Skip to content
PodBase
Ep. 38: Gargoyles

Ep. 38: Gargoyles

RetroBubblePodcast
Απρίλιος 28, 2026 00:42:59
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Τα Gargoyles δεν ήταν απλώς ένα ακόμη animatedτης δεκαετίας του ’90. Ήταν μια σειρά που τόλμησε να συνδυάσει δράση, μυθολογία, φιλοσοφία και δραματική αφήγηση με τρόπο που λίγες τηλεοπτικές παραγωγές animation είχαν επιχειρήσει μέχρι τότε. Δημιούργησε έναν κόσμο γεμάτο συμβολισμούς, τραγικούς χαρακτήρες και ιστορίες που ξεπερνούσαν τα όρια της κλασικής παιδικής ψυχαγωγίας.

Ήταν επίσης μια εποχή… τότε που η Disney τολμούσε νακάνει κάτι πέρα από τα τετριμμένα. Να σπάσει αυγά δημιουργικά και να δοκιμάσει νέους δρόμους. Να δώσει στο κοινό μια ιστορία πιο σκοτεινή, πιο δραματική, πιο ανθρώπινη.

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Μουσική Πριν ξεκινήσουμε, να θυμίσω για μία ακόμα φορά πως δεν ξεχνάμε επίσης να βάλουμε 5 αστεράκια και μία καλή κριτική σε Spotify, Apple Podcast, να γράφετε τη γνώμη σας, εάν βέβαια θέλετε, κάτω από κάθε επεισόδιο, καθώς και να κάνετε follow στο Instagram Retro Apple Podcast για εξελικό, φωτογραφίες σχετικές με τα επεισόδια, αλλά και για να προτείνετε και εσείς το επόμενο θέμα.

Επίσης, εάν έχετε κάποιον φίλο, κάποιον γνωστό που μοιράζεται την ίδια χαρά με εμάς όταν ακούει για τα 90's Μιλήστε του για το Red Robubble, καθώς αυτό βοηθάει αυτό το project να έρχεται πιο κοντά σε περισσότερους νέους της γενιάς μας Όπως πάντα, πριν ξεκινήσουμε με το σημερινό μας θέμα, θα ήθελα να πω πολύ γρήγορα ένα-δύο πραγματάκια Ναι παιδιά, το ξέρω, το κάνω αρκετά στα τελευταία επεισόδια αλλά πραγματικά, όπως έχω πει πολλάκης, όπως θα έλεγε και ο Περρίανδρος Πόποτας, μου αρέσει αυτή η επικοινωνία που έχουμε.

Όποιος βαριέται, μπορεί κάλλιστα να κάνει ένα πενταλίπτο skip, ένα fast forward και να μπει κατευθείαν στο θέμα. No hard feelings. Σήμερα λοιπόν, θέλω να μοιραστώ έναν προβληματισμό μου μαζί σας. Το podcast αυτό πραγματεύεται ένα πολύ νης θέμα. Ένα πολύ εξειδικευμένο θέμα βρε αδερφέ, όπως θα έλεγαμε και στο χωριό μου. Τα περισσότερα άνιμε, καρτούν και κόμικ που ήταν γνωστά τουλάχιστον στο 80% της γενιάς μας τα έχω ήδη καλύψει Κι έτσι λοιπόν προκύττει ένα ερώτημα Πώς προχωράμε από εδώ και πέρα Να συνεχίσω με άνιμε και καρτούν της γενιάς μας που γνωρίζουν λιγότεροι όπως ο επικός Danger Mouse Ο Denver ο τελευταίος δεινόσαυρος Το Aerie 88 Το Ulysses 31 Το Mask τόσα και τόσα άλλα Τα οποία είναι θέματα που έχουν πολύ ζουμί Αλλά ίσως δεν ενδιαφέρουν τους περισσότερους από εσάς Ή να ανοίξουμε τον κύκλο και να πάμε σε ένα πιο mainstream περιεχόμενο Να ξεκινήσουμε δηλαδή αναλύσεις και σε καλτενίες των 90's Όπως το Karate Kid Hand up, hand down Hand up, hand down

Οι Ghostbusters, ο Highlander και πάει λέγοντας Γράψτε μου το από κάτω στα σχόλια, ειλικρινά θα με βοηθήσετε πάρα πολύ Επίσης, για τους δύο που ενδιαφέρθηκαν, ναι ναι δύο ήταν μόνο Έφτιαξα τελικά τον τρίφσο χειριστήριο του PS5 με τη δεύτερη προσπάθεια μεν, αλλά το έφτιαξα Όπως και να έχει, πίσω στο θέμα μας Σήμερα θα ασχοληθούμε με ένα σκοτεινό καρτούν Σκοτεινό ακόμα και για τα δεδομένα της εποχής του Ένα καρτούν που αν δεν γνώριζες την εταιρεία παραγωγής πίσω του, παρακολουθώντας το, θα έλεγες πως ανήκει στη Warner Bros.

Ή ακόμα καλύτερα, στη DC. Με αισθητική που θυμίζει έντονα το Batman The Animated Series. Μυθικά διλήμματα που πολλές φορές μοιάζουν να απευθύνονται περισσότερο σε ενήλικο κοινό, παρά σε παιδιά. Και όμως, ρετρομπαμπλικέ μου φίλε. Το καρτούν αυτό ανήκει για μία ακόμα φορά στην Disney. Μία Disney που τότε δεν φοβόταν να σπάσει αυγά.

Δεν φοβόταν να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό από τα τετριμένα. Μία Disney όπου δεν ήταν όλα γελικά πλασμένα. Και οι ήρωες, ακόμα κι αν προέρχονταν από την αγαπημένη μας εταιρεία με σήμα του ποντίκι, πάλευαν με τους δικούς τους προσωπικούς δαίμονες. Ένα καρτούν με αστυνομία, με υποθέσεις, με έγκλημα. Ένα καρτούν με τεράστια, πέτρινα, ανθρωπόμορφα αγάλματα με φτερά.

