Ep. 37: Transformers
RetroBubblePodcastΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Τα Transformers δεν ήταν ποτέ απλά ένα cartoon. Δενήταν μόνο μάχες, εκρήξεις και εντυπωσιακές μεταμορφώσεις. Ήταν ιστορίες για ηγέτες και προδότες, για θυσίες και ελπίδα, για το τι σημαίνει να παλεύεις για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Ήταν η πρώτη φορά που πολλοί από εμάς είδαμεέναν ήρωα να πέφτει. Να χάνει. Να θυσιάζεται.
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Μουσική Πριν ξεκινήσουμε, να θυμίσω για μία ακόμα φορά πως δεν ξεχνάμε επίσης να βάλουμε 5 αστεράκια και μία καλυκτητική σε Spotify, Apple Podcast, να γράφετε τη γνώμη σας, εάν βέβαια θέλετε, κάτω από κάθε επεισόδιο, καθώς και να κάνετε follow στο Instagram, RetroBubblePodcast, για έξτρα γλυκό, φωτογραφίες σχετικές με τα επεισόδια, αλλά και για να προτείνετε και εσείς το επόμενο θέμα.
Επίσης, εάν έχετε κάποιον φίλο κάποιον γνωστό που μοιράζεται την ίδια χαρά με εμάς όταν ακούει για τα 90's μιλήστε του για το Retro Bubble γιατί αυτό βοηθάει αυτό το project να έρχεται πιο κοντά σε περισσότερους νέους της γενιάς μας Λοιπόν, παιδιά ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους εσάς που ήρθατε στο podcast κον 2 στο smoking barrel στο Θησίο γιατί ήταν πραγματικά πάρα πολύ ωραίο που γνωριστήκαμε από κοντά που τα είπαμε, που γελάσαμε, που ανταλλάξαμε απόψεις και ήπιαμε μπειρόνια.
Αυτές οι στιγμές είναι που δίνουν πραγματικό νόημα σε όλη αυτή την προσπάθεια. Ένα ακόμα μεγαλύτερο ευχαριστώ σε όσους τη ρίξατε και αγοράσατε μπλουζάκι. Δεν είναι τα χρήματα, είναι το συνέστημα ότι κάτι που δημιουργείς με πολύ μεράκι και αγάπη, ο κόσμος το αναγνωρίζει, το εκτιμά και το φορά γιατί πραγματικά του αρέσει.
Περιμένω λοιπόν φωτογραφίες από παντού, από γυμναστήρια, από μπαράκια, από μπυραρίες, από χασαποταβέρνες, από κάθε μέρος όπου πραγματικά γουστάρετε να βρίσκεστε φορώντας αυτά τα μπλουζάκια. Για όποιον ενδιαφέρεται τώρα έχουν μείνει μόνο 4 με 5 κομμάτια, κατά κύριο λόγο extra large μέγεθος, το οποίο βέβαια είναι και λίγο slim fit, και περισσότερες πληροφορίες σε DM.
Χάρηκα επίσης πολύ που γνώρισα παιδιά από άλλα podcast. Είναι πραγματικά πολύ όμορφο να βλέπεις αυτή την κοινότητα να μεγαλώνει, να δυναμώνει και να αποκτά τη δική της φωνή. Υπάρχει χώρος για όλους και θέλω σε αυτό το σημείο να προτρέψω όποιον έχει το μεράκι να ξεκινήσει τη δική του προσπάθεια. Μην το σκέφτεστε πολύ, ξεκινήστε.
Δεν θα χάσετε Και κάποια στιγμή η προσπάθειά σας θα ανταμυφθεί Και είμαι σίγουρος γι' αυτό Επίσης θέλω να πω το εξής Με πλησιάσετε πολλοί από εσάς Οι οποίοι είστε 22, 23, 24, 25 χρονών Σας ευχαριστώ πάρα πολύ που με ακούτε Αλλά γιατί με ακούτε αλήθεια Τέλος πάντων όπως και να έχει Τώρα θα μου πείτε γιατί ακούτε αυτό που σας λέω τώρα ένα μήνα μετά Η αλήθεια είναι πως επειδή ποτέ δεν ξέρω με τα προγράμματά μου Πότε θα καταφέρω να γράψω ένα νέο επεισόδιο Προσπαθώ να είμαι πάντα ένα μήνα μπροστά Ή αλλιώς δύο επεισόδια μπροστά Έτσι υπάρχει μία ασφάλεια, μία ροή Βέβαια σήμερα που το γράφω κυκλοφορεί το Crimson Desert Και ελπίζω να μην χαθώ για λίγο καιρό μέσα στον κόσμο του Περήφανο nerd και gamer που λέγαμε, ε αυτό Όπως και να έχει λοιπόν, σήμερα θέλω να σας ταξιδέψω ξανά στην παιδική μας ηλικία.
Ναι, για μία ακόμα φορά. Πάμε λοιπόν πίσω στα τέλη των 80's που στην Ελλάδα ουσιαστικά τα ζήσαμε μέσα στα 90's. Όπως έχω πει και σε άλλα επεισόδια, ό,τι κυκλοφορούσε στο εξωτερικό το βλέπαμε συνήθως λίγα χρόνια αργότερα. Και τότε τα ρομπότητα παντού. Η απότομη ανάπτυξη της τεχνολογίας σε συνδυασμό με τη φαντασία που μπορεί να φτάσει ο άνθρωπος γέννησε μια ολόκληρη γενιά δημιουργών κόμικ, άνιμε και παιχνιδιών που καταπιάστηκαν με τον κόσμο των μηχανών.
