Skip to content
PodBase
Τι συμβαίνει με τον τοκετό στην Ελλάδα; | Κωνσταντίνος Περιστέρης

Τι συμβαίνει με τον τοκετό στην Ελλάδα; | Κωνσταντίνος Περιστέρης

Proud Mama
Μάιος 20, 2026 00:57:37 Σεζόν 2 Επεισόδιο 28
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Στο νέο επεισόδιο του Proud Mama Podcast, συζητάμε με τον καλεσμένο μας, τον Κωνσταντίνο Περιστέρη, γυναικολόγο, μαιευτήρα και ομιλητή, για τον τοκετό ως μια μοναδική εμπειρία στη ζωή μιας γυναίκας. Γιατί η ιατρική παρεμβαίνει τόσο πολύ στη φυσιολογική διαδικασία του τοκετού στη χώρα μας και γιατί στην Ελλάδα «φλερτάρουμε» με την πιθανότητα της καισαρικής τομής στη γέννα;Εκφράζει την άποψή του για το μαιοκεντρικό μοντέλο και εξετάζει αν αυτό θα μπορούσε μελλοντικά να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα.Τι θα έπρεπε να αλλάξει ώστε κάθε γυναίκα να γεννά όπως επιθυμεί — είτε με φυσιολογικό τοκετό είτε με καισαρική — και γιατί στην Ελλάδα συνεχίζει να υπάρχει η μαιευτική βία σε όλο της το «μεγαλείο»;Δες ή άκουσε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη γυναίκα, με γνώμονα την ψυχολογική και σωματική της υγεία.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Τώρα κατάλαβα τι είναι η λοχεία. Τη λοχεία την έξαρμω στα βουλιά. Τώρα την έζησα. Και λέω, οκ, wow. Έχοντας δουλέψει στο ελληνικό μεευτήριο, έχοντας δουλέψει και στο αντιληπικό μεευτήριο, είδα καταπληκτικές διαφορές. Δεν συμβαίνουν τόσο πολλές ξάρικες τομέες όσο συμβαίνουν στην Ελλάδα. Όταν επιλέγουμε να γεννήσουμε στο σύστημα το ελληνικό, φλερτάρουμε με την πιθανότητα της ξαρικής τομής, γιατί είναι το πώς γεννάνε οι περισσότερες γυναίκες σε αυτή τη χώρα.

Πολλές φορές τη γυναίκα αν την αφήσεις μόνη της θα γεννήσει. Να πάρει δύο μέρες αλλά θα γεννήσει φυσιολογικά. Ναι, θέλει ηρεμία να το κοιτώσεις. Σπάνια είναι μια επίγουσα κατάσταση. Περισσότερες φορές είναι πράγματα που μπορείς να κάνεις για να βοηθήσεις να έρθει το μωράκι στον κόσμο. Μία στις δύο γυναίκες έχουν πάρξει σε τραυματικό το κοιτό.

Αν μιλήσεις πάλι άσχημα φεύγεις από το μαϊφτήριο δεν μπορείς να ξαναγεννήσεις Θα το κλείναν όλοι και θα μιλάγανε με το σύστημα το σας Στις γυναίκες όπως πρέπει Είσαι proud mama Όπως όλες οι μπαμπάδες Και εσύ proud dad Πρέπει να είσαι πάρα πολύ Χαζομπαμπάς θα λέγαμε περισσότερο Χαζομπαμπάς όχι proud Χαζομπαμπάς Στην Ελλάδα είναι παρατσούκλη για πολλούς μπαμπάδες γιατί με το που γίνουν οι μπαμπάδες ξέρεις γεννόμαστε και εμείς παιδιά έχεις ακούσει που λένε οι μαμάδες α έχω τρία παιδιά τα δύο μου παιδιά και τον άντρα μου ναι ισχύει οπότε και η γυναίκα μου το ίδιο λέει μου λέει έχω δύο παιδιά στο σπίτι και σου αρέσει ο ρόλος αυτός τώρα ναι πάρα πολύ είναι κάτι το οποίο εγώ το ήθελα χρόνια γιατί είμαι μέσα σε αυτό δηλαδή να σκεφτείς 15 χρόνια που είμαι μέσα στους τοκετούς μέσα στις γένες ξύπνησε το πατρικό συνέστημα πιο νωρίς μιλώντας με φίλους οι περισσότεροι τους ξυπνάει εκεί στα 35-40 το πατρικό συνέστημα και θέλουν να κάνουν παιδάκι σε κάποιους δεν ξυπνάει ποτέ

σε κάποιους it's ok, διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο αλλά εμένα αυτό ξεκίνησε πιο νωρίς από τα 28 μου, από τα 30 μου γιατί ήμουν μέσα σε αυτό καθημέρα και λέω όρε φίλε, πολύ ωραίο θα έρθω εγώ ένα παιδάκι και οπότε άρχισα να το καλλιεργώ από νωρίς σαν ιδέα και τρόπο που έχω το γιο μου είναι καταπληκτικά, περνάω με τέλεια είναι πολύ ωραία να συμβάσαι Πώς σου άλλαξε να πω η οπτική σου το πώς βλέπεις πλέον αυτό το επάγγελμα που κάνεις από τότε που έχεις γίνει μπαμπάς Άλλαξε και εμβάθυνε η οπτική μου στο επάγγελμα της μευτικής γιατί δεν είχα καταλάβει ακριβώς 100% τι δουλειά κάνω Δηλαδή ήξερα τεχνικά, επιστημονικά, ιατρικά, σωστά Πώς να γίνει ο τοκετός Πώς να φύγει μια υγιής μαμά, ένα υγιές παιδί από το μευτήριο Να πάνε σπίτι να ξεκινήσουν την οικογένειά τους Αλλά δεν είχα εικόνα για το μετά Εγώ ήξερα μέχρι το μευτήριο Οπότε τους έλεγα ορίστε το παιδί σας, bye, see you Οπότε τώρα που πήρα κι εγώ ένα παιδί σπίτι Και είδα πως είναι το μετά Τώρα κατάλαβα τι είναι η λοχεία

Τη λοχεία την έξαρμω στα βουλιά Τώρα την έζησα Και λέω, ok, wow Είναι πολλές φορές πιο δύσκολο Από την εγκυμοσύνη, πιο δύσκολο από το κοιτό Είναι πολύ δύσκολη φάση η λοχεία Ξαφνικά έχεις περάσει όλες αυτές τις αλλαγές Έχεις περάσει όλο αυτό το σοκ το σώμα σου Και μετά σου λένε, ναι, είναι όλα καλά, ok Πάρει ένα παιδί για το οποίο δεν σε έχει εκπαιδεύσει κανείς ποτέ Δεν έχουμε κάνει ούτε ένα μάθημα στο σχολείο ούτε μια εκπαίδευση πώς να μεγαλώσεις ένα παιδί, πώς να αλλάζεις μια πάνω, πώς να κάνεις στο σπίτι τη φροντίδα ενός νεογνού και σου λένε έλα εντάξει θα το βρεις.

Υπάρχουν πολλά βίντεο στο YouTube, καλή επιτυχία. Και είσαι ξαφνικά... Αφού πόσες φορές μου λένε μπαμπάδες μου μάδες φοβάμαι να πιάσω το μωρό γιατί νιώθω ότι είναι από πλαστελίνη, θα το σπάσω. Γιατί είναι ένα πολύ πολύ ευάλωτο πλασματάκι. και εγώ απλά επειδή είχα την άνεση από το μευτήριο γιατί το έχω πιάσει εκατοντάδες μωρά πιάνω και τον γιο μου τον κάνω τον αλλάζω και θυμάμαι τη γυναίκα μου να με κοιτάει με τρόμο ότι είναι εντάξει αυτό που κάνεις, είναι εντάξει το παιδί και λέω πω πω ναι επειδή είναι κάτι πρωτόγνωρο για όλους οπότε είναι μια φάση που δεν σε προετοιμάζει κανείς εγώ σήμερα ήμουν προετοιμασμένος επειδή είχα επαγγελματική σχέση με αυτό και πάλι ήταν δύσκολα.

Οπότε, σεβασμός όλους τους νέους γονείς που το περνάνε. Είναι καταπληκτή φάση αλλά είναι και δύσκολη φάση. Κωνσταντίνε, ξεκινήσαμε τη συζήτησή μας ήδη χωρίς να πω ποιος είναι ο καλεσμένος στο σημερινό μας επεισόδιο. Λοιπόν, έχω μαζί μου τον Κωνσταντίνο Περιστέρη. Τον περιμένω αρκετό καιρό να έρθει εδώ στο δικό μου podcast και είπα ότι δεν θα μπορούσε να μην έρθει ο Κωνσταντίνος στο πράγμα διότι είναι ένας άνθρωπος που και συμπαθώ πολύ και θαυμάζω και παρόλο που δεν γνωριζόμαστε και γνωριστήκαμε πριν λίγα λεπτά μου βγάζεις έτσι μια οικειότητα, έχεις μια ηρεμία, έχεις χιούμορ και πάνω απ' όλα αγαπάς και σέβεσαι τις γυναίκες.

Ναι. Καλώς ήρθες λοιπόν στο Proud Mama. Τιμή μου που είμαι εδώ, ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση που είμαι δίπλα σε μια Proud Mama και που έχω τη χαρά να έχω γνωρίσει πολλές περήφανες μητέρες μέσα στα χρόνια και πραγματικά πρέπει να είστε περήφανες μητέρες γιατί αυτό δεν είναι απλά κάτι δύσκολο που όλοι το αναγνωρίζουμε αλλά είναι ιερό.

Δηλαδή η αποστολή της μαμάς είναι να συνεχίζει το ανθρώπινο είδος. Και γι' αυτό και το κάνει τη μητέρα. Αν υπήρχε αυτή η λειτουργία στους άντρες θα είχε αφανιστεί το ανθρώπινο είδος. Δεν θα τα καταφέρνουμε σίγουρα. Όσο καλά τα καταφέρνετε εσείς. Θεωρώ ότι τέτοια φωνές αντιδικίουσης, τέτοια επεισόδια σαν το πρώτο μάμα podcast είναι πολύ σημαντικό γιατί δεν το συζητάμε αρκετά δεν γιορτάζουμε τις γυναίκες αρκετά για να αναγνωρίσουμε το ότι η παρουσία τους και η προσφορά τους στην κοινωνία είναι η μέγιστη. Δηλαδή εσείς είστε η ρακοκαλιά του ότι συνεχίζει η κοινωνία, συνεχίζει η ανθρωπότητα.

Οπότε εγώ το να το υποστηρίζω αυτό είναι απλά χαρά μου και τιμή μου και ευχαριστώ για την προσκλήση. Όταν ακούς τώρα κάποιος να μιλάει έτσι μετά ξέρεις, είναι speechless, δεν ξέρω τι να πω ότι να σχολιάζω. Θα μπούμε όμως κατευθείαν στη συζήτηση. Σε όποιον δεν γνωρίζει θα πω εγώ απλά να φέρω ότι ο Κωνσταντίνος Περιστέρης είναι γυναικολόγος με ευθύραση και ο μιλητής να το πω. Σωστά.

Και θα ξεκινήσω αυτή τη κουβέντα με μια σκέψη που έχω. Ξέρεις η γέννα στην Ελλάδα γιατροποιήθηκε πριν αρκετά χρόνια. Σωστά. 1800-1900 δεν θυμάμαι πολύ καλά. Σίγουρα. Δεν έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό, αλλά σημασία έχει ότι η γιατρική μπορούσε να κάνει τη γέννα να είναι πιο ασφαλή και πιο ελεγόμενη. Εγώ συμφωνώ το ότι η γιατρική είναι απαραίτητη και ότι παίζει πάρα πολύ μεγάλο και σημαντικό ρόλο.

Ωστόσο τα τελευταία χρόνια βλέπουμε μια παρέμβαση σε βαθμό το ότι μας προβληματίζει. Υσχύει και στη χώρα που ζούμε είναι λίγο παραπάνω παρεμβατική από άλλες φορές. Το λένε τα νούμερα, το λένε οι στατιστικές και αυτό συμβαίνει γιατί είναι θέμα της κουλτούρας. Δηλαδή αυτή είναι η κουλτούρα στην Ελλάδα. Το αναγνωρίζω γιατί έχοντας δουλέψει στο ελληνικό μεευτήριο, έχοντας δουλέψει και στο αντιληπικό μεευτήριο, είδα καταπληκτικές διαφορές.

Και μιλούντας με συναδέλφους που έχουν κάνει την ειδικότητά τους στη Σουηδία, στη Γερμανία, δεν συμβαίνουν τόσο πολλές ξάρκες στο μέσο όσο συμβαίνουν στην Ελλάδα και αυτό είναι γιατί είναι άλλη κουλτούρα, έτσι είναι άλλο το σύστημα. Οπότε όταν επιλέγουμε να γεννήσουμε στο σύστημα το ελληνικό φλερτάρουμε με την πιθανότητα της ξαρκής τομής γιατί είναι το πώς γεννάνε οι περισσότερες γυναίκες σε αυτή τη χώρα.

Δύο στις τρεις γεννάνε ξαρκή. Μία στις τρεις γεννάνε φυσιολογικά. Είναι σοκαριστικό το νούμερο, ναι, Αλλά αυτή είναι η πραγματικότητα της Ελλάδας Μου λες τώρα ότι είναι κουλτούρα στην Ελλάδα Είναι κουλτούρα στην Ελλάδα που Καλλιεργήθηκε από τους γιατρούς Αυτό Σωστά Δεν καλλιεργήθηκε, δεν προηγείται από Ναι γιατί 1900 χρόνια τώρα γεννούσαν με τη μαμή Με τη Μέα Οι γυναίκες στο σπίτι Και όπως έπαιξα πότε ήταν η ιατροκοπή Ήθηκε το επάγγελμα της μευτικής Και αυτή η ειδικότητα άρχισε να πηγαίνει περισσότερο στο μευτήριο Ναι, άρχισαμε να έχουμε πιο ασφαλείς τοκετούς Άρχισαμε να έχουμε Τοκετούς που παλιότερα Οδηγούσαν σε θάνατο Δηλαδή δύσκολες περιπτώσεις με προκλαμψία Μολύνσεις, δίδυμες κοιήσεις Όλα αυτά Αλλά αντίστοιχα η πλειονότητα των τοκετών Που είναι φυσιολογική Άρχισαν να μην Εξελίσσονται τόσο φυσιολογικά Και να γίνονται παρεμβάσεις Όπως είπες πολύ σωστά Δηλαδή πολλές φορές τη γυναίκα αν την αφήσεις μόνη της θα γεννήσει Μπορεί να την αφήσει 48 ώρες

Να πάρει δύο μέρες Αλλά θα γεννήσει φυσιολογικά Και πολλές φορές αυτό σε ένα Setting με Οράρια και ιατρικές βάρδιες Και έναν γιατρό Ο οποίος πιθανότατα Ξέρει ότι σήμερα είναι να γεννήσει Η Νικολέτα Και αύριο Έχω ένα συνέδριο Ή έχω ιατρείο και δεν βγαίνει το πρόγραμμα ας επισπεύσουμε τον τοκετό της για να είναι μέσα στο πρόγραμμά μου. Αυτό δυστυχώς είναι πραγματικότητα στην Ελλάδα. Συμβαίνει.

Και τι έχεις να πεις γι' αυτό. Δεν θα έπρεπε κάπως να αλλάξει ή να σταματήσει. Ναι, σίγουρα. Και να αναγνωρίσουμε το εξής. Όπως είπες ιστορικά το ότι ιατρικοποιήθηκαν κάποια πράγματα σίγουρα οδηγεί σε περισσότερη ασφάλεια, σε καλύτερα αποτελέσματα. Αλλά είναι να αναρωτηθούμε τι έχει σώσει περισσότερα μωρά η κεσαρική τομή ή η θερμοκοιτήδα.

Η απάντηση είναι η θερμοκοιτήδα. Δηλαδή περισσότερα μωράκια καταλήγανε επειδή αφού βγαίνανε από την μήτρα, είχαν κάποιο πρόβλημα ή χρειαζόντουσαν εκεί φροντίδα. Η θερμοκοιτήδα σαν ιατρική παρέμβαση έχει σώσει εκατομμύρια ζωές ανά τον κόσμο. Η κεσαρική τομή επίσης έχει σώσει Περισσότερο στην περίπτωση της μητέρας. Δηλαδή η επίγουσα κυσαρική τομή είναι αυτή που όντως όταν λέμε επίγουσα κυσαρική τομή δεν υπήρχε άλλη περίπτωση.

Δηλαδή υπήρχε άμεση απειλή στη ζωή της μαμάς και του εμβρίου. Τώρα, από τις κυσαρικές που γίνονται στην Ελλάδα, τόσες πολλές κυσαρικές που γίνονται στη χώρα μας, πόσες είναι επίγουσες? Πες μου Ρωσέ γιατί δεν ξέρεις. 20%. Το ποσοστό είναι 62,2. Συνολικά. Από όλες τις γεννήσεις. Τώρα από αυτές τις 62,2 μόνο μία στις πέντε είναι πραγματικά επίγουσες και έπρεπε να πάρεμε βαλλιώς θα υπήρχε πρόβλημα κίνδυνος με τη ζωή της μαμάς ή του παιδιού.

Το υπόλοιπο 80% είναι κεσαρικές τομές για άλλους λόγους. Ιατρικούς μεν, αλλά ας πούμε ποιος είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος κεσαρικής τομής στην Ελλάδα. Κεσαρική τομή λόγω μη εξέλιξης στο κετού. Λόγω αδυναμίας εξέλιξης στο κετού. Τι σημαίνει αδύναμη εξέλιξη στο κετού Πάμε να το πούμε Πώς μπορεί να είναι Ας με Εξέλιξη στο κετού αδύναμη Αδύναμη, μπράβο, γιατί κάθε σώμα είναι διαφορετικό Μπορεί μια γυναίκα να γεννήσει τις 8 ώρες Μπορεί μια άλλη γυναίκα να γεννήσει τις 48 ώρες Θυμάμαι Στην Αγγλία, στο δημόσιο σύστημα του NHS Όταν εργαζόμουν και Έκανα γυναικολογία με ευτυχή Μπορεί να πήγαινα παρασκευή στη δουλειά και ήταν μια γυναίκα η οποία τότε έμπαινε να κάνει πρόκληση το κετού.

Να της βάλουν κάποιες σορμόνες για να ξεκινήσουν σιγά σιγά να δουλεύει η μήτρα να κατέβει το μωράκι. Και ερχόμουνα στη δουλειά την Δευτέρα. Οκ, Παρασκευή έφυγα από τη δουλειά που ξεκίναγε η πρόκληση γυναίκα. Ξαναχωρούμε τη δουλειά στη Δευτέρα και τότε γεννούσε το μωρό. Τρεις μέρες μετά. και αυτό ήταν απολύτως ok για μια πρωτοτόκομμα στο σύστημα της Αγγλίας Στο σύστημα της Ελλάδας δεν έχω δει γυναίκα με ελάχιστες ξερέσεις συναδέρφων που τιμούν το επάγγελμα στο έπακρο στο 100% να κάνει τόσες πολλές ώρες στο κοιτού γιατί όταν γνωρίζουμε ότι αυτό μπορεί να γίνει με ασφάλεια είναι ok αφού το κοιτού εξελίσσεται Η αδυναμία εξέλιξης του κοιτού είναι ο οποίος είναι δευτερόλεπτος λόγος Ξαρικής γιατί πέφτει Στο αφήγημα της κουλτούρας Σε αυτό το σύστημα το ότι Αν θα κάνουμε μια γέννα Μέσα σε αυτό το χρονικό πλαίσιο Και αν αφήγει μέσα από αυτό το χρονικό πλαίσιο Δεν εξελίσσεται το διεκριτός οπότε πάμε για Ξαρική Ένας λόγος που γίνονται πολλές Και στο μέσα είναι γιατί γίνονται πολλές προκλήσεις στο διεκριτό

Ακριβώς Πολλοί συνάδελφοι Ιδίως όταν πλησιάζει 15 Αγούστος Αυγούστος, η πλησιάζει Πάσχα, η πλησιάζουν Χριστούγεννα, λένε είναι μεγάλο το μωρό, δεν θα μπορέσεις να το βγάλεις, πάμε να κάνουμε πρόκληση. Θα ακούς πολλά τέτοια. Τα ακούει αυτά η ελληνίδα γυναίκα, εμπιστεύεται το γιατρό της, πάει να κάνει την παρέμβαση αυτή, γιατί είναι μια παρέμβαση η πρόκληση του κοιτού.

Το καλύτερο είναι πάντα η αυτόματη ενέργειση του κοιτού. Να ξεκινήσει το κοιτούς μόνος του, να σπάσουν τα νερά, να ξεκινήσουν οι οδύνες. αν δεν συμβαίνει αυτό πότε κάνουμε πρόκληση στο κοιτού όταν έχουμε περάσει πάρα πολλοί μέρες έχουμε παράταση στο κοιτού, έχουμε περάσει την πιθανή ημερομηνία του κοιτού οκ να κάνεις πρόκληση αν έχεις σημαντικό λόγο, έχεις μια χολόσταση κύσης ένα ζαφαρό διαβιτική εγώ είχα χολόσταση οπότε απολύτως τίμιο και δίκιο να κάνεις μια πρόκληση σε αυτό το πολύ μικρό ποσοστό παγκοσμίους γιατί νομίζω είναι 1% είναι 1,1% και ήμουν μέσα σε αυτό το που είναι και τρομακτικό γιατί μπαίνεις διαβάζεις τι μπορεί να συμβεί και λες οπότε εκεί ορθώς να το κάνεις.

Αλλά όντως οι περισσότερες προκλήσεις γίνονται βάσει μερολογίου και βάσει πότε βολεύει να γεννήσουμε. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Και σε αυτό το κομμάτι, τώρα έρχομαι στο κομμάτι της πολιτούρας, έχει σημασία για το πώς μιλάμε για το τοκετό. Γιατί όταν οι μαμάδες μας και οι γιαγιάδες μας και οι θείες μας έχουν γεννήσει έτσι, όταν είναι μια γυναίκα με την κοιλιά και περιμένει να γεννήσει θα μιλήσει με όλες τις γυναίκες της υπογέννησης με τις φίλες της, με την ονά, με την ξαδέρφη με την κουμπάρα της και όταν δύο στις τρεις έχουν γεννήσει με ξαρική, ακούγεται πάρα πολύ ότι έλα μωρέ και εγώ με πρόκληση πήγα και γέννησα με ξαρική μετά από 8 ώρες έλα μωρέ και εγώ μπήκα είχα πόνους, πήγα μέχρι τα 3 εκατοστά μετά γέννησα με ξαρική. Και όταν το αφήγημα πολλαπλασιάζεται και λες και η Μέρη γέννησε έτσι και η Εύα γέννησε έτσι και εγώ άμα γεννήσω έτσι είναι ok γιατί η πραγματικότητα τι είναι. Εν τέλει η πραγματικότητα είναι συμφωνία. Ακριβώς.

Αν συμφωνούμε πολύ σε ένα πράγμα. Λέμε αυτό είναι το σωστό. Αυτό είναι το σωστό. Στην ιατρική για παράδειγμα τι λέμε ότι είναι το φυσιολογικό. Πήραμε 100 άτομα, τους μετρήσαμε είναι 12 με 8. Το φυσιολογικό είναι η πλειονότητα, η πλειοψηφία. Οπότε, αν πας στη Σουηδία, η πλειοψηφία των γενικών θα σου πούνε, α, γεννήσα φυσιολογικά στο Μευτήριο. Οπότε, για τις Σουηδέζες η πραγματικότητα είναι γεννή φυσιολογικά. Για τις Ελληνίδες η πραγματικότητα, η συμφωνία είναι γεννή φυσιολογική.

Ναι, ναι, ναι. Οπότε, εκεί έχουν σημασία πολύ να συζητάμε αυτά τα πράγματα για να αλλάξει το αφήγημα. Γιατί αν αλλάξει το αφήγημα η νέα γυναίκα που τώρα πια ακούει podcast, μπαίνει διαβάζει στο chat της επειδή τα ποσοστά για και σαρκές και φυσιολογικούς ενημερώνεται διαβάζει πριν γεννήσει μπορεί να μιλήσει με την γυναικολόγο της που θα της πει για πρόκληση γιατρέ ποια είναι η ένδειξη να πω για πρόκληση εεεεε πολλές φορές δεν έχω συμφωνήσει γιατροί να τους ζητείτε επιστημονικά να ξέρεις να αιτιολογήσουν γιατί να κάνεις κάτι αλλά δεν διατάζεις ως γιατρός, υποστηρίζεις λες οι επιλογές είναι αυτές, αυτές 70% και αποφασίζεις μαζί με την γυναίκα που γεννάει εγώ μόνος λόγος να πατήσω το πόδι ας το πούμε μεταφορικά είναι αν πραγματικά βλέπω κάτι το οποίο είναι επικίνδυνο και θα της πω πραγματικά εδώ βλέπω αυτό θεωρώ το ασφαλείς τώρα είναι αυτό έτσι, πέρα από αυτό το συζητάμε και όταν μιλάμε για ηρεμία ναι θέλει ηρεμία ο τοκετός σπάνια είναι μια επίγουσα κατάσταση

περισσότερες φορές είναι πράγματα που μπορείς να κάνεις για να βοηθήσεις να έρθει το μωράκι στον κόσμο οπότε θεωρώ ο πυρήνας αυτού που με ρωτάς είναι Ντέανα το ότι έχεις έναν άξονα που είναι ηθική χρήμα ηθική χρήμα και αυτός ο άξονας δεν πρέπει να αγγίζουν αυτά πιστεύεις ότι έχει γίνει εμπορευματοποίηση της γέννας στην Ελλάδα. Έχει γίνει, ναι. Γιατί όταν δούλευα στην Αγγλία δεν είχα ποτέ οικονομική σχέση με τη γυναίκα που γεννούσε. Δηλαδή καμία οικονομική σχέση με τη γυναίκα που γεννούσε γιατί ήταν δημόσιο το σύστημα στο NHS. Οπότε ερχόταν η γυναίκα να γεννήσει εγώ κοίταγα απολύτως αυστηρά να εφαρμόσω τα πρωτόκολλα το κουτάκι.

αν έχει αυτά τα εμβρήματα κάνουμε αυτό αν είναι τόσο εβδομάδων κάνουμε αυτό αν συμβεί αυτό κάνουμε αυτό ήταν αλφαβήτα ξεκάθαρα. Είτε είναι στη βάρτια ο Περιστέρης είτε είναι στη βάρτια η Dr. Harris ή οποιοςδήποτε γιατρός δεν πάνε να είναι Χριστούγεννα δεν πάνε να είναι Σαββατοκύριακο δεν πάνε καθημερινή θα λάβεις το ίδιο επίπεδο φροντίδας ιατρικός και από τη στιγμή που στο τέλος του μήνα όλοι οι επενδυλματίες υγείας πληρωνόμασταν από το δημόσιο σύστημα και έμπαινε στο λαοριαδοσμό μας ο μισθός δεν είχε σημασία πώς θα γεννούσε, αν θα γεννούσε με κεσαρκή αν θα γεννούσε φυσιολογικά ή αν θα γεννούσε αλλιώς η ακάστοτε γυναίκα, κοίτα για σαπλά να κάνεις την καλύτερη δυνατή δουλειά για τη γυναίκα που έχεις απέναντί σου αυτό τώρα στην Ελλάδα αλλάζει ριζικά μόνο από το μόνο το ότι δεν σε πληρώνει ένα σύστημα ή δεν παίρνει στο τέλος του μήνα τα χρήματα αλλά όσο και το πλήστον οι περισσότεροι συνάδελφοι όπως και εγώ δουλεύουμε ιδιωτικά.

Οπότε στο ιδιωτικό επάγγελμα σε πληρώνει η εγκυμόνωσή, σε πληρώνει η ασθενή σου. Οπότε εφόσον έχετε οικονομική σχέση αλλάζει και η ηθική του επαγγελματία υγείας. Αναπόφευκτα. Γιατί το χρήμα γνωρίζουμε ότι διαφθείρει. αλλάζει τον τρόπο που σκέφτεσαι γιατί σκέφτεσαι και το οικονομικό και αυτό είναι λάθος, είναι κακό θέλει πολλή δουλειά εσωτερική προσωπική για να μπορείς να το κρατήσεις αυτό σε απόσταση με το που γύρισα από Αγγλία μου ήταν πάρα πολύ δύσκολο να προσαρμοστώ στο ότι τι εγώ πρέπει να πω στην ασθενή οκ γεννήσαμε το παιδί σου είναι τόσα ευρώ πως το κάνουμε αυτό και θυμάμαι μίλαγα με έναν μεγαλύτερο και πυρότερο γιατρό ο οποίος ήταν 20 χρόνια αγγλία και ήρθε μετά Ελλάδα με την γυναίκα του με τα παιδιά του και είχε την ίδια δυσκολία να προσαρμοστεί και μου είπε αυτό το πράγμα μου λέει κράτα όσο μπορείς μακριά το ιατρικό από το οικονομικό γιατί δεν θα πάει καλά.

Και ήταν από τις καλύτερες συμβουλές που μου έδωσε. Εγώ ξέρεις τι αναρωτιέμαι. Εφόσον το συζητάμε αρκετά τον τελευταίο καιρό όλο αυτό που συμβαίνει με τις παρεμβάσεις με αυτό που λες, με την εμπορευματοποίηση της γέννας. Αναρωτιέμαι, το συζητάτε ή το συζητάνε μεταξύ τους οι γιατροί όλο αυτό το κομμάτι. Ναι, το συζητάμε.

Τι λέτε. Οι περισσότεροι γιατροί λένε το εξής. Έλα μωρέ, βάλ' την μια κεσάρικη να τελειώνεις. Ναι. Δηλαδή το ακούς συχνά αυτό στα μεσήτηρια. Είναι απογοητευτικό να το ακούει αυτό μια γυναίκα γιατί θεωρείς ότι υποτιμάει... Συγγνώμη, αυτός ο γιατρός γιατί πρέπει να έχει σχέση, ο συγκεκριμένος γιατρός που λέει έλα μωρέ βάλτε μια κεσαρική τι θα πάθει, γιατί πρέπει να έχει άμεση σχέση με τη γέννα.

Δεν πρέπει. Δηλαδή η γυναικολογία είναι τόσο μεγάλη ειδικότητα που μπορεί κάποιος να ασχολείται μόνο με το κομμάτι της ψηφιστωματικής. Να βοηθάει ζευγάρι για να κάνουν μωράκια. μπορεί να ασχολείται με το κομμάτι της λαπαροσκόπησης να κάνει χειρουργία για να βγάζει νομιώματα Ασχολείται με άλλο κομμάτι αν δεν θέλει να περιμένει ώρες και δεν μπορεί να περιμένει ώρες μια γυναίκα Θεωρώ ότι ένας άνθρωπος που αντιμετωπίζει έτσι μια γυναίκα δεν μπορεί να γιατί ακόμα και μια επέμβαση ακόμα και μια απλή εξέταση γιατί όταν πας σε γυναικολόγο ακόμα και σε γυναίκα γυναικολόγο νιώθεις κάπως μια δεν είσαι 100% άνετη όσα χρόνια και να περάσουν είναι κάτι πολύ ήντιμει είναι δύο επαγγελμάτα είναι ο γυναικολόγος και ο διέατρος αυτά τα δύο είναι δύσκολα τα πράγματα θέλω να πω ότι οι άνθρωποι που ασκούν αυτό το επάγγελμα πρέπει να έχουν πολύ μεγάλη συνέστηση κατανόηση και να αγαπάνε τις γυναίκες είναι πολύ γυναικολογία έτσι εννοείται ότι είναι πάρα πολύ φυσικά και είναι πολύ

εγώ σκεφτώ μες στο μυαλό μου τώρα μιας και το ζητάμε περνάω πρόσωπα από το μυαλό μου και έχω γυναικολόγους που είναι πραγματικά ρε παιδί μου φωτεινά άτομα μες στην καλή χαρά αγαπάνε τη γυναίκα είναι δίπλα της και το κάνουν χρόνια αυτό και ξέρεις τι είναι πολύ ενδιαφέρον τους βλέπω και δεν μοιάζουν την ηλικία τους μοιάζουν νεότεροι όπως και εσύ ευχαριστώ δεν ξέρω την ηλικία έχεις αλλά μοιάζεις πολύ μικρός Είναι αλήθεια γιατί όταν είσαι κοντά στη ζωή όταν είσαι στη νέα ζωή που έρχεται αλλά και αγαπάς αυτό που κάνεις θεωρώ φαίνεται αυτό προς τα έξω και το παρατήρησα και όταν ξεκίνησα την καριέρα μου μου λέω στον κύριο Μανώλη θέλω να μοιάσω στον κύριο Γιάννη θέλω να μοιάσω δηλαδή ξεδιάλαγα κι εγώ τα παραδείγματα που λέω κάτι καλό κάνουν αυτοί και φαίνεται και από τις γυναίκες που είναι χαρούμενες, τα αποτελέσματα και από τους ίδιους.

Και αντίστοιχα, αυτό που λες, δηλαδή κάποιοι άνθρωποι δεν θα πρέπει να κάνουν κάποιες δουλειές, αυτό θεωρώ ισχύει για το 80% της ανθρωπότητας. Ρωτώ το 80% που μας κάνουμε δουλειές που δεν μας ταιριάζουν. Συμφωνώ, αλλά μιλάμε τώρα για... Ναι, είναι μια δουλειά η οποία επηρεάζει πολύ και τις ζωές των άλλων. Δηλαδή, μιλάμε για γυναίκες που επειδή είχαν μια τραυματική εμπειρία το κετό. Για πες μου. Δεν θέλω να ξανακάνω παιδί.

Για πες μου. Αυτό δεν είναι... Τα στατιστικά λένε μία στις δύο γυναίκες έχουν τραυματική εμπειρία το κετό. Ναι. Και επιβεβαιώνω και εγώ από την πρακτική μου έχω δει ότι μία στις δύο γυναίκες έχουν υπάρξει σε τραυματικό το κετό. Και όταν λέμε τραυματικό το κετό δεν εννοούμε μόνο τραυματικό σωματικά ότι άνοιξε η κοιλιά τους με έναν ιστέρη και βγήκε το μωρό από εκεί αλλά τραυματικό και ψυχολογικά δηλαδή ότι νιώσαν ότι δεν τις ακούσαν νιώσαν ότι τις κακομεταχειρίστηκαν νιώσαν υποτίμηση, νιώσαν ότι τις χλεβάσαν αυτό δυστυχώς συμβαίνει στα ελληνικά μεφτήρια γιατί τα ελληνικά μεφτήρια είναι μια αντανάκληση της ελληνικής κοινωνίας που μας διακρίνει μια αγένεια μια αγένεια στον δρόμο μια αγένεια στις καθημερινές συναλλαγές μια γένεια και στο μευτήριο.

Πόσες φορές μέσα στα χρόνια έχεις ακούσει ή έχεις δει ήσουν μπροστά ας πούμε σε κάποιο περιστατικό με ευτικής βίας. Υπερβολικά πολλές. Και πάλι ερχόμαστε στο κομμάτι της κουλτούρας στο κομμάτι του συστήματος στην Αγγλία μια φορά φώναξα στο τηλέφωνο σε μια συνάδελφα ομαία γιατί μου λέει doctor there is a lady και σας περιμένει να εξετάσεις και όμως το πιτώ και της λέω είμαι στο κοιτό, θα έρθω σε 10 λεπτά απλά ήταν ελληνικά 10 λεπτά δεν ήταν αγγλικά 10 λεπτά, δηλαδή όντως 10 λεπτά της λέω θα είμαι εκεί σε 10 και συνεχίζονταν το κοιτό στις γυναίκες, βλέπαμε το κεφαλάκι ερχότανε, με ξαναπέρνει, μου λέει γιατρέ είναι εδώ η γυναίκα μου που θα σε δώσει 10 λεπτά της λέω ναι ρε παιδί μου, τώρα γεννιέται το μωρό, θα είμαι εκεί σε 10 λεπτά τέλος πάντων γεννιέται το μωράκι όλα καλά, με ξαναπαίρνει αυτή μου λέει γιατρέ που έχουν περάσει 20 λεπτά μου θα στεντώσετε 10 λεπτά της, λέω ναι ρε παιδί μου της λέω με ξαναπάρει, θα έρθω σε 10 λεπτά, της φώναξα και πήγα την είδα τη γυναίκα όλα καλά

δεν είχε κάποιο θέμα τη διώξαμε, πήγε σπίτι της η ΜΕΑ την επόμενη μέρα μου είχε κάνει γραπτή αναφορά και με φωνάξαν από το HR και μου είπανε έχετε θέμα με τη διαχείριστη μου Θα σας δώσουμε κάποια μαθήματα διαχείρισης θυμού Να πάτε να κάνετε Και αν ξανασυμβεί φεύγετε από το νοσοκομείο Το να φωνάζεις Και να Είσαι αγενής στο ελληνικό νοσοκομείο Είναι απλά μια τρίτη, είναι μια τετάρτη Είναι καθημερινότητα Εγώ απλά φαντάζομαι το πρόσωπό σου Όταν κάποιος σου λέει πρέπει να κάνεις μαθήματα διαχείρισης θυμού Εγώ μόνο κάπως Ξέρεις λέω ότι Αλλά βλέπεις δεν ανέχονται Ναι Να είναι ανεβασμένος το τόνο της φωνής ή να ακουστεί κάτι τέτοιο ας πούμε στο γλυκό νοσοκομείο και λέω κοίτα ρε φίλε υπάρχει επίπεδο εμείς είμαστε κάτω από το επίπεδο Τι έχεις ακούσει στην Ελλάδα που σου έκανε πάρα πολύ μεγάλη εντύπωση που μπορεί να σε έχεις στεναχωρήσει και που μπορεί να ήθελες να πας να το καταγγείλεις εσύ ας πούμε Εγώ ας πούμε έχω ντραπή για το επίπεδο στην Ελλάδα όταν έχω δει

και σε δημόσια κρίση και δημοτικά με ευθύρια βρισκές φωνές κάποιος να μιλάει για ένα περιστατικό δηλαδή για μια γυναίκα με υποτιμητικό τρόπο δυστυχώς είναι πολλά, δεν μπορώ να σου πω ένα ή δύο αλλά για παράδειγμα θυμάμαι να λένε ότι έλα μωρέ είναι φοντρή δεν θα το κατεβάσει ποτέ το παιδί ας πούμε το να αναφέρω σε μια γυναίκα σε αυτό το κομμάτι, τάξη ρε παιδί μου Μην το πεις ή πες το λίγο πιο κομψά Δηλαδή κάποια τέτοια Το οποίο είναι κανονικότητα Δηλαδή το ότι εγώ ας πούμε Θα ακούσω κάθε βδομάδα Ένα τέτοιο σχόλιο Είναι Πλήγμα Για το επίπεδο ενός γιατρού Γιατί ποτέ είσαι ένας άνθρωπος Που σπουδάζεις και έχεις ας πούμε μια ευγένεια Και μια Παιδεία Αλλά το πτυχίο δεν σημαίνει πάντα παιδεία Ε, προφανώς. Μήπως πρέπει να γίνουν κάποια μαθήματα ενσυναίσθησης.

Σίγουρα, σίγουρα. Δηλαδή, εγώ θεωρώ στην ιατρική σχολή, επειδή έχεις να κάνεις άμεσα με ανθρώπους όταν είναι συναισθηματικά ευάλωτοι, γιατί είναι άνθρωποι που πονάνε, άνθρωποι που μπορεί να έχουν ασθένεια, οι γυναίκες που γεννάνε που απαραίτητα δεν είναι ασθενείς, είναι φυσιολογική κατάσταση γεννά, αλλά είναι πολύ ορμονική, πολύ έντονη πολύ συναισθηματική κατάσταση σίγουρα τελειώσαμε έξι χρόνια και δεν κάναμε ένα μάθημα επικοινωνίας δεν κάναμε ένα μάθημα ενσυναίσθησης δεν κάναμε ένα μάθημα του πώς να προσεγγίσει τον άλλον στον πόνο του εγώ ας πούμε αυτά τα μάθα στην πράξη γιατί όταν έπιασα δουλειά στο νοσοκομείο μετά τη σχολή με είδε ο τότε διευθυντής μου ότι ήμουν αγγλικούλης και μου λέει Περιστέρης εσύ θα αναλάβεις να ανακοινώνεις τους ανθρώπους που πέθαναν στην κλινική εγώ με κάποιους συγγνώμη, τι έγινε μου λέει, εσύ θα ανακοινώνεις επειδή η πρώτη μας δουλειά ήταν σε χειρουργική κλινική δηλαδή άνθρωποι μεγάλης ηλικίας που εκεί σε χειρουργικές κλινικές

έχουν κάθε εβδομάδα θανάτους οπότε μου λέει, θα ανακοινώνεις στις κογκίνες ότι τέτοιο, γιατί εγώ θα είναι καλό σχολείο για σένα και όντως έπρεπε να βρω ένα τρόπο λίγο, εντάξει δεν υπάρχει τρόπος να το πεις ωραία αλλά ένα τρόπο λιγότερο καταστροφικό για την ψυχολογία του άλλου να τους πω ότι ο άνθρωπος τους έφυγε και απλά με πέταξα στα βαθιά χωρίς μπρατσάκια, κολύμπα αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν στο εξωτερικό στο εξωτερικό κάνεις μαθήματα για το να καταλάβεις σε τι συναισθηματική κατάσταση είναι ο άλλος πως να προστατέψεις και τη δικιά σου συναισθηματική κατάσταση και να τους το πεις όμορφα και ωραία και υπάρχει τρόπος για όλους θέληση να υπάρχει η θέληση στην Ελλάδα είναι προσωπική υπόθεση κάποιοι θέλουν κάποιοι δεν θέλουν είναι άμα είσαι πρόθυμος δεν είναι αν μπορούν, όλοι μπορούν άμα υπήρχε ένα σύστημα που σου λέγε αν μιλήσεις πάλι άσχημα φεύγεις από το μαϊφτήριο δεν μπορείς να ξαναγεννήσεις θα το κλείναν όλοι και θα μιλάγανε με το σύστημα το σας, στις γυναίκες όπως πρέπει

Νομίζω ότι προστατεύονται νομικά. Υπάρχει κάτι. Δεν θυμάμαι ακριβώς το πώς το λέει ο νόμος. Προστατεύεται η γυναίκα στο μεευτήριο, αλλά βλέπω ότι κανείς δεν την εισημασίασε αυτό. Γενικά, στο κομμάτι αυτό των καταγγελιών, δεν θα έπρεπε να υπάρχει μια πιο σοβαρή αντιμετώπιση, να υπάρξει μια πλατφόρμα, μια εφαρμογή. Υπάρχουν ήδη online κάποιες πλατφόρμες.

Στην Ελλάδα. Στην Ελλάδα, ναι. όπως υπάρχει το παρατηρητήριο μευτικής βίας Αυτό είναι κάτι πολύ παλιό το έχω ακούσει κι εγώ δεν ξέρω κατά πόσο λειτουργικό είναι είναι λειτουργεί αυτό λειτουργεί σαν καταγραφικό όργανο αλλά δεν λειτουργεί σε νομικό επίπεδο δηλαδή αν κάποιος θέλει να λειτουργήσει σε νομικό επίπεδο πρέπει να πέσει δικηγόρο να προχωρήσει σε νομικές διαδικασίες όταν κάποιος βρίσκεται θύμα βίας στην Ελλάδα και μάλλον να το παλιώσω Όταν μια γυναίκα βρίσκεται θύμα βίας δηλαδή Είτε είναι εντροοικογενειακής βίας Βρίσκεται θύμα σεξουαλικής χαροποίησης Στον εργασιακό χώρο ή γνωρίζουμε τέτοια πριστατικά που έρχονται στη δημοσιότητα Ή βρίσκεται θύμα μευτικής βίας Οκ πάλι είναι βία προς τη γυναίκα Σε ένα περιβάλλον που θα πρέπει να την προστατεύει Όπως και στην οικογένεια θα πρέπει να την προστατεύει το περιβάλλον όπως και στην ενεργασία θα πρέπει να προστατεύει το περιβάλλον το ίδιο και στο μευθύριο. Όταν λοιπόν συμβαίνει αυτό τα περιστατικά που συμβαίνουν

είναι πολύ περισσότερα από τα περιστατικά που καταγγέλλονται. Πάντα. Δηλαδή, αν πούμε ότι ξέρω εγώ μία στις τρεις ή δύο στις τρεις γυναίκες δεν γνωρίζω τα νούμερα, έχουν δεχθεί βία στο μευθύριο, αυτές οι οποίες καταγγέλνουν το περιστατικό είναι μία στις δέκα, είναι κάτω από δεκάτης πρέπει να είναι κάπου 6-7% και αυτό συμβαίνει γιατί πολλές φορές το άτομο που δέχεται βία πέφτει ψυχολογικά και δεν έχει το θάρρος τη δύναμη να πει μου συνέβη αυτό έτσι ή πολλές φορές μπαίνουν όλοι στο αφήγημα έλα μωρέ που θα μπλέξει με δικαστήρια άστο αφού είναι σε εσύ καλά αφού είναι το παιδί καλά πάλι για την κουλτούρα της στην Ελλάδα μιλάμε γιατί άμα ήταν στο εξωτερικό απλά θα έκανε καταγγελία καταγγελέχε.

Ναι. Ήταν πολύ συνοπτικές οι διακασίες. Καταγγελέται με μία ημέρα, την επόμενη ημέρα δεν ήρθε για να κάνουμε επίσκεψη και λέμε που είναι ο καθηγητής και μας λέει η προϊσταμένη suspended. Μέχρι νεοτέρας, μέχρι να γίνει... Δεν πατάει στο νοσοκομείο. Τον έχουμε αφαιρέσει από τη θέση του. Και εγώ ήμουν κάπως... Α, γίνεται και αυτό.

Στην Ελλάδα ας πούμε αυτό ακούγεται Σαν επιστημονική φαντασία Γιατί έχουμε μια δικαιοσύνη Η οποία είναι τυφλή Να το πω έτσι Μεγοκεντρικό μοντέλο στην Ελλάδα Τι προβλέπεις εσύ Για την Ελλάδα Λοιπόν το μεγοκεντρικό μοντέλο Το οποίο το έχω δει Να δουλεύει καταπληκτικά Δηλαδή θυμάμαι Αγγλία ξεκινάγαμε τη βαριά 25 μέρες τη βαριά Και τρεις γυνακολόγοι Δες τη διαφορά έτσι 25 μέες ξεκινάγαμε 8 ώρες βάρτια 3 γυναικολόγοι στην 8 ώρες βάρτια οι 25 μέες σπάγανε σε ομάδες των 1 ή των 2 μεών και πηγαίνανε σε κάθε γυναίκα οπότε κάθε γυναίκα είχε τη μέα της να είναι μαζί της μέχρι να γεννήσει και οι 3 γυναικολόγοι πίναμε τσάιν στο δωμάτιο των γιατρών και αν χρειαζόταν παρέμβαση μας φωνάζανε οι μέες γιατί είναι απόλυτα εκπαιδευμένες επαγγελματίες υγείας και μπορούν επιστημονικά να αναγνωρίσουν ότι όπου τώρα δεν προχωράει το κετός τώρα όντως κάτι υπάρχει πρόβλημα με το μωρό ή με τη μαμά φώναξε το γιατρό να έρθει να δίνει εξετάσεις να δούμε τι θα κάνουμε.

Οπότε εμείς πηγαίναμε όταν μας φωνάζανε για να βοηθήσουμε είτε ένα το κετό που το μωρό ήταν πολύ μεγάλο δεν μπορούσε να βγει και χρειαζόταν λίγο ένα χειρισμό παράδειγμα μια βεντούζα ή κάποιο μευτικό χειρισμό ή ακόμα και σε αρκητομή όπου χρειαζόταν, αλλά χρειαζόταν. Ναι, ναι, ναι. Οπότε ήταν τέλειο το μοντέλο γιατί είχαμε 25 μέρες με τρεις γυναικολόγους και η βάρδια πήγαινε καταπληκτικά.

Και γινόντουσαν 20 και 30 εξαρτάται το κέντρι με ασφάλεια σε μια βάρδια. Τώρα στα μεφτήρια παρατηρήσω ότι η κάθε γυναίκα έχει το γυναικολόγο της και υπάρχουν και είτε με τη μέα της είτε με τη μέα του μεφτηρίου. Οπότε δεν υπάρχει αυτή η αντιστήχηση Γιατί εδώ είναι η άτρο κεντρικό το μοντέλο Δεν είναι μείο κεντρικό το μοντέλο Τι προβλέψεις όμως για την Ελλάδα Θα μπορούσε να Θα μπορούσε να δουλέψει Αλλά δεν υπάρχει υποδομή Για να δουλέψει Δηλαδή η υποδομή για να δουλέψει κάτι τέτοιο θέλει Πρώτα απ' όλα με ευθύρια Που υποστηρίζουν Πολλές μέες Τα με ευθύρια Της Ελλάδας αυτή τη στιγμή υποστηρίζουν Όσες μέρες απλά χρειάζεται Το μίνιμου Όχι το μάξιμου Για οικονομικούς λόγους μιλάμε τώρα Ναι, δηλαδή έτσι είναι το μοντέλο Και Επειδή είμαστε μια χώρα Η οποία έχει Λίγους τοκετούς, έχουμε υπογενετικότητα Σου λέει για να αντιεκπαιρεθούν Αυτοί οι λίγοι τοκετοί Τι χρειάζομαι, ένα γυναικού λόγο και μια μέρα Αυτή τη στιγμή όταν Κλείνουν με ευθύρια Όπως έκλεισε το με ευθύριο το λιτό

τα οποία διαχειρίζονται μεφτικές κλινικές σου λέει δεν βγάζουμε αρκετά χρήματα επειδή δεν έχει πολλές γένες η Ελλάδα ας το κάνουμε από μεφτική κλινική γενική κλινική να βάζουμε και ένα αορθοπαιδικό χειρουργείο να βάζουμε και ένα καρδιολογικό χειρουργείο να κάνουμε και τη γέννα αυτό το ιερό αποτέλεσμα να πέφτει η ποιότητα της μεφτικής φροντίδας γιατί ένα μεφτήριο είναι μεφτήριο έχει να κάνει αυτή τη δουλειά μόνο. Όταν ξαφνικά μια μέα τη βάζει να κάνει νοσηλεία σε έναν ογκολογικό ασθενή και σε έναν ορθοπηδικό ασθενή και να κάνει την νοσηλεία ευθυρά και νοσοκόμα ναι ok, έχει τα σκύλες της ικανότητας να το κάνει, αλλά δεν είναι αυτός ο σκοπός της.

Οπότε ένα λάθος. Και αφαιρείς από τη φροντίδα που θα μπορούσε να δίνει στις μαμάδες. Ας πούμε να ήταν υπεύθυνη θυλασμού, να περνούσε από όλες τις μαμάδες που γίνεσαι να τους φοδεύει με τον θυλασμό αν ρωτήσεις ποιο είναι ένα από τα τόπου παράπονα που έχουν οι Ελληνίδες στα μεφτύρια είναι ότι δεν με βοήθησε κανείς με τον θυλασμό μου καλά ναι αυτό έχει συμβεί και σε μένα και έρχονταν μία μέρα μία κυρία και μου έλεγε κάτι τη δεύτερη μέρα έρχονταν και μου έλεγε κάτι άλλο μέχρι που αποφάσισα ότι δεν ακούω καμία ισχύει γιατί δεν υπάρχει κοινή γραμμή δεν είναι όμως τρελό αυτό Ναι, δεν ήρθανε τρεις μέες και μου πάνε και τρεις Κανε αυτό με το μαστό σου Τη μία σου είπε Να είσαι εξαπλωμένη, να το κρατάς έτσι Και μετά το παιδί μου έπαθε πάλι ντρόμιση Και τέσσερις μήνες ταλαιπωρηθήκαμε Μία άλλη μου έλεγε κάτι άλλο Μία άλλη μου έλεγε κάτι άλλο Τέλος πάντων θέλω να πω ότι Μήπως τελικά η γέννα Ανήκει στις μέες Και μήπως τελικά πρέπει Να εστιάζουμε στην φυσιολογική διαδικασία του το και το.

Ναι. Μήπως ήρθε αυτή η ώρα. Ναι. Δηλαδή εμένα αν με ρωτάς πώς θα φανταζόμουν την Ελλάδα του 2050 ή του 2060 θα ήταν να έχουμε περισσότερες μέες από γυναικολόγους στα μεφτήρια. Ναι. Οι γυναίκες να επιλέγουν μέα για να είναι μαζί στο τοπιτό τους και ο γυναικολόγο και ο εκάστοτε γυναικολόγος να είναι εκεί αν χρειαστεί. Δηλαδή, εμένα και τον κάθε μου συνάδελφο γυναικολόγο δεν θα μας κοστίσει δεν θα χάσουμε τη δουλειά μας, δεν θα καταστραφεί η ζωή μας αν δεν κάνουμε πια το και τους στο υπάρχουν μοντέλο. Έτσι.

Αλλά εσένα όχι. Όχι. Δεν το λέω που πλευράς. Καριέρας ή οτιδήποτε. Όχι. Για οικονομικούς λόγους. Γιατί πάλι θα έρθει η γυναίκα να κάνει το τεστ πάπτης. Πάλι θα έρθει η γυναίκα που έχει την κίστη που πονάει να της αφαιρέσω την κίστη. Ναι, οκ. Αλλά τι εννοώ, ο κόσμος πάντα θα χρειάζεται γιατρούς. Δεν θα μείνουμε χωρίς δουλειά.

Γιατί ο κόσμος πάντα θα αρρωσταίνει. Σίγουρα, αλλά δεν μιλάμε για τα ίδια ποσά. Οκ, ναι. Αλλά πώς να σου πω, όσα θα πάρω για μια γέννα θα πάρω και για ένα χειρουργείο που θα βγάλω την κίστη. Οπότε οικονομικά, same, same. τι να κάνω ένα χειρουργείο, τι να κάνω ένα τοκετό Οκ, δηλαδή όντως το λέω δεν θα κλείσει το σπίτι ενός γυναικολόγου επειδή δεν θα κάνει πια γένες Η ειδικότητά μας είναι τόσο πλούσια και η γυναίκα έχει τόσα πράγματα που θα τη βρουν στη ζωή της δηλαδή τι εμεινόπαυση, τι κίστες τι μπορεί να είναι κάτι γυναικολογικό ακράτεια, πρόπτωση μήτρας, να χρειάζεται ένα χειρουργείο να βάλουμε τη μήτρα πάλι ψηλά τόσα πράγματα. Οπότε άμα κάποιος απλά ασκεί την ιατρική του και από τα 100 κορίτσια που θα δει, τα 10 έχουν ένα πρόβλημα χρειάζεται να τα φτιάξει, θα βιοποριστεί θα βοηθεί το ιατρικό του μια χαρά θα κάνει τη δουλειά του καλά. Θα ήταν πολύ πιο ωραίο άμα πούμε, επειδή όλοι κάνουμε λιγότερους τοκετούς, όλοι κάνουμε λιγότερους τοκετούς γυναικολογίοι έχουν μειωθεί τοκετοί, να κάνουμε

λίγους και καλούς τοκετούς να ακούμε τη γυναίκα, να σεβόμαστε την κάθε γυναίκα και να προσπαθήσουμε όσο μπορούμε να την υποστηρίξουμε στην επιλογή της του φυσιολογικού τοκετού θα πάνε θεωρώ πολύ καλύτερα τα πράγματα, θα πέσουν τα ποσοστά μόνο αν κάνει ο καθένας στη σφαίρα επιρροής του τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορεί.

Έτσι δηλαδή αυτή είναι μια μικρή αλλαγή η οποία δεν χρειάζεται να αλλάξουμε όλο το σύστημα που ακούγεται δύσκολο και ακατόρθωτο. Στην ερώτηση του να γίνει μειοκεντρικό το μοντέλο Είναι δύσκολο όταν είναι ιατροκεντρικό ήδη Και πολεμάται να μην αλλάξει Πήγαινε να ανοίξει το birth center Το κλείσανε Δηλαδή το birth center ήταν μια επιλογή Να δώσουμε επιλογή στις γυναίκες να γεννάνε με φυσικό το κετό Να γεννάνε με τις μέσες να είναι πιο μειοκεντρικό το μοντέλο Έκλεισε μετά από τέσσερις μήνες λειτουργίας Γιατί έφαγε και πολύ πόλεμο από το υπάρχον σύστημα και κυρίως για τους λόγους τους οικονομικούς αλλά και γιατί σου λέει δεν θέλουμε να φύγει ο τοκετός από τα χέρια των γυναικολόγων οπότε αυτό δείχνει ότι ακόμα χρειάζεται πολύ δουλειά αλλά σίγουρα θεωρώ η δουλειά ξεκινάει από τις ίδιες τις γυναίκες δηλαδή όπως οι γυναίκες κάνανε τότε επανάσταση για τα δικαιώματά τους να ψηφίσουν πριν 100 χρόνια έτσι θα πάρουν και τον τοκετό πίσω στα χέρια τους. Είναι λίγο παράλογο όμως αυτό.

Είναι παράλογο γιατί πάλι στη γυναίκα πέφτει το βάρος. Αυτή γεννάει αυτή θυλάζει. Όχι μόνο αυτό. Να πολεμήσουμε για κάτι που ουσιαστικά είναι αυτονόητο. Ναι. Πίστεψέ με. Έχω δει και έχω υποστήριξει γεννήκες που έχουν γεννήσει στο σπίτι που έχουν γεννήσει στο μεφτήριο με απολύτως φυσικό τοκετό, χωρίς φάρμακα, χωρίς τίποτα χωρίς πισκληρίδιο και εμένα η δουλειά μου ήταν περισσότερο να κάνω το bodyguard στο μεφτήριο, να κάνω την πόρτα έχετε κράτηση, όχι δεν περνάτε, συγγνώμη μα θέλω να μπω να δω τη γυναίκα σας και η περισσέρι μια χαρά είναι η γυναίκα μου, τη βλέπω εγώ, δεν χρειάζεται να την δείτε προσταμένη go away δηλαδή η δουλειά μου ήταν να προστατεύσω τη γυναίκα από τις κακές πρακτικές γιατί η κάθε γυναίκα που είναι μια προσταμένη, ένας μεφτήριου Η δουλειά στη βαριά της είναι Νούμερα Έχω τέσσερις γυναίκες που γεννάνε Να γεννήσουν και τέσσερις με ασφάλεια Ή να γεννήσουν τρεις με ασφάλεια Και την άλλη να την παραδώσω με ασφάλεια Στην επόμενη Αυτή είναι η δουλειά της

Γιατί η γυναίκα αυτή σκέφτεται Να γυρίσω σπίτι Και να μην μου έχει πεθάνει μια γυναίκα Να μην μου έχει πεθάνει ένα μωρό στην βαριά Και να μην χρειαστεί ένα πόδο καστήριο σκέφτεται αμυντικά, το λέμε αμυντική ιατρική. Οπότε θα μπει μέσα, θα δει πώς είναι η γυναίκα, θα σου πει έλα λίγο να κάνουμε αυτό, λίγο να βάλουμε οκητοκίνη, λίγο να πατήσουμε την κοιλιά της να βγει το μωρό.

Όχι, δεν χρειάζεται. Άστην, θα γίνεις σε τέσσερις ώρες. Δεν θα γίνεις στη βάρδια σου. Θα γίνεις σε τέσσερις ώρες, θα είσαι σπίτι και θα μαγειρεύεις φαγητό. Όλα καλά. Go away. Δηλαδή είναι καταπληκτικό το τι χρειάζεται να κάνω αυτό το πράγμα Να προστατεύω τις μαμάδες από κακές πρακτικές Δηλαδή σε έναν ειδικό κοσμό δεν θα υπήρχαν κακές πρακτικές Και ήξερα ότι τι να πάει να γεννήσεις ένα δημόσιο μεφτύρο Τι να πάει σε ένα ειδικό μεφτύρο Να ήξερα ότι όλα θα πάνε καλά Αυτό θα ήταν ότι πια δεν χρειάζεται να τα συζητάμε αυτά πια στα podcast Γιατί γίνονται οι γένες το ίδιο από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κρήτη τώρα επειδή δεν συμβαίνει αυτό θα συζητάμε γιατί ένα κορίτσι να τα ακούσει αυτό και να ακούσει από το γυναικολόγο της όταν θα μπει στο μήνα της ότι ξέρεις θα πούμε μια πρόκληση 39 εβδομάδες και να πει το έχω ακούσει αυτό στο podcast γιατρέ τι να πούμε για πρόκληση και τώρα και τ' άλλο και να αποτρέψει το γιατρό της από μια πρόκληση και να την περιμένει και να γεννήσει

πρέπει να έχει έναν ορότερο φυσιολογικό το κετό και να μην έχει τραυματικό το κετό ακριβώς κέρδος. Ή το να αλλάξει κάποιος γυναικολόγο εγώ το έχω δει ας πούμε να αλλάζει γυναίκα γυναικολόγο στο παραπέντε. Ναι, έχει συμβεί. Είναι ok. Είναι ok. Γιατί εσύ γεννάς. Και πόσες φορές θα γεννήσεις. Δηλαδή αξίζεις την εμπειρία του και του που οραματίζεσαι, που θέλεις να έχεις και βρες τους κατάλληλους ανθρώπους που θα εμπιστευτείς που θα σεβαστούν αυτό το πράγμα και θα σε βοηθήσουν.

Έτσι. Και αυτό Είναι κάτι το οποίο Θεωρώ κάθε μαμά Αξίζει να το Να το κυνηγήσει Γιατί το χρωστάει και στην ίδια Αλλά το χρωστάει και Στην κόρη της Εάν κάνει κόρη Το λέω αυτό γιατί πολλές φορές οι μαμάδες μιλάνε στις κόρες Για το πως γεννήσανε Οπότε αν η μαμά έχει μια πολύ κακή εμπειρία Το και του θα της πει Παιδάκι μου πόνασα πολύ Και οτις πει ο γιατρός σου Και πρόσχε και οπότε θα την γεμίσει ήδη με φόβο Ξεκνός το και το Μια μημά η οποία άδραξε τον τοκετό της και γέννησε Είτε με εξαρκή είτε με φυσιολογικά Γιατί μια εξαρκή δεν ισοδυναμεί τραυματικό τοκετό απαραίτητα Εγώ είχα μια μημά που έκανε ένα πολύ ωραίο 42 ώρες Είχε φτάσει 10 γρατουστά, πίεσε πίεσε Παιδιά δεν έβγαινε με τίποτα αυτό το μωρό Δεν υπήρχε, δηλαδή εξωθούσε 3 ώρες Είχαμε δοκιμάσει ό,τι στάση υπάρχει και δεν υπάρχει Τι στα τέσσερα, τι με την μπάλα, τι από εδώ, τι από εκεί Δεν έβγαινα στο μωρό Και πια εξουσιανομένη Αλλά απολύτως συντοπιμένη Μου λέει η γιατρέα μου Εντάξει έχω κάνει τα πάντα, το νιώθω δεν βγαίνει

Δεν ξέρω τι συμβαίνει Μου λέει πάμε να το βγάλουμε αλλιώς Της λέω Έχεις δυνάμεις, είσαι ok Ναι μου λέει αλλά δεν Οκ Και πήγαμε για εξαρκήτομοι Λόγω μη εξέλιξης του κετού Το πιο συνηθισμένο Αλλά πραγματικά δεν εξελισσόταν Είχαμε κάτσει δύο μέρες Είχαμε δοκιμάσει τα πάντα Και πάμε να γεννήσουμε Και βλέπουμε ότι είχε κάτι το οποίο δεν φαίνεται Στον υπέρυχο κοντό μφάλιο λόρο Και τριπλή περιτύλιξη Οπότε κάθε φορά που έσπρωχνα αυτή Ήταν σαν να έχει ένα σκηνό τραβάει πίσω Έσπρωχνα αυτή τραβούσε πίσω Και τεκάτευε και με το μικρός Και τελικά γεννήθηκε έτσι αλλά για αυτήν ήταν πια ότι ξαλάφρωση ότι έφυγε το παιδί μου, ότι όλα καλά και το συστάγαμε και πρόσφατα γιατί έχει περάσει ένας χρόνος από τη Γιάννη της χέρθη για το τεσπαπανοικολάου και τον υπέρυχό της και μου έλεγε είχα πολύ ενδυναμωτικό το κετό δηλαδή ένιωσα ότι πήρα εγώ τις αποφάσεις μου και πραγματικά δεν είχε άλλο τρόπο να βγει το παιδί μου και είμαι πολύ happy.

Μα αυτό δεν είναι το πιο σημαντικό. γιατί τραυματικό μπορεί να είναι και ο φυσιολογικός το κετός έχει ζημασία στο τέλος της ημέρας η γυναίκα να νιώθει ότι έχει πάρει τη σωστή απόφαση και ότι αυτή αποφάσισε το πως θέλει να γεννήσει ναι γιατί θεωρώ ότι όταν έχει να κάνει πράγματα με το σώμα σου εδώ είναι σημαντικό τι μαλλί θα κάνουμε και τι νύχι θα κάνουμε και γενικότερα όσο μάλλον όταν έχει να κάνει κάτι το οποίο θα σε επηρεάσει για χρόνια ως προς τους κοιλιακούς σου, το πώς φαίνεσαι, το πώς στέκεσαι, το πώς είσαι σεξουαλικά μετά, ακόμα και το πώς πηγαίνεις στο αλέτα, που μπορεί να πειράσει κάποιοι γυναίκες.

Οπότε έχει σημασία να υπάρχει σωστή ενημέρωση και συνενετική απόφαση γυναίκας, γιατρού, ΜΕΑΣ. Είναι μια ομάδα. Και χρειάζεται όλη η ομάδα να συνεργάζεται για να έχουμε το καλύτερο αποτελέσμα. Σέρις θυμήθηκα τώρα που συζητάμε κάτι που εμένα δεν μου άρεσε πάρα πολύ στο δικό μου το τοκετό ή μετά το τοκετό τέλος πάντων για μένα ήταν τραυματικό αυτό το ότι μου παίρνανε το μωρό πραγματικά δεν θα μπορούσε να αλλάξει αυτό το πράγμα και να μην αποχωρίζονται τα μωράκια από τις μωμάδες τους δηλαδή αυτές οι εξετάσεις που πρέπει να γίνουν δεν μπορούν να γίνουν εκεί εκεί να είναι μπροστά η μητέρα Ναι, γίνεται. Δηλαδή μπορούν να γίνουν και πάνω στη μαμά Αυτό, πάνω στη μαμά Ναι, μπορεί να είναι το μωρό δέρμα με δέρμα με τη μαμά και μπορούν να του πάρουν αίμα από το πατουσάκι πάνω στη μαμά ή μπορεί να γίνει ξαρβό δίπλα στο κονάκι Μιλάω και μόνο...

Ναι, στο ανεβεί πίεση Μου έχει μείνει πάρα πολύ αυτό Ναι, που πάλι είναι το φυσιολογικό σε εισαγωγικά είναι το συνηθισμένο Το συνηθισμένο τι είναι να πάρουν όλα τα μωράκια στη στάση των νοσηλευτηριών, στη στάση των μεών που έχουν όλα τα μωρά, που έχουν όλα τα εργαλεία τους και μια σταθερή επιφάνεια και τα έχουν όλα στα κουνάκια, παίρνουν το μωράκι της τάδε κυρίας, κάνουν την έξεταση, το βάζουν πίσω, παίρνουν το επόμενο μωράκι.

Δηλαδή, είναι απλά η ρουτίνα. Τώρα, το ότι το κάνουν έτσι ως προς τα περισσότερα, δηλαδή, σημαίνει ότι πρέπει να είναι έτσι. Θυμάμαι μια μα, το είχαμε βάλει στο πλάνο του κοιτού της, συγκεκριμένα ότι ό,τι εξετάσεις να γίνουν, να γίνονται μέσα στο δωμάτιο με τη μαμά παρούσα και υπάρχει η επιλογή rooming in, να είσαι δηλαδή στο δωμάτιο με το μωρό σου.

Οπότε είχαμε βάλει στο ιστορικό, στο φάκελ, ότι η μαμά θέλει rooming in αποκλειστικά, να μην φεύγει το μωρό. Έτσι σαν είναι πραγματικά ανάγκη παράδειγμα να μπει στη θερμοκοιτήδα ή κάτι. οπότε και συνέβη αυτό και τελικά επειδή το μωράκι της έκανε ήκτερο και χρειάστηκε να κάνει φωτοθεραπεία της λένε πρέπει να κάνουμε την θεραπεία αμέσα. Όχι λέει θέλω να βάλετε λάμπα εδώ. Τη λένε να δεν γίνεται και βρίσκουμε μια υπηρεσία εκτός μευτηρίου που φέρουν λάμπες και στο σπίτι άμα χρειάζεται το μωρό στο σπίτι φωτογράφει και φέρανε τη λάμπα στο μευτήριο και το είχε δίπλα της και έκανε φωτοθεραπεία δεν πιστεύω μα. Άρα γίνεται ρε παιδιά.

Όλα γίνονται. Γιατί όμως συγγνώμη δεν μπορώ. Γιατί δεν είμαστε πρόθυμοι. Δεν είναι θέμα αν γίνεται. Δεν το θέλουμε. Δεν το θέλουν. Δηλαδή κουράζονται να κάνουν κάτι. Μπράβο. Δηλαδή κουράζει κάποιον να βγει από το συνηθισμένο. Να βγει από το κουτάκι. Γιατί έχει συνηθίσει να κάνει κάτι δέκα φορές repeat. Οπότε εκεί πέρα καλούμαστε να είμαστε εμείς ενοχλητική, εμείς σπας τη γη όχι, εγώ θέλω να γίνει έτσι. Θέλει θράσος θέλει θράσος, ναι, αλλά μόνο έτσι κάνεις πράγματα στην Ελλάδα, με θράσος, δηλαδή πρέπει να επιμένεις για να γίνει αυτό που θες. Και να σου πω κάτι αυτό που παρατήρησα εγώ τότε μου έφερνε ας πούμε το παιδί, αλλά μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση ότι ερχόταν το μωρό ήρεμο και τίποτα, ούτε να κλαίει ούτε τίποτα και ήταν κάπως και σαν παγωμένος κάπου δεν ξέρω που τους κρατάνε πραγματικά κάνει πολύ κρύο εκεί φαντάζομαι και διαβάζω μετά από λίγο καιρό ότι γενικά τα μωράκια όταν κλαίνε για πολλή ώρα μετά σταματάνε απλά. Ναι σωστό.

Και λέω όχι. Συμβαίνει δηλαδή αυτό παίρνουν τα μωρά τους πάνε εκεί που τους πάνε δεν ξέρω πως λέγεται αίθουσα κλαίνε σπαράζονται εκεί τα μωρά Και μετά ηρεμούν Και μετά δεν έχουν άλλες αντοχές να κλαίνε Γι' αυτό είναι τόσο ήρεμα Και τρελάθηκα Εγώ όποτε έχω μπει Στον όροφο του μευτηρίου Στο δωμάτιο που είναι όλα τα μωράκια Ακούς φωνεία Μπαινεις μέσα ακούς Κλαίνε όλα Και όντως αν κάποιο μωρό είναι μακριά Από τη μαμά του πολλή ώρα Μετά από λίγο σταματάει Γιατί σου λέει δεν απαντάει κανείς στο κάλεσμα Κουράστηκα πέφτω για ύπνο Όντως Και εντάξει αυτό είναι σπαρακτικό Γιατί ξέρεις ότι το μόνο θέλει Επαφή με τη μάνα του Ιδίως τις πρώτες ώρες και τις πρώτες μέρες Και Αυτό Τι δείχνει Ότι λείπει ενσυναίσθηση Αδιαφορία φουλ Δείχνει διαφορία Γιατί η ΜΕΑ Είναι από τα επαγγελμάτια που έχει την περισσότερη ενσυναίσθηση Αλλά όταν έχεις μία ΜΕΑ Άντε δύο εκεί στον όροφο Και ασχολούνται με 25 μωρά με ποιο να πρώτα ασχοληθούν που κλαίει.

Πάλι ερχόμαστε σε αυτό που λέγαμε υποστελέχωση θα πρέπει να υπήρχαν περισσότερες μέρες στα μευτήρια για να ασχολούνται με την κάθε μαμά και το κάθε μωρό. Αυτό δείχνει μια διαφορία από του συστήματος. Σου λέει ποιο είναι το αποτέλεσμα που είναι να παράξουμε εμείς σαν επιχείρηση, εισαγωγικά σαν μευτήριο υγιείς μαμάδες και υγιές μωρά.

Στα χαρτιά. Ό,τι έφυγες ζωντανή, μιμάζω ζωντανά το μωρό Άμα πραγματικόν σας διαφέρει Και από σωματική και από ψυχική υγεία Θα έχεις περισσότερες μέρες, θα έχεις περισσότερες παροχές Θα ανταφρόντεσαι σε αυτό το κομμάτι περισσότερο Γιατί μια κοινωνία φαίνεται Από τα νοσοκομεία της και από τα σχολεία της Πόσο προσέχεις την υγεία και πόσο προσέχεις την παιδεία Τι να πούμε, στη χώρα μας Κάθε χρόνο λιγότερα χρήματα στα νοσοκομεία, λιγότερο χρήμα της παιδεία, κλείσαν πόση παιδική σταθμή, ψάχνουμε δασκάλους, ψάχνουμε γιατρούς αγροτικούς στα νησιά.

Είναι τραγική κατάσταση. Γιατί έχουμε λεφτά για οπέ και πέ, έχουμε λεφτά για σκάνδαλα, έχουμε λεφτά για να πηγαίνουν στους πολιτικούς, λεφτά δεν έχουμε μόνο για τα πιο σημαντικά, για την υγεία και την παιδεία. Πολύ θλιβερό. Οπότε μιλώντας για μια θετική εμπειρία του αγκαιτού Εγώ την πιο θετική εμπειρία του αγκαιτού που θυμάμαι για το 2025 που πέρασε Πέρσι ήταν μια φίλη μου η Δώρα η οποία είναι Μέα Και την παρακολουθούσα κατά τη διάρκεια της γυμμοσύνης Ήθελα να γεννήσω στο σπίτι Είχα άπειρη ενημέρωση και γνώση όντας και Μέα Ήταν το πρώτος μωράκι Και μου λέει εφόσον είναι όλα καλά Θέλω να γεννήσω στο σπίτι Και την είχα δει όταν είχε μπει στο μένα της λέω είσαι τέλεια, είναι τέλεια η θέση του μωρού με το καλό για ένα σπίτι όπως γουστάρεις, όπως το έχεις κάνει πλάνο και όντως με πήρε τηλέφωνο τη μέρα που της έσπασαν τα νερά που έκανε βόλτα στην παραλία με το σκύλο της και μου λέει, νομίζω, και της λέω ναι της λέω τέλεια, της λέω πάρε τηλέφωνο τη μέρα σου να έρθει να φτιάξει την πισίνα

να γεμίζει να ξεκινήσει και τα λοιπά και μιλάμε το απόγευμα Και είχε έναν ωραιότατο το κετό Στο σπίτι Όπου γέννησε το μωρό της Το έβαλε απάνω της Και μου λέει θυμάμαι το τελευταίο πράγμα Ήθελα να σηκωθώ Και σηκώνομαι με το μωρό Και βλέπω εκείνη την ώρα Γιατί μένει κάτω στα νότια προάστια Τον ήλιο να δει πάνω από τη θάλασσα Ενώ γέννησε το παιδί της Και έχουμε κάπως ταινία Μαγικό Και ήταν όλη την ώρα με το παιδί και απλά ήρθε η Μέες δηλαδή και η ίδια αλλά και η Μέα που ήταν στο κοιτό της τσεκάρανε τον μωρό, είδαν ότι όλα ήταν καλά και μετά την τρίτη μέρα όταν ήρθε ο παιδιάτρος που το είδε τελείως γαλοςέτινγκ ένας πανέμορφος στο κοιτός τον οποίο όμως τον έκανε με ασφάλεια γιατί ήξερε και πήρε σωστές επιλογές πάντα σε συνεργασία και με τον γυναικολόγο της και με τη Μέα της και όλα αυτό δεν το λέω ότι ο γαου κορίτσια πάτε όλους να γεννήσετε στο σπίτι είναι το ιδανικό δεν λέω αυτό. Αυτό που λέω είναι ότι μπορείς να έχεις μια πολύ όμορφη εμπειρία το και του και στο σπίτι σου και στο μεφτήριο

με την ομάδα που έχεις επιλέξει αλλά είναι σημαντικό να μην πηγαίνεις σε εισαγωγικά σαν το πρόβατο στη σφαγή. Γιατί αυτό θα συμβεί άμα πας χαλαρά έλα μωρέ πάω να γεννήσω το πιθανότερο είναι να καταλήξεις με εξαρκή τομή στην Ελλάδα. Οπότε μην πηγαίνετε στα τυφλά, ενημερωθείτε μιλήστε ακούστε podcast από το πράγμα και αβάστε τι συμβαίνει, τι μπορεί να σε βρει, τι μπορεί να πάει στραβά να ξέρετε τι συμβαίνει με το σώμα σας, με την εγκυμοσύνη σας με τις επιλογές σας γιατί δικό σας είναι το κετός εσείς θα τον κουβαλάτε μια ζωή το πως γεννήσατε και επίσης δικό σας είναι το μωρό και η πρώτη κοινή εμπειρία μαμάς παιδιού είναι το κετός είναι η πρώτη εμπειρία πόνο και για τους δύο. Και το μωράκι πονάει το γεννιότητα και η μαμά πονάει το γεννιότητα. Η ζωή είναι πόνος.

Και το μαθαίνουμε με το καλημέρα. Με το μουα! Ωστόσο, μπορεί να είναι μια εμπειρία η οποία σας δένει. Μπορεί να είναι και μια εμπειρία που ας πούμε, θυμάμαι μάδες που είχαν τόσο τραυματική εμπειρία που δεν θέλανε το πρώτο 24 ώρο, 48 ώρο πάρτε το, με το βάζετε απάνω, μου πονάω. Που είναι κάτι το οποίο και το μωράκι δεν το θέλει. Θέλει να είναι όσο μπορεί να είναι πάνω στο μωμά του στις πρώτες ώρες, στις πρώτες μέρες. Οπότε θεωρώ ότι πώς ξεκινάει μια υγιής οικογενειακή σχέση και πώς ξεκινάει και μια υγιής κοινωνία μεθαύριο με το να έχουμε μια πολύ καλή αρχή, ένα πολύ καλό το κοιτό. Οπότε όσο μπορούμε σε ατομικό επίπεδο εδώ να είμαστε αυστηροί με τις επιλογές μας, να είμαστε στρασίστο με ευθύριο, να ζητάμε αυτά που θέλουμε και αξίζουμε και από εκεί και πέρα στο συλλογικό κομμάτι αναμένουμε και πιο μεγάλες κινήσεις σε νομοθετικό επίπεδο σε επίπεδο νοσοκομείου και επίπεδο υπουργείου για να αλλάξει η κατάσταση αλλά σίγουρα κάτι που μπορούμε να ξεκινήσουμε να κάνουμε σήμερα τώρα

είναι σε ατομικό επίπεδο αυτό που λέμε στη σφαίρα επιρροής μας. Δηλαδή, εγώ προσπαθώ και το κάνω όσο μπορώ με τις γυναίκες που με πιστεύονται και στη συνέχεια βλέπω ότι προς μεγάλη μου χαρά οι νέοι γυναικολόγοι δεν ακολουθούν το παλιό αφήγημα, δεν ακολουθούν την κουλτούρα, αλλά προσπαθούμε κι εμείς να αλλάξουμε την κουλτούρα.

Οπότε, αρράκια στεθερά θα συμβεί αυτό. Έχω ελπίδες γιατί βλέπω τους συναδέρφους που κάθονται ώρες και περιμένουν τις γυναίκες και γεννάνε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και θεωρώ ότι επειδή είμαστε σε μια εποχή που δεν κρύβεται πια η πληροφορία, είναι όλα με ένα πάτημα κουμπιού μαθαίνεις τι ισχύει, η σωστή πληροφορία αλλάζει κατεστάσεις.

Η γνώση είναι δύναμη και με αυτή τη δύναμη της γνώσης θα αλλάξουμε και τα αποτελέσματα των τοκετών, θα αλλάξουμε και το μευτικό τοπίο στην Ελλάδα. Κοζεντίνε, θα ξαναέρθεις στο πράγμα, μα. Ναι, ευχαριστώ. Εγώ θέλω να κλείσουμε από τώρα... Είστε πολύ φιλόξενοι, είστε πολύ φιλόξενοι με τα χαράς. Θέλω να κλείσουμε από τώρα για το επόμενο επεισόδιο μαζί σου.

Πραγματικά σε ευχαριστώ για όλα όσα μοιράστηκες μαζί μας σήμερα και μας μιλήσες τόσο όμορφο από καρδιάς. Νιώθω πραγματικά ότι όλες αυτές οι γυναίκες που είναι στα χέρια σου, γιατί κυριολεκτικά είναι στα χέρια σου, πρέπει να είναι πολύ τυχερές. Σε ευχαριστώ. Έμαθα ότι πέρα από γιατρός είσαι και μάγος. Είμαι. Αρέσει μάγος γιατρός.

Ναι, σωστά. Έτσι στην Αφρική είναι μάγος γιατρός, που έχει φιλί. Οπότε τώρα για το κλείσιμο θέλω να μας πεις λίγο τι συμβαίνει Γιατί πώς προέκυψε αυτό με την μαγεία Τα χειδακτηλουργικά κόλπα έτσι Είναι ένα χόμπι, είμαι ταχυδακτηλουργός από όταν ήμουν φοιτητής Γιατί η ιατρική είναι πολύ βαρετή στην αρχή Δεν πας ξαφνικά να κάνεις ένα χειρουργείο ή να μπεις ένα τοκετό Τα πρώτα 6 χρόνια είσαι με τα βιβλία, δεν αγγίζεις ασθενή Μέχρι το τέταρτο έτους της ιατρικής Οπότε πολύ βιβλίο, πολλή θεωρία, χρειαζόμουν ένα χόμπι και έτυχε να γνωρίσω τότε έναν ταχυδεκτουργό και του είπα ότι θέλω να με μάθει και μου έμαθε ας πούμε κάποια κόλπα και το έχω από τότε χόμπι.

Οπότε είναι κάτι που είναι ευχάριστο, σπάει τον πάγο και κάποια φορά όταν είναι τα πράγματα έτσι λίγο κουραστικά, λίγο δύσκολα, λίγο αγχωτικά στο νοσοκομείο, φέρνει ένα χαμόγελο στους ασθενείς. για να κλείσουμε, θα κάνουμε το εξής απλό, ένα χέρι παρακαλώ παρατήρησε ότι μια μπαλίτσα έχει ο καθένας οι οποίες, αν πάρω εγώ μια, τη βάλω εδώ πάρω την άλλη η οποία βλέπεις είναι πολύ μαλακή, τη βάλουμε στο χέρι και έχω μια εγώ, μια εσύ μπορείς να την πάρεις από εδώ, να την ρίξεις εδώ και βλέπεις φεύγει από το χέρι μου, άνοιξε άργα έχεις δύο τι λες τώρα Τι λες τώρα Εγώ σε ευχαριστώ Κοσνανίνε Βραγματικά σε ευχαριστώ πάρα πολύ Χάρηκα πάρα πολύ που Ήσουν εδώ μαζί μου Τι να σου πω Ό,τι και να πω είναι Λίγα Ευχαριστώ πάρα πολύ Αυτό είναι Πώς να σου πω από μια ταινία που είχα δει με τον Ρόμπιν Βούλιαμς τον κομικό είχε κάνει μια ταινία που ήταν γιατρός και έκανε φάρσες στα παιδιά, έκανε μαγικά στα παιδιά ήταν παιδιά τους, λόγω ήταν Patch Adams κάπως έτσι πρέπει να λέγεται, 1990 κάτι

και μου είχε κάνει πάρα πολύ εντύπωση ο χαρακτήρας αυτός γιατί ή τους έκανε καλά οπότε ήταν χαρούμενος, ή τουλάχιστον μοίραζε χαρά μοίραζε χαμόγελα, οπότε είπα και εγώ ναι ρε παιδί μου άμα δεν μπορείς να τον κάνεις καλά τον άλλον θα του λέω να πω να τον κάνεις χαμογελάσεις οπότε κάπως έτσι μου άρεσε και είπα θα τα μάθω τα χειρατορουγικά και εγώ είναι ωραίο είναι ωραίο στην καθημερινότητα οπότε κάπως έτσι πολύ πολύ σημαντικό αυτό που λες

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00