Τα γνωστά σε όλους μας γκαργόιλς. Έτσι λοιπόν, αυτό είναι το σημερινό επεισόδιο για ένα από τα λιγότερο γνωστά, αλλά ταυτόχρονα για ένα από τα πιο αγαπημένα project της Disney. στις 24 Οκτωβρίου του 1994 στο πλαίσιο του απογευματινού project της Disney, The Disney Afternoon, της Walt Disney Television Animation. Από την πρώτη στιγμή θεωρήθηκε μία από τις πιο φιλόδοξες και όριμες παραγωγές κινουμένου σχεδίων της Disney για τηλεόραση εκείνης της περίοδου, τόσο ως προς το ύφος και το βάθος που υιοθέτησε ως παραγωγή, όσο και ως προς τη συνολική δημιουργική της φιλοσοφία.

Κεντρικός δημιουργός και βασικός showrunner της σειράς ήταν ο Greg Wiseman ο οποίος εργαζόταν ήδη στην Disney ως σενάριογράφος και υπεύθυνος ανάπτυξης νέων project Στην αρχική σύλληψη και εξέλιξη της ιδέας συμμετείχαν επίσης δημιουργοί όπως ο Michael Reeves, ο Frank Poore, ο Dennis Woodyard και Bryce Malek μαζί με άλλα στελέχη της δημιουργικής ομάδας της Disney Television Animation Η ιδέα γεννήθηκε σε μία περίοδο κατά την οποία η Disney αναζητούσε μία νέα animated σειρά δράσης που θα μπορούσε να απευθυνθεί σε ένα μεγαλύτερο ηλικιακά κοινό σε σχέση με τα κλασικά παιδικά καρτούν Ο Wiseman πρότεινε ένα concept εμπνευσμένο από τη γορφική μυθολογία, τις μεσαιωνικές αφηγήσεις και το δραματικό ύφος των ηρώων, των έργων του Σέξπιρ συνδυάζοντας όλα αυτά τα στοιχεία με μία σύγχρονη περιπαιτειώδη αισθητική Στα πρώτα στάδια ανάπτυξης, η ιδέα δεν είχε ακόμα αποκτήσει την τελική της μορφή.

Υπήρξαν διαφορετικές δημιουργικές κατευθύνσεις που δοκιμάστηκαν, με εκδοχές οι οποίες τοποθετούσαν τους χαρακτήρες σε άλλες χρονικές περιόδους ή σε περιβάλλοντα πιο κοντά στη φάνταση περιπέτεια τύπου Conan. Και εδώ, ας το παραδεχτούμε, τι γίνονταν τότε? Όλοι κάπως πάνω στον Conan βασίζονταν. Gargoyles, He-Man, Valiant Σεβασμός στον αγαπημένο μας Βάρβαρο Πολύ αγαπημένο επεισόδιο παιδιά Να πάτε να το ακούσετε Έτσι λοιπόν, μέσα από συνεχείς δημιουργικές συζητήσεις Επεξεργασία concept art και δοκιμές σημαριακών προσεγγίσεων Η παραγωγή κατέληξε τελικά στην επιλογή που συνδύαζε Ιστορικό παρελθόν και σύγχρονο αστικό περιβάλλον Στοιχείο που έδωσε στη σειρά τη μοναδική της ταυτότητα Σημαντική επιρροή στη διαμόρφωση της αφηγηματικής δομής αποτέλεσαν επίσης τηλεοπτικές σειρές όπως το Adventures of the Gummy Bears της Disney, το αστυνομικό δράμα Hill Street Blues, αλλά και το Bonkers στο οποίο ο ίδιος ο Wiseman είχε εργαστεί ως co-producer.

Ιδιαίτερα το Bonkers ενέπνευσε την προσέγγιση των χαρακτήρων καθώς και τη χρήση του χαρακτηριστικού recap διάρκειας περίπου 30 δευτερολέπτων το γνωστό Previously on Gargoyles που εμφανιζόταν στην αρχή πολλών επεισοδίων Αρχικά η σειρά είχε εξεταστεί και ως πιο κωμικό concept όμως η τελική της μορφή απέκτησε σκοτεινότερο και πιο δραματικό τόνο χάρη κυρίως στη δουλειά των βασικών σενάριογράφων της πρώτης σεζόν Είναι εργαστή μαζί τους και γνώριζε τη φωνητική τους δυναμική.

Η ηχογράφηση γινόταν συχνά με πολλούς ηθοποιούς μαζί στο στούντιο, σαν θεατρική πρόβα, κάτι που συνέβαλε στην ενίσχυση του δραματικού ύφους και στη μεγαλύτερη αφηγηματική συνοχή των σκηνών. Και κάπου εδώ παιδές, may the force be with you! Είναι δε σωστό. και δυναμικής κοινές δράσης. Η αφήγηση της σειράς επηρεάστηκε επίσης έντονα από τη μεσαιωνική ιστορία της Σκωτίας, ενώ πολλά στοιχεία και χαρακτήρες προέρχονταν από έργα του Σέξπιρ, κυρίως από το «Mugbeth» και το «A Midsummer Night's Dream».

Η τηλεοπτική πορεία των Καργκόλης τώρα διήγησε συνολικά τρεις σεζόν και 78 επεισόδια. Η πρώτη σεζόν προβλήθηκε την περίοδο 1994-1995 με 13 μόνο επεισόδια. Αξιοσημείωτο είναι ότι σχεδόν ολόκληρη η πρώτη σεζόν γράφτηκε από το συγγραφικό δίδυμο Reeves-Chandler οι οποίοι υπέγραψαν τα 12 από τα 13 επεισόδια ενώ το μοναδικό επεισόδιο που δεν έγραψαν εκείνοι γράφτηκε από τον Steve Perry.

Και οι τρεις είχαν μόλις οκληρώσει εκτενή συγγραφική δουλειά στο Batman The Animated Series μια συνεργασία που είχε χαρίσει τον Reeves. Βραβείο, Amy! Και εδώ μπορείτε να καταλάβετε όσο έχετε δει τις δύο σειρές γιατί μοιάζουν τόσο πολύ στο ύφος και στο στυλ μεταξύ τους. Ο Greg Wiseman εντάχθηκε επίσημα στη σειρά ως co-producer από το έκτο επεισόδιο και μετά παρόλο που είχε ήδη επιβλέψει τα προηγούμενα επεισόδια υπό την ιδιότητά του ως τελέγους της Disney.

Παρά όμως τον κεντρικό δημιουργικό του ρόλο δεν απέκτησε συγγραφική πίστοση σε κάποιο επεισόδιο της σειράς μέχρι την τρίτη σεζόν. Η δεύτερη σεζόν τώρα, που μεταδόθηκε από το 1995 έως το 1996, επεκτάθηκε σημαντικά στα 52 επεισόδια. Η μεγάλη αυτή διάρκεια οφειλόταν στην επιτυχία της σειράς, αλλά και στην ανάγκη του δικτύου να καλύψει εκτεταμένο τηλεοπτικό χρόνο, γεγονός που οδήγησε σε πιο συνεχόμενη σύριαλ αφήγηση, κάτι σχετικά ασυνήθιστο για ένα παιδικό animation της εποχής.

Η σεζόν ολοκληρώθηκε με μια σαφή και ουσιαστικά οριστική κορύφωση της βασικής ιστορίας μέσα από μια σειρά τελευταίων επεισοδίων που λειτουργούσαν ως ένα συνολικό wrap-up. Ωστόσο, απρόσμενα παραγγέλθηκε και μια τρίτη σεζόν. Η νέα αυτή παραγγελία ήταν σημαντικά μικρότερη, μόλις 13 επεισόδια και συνοδεύτηκε από μεταφορά της σειράς σε πρωινή ζώνη του Σαββάτου.

Την περίοδο αυτή αποχώρησαν από τη σειρά οι βασικοί συγγραφείς, Reeves, Chandler, Perry και Sperling, καθώς το δημιουργικό μέλλον της παραγωγής φαινόταν αβέβαιο. Σύμφωνα με τον ίδιο τον Wiseman, η μείωση της παραγγελίας επεισοδίων οφειλόταν σε δύο βασικούς παράγοντες. Πρώτον, σε σημαντικές αλλαγές στο εσωτερικό της Disney.

Ο θάνατος του πρόεδρου της εταιρείας, Frank Wells, οδήγησε σε πολύ έντονες διοικητικές εξελίξεις και ρίξη μεταξύ Michael Eisner και Jeffrey Katzenberg, ο οποίος τελικά αποχώρησε για να ιδρύσει την DreamWorks. Μαζί του αποχώρησαν και αρκετά στελέχη που υποστήριζαν ενεργά τα Gargoyles. Επιπλέον, η εσωτερική πίεση που άσχησε ο Roy Disney προς τον Eisner είχε ως αποτέλεσμα η σειρά να αντιμετωπιστεί ως μέρος της παλαιότερης παραγωγής του στούντιο των παλιών που φύγανε δηλαδή εγκαταλείποντας τα σχέδια δημιουργίας ενός ευρύτερου action universe γύρω από αυτήν και αφήνοντας την χωρίς ουσιαστική υποστήριξη Ο δεύτερος παράγοντας ήταν εξωγενής και αφορούσε την τηλεοπτική πραγματικότητα της εποχής Κατά τη διάρκεια προβόλησης της δεύτερης σεζόν, η πολύκρωτη δίκη του O.J. Simpson συγκέντρωσε τεράστια τηλεοπτική προσοχή και συχνά προκάλεσε διακοπές ή αλλαγές στο πρόγραμμα προβολής της σειράς.

Όταν τελικά η δίκη ολοκληρώθηκε, το brand των Mighty Morphin Power Rangers, το οποίο φαντάζομαι το θυμάστε όλοι, είχε ήδη αποκτήσει ακόμα μεγαλύτερη δυναμική, επηρεάζοντας τον ανταγωνισμό στην παιδική τηλεόραση. Παρά τις ενδείξεις ότι η σειρά πιθανότητα δεν θα συνέχιζε όμως η Disney ή στο μεταξύ εξαγοράς την εταιρεία Capital Cities ιδιοκτήτρια του τηλεοπτικού δίκτυου ABC Η ανάγκη για νέο πρόγραμμα στο πρωινό μπλοκ του Σαββάτου οδήγησε στην απόφαση τότε να δημιουργηθούν 13 επιπλέον επεισόδια με μια τελείως νέα δημιουργική ομάδα υπό τον τίτλο The Goliath Chronicles Στη συγγραφική ομάδα επέστρεψαν μόνο η Μαράνο Μπέιτς και Γκίλαντ, ενώ ο Βάισμαν έκανε την πρώτη του συγγραφική εμφάνιση στο επεισόδιο πρεμιέρας σεζόν.

Η μετάβαση της σειράς από τις συνδικές των προβολή σε broadcast σταθμούς σήμαινε επίσης ότι έπρεπε επίσης να συμμορφωθεί με διαφορετικά broadcast standards and practices. Κάτι που, όπως είχε δηλώσει ο Βάισμαν, περιέρισε δραστικά τη δημιουργική του ελευθερία. Παρόλο που βοήθησε να γράψει και αυτός το πρώτο επεισόδιο και εξέφρασε τις ανησυχίες του στην Disney Ο ίδιος υποστήριξε στη συνέχεια ότι απομακρύνθηκε από την παραγωγή Και ότι η υπόλοιπη σεζόν ανατέθηκε στο σούδιο της Nelvana Γεγονός που οδήγησε πολλούς φαν να θεωρούν την τρίτη σεζόν ως non-canon μέρος της ιστορίας Είδατε, ακόμα και πίσω από τόσες αγαπημένες σειρές, πάντα υπάρχει τόσο μεγάλη ίντριγκα.

Όπως και να έχει λοιπόν, η δημιουργία των Gargoyles χαρακτηρίστηκε από υψηλό επίπεδο φιλοδοξίες για τα δεδομένα της τηλεοπτικής animation βιομηχανίας της δεκαετίας των 90s και η Disney επένδυσε μεγαλύτερο προϋπολογισμό ένα επεισόδιο σε σύγκριση με άλλες σειρές του Disney Afternoon, ενώ για την επίτευξη μιας πιο κινηματογραφικής ποιότητας χρησιμοποιήθηκαν οι απονικά στούντι animation σε πολύ μεγάλο μέρος της παραγωγής.

