σου να δίνεις το παράδειγμα Εννοείται. Γι' αυτό συζητάμε αυτά τα πράγματα γιατί όντως οι γονείς έχουν το πιο σημαντικό ρόλο στο να αγκαλιάζεις το επάγγελμα που θα σε κάνει χαρούμενο στη ζωή σου, να είσαι χαρούμενος άνθρωπος.
Εγώ προσωπικά το έχω καταλάβει αυτό μετά που έκανα η οικογένεια, μετά που γέννησα το παιδί μου που για μένα η οικογένεια και το παιδάκι μου είναι ό,τι πιο σημαντικό στη ζωή μου. Έχω πιο πολύτιμο και δεν χρειάζεται να πω πολλά-πολλά, το καταλαβαίνουμε και γιατί. Ωστόσο κατάλαβα παράλληλα ότι το να είσαι επαγγελματικά χαρούμενος σε αυτή τη ζωή Είναι το πιο σημαντικό πράγμα, πραγματικά Δηλαδή αν είσαι καλά εσύ, αν ξυπνάς το πρωί και πας στη δουλειά σου Ή στη δική σου δουλειά ή στο γραφείο ή σε άλλη εταιρεία όπου και να είσαι και να εργάζεσαι Και αν είσαι χαρούμενος και έχεις αυτό το πάθος που λέγαμε πριν Τότε όλοι θα είναι χαρούμενοι και μέσα στην οικογένεια και παντού Είναι ό,τι πιο σημαντικό.
Ιδανικά πιστεύω ότι όντως η δουλειά ή ένα πολύ ειδικό χόμπι, πραγματικά μπορεί να μάθεις το παιδί ότι υπάρχει αξία και πέρα από εκείνο για να παίρνεις ας πούμε ευτυχία. Και αυτό είναι σαν να σου λέω ότι του δίνει μια ανακούφιση να βρει και αυτό την επιθυμία και τη χαρά σε άλλα. Αυτό τώρα το παιδί πώς το καταλαβαίνει, πώς το έχει στο μυαλό του ένα παιδάκι που έχει ταλέντο.
γιατί κάποια στιγμή και αυτός θα λέω εγώ τώρα, θα καταλάβει ότι ξέρεις τι, εδώ είμαι καλύτερος από το φίλο μου ας πούμε. Πρώτον αρχίζει αυτό το ταλέντο αυτό το χόμπι, το ότι είναι αυτή η κλίση, πολύ πιο νωρίς σε σχέση με τους άλλους, δηλαδή το πες μόνος σου. Τη λυκειά. Όποια. Όποια λυκειά. Όποια. Και από ενάνες. Και από τη κούνια δηλαδή. Και από το οτιδήποτε, ναι.
Μα και γι' αυτό όλοι πεις και οι τραγουδιστές που λένε από πότε τραγουδάζεις από πάντα. Όντως. Οπότε όσο πιο νωρίς σε σχέση με τα παιδιά, τα υπόλοιπα παιδιά της ίδιας ηλικίας είναι το πρώτο σημάδι. Το δεύτερο είναι αυτό που λέμε στα γαλλικά να το κάνεις με τριζέ. Δηλαδή να το κάνεις όντως και πιο επιδέξια σε σχέση με τους άλλους.
Δεν αρκεί μόνο το ότι το ξεκινάς πιο νωρίς. Μετά από δύο χρόνια που θα είναι ας πούμε κοινωνικά αποδεχτό για την ίδια σου την ηλικία, για πεντά χρόνα τα βάλεις δίπλα-δίπλα. Ο γιος σου αν τον έχει στηρίξει σε αυτό που έχει την κλίση να κάνει ήδη από δύο στα πέντε, σαφώς θα είναι πολύ καλύτερο σε σχέση με έναν φίλο του. Και νομίζω ότι το επόμενο θα μπορούσε να είναι και το ότι πώς οι ενήλικοι βλέπουν το ότι το παιδί περνάει χρόνο χωρίς να νιώθει ότι ο χρόνος του επιβάλλεται ας πούμε σαν αγκαρία.
Τον απορροφάνε. Ακριβώς. Ότι δεν κουράζεται, ότι είναι χαρούμενο. Ακριβώς. Γι' αυτό σου λένε ότι η καλύτερη ευχή είναι να κάνεις το χόμπι σου επάγγελμα. Δεν είναι. Η καλύτερη ευχή είναι, ναι, εννοείται. Όλα τα παιδάκια έχουν ταλέντα. Εγώ πιστεύω, ναι. Αλλά δεν έχουν όλα ιδανικούς χωνίες για να τα καλλιεργήσουν. Αυτό πιστεύω κόβεται και άλλο.
πιστεύεις ότι όλοι οι άνθρωποι έχουμε ένα ταλέντο ναι ναι πιστεύω ότι όλοι ερχόμαστε με ένα φως το οποίο μας δείχνει τον δρόμο και δυστυχώς δεν έχουμε όλοι τους κατάλληλους γονείς, την κατάλληλη γειτονιά το κατάλληλο σχολείο για να μπορέσουμε αυτό το φωτάκι να το κρατήσουμε σε όλο το διαδρομένο και οικονομικά μπορώ να πω γιατί κάμια φορά ξέρεις τι μπορεί να κάνει ένα παιδάκι που είναι τώρα ας πούμε στην Αφρική και μπορεί να έχει χίλια ταλέντα είναι σίγουρα ένα συνδυασμό στον πάντον αλλά ναι άμα δεν πάμε σε μια πολύ πολύ τραγική κατάσταση σαν παράδειγμα να ξέρεις έχω δει και αυτό με συγκινεί κάθε φορά ας πούμε και με αγγίζει πάρα πολύ προσωπικά έχω δει γονείς που πραγματικά πιέζονται πάρα πολύ και προκειμένου ας πούμε να στηρίξουν το παιδί τους και εκείνο να ζει σε μια πιο χαρούμενη ζωή με πιο πολλές ευκαιρίες και αυτά βρίσκουν τους τρόπους και κάπως το κάνουν σίγουρα όχι όσο άνετα το κάνουν οι άλλοι που έχουν οικονομική ευχέρεια.