Mazinger, Getter Robo, Voltus 5, Go Lion, Plores and Zero, Vehicle Force, Ramrod από τους έριφτους διαστήματος και πόσα πόσα πόσα ακόμα. όπου κι αν γύριζες να κοιτάξεις ο πρωταγωνιστής ήταν ένα ρομπότ μικρό ή τεράστιο και ο ή χειριστές του που καλούνταν να σώσουν την ανθρωπότητα. Στο 90% των περιπτώσεων όμως το ρομπότ ήταν ένας.
Ένας ήρωας, μία μηχανή, μία τελευταία ελπίδα. Τι θα γινόταν όμως αν υπήρχε ένα σύμπαν όπου τα ρομπότ ήταν πολλά. Ένα σύμπαν όπου αυτά τα ρομπότ μάγονταν μεταξύ τους όπου συνυπήρχαν με τους ανθρώπους, άλλοτε ως σύμμαχοι και άλλοτε ως απειλή. Θυμάμαι λοιπόν όταν ήμουνα μικρός ένα ντενεκεδένιο κουβά, ναι ναι από αυτούς με το μαξιλαράκι από πάνω που ήταν δεν ήταν ένα εκατοστό, έμοιαζε με βαρέλικο δομίζω γραφισμένο, ένα τέτοιο κουβά λοιπόν.
Μέσα ήταν γεμάτος με μικρά ρομποτάκια, τα καλά φυσικά, γιατί ο κολλητός μου είχε έναν ίδιο κουβά αλλά γεμάτο με τα κακά και οι μάχες που δίναμε στο πάτωμα του σπιτιού επικές. Σας μπέρδεψα λίγο έτσι. Να το πούμε αλλιώς. Αν σε έναν πιτσιρικά γυρίσεις και πεις πες μου τώρα μια σειρά των 90's με πολλά ρομπότ τι θα σου απαντήσει το 90% Ε ναι, σωστά μάδεψατε.
Έτσι λοιπόν αυτό είναι το επεισόδιο για τα Transformers. Οι μεγαλύτερα φαινόμενα της pop κουλτούρας, πριν γεμίσουνε τηλεοράσεις, κινηματογράφους και παιδικά δωμάτια, ήταν απλά παιχνίδια. Ή μάλλον ήταν μια ιδέα που γεννήθηκε σε μια εποχή όπου η φαντασία συναντούσε την τεχνολογία και η αγορά παιχνιδιών βρισκόταν σε εκρηκτική ανάπτυξη.
Στις αρχές δεκαετίας των 80 λοιπόν, στην Ιαπωνία, η εταιρεία Takara πειραματιζόταν με κάτι που για την εποχή έμοιαζε μαγικό. Παιχνίδια που μπορούσαν να μεταμορφώνονται. Δεν ήταν απλά φιγούρες. Ήταν μηχανές που άλλαζαν μορφή, που γίνονταν κάτι άλλο μπροστά στα μάτια σου. Αυτή η ιδέα δεν εμφανίστηκε το πουθενά. Ήταν η φυσική εξέλιξη της τεράστιας αγάπης που είχε το Ιαπωνικό κοινό για τα Μέκα Τα γιγάντια ρομπότ που κυριαρχούσαν σε άνιμε και μάγκα ήδη από τα 70's Ανοίγω εδώ όπως πάντα μια μικρή παρένθεση Όσοι δεν έχετε ακούσει το επεισόδιο για τον Getter Robot Και το πως ουσιαστικά αποτέλεσε τον μπαμπά όλο το διάσημον Μέκα των δεκαετιών των 80's και των 90's αξίζει πραγματικά να πάτε να το ακούσετε.
Μπορεί παιδιά να ήταν από τα πρώτα επεισόδια που έφτιαξα και η ποιότητα μην είναι η καλύτερη αλλά είναι ένα επεισόδιο που αγαπάω ιδιαίτερα. Κλείνει η παρένθεση. Έτσι λοιπόν γεννήθηκαν οι σειρές παιχνιδιών Diaclone και Microchains. Σε αυτές μικρά ρομπότ μπορούσαν να μετατραπούν σε αυτοκίνητα, αεροπλάνα, κασετόφωνα, όπλα ή καθημερινά αντικείμενα.
Σε ορισμένες εκδοχές μάλιστα υπήρχαν μικροσκοπικοί πιλότοι που τα χειρίζονταν, δίνοντας έτσι την αίσθηση ότι επρόκειτο για πολεμικές μηχανές ενός μελλοντικού κόσμου. Στο σχεδιασμό αυτών των παιχνιδιών συμμετείχαν σημαντικοί δημιουργοί mecha design, όπως ο Σοότζι Καγαμόρι, που αργότερα θα γινόταν θρύλος στον χώρο της λαπωνικής επιστημονικής φαντασίας.
Και τότε συμβαίνει κάτι καθοριστικό. Το 1983, στελέχοι της Αμερικανικής Εταιρείας Hasbro επισκέπτονται την έκθεση Tokyo Toy Show. Εκεί αντικρίζουν αυτά τα μεταμορφούμενα παιχνίδια και αντιλαμβάνονται αμέσως τις δυνατότητές τους. Δεν βλέπουν απλά μια νέα σειρά παιχνιδιών. Βλέπουν ένα ολόκληρο σύμπαν που μπορεί να δημιουργηθεί γύρω τους.
Βλέπουν ιστορίες, χαρακτήρες, σύγκρουση, ταυτότητα. Η Hasbro δρά αμέσως. Αποκτά τα δικαιώματα των παιχνιδιών της Τάκαρα και παίρνει μια τολμηρή απόφαση. Να ενώσει διαφορετικές toy lines κάτω από ένα ενιαίο brand. Να δημιουργήσει δηλαδή μια μυθολογία. Να δώσει ψυχή σε άψυχες μηχανές. Και κάπου εδώ μπαίνει στο παιχνίδι και η Marvel Comic.