Παράλληλα, η ομάδα των σενεδιογράφων δημιούργησε ένα εκτενές story bible που περιλάμβανε λεπτομερή ιστορία και μυθολογία αιώνων για τους χαρακτήρες και τον κόσμο της σειράς, συμβάλλοντας καθοριστικά σε μια συνέπεια στην αφήγηση. Σε συνεντεύξεις του τον Μάιο του 2020, ο δημιουργός Greg Wiseman δήλωσε χαρακτηριστικά. «Τα γκαργκόλς είναι ακόμα το μωρό μου. Δεν μου ανήκουν, δεν παίρνω ούτε ένα δολάρι από την προβολή τους στο Disney+, και όμως είμαι ενθουσιασμένος που υπάρχουν εκεί.

Γιατί αυτό σημαίνει ότι υπάρχει έστω και μια πολύ μικρή πιθανότητα να επιστρέψουν. «Πάντα, είπε, ήθελα να κάνω περισσότερα. Έχω ένα timeline της σειράς 315 σελίδων. Έχω σημειώματα γεμάτα ιδέες, spin-off και κάθε λογής concept. Κυριολεκτικά, τίποτα δεν θα με έκανε πιο χαρούμενο από το να επιστρέψω και να κάνω περισσότερα Gargoyles».

Ακούμε εκεί στην Disney! Ακούμε να λέτε! Μέχρι σήμερα λοιπόν η σειρά παραμείνει ενδικήμενο μελέτης και αναφοράς Σε επίσημα αφιερώματα, συνεντεύξεις δημιουργών και ιστορικές καταγραφές της Disney Television Animation Πάμε όμως σε αυτό το σημείο να θυμηθούμε καλύτερα την πλοκή και να αφήσουμε λίγο πίσω τις σύντριγες Πριν από χίλια χρόνια κυριαρχούσε η προκατάληψη και το ξύφος Ήταν η εποχή των σκότους, ένας τρομακτικός κόσμος ήταν η εποχή των καρκόιντς.

Πέτρες την ημέρα, πολεμιστές τη νύχτα. Μας πρόδουσαν οι άνθρωποι που οργιστήκαμε να προστατεύουμε και πετρώνουμε μετά από ένα μαγικό ξόρκι για εκατοντάδες χρόνια. Τώρα εδώ στο Μανχάτα το ξόρκι λύθηκε και ζούμε πάλι. δέχεται επίθεση κατά τη διάρκεια της ημέρας. Τα περισσότερα γαργκόλης καταστρέφονται, ενώ βρίσκονται σε μια πέτρινη μορφή και δεν μπορούν να μυθούν.

Οι λίγοι επιζώντες πέφτουν θύματα μιας μαγικής κατάρας που τους καταδικάζει να παραμείνουν παγωμένοι στον χρόνο, να κοιμούνται δηλαδή ως πέτρα μέχρι που τη στιγμή το κάστρο θα υψωθεί πάνω από τα σύννεφα. Χίλια χρόνια αργότερα, το 1994, η κατάρα αυτή σπάει με έναν απρόσμενο τρόπο. Ο δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας David Zanatos αγοράζει το ερυπωμένο σκοτσέζικο κάστρο και το μεταφέρει πέτρα πέτρα στη Νέα Υόρκη.

Εκεί το ανακατασκευάζει στην κορυφή του ουρανουξίστη του του λεγόμενου Aire Building. Όταν το κάστρο υψώνεται πλέον πάνω από τα σύννεφα τα γκαργκόλες ξυπνούν επιτέλους από τον αιώνιο λίθαργο αλλά ξυπνούν όμως σε έναν κόσμο εντελώς διαφορετικό από αυτόν που γνώριζαν. Ο Μπολάιας και οι φίλοι του καλούνται να προσαρμοστούν στη σύγχρονη Μεγαλούπολη, σε μια κοινωνία γεμάτη τεχνολογία, εγκληματικότητα, πολιτικές σύντριγκες και ηθικά διλήμματα.

Στην προσπάθεια τους αυτοί βρίσκουν έναν πολύτιμο σύμμαχο στο πρόσωπο της αστυνομικού Ελάιζα Μάζα, Μιας ανθρώπινης φιγούρας που βλέπει πέρα από την τρομακτική τους εφάνιση και αναγνωρίζει την τιμή και την καλοσύνη τους. Την ίδια στιγμή όμως έρχονται γρήγορα σε σύγκρουση με τον ίδιο τον Ζάνατος. Έναν πανέξφανο και στρατηγικό αντίπαλο, του οποίου τα σχέδια σπάνια είναι απλά ή μονοδιάστατα.

Καθώς τώρα η σειρά εξελίσσεται, δεν περιορίζεται μόνο στις προσπάθειες των Γκάργκόλς να επιβιώσουν να επιβιώσουν και να βρουν τη θέση τους στη σύγχρονη Νέα Υόρκη. Η αφήγηση επεκτείνεται σε ένα ευρύτερο σύμπαν γέμοντα υπερφυσικές απειλές και μυθολογικά στοιχεία. Αρχαία μαγεία, μυστικές οργανώσεις αιώνων, σεξπηρικούς χαρακτήρες, ταξίδια στον χρόνο και παγκόσμιες συνωμοσίες που απειλούν όχι μόνο τους ίδιους, αλλά και ολόκληρη την ανθρωπότητα.

Η δεύτερη σεζόν της σειράς κορυφθώνεται με ένα εκτεταμένο και ουσιαστικά οριστικό αφηγηματικό κλείσιμο. Μετά από πολυάριθμα story arcs όπως το μεγάλο Avalon World 2 όπου οι χαρακτήρες ταξιδεύουν σε διάφορα μέρη του κόσμου και ανακαλύπτουν νέες φυλλές γαργκόλης και μυθοδοτικές δυνάμεις η ιστορία επιστρέφει στη νέα ιόρκη.

Εκεί ολοκληρώνονται σημαντικές συγκρούσεις, αποκαλύπτονται μυστικά που αφορούν αρχαίες συνωμοσίες και δίνεται μια αίσθηση σορροπίας και εξέλιξης για τους βασικούς χαρακτήρες. Τα Gargoyles έχουν πλέον βρει ένα βαθμό αποδοχής και κατανόησης ενώ οι σχέσεις τους με τους ανθρώπους αλλά και μεταξύ τους έχουν ρημά σημαντικά. Και αυτό θα ήταν ένα τρομερό, πολύ ωραίο κλείσιμο για αυτό το επικό καρτόν.

Παρ' όλα αυτά όπως είπαμε και πριν παραγγέλθηκε και η τρίτη σεζόν με τον Ντίκλορ Δεγκολάι Αφικρόνικης Η σειρά αυτή παιδιά διαφοροποιείται αισθητά τόσο σε ύφος όσο και σε δομή Η αφήγησή της γίνεται πιο αυτοτελής σε ένα επεισόδιο, λιγότερο σκοτεινή περισσότερο Disney Kids Friendly ενώ η συνολική MythArc προσέγγιση περιορίζεται σημαντικά Η ιστορία λοιπόν επικεντρώνεται περισσότερο σε μεμονωμένες περιπέτειες, δικαστικές και κοινωνικές συγκρούς γύρω από την αποδοχή του Γκαργκόιλς, από την ανθρώπινη κοινωνία και νέες απειλές μικρότερης κλίμακας.

Η τρίτη σεζόν Δ ολοκληρώνεται χωρίς ένα μεγάλο επικό φινάλε ή οριστική λύση των βασικών μυθολογικών θεμάτων. Αντίθετα, κλείνουμε μια πιο ανοιχτή αίσθηση συνέχισης, σαν ιστορία να μπορούσε να προχωρήσει και σε επόμενες περιπέτειες, αλλά δεν θέλανε. Λόγω αλλαγών στην παραγωγή και της μειωμένης συμμετοχής του αρχικού δημιουργού, το τέλος αυτό ξένησε πάρα πολύ το fanbase.

Πιο αναλυτικά, όπως είπαμε, σύμφωνα με τον ίδιο το δημιουργό των Wiseman, το κανονικό τέλος των Gargoyles δεν σχεδιάστηκε ποτέ ως ένα απόλυτο φινάλε. Η δεύτερη σεζόν είχε δομηθεί ώστε να προσφέρει μια αίσθηση ολοκλήρωσης και ισορροπίας, αλλά όχι οριστικής κατάληξης. Οι χαρακτήρες είχαν επιβιώσει τις μεγαλύτερες δοκιμασίες τους, είχαν εξελιχθεί και είχαν αρχίσει να βρίσκουν τη θέση τους σε έναν κόσμο που εξακολουθούσε να αλλάζει.

Στο όραμα του Wise Man, η ιστορία θα συνεχιζόταν για πολλά πολλά ακόμη χρόνια, μέσα από νέες γενιές γαρκόλες, κοινωνικές συγκρούσεις με την ανθρωπότητα και την αποκάλυψη της ύπαρξης στον κόσμο. Πώς ήταν η τρίτη σεζόν? Καμία σχέση. Η σχέση επίσης του Γκολάιαθ με την Ελίζα θα εξελισσόταν σταδιακά και όριμα ενώ η Άντζελα θα αποτελούσε κεντρική φιγούρα στη δημιουργία μιας νέας εποχής για τη φυλή.

Ο Ντέιβιτ Ζάνατος αντί να παραμείνει απλώς ένας αντίπαλος θα συνέχιζε να λειτουργεί ως περίπλοκος παράγοντες σορροπίας. Άλλοτε σύμμαχος και άλλοτε ως απειλή. Φανταστείτε παιδιά πόσα χάσαμε έτσι. Για το δημιουργό της σειράς το πραγματικό τέλος των Gargoyles είναι περισσότερο μια κατάσταση συνέχειας παρά μια τελική λύση.

Τα Gargoyles έχουν βρει το δρόμο τους αλλά η ιστορία τους δεν τελειώνει. Η σειρά παραμένει ανοιχτή σαν ένα ζωντανός μύθος που συνεχίζει να εξελίσσεται μέσα στον χρόνο. Ίσως γι' αυτό και μέχρι σήμερα η σειρά διατηρεί μια έντονη παρουσία στη βαντασία των φανς, γιατί αφήνει την αίσθηση ότι τα γκάργκόις συνεχίζουν να πετούν πάνω από τη Νέα Υόρκη κάπου εκεί μέσα στη νύχτα.

Έτσι, για τον ίδιο, αλλά και για αρκετούς φαν της σειράς, Το ουσιαστικό αφηγηματικό τέλος σειράς βρίσκεται στο φινάλε της δεύτερης σεζόν και απορρίπτουν τελείως την τρίτη. Πάμε όμως σε αυτό το σημείο να θυμηθούμε συνοπτικά και τους ήρωες της σειράς, αλλά και τους κάκους. Πρώτα απ' όλα έχουμε τον Κολάιαθ. Είναι ο ηγέτης της φυλής των Γκάργκόλ της Νέας Υόρκης.

Χαρακτηρίζεται από έναν πολύ ισχυρό κώδικα τιμής και βαθιά αίσθηση ευθύνης απέναντι στην ομάδα του. Είναι ο κύριος πρωταγωνιστής σειράς και προσπαθεί να συμφιλειώσει το παρελθόν του με τον σύγχρονο κόσμο. Μετά έχουμε την Ελίζα Μάζα. Είναι μια αστυνομικός της Νέας Υόρκης που γίνεται ο βασικός ανθρώπινος σύμμαχος των Γκάργκοιλς.

Αναπτύσσει μια βαθιά σχέση εμπιστοσύνης και σταδιακά μια ρομαντική ένταση με τον Κολάια. Μετά έχουμε τον Ντέιβιτ Ζάνατος. Είναι ένας δισεκατομμυριούχος επιχειρηματίας που μεταφέρει το σκοτσέζικο κάστρο στη Νέα Υόρκη ξυπνώντας τα γκάργκόις. Θεωρείται ένας από τους πιο στρατηγικούς κακούς του animation, γνωστός για τα πολυεπίπεδα σχέδιά του.

Μετά έχουμε την Ντεμόνα, πολύ αγαπημένος χαρακτήρας. Είναι η πρώην σύντροφος του Γκολάιαθ και μία από τις πιο τραγικές φιγούρες σειράς. Αναπτύσσει βαθύ μίσος για την ανθρωπότητα μετά την προδοσία του παρελθόντος Μετά έχουμε τον Hudson Είναι ο μεγαλύτερος ηλικία γκαργκόλη της φυλής και πρώην ηγέτης πριν τον Κολάιαθ Λειτουργεί ως ο σοφός μέντορας και πατρική φιγούρα για τα νεότερα μέλη Πώς είναι ο Τζάγκα στους Thunder Cuts, κάτι τέτοιο Έπειτα έχουμε τον Brooklyn Ένα από τους πιο βασικούς πολεμιστές της φυλής Γνωστός για τον παρονομητικό και δυναμικό χαρακτήρα του Συχνά λειτουργεί ως δεύτερος στη δίκηση μετά τον Κολάιαθ Έπειτα έχουμε τον Μπρόντουει Δυνατός αλλά ευαίσθητος γαργόλ που αγαπάει ιδιαίτερα την ανθρώπινη κουλτούρα Ειδικά το φαγητό και τις ταινίες Σταδιακά αναπτύσσει σχέση με την αστυνομικό Άντζελα Μάντζα Έχουμε τον Λέξιγκτον που είναι ο μικρότερος ηλικία γαργόλ της φυλής και δείχνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουια τεχνολογία και τον σύγχρονο κόσμο.

Κάτι σαν τον Copper Kid από τα Silver Hawks. Είδατε ότι όλα πάνω κάτω έχουν το ίδιο στυλ αφήγησης και τους ίδιους χαρακτήρες, απλά με διαφορετικά πρόσωπα. Τέλος, έχουμε άλλους δύο. Την Άντζελα, που είναι η κόρη του Γκολάι αθκέτης Δεμόνα, η οποία μεγάλωσε το μαγικό νησί Άβαλν. Εντάσσεται στη φυλή της Νέας Υόρκης και συμβολίζει τη νέα γενιά Γκαργκόιλς Και έχουμε και τον Όαν Μπάρνετ που είναι ο πιστός και μυστηριώδης βοηθός του Ζάνατος Αργότερα αποκαλύπτεται ότι συνδέεται με τον υπερφυσικό κόσμο των ΦΑΕ Στην αρχή του επεισοδίου επειδή είμαι σίγουρος ότι πολλοί από εσάς δεν το έχετε δει Κυρίως οι πιο μικρές ηλικίες Σας μίλησα και σας είπα ότι αυτό το καρτούν, αυτό το animation αν θέλετε ήταν λίγο πιο dark και ειδικά για τα δεδομένα της Disney.

Πάμε λοιπόν σε αυτό το σημείο να το αναλύσω λίγο αυτό. Πρώτα από όλα έχουμε την τραγωδία της Δαιμόνα. Η σειρά λοιπόν αυτή ξεχώρισε από τα περισσότερα ανιμέτη των 90's επειδή τόλμησε να αγγίξει σκοτεινά και όριμα θέματα που συνήθως συναντούσε κανείς σε δραματικές live action παραγωγές. Πίσω από τη δράση και τη φαντασία, η αφήγηση της σειράς βασίζεται σε βαθιά υπαρξιακά ερωτήματα.

Την απώλεια, την προδοσία, τη μνήμη, την ταυτότητα και τη δυσκολία συμφιλίους με το παρελθόν. Τα γκάργκολης δεν παρουσιάζονται ως κλασσικοί περίεργες, αλλά ως τραυματισμένα όντα που κουβαλούν αιώνες πόνου. Και ένα από τα πιο έντονα dark themes της σειράς είναι η έννοια της γενοκτονίας και της υλοικής απώλειας. Η καταστροφή της φυλής στη Σκωτία δεν λειτουργεί απλώς ως αφετηρία της πλοκής αλλά ως ένα ψυχολογικό τραύμα που καθορίζει κάθε απόφαση των χαρακτήρων Οι επιζώντες γκαργκόις ζουν με την ενοχή της επιβίωσης με την αίσθηση ότι ο κόσμος που γνώριζαν χάθηκε για πάντα Η μεταφορά τους στη σύγχρονη Νέα Υόρκη εντείνει αυτή τη θεματική καθώς καλούνται να υπάρξουν σε μια εποχή που δεν τους ανήκει Η σειρά λοιπόν εξερφνά επίσης το μίσος που κληρονομείται μέσω του χρόνου.

Ο κύκλος βίας μεταξύ των ανθρώπων και των γκαργκόιλς δεν είναι αποτέλεσμα ενός μόνο γεγονότος, αλλά μιας μακράς ιστορικής διαδικασίας φόβου και παρεξήγησης. Οι χάντρες για παράδειγμα αντιπροσωπεύουν τη διαχρονική μεταβίβαση της προκατάληψης από γενιά σε γενιά. Το ίδιο ισχύει για τη στάση πολλών ανθρώπων απέντη στα γκαργκόιλς, που θυμίζει πραγματικές κοινωνικές συγκρούσεις γύρω από τη διαφορετικότητα και τον αποκλεισμό.

Ακόμα και σήμερα γίνεται αυτό. Άλλο ένα σκοτεινό στοιχείο της σειράς είναι η μοναξιά της αθανασίας και η εμπειρία του χρόνου. Πολλοί χαρακτήρες ζουν για αιώνες ή μεταφέρονται στο μέλλον χωρίς να έχουν επιλέξει αυτή τη μοίρα. Αυτό δημιουργεί μια αίσθηση υπαρξιακής αποξένωσης. Βλέπουν πολιτισμούς να αλλάζουν, ανθρώπους να πεθαίνουν, σχέσεις τους να χάνονται χωρίς να μπορούν να κάνουν τίποτα.

Η ζωή τους μοιάζει περισσότερο με κατάρα παρά με δώρο. Μέσα σε αυτό το σκοτεινό θεματικό πλαίσιο ξεχωρίζει η πιο τραγική φιγούρα της σειράς και η πιο αγαπημένη για μένα, η Ντεμόνα. Η Ντεμόνα λοιπόν δεν είναι απλώς ένας κακός, δεν είναι απλώς ένας βίλαν. Είναι ένας χαρακτήρας που γεννήθηκε από προδοσία, φόβο και βαθιά συναισθηματική πληγή.

Στο παρελθόν υπήρξε σύντροφος του Γκολάιαθ και μέλος ίδιας φυλής. Η καταστροφή του κάστρου και οι σχεδόν ολοκληρωτικοί έξοδες του Γκαργκόιλς την οδηγούν σε μια ακραία ψυχολογική μεταμόρφωση. Εκεί που ο Γκολάιαθ επιλέγει να παλέψει όλα αυτά που του συμβαίνουν με την ελπίδα και τη συμφιλίωση με τον κόσμο, η Ντεμόνα επιλέγει το θυμό και την εκδίκηση.

Είπες ότι οι αιώνες με άλλαξαν και σένα το ίδιο. Έγινε σκληρή, ανελέητη. Δεν είσαι εαυτός σου. Η τραγωδία της εντείνεται από το γεγονός ότι η ζωή της παρατείνεται τεχνητά μέσα από μαγικές παρεμβάσεις. Αντί να της προσφέρει λύτρωση η Αθανασία λειτουργεί ως φυλακή μνήμης. αναγκάζεται να ζει ξανά και ξανά την απώλεια της φυλής της και την αίσθηση ότι ο κόσμος ανήκει στους ανθρώπους που την πρόδωσαν.

Και αυτό την οδήγησε ένα επικίνδυνο φανατισμό όπου η καταστροφή της ανθρωπότητας παρουσιάζεται ως η μόνη μορφή δικαίωσης. Έτσι είναι οι άνθρωποι. Μα ο Γολιάθ λέει θα μας συνηθίσουν. Μας συνηθίσαν τόσους αιώνες πριν. Αυτό όμως δεν εμπόδισε την προδοσία και την καταστροφή μας. Έλα μαζί μου θα σου δείξω πως είναι το αληθινό ανθρώπινο γένος Η πιέση της με τον Κολάιαθ αποτελεί τον πυρήνα της τραγικότητάς της Γιατί οι δύο χαρακτήρες συμβολίζουν δύο διαφορετικές απαντήσεις στον πόνο Είδατε σας λέω είναι ένα animation το οποίο είναι σκοτεινό και βαθύ Ειδικά για την Disney Ο Κολάιαθ προσπαθεί να προχωρήσει μπροστά Ενώ η Ντεμόνα παραμένει παγεδευμένη στο παρελθόν Οι συναντήσεις τους είναι γεμάτες ένταση, νοσταλγία και ανεκλήρωτη αγάπη Σε πολλές στιγμές γίνεται σαφές ότι η ντεμόνα θα μπορούσε να έχει ακολουθήσει έναν διαφορετικό δρόμο Και αυτή η αίσθηση χαμένης πιθανότητας είναι που κάνει την ιστορία της ακόμα πιο δραματική Και μιλάμε για ένα παιδικό καρτούν

Τελικά λοιπόν παιδιά η ντεμόνα ενσαρκώνει ένα από τα βασικά μηνύμα της σειράς Ότι το μίσος, όσο δικαιολογημένο και αφέντη στην αρχή μπορεί να καταστρέψει εκείνον που το κουβαλά. Δεν είναι απλός εχθρός των ανθρώπων ή των καργκόλης, είναι εχθρός του ίδιου της, του εαυτού. Αυτός ο συνδυασμός λοιπόν σκοτεινής θεματολογίας, τραγικών χαρακτήρων και όριμης αφήγησης είναι που κάνει τα καργκόλης να ξεχωρίζουν ακόμη και σήμερα ως μία από τις πιο συναισθηματικά σύνθετες ανιμέτης σειρές της δεκαετίας των 90's και μία σειρά που μπορεί άνετα κάποιος ενήλικας μόνος του. Βλέπουμε όμως αυτό το σημείο στην αγαπημένα σας κατηγορία που ακόμα περιμένω ένας να φιλοτιμηθεί να μου στείλει ένα αιχητικό για να το βάζω πριν από τα τρίβια και fun fact. Γιατί η σειρά Gargoyles κρύβει πίσω από την παραγωγή και την αφήγησή της ένα εντυπωσιακό πλήθος από τρίβια και fun fact που δείχνουν πόσο φιλόδοξο project ήταν αυτό για τα δεδομένες τηλεοπτικής animation βιομηχανίας των 90's.

Ένα ενδιαφέρον λοιπόν fun fact αφορά τα ονόματα των Γαργόηλς Τα περισσότερα μέλη της φυλής Νέας Υόρκης πήραν τα ονόματα τους μετά την αφύπνισή τους εμπνευσμένα από περιοχές πόλης Έτσι προέκυψαν ονόματα όπως Brooklyn, Lexington, Broadway συμβολίζοντας την προσπάθειά τους να συνδεθούν με τον νέο κόσμο Η σειρά επίσης ενσωμάτωσε έντονα στοιχεία από έργα του Σέξπιρ, χαρακτήρισεις και ιστορίες από έργα όπως το Μάγκμπεθ και το Όνειρο Θερινής Νικτός, οι οποίοι εμφανίζονται άμεσα στην πλοκή όχι απλώς ως αναφορές αλλά ως ενεργά μέρη του μυθολογικού σύμπαντου σειράς.

Αυτό ήταν μια συνειδητή δημιουργική επιλογή που έδινε στη σειρά έναν πιο θεατρικό και δραματικό τόνο. Ένα ακόμα ιδιαίτερο τρίβεια είναι ότι οι δημιουργοί είχαν αναπτύξει ένα εκτενές story bible όπως σας είπα Ένα εσωτερικό έγγραφο εκατοντάδων σελίδων που περιλάμβανε λεπτομέρειες για την ιστορία των Γκάρ Γκόλης στους αιώνες Μελλοντικές εξελίξεις ποινοφιδές και ολόκληρα αφηγηματικά τόξα που δεν προβλήθηκαν ποτέ στην τηλεόραση Αυτό εξηγεί γιατί η σειρά είχε τόσο συνεκτικό λορ και μακροπρόθεσμη αφήγηση Σας είπα, το είπα και πριν, σκεφτείτε τι χάσαμε.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και το γεγονός ότι πολλά επεισόδια είχαν έντονη συνέχεια μεταξύ τους. Κάτι που δεν ήταν καθόλου συνηθισμένο για παιδικά καρτούν της εποχής. Ένα ακόμη fun fact αφορά το χαρακτήρα του Ζάνατος. Από τη σειρά προέκυψε ο όρος στην Αμερική Ζάνατος Gambit, που χρησιμοποιείται από φαν και αναλυτές αφήγησης για να περιγράψει ένα σχέδιο στο οποίο ο χαρακτήρας κερδίζει ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.

Ο όρος αυτός έχει πλέον χρησιμοποιηθεί ευρύτερα στη μελέτη της τηλεοπτικής και κινηματογραφικής αφήγησης. Όλα αυτά τα στοιχεία βοήθησαν τα Gargoyles να αποκτήσουν cult status και να θεωρούνται μέχρι σήμερα μία από τις πιο πρωτοποριακές animated σειρές της δεκαετίας των 90s. Εδώ παιδιά θα ήθελα να σας πω λίγο το εξής. Το συζήτησα με κάποια παιδιά στο podcast.com και ήθελα να το μοιραστώ αλλά το ξέχασα στο προηγούμενο επεισόδιο.

Είναι κάποια επεισόδια τα οποία επειδή αναφέρονται σε πιο παλαιά καρτούν, όπως είναι το σημερινό, όπως είναι το υπεραγαπημένο Captain Harlock, ξέρω ότι πολλοί δεν τα ακούτε και πάνε και λίγο άπατα στα σχόλια, στις μετρήσεις, αλλά δεν με νοιάζει γιατί για όσους από εσάς θα θέλατε θέλατε, πραγματικά αξίζει να δείτε και κάποια άλλα καρτούν και να ακούσετε πώς δημιουργήθηκαν μέσα από εκείνες τις δεκαετίες. Γιατί αυτά τα καρτούν, παρόλο που εσείς δεν τα έχετε δει ή δεν τα έχετε ακούσει, είναι καρτούν τα οποία στάθηκαν η βάση για πολλά από τα μεταγενέστερα τα οποία εσείς λατρεύετε.

Οπότε κάντε μου τη χάρη εάν έχετε όρεξη, κάποια στιγμή βάλτε στο πρόγραμμα αν τα ακούσατε και αυτά όχι μόνο τα πολύ γνωστά και υπεραγαπημένα όπως ο Καμπαμαρού ακούστε ας πούμε τον Κάπτεν Χάρλουκ είναι ένα επεισόδιο το οποίο το λατρεύω και είναι σχεδόν τελευταίο τι να σας πω και με στεναχώρηλε για το υπεραγαπάω όπως και να έχει συνδυάσει δράση, μυθολογία, φιλοσοφία και δραματική αφήγηση με τρόπο που λίγες τηλεοπτικές παραγωγές animation είχαν επιχειρήσει μέχρι τότε.

Δημιούργησε έναν κόσμο γεμάτος συμβολισμούς, τραγικούς χαρακτήρες και ιστορίες που ξεπερνούσαν τα όρια της κλασικής παιδικής ψυχαγωγίας και τέργιαζαν περισσότερο σε ένα project live ταινίας, όχι σαν animation. Ήταν επίσης μια εποχή Τότε που η Disney Δεν ήταν όπως τώρα Τότε που η Disney τολμούσε να κάνει κάτι πέρα Από τα τετριμένα Να σπάσει αυγά δημιουργικά Και να δημιουργήσει νέους δρόμους Να δώσει στο κοινό μια ιστορία πιο σκοτεινή Πιο δραματική Πιο ανθρώπινη Μια ιστορία που δεν φοβόταν να δείξει Απόλυα, μίσος Ιθικά διλήμματα και χαρακτήρες Που δεν ζούσαν για πάντα μέσα σε έναν κόσμο όπου όλα τελειώνουν ιδανικά.

Οι Gargoyles δεν προσέφεραν ένα εύκολο happy ending τυλιγμένο μέσα σε ένα ροσίνεφάκι. Αντίθετα, παρουσίαζαν έναν κόσμο όπου η ελπίδα έπρεπε να κερδιθεί, όπου η εμπιστοσύνη χτιζόταν δύσκολα και όπου οι λύτρωσοι δεν ήταν ποτέ δεδομένοι. Ακριβώς όπως και στον πραγματικό κόσμο. Και ίσως γι' αυτό η σειρά έφυσε τόσο έντονο αποτύπωμα.

γιατί τόλμησε να αντιμετωπίσει το animation ως μέσο αφήγησης όρημων ιστοριών και όχι απλώς ως μια ασφαλή παιδική διασκέδαση. Μέσα από τη σύγκρουση παραλυθόντος και παρόντος, μέσα από τη μοναξιά της αθανασίας και την ανάγκη για αποδοχή, η σειρά κατάφερε να μιλήσει για πολύ βαθιά ανθρώπινα ζητήματα. Παρά τις αλλαγές στην παραγωγή και το αμφιλεγόμενο τέλος τρίτης σεζόν, η κληρονομιά της σειράς παραμένει ισχυρή.

Για πολλούς φαν, μαζί και για τον δημιουργό, η ιστορία δεν τελείωσε ποτέ πραγματικά. Συνεχίζει να ζει μέσα από τις αναμνήσεις, τις συζητήσεις, τις θεωρίες και τη διαρκή επιθυμία για μια επιστροφή στο σύμπαν που δημιούργησε. Σε Comic Conventions θα περιέχεται ακόμα και σήμερα, τόσα χρόνια μετά, αρκετά cosplays εμπνευμένα από αυτό το εκπληκτικό project.

Και ίσως αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα των Γκάργκόλς Ότι κατάφεραν να μετατραπούν από μια τηλεοπτική σειρά σε ένα ζωντανό μύθο Ένα μύθο που εξακολουθεί να πετά πάνω από τις πόλεις Μέσα στη φαντασία όσων τον γνώρισαν Και κάπου εκεί όταν πέφτει η νύχτα Και τα φώτα της πόλης αρχίζουν να τρεμοπέζουν Ίσως κάποια σκιά ανακοίνει τις ταράτσες Και ίσως οι γκαργκόις να μην έφυγαν ποτέ.

Και μέχρι την επόμενη φορά, τα λέμε.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00