Ξέρεις κάποιος μου έγραψε κάποια στιγμή στο Instagram και δεν θα το ξεχάσω ότι όλοι στην Ελβετία με χρήματα κάνετε μια χαρούμενη ζωή. Και του λέω η ζωή με χρήματα δεν είναι χαρούμενη, είναι πιο εύκολη, αλλά δεν είναι πιο χαρούμενη. Θέλεις όλο το γύρω-γύρω για τη χαρούμενη ζωή. Ακριβώς. Το ταλέντο κληρονομείται. Πολλές φορές.
Μα βλέπεις και πάλι μεγάλους τραγουδιστές, γιατί εγώ αυτούς ξέρω ας πούμε, που σου λένε ο μπαμπάς μου πάντα τραγούδαγε, φτιάχνει στοιχάκια, η μαμά μου έπλαινε και πάντα έριχνε άριες ας πούμε στην κουζίνα, συχνά, αλλά όχι πάντα. Είναι πολύ μεγάλη ποιότητα του γονιού το να είναι παρατηρητικός. Γιατί, ας πούμε, εγώ π.χ. άμα με συγκρίνω σε σχέση ίσως με μία άλλη μαμά που δεν είναι η δουλειά της, σίγουρα στο κομμάτι των συνδέσεων και αυτά είναι αυτή η δουλειά μου, σίγουρα φαντάζομαι ότι το παιδί μου μπορεί να έχει μια πιο γρήγορη σκέψη, μια πιο σύνθετη σχέση σε σχέση με κάποιο συνομήλικο.
αλλά συγχρόνως πρέπει να το παρατηρώ μπορεί το πιανάκι που του έχω πάρει σπίτι ας πούμε να παίρνει φωτιά και επειδή εγώ είμαι intellectual τύπος και του διαβάζω παραμύθια και φρόιτ και δεν διαβάζω αλλά καταλάβατε να νομίζω ότι αυτό έχει κλείσει προς τα εκεί ενώ στην πραγματικότητα το παιδί μου είναι πιανίστας Αυτό ήθελα να σε ρωτήσω ποια είναι τα πιο συνηθισμένα λάθη που κάνουν οι γονείς όταν βλέπουν ότι το παιδάκι τους έχει ένα ταλέντο σε ένα τομέα και ξεχωρίζει σε κάτι.
Νομίζω ότι είναι σχεδόν αυτό το παράδειγμα που είπαμε πριν. Δηλαδή πρώτα απ' όλα πρέπει να είναι παρατηρητική. Δεύτερον δεν πρέπει να είναι προκατηλημένη ότι επειδή εκείνοι έχουν μια κλίση θα έχετε και καλά και το παιδί. Τρίτον πραγματικά μέσα τους να υπάρχει η επιθυμία όντως στο παιδί. να μπορέσεις να είναι αυτόνομο για να συνεχίσεις στη ζωή του χαρούμενο και ήρεμο γιατί διαφορετικά άμα δεν βρει ας πούμε αυτά που το κάνουν χαρούμενο το κάνουν πιο ήρεμο και άρα και τα ταλέντα του αυτό που είπαμε πριν να μην σκέφτεται πως περνάει ο χρόνος και τα λοιπά δεν θα είναι ποτέ ανεξάρτητο στη ζωή του, δεν θα πετύχει στη ζωή του και νομίζω ότι το τέταρτο είναι να μπορούν να μάθουν στο παιδί ότι ακόμα και εκείνοι σε κάποια πράγματα να μην συμφωνούν και να μην είναι στην ίδια σελίδα ας πούμε που λέμε τον αποδέχονται και τον αγαπάνε μόνο αν το παιδί νιώσει ότι ο γονιός του και να μην συμφωνεί με αυτό που του αρέσει, με αυτό που είναι καλός με την κλίση του θα μπορέσει να δεχτεί στο μέλλον
αύριο μεθαύριο ή άλλοι να τον κρίνουν αλλά να πει εμένα αυτή είναι αυτό είναι το μονοπάτι μου και εκεί πάω πολύ σημαντικό αυτό η δική μου επιθυμία αξίζει σεβασμό και αξίζει την προσοχή μου και ας μην εσύ το βλέπεις γιατί πάντα στο δρόμο σου θα υπάρξει ο κόσμος που κάνει podcast σε μένα ή σε πρώτη που κάνει social ένας ψυχίατρος κάνει social μα αυτό ρίχνει το ρόλο στον κόσμο να με έχουν αγαπήσει τόσο πολύ κόσμος κυρίες μου ανάβουνε κεράκι στην εκκλησία είναι ρομαντικό τόσο πολύ μου δείχνει την αγάπη τους και την εκτίμηση είναι ωραίο αυτό Δεν κατάλαβες. Άμα εγώ μέσα μου δεν είχα ενδοβάλει το ότι τάξει τι να κάνουμε.
Όπως και οι γονείς μου μπορεί να μην τους αρέσουν κάποια πράγματα που μου αρέσουν εμένα και θα τα κάνω. Δεν θα μπορούσα να το δεχτώ κανένα. Μα καμιά φορά οι γονείς είναι οι πρώτοι που θα σου πούνε. Ακριβώς. Πας παιδί μου τι είναι αυτό που κάνεις. Ακριβώς. Γιατί να γίνεις ηθοποιός. Ο μπαμπά σου είναι γιατρός. Ποιος θα αναλάβει το γιατρίο.
Και θα το κάνουν σχεδόν όλοι το λάθος. Σημασία δεν έχει ότι να μην το κάνεις, θα το κάνεις σίγουρα και εγώ θα κάνω σίγουρα. Σημασία έχει ότι θα το πεις μία-δύο, όμως αυτός που το έχει ακούσει αυτός σήμερα το επεισόδιο, που έχει διαβάσει πράγματα στη ζωή του, που θέλει να κάνει ας πούμε ψυχοθεραπεία, να κάνει συμβουλευτική, θέλει όντως με όλο του το είναι να δώσει τα κατάλληλα εργαλεία, τη φαρέτρα στο παιδί να γίνει ανεξάρτητο και χαρούμενο, είναι μονόδρομος μετά να του περάσεις αν σκέψεις και να πεις ε εδώ που τα λέμε χθες του είπα τι παίζεις δύο η ώρα το βράδυ πιάνω νομίζεις ότι θα γίνεις ο Μπετόβε να σπούμε και να τον πιάσω και να πω ξέρεις τι Γιωργάκη χθες η μαμά ήταν κουρασμένη μπορεί σήμερα να παίξει μέχρι τις δύο η ώρα το βράδυ να κάτσουμε μαζί να μου δείξει και τι ακούς στο YouTube εμένα στις συνεδρίες μου βάζουν μουσική όλα τα ίδια ας πούμε και εκεί το παιδί ζει και μια επανορθωτική ευκαιρία, εμπειρία, συγγνώμη, δεν είναι τυχαίο.
Τα παιδιά που μου βάζουν με ένα πράγμα στο YouTube με μουσική, με ό,τι μουσική θέλεις, είναι αυτά που αν τους ρωτήσεις έχεις βάλει στους γονείς σου ένα τραγούδι, πως ποτέ το μισούν οι γονείς μου. Δεν θα κάθονταν ούτε, ο άλλος μου είχε πει, ούτε με πιστόλη μου λέει δεν θα καθόταν ο πατέρας μου να ακούσει αυτό το τραγούδι.
Μα αυτό δεν είναι όσο χαζούλη το ακούμε τώρα. Είναι πολύ βαθύτερο από αυτό. Το να ξεχωρίζει κάποιος σε κάτι είναι το ίδιο με το ταλέντο ή έχει να κάνει πιο πολύ με το πάθος που είπαμε πριν. Νομίζω έχει να κάνει με το πάθος. Με το πάθος, ε. Ξέρεις γιατί. Γιατί το πάθος φέρνει εξάσκηση αναγκαστικά. Έχεις την κινητήριο δύναμη το ότι το αγαπάς και το εξασκείς.
Ενώ ταλέντο, όπως σου είπα πριν, μπορεί να είσαι φοβερός, αλλά να πρέπει να ζήσεις, να βγάλεις χρήματα και κάπως να μην το εξασκείς, να μην είναι αυτή η προτεραιότητά σου. Άρα τα παιδιά που έχουν ταλέντο δεν είναι απαραίτητα και τελειωμανοί. Σίγουρα. Ενώ αν έχεις πάθος, θες να δεις τον εαυτό σου να το πετυχαίνει. Μπορεί να μην έχεις το χέρι, να θέλεις να γίνεις κομμότερο, να μην έχεις το χέρι.
τόσο που θα κάτσεις σπίτι και θα παίζεις με τις κούκλες σου γιατί το θες να μην μπορείς εσέ λίγο να συγκριθείς με κάποια που το έκανε έτσι στα τρία της και δεν έβλεπε καν την κούκλα γιατί εκείνη μπορεί να το παρατήσει εκείνη μετά μπορεί να θέλει να γίνει μαγίγισσα σκέψου αυτό να έχει ταλέντο αλλά να προτιμήσει την κινητήριο δύναμή της που είναι το πάθος της και ενώ έχεις ταλέντο ας πούμε φανταστική ταινία που δεν γίνεται να μην έχει δει κανένας πραγματικά είναι το Good Will Hunting.
Όποιος βλέπει αυτό το επεισόδιο και δεν πάει να το δει, μη με ακολουθήσει πουθενά. Τι λέει εκεί πέρα, είναι μία διάνοια, το οποίο είναι αυτό που λέμε το αλητάκι της γειτονιάς, αλλά είναι διάνοια. Και σου λέει ότι έμπλεξες ένα καβαγά και έπρεπε να τιμωρηθεί τέλος πάντων, να κάνει αυτό που κάνουν στην Αμερική, που κάνεις κάποιες ώρες κοινωνικής εργασίας για να μην μπεις στη φυλακή ας πούμε.
και λύνει έναν γρίφο στο πανεπιστήμιο, μαθηματικό. Και είναι, δεν θα πω το τέλος, αλλά η ερώτηση είναι, είσαι διάνοια, έχεις όλη αυτή τη ζωή με τους φίλους σου, την κοπέλα σου και τα λοιπά και δεν θέλεις να ζήσεις σαν μαθηματικός στη ζωή σου. Θα ακολουθήσεις τελικά το ταλέντο σου που μπορεί να σου βγάλει χρήματα και τα λοιπά αλλά θα στηριθείς όλα τα υπόλοιπα ή θα το παίξεις ότι εντάξει, δεν έχω και τόσο ταλέντο τελικά πολύ πιο πολύ μου αρέσει να κάνω Μπεργκέρι σε ένα υπόγειο στην Νέα Υόρκη και τελικά θα κάνεις αυτό.
Πολύ ωραία ταινία. Οκ, good to know. Όταν έχω χρόνο θα το δω γιατί δεν το έχω δει αλλά φαίνεται να έχει ενδιαφέρον. Είναι ακριβώς αυτό τι είναι πιο σημαντικό το ταλέντο ή το πάθος σου. Πρέπει να δω τι έχω εγώ ταλέντο ή πάθος. Να το ψάξω λίγο. Ξέρεις πώς. Θα σκεφτείς τι μου αρέσει να κάνω σε τέτοιο σημείο που δεν καταλαβαίνω καν το χρόνο που περνάει.
Τι είναι αυτό που μπορώ να με φανταστώ να κάνω καθημερινά και θα βοηθούσε και άλλους ανθρώπους, θα τους έδινε και σε εκείνους ίσως ένα νόημα. Άρα το ταλέντο έχει να κάνει λίγο και με το πώς επηρεάζει λίγο και τους γύρω σου. Νομίζω ότι αυτό έχει να κάνει βασικά με το πόσο θα πετύχει, γι' αυτό το κολλάω μαζί. Αλλά νομίζω ότι το πρώτο είναι το ότι αυτό, τι μιλάει σε σένα, Πού πιστεύεις ότι είσαι πολύ καλή χωρίς να προσπαθείς ιδιαίτερα. Αυτό είναι το ταλέντο. Αυτό που είσαι πολύ καλή χωρίς να προσπαθείς ιδιαίτερα. Ενώ το πάθος σου θα ήταν πώς μπορείς να σε φανταστείς ακριβώς ας πούμε ιδανικά άμα ήμουνα μία νεράιδα της ταχτομπούτας και σου έλεγα πες μου ένα πράγμα πώς θέλεις να γίνεις σε δέκα χρόνια.
ωραίο αυτό, το κρατώ ο ιδανικός συνδυασμός είναι και τα δύο τι σου αρέσει να κάνεις και σε φαντάζεις τα επόμενα χρόνια και είσαι χωρίς να πιέζεσαι πάρα πολύ και καλή μετά κολλάει αυτό μαζί με αυτά αυτό που σκέφτεσαι, αυτά που σκέφτεσαι ποιο θα μπορούσε να προσφέρεις στον κόσμο να πεις ότι αυτό που κάνω έχει νόημα ρε σύ δεν σου λέω ότι πρέπει να είναι και καλά ένα podcast η συγγραφή, το να γίνει συνθέτηση να γίνεις σκηνοθέτης, να γίνεις όλα αυτά τα πράγματα.
Αλλά άμα το θέλει η ψυχούλα σου, μπορείς να είσαι καλλιτέχνης και να έχεις πάθος και να έχεις μια καθημερινότητα πραγματικά καλλιτεχνική και να σέβεσαι και να δίνεις χαρά στον κόσμο. Από τα νύχια, από τα μαλλιά, βλέπεις ανθρώπους να κάθονται πάνω από τα νύχια. Εγώ το νιώθω ότι το κάνουν από το πάθος τους. Το θέλουν να σου δώσουν το απόλυτο αποτέλεσμα.
ενώ εγώ καθόλου βαριέμαι λίμα. Δηλαδή άμα μπορούσαν τα νύχια να γίνονται σε ένα τέτρα θα είχα πάντα νύχια. Είναι αλήθεια ότι για να βρεις στη ζωή σου αυτό που σου αρέσει να κάνεις ως επάγγελμα σκέψου τι παιχνίδια έπαιζες όταν ήσουν μικρός, με τι ασχολιώσουν και τι σου άρεσε γενικά να κάνεις. Δεν το νιώθεις δεσμευτικό. Δηλαδή εγώ ας πούμε μπορεί να έμουν μικρή στη χοροδεία που ήμουν και μου άρεσε όντως πάρα πολύ φωνητική Η αλήθεια είναι ας πούμε ότι δεν το είχα σκεφτεί ποτέ να γινόμουν τραγουδίστρια Αλλά έστω ότι είχα σκεφτεί να γίνω τραγουδίστρια και έκανα όλα τα απαραίτητα και ξαφνικά πήγαινα στο λύκειο Και έλεγα η ψυχολογία είναι τα πάντα δεν διαβάζω άλλα βιβλία που τυχαίνει να μου άρεσαν από τότε Τραγουδούσες όμως όταν ήσουν μικρή και μικρή και μεγάλη και τώρα σου τραγουδάω και ό,τι θες αλλά θέλω να σου πω ότι στο τέλος ναι, έχεις μία σίγουρα έχεις κάποια κλίση, όχι δεν και καλά ταλέντο αλλά κάποια κλίση κάποια ενδιαφέροντα να το πούμε έτσι μπορεί να είναι η μουσική
Ναι, είναι αυτό που λέγαμε ότι μας δίνουν οι γονείς κάποιες επιλογές να κάνουν όταν είμαστε μικροί αλλά εγώ εννοώ ακριβώς αυτό το ότι να κάνεις μέσα στην ημέρα σου μέσα στην καθημερινότητά σου χωρίς να έχεις γραφτεί κάπου που να πας και να κάνεις, ας πούμε, χοροδεία ή χορός ή κάτι άλλο. Ποια είναι αυτά τα παιχνίδια που δεν έχεις γραφτεί.
Να είσαι αγόριος και να παίζεις με τρενάκια και να θέλεις να κάνεις construction, ας πούμε. Κάτι τέτοιο, ναι. Να είσαι δημιουργικός. Ωραία. Ή να έχεις, ας πούμε, εγώ έχω πολλά τετράδια με στίχους. Αλήθεια, γράφεις. Και με ιστορίες από πολύ μικρή. Δηλαδή έχω κάτι τετράδιο που παίζει να ήμουν και 12 χρονών. Φανταστικό. Νουβέλες.
Άρα προφανώς είναι και κλίση και ταλέντο. Γι' αυτό σκέφτομαι. Δηλαδή κάτι που όχι απαραίτητα, γιατί η μαμά μου με έχει γράψει εμένα να πάω σε, πώς το λένε αυτό, painting. Ναι, ναι. Μαθήματα ζωγραφικής. Μαθήματα ζωγραφικής. Γιατί εκεί που ήμουν σε αυτό το χωριό που ήμασταν, είχε μόνο μαθήματα ζωγραφικής. δεν πήγα δύο τρεις φορές αν δεν πέντε δεν πήγα και χορώ δύο τρεις φορές δεν ήταν για μένα το καταλαβαίνουμε πια Εννιά το λες σίγουρα άμα υπάρχει κάτι το οποίο είναι ας πούμε τόσο ευρύ όσο του να δημιουργώ είτε αυτό είναι ας πούμε να γράφω ποίηματα παραμύθια και όλα αυτά τα πράγματα ναι σίγουρα δείχνει μια πορεία σίγουρα και το να κατασκευάζω ας πούμε να είμαι παιδί Υπάρχουν παιδιά που φτιάχνουν με τα λέγκο ό,τι θέλεις.
Το ακούω. Όμως νομίζω ότι είναι πολύ δεσμευτικό για κάποιον έφηβο που μπορεί να μας ακούσει τώρα το ότι το κάνει αυτό τώρα. Δεν σημαίνει ότι του χρόνου μπορεί να μπει σε μία μπάντα, να μάθει όπως μάθανε οι σκιαδαρέσες, μάθανε μέσα στο COVID να παίζουν όργανα. Σκέψου εκείνες να είχαν στο μυαλό τους εμείς μόνο ζωγραφίζουμε.
Τον από εδώ πως ένα. Εμείς μόνο ζωγραφίζουμε. Κάνουμε και γκράφιτι, κάνουμε και κλασική ζωγραφική. Πρέπει οπωσδήποτε να γίνουμε ζωγράφι. Πάμε στην Αγγλία να γίνουμε αυτό ντε και καλά επειδή ας πούμε το κάναμε πιο πριν. Κάποιες φορές πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και στο τι μας φέρνει ο Θεός η ζωή στην πορεία. Γιατί όλα γίνονται για ένα λόγο, είναι εντελώς δεδομένο.
Είναι ωραίο να σκεφτόμαστε ότι ναι έχω μια ωραία προδιάθεση, όλη μου τη ζωή γράφω, το ακούω. αλλά να είσαι και ανοιχτή στο ότι μπορεί να γνωρίσεις έναν άνθρωπο να μπει σε μία συνθήκη με ένα περίεργο τρόπο πολλές φορές έρχονται ξαφνικά και στην πορεία μας και να είσαι ανοιχτή να το δοκιμάσεις και όντως να μπορεί να μην έχει καμία σχέση με τα υπόλοιπα.
Ξέρεις εσύ αν θα ήσουν φανταστική ας πούμε designer κοσμημάτων. Δεν θα ήμουν στο νέο. Δεν θα ήμουν καθόλου. Αν το έκανα σε γύρω Αν να κενήσεις σπιτιό Εκεί λίγο θα μπορούσα Επειδή μου αρέσει πάρα πολύ Γενικά η διακόσμηση Μου αρέσει πάρα πολύ Εκεί θα μπορούσα να ασχοληθώ Πιστεύω ότι αν καλλιεργούσα αυτό λίγο Να είμαστε ανοιχτοί Δηλαδή έχω χαρεί την Εμμα Γουάτσον Ας πούμε Η οποία έκανε την επιτυχία Ούσα δημοτικό Ας πούμε Πολύ πολύ μικρό παιδάκι Και στην πορεία είπε εγώ θέλω να κάνω τα ακτιβιστικά μου, θέλω να κάνω όλα τα υπόλοιπα, θέλω να δοκιμάσω και το μόντελ και τα άλλα.
Δοκίμασε όλα τα άλλα. Η Ριάννα, ας πούμε. Ποιος μπορεί να πει ότι δεν είναι φοβερή φωνή η Ριάννα. Είπε, εγώ θα γίνω μαμά 10 χρόνια, δεν θα ξανασχοληθώ με τίποτα, δεν θα ξανατραγουδήσω, θα ασχοληθώ με τα make-up. και ζει αυτό λοιπόν την αυθεντική ζωή την αυθεντική της επιθυμία το να έχουμε αυθεντικό αυτό είναι μια κατάσταση που θέλει πάρα πολύ κινητό ψυχικό αν δεν το έχεις από τους γονείς σου Να ρωτήσω κάτι τώρα γιατί λέμε για τη Ριάννα η Ριάννα όμως με αυτή τη φωνή όταν έχεις μια τέτοια φωνή και ταλέντο γιατί εδώ είναι ξεκάθαρα Σύμφωνο, συμφωνώ Δεν είναι κρίμα να λες εγώ τώρα δεν θα ασχοληθώ άλλο Όχι, καθόλου Αυτό είναι που μας κρατάει δέσμεως να ξέρεις με αλυσίδες.
Αυτές εδώ τις αλυσίδες που βάζεις και τις έρθεις. Όχι, δεν είναι κρίμα, δεν χρωστάμε σε κανένα τίποτα και μεν αύριο άμα κλείσεις το ζώο σου θα μου πούνε μα είναι κρίμα, κάνεις εκπαιδευτικό υλικό. Έχουμε έρθει για έναν αυτοσκοπό και ο μεγαλύτερος από αυτούς δεν είναι ούτε το ταλέντο σου, ούτε η γνώση σου, ούτε το τι προσφέρεις στον κόσμο.
Είναι τι προσφέρεις εσένα. Να έχεις μια ζωή και πρέπει για εσένα να ζήσεις και για τους κοντινούς σου να μπορείς να τους προσφέρεις και το καλύτερό σου εαυτό. Αν η Ριάννα είπε, εγώ τώρα εντωματιξή είναι έγκυζ με δίδυμα και έχει κι άλλα δύο παιδιά σπίτι. Αν θέλει να κάνει μια λεγεώνα μωρών, ποιοι είμαστε εμείς να της πούμε όχι γύρω να τραγουδήσεις.
Όχι προς Θεού, εννοείται ότι έχει την επιλογή της, αλλά δεν είναι κρίμα να χαθεί μια τέτοια φωνή, λέω εγώ τώρα. Κρίμα είναι αφού θέλει να γίνει μαμά, νοικοκυρά και να φτιάχνει μια ομάδα make-up. Να τραγουδήσει καλέ. Να σου πω κάτι, νομίζω ότι πιο πολύ το έχει με το τραγούδι παρά με το make-up, γιατί τα έχω δοκιμάσει και κάτι προϊόντα, δικά της πριν λίγα χρόνια, τότε όταν ξεκίνησε, δεν τρελάθηκα, τέλος πάντων, άντε μη με ακούς η Ριάννα τώρα και έχουμε...
Τι νοιάζει όμως. Μην παρεχθεί. Όχι. ζει την αυθεντική της ζωή τώρα θα είναι στα μπαρμπέι τους θα κάνει μπάνιο και εμείς θα λέμε το make up όμως το foundation δεν ήταν η σημασία έχει να ζήσεις όντως την πραγματική σου επιθυμία δεν είναι απλό άρα πάμε πάλι για το πάθος βλέπεις άρα είναι το πάθος αυτή τη ζωή ανέβαιρες πριν για τους εφήβους τι να κάνει ένας εφήβος τώρα για να κάνει τη σωστή επιλογή και δεν ξέρω καν αν μπορεί να κάνει σωστή επιλογή για το επάγγελμα πρέπει να κάνει τη σωστή επιλογή ή να κάνει την επιλογή του να είναι σωστή.
Λοιπόν, εντάξει, εντάξει. Είναι περασμένη η ώρα, θα το εξηγήσω τι εννοώ. Εννοώ, ας πούμε, το ότι καταρχάς έχουμε ένα σύστημα πέσου. Συγγνώμη. Εμείς δεν βοηθάμε τους εφήβους. Είναι δύσκολη η εφηβεία. Όχι από την ίδια την εφηβεία, αλλά πιο πολύ επειδή ό,τι δεν λυθεί μέσα στον υπηαγωγείο, για να καταλάβουμε λίγο τις ηλικίες ας πούμε, όσον αφορά τα δυναμικά ανάμεσα στους γονείς και στα παιδιά, ό,τι συγκρούσεις ήταν να γίνουν στον υπηαγωγείο ας πούμε και δεν έγιναν, θα γίνουν στο γυμνάσιο.
Και λύκει ο άντε αν είναι λίγο πιο αργά. Οπότε την κάνουμε οι σχέσεις, η οικογένεια πιο δύσκολη, ένα σύστημα που θέλει γονείς εξαντλημένους και φτωχούς ακόμα πιο δύσκολη και έχετε μετά και το ελληνικό σύστημα ή το ευρωπαϊκό κτλ γιατί δεν είναι όλες οι χώρες έτσι και το κάνει αβάσταχτη ας πούμε. Αυτό που λέω εγώ στους γονείς είναι ότι στην πραγματικότητα ό,τι μπορούσαν να έχουν κάνει, ακούγεται περίεργο αλλά είναι έτσι, είναι μέχρι την πρώτη ηλικίου στο να καλλιεργήσουν στο παιδί το πώς μπορεί να αναγνωρίσει την επιθυμία του, τα ωριά του, το πάθος του, τα ταλέντα του.
Από εκεί και πέρα το μόνο που μπορούν να του καλλιεργήσουν είναι το πώς θα μεταφράσουν τα αποτελέσματά του. Ναι, μπορεί να κάνει μια επιλογή να περάσει σε κάτι που δεν του ταιριάζει. Μπορεί να μην κάνει καμία επιλογή και απλά να περάσει κάπου γιατί τόσο έγραψε ας πούμε. δυστυχώς βλέπω ότι προς τα εκεί πάει η κατάσταση όσο λείπει επιθυμία και ζούμε στην εποχή της έλλειψης επιθυμίας αυτό είναι άλλη ιστορία γιατί δεν έχεις και στόχο οπότε λοιπόν αυτό που τους λέω είναι ότι από τη στιγμή που το παιδί δεν έχει επιθυμία είναι όπου περάσω θα κάνω και λίγο service θα κάνω και λίγο αυτό και θα βγει το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι τουλάχιστον να τον στηρίξεις ότι όντως εδώ πέρα που βρισκόμαστε θα κάνουμε το αποτέλεσμά σου να έχει κάποιο νόημα δηλαδή είτε θα πας κάπου και θα δεις σου ταιριάζει, δεν σου ταιριάζει, θα μας θα ανοιχτεί κάπως να δούμε πώς μπορούμε να το κάνουμε να δουλέψει ή διαφορετικά θα ξαναπροσπαθήσεις θα γράψεις λίγο καλύτερα, να έχεις πιο πολλές επιλογές
με την έννοια των επιλογών. Σε κάθε περίπτωση όμως η ζωή είναι μια πέτρα που συνεχώς κατρακυλάει ας πούμε από ένα βουνό δηλαδή έχει συνεχώς μια ροή και το μόνο που θα μας κάνει να την εκμεταλλευτούμε καλύτερα είναι να είμαστε στο δρόμο της με πίστη ότι έχουμε ανοιχτά τα μάτια να δούμε ευκαιρίες για να αλλάξουμε. Οπότε ακόμα και σε μια σχολή που δεν θέλουμε να είμαστε θα έχουμε ανοιχτά μάτια και όταν δούμε το ταλέντο μας ας πούμε, όταν δούμε το πάθος μας για κάτι θα βρούμε έναν τρόπο να παρεκκλίνουμε να κάνουμε ή αυτό που πες πριν με τα χρήματα, ότι προφανώς το να έχεις χρήματα σε εμποδίζει πάρα πολύ να κάνεις μια ιδιωτική σχολή ή να εξασκηθείς σε ένα χόμπι σου που θα μπορούσε να γίνει η δουλειά σου κτλ.
Όμως δούλεψε σε αυτό που έχεις αυτή τη στιγμή και το συχαίνεσαι, το ακούω. Άμα δεν έχεις ήδη μάθει αυτό που θέλεις να κάνεις, αυτό θα είναι ομοχλός να σε πάει στο επόμενο στάδιο. Θα μαζέψεις τα χρήματά σου και θα πας προς εκείνη την κατεύθυνση. Αρκεί να είσαι ανοιχτός, να δεις τον στόχο, να δεις την ροή ότι σε πάει προς τα εκεί η ζωή και να μην έχεις δεσμευτεί από πίσω, να σαν αυτό που λέγαμε πριν, ότι εμένα οι γονείς μου, ας πούμε, είναι δικηγόροι, πρέπει οπωσδήποτε να είναι αυτό, εμένα οι γονείς μου είναι γιατροί, πρέπει να είναι και καλά αυτό, να μην σε δεσμεύουν όλες αυτές τις περιοριστικές πεπιθήσεις που υπάρχουν σε όλους μας από πίσω.
Άρα ουσιαστικά ένας άνθρωπος για να κάνει κάτι που αγαπά, σίγουρα δεν θα το κάνει ακριβώς μετά το πανεπιστήμιο, δηλαδή στα 23, 24, 25. θα το κάνει μπορεί στα 35 πρέπει να είσαι πολύ τυχερός σε αυτή τη ζωή που πραγματικά να πετύχεις από τη μία με τη μία πως είναι το σωστό και να κάνεις το επάγγελμα που σου ταιριάζει νομίζω ότι αυτή η πεποίθηση είναι πάρα πολύ και της Μεσογείου ας πούμε δεν το έχουν παντού αυτό επειδή εγώ έχω ζήσει και σε άλλες χώρες έχω δουλέψει και αλλού και αυτά ας πούμε υπάρχουν κόσμος ας πούμε και που Που σπουδάζει και είναι 40 χρονών και που κάνει ειδικότητα πρώτο χρόνο και είναι 40 χρονών και όλα.
Και εγώ θυμάμαι ας πούμε το ότι επειδή τα έκανα όλα στην σειρά μου γιατί είχα αυτό το τελειοθυρικό το ότι πρέπει να τελειώσεις πρώτο, πρέπει να τελειώσεις την ώρα σου, πρέπει να μπεις στην ειδικότητα πρώτη, πρέπει να τελειώσεις την ώρα σου, πρέπει να μπεις μετά το αγροτικό. Τότε το έχουμε εμείς αυτό. Δεν το έχουν όλοι λέει.
Και είναι πολύ πιο ήρεμοι. Και δεν έχουν συνέχεια να τρέχουν πίσω από έναν χρόνο. Θυμάμαι. Τώρα θυμήθηκα. Ας πούμε η αδερφή μου μου λέγε για μία άλλη συνειδηκευόμενή της. Τώρα γιατί κάνει ειδικόπτωτα παιδιατρική η αδερφή μου. Και μου λέγε για μία συνειδηκευόμενή της. Που έχει κάνει γυναίκα τρία παιδάκια. Και της είπε η αδερφή μου.
μα δεν αγχώνεσαι ξέρω εγώ είναι τρία παιδιά σπίτι γιατί... Και τι σ' είπε η άλλη. Καθόλου. Πιο πολύ με αγχώνει το να με βλέπουν τα παιδιά όταν γυρνάω από τις εφημερίες παρά πώς θα βγουν οι εφημερίες για τα άλλα παιδιά. Κατάλαβες μας βάζουν σε μία μπρίζα συνέχεια ότι όλα πρέπει να τα κάνουμε γρήγορα αλλά στην πραγματική ζωή αυτό σου προξενεί μόνο άγχος και το άγχος σίγουρα δεν είναι καλό συμβουλάτορας.
Όπως είπες, πολύ λίγοι είναι τυχεροί που 18 εκεί που περάσανε και μείναν και είναι πετυχημένοι και είναι χαρούμενοι και είναι ήρεμοι. Εγώ ξέρω μία λοιπόν παλιά μου συνειδηκευόμενη, με εκείνη ήμασταν στο Φοντασιόντε Να μαζί στην Ελβετία, την έχασα κάποια στιγμή. Πού είναι, πού είναι, πού είναι, πού είναι. Και είχε μία φίλη μου γενέθλια και πήγα να της πάρω μία ωραία ανθοδέσμη και ήτανε φλεριστ.
και της λέω ρε Σιτάδε το κάνεις αυτό της λέω είναι δουλειά είναι χόμπι και μου λέει έχω σωθεί έπρεπε μου λέει να με χτυπήσεις το burnout και να ανοίξω ένα ψυχοσωματικό για να καταλάβω τι έχει σημασία σε αυτή τη ζωή αυτά μου λέει εμείς τα λέμε στους άλλους και δεν τα κάνουμε για μας την αγκάλιασα έκλαιγα συγκινήθηκα τόσο πολύ λέω μα αυτό είναι η αξία στη ζωή δηλαδή αν δεν είσαι ευτυχισμένος τι σημασία έχει να γίνεις καθηγητής εκείνη το είχε φτάσει μέχρι την διδακτορικό και σου λέω ότι και τα παράτησες έγινε φλεριστ και είχε αλλάξει το πρόσωπό της το πιστεύεις, το έχεις δει σε ρωτάω τώρα εγώ το έχω δει να συμβαίνει και σε μένα εγώ το έχω νιώσει δεν με βγάζω έξω, με τα ίδια κοιλά ίδια χόμπι, ίδιες συνήθειες το πρόσωπό μου να είναι τελώς διαφορετικό μια προτελευταία ερώτηση πριν κλείσουμε όταν λέμε ταλέντο εννοούμε κάτι μεγάλο Ή εννοούμε ακόμα και αυτό που μπορεί να κάνει μία φλόριστο, όπως ανέφερες στην φίλη σου.
Ξέρεις που γυρνάς τώρα στην ερώτηση. Το ότι εκείνη τώρα είναι καλή φλόριστο, ας πούμε. Είναι ταλέντο ή πάθος. Για πες μου. Θα μπορούσε να είναι και τα δύο. Η ερώτηση είναι στο ιστορικό. Ταδε μου, ποιο από πάντα σου άρεσε να φτιάχνεις μπουκέτα, ας πούμε. Εμείς έχουμε συνηθίσει να λέμε ότι το ταλέντο είναι πάριος για άλλο ταλέντο Ναι, οκ Είναι μόνο ταλέντο, εκείνη την εποχή δεν είχαν και άλλο τρόπο γιατί δεν κάναν μαθήματα Ναι, αλλά θέλω να πω ότι το ταλέντο το βλέπουμε για κάτι πάρα πολύ Θες να του βάλεις προσωτικό εσύ τώρα Είτε θα είσαι ηθοποιός, είτε θα είσαι μεγάλος τραγουδιστής, είτε θα είσαι σπουδαία παρουσιάστρια, είτε θα είσαι σπουδαίος γιατρός.
Άρα, ας πούμε, αν εγώ έχω γίνει γνωστή το 2026 σαν γιατρός, ενώ ο πατέρας μου ήταν γνωστός, ας πούμε, το 1976, Υπηρεσιακές δυνατότητες. Όχι. Εγώ ρίχνω δέκα φορές παραπάνω δουλειά και με το λέει και ο ίδιος ο πατέρας μου. Γιατί. Γιατί όταν εκείνος αποφύτησε ήταν δέκα γιατροί στην Αθήνα. Κάνανε εφημερία και τότε ας πούμε το πώς τους σέβονταν, κάναν, ράναν δεν συγκρίνεται και δεν το λέω με την έννοια των υπόλοιπων πολιτών. Το λέω με την έννοια της προσφοράς και ζήτησης.
αυτό είναι ένα παράδειγμα για να δείξω το πώς και το περιβάλλον κρίνει το ταλέντο ή όχι τώρα ας πούμε το να πει κάποιος ότι εγώ π.χ. έχω ταλέντο σε αυτό που κάνω ας πούμε, είναι πολύ μα πολύ πιο δύσκολο σε σχέση με το να ήμουν τότε γνωστή και να ήμουν ασκητής σε εκείνη την εποχή αυτό που θέλω να καταλάβω είναι όμως χωρίς να συγκρίνουμε το τότε και το τώρα για το τώρα εννοούμε για τη σύγχρονη εποχή δεν είναι ποσοτικό εγώ πιστεύω ότι δεν είναι ποσοτικό και το ποσοτικό το έχουμε εμείς στην ανάγκη μας τη βαθιά να βάλουμε έναν τιμοκατάλογο στο ποιος είναι καλύτερος με τα ταλέντα του γιατί στην πραγματικότητα στο τέλος που κρίνονται όλα ξέρεις όταν φτάνεις στο πικ της καριέρας σου να το πούμε έτσι δεν είναι ο πιο ταλαντούχος αυτός που θα πετύχει είναι ο πιο ταλαντούχος το πιθανότερο που θα έχει κάνει και την περισσότερη εξάσκηση γιατί είναι και ο πιο παθιασμένος οπότε πάλι είναι ξέρεις ποιο είναι ας πούμε στην πραγματικότητα το πιο σημαντικό είναι το πάθος
η επιθυμία, το που πάει η αγάπη σου που πάει η καρδιά σου σε σχέση με το πως έχεις γεννηθεί σε αυτή τη ζωή και τελικά μπορεί να μην έχει και σημασία δηλαδή αν εγώ τη ρώταγα αυτήν την κοπέλα εγώ σου λέω ότι ξέρω που δουλεύει πάω την άλλη βδομάδα και τη ρωτήσω θα έχει σημασία, δηλαδή το σκέφτηκα γρήγορα όταν με ρώτησες, θα έχει σημασία όχι, γιατί γυρνάμε στο τι είναι σημαντικό, είναι και η επιθυμία της είναι χαρούμενη δεν έχει να κάνει δεν είναι φοβερό, άρα είναι το πάθος είναι μακάρι κάποιος να πάρει δύναμη να εστιάσει και να καλλιεργήσει ακόμα πιο πολύ το πάθος του μετά από αυτή τη συζήτηση είδες που μας πήγε αυτή η ωραία πρώτη ρώτηση ούτε εγώ. Δεν το φαντάστηκα θα πούμε στο τέλος ότι το πάθος είναι αυτό που τελικά κυριαρχεί όχι το ταλέντο Είναι πραγματικά συγκλονιστικό το ότι εγώ το πιστεύω ότι κάποιες συζητήσεις ξέρεις είναι για να γίνουν και πηγαίνουν προς μια κατεύθυνση για το κοινό καλό και δεν μπορούμε να την προβλέψουμε Φυσικά με νοήτε Εγώ σε ευχαριστώ πάρα πολύ για αυτή την ευκαιρία
Εγώ σε ευχαριστώ δεν ξέρω αν θες να πεις κάτι άλλο ακόμα να προσθέσεις έτσι ένα μήνυμα στους γονείς, ένα μήνυμα τώρα στα παιδιά. Μας βλέπουν πολύ έφευοι. Μας βλέπουν πολύ έφευοι, ναι. Ναι, ναι. Μας βλέπουν, αλλά ξέρεις, είναι οι σιγανοί παρατηρητές στον κόσμο των λύκων. Αυτό που έχω να πω εγώ στον κόσμο είναι ότι να εκτιμάνε και να δείχνουν την εκτίμησή τους πρωτίστως στους φορείς που τους δίνουν ψυχοεκπαίδευση, γιατί είναι πολύ σημαντικό.
Και αυτό πηγαίνει και στο να σας ακολουθήσουν, να συμμετέχουν στα σχόλια, να γράψουν τι τους άρεσε, τι δεν τους άρεσε, που συμφωνούν, που δεν συμφωνούν στη συζήτησή μας. Να μας ακολουθήσουν στα δικά μας social, στο drfetur1maria μπορούν να με βρουν σε όλα τα social. Να έχουν λοιπόν δείξεις στον κόσμο και στον εαυτό τους και στον αλγόριθμο ακόμα, γιατί ξέρεις τον αλγόριθμο το κτίζουμε και έχουμε όλοι ευθύνη στην κοινωνία στο τι προβάλλεται και ποια είναι η κατεύθυνση του κόσμου, των εφήβων, των γονιών ό,τι θέλεις. Οπότε με το να κολουθήσουν, να κάνουν like, να σχολιάσουν χτίζουν ένα ευχαριστώ και μια κατεύθυνση προς τα εκεί και επειδή δυστυχώς το κράτος δεν τους δίνει ψυχοεκπαίδευση είναι σημαντικό να στηρίζουν τέτοιες συζήτησεις σαν τις δικές μας και τα social μας και όλα που έχουμε αυτή την κατεύθυνση τα ευθυνσία αυτών των πυρήνα.
Και τέλος για τις οικογένειες και για τις μαμάδες ακόμα πιο συγκεκριμένα, επειδή πολλές μου λένε θέλω το παιδί μου να έχει όλα αυτά που εγώ δεν είχα και γι' αυτό κάνω και συμβουλευτική γονέων, γι' αυτό κάνω ψυχοθεραπεία, έχω να πω σε όλους τους γονείς ότι αν θέλετε παιδιά ήρεμα και χαρούμενα και με επιθυμία και με στόχους και με χόμπι για να έρθουν αυτά, πρέπει και οι ίδιοι εσείς να το έχετε καλλιεργήσει και να το δείχνετε στα παιδιά σας να γίνετε εσείς οι εμπνευστές της υγείας, της ψυχικής υγείας, της σωματικής υγείας μόνο έτσι μπορούμε να στείλουμε αυτό το μήνυμα πραγματικά στα παιδιά και να δουλέψουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Ένα παιδί βλέπει αυτά που κάνουμε, δεν ακούει αυτά που του λέμε. Το έχω πει στον εαυτό μου και εγώ αρκετές φορές από τότε που έγινε μαμά ότι θέλω το παιδί μου να με βλέπει χαρούμενη, να με βλέπει δημιουργική, να με βλέπει ότι κάνω κάτι που αγαπώ. Μόνο έτσι θα καταλάβει και αυτός ότι πρέπει να κάνει και αυτός κάτι που αγαπάει κάποια στιγμή στη ζωή του.
Και θα του δημιουργηθεί η επιθυμία όχι απλά να το καταλάβει. Μπορεί να καταλάβεις ας πούμε ότι ναι αυτό είναι το σωστό και έτσι θα σωστώ στη ζωή μου. Αλλά αν δεν το επιθυμείς βαθιά μέσα σου κάτι θα σε κρατάει πίσω. Άννα Μαρία μου, σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ, είχαμε πάρα πολύ ωραία συζήτηση, πραγματικά χαίρομαι πάρα πολύ και έμαθα πάρα πολλά πράγματα σήμερα εδώ μαζί σου.
Πάρα πολύ σημαντικό αυτό που είπες για το πάθος που δεν το είχα σκεφτεί, νιώθω ότι είχαμε μια πάρα πολύ σημαντική και βοηθητική συζήτηση να πω. Ήταν πλούσια. Ήτανε πλούσια, ναι ήτανε πλούσια. Σου εύχομαι να κάνεις αυτό που κάνεις με πάθος, με ταλέντο. Έχεις τον συνδυασμό οπότε... Ευχαριστώ πολύ. Ξέρεις, είσαι από τους τυχερούς που λέγαμε πριν.
Και ανταποδίδω και για σένα. Να έχεις πάντα υγεία και δύναμη, να κάνεις αυτό που κάνεις με αγάπη και να είσαι πάντα δημιουργική. Σε ευχαριστώ πάρα πολύ.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα