Ep. 36: Ducktales - Παπιοπεριπέτειες
RetroBubblePodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η ιστορία των Παπιοπεριπετειών ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας του ’80, σε μια περίοδο που η Disney αποφάσισε να επενδύσει σοβαρά στην τηλεοπτική animation παραγωγή. Μία σειρά που είναι αδιαμφησβήτητα ένα κομμάτι της παιδικής μας μνήμης που δεν θα σβήσει ποτέ.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μουσική αιτία των 90's. Πριν ξεκινήσουμε, να θυμίσω για μία ακόμα φορά πως δεν ξεχνάμε επίσης να βάλουμε 5 αστεράκια και μία καλή κριτική σε Spotify, Apple Podcast, να γράφετε τη γνώμη σας εάν βέβαια το θέλετε κάτω από κάθε επεισόδιο, καθώς και να κάνετε follow στο Instagram RetroBubblePodcast για εξτρελικό φωτογραφίες σχετικές με τα επεισόδια αλλά και για να προτείνετε και εσείς το επόμενο θέμα.
Επίσης, εάν έχετε κάποιον φίλο, Κάποιος γνωστός που μοιράζεται την ίδια χαρά με εμάς όταν ακούει για τα 90's, μιλήστε του για το Retro Bubble. Καθώς αυτό βοηθάει το project αυτό να έρχεται πιο κοντά σε περισσότερους νέους της γενιάς μας. Σήμερα λοιπόν παιδιά θα πιάσουμε ένα επεισόδιο που πραγματικά ήθελα αλλά και ταυτόχρονα δεν ήθελα να κάνω.
Ωχ, ωχ, ωχ! Από τη μία θυμάμαι τον εαυτό μου μικρό να βλέπει τις παπιοπεριπέτειες στην τηλεόραση Και να μην μπορεί να ξεκολλήσει Δεν μπορούσε να ξεκολλήσει γιατί ήταν όλα μαζί έτσι Ήταν οι ήρωες της Disney που από μικρός γούσταρα άπειρα Η εκπληκτική μουσική Η αίσθηση ότι κάθε επεισόδιο ήταν μια καινούρια περιπέτεια που άνοιγε μπροστά μου έναν ολόκληρο κόσμο Και όλα όλα όλα εκείνα τα συναισθήματα που μας έδινε αυτή η τέλεια σειρά Θυμάμαι να κάθομαι χαρακτηριστικά μπροστά στην τηλεόραση κάτω από μια κουβέρτα ακίνητος και τέρμα απορροφημένος Να βλέπω επεισόδια όπως το επικό πλέον Όγιος του Ήλιου Ή εκείνο το γάματο επεισόδιο όπου οι μουργόλικοι χειρίζονταν κάτι τεράστια ρομπότ για να διαρρήξουν το θησαυροφυλάκιο του Σκρούτζ Θυμάμαι επίσης τη Magic and the Spell να σκαρώνει κάθε πιθανό σχέδιο για να βάλει στο χέρι την πρώτη δεκάρα του Scrooge Και είχε μεταμορφώσει τους Μουργόλικους σε ανιψάκια αλλά και άλλα πολλά πολλά πολλά επεισόδια που καλύτερα να μην τα αναλύσω από τώρα
Θυμάμαι επίσης παιδιά να προσπαθώ να τερματήσω το μόνιμο παιχνίδι στο Game Boy με την επίσης εκπληκτική μουσική Κάτι περασμένα ατελείωτα καλοκαίρια των 90's Θυμάμαι και το επίσημο πόλ που είχε γίνει παλιά στην Ελλάδα για το πως θα ονομάζαμε τους Biggles Boys Μουργοί, Λυκοί ή κάτι άλλο Αυτές ήταν οι τρεις επιλογές Και τελικά με έναν σχεδόν συλλογικό τρόπο καταλήξαμε όλοι μαζί στους πλέον πασίγνωστους Μουργόλικους Ένα όνομα που έμεινε, ρίζωσε και έγινε αναπόσπαστο κομμάτι της δικής μας παιδικής ηλικίας.
Εγώ παιδιά θυμάμαι μέσω του περιοδικού κόμικ είχα ψηφίσει Λίκη. Ακόμα το θυμάμαι χαρακτηριστικά στη σελίδα που το έγραψα. Νομίζω τότε ότι στον τυχερό νικητή έδιναν και κάποια κονσόλα δώρο. Εν πάση περίπτωση λοιπόν θυμάμαι και άλλα πολλά έτσι Άπειρα, εικόνες, στιγμές, συναισθήματα που δεν χάνονται Γιατί, γιατί οι ήρωες που δημιούργησε ο Καρλ Μπάρξ Ήταν, είναι και θα είναι πάντα χαραγμένοι μέσα μου όσα χρόνια και αν περάσουν Όμως, και εδώ έρχεται το μεγάλο όμως που κάνει αυτό το επεισόδιο τόσο περίπλοκο για μένα Μεγαλώνοντας ήρθα σε επαφή με τη δουλειά του Ντόν Ρόσα Ενός δημιουργού που λατρεύω εξίσου πολύ με τον Κάρλ Μπάρξ Ο Ντόν Ρόσα τώρα πήρε τους χαρακτήρες αυτούς, τις πάπιας δηλαδή Που δημιούργησε ο Κάρλ Μπάρξ και τους έδωσε βάθος Τους έδωσε μια ανθρώπινη υπόσταση, τους έδωσε συναισθήματα και προσωπικά βιώματα Που δεν υπήρχαν πριν και τους έκαναν τελείως ξεχωριστούς Για μένα κανένας δεν το έκανε πιο συγκλονιστικά από τον Ρόσα, ειδικά όταν σκιαγραφεί τον Σκρούτζ Μαγντάκ.
Εάν έχετε διαβάσει το βίο και την πολιτεία του Σκρούτζ Μαγντάκ του Ρόσα ή αλλιώς τα αγγλικά The Life and Times of Scrooge McDuck, είναι μια σειρά που εξερευνά πλήρως τη ζωή, τις ρίζες και τα συναισθήματα του χαρακτήρα. Καταλαβαίνετε τι εννοώ λοιπόν όσοι το έχετε διαβάσει με αυτό το όμως Το έργο αυτό δεν είναι απλώς μια περιπέτεια Είναι μια βαθιά, πολύπλοκη βιογραφία Ενός ήρωα που μέχρι τότε ήταν κυρίως γνωστός για τα χρυσά νομίσματα, την τζιγκουνιά του και την κρίνια του Ένα έργο που πραγματικά αξίζει να γίνει γι' αυτό ένα ξεχωριστό επεισόδιο από μόνο του και ένα έργο που δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε λάτρης τον κόμικ να μην το έχει διαβάσει.
Τέλος. Και αν θυμάστε, έχω πει και σε ένα προηγούμενο επεισόδιο στο Q&A, αν το έχετε ακούσει, όσοι το έχετε ακούσει, ότι εάν έπρεπε να διαλέξω δύο χαρακτήρες από κόμικ όλων των εποχών που είναι οι προσωπικοί αγαπημένοι μου, αυτοί θα ήταν οι εξής. Ο Μπάτμαν και ο Σκρούτζ Μαγντάκ. αλλά ο Σκρούτς Μακ Ντακ που δημιούργησε ο Ντόν Ρόσα.
Όχι απλώς για τις περιπέτειές τους αλλά για το βάθος, την ανθρώπινη πλευρά και τις εσωτερικές συγκρούσεις που παρουσιάζουν. Για αυτόν τον λόγο λοιπόν όταν έρχονται οι παιδικές εκδόσεις ή οι τηλεοπτικές μεταφορές όπως αυτές των Ντακ Τέιλς και παίρνουν στοιχεία νόμιμα αφού όλα αυτά ανήκουν δικαιωματικά στην Disney αλλά αλλοιώνουν, κατακαιρματίζουν και απλοποιούν το χαρακτήρα που τόσο αγάπησε και διαμόρφωσε ο Ντόν Ρώσσα βασισμένος πάνω στις ιδέες του Κάρλι Μπάρξ, η αλήθεια είναι ότι νιώθω μια μικρή πικρία μέσα μου.
Αυτοί οι χαρακτήρες γίνονται καρικατούρες των πολυδιάστατων προσωπικότητων που γνώρισα στο χαρτί και πολλές φορές ουδέμια σχέση έχουν με την πραγματική ουσία που τους έδωσε ο ίδιος ο Ρώσας τα κόμικ του. Ο ίδιος δε έφτασε να έχει μια τεράστια πινακίδα στο περίπτερο του σε κάθε κόμικο που έγραφε με μεγάλα κόκκινα γράμματα, ειδικά για το Αμερικανικό κοινό, No, this is not DuckTales Δηλαδή, όχι, αυτό δεν είναι υπαπιοπεριπέτειες για να ξεκαθαρίζει πόσο διαφορετική είναι η αυθεντική του δουλειά από την απλή τηλεοπτική διασκευή Ξέρω, ξέρω, σας έβαλα απότομα σε πολλές πληροφορίες και σκέψεις αλλά την εισαγωγή την έγραφα απλώς όπως μου έβγαινε με τιμή αυτή τη φορά Δεν πειράζει όμως, θα τα αναλύσουμε όλα μαζί διαξωδικά καθώς αυτό είναι το επεισόδιο για τις παπιοπεριπέτειες.
και απ' όλους πιο ωραίοι πατζές Κάποιος θυσιάζει, προσέχε τον κινδυνεύει, ξεχάσε τον θα με σώσουν τώρα πάλι πατζές είναι η ροέζενε η πατζές και απ' όλους πιο ωραίοι πατζές Για πάντα θα τις αγαπώ Πρέπα και εγώ Παφιοπεριπέτειες Η ιστορία των DuckTales λοιπόν ξεκινά στα μέσα της δεκαετίας των 80's Σε μια περίοδο όπου η Disney αποφάσισε να επενδύσει σοβαρά στην τελεοπτική animation παραγωγή Το 1985 ιδρύθηκε επίσημα το τμήμα Walt Disney Television Animation και οι πρώτες τους σειρές ήταν τα The Wazzles και Adventures of the Gummy Bears και οι δύο παρουσίαζαν ολοκαίνουριους χαρακτήρες.
Όμως στα δημιουργικά γραφεία της εταιρείας υπήρχε ήδη μία ιδέα που έμοιαζε να πόθεκτη. Να δημιουργηθεί μία σειρά βασισμένη στο σύμπαν των πάπιων της Disney. Τους ήρωες δηλαδή των κλασικών animated shorts και των θρηλυκών κόμικ του μεγάλου Carl Barks. Η παραγωγή του Duck Tales λοιπόν, των παπιοπεριπαιτιών, πείτε το πως θέλετε, ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1986.
Ναι ήμουνα γεννημένος. Εκεί πάρθηκε μια απόφαση που άλλαξε την τηλεοπτική ιστορία της Disney. Αντί να ενταχθεί στο κλασικό πρωινό παιδικό πρόγραμμα του Σαββατοκυριακού, Η σειρά σχεδιάστηκε για καθημερινή απογευματινή προβολή μέσω ανεξάρτητης διανομής στα τηλεοπτικά δίκτυα. Αυτό σήμαινε μια αρχική παραγγελία 65 επεισοδίων αρκετά για να καλύψουν 13 εβδομάδες προβολής με μια αναλογία 5 επεισόδια την εβδομάδα.
Ένα πολύ φιλόδοξο αλλά και πολύ ακριβό πείραμα για την εποχή. Η δημιουργική κατεύθυνση τώρα ήταν σαφής. Η σειρά θα βασιζόταν στις καλύτερες ιστορίες του Κάρλ Μπάρξ, του δημιουργού του Scrooge McDuck, αλλά με μια πιο σύγχρονη τηλεοπτική αισθητική. Έτσι, τα τέσσερα από τα πέντε πρώτα επεισόδια βασίστηκαν σε ιστορίες του Μπάρξ, ενώ προστέθηκαν και νέοι χαρακτήρες.
Ο σημαντικότερος εξ αυτών ήταν ο Λάντσπαρτ Μακουάκ ή αλλιώς Βολίδας όπως τον γνωρίσαμε στα ελληνικά. Ο πιλότος με την αστήρευτη αυτοπεποίθηση και τις συνήθως καταστροφικές προσγειώσεις. Ο χαρακτήρας προτάθηκε από τους Ken Koons και David Wimmers που εξελίχθηκαν και σε βασικούς σενάριογράφους της σειράς. Στο εικαστικό κομμάτι τώρα, Art Director ανέλαβε ο Brad Landreth ενώ ο καλλιτεχνικός υπεύθυνος σχεδιασμού Michael Perazza συναντήθηκε προσωπικά με τον ίδιο τον Garly Barks ούτως ώστε να μεταφερθεί σωστά το ύφος των κόμιξ στην τηλεόραση.
Η απέτηση για υψηλή ποιότητα οδήγησε την Disney να αναθέσει μεγάλο μέρος του animation σε εξωτερικά στούντιο, όπως το TMS Entertainment στην Ιαπωνία, αλλά και το Wang Film Productions στην Taiwan. Ακόμα και ο θρηλυκός Ιταλός δημιουργός Ρωμάνος Κάρπα συμμετείχε στα δοκιμαστικά animation Και όσοι δεν γνωρίζετε ποιος είναι υπάρχει σχετικό επεισόδιο Phantom Duck για homework στο Retro Bubble το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να ακούσετε Το αφηγηματικό θεμέλιο της σειράς τώρα μπήκε από το Jim Maegon που έγραψε μερικά από τα σημαντικότερα επεισόδια της πρώτης σεζόν Ανάμεσά τους ξεχωρίζει και η μεγάλη πενταμερής εισαγωγική περιπέτεια Ο Θησαυρός των Χρυσών Ήλιων Η ιστορία αυτή γράφτηκε εξ αρχής ως ο τηλεοπτικός πιλότος των DuckTales Η ιστορία δηλαδή που θα σύστηνε στο κοινό, τον κόσμο, τους χαρακτήρες και το ύφος της σειράς Παρότι δεν ήταν το πρώτο επεισόδιο που ολοκληρώθηκε τεχνικά σε παραγωγή σχεδιάστηκε συνειδητά ως το μεγάλο ένα αρκτήριο έπος.
Η υπόθεσή του βασίζεται στο κλασικό κόμικ του Καρλ Μπάρξ «Ο γιος του ήλιου» του 1956, μία από τις πιο εμβληματικές περιπέτειες του Σκρούτζ Μαγντάκ. Στο πρωτότυπο κόμικ, ο Σκρούτζ και τα ανήψια του ταξιδεύουν στη Νότια Αμερική αναζητώντας το χαμένο θησαυρό των Ίγκας και συναντούν έναν απομονωμένο λαό που πιστεύει ότι ο Σκρούτζ είναι ο απόγονος του ήλιου.
Το DuckTales πήρε αυτόν τον αφηγηματικό πυρήνα και τον επέκτηνε δημιουργώντας την πρώτη ολοκληρωμένη τηλεοπτική εισαγωγή στο σύμπαν της σειράς. Από την πρώτη στιγμή η σειρά Δ δήλωνε τις προθέσεις της. Σεβασμός από τη μία στην κληρονομιά του Κάρλι Μπάρξ αλλά και μια διάθεση επέκτασης των ιστοριών για μια πιο νέα γενιά θεατών.
Και φυσικά, κανένα ταξίδι των παπιών δεν ξεκινά χωρίς μουσική. Την μουσική. Το θρηλυκό DuckTales theme γραμμένο από τον Mark Mueller και ερμηνευμένο από τον Jeff Pezzetto, το οποίο έγινε αμέσως σήμα κατά τεθέν και παραμένει μέχρι και σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τηλεοπτικά themes στην ιστορία του animation. Κάθε επεισόδιο τώρα της πρώτης σεζόν κόστιζε περίπου, τότε σκεφτείτε, το 86, 275.000 δολάρια.
Ένα τεράστιο ποσό για παιδική σειρά της εποχής. Το ρίσκο όμως απέδωσε. Το DuckTales προβλήθηκε στο 93% των τηλεοπτικών αγορών των ΗΠΑ και το 1987 αναδείχθηκε ως η πιο επιτυχημένη animated σειρά της Αμερικανικής τηλεόρασης. Ακολούθησαν 35 επιπλέον επεισόδια, η κινηματογραφική ταινία Duck Tales Treasure of the Lost Lamp, κόμικ, βιβλία και ένα πολύ εκτεταμένο merchandising.
Το σημαντικότερο όμως είναι ότι η επιτυχία των παπιοπεριπετειών δημιούργησε το θρηλυκό block The Disney Afternoon, ανοίγοντας το δρόμο για σειρές όπως το Chip and Dale Rescue Rangers, το Tailspin αλλά και το επικό Darkwing Duck. Ο Lance Padmak Quack έγινε μάλιστα βασικός χαρακτήρας και στο Darkwing Duck, επεκτείνοντας ακόμη περισσότερο το τηλεοπτικό σύμπαν των παπιών.
Ανοίγει μια μικρή παρένθεση εδώ Παιδιά δεν ξέρω να σας αρέσουν τα επεισόδια με την Disney Εάν θέλετε όμως να κάνω κάποιο επεισόδιο που να περιλαμβάνει και το Rescue Rangers και το Tailspin Δεν έχετε παρά μου το γράψετε από κάτω στα σχόλια Κλείνει η παρένθεση και συνεχίζουμε Επίσημα λοιπόν το DuckTales ξεκίνησε να προβάλλεται μέσω ανεξάρτητης τηλεοπτικής διανομής Σε καθημερινό απογευματινό πρόγραμμα στις 18 Σεπτεμβρίου του 1987 ενώ έχει προηγηθεί περιορισμένη πρεμιέρα στο Disney Channel στις 16 Ιανουαρίου του 1987.
Συνολικά παρήχθηκαν 100 επεισόδια σε 4 σεζόν με το φινάλε να προβάλλεται στις 28 Νοεμβρίου του 1990. Και κάπως έτσι οι παπιοπεριπέτειες δεν έγιναν απλώς μια επιτυχημένη παιδική σειρά. Έγιναν το θεμέλιο πάνω στο οποίο χτίστηκε ολόκληρη η σύγχρονη τηλεοπτική αυτοκρατορία της Disney Ένα έργο που ξεκίνησε από τα κόμικ του Κάρλ Μπάρξ Πέρασε από τα χέρια σπουδαίων δημιουργών Και κατέληξε να σημαδέψει μια ολόκληρη γενιά τηλεθεατών Πάμε όμως σε αυτό το σημείο να αναλύσουμε και λίγο την πλοκή για όσοι λίγους δεν τη θυμούνται «Θέλω να λέω το όσμο!»
«Τότε να σου πάρω μια υδρόγειο!» «Πρέπει να φύγω! Να προσέχεις την ουσάκα μου!» Ο Σκρούτζ αρχικά διστάζει. Η υπερκινητικότητά του στον εξαγλεί, ενώ ο ίδιος είναι απορροφημένος από τη διαρκή επιδίωξη αύξησης περιουσίας του. Παρόλα αυτά, συμφωνεί και τους παίρνει μαζί του στο αρχοντικό του. Με τον καιρό όμως δένεται μαζί τους, αναγνωρίζει τις ικανότητές τους και τελικά τους παίρνει μαζί του σε όλες τις περιπέτειές του.
Ο Σκρούτς είναι πασίγνωστος, στην ξένη έκδοση βέβαια, για τη σκοτσέζικη προφορά του, το καπέλο, τις γκέτες και τη χαρακτηριστική του φιγούρα. Στη σειρά μαθαίνουμε ότι η οικογένειά του κατάγεται από το Κάσλι Μαγντάγ, το οποίο βρίσκεται στα Χάιλαντ Σκωτίας. Όταν ήταν νέος μετανάστευσε στην Αμερική όπου ξεκίνησε κατασκευάζοντας μηχανές για λύσματος παπουτσιών και έμαθε το μότο που τον καθόρισε Να δουλεύεις πιο έξυπνα, όχι πιο σκληρά Άλλη μια παρένθεση εδώ Αυτό το μότο αφορά μόνο τις παπιοπεριπέτειες και όχι τη σειρά του Ντον Ρόσα Εκεί έπρεπε να γίνει πιο σκληρός από τους σκληρούς και πιο πονηρός από τους πονηρούς Κλείνει και αυτή η παρένθεση Πέρα από το βασικό πυρήνα τώρα της οικογένειας η σειρά φιλοξενεί σύγχνες εμφανίσεις του κύρου Γναρνάζη ήδη καθιερωμένου χαρακτήρα από τα κόμικ καθώς και εμφανίσεις του Ντόναλτ περισσότερο στην πρώτη σεζόν είτε κανονικές είτε σε σύντομα καμέο όταν ο Σκρούτς και τα Ανίψια διαβάζουν τα γράμματα που τους στέλνουν Παράλληλα εμφανίζεται και η παλιά αγαπημένη Σκρούτς
η Γκλίτεριν Γκόλντι ή Χρυσή Γκόλντι όπως τη μάθαμε στα ελληνικά ένας χαρακτήρας επίσης παρμένος από τα κόμικ Οι παπιοπεριπέτειες λοιπόν εισήγαγαν όπως είπαμε και αρκετούς νέους χαρακτήρες στο σύμπαν των παπιών πέρα από τον Βολίδα Μακουάκ Ανάμεσά τους η Νταντά κυρία Μπίκλεη που προσλαμβάνει ο Σκούρτζ για να προσέχει τα ανήψια Λοιπόν, πού είναι όλες οι κουβερνάντες για να επιλέξω μία?
Εδώ είμαι κύριε Μακτάκ, είμαι η μπεντίνα Μίκλη Δεν δείχνεται πολύ σκληρή για τη δουλειά Δεν είναι θεία Σκρούτζ Και τότε, γιατί είμαι η μόνη υποψήφια που έμεινε εδώ κύριε Χιούι Δεν είναι ο Χιούι, εγώ είμαι Ας τέλες ψεματά και κύριε Ιούι, έτσι Να πάρει, μα πώς μας ξεχωρίζει Λοιπόν Μίκλη εντυπωσιάστηκα Εντάξει, τι μισθό ζητάς Θα δουλέψω τσάμπα Ο αγαπημένος μου μισθός προσλαμβάνεσαι Τι τσάμπο εκτός από στέκη και τροφή για μένα και την εγγονή μου Webby Gayle Η εγγονή της Webby, ο ντούφους Drake ο οποίος είναι ένας θαυμαστής του Βολίδα και στενός φίλος των νηψιών Αλλά και ο μπάτλερ του αρχοντικού ο Dougworth, παντάξιος στα ελληνικά Στη δεύτερη σεζόν δε προσθέθηκαν ακόμα τρεις νέοι χαρακτήρες Ο σπήλαιόπα πιας ή αλλιώς Baba Duck και το κατοικίδιο του ο Τρικεράτοψ ο Τούτσι καθώς και ο Φέντον Κράξελ ο οποίος είναι ο προσωπικός λογιστής του Σκρούτζ που κρυφά δράωση περίρωας με το όνομα Γκισμοντάκ.
Οι βασικοί κακοποιοί της σειράς τώρα προέρχονται επίσης από τα κόμικ. Πρώτα έχουμε τον σκληρό καρδοχρυσοκούκι ή αλλιώς στα αγγλικά Φλίντ Χερτ Γλόμγολτ που θέλει να εκτοπίσει τον Σκρούτς ως η πλουσιότερη πάπια του κόσμου. Μετά έχουμε τους Μπίγκλ Μπόις, τους Μουργόλικους, που προσπαθούν διαρκώς να ληστέψουν την περιουσία του και στοχεύουν συχνά το θησαυροθυλάκιο αλλά και την αγαπημένη μου μάγισσα τη Μάτζικα Ντεσπέλ που επιδιώκει να κλέψει την περίφημη πρώτη δεκάρα του Σκρούτζ.
Στη σειρά έγιναν και ορισμένες αλλαγές σε σχέση με τα κόμικ. Τι περίεργο θα μου πείτε. Ο Χρυσοκούκης αντίγιανε ότι ο Αφρικανός όπως στα κόμικ παρουσιάζεται σκοτσέζικης καταγωγής και φορά παραδοσιακά σκοτσέζικα στοιχεία όπως τα κίλτ. Η Μάτζικα που στα κόμικ είναι Ιταλίδα εδώ έχει ανατολικό ευρωπαϊκή προφορά και αποκαλεί συγνά τον Σκρούτζ Darling.
Στη σειρά αποκτά και αδελφό τον Πόε ο οποίος είναι μεταμορφωμένος σε κοράκι. Οκ. Οι Μουργόλικοι έχουν ξεχωριστές προσωπικότητες και αρχηγότη μητέρα τους, τη Μα Μπίγκλη, που συχνά τους βγάζει από τη φυλακή για να οργανώσουν νέα σχέδια, χωρίς όμως να συλλαμβάνεται ποτέ η ίδια. Παράλληλα, εμφανίζεται πλήθος δευτερευόντων κακοποιών, οι περισσότεροι από τους οποίους επιδιώκουν είτε να αρπάξουν την περιοσία του Σκρούτζ, είτε να τον προλάβουν στην αναζήτηση θησαυρών.
Παιδιά, τρίτη παρένθεση, ναι το ξέρω σας έχω πριν σήμερα αν ακούτε κάποια ηρωνία στη φωνή μου όταν μιλάω για τους χαρακτήρες αγνοήστε την δεν πειράζει είναι προσωπικό το θέμα κλείνει παρένθεση Οι ιστορίες της σειράς λοιπόν κινούνται κυρίως γύρω από τρεις βασικούς άξονες την προσπάθεια των ηρώων να αποτρέψουν τους κακοποιούς από το να κλέψουν την περιουσία ή την πρώτη δεκάρα αγώνες δρόμου για την ανακάλυψη της αυρών και ορισμένα επεισόδια Ορισμένες ιστορίες είναι πρωτότυπες ή βασισμένες όπως είπαμε στα κόμικ του Μπάρξ ενώ άλλες αποτελούν διασκευές κλασικών μύθων και θρήλων με αναφορές σε Σέξπιρ, Τζάκτον Αντεροβγάλτη, Ελληνική Μυθολογία, Αρχαία Αίγυπτο, Τζέιμς Μποντ, Ινδιάνα Τζόουνς, Φραγκενστάιν, Δινόσαυρους, Σέρλο Χόλμς και πολλά ακόμη στοιχεία της παγκόσμιας ποπ-κουλτούρας.
Τώρα, μετά την πρώτη σεζόν, η σειρά απομακρύνθηκε από τις συνεχείς παγκόσμιες περιπέτειες και επικεντρώθηκε περισσότερο στην πόλη Ντάκμπερκ, Λίμνουπολη στα ελληνικά όπου διαδραματίζεται πλέον η κύρια δράση Ο Σκρούς και τα νύψια του παραμένουν οι βασικοί πρωταγωνιστές ενώ αρκετά επεισόδια αφιερώνται εξ ολοκλήρου σε χαρακτήρες όπως ο Βολίδας, ο Κύρος, η Μις Μπίκλεϊ, η Βέμπι και ο Ντούφους λόγο για τον οποίο γκρινιάζω σήμερα και ήμουνα λίγο διχασμένος στο πως θα πιάσω το σημερινό μας θέμα.
Το χάος δηλαδή, γιατί περί χάος πρόκειται, ανάμεσα στον κόσμο των DuckTales και στον κόσμο που δημιούργησε ο Don Rosa. Η βασική διαφορά λοιπόν ανάμεσα στις παπιοπεριπέτειες και το σύμπαν του Don Rosa δεν είναι απλώς αισθητική. Είναι φιλοσοφική. Οι παπιοπεριπέτειες του 1987 προσαρμόζουν τον Σκρούτζ και την παρέα του σε ένα τηλεοπτικό πλαίσιο οικογενειακής περιπέτειας.
Ο Σκρούτζ εμφανίζεται πιο προσιτός, πιο ζεστός συναισθηματικά, σχεδόν πατρικός. Οι ιστορίες επικεντρώνονται σε κυνήγια θησαυρών, σε εξωτερικούς κακοποιούς και σε δράσεις σχεδιασμένες για ένα νεανικό κοινό. Είναι ένας κόσμος φτιαγμένος για ρυθμό, μουσική, χιούμορ και εβδομαδιαία τηλεοπτική κατανάλωση Ο Ντόν Ρος από την άλλη πήρε την κληρονομιά του Κάρλ Μπάρξ και τη μετέτρεψε σε μια επική βιογραφική μυθολογία Στο έργο του και ιδιαίτερα στο The Life and Times of Scrooge McDuck ο Σκρούτς δεν είναι απλώς ένας πλούσιος θείος Είναι ένας άνθρωπος με ρίζες, τραύματα, απώλειες Απόλυσσον ο θανάτους, έτσι και όχι μόνο επιλογές και συνέπειες.
Το χρήμα δεν είναι ένα απλό γκάγ. Κάθε δεκάρα που έχει κερδίσει κουβαλά από πίσω μία ιστορία για το πώς αποκτήθηκε. Και ναι παιδιά, ο Σκρούτς της θυμάται όλες. Γιατί? Γιατί αυτές οι δεκάρες, άρα και οι μνήμες, είναι φιλοδοξία, ενοχή και επιβεβαίωση. Η αφήγηση του Ρώσσα είναι ιστορική, χρονικά συνεπής, με αιτίες και αποτελέσματα.
Πιο όρημη, πιο απαιτητική και συχνά πιο σκοτεινή σε ηθικό βάθος. Όσοι έχετε διαβάσει την ιστορία με τον Μπόμπι το ζόμπι, όπου ο Σκρούτς διατάζει μισθοφόρους να κάψουν ένα ολόκληρο χωριό και η πράξη αυτή των στοιχειών για δεκαετίες, καταλαβαίνετε αμέσως γιατί συναισθηματικό βάρος μιλάμε. Στο Duck Tales, ο Σκρούτς είναι ο ηρωικός παππούς εξερευνητής που υπερασπίζεται το θησαυροφυλάκιο του και φροντίζει τα ανήψια του.
Στον Ρώσα βλέπουμε ολόκληρη τη ζωή του. Από φτωχό παιδί σκοτία μέχρι μετανάστη, επιχειρηματία, άνθρωπο, πάπια που πληγώνει και πληγώνεται, που χάνει φίλους, χάνει τον έρωτα της ζωής του, αποξενώνεται από την οικογένειά του, μένει μόνος και τελικά συνειδητοποιεί τι έχει πραγματική αξία. Είναι δύο τελείως διαφορετικές αναγνώσεις του ίδιου μύθου Το ίδιο σκήγη για τα νύψια Στη σειρά λειτουργούν κυρίως ως μια ενιαία ομάδα μικρών εξερευνητών Στα κόμικ του Ρώσσα υπάρχουν στιγμές ατομικής ταυτότητας Αλλά ο βασικός άξονας είναι η σχέση τους με το Σκρούτζ Ως οικογενειακό και συναισθηματικό αντίβαρο Πολύ πιο σοβαρά, πολύ πιο ενήλικα, με πραγματικό συναισθηματικό βάθος Και αυτά.
Οι υπόλοιποι χαρακτήρες ακολουθούν επίσης την ίδια λογική. Το DuckTales μετατρέπει το βολίδα σε κομικό psychic, τη Magica εξουμουργώλικους σε αναγνωρίσμους κακούς της εβδομάδας, τον Χρυσοκούκι σε μόνιμο ανταγωνιστή καρικατούρα. Ενώ ο Ρώσσα, παρόλο που κρατάει τις ίδιες βάσεις, τους δίνει κίνητρα, παρελθόν, σχέσεις και πολλές φορές πικρή ηρωνία.
Οπότε με όλα αυτά που καταλήγουμε ποιο είναι το τελικό συμπέρασμα Είναι το εξής για μένα Ότι η τηλεόραση από τη μία απλοποιεί τις πάπιες, τους χαρακτήρες που δημιούργησε ο Κάρλι Μπάρξ Για να λειτουργήσει το project σε ένα μαζικό παιδικό κοινό Ενώ ο Ντόν Ρώσα παίρνει αυτούς τους χαρακτήρες Εμβαθύνει πάνω τους σαν να γράφει μια πραγματική ενήλικη νουβέλα Και ακριβώς εδώ γεννιέται η ρήξη. Ο Ρώσσα πιστεύει βαθιά ότι οι χαρακτήρες του Μπάρξ έχουν συγκεκριμένη ιστορική συνέχεια που πρέπει να γίνεται σεβαστή από όλους.
Όταν βλέπει την τηλεοπτική εκδοχή να αλλάζει ύφος, χαρακτήρα ή βάθος, δεν τη θεωρεί λάθος, αλλά τη θεωρεί άλλο σύμπαν, παράλληλο, όχι συνέχεια. και μάλιστα σύμφωνα με δηλώσεις του ίδιου πιο απλοϊκό και πιο φθηνό. Αυτό από μόνο του δημιούργησε μια πολύ μεγάλη απόσταση ανάμεσα στη δική του δημιουργική φιλοσοφία και στη Disney ως τηλεοπτικό μπραντ.
Η δεύτερη μεγάλη σύγκρουση ήρθε λίγο αργότερα τόσο εμπορικά όσο και δικαιωματικά. Τα τελευταία χρόνια συγκεκριμένες ιστορίες του Ντόν Ρώσα τέθηκαν εκτός επανέκδοσης από τον Αμερικανικό Λάισενσινγκ Μηχανισμό της Disney λόγω σύγχρονων πολιτικών περιευές του περιεχομένου. Ο ίδιος αντέδρασε δημόσια δηλώνοντας ότι δεν δέχεται αλλαγές στην τέχνη του όταν το όνομά του βρίσκεται πάνω στο έργο που θα τυπωθεί.
Προτίμησε δηλαδή ο ίδιος να μην δώσει άδεια να επανεκδοθούν αυτές οι ιστορίες του από την Disney παρά να λιωθούν. Και όσοι τις έχουμε, γιατί τις έχουμε, έχουν γίνει πλέον ιστορικές και συλλεκτικές και δεν μπορείς πλέον να τις αγοράσεις παρά μόνο από κάποιον συλλέκτη που τις έχει ήδη. Το 2023 μάλιστα, ο Ντόν Ρώσα δημοσίευσε δημόσια ανακοίνωση για την απαγόρευση πανέκδοσης δύο στερεών του από τον Αμερικανικό Λάισενσινγκ Μηχανισμού της Disney, στην οποία εξηγεί ότι οι εκδότες προσπάθησαν να βρουν λύση με disclaimers, αλλά το Αμερικανικό Γραφείο Αδειοδότησης δεν δέχτηκε καν να συζητήσει αυτή την πρόταση.
Σας διαβάζω τώρα τα δικά του λόγια επί λέξη απλά μεταφρασμένα. Λέει λοιπόν ο Ντόν Ρώσαν. Το γεγονός είναι ότι αυτές οι δύο ιστορίες είναι απαγορευμένες. Οι εκδότες προσπάθησαν να συζητήσουν λύσεις όπως εισαγωγικό disclaimer, όπως γίνεται συχνά και με παλαιότερα έργα, αλλά το αμερικανικό γραφείο της εταιρείας δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για να συζητήσει το θέμα.
Σε ένα άλλο σημείο της ίδιας ανακοίνωσης δηλώνει «Δεν επιτρέπω με κανέναν τρόπο και λόγο παρέμβαση στην τέχνη μου όταν το όνομά μου βρίσκεται πάνω στο έργο». Και για το κρίσιμο κεφάλαιο του Life and Times του Σκρούτζ Μαγντάκ λέει Αυτό το κεφάλαιο είναι η κλιμάκωση όλης της ιστορίας του Σκρούτζ. Παιδιά ισχύει, δεν το συζητάμε αυτό.
Αν αφαιρεθεί, συνεχίζει, η ολοκληρωμένη έκδοση του έργου, καθίσταται πλέον αδύνατη. Δεν μιλάμε οπότε πλέον απλώς για μια εμπορική διαφωνία. Μιλάμε για μια σύγκρουση φιλοσοφίας και ιδεών. Από τη μία έχουμε μία πολυεθνική που διαχειρίζεται brand και licensing Από την άλλη έχουμε έναν δημιουργό που βλέπει τους χαρακτήρες του ως προσωπικό μυθολογικό έργο ζωής Και μέσα σε όλο αυτό γεννήθηκε και η περίφημη πινακίδα που ανέφερα πριν Σε conventions επί χρόνια φαν πλησίαζαν τον Ρώσσα νομίζοντας ότι είναι ο σχεδιαστής των DuckTales Του έφερναν τηλεοπτικά merchandise για υπογραφή Τον ρωτούσαν για επεισόδια που δεν είχε γράψει ποτέ Και για να αποφύγει αυτή τη σύγχυση Ο ίδιος έβαλε στο booth του τη φράση No, this is not DuckTales Με μεγάλα κόκκινα γράμματα Μπορείτε παιδιά να google'άρετε τη φωτογραφία Την έχει σε όλα τα convention Αυτή λοιπόν τη φωτογραφία την έβαλε Όχι από μίσπος στη σειρά Αλλά για να ξεκαθαρίσει Η δουλειά μου είναι συνέχεια του Carl Barks όχι της τηλεοπτικής σειράς
και αυτό μας οδηγεί κατευθείαν στο σήμερα το DuckTales παραμένει εκεί αγαπημένο νοσταλγικό θρηλυκό ναι αλλά εκ διαμέτρου αντίθετο με τον αγαπημένο μου καλλιτέχνη δύο διαφορετικά σύμπαντα που ναι μεν τα αγαπάω και τα δύο αλλά συγκρούονται βία μεταξύ τους και ίσως αυτό είναι το πιο όμορφο συμπέρασμα οι ίδιες οι πάπιες γέννησαν δύο κόσμους τον κόσμο που μας έκανε παιδιά τον DuckTales δηλαδή και τον κόσμο που μας έκανε να τις δούμε ξανά με άλλο μάτι ως ενήλικες και τώρα λοιπόν αφού σας μαύρισα την ψυχούλα με τα δικά μου κολλήματα ήρθε η ώρα για την αγαπημένη σας κατηγορία τρίβια και fun fact για τις παπιοπεριπέτειες και είναι πολλά πάρα πολλά τέταρτη παρένθεση για σήμερα Εάν κάποιος φίλος έχει καμία ιδέα να βάλω κάποιο ηχητικό Και να μπορεί να μου το στείλει για τα τρίδια και για τα fun fact πριν ξεκινήσει η κατηγορία Να μου το στείλει να κάνω τα επεισόδια λίγο ακόμα καλύτερα, λίγο ακόμα πιο χαβαλαιδιάρικα Εάν βέβαια θέλετε κι εσείς, στείλτε το Κλείνει η παρένθεση
Πάμε λοιπόν Στο αρχικό κόνσεπ της σειράς, ο Σκρούτζ θα είχε μόνιμα ένα σκοτσέζικο λίκο φρουρό στο αρχοντικό του, μία ιδέα που εγκαταλείφθηκε πριν την παραγωγή. Το όνομα Duckberg, Λιμνούπολη, δεν είχε εμφανιστεί ποτέ στα Αμερικανικά κόμικ πριν από τον DuckTales, αλλά καθιερώθηκε παγκοσμίως από τη σειρά αυτή. Η φωνή του Σκρούτζ στην αγγλική έκδοση από τον Άλαν Γιάνγκ ήταν ο ίδιος ηθοποιός που τον είχε υποδηθεί σε παλαιότερα Disney cartoons ήδη από τη δεκαετία των 60's.
Ο Άλαν Γιάνγκ ηχογράφησε πολλές σατάκες του Σκρούτζ αυτοσχεδιάζοντας σκοτσέζικες βρισκές οι οποίες κόπηκαν στο μοντάζ. Το πρώτο επεισόδιο που ολοκληρώθηκε τεχνικά σε animation δεν ήταν το πρώτο που προβλήθηκε λόγω αλλαγής σειράς προγραμματισμού στα κανάλια. Η Disney είχε στόχο το DuckTales να ανταγωνιστεί άμεσα τη σειρά Teenage Mutant Ninja Turtles που τότε κυριαρχούσε στην παιδική τηλεθέαση.
Άλλη μια παρένθεση, ναι ναι, φες φίλε RetroBubble σήμερα μας τα έχει κάνει Zeppelin. είναι να πάτε να ακούσετε παιδιά το πρώτο επεισόδιο που έχω γράψει για τα χελαιόνομιτζάκια γιατί το έχω γράψει με περισσότερα στοιχεία αλλά και με το νέο μικρόφωνο. Οπότε πιστεύω αξίζει να το θυμηθείτε. Κλείνει και αυτή η παρένθεση. Ο αρχικός σχεδιασμός τώρα προέβλεπε ο Ντόναλτ να εμφανίζεται συχνότερα αλλά ο τότε voice actor του είχε πρόγραμμα με άλλες παραγωγές και έτσι ο ρόλος του περιορίστηκε ακόμα περισσότερο.
Ο Gizmoduck σχεδιάστηκε αρχικά ως καθαρή παροδία του Robocop που τότε ήταν μια τεράστια κινηματογραφική επιτυχία. Ο Babadak μιλά με προφορά που βασίζεται σε μια νεορικές και διάλεκτο κάτι τελείως αναχρονιστικό για σπηλαιόπαπια. Υπάρχει τώρα ένα επεισόδιο όπου το θησαυροφυλάκιο όντως καταστρέφεται ολοσχερός, κάτι που δεν συμβαίνει ποτέ στα κλασικά κόμι.
Σε ένα επεισόδιο εμφανίζεται για δευτερόλεπτα και ο Μικκι Μάους ως αφίσα στο δρόμο Αυτή η αφίσα αποτελεί και τη μοναδική του εμφάνιση στο σύμπαν των DuckTales Υπάρχει μια κρυφή αναφορά στο Τσέρνομπιλ σε επεισόδιο με εργοστάσιο ενέργειας Κάτι εξαιρετικά συνήθιστο για παιδικό καρτούν των 80's Το DuckTales ήταν η πρώτη Disney σειρά που κυκλοφόρησε πλήρη soundtrack CD στην Ιαπωνία Η Απωνική μεταγλώτιση των παπιοπεριπαιτιών είχε τελείως διαφορετικό opening song από το Αμερικανικό.
Σε πρώη μας Storyboard Arts, ο Launchpad προοριζόταν να πεθάνει σε ένα ατύχημα με αεροπλάνο, αλλά η ιδέα κόπηκε ως πολύ σκοτεινή. Το DuckTales ήταν από τις πρώτες σειρές που χρησιμοποίησαν early digital coloring σε ορισμένα μεταγενέστερα επεισόδια. Στη Λατινική Αμερική τώρα το DuckTales προβλήθηκε με νέα μουσική επένδυση λόγω δικαιωμάτων του theme song.
Ο Σκρούτζ λέει τη φράση «I'm tougher than toughies» μόνο μια φορά σε όλη τη σειρά. Υπάρχει ένα επεισόδιο όπου η Μάτζικα κερδίζει προσωρινά την πρώτη δεκάρα, το μοναδικό πραγματικό της «Win-Win». Το DuckTales ήταν η πρώτη Disney σειρά που απέκτησε official video game για το NES πριν ολοκληρωθεί η τηλεοπτική προβολή της.
Το αρχικό όνομα της σειράς πριν καταλήξει στο DuckTales ήταν Scrooge's Treasure Hunt. Στα πρώτα σχέδια ο Scrooge φορούσε ένα μονόκλι το οποίο κόπηκε γιατί δυσκόλευε το animation. Η Μις Μπίκλεϊ σχεδιάστηκε με έμπνευση από την αγγλική νταντά Μέρι Πόπινς, αλλά με αυστηρότερη προσωπικότητα. Ο παντάξιος τώρα ο Μπάτλερ είναι ο μόνος χαρακτήρας της σειράς που δεν περπατά ποτέ.
Εωρείται ελαφρά. Χίντ ότι ίσως είναι φάντασμα. Κάτι που θα αποκαλυφθεί και θα επιβεβαιωθεί αργότερα μέσα στη σειρά. Στα early drafts τώρα, το αρχοντικό McDuck βρισκόταν σε έναν απόκριμνο βράχο πάνω από τη θάλασσα και όχι σε λόφο της πόλης Ο Κύρος σε ένα επεισόδιο εφευρίσκει μια μηχανή που μετατρέπει τα όνειρα σε εικόνες Ένα concept εμπνευσμένο από την ταινία Brainstorm του 1983 Σε ένα επεισόδιο ο Σκλούτζ αναφέρει ότι έχει αγοράσει τον ίδιο τον πύργο του Άιφελ Ατάκα που δεν επιβεβαιώνονται ποτέ ξανά Οι Μουργόλικοι έχουν αριθμούς φυλακισμένους στα καπέλα τους που αλλάζουν από επεισόδιο σε επεισόδιο χωρίς καμία λογική σειρά.
Υπάρχει ένα επεισόδιο όπου ο Σκρούτς φορά πανωπλία υπότι το οποίο είναι μία αναφορά στο θρύλο του κλαν Μακ Ντακ. Ο Γκισμοντακ τώρα έχει ένα ηχητικό εφέ μεταμόρφωσης το οποίο είναι εμπνευσμένο από τα Τρανσφόρμες του 1984. Επικό επεισόδιο και αυτό πρέπει να τα κάνουν τα Transformers όπως και δίποτε Επίσης υπάρχει hidden cameo του Μπαλού από το Tailspin σε μια background σκηνή Το οποίο ήταν το πρώτο Disney Afternoon Crossover πριν γίνει επίσημα και το Tailspin Σε ένα επεισόδιο ο Σκρούς δηλώνει ότι είχε επισκεφθεί τον Βόρειο Πόλο περισσότερες φορές από τον Άγιο Βασίλη Το DuckTales ήταν η πρώτη σειρά Disney που χρησιμοποίησε συνεχές story arc σε 5 επεισόδια κάτι πολύ πρωτοποριακό για παιδική τηλεόραση τότε Ο Alan Young συνέχισε να κάνει τη φωνή του Scrooge από τα 60 μέχρι να γίνει παιδιά 90 ετών Στο τελευταίο επεισόδιο το 1990 το τελευταίο πλάνο είναι ο Scrooge που χαμογελά χωρίς να μιλά και είναι η μοναδική φορά σε όλη τη σειρά που χαμογελά.
Το πρώτο ολοκληρωμένο storyboard του DuckTales σχεδιάστηκε σε καφέ χαρτί επειδή το στούντιο είχε έλλειψει από λευκά φύλλα την εβδομάδα πριν την επίσημη παραγωγή. Στα πρώτα τεστ animation τα ανήψια είχαν ίδιο χρώμα στα ρούχα τους και ξεχώριζαν μόνο από τα καπέλα. Κάτι που άλλαξε αργότερα για περισσότερη τηλεοπτική ευκρίνεια.
Ο αρχικός σχεδιασμός του Scrooge τον έκανε πιο κοντό και σκυφτό, αλλά ο Alan Young ζήτησε να στέκεται πιο περήφανα επηρεάζοντας έτσι το τελικό μόντελ σιτ. Η πρώτη δοκιμή φωνής για τον Βολίδα ήταν πολύ σοβαρή και στρατιωτική, κάτι που απορρίφθηκε και ξαναγράφτηκε ως πιο χαρούμενος και απρόσεκτος πιλότος. Το αρχικό κόνσεπ της Webby τώρα την ήθελε πιο πολύ tomboy, πιο πολύ αγοροκόριτσο με καπέλο εξερευνητή και σορτσάκι Το τελικό σχέδιο έγινε λίγο πιο cute για merchandising Επίσης τα αρχικά σχέδια ήταν αγόρι Η εσωτερική ονομασία παραγωγής της σειράς στο στούντιο ήταν Project D Ο Jim Magon τώρα έγραψε την πρώτη σεζόν χωρίς να έχει τηλεόραση στο σπίτι βασιζόμενος μόνο σε κόμικ και παλιές ταινίες περιπέτειας Το DuckTales ήταν η πρώτη Disney σειρά που χρησιμοποίησε cliffhanger επεισόδιο μέσα σε καθημερινή εβδομαδιαία ροή, κάτι εξαιρετικά ρηψοκίνηνο τότε.
Ο Σκρούτζ σε ένα προσχέδιο σενάριου θα είχε μηχανικό πόδι από παλιό τραυματισμό, ιδέα που κόπηκε επίσης ως Too Dark. Η Μάτζικα στο πρώτο voice test μιλούσε με ιταλική προφορά. Η αλλαγή σε ανατολικό ευρωπαϊκή έγινε μετά από πρόταση της June 4A. Τζουν σε ψάχνουμε, μα και κόζα φάει. Οι μουργόλικοι είχαν αρχικά σκυλίσια μουσούδα πολύ πιο έντονοι, η οποία έγινε πιο κοντή και μαλακώθηκε για να μην φαίνονται πολύ ζωώδεις.
Σε early scripts ο Χρυσοκούκης θα είχε μόνο ένα επεισόδιο εμφάνισης, αλλά έγινε μόνιμος λόγω της χαλής χημίας φωνής ανάμεσα σε αυτόν και στο Σκρούτζ. Ο Κύρος σε ένα πορυφθέν επεισόδιο θα δημιουργούσε μια μηχανή που διορθώνει χαρακτήρες. Η Disney το θεώρησε φιλοσοφικά περίεργο. Το Duck Tales τώρα ήταν από τις πρώτες σειρές που έστελναν storyboards στην Ιαπωνία με fax καθημερινά.
Οι άπονες animator τώρα αποκαλούσαν τη σειρά Duck Adventure. Το πρώτο test opening δεν είχε τραγούδι, είχε μόνο ορχιστρικό θέμα. Το τραγούδι προσθέθηκε μετά από απέτυση του marketing. Ο Τζεφ Πεσέτο τραγούδησε το θιμ σε μία μονολήψη. Ο Άλαν Γιάνγκ ηχογράφησε τη φράση I'm Scrooge McDuck πάνω από 20 φορές για διαφορετικά επεισόδια.
Η πρώτη ιδέα για κροσόβερ με τον Darkwing Duck έγινε πριν καν εκρηθεί το Darkwing. Ο Gizmoduck είχε αρχικό σχέδιο μια πιο μπάλκη πανοπλία εμπνευσμένη από τον Gundam. Το DuckTales ήταν μια από τις πρώτες σειρές που αρχαιοθετήθηκαν πλήρως ψηφιακά από την Disney για μελλοντική επαναχρήση. Στα εσωτερικά έγραφα marketing το κοινό οριζόταν ως Kids Who Like Riders of the Lost Ark.
Η λέξη Duckberg κατοχωρήθηκε επίσημα ως Disney trademark μετά τη σειρά. Στο τελευταίο ράπα πάρτι παραγωγής το προσωπικό έλαβε μπλουζάκια που έγραφαν A Survived DuckTales. Πολλοί από τους αρχικούς storyboard artists αργότερα έγιναν σκηνοθέτες στο Batman The Animated Series. Το αυθεντικό model sheet του Scrooge σήμερα φυλάσσεται στο Disney Animation Research Library.
Η πρώτη φορά που ακούστηκε δημόσια το theme song ήταν σε εσωτερική παρουσία στελεχών Disney, όχι στην τηλεόραση. Και τέλος, τελευταίο, το DuckTales ήταν το project που έκανε την Disney να δημιουργήσει μόνιμο TV Animation Division. Και κάπου εδώ παιδιά φτάνουμε στον επίλογο. Ακόμα βλέπω παπιοπεριπέτειες όποτε τις πετυχαίνω Και κάθε φορά χαμογελάω όπως τότε, μικρός, μπροστά στην τηλεόραση Ειδικά όταν ακούω το τραγούδι αρχής, είτε το ελληνικό είτε το αγγλικό Και τα δύο είναι εξίσου σχολητικά Είναι ένα κομμάτι της παιδικής μου μνήμης που δεν θα φύγει ποτέ Όμως κάθε φορά που παίζω το DuckTales Μέσα μου δεν πάβω να θυμάμαι και την άλλη πλευρά Την κόντρα ή καλύτερα τη διαφορετική διαδρομή που ακολούθησαν οι ήρωες με τον αγαπημένο μου καλλιτέχνη τον Τόν Ρόσα.
Έναν δημιουργό που γουστάρω τόσο πολύ που όταν είχε έρθει στην Αθήνα περίμενα ώρες στην ουρά για ένα φτώγγραφο πάνω σε κόμικ. που αργότερα τον ξαναπέτυχα στο εξωτερικό και που σήμερα έχω στο σπίτι μου έναν πίνακα ζωγραφισμένο από τον ίδιο με προσωπική αφιέρωση κορνιζαρισμένο στον τοίχο δίπλα στο πτυχίο μου. Τα έργα του είναι πια ένα πόσπαστο κομμάτι μιας συλλογής κόμικ για την οποία είμαι πραγματικά περήφανος ανάμεσα σε αστερίξ, λουκι λουκ, μεγάλα κλασικά και άλλες σειρές που σημάδεψαν γενιές.
Παιδιά μην με παρεξηγείτε με αυτά που λέω, αγαπάω τις παπιοπεριπέτειες, πραγματικά τις αγαπάω. Αλλά πάντα μέσα μου θα υπάρχει ένα μικρό αλλά. Ξέρω ότι ίσως ακούγομαι υπερβολικός, όμως αυτό δεν πρέπει να επηρεάζει εσάς. Εγώ θα σας έλεγα να αγαπάτε και τα δύο. Να τα δείτε για αυτό ακριβώς που είναι. Δύο τελείως διαφορετικά σύμπαντα, με χαρακτήρες που μοιράζονται μόνο εμφάνιση και όνομα και τίποτα άλλο.
Όπως και να έχει Όποια φορά και να ακούσω το τραγούδι της σειράς Κάτι μέσα μου ξυπνά αμέσως Είναι ικανό αυτό το τραγούδι Να με γυρίσει πίσω Σε εκείνη την ηλικία Που όλα ήταν απλά περιπέτεια και φαντασία Και για να μην σας κλείσω το επεισόδιο Μαυρίζοντας σας την ψυχούλα Για άλλη μια φορά Θα πω κάτι που πραγματικά πιστεύω Είτε βλέπεις τη βερσιόν του Ντον Ρόσα Είτε τη βερσιόν Τον DuckTales Κάθε ένα με το δικό του τρόπο έχει τη δική του μαγεία Και μέχρι την επόμενη φορά Τα λέμε
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