Η Hasbro γνώριζε ότι για να πετύχει το εγχείρημα έπρεπε να δημιουργηθεί ένα δυνατό αφήγημα. Ο Jim Shooter, τότε αρχισυντάκτης της Marvel, βοήθησε στη διαμόρφωση της βασικής ιδέας του σύμπαντος, ενώ ο Bob Budiansky ανέλαβε να δώσει ονόματα, χαρακτήρα και προσωπικότητα στα ρομπότ. Μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα γεννήθηκαν μορφές που θα έμεναν για πάντα χαραγμένες στη μνήμη των παιδιών.
Ο ηγετικός Optimus Prime Ο Μέγατρον Αλλά και η μορφάρα, ο Bubble Bee. Το βασικό κόνσεπτ ήταν απλό, αλλά ιδιοφιές. Δύο φυλές εξωγήινων ρομπότ από τον πλανήτη, Cybertron, βρίσκονται σε έναν αιώνιο πόλεμο. Οι Autobots και οι Decepticons, οι οποίοι μπορούν να μεταμορφώνονται σε οχήματα ή αντικείμενα της γης, κρυμμένοι ανάμεσα στους ανθρώπους, συνεχίζοντας τη σύγκρουσή τους σε ένα ξένο πλανήτη.
Το 1984 τα πρώτα παιχνίδια Transformers κυκλοφορούν στην αγορά της Αμερικής. Η επιτυχία είναι άμεση και εκρηκτική. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο ξεκινά σειρά κόμικ, τεράστια καμπάνια merchandising και φυσικά η δημιουργία της animated σειράς που θα εκτοξεύσει το franchise σε παγκόσμιο επίπεδο. Όμως πίσω από αυτήν την επιτυχία υπήρχαν δυσκολίες.
Τα περισσότερα σχέδια δεν είχαν δημιουργηθεί εξ αρχής ως χαρακτήρις ιστορίας. Ήταν απλά προϊόντα. Έπρεπε να ενοποιηθούν διαφορετικές ιδέες, διαφορετικά design και διαφορετικές φιλοσοφίες παιχνιδιών σε έναν ενιαίο κόσμο. Και αυτό ήταν ένα τεράστιο ρίσκο. Αν αποτύγχανε, οι Transformers θα ήταν απλά μία ακόμα ξεχασμένη σειρά παιχνιδιών των 80's.
Αντί για αυτό εξελίχθηκαν σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα φραντσάις όλων των εποχών. Οι ίδιοι οι δημιουργοί έχουν παραδεχτεί ότι κανείς δεν περίμενε τέτοια έκρηξη δημοτικότητας. Αυτό που ξεκίνησε ως ένα marketing experiment μετατράπηκε σε ένα πολιτιστικό φαινόμενο. Και ίσως αυτό είναι το πιο μαγικό κομμάτι της ορίας τους.
Οι Transformers δεν γεννήθηκαν από ένα βιβλίο ή μια ταινία. Δεν ήταν αρχικά μια ιστορία που ζητούσε να υποθεί. Ήταν απλά παιχνίδια που ζητούσαν να αποκτήσουν ψυχή. Και όταν την απέκτησαν, δεν σταμάτησαν ποτέ να μεταμορφώνονται. Και μέχρι την επόμενη φορά, τα λέμε. Εντάξει, πλάκα. Καλά θα ήτανε, αλλά πάμε να πούμε και τα υπόλοιπα.
Πάμε όμως σε αυτό το σημείο να περάσουμε στο κομμάτι που όλοι περιμένετε. στο άνιμε ή καλύτερα στο animated σύμπαν που μας γνώρισε τους Transformers και που ξυπνάει κάθε γαμάτη παιδική ανάμνηση μπροστά στην τηλεόραση. Πάμε στο σημείο όπου οι Transformers σταματούν ένα απλά παιχνίδια και γίνονται τηλεοπτικός μύθος. Γιατί ναι, η επιτυχία των παιχνιδιών ήταν τεράστια, αλλά η Hasbro γνώριζε πολύ καλά κάτι που είχε ήδη αποδειχθεί με σειρές όπως το G.I. Joe.
Αν θες να πουλήσεις παιχνίδια σε εκατομμύρια παιδιά, πρέπει πρώτα να τους δώσεις μια ιστορία για να αγαπήσουν. Έτσι στις αρχές του 1984 ξεκινάει η δημιουργία του Animated Series. Η παραγωγή αναλαμβάνεται από την Αμερικανική εταιρεία Sam Bao Productions, η οποία είχε ήδη συνεργαστεί με τη Marvel και τη Hasbro σε προηγούμενα project.
Ο στόχος τους ήταν ξεκάθαρος, να δημιουργηθεί ένα τηλεοπτικό σύμπαν που θα λειτουργεί ταυτόχρονα ως αφήγηση αλλά και ως διαφήμιση. Κάτι που ήταν απολύτως νόμιμο και μάλιστα πολύ συνηθισμένο στην Αμερικανική τηλεόραση των 80's. Εάν θυμάστε από προηγούμενο επεισόδιο, κάπως έτσι ξεκίνησε και ο He-Man. Για το animation τώρα επιλέγεται η Απωνική εταιρεία Toei Animation.
Ένας γίγαντας εποχής με εμπειρία σε δυναμικές σειρές δράσεις και υψηλής ποιότητας σχεδιασμό. Η συνεργασία Αμερικής και Ιαπωνίας ήταν κρίσιμη. Οι Αμερικανοί έδιναν το concept, το marketing και το story direction, ενώ οι Άπωνες έδιναν την τεχνική μαγεία, κίνηση, δράση, εκφραστικότητα και κινηματογραφική ένταση. Η σειρά λοιπόν μετά πολλά πολλά ξεκινά το Σεπτέμβριο του 1984 με μια σειρά μίνι τριών επεισοδίων που λειτουργεί ως εισαγωγή στον κόσμο των ρασφόρμας.
Το κοινό γνωρίζει για πρώτη φορά τον πλανήτη Cybertron, τον πόλεμο Autobots και Decepticons και τη μεταφορά της σύγκρουσης στη γη. Το αποτέλεσμα είναι άμεσο. Τα παιδιά κολλάνε, η σειρά γίνεται γρήγορα ένα από τα πιο δημοφιλή καρτούν της εποχής και ένας τεράστιος λόγος γι' αυτό ήταν και οι φωνές. Ξέρω ότι πολλοί από εσάς έχετε δει μόνο τη μεταγλωτισμένη εκδοχή, αλλά στην ξένη εκδοχή ο Πίτερ Κάλεν, ο οποίος είναι εκπληκτικός, δίνει φωνή στον Optimus Prime με έναν τρόπο που θα μείνει ιστορικός.
Δεν τον παίζει σαν απλό ήρωα. Τον παίζει σαν ηγέτη, με βάρος ευθύνης, με ηρεμία, με τιμή. Με μια πατρική δύναμη που έκανε πολλά παιδιά να νιώθουν ασφάλεια. Ο ίδιος είχε επίσης συνεντεύξεις ότι εμπνεύστηκε το χαρακτήρα από τον αδελφό του που το συμβούλευσε. Μην τον κάνεις να φωνάζει. Οι αληθινοί ήρωες και αληθινοί ηγέτες μιλάνε ήρεμα, του είπε.
Είμαστε εδώ. Βεβαιώνουμε. Frank Welker δίνει φωνή στο Megatron. Μια φωνή μεταλλική, απειλητική, σχεδόν σατανική. I am Megatron, leader of the Decepticons. G1 into I am Megatron, leader of the Decepticons. Ο Welker δεν έπαιζε απλά έναν κακό. Έπαιζε την ιδέα της εξουσίας της ίδιας. Την παράνοια της κυριαρχίας. Και αυτή η φωνητική σύγκρουση Κάλεν Βέλκερ έγινε ένα από τα πιο εμβληματικά στοιχεία της σειράς.
Είναι κάτι που θυμίζει αν θυμάστε έντονα το δίδυμο Κονρόι Μαρχάμι. Εάν δεν έχετε ακούσει αυτές τις φωνές και έχετε μεγαλώσει όπως είπα μόνο με τη μεταγλώτιση, τώρα που είστε σε μια άλλη ηλικία, κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και ακούστε της. Θα το απολαύσετε αλλιώς, είμαι σίγουρος. Στο κάστ λοιπόν συμμετείχαν επίσης τοποιοί όπως ο Κρις Λάτα που έκανε το Starscream, ο Κάσει Κάσεμ, Κλίνφ Τζάμπερ, ο Σκάτμαν Κρόθερς που έκανε το Τζάζ και πολλοί ακόμη δημιουργότησε ένα τεράστιο σύνολο που έδινε ζωή σε δεκάδες χαρακτήρες.
Η σειρά τώρα καθ' αυτή προβλήθηκε από το 1984 ως το 1987 με τέσσερις σεζόν και σχεδόν 100 επεισόδια. Εν διάμεσα το 1986 κυκλοφόρησε και η anime κινηματογραφική ταινία που άλλαξε για πάντα το franchise. Κυρίως γιατί τόλμησε να σκοτώσει βασικούς χαρακτήρες. Κάτι αδιανόητο για παιδικό καρτούν αυτής της εποχής. Αλλά για αυτά θα τα πούμε μετά. Μην πάτε πουθενά έτσι.
Η επιτυχία τώρα ήταν τεράστια. Τα παιχνίδια εκτοξεύτηκαν σε πωλήσεις. Τα κόμικ γνώρισαν άνθηση και οι Transformers έγιναν παγκόσμιο μπραντ. Και το πιο σημαντικό, δημιούργησαν μια γενιά φαν που μεγάλωσαν μαζί τους. Στην Ελλάδα τώρα, η σειρά ήρθε λίγο αργότερα όπως συνέβαινε με πολλά ξένα καρτούν. Στις αρχές των 90's προβαλόταν από ιδιωτικά κανάλια σε μεταγλωτισμένες ή υποτιλισμένες πιο σπάνια εκδοχές, ενώ οι φιγούρες άρχισαν να εμφανίζονται σε βιτρίνες παιχνιδάδικων, πανηγύρια και λαϊκές αγορές.
Για πολλά παιδιά εκείνης της εποχής, οι Transformers ήταν κάτι το εξωτικό, κάτι πιο σκληρό από τα υπόλοιπα καρτούν. Είχαν πόλεμο, είχαν δράση, είχαν δραματικές στιγμές και είχαν μεταμορφώσεις και αυτό ήταν το στοιχείο που και σε εμάς τη χώρα μας τους έκανε μοναδικούς. Δεν ήταν απλά ρομπότ, δεν ήταν απλά ήρωες, ήταν μια ιδέα σε συνέχεια αλλαγή.
Ένα κόνσεπτ που μπορούσε να ανανεώνεται για πάντα. Και πράγματι ανανεώθηκε. Γιατί από εκεί και πέρα ακολούθησαν νέες σειρές, νέα universes, νέα reboot, Beast Wars, Armada, Energon, live action ταινίες, video games, σύγχρονες animated παραγωγές. Όμως για εμάς, για τη γενιά που μεγάλωσε στα 90's Η πρώτη επαφή με τα Transformers είχε μια ιδιαίτερη μαγεία Ήταν τα πρωινά μπροστά στην τηλεόραση Ήταν οι φιγούρες στο πάτομα Ήταν η φαντασία που έκανε έναν καναπέ να γίνεται πεδίο μάχης Και ήταν η στιγμή που μάθαμε ότι ακόμα και μια μηχανή μπορεί να γίνει ήρωας Πάμε λοιπόν να θυμηθούμε την αναλυτική ιστορία του καρτούν Transformers 84-87 Αυτό που είδαμε ως παιδιά στην τηλεόραση Μπαούλο με το σεμεδάκι πάνω Μιλάμε για ένα από τα πιο αγαπημένα και επιδραστικά animation Όλων των εποχών Το λεγόμενο Generation 1 Με συνολικά 98 επεισόδια Τη μίνη σειρά εισαγωγής Και φυσικά την κινηματογραφική εταινία που αποτέλεσε τη βάση πάνω στην οποία χτίστηκε ολόκληρος ο μύθος των Transformers.
Ό,τι ήρθε μετά. Reboot, sequel, universes πάτσε πάνω σε αυτή τη σειρά. Πρώτα απ' όλα λοιπόν έχουμε την πρώτη σεζόν που είναι του 1984. Η ιστορία ξεκινάει με την τριλογία εισαγωγής όπου γνωρίζουμε τον πλανήτη Σάιμπερτρον και τον ατελείωτο πόλεμο ανέμεσα στους Σότομποτς και τους Δισέπτικων. Η ενεργειακή κρίση οδηγεί τις δύο πλευρές στο διάστημα μέχρι που ένα ατύχημα τους φέρνει στη γη.
Εκεί μένουν ανενεργοί για εκατομμύρια χρόνια και όταν ξυπνούν προσαρμόζονται στην ανθρώπινη τεχνολογία παίρνοντας μορφές οχημάτων και μηχανών. Η πρώτη σεζόν λειτουργεί ως θεμέλιο, που νορίζουμε τους βασικούς χαρακτήρες, τον Optimus Prime, τον Megatron, τον Bubble Bee, καθώς και πολλούς ακόμα. Κάθε επεισόδιο περιστρέφεται γύρω από τη μάχη για την Energon, την πηγή δύναμης του Transformers.
Οι Decepticons προσπαθούν να κυριαρχήσουν και οι Autobots προστατεύουν την ανθρωπότητα. Παρότι η σειρά έχει έντονη δράση και θεαματικές συγκρούσεις, διατηρεί μια παιδική αθωότητα. Οι απώλειες είναι σπάνιες και η ισορροπία στο τέλος συνήθως επανέρχεται. Ωστόσο, ήδη από εδώ αρχίζει να φαίνεται κάτι πιο σκοτεινό. Η ιδέα ότι ένας ολόκληρος πολιτισμός βρίσκεται σε παρακμή.
Η εξορία από τον Cybertron και η συνεχής ανάγκη ενέργεια δημιουργούν μία αίσθηση υπαρξιακής απειλής. Και εδώ ερχόμαστε στη δεύτερη σεζόν του 1985, όπου ο κόσμος τους μεγαλώνει. Η δεύτερη σεζόν είναι πολύ μεγαλύτερη και ουσιαστικά μετατρέπει το καρτούν σε ένα πλήρες sci-fi σύμπαν. Εμφανίζονται νέοι Transformers, νέες φατρίες, νέα όπλα και νέες ιστορίες.
Το lore βαθαίνει. Μαθαίνουμε περισσότερα πράγματα για την πρόεδρηση των Transformers, για αρχές τεχνολογίες, για πειράματα που έχουν γίνει στο Cybertron. Τα επεισόδια αρχίζουν να πειραματίζονται με έννοιες όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η συνείδηση των μηχανών, προσέξτε το 84-85 όλα αυτά έτσι, οι εξωγήνες φυλές και παράλληλες διαστάσεις.
Σε κάποια σημεία η σειρά αποκτά σχεδόν χόρορ ατμόσφαιρα με μεταλλάξεις, τεχνολογικές ασθένειες και απειλές που ξεφεύγουν από κάθε έλεγχο. Παράλληλα όμως το χιούμορ κυρίως μέσα από τον Star Screen κράταται σειρά προσβάσιμη στο παιδικό κοινό Αυτή η ισορροπία ανάμεσα σε δράση, δράμα και κομικά στοιχεία είναι που κάνει τη δεύτερη σεζόν τόσο αγαπητή μέχρι και σήμερα Μέσως λοιπόν μετά τη Season 2 δεν έρχεται όμως η Season 3 Έρχεται πρώτα μια ταινία, μια ταινία που μας δημιούργησε ένα πολύ μεγάλο τραύμα The Transformers The Movie του 1986.
Η ιστορία εκεί μεταφέρεται χρονικά στο 2005 και παρουσιάζει μια νέα γενιά χαρακτήρων. Όμως το πραγματικό σκοτεινά λού. Η ταινία σκοτώνει βασικούς χαρακτήρες. Σκοτώνει τον βασικό χαρακτήρα. Ο θάνατος του Optimus Prime είναι ένα τα πιο τραυματικά γεγονότα στην ιστορία των παιδικών animation. Οι σηναριογράφοι είχαν στόχο να καθαρίσουν το cast για να εισαχθούν νέα παιχνίδια.
Δεν περίμεναν όμως την αντίδραση. Χιλιάδες παιδιά έκλαιγαν στις αίθουσες και μπροστά στις τηλεοράσεις. Οι γονείς έστελναν γράμματα για αμαρτυρίας. Πολλοί κατηγορούσαν την ίδια τη Χάσμπρο ότι πρόδωσε τα ίδια τα παιδιά που είχαν αγαπήσει τον χαρακτήρα. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που αργότερα αναγκάστηκαν να αναστήσουν τον Optimus Prime στην σειρά.
Η ταινία ανεβάζει επίσης την κλίμακα της ιστορίας σε κοσμικό επίπεδο εισάγοντας τον Unicorn. Ένα πλανήτη που καταστρέφει άλλους πλανήτες. Από εκεί και πέρα οι Transformers δεν είναι απλά μια ιστορία μαζί στη γη. Είναι μια space opera για την επιβίωση του ίδιου του σύμπαντος. Και μετά την ταινία έρχεται η τρίτη σεζόν η οποία απέχτηκε από το 86 έως το 87.
Η τρίτη σεζόν λοιπόν συνεχίζει μετά τα γεγονότα της ταινίας και έχει ένα πιο όριμο ήθος. Οι ιστορίες γίνονται πιο σύνθετες και πιο φιλοσοφικές. Υπάρχουν επεισόδια που εξετάζουν την ταυτότητα των Τρανσφόρμερς, την πολιτική οργάνωση του Σάιμπερτρον, ακόμα και την έννοια της ελευθερίας και της εξουσίας. Η σειρά ταξιδεύει σε άλλους γαλαξίες, παρουσιάζει περίεργους πολιτισμούς και πειραματίζεται με πιο αφηρημένες sci-fi ιδέες.
Η μουσική και η αισθητική αποκτούν πιο διαστημικό χαρακτήρα. Το καρτούν θυμίζει πλέον περισσότερο επικό sci-fi τύπου Silverhawks παρά κλασικό παιδικό καρτούν. Και τέλος έρχεται η σύζων 4 του 1987 όπου είναι ουσιαστικά ένας μίνι επίλογος τριών επεισοδίων. Εστιάζει στην αναγέννηση του Σάιμπερτον και την προσπάθεια των Νότομποτς να επαναφέρουν την ειρήνη.
Ένας νέος ιός που επηρεάζει τα Τρασφόρμερς απειλεί να καταστρέψει τα πάντα και η λύση απαιτεί τη συνεργασία παλαιών και νέων χαρακτήρων. Το σημαντικό στοιχείο είναι ότι η σεζόν προσπαθεί να ενώσει το παρελθόν με το μέλλον. Δείχνει ότι ο πόλεμος μπορεί να τελειώσει, αλλά οι συνέπειες του παραμένουν. Το τέλος δεν είναι απόλυτο και οριστικό.
Αφήνει μία αίσθηση συνέχειας σαν να λέει ότι οι ιστορίες των Τρανσφόρμερς θα συνεχιστούν και σε άλλες μορφές. Και πράγματι συνεχίστηκαν. Πάμε όμως σε αυτό το σημείο να δούμε τώρα και τα πιο σκοτεινά επεισόδια της Generation 1 αλλά και μερικές από τις πιο γνωστές Dark Theories των Τρανσφόρμερς. Ναι παιδιά το ξέρω ότι το σημερινό επεισόδιο θα βγει λίγο μεγάλο την υπομονή σας αλλά ήθελα να πω αρκετά πράγματα Έτσι λοιπόν αν και οι περισσότεροι θυμόμαστε τους Transformers σαν ένα action cartoon γεμάτο μάχης και μεταμορφώσεις η αλήθεια είναι ότι κάτω από τη μεταλλική επιφάνεια κρυβόταν κάτι πολύ πιο βαθύ Η σειρά ειδικά για τα δεδομένα της εποχής άγγιξε θέματα που σπάνια έβλεπε σε παιδικό πρόγραμμα θάνατο, παράνοια, τεχνολογικό τρόμο και υπαρξιακή κρίση.
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά επεισόδια είναι το Dark Awakening. Εκεί βλέπουμε τον Optimus Prime να επιστρέφει, αλλά όχι όπως τον θυμόμασταν. Επαναπρογραμματισμένος από τους δισέπτικους, λειτουργεί σαν ένα άδειο κέλυφος. Σαν μία ζόμπι μηχανή. Η εικόνα του ήρωα που κάποτε συμβόλησε την ελπίδα να γίνεται όργανο καταστροφής ήταν για πολλά παιδιά σοκαριστική.
Το επεισόδιο αυτό παίζει με το φόβο της απώλειας ταυτότητας και το τι γίνεται όταν ένας ήρωας πάθει να είναι ο εαυτός του. Ένα άλλο σκοτεινό κεφάλαιο είναι το επεισόδιο το The Dweller in the Depths. Εδώ παρουσιάζεται μια αρχαία ενεργειακή οντότητα που απορροφά τη δύναμη των Transformers και τους αφήνει σαν άδεια κουφάρια.
κουφάρια. Η ιδέα ότι μπορείς να χάσεις όχι μόνο τη ζωή σου αλλά και την ίδια στην ενέργεια την ουσία σου δημιουργεί μια σχεδόν χόρορ ατμόσφαιρα. Στο επεισόδιο Cosmic Rust τώρα βλέπουμε έναν ιό να προκαλεί διάβρωση στο μεταλλικό σώμα των Transformers. Το concept θυμίζει τεχνολογική πανδημία. Οι ήρωες σαπίζουν κυριολεκτικά μπροστά στα μάτια των φίλων τους.
Είναι μια μεταφορά για το φόβο της αρρώστης και της φθοράς και κάτι πολύ πιο βαρύ από το κλασικό καλός εναντίον κακού. Και ένα ακόμα επεισόδιο που συζητιέται μέχρι και σήμερα είναι το Masquerade, όπου οι Autobots μεταφιέζονται σε δισέπτικονς και πρέπει να ζήσουν ανάμεσους εχθρούς τους. Το επεισόδιο παίζει με την έννοια της προδοσίας, της εμπιστοσύνης και της ηθικής γκρίζα ζώνης.
Για πρώτη φορά γίνεται ξεκάθαρο ότι ο πόλεμος δεν είναι μόνο μάχη, είναι και ψυχολογικός. Και φυσικά υπάρχει η στιγμή που σημάδεψε για πάντα το franchise. Το σκηνικό είναι σκοτεινό. Η γη βρίσκεται ήδη σε πόλεμο. Οι δισέπτικονς εξαπολύουν μια ευνηδιαστική επίθεση στη Νότο Μποτσίτη. και η κατάσταση δείχνει χαμένη. Οι Autobots πολεμούν απεγνωσμένα, όμως η δύναμη του Megatron και των στρατευμάτων του είναι πολύ μεγάλη.
Και τότε ακούγεται μια φωνή. Μια πολύ χαρακτηριστική φωνή. Autobots, roll out! Ο Optimus Prime φτάνει στο πεδίο της μάχης σαν θρύλος που επιστρέφει. Το φορτηγό μεταμορφώνεται και μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα η ισορροπία αλλάζει. Με ακρίβεια, δύναμη και απόλυτη ψυχραιμία εξουδετερέωνει δισέπτικονς τον ένα μετά τον άλλον. Η παρουσία του δίνει ελπίδα.
Οι Autobots αναθαρούν. Ο Megatron όμως δεν είναι ένας απλός αντίπαλος. Είναι η σκοτεινή αντανάκλυση του Prime. Και ξέρει ότι αυτή είναι η στιγμή. Οι δύο ηγέτες στέκονται αντικριστά. Για πρώτη φορά η μάχη τους δεν είναι απλά μία ακόμα ασύγκρουση. Είναι μία μονομαχία μέχρι τέλους. Η ανταλλαγή πυρών είναι ανελαίτη. Οι γροθιές τους έχουν βάρος.
Όχι μόνο μεταλλικό, αλλά και συμβολικό. Είναι η σύγκρουση δύο ιδεολογιών. Ο Optimus Prime πολεμά για προστασία και τιμή. Ο Megatron για κυριαρχία και δύναμη. Σε μία στιγμή δισταγμού, όταν ο Hot Rod παρεμβαίνει προσπαθώντας να βοηθήσει, ο Megatron βρίσκει το άνοιγμα. Πυροβολή. Και το πλήγμα είναι καθοριστικό. Ο Optimus Prime όμως συνεχίζει να μάχεται.
Δεν πέφτει αμέσως. Συγκεντρώνει τις τελευταίες του δυνάμεις και καταφέρει να νικήσει το Megatron. Όμως αυτή η νίκη έχει κόστος. Το σώμα του αρχίζει να σβήνει. Το κόκκινο και μπλε χρώμα ξεθοριάζει. Το μεταλλικό του πρόσωπο γίνεται γκρίζο. Και τα γαλάζια μάτια σβήνουν. Οι ότομοι τους μαζεύονται γύρω του. Η ατμόσφαιρα είναι βαριά.
Δεν υπάρχει μουσική θριάγου Υπάρχει μόνο σιωπή Ο Prime παραδίδει το Matrix of Leadership Με φωνή γύρεμη, σχεδόν πατρική Ζητά να προστατευτεί το μέλλον των Autobots Και μετά σταματά να μιλάει για πάντα Για μια ολόκληρη γενιά παιδιών Αυτό ήταν η πρώτη φορά που ένας ήρωας πέθαινε μπροστά στα μάτια τους Χωρίς επιστροφή, χωρίς θαύμα, χωρίς happy ending Στις κινηματογραφικές αίθουσες επικρατούσε σοκ Παιδιά έκλαιγαν, κάποια φώναζαν ότι δεν μπορεί να είναι αλήθεια Οι γονείς όπως είπαμε έστελναν γράμματα διαμαρτυρία στη Χάσμπρο Η δημιουργία αργότερα παραδέχτηκαν ότι δεν είχαν καταλάβει πόσο σημαντικός ήταν αυτός ο χαρακτήρας για το κοινό Ο Optimus Prime δεν ήταν απλά ένας ήρωας Ήταν σύμβολο, ήταν η ιδέα ότι η δύναμη μπορεί να συνδυαστεί με καλοσύνη Και όταν πέθανε, πολλοί ένιωσαν ότι πέθανε μαζί τους και ένα κομμάτι της παιδικής τους ασφάλειας.
Και τώρα που σας μάμισα την ψυχούλα, πάμε να περάσουμε στις αγαπημένες σας κατηγορίες. Fun theories, trivia και fun fact. Λοιπόν, πάμε πρώτα να δούμε τις θεωρίες που δημιούργησαν κάποιοι φαν. Με τα χρόνια λοιπόν, αρχίζοντας να αναλύουν τη σειρά πιο βαθιά, άρχισαν να δημιουργούν θεωρίες που κάνουν το σύμπαν των Τρανσφόρμερς ακόμα πιο σκοτεινό.
Μία θεωρία υποστηρίζει ότι οι Τρανσφόρμερς δεν ήταν απλά μηχανές αλλά μία μορφή τεχνητής ζωής που φοβάται την ίδια της στην εξέλιξη. Κάθε νέα γενιά Τρανσφόρμερς είναι πιο ισχυροί αλλά και πιο αποκομμένοι από το παρελθόν της. Αυτό δημιουργεί συγκρούσεις ταυτότητας και είναι κάτι που βλέπουμε έντονα μετά τα γεγονότα της ταινίας.
Υπάρχει επίσης η ιδέα ότι η συνεχής ανάγκη για ένεργον λειτουργεί σαν μεταφορά για εξάρτηση. Οι Transformers δεν πόλεμουν μόνο για εξουσία, αλλά για επιβίωση. Χωρίς ενέργεια, πάβουν να υπάρχουν και αυτό τους κάνει πολύ τραγικούς χαρακτήρες. Βλέπουμε όμως και στα τρίβια που θα σας πω για αυτό το τόσο αγαπημένο project. Τα Transformers λοιπόν όπως είδαμε ξεκίνησαν από οι Ιαπωνικές τόι σειρές της Τάκαρα που λεγόντσαν Diaclone και Microchange.
Σε αρκετά από αυτά τα παιχνίδια υπήρχαν μικροσκοπικοί ανθρώπινοι πιλότοι που οδηγούσαν τα ρομπότ. Αυτό το κόνσεπτ εγκαταλείφθηκε τελείως όταν δημιουργήθηκε το καρτούν. Ορισμένα Transformers ήταν βασισμένα σε καθημερινά αντικείμενα όπως κασετόφωνα, τηγάνια ή πιστόλια. Ο Megatron μπορούσε να μεταμορφωθεί σε ένα ρεαλιστικό όπλο Valter P38, κάτι που αργότερα κρύθηκε επικίνδυνο και απαγορεύτηκε σε πολλές χώρες.
Παιδιά το είχε αυτός ο φίλος μου κολλητός μου που λήγαμε στην αρχή σαν παιχνίδι και ακόμα το θυμάμαι. Η Hasbro αρχικά δεν περίμενε τόσο μεγάλη επιτυχία και το project θεωρούνταν ένα πολύ μεγάλο ρίσκο. Πολλά επεισόδια είχαν animation errors, χαρακτήρες που άλλαζαν χρώματα ή εμφανίζονταν σε λάθος μέγεθος Ο Starscream θεωρείται από τους φαν ένας από τους πρώτους comic relief villains σε action cartoon Ο Peter Cullen εμπνεύστηκε τη φωνή του χαρακτήρα από τον αδελφό του που ήταν βετεράνος πολέμου Ο Frank Welker, ο Megatron, έκανε επίσης φωνές σε χιλιάδες άλλα καρτούν και ταινίες εποχής Πολλά επεισόδια γράφτηκαν πολύ γρήγορα λόγω πίεσης για παραγωγή νέων παιχνιδιών. Το Lord of the Transformers δεν ήταν τώρα απόλυτα συνεπές. Κάθε σεζόν προσέθεται και νέα στοιχεία.
Η ταινία τώρα είχε rock soundtrack που για την εποχή θεωρήθηκε πολύ σκληρός ήχος για παιδικό animation Ναι σιγά έχουμε δει rock ήχους στο Saber Rider, έχουμε δει στο Plores and Zero, έχουμε δει σε ψεώσα σιγά σιγά Εν πάση περίπτωση Η ταινία τώρα απέτυχε αρχικά στο box office αλλά αργότερα έγινε ένα cult classic Πολλοί Autobots εκτός από τον Optimus Prime σκοτώνονται επίσης μες στα πρώτα λεπτά της ταινίας κάτι που ήταν πολύ πρωτοφανές για παιδικό καρτούν.
Το animation της ταινίας όμως θεωρείται πολύ ανώτερο ποιοτικά από εκείνο της σειράς. Οι Transformers είναι ένα από τα πιο μακροχρόνια toy franchise στην ιστορία. Το brand έχει υπάρξει σε δεκάδες διαφορετικά universities και timelines. Η φράση «More than meets the eye» έγινε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σλόγγαν της pop κουλτούρας.
Και τέλος, ο Bumblebee έγινε πολύ πιο δημοφιλής στις live action ταινίες από ό,τι ήταν στο αρχικό καρτόν. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο τέλος αυτού του επεισοδίου. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε από απλά παιχνίδια σε βιτρίνες, από πλαστικά ρομπότ που μεταμορφώνονταν στα παιδικά μας χέρια και κατέληξε να γίνει ένας ολόκληρος μύθος.
Τα Transformers δεν ήταν ποτέ απλά ένα καρτούν. Δεν ήταν μόνο μάχες, εκρήξεις και εντυπωσιακές μεταμορφώσεις. Ήταν ιστορίες για ηγέτες και προδότες Για θυσίες, για ελπίδα Και για το τι σημαίνει να παλεύεις Για κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό σου Ήταν η πρώτη φορά που πολλοί από εμάς Είδαμε έναν ήρωα να πέφτει Έναν ήρωα να χάνει Έναν ήρωα να θυσιάζεται Και ίσως γι' αυτό μας σημάδεψαν τόσο Γιατί μέσα από μέταλλο και καλώδια Είδαμε ανθρώπινα συναισθήματα Είδαμε ότι ακόμα και οι πιο δυνατοί μπορούν να λυγίσουν Ότι ο πόλεμος αφήνει πληγές Αλλά είδαμε και ότι η ελπίδα όμως δεν σβήνει ποτέ Απλά αλλάζει μορφή Μεταμορφώνεται Όπως ακριβώς και οι τρασφόρμες Για τη γενιά μας τώρα ήταν τα πρωινά μπροστά στην τηλεόραση Ήταν οι φιγούρες στο πάτωμα Ήταν οι μάχες που δίναμε με τη φαντασία μας και όσο και αν πέρασαν τα χρόνια κάθε φορά που ακούμε μια μηχανή να ξεκινά ή βλέπουμε ένα κόκκινο και μπλε φορτηγό στο δρόμο ένα κομμάτι εκείνης της μαγείας επιστρέφει γιατί τελικά τα Transformers ήταν
και θα είναι για πάντα κάτι περισσότερο από αυτό που φαίνεται με την πρώτη ματιά ή όπως λέει και το σλόγαν more than meets the eye και μέχρι την επόμενη φορά Τα λέμε
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα