RJ Mitte: Αυτοκτόνησε επειδή ήταν ανάπηρος; Όχι.
Radio LifoΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Ο δικηγόρος και αρθρογράφος Κώστας Κωστάκος (Old Βoy) μιλά με αφορμή τον θάνατο του 34χρονου ηθοποιού του Breaking Bad RJ Mitte, για τον ρόλο του στη σειρά, τις προκλήσεις ενός ηθοποιού με αναπηρία και τον στιγματισμό που συχνά συνοδεύει μια αυτοκτονία.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
η Μίτε, το έχουμε δει και με τις δύο προφορές και δεν έχουμε καταλήξει ποια είναι η σωστή που υποδείθηκε στη σειρά τον γιο του Walter White φαίρεται να αυτοκτόνησε αυτό τουλάχιστον διαβάσαμε ο Μίτε ήταν 34 ετών είχε εγκεφαλική παράλυση και αυτό ήταν και ένα από τα κεντρικά στοιχεία του ρόλου του στη σειρά ο Κώστας Κωνστάκος Ο δικηγόρος και αρθρογράφος του El Culture έγραψε την επόμενη μέρα για τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τα ανάπηρα άτομα και αν τελικά ο τρόπος που κάποιος έχει φύγει από τη ζωή μπορεί να καθορίσει το πώς τον βλέπουμε.
Τον έχουμε σήμερα καλεσμένο μαζί μας να μιλήσουμε για τη σειρά, το χαρακτήρα του Βόλτερ Τζούνιουρ και να συζητήσουμε και το πριστατικό για το οποίο συζητάμε αυτές τις μέρες. Για να μην χάνετε κανένα από τα επόμενα επεισόδια μας, κάντε εγγραφή στο Spotify, στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το Lifeo TV στο YouTube και στο LifeoGR.
Είναι τα podcast της Lifeo Σκληρές αλήθειες on demand από τον Άρη Δημοκίδη Μόνο στο live.gr Απόκτησέ το, άκουσέ το Θοδωρή η αλήθεια είναι ότι Το Breaking Bad έχει έρθει πάρα πολλές φορές Στη κουβέντα αυτού του podcast Πίστευα ότι κάποια στιγμή Θα έτσι Καταναλώσουμε περισσότερο χρόνο σε αυτό Δεν πίστευα και σίγουρα Δεν ήθελα να είναι αυτός ο τρόπος Όντως εγώ ήθελα πάρα πολύ να κάνουμε Ένα επεισόδιο με κάποιο τρόπο ήθελα πάρα πολύ να το κάνουμε το επεισόδιο με τον Κώστα εδώ το ήθελα από τότε που δεν κατάφερα να πάω σε μια εκδήλωση που είχε κάνει για τον Πέντερικο Λοσόλ που είναι το πρίκολ του Breaking Bad για όσους δεν ξέρετε, όσοι δεν ξέρετε κάντε ένα post, δείτε έξι σεζόν από το ένα και πέντε από το άλλο και ελάτε να ακούσετε το υπόλοιπο επεισόδιο μετά Ναι, δεν ήθελα να είναι αυτή η αφορμή όντως, ήθελα όμως πάρα πολύ να βρεθούμε και να τα πούμε για αυτό Θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει το επεισόδιο νωρίτερα ας πούμε σε ένα αφιέρωμα σε χαρακτήρες που τους υποδείθηκαν ανάπηροι ηθοποιοί
Την πατήσαμε Τώρα πρέπει να μιλήσουμε για πράγματα που θέλουμε και για πράγματα που δεν θέλουμε που έχουν να κάνουν και με το πώς βλέπουμε την αναπηρία Αρχικά να πούμε λίγο και για όσους δεν το ξέρουν Τι χαρακτήρας ήταν αυτός, σε ποια ηλικία ξεκίνησε να παίζει στη σειρά ποιος, έτσι να πούμε λίγο για το ρόλο του Να τα πει ο Κώστας νομίζω Καταρχήν ευχαριστώ πάρα πολύ για την πρόσκληση είναι χαρά μου και τιμή μου και το εννοώ Στη σειρά ξεκίνησε όντας 14-15 χρονών και στις 5 σεζόν που ακολούθησαν μεγάλωνε και αυτός ίσως λίγο λιγότερο χρονικά και όπως είδα κάποια συνέντευξη του ίδιου έλεγε μεταξύ αστείου και σοβαρού ότι στο casting ας πούμε έψαχναν έναν στην ηλικία του ο οποίος να έχει μακριά μαύρα μαλλιά παχιά φρύδια και κάπως ήπια κεφαλική παράλυση και έλεγε ότι ήμουν ο άνθρωπος για αυτόν τον ρόλο.
Βέβαια επίσης όπως διάβασα γιατί δεν τα ήξερα από πριν ο ίδιος είχε λίγο πιο ήπια κεφαλική παράλυση οπότε για τις ανάγκες του ρόλου χρησιμοποιούσε δεκανίκη που στη πνευματικότητα δεν χρησιμοποιούσε και επίσης ο λόγος ήταν λίγο πιο δυσκολεμένος από τη πνευματικότητα. Ο ρόλος του ήταν λοιπόν ο γιος της οικογένειας αυτής όπου ο πατέρας του ξεκινάει έτσι σειρά στα 50 του ανακαλύπτει ότι έχει καρκίνο ο οποίος πατέρας του είναι ένας πώς να το πούμε φιλήσυχος, κανονικός εντός εκτός αγκών άνθρωπος νοικοκυραίος με την καλή όχι με την κακή ντρέι και καλά που πηγαίνει στο σχολείο, έχει την κυναίκα του το παιδί του και είναι λίγο βαλτωμένος είναι καθηγητή και ενώ σιγά σιγά ο πατέρας του γίνεται βαρνός των αρκωτικών ο γιος του ζει μέσα στην άγνοια μέχρι αρκετές ευρωπαϊκές και το βλέπουμε αρκετά νομίζω ως παρακολούθημα, το γιο δεν είναι ένας χαρακτήρας που αναπτύσσεται ιδιαίτερα, μένει κάπως στο περιθώριο και λίγο συμπλήρωμα όταν βλέπουμε το Γόλτερ Γουάιτ να μιλάει με τη μητέρα του
και μέσα στο σπίτι ας πούμε πώς είναι η κατάσταση Αυτό νομίζω το έγραψες κιόλας ότι δεν αναπτύχθηκε πολύ ο χαρακτήρας του Εσύ πώς θα τον δεν μπορείς να γράψεις σενάριο αλλά πώς θα τον δίνεις Δεν μου έχει προταθεί ακόμα Είμαι διαθέσιμος, δηλώνω διαθέσιμότητα Ωραία αν μας ακούτε Αν μας ακούει ο Γκίλιγκαν αν και εγώ δηλώνω περισσότερο υποψηφίωτα θέλω να πάρω πρώτα το να είμαι και εγώ στην ομάδα μέσα μαζί και να το κάνω από κοινού ωραία, εγώ θα σας κάνω το marketing εντάξει τι σου έλειπε, σου έλειπαν περισσότερα πράγματα που να αφορούν στη ζωή του, στο σχολείο στο χαρακτήρα του τι είναι αυτό που σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν τον ανέπτυξαν ή ήθελες ίσως να δεις και περισσότερα πράγματα σε σχέση με την αναπηρία ή δεν σε απασχόλησε αυτό το κομμάτι.
Σκεφτόμουν ότι ακριβώς επειδή ένα βασικό τρατοχαρακτηριστικό των σειρών του Γκίλιγκαν και ένα βασικό τρατοπροσών είναι το πώς αναπτύσσει και σκάβει τους χαρακτήρες και τους πηγαίνει και πιο πέρα και πιο πέρα και πιο πέρα, το οποίο είναι άλλωστε και το βασικό προσών των μεγάλων τηλεοπτικών σειρών, ότι έχουν αυτή την άνεση χρόνου να αναπτύσσουν χαρακτήρες που μόνο με τις τωρήματα μπορούν να τις αναπτύξουν τόσο έντονα και τόσο βαθιά και τόσο πλατιά το σιναμάσμα το οποίο αγαπώ πολύ σπανιότατα εκ των πραγμάτων έχει τέτοια παρόμοια δυνατότητα γιατί άλλο να είναι μια ταινία δύο-τρία ώρων και άλλο μια σειρά που κρατάει δεκάδες ώρες χρόνια και ώρες οπότε σε αντιδαστολή με τους κύριους χαρακτήρες των σειρών του Gilligan που αλλάζουν αλλάζουν αλλάζουν αλλάζουν. Εδώ θεώρησα ότι ήταν αρκετά στατικός, αρκετά ενοχλητικά στατικός.
Συμπληρωματικός, ναι. Τώρα πώς ακριβώς να εξελισσόταν δεν το έχω σκεφτεί. Σίγουρα σε μια πρώτη φάση θα μπορούσε να έχει μάθει πολύ νωρίτερα το μυστικό. Ναι, αυτό συμφωνώ. Όπως ας πούμε είναι πλάκη η γυναίκα από ένα σημείο και ύστερα και έγινε κάποιο είδος συνένοχος θα μπορούσε να έχει ίσως γίνει περισσότερη ανάπτυξη στο πώς θα αντιμετώπιζε το παιδί αυτή την ιστορία.
Ένα πράγμα που δεν αναπτύχθηκε τόσο ήταν ο ίδιος ο χαρακτήρας και ένα πράγμα που θα μπορούσαμε να δούμε αντί να δούμε τον χαρακτήρα να αναπτύσσεται αφού δεν το είδαμε αυτό είναι να δούμε... Γιατί ο Γκίλιγκαν πέρα από το να αναπτύσσει τους χαρακτήρες του χτίζει πάρα πολλές ρεες δυναμικές σχέσεις. Οπότε δεν είδαμε, αφού δεν αναπτύθηκε πάρα πολλοί χαρακτήρες από μόνος του, δεν είδαμε τόσο πολύ και μια δυναμική μέσα σε μια σχέση είτε με τον πατέρα του που είδαμε κάποιες πάρα πολύ δυνατές σκηνές αλλά όχι πολλές νομίζω και δεν είδαμε τις σχέσεις του είδαμε κάποια επίσης όμορφα πράγματα και ενδιαφέρουσες σκηνές με τον θείο του, τον Χαγκ αλλά πάλι όχι πολλά δεν τον είδαμε να ανηλεπιδρά και πολύ με άλλους χαρακτήρες για να χτίσει μια δυναμική ενδιαφέρουσα ακόμα και αν δεν αναπτυχθεί και ο ίδιος θα μπορούσαμε να είχαμε δει να αλληλεπιδρά με ενδιαφέρον με άλλους χαρακτήρες.
Δεν είχε ούτε αυτό το στοιχείο τόσο που θα έσωζε ενδεχομένως τη μη ανάπτυξη. Ο Γκίλιγκαν έχει πει ότι ήταν απόφασιτο από την αρχή και την κράτησε μέχρι το τέλος ότι ήθελε να παραμείνει ο Βόλτρ Τζούνιωρ το αθώο μέρος της οικογένειας, να μην μπει καθόλου στην άλλη πλευρά, να μην γνωρίσει, να μην μάθει, να μην εμπλακεί. οπότε αυτό μοιραία του στερούσε και πολλά από την περαιτέρω ανάπτυξη.
Εγώ αυτό που σκεφτόμουν και με αφορμή και την ανάπτυξη σου μπήκα στον κόπο να ξανασκεφτώ είναι θεωρούσα ότι είναι μια καλή διαχείριση ανάπηρου χαρακτήρα αυτή από τον Γκίλιγκαν. Τώρα μπαίνω στην διαδίκαση να το αμφισβητήσω όχι απαραίτητα να πω ότι τελικά δεν είναι αλλά να το επανεξετάσω γιατί είναι πολύ ενδιαφέρον στο μυαλό μου ότι χρησιμοποιήθηκε ένας αναπήρους ηθοποιός για να ενσανκώσει έναν αναπήρο χαρακτήρα αυτό είναι πολύ ωραίο θεωρούσα ότι είναι μια πολύ καλή διαχείριση γιατί δεν παρουσιάζεται η αναπήρεια με τρόπο με τρόπο είτε cheesy, είτε να λυπηθεί κανείς να βγάλει γέλιο πόσο από αυτό θα ήταν τραγικό ή οτιδήποτε έχει ελάχιστες σκηνές από όπου μπορείς να εικάσεις βάσημα ότι οι γονείς του για παράδειγμα ή ο ίδιος δυσκολεύονται πολύ με αυτό είτε συναισθηματικά είτε πρακτικά από την άλλη όμως τελικά είναι αρκετό αυτό για να πούμε ότι είναι μια καλή διαχείριση τώρα μπαίνω στη διαδικασία να αναρωτηθώ Ίσως είναι και λίγο βολική αυτή η διαχείριση
δηλαδή επίσης το κομμάτι του γέλιου εγώ δεν ξέρω αν συμφωνώ με το να ήταν τραγικό υπάρχουν στιγμές που όλοι οι άνθρωποι βάσει των χαρακτηριστικών μας μπορεί να γελάσουμε ή να προκαλέσουμε το γέλιο. Δεν είναι απαραίτητα. Γέλιο από γέλιο διαφέρει, θέλω να πω. Δεν θα κοροϊδέψεις την αναπηρία να γελάς με την αναπηρία, αλλά μπορεί στο πλαίσιο της ανάπτυξης ενός χαρακτήρα ο ίδιος άνθρωπος να γελάσει με κάτι που του συνέβη, και περιλαμβάνει και την αναπηρία.
Και εμείς το κάνουμε. Ναι. Έχει δύο σκηνές ενδιαφέρουσες σε σχέση με την αναπηρία. η όλη όλη σειρά νομίζω που ασχολείται αρκετά με αυτό. Η πρώτη είναι στον πιλότο όταν έχουν πάει με τους γονείς του το παιδί να ψωνίσει ρούχα και είναι έξω από το δοκιμαστήριο κάποιοι τύποι, κάποια παιδιά που τον κοροϊδεύουν ας πούμε γιατί είναι με τη μαμά του μέσα και ψωνίζει και τα λοιπά και ο Ούολτερ, ο πατέρας ο κεντρικός ήρωας του του σοου ας πούμε παρεμβαίνει αυτή είναι μια σκηνή που έτσι είναι ενδιαφέρον ο σχολείασμος που θα μπορούσε να γίνει για διάφορους λόγους και μία άλλη σκηνή αργότερα όταν ο Γόλτερ τέλος πάντων σε μία συνομιλία εξομολογείται σε κάποιον ότι ναι προβληματίζομαι τέλος πάντων είχα πάρα πολύ μεγάλη τάση φυγής γιατί έχω καρκίνο, γιατί δεν έχω λεφτά και γιατί ο γιος μου είναι 15 χρονών και έχει κεφαλική παράλυση. Αυτές είναι οι δύο πολύ πολύ χαρακτηριστικές σκηνές που το σόου μιλάει με κάποιο τρόπο για την αναπηρία.
Ναι, άρα μπορεί να μην τη μεταχειριστεί και ακριβώς καλά. Θέλω να πω υπάρχουν πάρα πολλοί γονείς ανάπηρων δεν το ρίχνουν να φτιάχνουν κρίσταλ μεθ. Ή ως δικαιολογία, επειδή το παιδί μου έχει αναπηρία ας κάνω μερικές παράνομες πράξεις. Ή ακόμα και επειδή... Δηλαδή θέλω να πω ότι για μένα αυτό αν το δω έξω από τη σειρά, βλέποντας το ως μυθοπλασία δεν με πειράζει, αλλά αν το δέξω από τη σειρά δεν στέκει με κάποιο τρόπο. Δεν στέκει ως μήνυμα να το πω. Ως κομμάτι της σειράς δεν με ενοχλεί. Κατάξει, από την άλλη ανεξαρτήτως οικογένειας και ανεξαρτήτως αναπήρειας δεν στέκει για την οικογένειά μου τα κάνω όλα οπότε θέλω να πω η σειρά έτσι κι αλλιώς παίρνει θέση και στιγματίζει αυτό ότι για την οικογένειά μου μέχρι που τραβάς αυτή τη γραμμή μέχρι πότε μπορεί κάποιος να δικαιολογήσει ότι κάνεις για την οικογένειά σου διαφορετικό Ναι αυτό είναι λίγο νομίζω επαναλαμβανόμενο μοτίβο σε σειρές και ταινίες στον ονό ας πούμε που τα κάνει όλα για την οικογένειά του
καταλήγει να γίνει την οικογένειά του να αλλοδολοφονούνται μεταξύ τους και να καταστρέφονται είναι λίγο πάγιο αυτό ότι όταν μπλέκεις ας πούμε με το έγκλημα την παρανομία που στρατεύεις καμία οικογένεια, την εξαίτησες σε κινδύνους και γίνονται πράγματα τεσχυρότερες. Όπως και έγινε και στο Breaking Bad εξάλλου. Αλλά έχοντας το μυαλό μου πάντως εγώ και γιατί το Breaking Bad έχει και έναν άλλο ανάπηρο χαρακτήρα, δεν τον υποδίεται ανάπηρος ουσιαστικός για τον Σαλαμάγκα, λέει αυτόν, που και πάλι έχει ενδιαφέρουσα μεταχείριση, θέλω να πω ότι κάπως το σοου αποφεύγει να πει πολλά για την αναπηρία, δεν τη σχολιάζει αλλά οι χαρακτήρες φαίνεται να υπάρχουν εκεί σχεδόν χωρίς να παίζει ρόλο η αναπηρία της το οποίο και αυτό είναι μια ενδιαφέρουσα διαχείριση, μπορεί κανείς να το πει θετικό μπορεί και να το πει αρνητικό τώρα σκέφτομαι δηλαδή στην πραγματικότητα το σώμα αποφεύγει να πει πράγματα για αυτό Τι άλλο ενδιαφέρον μπορεί να έχει ο συγκεκριμένος χαρακτήρας πιστεύετε
Εμένα θα με ενδιαφέρει πολύ να σκεφτόμουν τη ζωή του από εδώ και πέρα Τώρα που στον Ραμακού είναι τραγικό βέβαια ο άνθρωπος Ότι οκ, το αφήνει μια περιουσία στο τέλος ο Walter White Τι θα έκανε από εκεί και πέρα θα τον αποκύρειτε μέσα του θα έλεγε ότι εν πάση περιπτώσει θα το δικαιολογούσε κάπως και ότι αφού πήρα αυτά τα φιλόνω σε καλούς σκοπούς για να εξηλωθεί όπως έκανε ένα πρίκουλ για τον Σόλ Γκούτμαν θα μπορούσε να κάνει ένα spin-off το ήθελε ο ηθοποιός θα πούμε και για τον ηθοποιό μετά το ήθελε ο ηθοποιός αυτό να γίνει ένα spin-off με το μετά εγώ θα πω τι άλλο θεωρώ ενδιαφέρον θεωρώ ενδιαφέρον ότι ο χαρακτήρας που ενσάρκωσε ο μικρός παρέμεινε παρόλα αυτά για πέντε σεζόν ίσως το μόνο αγνάκαλο άτομο της σειράς, το μόνο άτομο που πραγματικά αγαπούσε τους δικούς του ανθρώπους το μόνο άτομο που πραγματικά πληγώθηκε ανεπανόλυτα, χωρίς να του καταλογιστεί ότι ναι πληγώθηκες αλλά έκανες και εσύ το χ ή το ψ ή συνεργάστηκες με το αυτό ή και εσύ έχει μια πραγματική
Πώς να το πω, και στα θετικά του και όταν κατέρευσε ήταν αυθεντικός και αμόλυντος ας το πούμε και έχει και μια πάρα πολύ ενδιαφέρουσα σκηνή όταν ο ίδιος επιχειρηθεί από τον πατέρα του που τον είχε δει έτσι, δηλαδή σε μια προηγούμενη φάση, εμεθισμένο και αδύναμο κτλ. Και κάνουν μια κουβέντα περί δύναμης του, τι είναι να έχεις δύναμη ας πούμε και λέει ο ολτερό πατέρας, ο Μπράιν Κράνστον τέλος πάντων, ότι δεν θέλω να με βλέπεις αδύναμο γιατί και ο δικός μου πατέρας τέλος πάντων ήταν αδύναμος και εγώ τον είδα σε μια πολύ αδύναμη φάση και το έχω στο μυαλό μου και ντρέπομαι γι' αυτό θέλω να με βλέπεις δυνατό και ο μικρός είναι αυτός που λέει ότι ίσα είσαι όταν σε βλέπω αδύναμο τώρα που σε είδα αδύναμο ας πούμε για μένα έρθα πιο κοντά σου με έναν τρόπο έχει αυτά τα χαρακτηριστικά δηλαδή ο μικρός νομίζω ότι αυτό που μπορεί να μην αναπτύχθηκε αλλά το κομμάτι που μας έδειξε που είναι ότι υπάρχει ρε παιδί μου πέρα από τον αντιειροϊσμό που προσπαθούν να μας εφήσουν
όλες αυτές οι σειρές ότι όλα είναι και μαύρα και άσπρα όλα είναι και σκοτεινά πολύ κτλ υπάρχει και μια κοιτίδα καθαρή χωρίς όλες αυτές τις γκρίζες ζώνες. Εγώ αυτό κρατάω σαν από αυτόν τον χαρακτήρα αυτό κρατάω περισσότερο ως ενδιαφέρον. Όχι αυτό πλούσιμο για τη δυνάμια και την αδυναμία είναι πολύ ενδιαφέρον γιατί νομίζω ότι κατ' εξοχή είναι μια σειρά η οποία εστιάζει στη δύναμη στη μεταμόρφωση ως χαρακτήρα που ζει τη ζωή του έτσι και μετά έστω και αν καταρχάς το κάνει από ανάγκη για να βγάλει λεφτά μετά εθίζεται, όχι στα λεφτά εθίζεται ακριβώς στη δύναμη εθίζεται ο χαρακτήρας του Γόλτερ Γουάιτ σε συνειδητοποίηση ότι είχε μέσα του κρυμμένο ένα τέρας ένα θεό, ένα όλα μαζί ας πούμε Εγώ είμαι αυτός που χτυπάει την πόρτα Εγώ είμαι ο Ιωάννης Κονόξ Και αυτό που του είπε ο γιος του Ότι όσα δύναμαι εγώ σε έρχομαι πιο κοντά σου Είναι πολύ σημαντικό Πάντως για να ξαναγυρίσω και λίγο στην αναπηρία Και ίσως να συνδέσουμε τελικά και αυτό Με την πραγματική ας πούμε κατάσταση του ηθοποιού αυτού
Εμένα μου άρεσε που στη σειρά Οι γονείς θέλανε το παιδί τους Και να σπουδάσει και να οδηγήσει Και να βγαίνει και είχε παρέες Θέλω να πω ότι εμένα μου άρεσε που είδα έναν ανάπηρο ηθοποιό, να ενσαρκώνει έναν ανάπηρο χαράκτηρα, ο οποίος είχε μια ζωή η οποία είναι ενός παιδιού, ενός εφήβου. Είχε τους φίλους του, τις μουσικές του, έκανε μούτρα, έβγαινε έξω, θέλω να πω εμένα μου άρεσε που το είδα αυτό.
Και είναι και σπάνιο γενικότερα. Δηλαδή συνήθως οι εικονείς στην κανονική ζωή δεν έχουν τόσο άνετη στάση σε σχέση με την αναπηρία των παιδιών Και τόσο ανοιχτή στο ναι να σπουδάσεις, να οδηγήσεις, να συνήθως υπάρχει μια φοβία και ένα κλείσιμο. Αυτό είναι κάτι που βλέπουμε, το ξέρουμε. Από την άλλη, επειδή έχουμε πει πολλά εμείς εδώ, και θέλω τώρα και την σύμβολη του Κώστας αυτού, έχουμε πει πολλά για την αποδοχή της οικογένειας, ας πούμε, κατά καιρούς σε σχέση με την αναπηρία.
Νομίζω ότι μπορεί η Σιρά να μην κάνει πάρα πολλές άμεσες αναφορές, αλλά νομίζω ότι μας είναι προφανές βλέποντας τον Βόλτερ, τον πατέρα να λεπιδρά με άλλους χαρακτήρες και ξέροντας ότι πόσο ναρκισιστικός άνθρωπος είναι και πόσο το εγώ του είναι εύθραυστο ότι ο γιος του έχει μια αναπηρία νομίζω ότι το εκλαμβάνει και μπορούμε από διάφορες έμεσες καταστάσεις να το εμπινεύσουμε ότι η αναπηρία του γιού του είναι ένα πλήγμα στη δική του επιτυχία Οκ, δεν το είχα σκεφτεί αυτό ενδιαφέρον πολύ αυτό που λες δεν το είχα σκεφτείς τους γιατί παρόλα όσα λέμε και λέω ότι δεν αναπτύχθηκε πολύ ο σαρακτήρας ταυτόχρονα ένα θετικό που έχει σειρά είναι ότι μην εστιάζοντας την αναπηρία του την κάνει κάπως να είναι μη θέμα δηλαδή θέλω να πω και να μην είχε κεφαλική παράλυση ο γιος θα μπω σε ένας έφηβος γιος που τον έχει γενικά απλά στο περιθώριο δραματουργικά του δίνει η βάση. Έτσι περνά η σειρά δεν είναι δηλαδή ότι σκεφτόμαστε κάπου το ξεχνάμε δεν είναι ότι κρίμα ή κάτι άλλο
είναι λίγο ο γιος του δεν είναι τόσο πολύ ο ανάπηρος γιος του μήπως τελικά και ρωτάω τώρα τη Χρισέλα αυτό τελικά το ότι τόσο το περνάμε στον ντούκου τελικά καταλήγει να περνάει από την άλλη περπαρά του φάσματος να γίνεται εντός ή εκτός εισαγωγικών προβληματικών με άλλον τρόπο πρώτα απ' όλα να βάλουμε στο τραπέζι μας ότι μιλάμε για μια σειρά που γυρίστηκε 8 με 13 ακριβώς και αν και η Ελλάδα είναι πάντα πιο πίσω σε όλα ακόμα και στην Αμερική τότε το κομμάτι της αναπηρίας δεν ήταν έτσι δεν είχε αυτού του είδους την ύπαρξη και την ορατότητα στις σειρές ας πούμε και στη τέχνη όπως έχει πάρει μια θεωρώ καλύτερη κατάσταση τώρα οπότε το θεωρώ λίγο άδικο να το κρίνουμε με τα μέτρα και τα σταθμά του 2026 ωστόσο για μένα πάντα το να προσπαθήσεις την αναπηρία να την βάλεις μέσα σε μια συνθήκη που λέει ότι ο καλύτερος τρόπος αποδοχής της είναι ότι κάνουμε σαν να μην υπάρχει αυτό που το λένε και πολλοί και το διάβασα και πολλοί για τον συγκεκριμένο ότι πολλοί κόσμοι
έλεγε αυτό το ας πούμε και ο Γκραμμστον, ο πατέρας του έγραψε ότι αν και έπασχε αφενός δεν έχω δει το πρωτότυπο αλλά αν δεν είναι θέμα μετάφρασης και έχει χρησιμοποιηθεί το όριμα Πάσχο, δεν είναι σωστό νοηματικά. Κι ο Άρων Πολ που ήταν ο δεύτερος πρωταγωνιστής της σειράς, είχε πει ότι τον αποκαλούσε Σούπερμαν τον Νίκη.
Μπράβο, που καταλαβαίνουμε ότι αυτό είναι μια προβλήματικη. αυτό, πες στην Αμερική πάρα πολύ αυτό και το φέραμε και εδώ πέρα με επιτυχία και το φέραμε και με πολύ μεγάλη επιτυχία νότ εδώ οπότε αυτό λοιπόν το αν και είχε εγκεφαλική παράλυση τα κατάφερνε όλα, τα έκανε όλα και αυτό μετά να μετουσιώνεται σε ένα χαρακτήρα που απλώς δεν μιλάμε ποτέ για την αναπηρία του ενώ θα μπορούσαμε να το κάνουμε με τόσο ωραίους και έξυπνους τρόπους και φυσικά εννοείται να μην είναι η αναπηρία του το κύριο αλλά δεν μπορεί και να μην υπάρχει καθόλου μέσα στο σενάριο, ακόμα και αν αυτό είναι απλώς, ξέρω εγώ, κάτι πολύ απλό οπότε για μένα αυτό δεν είναι ακριβώς καλό από την πλευρά της αναπηρίας αν το δω. Ναι, το καταλαβαίνω τι λες. Εγώ θα συμφωνήσω μαζί σου ότι για το 15 χρόνια πίσω είναι μια πολύ καλή προσπάθεια, ενώ σε σχέση με την αναπηρία τώρα μιλάμε και ότι ενσαρκώθηκε από ανάπηρη τοπίο και όλα αυτά, αλλά σίγουρα δεν είναι το κομμάτι του αν και είχες εγκεφαλική παράλυση θα κατάφερες
αυτό που θέλω να πω συμφωνώ μαζί σου σ' 100% ότι κάτι υπάρχει ακόμα να γίνει στο κομμάτι του πώς μιλάμε για αυτό. Πάμε λοιπόν σιγά σιγά στο σήμερα. Έχουμε αυτή την είδηση που από την αρχή συζητούσαν για αυτοκτονία δεν νομίζω ότι μάθαμε ακριβώς ποιος ήταν ο τρόπος μέχρι στιγμής νομίζω δεν μάθαμε ο εκπρόσωπος του όμως το είπε την αυτοκτονία Ο εκπρόσωπος του το είπε ότι είναι αυτοκτονία.
Το έχει δεχθεί και η μητέρα του. Δεν φαίνεται ο άνθρωπος να είχε προβλήματα υγείας τέτοια που θα μπορούσαν να προκαλέσουν το θάνατο. Οπότε όντως μιλάμε μάλλον για έναν άνθρωπο που αυτοκτόνησε. Εσύ Κώστα, από την δική σου πλευρά, από την πλευρά του ανθρώπου που παρατηρεί τα καλλιτεχνικά και γράφει. Πώς το εισέπραξες αυτό με δεδομένα και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία για τον ηθοποιό και το ποιος είναι και τι είναι ανάπηρος ηθοποιός κτλ.
Εγώ επειδή έχω τη λόξα και γενικά ρε παιδί μου στη ζωή μου σκέφτομαι όλη τη ζωή σε σχέση με το ότι είμαστε εθνητοί και ότι έχουμε, δεν θα ζήσουμε για πάντα και κάπως θεωρώ ότι πρέπει αυτή η συνείδηση της θνητότητας αλλά ακόμα και της φθοράς και της των κυριαρχιών αντί να είναι εμπόδιο κάπως να νοηματοδοτεί τη ζωή και ότι να ζούμε με αφού τον άξονα ότι αφού δεν θα ζήσουμε για πάντα να προσπαθούμε να ζούμε με έναν τρόπο που μας δίνει νόημα και πλήρωση και όσο γίνεται ας πούμε και σε αυτό το πλαίσιο σίγουρα ειδήσεις για αυτοκτονίες πολύ συχνά κάτι μου κάνουν και με βάζουν σε σκέψη είχα λοιπόν σχετικά πρόσφατα λίγο καιρό πριν είχα διαβάσει ότι είχε αυτοκτονίες ένας άνθρωπος μεγάλης ηλικίας και κάτι είχα γράψει το οποίο μάλιστα μου το έχει κατεβάσει και το facebook γιατί ήταν υποτίθεται έκανα προπαγάνδα υπέρ της οκτωνίας ό,τι να είναι αλλά στο instagram έμεινε η ίδια ανάρτηση δεν είχε τα ίδια καλά φίλτρα να σε πιάσει εκεί επιτρέπεται να κάνεις προπαγάνδα
στο άλλο όχι ξέρεις τι το βλέπουν περισσότεροι το instagram πάνω τους λέμε αν θες να την κάνεις κάτι εκεί που τη βλέπουν περισσότερο βάσικο τόσο λοιπόν έλεγα ότι δεν είναι απαραίτητο στο μυαλό μου δεν είναι καλά ένας άνθρωπος μεγάλης ηλικίας που αποφασίζει και το κάνει αυτό το πράγμα να το κάνει με κίνητρο την απελπισία και την απόγνωση και την άρνηση στη ζωή. Ότι ενδεχομένως και υπό προϋποθέσεις μπορεί να είναι κάποιος άνθρωπος που να πει ότι φεύγω γεμάτος, ότι έζησα από τη ζωή μου, πήρα πράγματα και το από εδώ και μπρος δεν με γεμίζει.
Δεν θέλω να δω παρακαλώ τι έζησε. Με την έννοια λοιπόν ότι δεν είναι Ναι και καλά, μια πράξη απόγνωσης πάντα. Αυτό βέβαια το είχα σκεφτήσει στη σχέση με ανθρώπους που είναι... Μεγάλης ηλικίας. Μεγάλης ηλικίας. Τώρα εδώ πέρα, γι' αυτό το λέω ως προλόγου, γιατί μου έκανες αντιδιαστολή λίγο αυτό που έλεγα. Και λέω, δύσκολα να σκεφτώ ότι ένας άνθρωπος τόσο μικρός, ας πούμε να πείτε τα τέσσερά του, ότι φεύγω γεμάτος και δεν θέλω κάτι άλλο.
Οπότε η σκέψη η άλλη που έκανα είναι η εξής Ότι η μεν αυτοκτονία ως αποτέλεσμα Είναι κάτι αμετάκλητο, τελεσίδικο Δεν μπορείς να το πάρεις πίσω Αυτό όμως καμιά φορά μας κάνει Μας ρίχνει στην παγίδα Να σκεφτούμε ότι πίσω από αυτή την αμετάκλητη πράξη Υπάρχει και μια αντίστοιχα Ξεκάθαρη και αμετάκλητη απόφαση Και ότι μπορεί κάλλιστα κάποιος άνθρωπος Κάποια στιγμή της ζωής του να τον πιάνει κάτι και να κάνει μια πράξη που αν είχε αποφευχθεί εκείνη τη μέρα ας πούμε δεν είχε πετύχει να μην το ξανά κάνει και να ζώσει ο RJ Μίτη μέχρι τα 95 του και τα 100 του θέλω να πω δεν είναι δεν είναι τόσο κλειδωμένο δεν πρέπει να χαρίζουμε τόσο αγών εισαγωγικών στα φουκτονία μια σύνδεση από το ανθρώπου αφουκτονίου με μια συνολική άρνηση απέναντι στη ζωή και μια συνολική απόγνωση ας πούμε ότι το χαρίσουμε Εμένα μου αρέσει αυτή η σκέψη να πω εγώ τι σκέφτομαι Γενικά στην αυτοκτονία οι περισσότεροι εντάξει εμείς προφανώς εδώ πέρα τώρα δεν θα κάνουμε διάγνωση γιατί ο άνθρωπος αυτό δεν ξέρουμε
δεν το ξέρουμε καν οπότε ούτε εγώ δεν το ξέραμε θα κάναμε Αυτό λοιπόν δεν το ξέρουμε και κανέναν δηλαδή είτε είναι ανάπηρος είτε δεν είναι ανάπηρος, είτε είναι πλούσιος είτε είναι φτωχός, είτε είναι σε ερωτική απελπισία είτε είναι άρρωστος Οι λόγια που πάνε δίκως στον καθένα Ακόμα και να τους αγράψεις σημείωμα Μόνο ο ίδιος τους ξέρει Και ακόμα και το σημείωμα που θα διαβάσουμε Είναι το φίλτρο Είναι που το έγραφα σήμερα Μπορεί αύριο και εγώ να μην το έγραφα Εγώ συμφωνώ Εμένα σκέφτομαι για την αυτοκτονία Ότι εντός εισαγωγικών υπάρχουν άνθρωποι Που αυτοκτονούν και εμείς που το σχολιάζουμε Όχι εμείς οι τρεις μας γενικά, οι σχολιαστές, υπάρχουν εντός εισαγωγικών άνθρωποι που λέμε «Α, ναι, αυτός λογικό είναι που αυτοκτόνησε»
ή άνθρωποι που λέμε «Α, αυτός πώς και αυτοκτόνησε, παιδί μου, παρά λόγο» και νομίζω ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος έχει και τα δύο πράγματα που θα μπορούσε κανείς να πει. Δηλαδή, από τη μία, αν εστιάσεις στην αναπηρία του, η οποία είναι τόσο στιγματισμένη η αναπηρία για πάρα πολλοί κόσμο, Όλοι είναι εύκολο να πούνε Όλοι, πολλοί είναι εύκολο να πούνε Α, ναι μωρέ, λογικό Δυσκολευόταν Διάβασα και διάφορα, δεν έβρισκε πολλούς ρόλους Μετά, είχε και θέματα Ξέρω εγώ με το σώμα του Και εκείνα λογικό είναι Από την άλλη, έχει και το ανάποδο Δηλαδή, το είπα σε φίλους που δεν τον είχαν διαβάσει Και λένε, αν είναι δυνατόν Γιατί αυτοκτόνησε, αυτός έπαιξε την καλύτερη σειρά ξέρω εγώ όλων των επαγών, τον βλέπουν τα τελευταία τρία χρόνια διάβαζα ότι στο Netflix το Breaking Bad έχει 8,5 δισεκατομμυρία ώρες στριμμαρίσματος. Σου λέει πώς είναι δυνατόν αυτός ας πούμε οπότε έχει και τα δύο πράγματα Πάντως για μένα τα δύο και τα δύο αυτά έχουν ένα ίδιο πυρήνα μη κατανόησης
μιας πιθανής πραγματικότητας δηλαδή αυτός που λέει ότι είναι λογικό να αυτοκτόνησε ο άνθρωπος ήταν ανάπηρος, δεν άντεχε δεν είχε και δουλειά οπότε κάπως να το δικαιολογήσουμε είναι προβληματικό ακριβώς γιατί δεν ξέρουμε ακριβώς γιατί ο άνθρωπος ζούσε με την αναπηρία από πολύ μικρός και μάλιστα αν και η αναπηρία δεν μπαίνει στη λογική της διαβάθμισης τώρα εδώ, αλλά δεν χρησιμοποίησε κανένα μαξίδιο, όχι ότι το να χρησιμοποιήσει ένα μαξίδιο θα ήταν κακό, αλλά θέλω να πω ότι ίσως να μην αντιμετώπιζε και όσες δυσκολίες αντιμετώπιζουν και άλλοι άνθρωποι πάλι όμως αυτό δεν μπορείς να το κρίνεις τι σημαίνει για τον καθένα οπότε είναι προβληματικό αλλά προβληματικό είναι και το αυτός που είχε τόσα στριμαρίσματα ναι αλλά ούτε θα το ξέρουμε γιατί όπως μάθαμε δεν έπαιρνε ποσοστά από τα στριμαρίσματα αυτά θέλω να πω ότι και οι δύο απόψεις αυτές για μένα έχουν την ίδια προβληματική τελικά στον πυρήνα τους. Έχει πάντα μια προβληματική και δυστυχώς η αυτοκτονία είναι μια τραγική
έκφαση για να το διαπιστώνεις αλλά μπορεί να το διαπιστώσεις και σε πολύ πιο απλά πράγματα τον απομονώνεις από μια ιστορία ένα ψήγμα αφήγησης είτε είναι προς τη θετική κατεύθυνση είτε είναι προς την αρνητική. Δηλαδή ακόμα και να έπαιρνε όλα τα δισεκατομμύρια του κόσμου θα μπορούσε να έχει αυτοκτονήσει για άλλους λόγους ή ακόμα και αν υπέφερε από την αναπηρία πολύ σωματικά θα μπορούσε να μην έχει αυτοκτονήσει όπως και πάρα πολύ.
Ευτυχώς δεν το κάνουν ας πούμε. Καμία από αυτές τις εκδοχές δεν απαντάει σε αυτό το ερώτημα. Ωστόσο νομίζω ότι η πιο κυρίαρχη δεν είναι το πώς και αυτοκτόνησε. Είναι πολύ πιο λίγοι αυτοί που το λένε. Νομίζω ότι δυστυχώς η κυρίαρχη είναι το ότι εντάξει ήταν ανάπηρος και μάλιστα κάπου διάβαζα σε μια εφημερίδα που δεν θα πω τώρα ποια είναι στην οποία ποτέ δεν θέλω να μπαίνω πώς με βγάζει μοίρα μου κάνα δύο φορές τώρα τελευταία και έχω μπει κάπου πάει το μυαλό μου και κάπως προσπαθώ απλώς να μην της δώσω τα κούκκισ μου να κάνω αυτή τη φοβερή επανάσταση δεν θα εικάσω ποια είναι θα σας τυμπώ εκτός αέρα η οποία είδηση αναγράφεται και ακριβώς από κάτω για να το συνδυάσεις και καλά καλά είναι σαν τη διαφήμιση του αναψυκτικού που μπαίνει μιλισεκόντ μέσα στην ταινία που βλέπεις και λες άσπαρχο είναι λοιπόν ακριβώς από κάτω η φρασούλα πολύ γλυκά και ωραία τοποθετημένη που αρχίζει και λέει ο άνθρωπος τον τελευταίο καιρό είχε στείλει μηνύματα όχι τον τελευταίο καιρό συγγνώμη το 2022
μαθαίνουμε ότι είχε στείλει μηνύματα σε ένα φίλο του και του είχε πει αυτά τα καθάρματα δεν με παίρνουν στις σειρές τους και τέσσερα χρόνια μετά αποφάσισε και αυτό είναι ο τρόπος που έχει ο κόσμος για να σκεφτεί την αυτοκτονία και να τη συνδέσει με την αναπηρία είναι νομίζω βαθιά στιγματιστικό αφενός για αυτούς που μένουν τους ανάπηρους που ζουν αλλά και για τον ίδιο που τελικά δεν το αναγνωρίζουμε τίποτα δεν το αναγνωρίζουμε καν το δικαίωμα σε μια ας πούμε κατάθλιψη ας πούμε βαριά οτιδήποτε που μπορεί και να το είχε και πάλι θα πω ανεξάρτητα την αναπηρία δεν νομίζω μόνο οι αναπηροί να έχουν κατάθλιψη ναι αυτό είναι το μόνο βέβαιο προφανώς όσες πρακτικές και όλων των ιδρών διαφορές στην καθημερινότητα αν έχουν οι αναπηροί άνθρωποι από τους αρδεμελείς νομίζω ότι σε θέματα τέτοια παρξιακά κάπως είμαστε ολίδιοι δηλαδή το τι μπορεί να μας οδηγήσει στην αυτοκτονία ή στην μη αυτοκτονία οι διαφορές κάπως εκεί νομίζω εξαλείφονται ή μικρύνουν πολύ Ναι, ναι
Συμφωνώ πολύ σε αυτό γιατί μετά έχει να κάνει με το πώς επεξεργαζόμαστε άλλου είδους πράγματα και πιο υπαρξιακά μέσα μας ο καθένας και η καθεμία Εγώ διάβασα και κάποια πράγματα που σίγουρα είναι αλήθειες που αξίζει κανείς να τα δει όπως ας πούμε το ότι ο άνθρωπος όντως δεν έβρισκε δουλειά όντως ζοριζόταν πολύ στο μετά και του φάγανε και πολλά λεφτά θες να μας το πεις αυτό Θοδωρή υπήρχε μια manager με την οποία δούλευε και του έφαγε πάρα πολλά χρήματα αναγκάστηκε να προλώσει πάρα πολλούς φόρους άρα είχε πολλά χρέη και αναγκάζονταν να κάνει διάφορα meet and greet ας πούμε να υπογράφει αυτογράφα για χρήματα να παίζει από εδώ και από εκεί σε minor παραγωγές για να βγάζει χρήματα τα ξεχρέωσε αυτά τα χρήματα αλλά παρόλα αυτά ένα άγχος το να έχεις ένα σκασμό χρέη στο κεφάλι σου σε μικρή ηλικία κιόλας επίσης ήταν να το πούμε αυτό για να δούμε για άλλη μια φορά ο κόσμος πόσο μακριά είναι το στερεότυπο της αναπηρίας από την αλήθεια ο ηθοποιός αυτός από τα 13-14 που δούλευε ήταν ο κύριος
που έφερνε χρήματα στο σπίτι για την οικογένεια για να μάθουμε διάφορα πράγματα που δεν τα ξέρουμε για την αναπηρία που λέμε ότι ο άλλος και τον βοηθάνε και οι άνθρωποι που οι φροντιστές που υποφέρουν καμιά φορά, όχι καμιά φορά, πολλές περισσότερες από καμιά, μπορεί να είναι και διαφορετική ιστορία. Γενικά ο άνθρωπος αυτός έζησε ένα πολύ κλασικό μοτίβο Νομίζω που το ζουν από τους πολύ μικρούς που παίζουν εδώ στην Ελλάδα Σε ένα θέατρο ή γκέστ επεισόδιο σε μια σειρά Και δεν τους ξαναβλέπουμε ποτέ Μέχρι βλέπουμε εδώ τους πιο famous Στην καταπληκτικότερη σειρά των εποχών, του αιώνα κτλ Το ok βρέθηκε ένας συγκεκριμένος χαρακτήρας Τον έπαιξες, τον υποδίθηκες Μπράβο γιατί εκεί τότε ζητούσαμε αυτό Αυτή ήταν η ανάγκη μας και μας έκανες Και να πω εδώ γιατί Πιστεύω ότι θα έχει παίξει ρόλο Ότι ακριβώς επειδή Η δική του εγκεφαλική παράλληλη ήταν ήπια Δεν ξέρω πού είσαι πατέριτσες Ήταν ίσως και κάπως πιο εύκολο Να συμμετέχει σε γυρίσματα Από ίσως κάποιον άλλον
Οπότε θέλω να πω ότι σίγουρα όλα παίξαν ρόλο Και μετά δεν υπάρχεις ως χαρακτήρας Γιατί δεν μπορούμε να γράψουμε το έλεγε με παράπονο και είχε δίκιο βέβαια που το έλεγε μου λένε ότι δεν μπορούμε να γράψουμε έναν ανάπηρο δεν έχει σειρά ανάπηρος και λέγα παιδιά απλώς μπορώ να είμαι κακός μπορώ να είμαι κάτι άλλο μπορεί να είμαι ο αδερφός κάποιου ο σύντροφος κάποιας απλώς να είμαι ένας χαρακτήρας προς όλοι Ίσως επειδή η αναπηρία του ήταν σχετικά ήπια αυτό να δυσκολεύω ακόμα περισσότερο αν του γράψουν να του δώσουν ρόλους Δηλαδή αν ήταν βαριά πολλή περίπτωση του, θα ήταν γραμμένο ως ο άνθρωπος που είναι αυτό το πράγμα, είναι βαριά ανάπηρος.
Εκεί δυσκολεύει ίσως που εξεβόλευε περισσότερο στο τι ρόλο θα σου δώσουμε ας πούμε. Ναι, γενικά νομίζω ότι υπάρχει αυτό το πάτερν ότι αν είναι να παίξεις, θα παίξεις έναν που για κάποιο λόγο μας νοιάζει να είναι συγκεκριμένα ανάπηρος. αλλιώς δεν μπορείς να παίξεις δεν μπορεί ο Hipsy στη σειρά να είναι ανάπηρος εγώ σκέφτομαι δηλαδή και την πιθανότητα του γεγονός ότι ήταν ο πιο καθαρός ας πούμε στους χαρακτήρες των Breaking Bad να ήθελε ακριβώς επειδή είναι ανάπηρος να μείνει σε αυτό και να μην τον βάλει μέσα στα όλα Να ήθελε ο Gilligan, ο δημιουργός να ήθελε να κρατήσει αθώα την αναπηρία ενδιαφέρουσα προς εσάς δεν ξέρεμε αν το ήθελε Εγώ και εμένα το δικό μου το...
Εντάξει, είσαι και κακοπροαίρετος άνθρωπος. Εγώ είμαι τέτοια. Είμαι κακοπροαίρετος άνθρωπος. Δεν θα αφήσεις να βοηθήσεις μου τα γερά και τα όσια. Φυσικά, ό,τι θέλω θα κάνω. Επίσης όλα αυτά υπάρχει και ένα άλλο ενδεχόμενο, ειδικά προς το ότι δεν αναπτύχτει ο χαρακτήρας τόσο πολύ στη σειρά, ότι ενδεχομένως ο άνθρωπος αυτός να μην ήταν τόσο καλός στο ποιος.
Δηλαδή γιατί πρέπει δέτε καλά να πούμε ότι μπορεί να μην είχε να κάνει με κάποια προκατάληψη του Γκίλιγκαν ή ότι ξεβόλωμα μπορεί να έβλεπε ότι του γράφε σκηνές και δεν τις απέδιδε καλά. Δεν λέω ότι είναι έτσι λέω δεν ξέρω, θα μπορούσε ίσως Αυτό έχει συζητηθεί πάντως που λες και είναι ένα πολύ ενδιαφέρον στοιχείο το οποίο από την άλλη πλευρά να πω, τη δική μας πλευρά των ανάπηρων εγώ, αν θέλουμε να είμαστε σωστοί και θέλουμε Εμείς εδώ θέλουμε, προσπαθούμε Πρέπει και αυτό να το βάλουμε Στο τραπέζι και να πούμε Ξέρετε κάτι, αν ο άνθρωπος δεν είναι Καλός στο ποιος, παιδιά συγγνώμη Ανάπηρος, ξανάπηρος Δεν είναι καλός στο ποιος Ίσως να μην είναι πολύ δίκαιο να πούμε ότι δεν είναι καλός στο ποιος Αλλά είναι νομίζω πιο δίκαιο να πούμε Ότι σίγουρα σε ένα τεράστια, σε ένα εκπληκτικό Κάστ, εντάξει, δεν ήταν Ακριβώς εκεί ίσως Εγώ στην κουβέντα που κάναμε ας πούμε Προχθές Στο Δωρή που μιλάγαμε και σου έλεγα Για αυτό το πιτσιρικά του Ατύπικαλ Ο οποίος για μένα ήταν πάρα πολύ
Δεν ξέρω τι κάνει τώρα Δεν ξέρω Που έπαιζε το ναυτιστικό στη σειρά Ήταν πολύ καλός Φαινόταν ότι ήταν Πολύ ωραίο ταλέντο Θέλω να πω ότι Μπορεί να ήταν όντως μέτριος Και ο μέτριος μέσα σε μια πολύ καλή σειρά είναι κακός με ένα τρόπο και χάνεται μετά και στο πλήθος βέβαια των ταλέντων υπάρχει ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα που δεν απαντάει απαραίτητα αν ήταν καλός το ποιος ή όχι απαντάει στο αν έκανε γκέλ ως αυτό που ήταν το οποίο βέβαια μπορεί να σχετίζεται με αυτό που λέγαμε πριν το πώς αναπτύχθηκε ο χαρακτήρας ή όχι αλλά ένα μετρήσιμο αποτέλεσμα που υπάρχει είναι ότι ο κόσμος είναι ότι δεν έλεγε κακά λόγια σίγουρα όμως δεν τον είχε ψηλά στις προτιμήσεις του ας πούμε και σταδιακά από την πρώτη μέχρι την πέμπτη σεζόν ο τηλεοπτικός χρόνος στη σειρά του Βόλτερ Τζούνιου μειωνόταν.
Ναι, έχουν βγει τα στατιστικά που λένε και πόσο ακριβώς... Δεν κορεδεύουμε. Και πόσο ακριβώς μειωνόταν και πόσο έπαιζε και συνήθως λένε ότι αυτά όταν γίνονται γίνονται γιατί έχουν δει οι υπεύθυνοι της σειράς ότι δεν... Δεν έκανε γκέλ. και η αλήθεια είναι ότι δεν είναι στους ρόλους που όπως έλεγα και off the air αν υπάρχουν 10 χαρακτήρες του σύμπαντος που σκέφτομαι πάρα πολύ και θα ήθελα να δω τι γίνεται όταν τελειώνει το breaking bad ο Walter Jr. δεν ήταν απαραίτητα μέσα και γι' αυτό και υπάρχει και το πριν Εσύ είσαι ο κακοπροέρετος γιατί ο Κώστας έχει σκεφτεί τι θα ήταν το μετά Εσύ είσαι ο κακοπροέρετος Επειδή υπάρχουν άπειρες ιδέες για spin-offs ας πούμε της σειράς εγώ δεν θα ήθελα να γίνει καμία να πω ένα τέλειο σύμπαν είχε μια φορά την τύχη να κάνει ένα prequel sequel αριστούργημα δεν χρειάζεται να το ξαναδοκιμάσουμε και να πάρουμε ρίσκα αλλά τέλος πάντων μια από τις ιδέες που λέει αυτό που είπε και ο Κώστας πριν να δούμε τι κάνει ο Walter Jr.
νομίζω ότι ποτέ δεν ήταν κάτι που πραγματικά ήθελα να δω αλλά εμπάσχη περιπτώσει φανταστείτε για να συνδέσουμε και λίγο με το δικό μας που έχω τυχαστόλα αυτά που λέμε Φανταστείτε αν ο άνθρωπος αυτός που έπαιξε καλώς ή κακώς, έπαιξε σε μία σειρά κορυφαία, δυσκολεύτηκε μετά να βρει ρόλους. Φανταστείτε τι κάνουμε εμείς εδώ, ε!
Αλλά ναι, ναι. Στην Ελλάδα για τους αμαία καλλιτέχνες, που έτσι κι αλλιώς οι ηθοποιοί, μέχρι πολύ πρόσφατα δεν μπορούσαν καν να χαρακτηριστούν ηθοποιοί, να βγουν από δραματικές σχολές, να συμμετέχουν στις παραστατικές τέχνες, πόσο μάλλον να συμμετέχουν ισότιμα σε casting, σε audition, να πάρουν ρόλους κτλ. Σε κάθε περίπτωση, επειδή ίσως μάθουμε και άλλα πράγματα στο μέλλον για το τέλος του ανθρώπου αυτού και πώς έφτασε και πόσο δεν ήταν μάλιστα λέει ότι η μητέρα του ήταν που του είχε πίνας, δυσκοήθεια και ίσως μάθουμε και παραπάνω πράγματα καλό θα ήταν απριόρι να μην συνδέουμε αυτά που θα μάθουμε και αυτά που ήδη έχουν ακουστεί με το ήταν ένας ανάπηρος άνθρωπος οπότε εντάξει αφού ήταν ανάπηρος αυτοκτόνησε και όντως αφαιρώ ότι η ζωή μου παίρνω αυτή την απόφαση και αυτή την ευθύνη δεν σημαίνει ακυρώνω όλη τη ζωή μου φυσικά και όχι και επίσης όντως μια και δεν άφησε και σημείωμα θα μπορούσε να είναι κάτι που έγινε παρορμητικά Παρορμητικά, ναι. Το οποίο δεν αλλάζει φυσικά, αλλά δίνει μια διαφορετική διάσταση.
Δηλαδή, νομίζω αν με έναν μαγικό τρόπο μπορούσε να μας ακούει να λέμε ξανά και ξανά την ίδια εξυπνάδα, μπορεί απλώς να μας έλεγε παιδιά φτάνει. Εγώ ήμουν ανάπηρος τόσα χρόνια, δεν ήταν αυτό το πρόβλημα μου. Άλλωστε, το ότι συζητάμε για τα εμπόδια που αντιμετώπισε στη δουλειά και όλα αυτά, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι η αναπηρία δεν είναι η αναπηρία που τα προκαλεί αυτά.
Είναι το κοινωνικό σκέλος του πώς με αντιλαμβάνε το κόσμος που τα προκαλεί. Ακριβώς. Δεν είναι και καλά ίδια η αναπηρία. Αν ήταν ανάπηρος, αλλά είχε μια στρωμένη δουλειά ή είχε δυνατότητες και ευκαιρίες ή με κάποιο τρόπο δεν είχε χάσει χρήματα, όπως έχασε, μπορεί ο άνθρωπος να μην έβλεπε τη ζωή του με τον τρόπο που ενδεχομένως την είδε.
Ή μπορεί να ξαναλέμε να ήταν μια φάση παροδική όπου πήρε μια απόφαση που δεν γνωρίζει πίσω. Δηλαδή, μπορεί να μην σημαίνει καν ότι είχε απορρίψει συνολικά ότι έλεγε ότι είναι μια ζωή που δεν αντέχεται να ζήσω. Ναι, ακριβώς. Ήταν μια απόφαση που πήρε μια συγκεκριμένη στιγμή και μπορεί μια να μην την έπαιρνε. Και γενικά είναι πολύ άδικο και για τον ίδιο και για την αναπηρία να συνδέεται ευθέως με την αυτοκτονία.
Και είναι και κάτι που συμβαίνει συχνά, άλλωστε συμβαίνει και σε περιπτώσεις υποβοηθούμενης αυτοκτονίας, όταν ακούμε ότι είναι ανάπηρο άτομο αυτό που την έχει ζητήσει, που είναι πιθανό να είναι και ανάπηρο άτομο, κατευθείαν η σκέψη είναι εντάξει, τι θέλετε να κάνει. Ναι, οκ. Δηλαδή είναι κατευθεία η αυτοματοποιημένη σκέψη αυτή.
Κώστα σε ευχαριστούμε που Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ Και σε ευχαριστούμε που γράψες έτσι Με μια οπτική που είναι χρήσιμη Μακάρι ευχαριστώ πάρα πολύ Και εμείς Ήταν η χαρά μου Αυτό ήταν ένα ακόμα επεισόδιο Της σειράς podcast Ζούμερε Της Λάϊφο Με τον Θοδωρητσάτσο και τη Χρυσέλα Λαγαρία Για να μην χάνετε κανένα από τα επόμενα επεισόδια μας Κάντε εγγραφή στο Spotify, στα Apple Podcasts ή ακούστε μας μέσα από το Lifeo TV στο YouTube και στο LifeoGR.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα