S02E10 - Ο Ηλίθιος

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:00 Μουσική Καλημέρα σε όλο τον κόσμο τι κάνετε, πώς είστε Είμαι ο Αυγγέλης και είναι το δέκατο επεισόδιο της δεύτερης σεζόν της εκπομπής Σαδάμ, η εκπομπή όχι podcast και θέλω να ξεκινήσουμε γρήγορα γρήγορα με κάποιες αρκετά περίεργες και creepy ιστορίες που βρήκα στο Reddit και από και κάποια άλλα τέλος πάντων site και έχουν γίνει και viral και ίσως κάποιοι να τις ξέρετε ήδη.

01:03 Η πρώτη που μου κόλλησε είναι μια ιστορία από το Reddit με έναν τύπο που έτρεχε βραδινό τζόκινγκ όπως κάθε μέρα. Ξαφνικά όπως επεριγράφει τα πάντα έγιναν μαύρα για λίγα δευτερόλεπτα. Όταν επανήλθε βρισκόταν στο ίδιο σημείο αλλά είχε έντονο πόνο στα πόδια, λίγο ναυτία και ένα περίεργο αίσθημα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Γυρίζει σπίτι του και όλα είναι σκοτεινά ενώ κανονικά η γυναίκα του πάντα άφηνε ένα φως ανοιχτό Μπαίνει μέσα και λέει ότι ένιωσε σαν να μπήκε σε λάθος έκδοση του σπιτιού του Το creepy μέρος εδώ πέρα είναι ότι σύμφωνα με την αφήγηση η γυναίκα του τον κοίταξε τρομοκρατημένη Και του είπε πως είχε ήδη γυρίσει σπίτι μία ώρα πριν Δηλαδή τον είχε ήδη δει Εκείνος ο άλλος ο αυτός του είχε μπει μέσα βρεγμένος στον ιδρώτα δεν είχε μιλήσει σχεδόν καθόλου και είχε πάει κατευθείαν για μπάνιο όταν άκουσαν την εξώπορτα να ανοίγει δεύτερη φορά πανικοβλήθηκαν και οι δύο η ιστορία τελειώνει εκεί χωρίς εξήγηση και είναι από εκείνες που σε αφήνουν αυτό το άβολο

02:03 τι διάολο διάβασα μόλις τώρα οπότε εγώ πραγματικά έχω πολύ μεγάλη περιέργεια να δω τι έχει γίνει μετά τι ήθελε να κάνει αυτός αυτός που έγραψε το άρθρο αυτό ήθελε να κάνει πλάκα και ήθελε απλά να γράψει μια περίεργη και creepy ιστορία και το άφησε εκεί να δει τι αντιδράσεις θα έχει τον κόσμο, πάρα πολύ περίεργο, έχω εντρικαριστεί πάρα πολύ αυτή τη στιγμή μια δεύτερη ιστορία που διάβασα που κυκλοφορεί πολύ σε glitch, παύλα matrix, threads αφορά μια γυναίκα που είχε παιδική ανάμνηση πως ένα βράδυ άκουσαν κάποιον να μπαίνει στο σπίτι τους.

02:47 Ο πατέρας της τράβηξε όπλο και εφανίστηκε μέσα στο σπίτι μια άγνωστη γυναίκα που έλεγε «Μπαμπά, εγώ είμαι, άσε το όπλο κάτω, σε παρακαλώ». Η γυναίκα έμοιαζε με την κόρη τους, αλλά σε μεγαλύτερη ηλικία, σε βέσιο μεγαλύτερης ηλικίας, μετά η μνήμη της κοπέλας, του κοριτσιού, που τέλος πάντων κόβεται απότομα και δεν θυμάται τίποτα άλλο.

03:12 Δεν θυμάται δηλαδή τη συνέχεια. Το ακόμα πιο ανησυχητικό είναι πως η κοπέλα όταν έλεγε αυτή την ανάμιση την ακολούθησε όλη της τη ζωή, τέλος πάντων, σαν μισό όνειρο και κάθε φορά που προσπαθούσε τέλος πάντων να το συζητήσει με τους μονείς της εκείνοι πάγωναν περίεργα και άλλαζαν θέμα. Πόσο creepy είναι κι αυτό πραγματικά.

03:39 Να έχεις μια τέτοια ανάμεσα και μετά τίποτα κενό, δεν μπορώ να το διανοηθώ. Αν έχετε και εσείς κάποια της αντίστοιχη ιστορία, γράφτε. Θα ήθελα πάρα πολύ να την ακούσω. Μια ακόμη που έψαξα και βρήκα και μ' άρεσε πάρα πολύ, αφορά μια γάτα που είχε πεθάνει. Ένας χρήστης περιέγραφε ότι μετά την ευθανασία της γάτας του, άρχισε να τη βλέπει, μεσαγωγικά, μια εβδομάδες με την άκρη του ματιού του.

04:08 Το κλασικό αυτό το... η σκιά τέλος πάντων, η κίνηση με μια σκιά που λες εντάξει το φαντάστηκα ας πούμε. Μέχρι που ένα βράδυ την άκουσε να πηδάει στο κρεβάτι ακριβώς όπως έκανε πάντα. Ένιωσε το βάρος της γάτας δίπλα του, άκουσε το γουργούρισμα και μάλιστα έκανε και το στρώμα τη χαρακτηριστική βήθηση. Δεν τόλμησε λέει να ανοίξει τα μάτια του για αρκετά λεπτά και όταν τελικά κοίταξε δεν υπήρχε τίποτα.

04:35 Προφανώς αυτό μπορώ κάπως να το εξηγήσω ο τύπος επισκεφτόταν από τη μόρα που λέμε όλοι δηλαδή είναι η κατάσταση που ο εγκέφαλος βρίσκεται σε λειτουργικότητα ενώ το σώμα σου έχει παραλύσει αυτής της ενδιάμεσης κατάστασης που άλλοι το βλέπουν ότι έχει έρθει κάποιο πνεύμα και κάθεται πάνω τους και τους κόβεται η αναπνοή και δεν μπορούν να αναπνεύσουν και θέλουν να ξεφύγουν από αυτό και τα λοιπά άλλες καταστάσεις είναι που νομίζεις ότι είσαι ξύπνιος αλλά δεν είσαι ξύπνιος και βλέπεις πράγματα τέλος πάντων σαν να ονειρεύεσαι αλλά το νιώθεις πάρα πολύ αληθινό αυτό το πράγμα που συμβαίνει εκείνη τη στιγμή εγώ πιστεύω ότι αυτό είναι του τύπου αυτό το πράγμα συνέβη μόλις δηλαδή με τη γάτα αυτή θα ήθελα να σας πω και άλλες ιστορίες μου αρέσουν πάρα πολύ αυτές τις ιστορίες και έχω ψάξει και έχω βρει και θέλω να βρούμε και κάποιες ιστορίες με backrooms δηλαδή εγκαταλειμμένα μέρη τέλος πάντων και backrooms μου αρέσουν επίσης κάποιες ιστορίες από από στρατιωτικές

05:55 έτσι, από στρατιωτικές ιστορίες να το πούμε πολύ απλά που έχουν συμβεί στις θεωρητικούς και τα λοιπά θα σας βρω εγώ τώρα εδώ πέρα διάφορες και θα σας ευθύσω αμέσως. Πάμε λοιπόν σε μια ιστορία που είναι από εκείνες που διαβάζεις αργά το βράδυ και μετά κοιτάς λίγο πιο πεσχετικά, ξέρω εγώ, το διάδρομο του σπιτιού σου, ξέρεις, τις γωνίες και τα λοιπά.

06:33 Είναι λίγο αρκετά creepy αυτό που διάβασα. Δεν υπήρχε κάποια συνέχεια όμως, όπως και οι άλλες ιστορίες. Έχει αυτό το cliffhanger τέλος πάντων, ρε παιδί μου, και σε αφήνει λίγο να φαντάζεσαι πράγματα. Μία από τις πολύ, θα έλεγα, τρομακτικές ιστορίες που έχω διαβάσει είναι ότι ήταν ένας φοιτητής, δούλευε νυχτρινός φύλακα σε ένα μικρό εμπορικό κέντρο.

07:05 Κάθε βράδυ έκανε την ίδια διαδρομή, ελέγχου τέλος πάντων στο εμπορικό κέντρο. Κάποια στιγμή άρχισε να παρατηρεί ότι σε ένα άδειο κατάστημα υπήρχε πάντα μια γυναίκα όρθια στο βάθος, ακίνητη. Δεν κουνιόταν ποτέ τέλος πάντων, νομίζω ότι ήταν κούκλα βιτρίνας. Ένα βράδυ όμως πρόσεξε πως κάθε φορά που γύριζε να κοιτάξει αλλού και ξανακοίταζε, είχε πλησιάσει λίγο αυτή.

07:27 Όχι πολύ, μισό μέτρο, ένα μέτρο, μέχρι που ένα βράδυ την είδα σχεδόν κολλημένη στο τζάμι να χαμογελά. Προφανώς αυτό το τύπο σχέστηκε πάνω του, έτρεξε στο γραφείο ασφαλείας, κλειδώθηκε εκεί πέρα, τέλος πάντων τι έκανε, τρομοκρατισμένος προφανώς, κοίταξε τις κάμερες ασφαλείας και πήγε πίσω να δει δεν έβλεπε αρχικά τίποτα και πήγε κιόλας και πιο πριν καταφέρει να γυρίσει το χρόνο τέλος πάντων των κάμερων το που είχε καταγραφεί και δεν έβλεπε τίποτα το κατάστημα ήταν άδειο τελείως τίποτα ξεκάθαρα είναι από τις πιο what the fuck moment what the fuck τελείως καταστάσεις. Τι κάνεις εκεί απλά περιμένεις να ξημερώσει να μπει κόσμος.

08:23 Πάρα πολύ παράξενο, πάρα πολύ δύσκολο, δύσκολη κατάσταση, δεν ξέρω πώς θα αντιδρούσε εγώ. Θα πέρανα τηλέφωνο, θα πέρανα την αστυνομία, θα πέρανα οποιονδήποτε να αρχόταν εκείνη τη στιγμή να δει τι γίνεται με αυτή την τύπησα. Πώς ήταν τρολιά ένας πάντων. Πάμε στη δεύτερη που είναι ακόμα πιο παράλογη. ένας τύπος λέει έγραφε πως έμενε μόνος του και άκουγε κάθε βράδυ κάποιον να ανοίγει πολύ αργά το ψυγείο στις 3 και 14 ακριβώς το πρωί.

08:51 Πίστευε ότι ήταν ήχος από σωληνώσεις. Μέχρι που ένα βράδυ αποφάσισε να μείνει ξύπνιος και στις 3 και 14 όντως άκουσε το ψυγείο να ανοίγει. Πήγε αθόρυβα στην κουζίνα και βρήκε την πόρτα μισάνυχτη. Μέσα δεν υπήρχε τίποτα περίεργο Εκτός από ένα γιαούρτι που δεν είχε αγοράσει ποτέ Το πιο ανησυχητικό ήταν ότι το καπάκι έγραφε Εμερομηνία λήξης 10 χρόνια μπροστά Στο μέλλον Ο τύπος πέταξε το γιαούρτι Και την επόμενη μέρα έφυγε από το σπίτι Χρόνια μετά Άλλωσε ένα κοστιδίες πολυκατοικίας Ανέφερε ακριβώς το ίδιο πράγμα Στις 14 και 14 Κάποιος ανοίγει το ψυγείο Ωραία παιδιά τι κάνουμε σε αυτή την περίπτωση τι γίνεται τι είναι αυτό τώρα τι παράνοια είναι αυτή πραγματικά τι παράνοια δεν ξέρω εγώ θα είχα να ακούω τώρα το ψυγείο καλά έκανα ο τύπος και φύγει έτσι αρχικά και σου λέει εντάξει κάτι γίνεται εδώ πέρα ένα διαορτή σε 10 χρόνια θα αλήξει και ανοίγει είναι και μισάνυχτο το ψυγείο.

09:59 Βασικά έχω χάσει τα λόγια μου, όπως καταλαβαίνετε. Τέλος πάντων, θα προχωρήσω στην επόμενη ιστορία. Πάμε σε ένα εγκατελειμμένο μέρος. Λοιπόν, εδώ λέει... Υπάρχει μια ιστορία από ομάδα νεαρών που μπήκαν σε εγκατελειμμένο ξενοδοχείο κάπου στην Ανατολική Ευρώπη. Το μέρος ήταν τεράστιο και μισογκριμισμένο. Περιέγραφαν ότι ενώ ανέβαιναν αυρόφους, παρατηρήσαν ότι κάτι περίεργο.

10:23 Τα δωμάτια επαναλαμβάνονταν. Ίδιο σχισμένο κάδρο, ίδιο λεκιασμένο στρώμα, ίδια καρέ κλαπεσμένοι στο πλάι. Νόμιζαν ότι είχαν χάσει το προσανατολισμό τους. Μετά όμως βρήκαν στο πέμπτο ορόφα ένα μπουκάλι νερό που είχαν αφήσει στο δεύτερο. Πανικοβρήθηκαν και προσπάθησαν να φύγουν, αλλά η σκάλα οδηγούσε συνεχώς πίσω στο ίδιο διάδρομο.

10:42 Ένας από αυτούς άρχισε να ρουλιάζει ότι το κτίριο δεν θέλει να φύγουμε. Τελικά βγήκαν από το παράθυρο σπάζοντας τζάμια. Όταν γύρισαν την επόμενη μέρα με άλλους φίλους για να αποδείξουν τι έγινε, το ξενοδοχείο είχε κατεδαφθεί εδώ και μήνες σύμφωνα με τους ντόπιους. Τώρα μιλάμε σοβαρά. Μιλάμε σοβαρά, παιδιά. Δηλαδή, είμαστε σοβαροί.

11:03 Το μπουκάλι νερό το βρήκανε όταν ξαναγύρισαν τη δεύτερη φορά. κατεδαφισμένο κτλ. Τρας πάντων, το κτίριο το οποίο είχαν μπει πριν ήταν ένα evil κτίριο το οποίο ήθελε να σε ρουφήξει μέσα και να μην βγεις ποτέ και να πρέπει να νοικοβληθείς και να κάτσεις για πάντα εκεί και για κάποιο λόγο τέλος πάντων να σου πάρει τη ψυχή κτλ.

11:30 Ας πούμε ότι συμβαίνει όλο αυτό το πράγμα. Δεν είχαν προβλέψει όμως ότι μπορεί απλά κάποιος να σπάσει ένα παράθυρο και να βγει έξω από αυτή την σκοτεινή ενέργεια και μετά μου φαίνεται λίγο μούφα όλο αυτό το πράγμα. Παρ' όλα αυτά, το ακούω, έτσι φαίνεται ότι είναι μια ωραία τρομακτική ιστορία. Συνεχίζουμε, κανονικά. Μια άλλη ιστορία τύπου ατέλειωτη διάδρομη αφορά υπόγειο πάρκινγκ εγκατελειμμένου εμπορικού κέντρου.

12:08 Δύο εξερευνητές έλεγαν ότι βρήκαν κανονικά τις σκάλες προς τα κάτω, αλλά μετά από κάποιο επίπεδο οι σημάδες σταμάτησαν να έχουν νόημα. Υπήρχαν πινακίδες όπως «μείωνε 12β» και «όροφος γ». Το κινητό δεν έπιανε καθόλου σήμα και ο ήχος άλλαζε περίεργα σαν να ακουγόταν καθυστέρηση στην ίδια του στη φωνή. Το χειρότερο ήταν πως άκουγαν συνέχεια ρόδες από καρότσι σούπερ μάρκετ να σένονται κάπου μακριά.

12:33 δεν έβλεπαν όμως ποτέ τίποτα ένας από αυτούς υποστηρίξε πως είδε για λίγα δευτερόλεπτα έναν άνθρωπο χωρίς πρόσωπο να στέκεται πίσω από κολόνα φωτισμένος μόνο από χαλασμένο φως νέων δεν ξέρω άμα το ακούτε βράδυ αυτό τώρα εγώ το γράφω βράδυ έχω χεστεί πάνω μου δεν θέλω να μου συμβεί κάτι τέτοιο που έχουν γίνει αυτά σκηνικά μου λέτε ναι ωραία ο άλλος έπαιρε στην Ανατολική Ευρώπη καλά, Ανατολική Ευρώπη, που είναι παντού.

13:04 Τι διαβάζω, τι διαβάζω βραδιάτικα, μου λέτε, δεν ξέρω, τι διαβάζω. Κάνουμε ένα διαλυματάκι μουσικό και επαναρχόμαστε. Υπάρχει αυτή η πραγματικότητα, είναι, είμαστε glitch, είμαστε matrix, είμαστε simulation, όλα αυτά. Έχει να κάνει με πολλές διαφορετικές διαστάσεις που μπλέκουν η μία με την άλλη και τα ενεργειακά πεδία, δε όλος πάντων, τα οποία μπαίνουν το ένα στο άλλο και εμφανίζονται σε τόπους οι οποίοι υπάρχουν, ξέρω εγώ, ιστορίες, υπάρχουν πράγματα, ξέρω εγώ, πίσω.

14:22 Υπάρχουν πάρα πολλές θεωρίες, πάρα πολλά διαφορετικά, όχι διαφορετικές εξηγήσεις, αλλά διαφορετικές θεωρίες, ναι, καλά το είπα, για αυτά τα πράγματα. Οπότε, ποιος ξέρει. Αυτή η επόμενη ιστορία λέει, υπάρχεται από πρώην στρατιώτη που υπηρετούσε σε απομονωμένη βάση σε χιονισμένη περιοχή. Κάθε βράδυ, σύμφωνα με το πρωτόκολλο, γινόταν καταμέτρηση προσωπικού.

14:48 Ένα βράδυ βγήκαν ένας παραπάνω. Όλοι ορκίζονταν ότι δεν υπήρχε άγνωστος στη βάση. Ξαναμέτρησαν. Πάλι ένας παραπάνω Ο διοικητής θυμωσέ και άρχισε να τους φωνάζει Τότε ένας παλιός λοχιάς ψεθύρισε Μην ξαναμετρήσετε Κανείς δεν καταλαβεί γιατί Αργότερα εξήγησε ότι παλιότερα είχαν χάσει ένα στρατιώτη σε χιονοθύελα Κοντά στη βάση Και από τότε κάποιες νύχτες η καταμέτρηση βγαίνει λάθος Το περίεργο σημείο είναι Πως σύμφωνα με τον αφηγητή Εκείνο το βράδυ υπήρχαν πατημασίες στο χιόνι που οδηγούσαν προς τη βάση, αλλά όχι μακριά από αυτή.

15:21 Ωραία. Τι άλλη ιστορία για στρατό θέλετε. Δηλαδή, πραγματικά, είσαι στρατιώτης, έρχεται κάποιος που μετράει τα άτομα, δεν ξέρω ποιος είναι αυτός που μετράει τα άτομα, και αρχίζει και μετράει και ξέρει ότι θα έχει, ξέρω εγώ, δέκα άτομα. Και το βγει ο Νέντεκα. Και όλοι λέει, ορκίζονται, δεν υπήρχε άγνωση στη βάση. ένα λεπτάκι, αυτός που μετρούσε δεν έβλεπε το στρατιώτη που που είχε πεθάνει ή έχει χαθεί τέλος πάντων, δεν το πιάνω δεν το ξέρω, δεν το καταλαβαίνω τέλος πάντων, μήπως μετρούσαν κεφάλια απλά και λέγανε, α, 10 κεφάλια, δεν θα καλά είμαστε μομπερδευτική ιστορία αυτή είναι λίγο creepy αλλά όχι και τόσο πολύ δηλαδή, έχει τρύπες. Καλώς πρόβλημα. Συνεχίζουμε στην επόμενη.

16:19 Μια ομάδα στρατιωτών σε άσκηση σε έρημη περιοχή χρησιμοποιούσε θερμικές κάμερες τη νύχτα. Έπεσε τη στιγμή εντόπισαν ανθρώπινη φιγούρα να στέκεται σε απόσταση περίπου 300 μέτρων. Νόμιζαν ότι ήταν κάποιος δικός τους. Φώναζαν στον σύρματο, αλλά δεν απαντούσε. Η φιγούρα δεν κουνιόταν καθόλου. Όταν πλησίασαν αρκετά με προβολή, δεν υπήρχε τίποτα εκεί.

16:43 Το περίεργο είναι ότι η θερμική κάμερα συνέχισε να δείχνει ανθρώπινο σχήμα ακριβώς μπροστά τους. Ένας στρατιώτης άπλωσε το χέρι του και είπε ότι ένιωσε κάποιον να τον αγγίζει πίσω. Ναι. Σύμφωνα με την ιστορία, την ίδια νύχτα όλοι οι ασύρματοι άρχισαν να πιάνουν για λίγα δευτερόλεπτα μια φωνή που πανελάμβανε. μην κοιτάτε στο σκοτάδι όταν σας κοιτάζει και αυτό ωραία που έγινε αυτό γιατί είναι τόσο creepy πραγματικά δεν θέλω άλλο όχι παιδιά τι είναι αυτό το πράγμα που διαβάζω τώρα θέλω να μου δημογήσω εφιάτης τελείως ευτυχώς έχω τελειώσει το φανταλιλίκι και δεν χρειάζεται να είμαι μέσα στα στα απόκοσμα μέρη να φυλάω σκοπιάς και τέτοια.

17:35 Ναι, οκ, πέρασα λίγο καλά εγώ στο στρατό, αλλά υπήρχε και ένα εξάμεινο που ήταν λίγο βαρύ μέσα στις ερημιές, να μην υπάρχει τίποτα τριγύρω μου, ξέρω εγώ, να είναι ο άλλος στο ένα χιλιόμετρο μακριά ή κάτι τέτοιο, ίσως και παραπάνω, δεν ξέρω, ήταν μεγάλη βάση, και να είσαι μέσα εκεί τώρα τι ώρα να είναι, δύο το πρωί δύο με τέσσερις, δύο με πέντε δεν θυμάμαι τι ώρα φιλούσαμε, τρεις ώρες πάντως κάνουμε σκοπιά, δύο με πέντε να μην υπάρχει ψυχή τη γύρω σου, να περνάει ένα αμάξι αυτοί που κάνουν εξής τον έλεγχο άντι και αν και εσύ απλά κοιτάς το κενό και εκεί παίζει το μυαλό σου, παίζει τρελά, δηλαδή βλέπεις σκιές νομίζω ότι είναι κάποιος και άμα είναι όντως κάποιος τι κάνεις εκεί κουμπωμένη και η τέτοια έτσι είναι ο γεμιστήρας κουμπωμένος γιατί ήμουν στην Αργορία και εκεί κουμπώναν τον γεμιστήρα δεν ήταν στο πεζικό που δεν το κουμπώνανε που έπρεπε να το λύσουν νομίζω από κάπου διορθώσαν να μην κάνουν λάθος δεν ξέρω και εγώ πώς λέγονται αυτά τα δεσήματα εκεί πέρα

18:43 μέχρι να τη λύσουν να τη βάλουν να το κουμπώσουν πάνω και τότε να βαρέσουν άμα χρειάζεται. Εμείς ήμασταν ένα loading, ένα οπλισμό, παπ, και ρίχνεις. Ναι, δύσκολες, περίεργες καταστάσεις. Βέβαια, πιο πολύ αυτό που τέσταρα ήταν τη βαρεμάρα μου εκεί πέρα, έτσι, δηλαδή μαθαίνεις να βαριέσαι. Αυτό είναι ο στρατός για μένα. Μαθαίνεις σημαντικά να βαριέσαι, να περνάς την ώρα σου κάπως, ένα τρίο ώρο εκεί να σε βάλουν κάπου να κάθεσαι και να μην κάνεις τίποτα.

19:18 Πείτε τώρα σε κάποιον να κάτσει μπροστά στο σπίτι του τρεις ώρες, όχι τρεις ώρες, μία ώρα όσο, μισή ώρα, να κάνει τίποτα, να κοιτάει. Θέλει γύρω, εντάξει μισή ώρα γίνεται. Αλλά πες εκεί, δύο ώρες, μία ώρα, να κάτσεις, απλά να κοιτάς και να σου πει ο άλλος ότι πρέπει να φυλάσαι αυτό το σημείο έτσι, γιατί το λέω εγώ, ξέρω.

19:43 Τέλος πάντων, θα συνεχίσουμε το πρόγραμμά μας με μια μουσικούλα και επανερχόμαστε. Πάμε λίγο σε κάτι πιο φιλοσοφικό, κάτι πιο... μια αναζήτηση θα έλεγα, πιο φιλοσοφική, για τη λέξη λήθειος. Αυτή η λέξη είναι συνήθως περισσότερο στην αισθαντική ετικέτα παρά πραγματική κατηγορία ανθρώπων, πιστεύω. Τις περισσότερες φορές εννοούμε ανθρώπους παρομοιωτικούς, αφελείς, ανενημέρωτος, κοντόθαλους, εγωκεντρικούς, οι ανθρώπους γενικότερα που επαναλαμβάνουν κακές αποφάσεις.

20:56 Και ναι, παραδόξως, τέτοιοι οι άνθρωποι είναι σχεδόν αναπόφεκτοι, έτσι, ίσως και λειτουργικά απαραίτητοι σε κάθε κοινωνία. όχι επειδή χρειάζομαστε βλάκες σαν ιδανικό αλλά επειδή η ανθρωπίνη κοινωνία δεν λειτουργεί σαν μια τέλεια μηχανή βελτιστοποίησης λειτουργεί μέσα από τεράστια ποικιλία χαρακτήρων, ικανοτήτων, αντιλήψεων επίπεδων αυτοενλέχου και τρόπων σκέψης Υπάρχουν μερικοί λόγοι που η ανθρωπίνη ανορθολογικότητα φαίνεται σχεδόν δομικό χαρακτηριστικό της κοινωνίας Πρώτον, οι άνθρωποι μαθαίνουν κυρίως μεσολαθών αν ήταν όλοι υπερορθολογικοί και πολύ προσεκτικοί και πάντα σωστοί τέλος πάντων η κοινωνία θα ήταν πολύ πιο σταθερή αλλά πιθανόν και πολύ πιο προβλέψιμη και στάσιμη Πολλές παράλογες ιδέες που ακούγονταν ηλίθιες στην εποχή τους Οδήγησαν τελικά σε νέες ανακαλύψεις, επιχειρήσεις και καλλιτεχνικά ρεύματα Η γραμμή ανάμεσα στον ανόητο και στον τρελό που δοκίμασε κάτι νέο είναι έτσι ψυχνάθολη Δεύτερον, η ύπαρξη ανθρώπων που κάνουν εμφανή λάθη Λειτουργεί και ως κοινωνικός μηχανισμός μάθησης

22:27 Οι υπόλοιποι παρατηρούν συνέπειες, αποκτούν εμπειρία έμμεσα και διαμορφώνουν κανόνες. Ναι, εντάξει, είναι λίγο κενικό, αλλά πολλές κοινωνικές νόρμες δημιουργηθήκαν επειδή αρκετοί άνθρωποι έκανε καταστροφικές ανοησίες πρώτα. Τρίτον, αυτό που θεωρείται η λιθειότητα εξαρτάται τρομερά από το πλαίσιο, προφανώς. Ένας κορυφαίος επιστήμονας μπορεί να είναι πλήρως ανίκανος στις ανθρώπινες σχέσεις, ένας ιδιοφυείς μουσικός μπορεί να παίρνει τραγικές οικονομικές υποφάσεις κτλ.

23:03 Ένας άνθρωπος με ελάχιστη μόρφωση μπορεί να έχει εξαιρετική πρακτική αντίληψη. Η νοημοσύνη δεν είναι ενιαίο στατιστικό νούμερο που λύνει τα πάντα. Υπάρχει και μια πιο σκοτεινή διάσταση βέβαια. πολλές κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές δομές βασίζονται στο ότι αρκετοί άνθρωποι είναι εύκολα επηρεάσιμοι, παρομοιτικοί ή ανεπαρκώς ενημερωμένοι τέλος πάντων.

23:31 Ολόκληρες μηχανίες, από διαφήμιση μέχρι πολιτική προπαγάνδα ζουν πάνω σε ανθρώπινα γνωστικά κενά και αδυναμίες. Αν όλοι λειτουργούσαν απολύτως ψύχρεμα και κριτικά μεγάλο μέρος της σύγχρονης οικονομίας τα κατέρεε μέσα σε εβδομάδες. Και εντάξει, προφανώς υπάρχει και αυτό το θα λέγα αύολο σημείο που είμαστε όλοι κάποιος ηλίθιος, κάποιο άλλο τέλος πάντων.

24:00 Ο καθένας από εμάς έχει τυφλά σημεία που δεν βλέπει και ο εγκέφαλος είναι γεμάτος προκαταλήψεις, αυταπάτες, αυτοπεποίθησης και μηχανισμούς αυτοδικαίωσης. Οι περισσότεροι άνθρωποι που κάνουν γελίες αποφάσεις δεν πιστεύουν ποτέ ότι τις κάνουν. Το ερώτημα εδώ δεν είναι γιατί υπάρχουν οι λύθοι γενικότερα, αλλά πώς μια κοινωνία περιορίζει τη ζημιά της ανθρωπινής βλακείας χωρίς να σκοτώσει την ελευθερία, την αυθορμητικότητα και την ποικιλία που παράγει επίσης δημιουργικότητα και εξέλιξη.

24:38 και να το πάμε και λίγο σε φιλόσοφους οι οποίοι έχουν αναφερθεί σε αυτό το πράγμα και οι πρώιοι είναι αρκετοί μάλιστα και φιλόσοφους και κοινωνιολόγους και συγγραφείς γενικότερα και οι περισσότεροι δεν την έβλεπαν ως χαμηλό IQ αλλά ως συνδυασμό αλαζονίας, έλλειψης αυτογνωσίας, μίμησης, φανατισμού ή πνευματικής τεμπελιάς τέλος πάντων να ξεκινήσουμε από τον Σοκράτη που είναι ίσως το πρώτο μεγάλο παράδειγμα και η βασική του ιδέα όπως πολλοί μπορεί να ξέρετε ήδη είναι ότι οι άνθρωποι συχνά νομίζουν πως ξέρουν ενώ δεν ξέρουν τίποτα η περίφημη στάση του εν είδα ότι ουδέν είδα θεωρείται από πολλούς η αχή της πνευματικής ταπεινότητας για τον Σοκράτη ο πραγματικά επικίνδυνος ηλίθιος δεν είναι ο αμόρφωτος αλλά αυτός που είναι απόλυτα βέβαιος για πράγματα που δεν καταλαβαίνει και νομίζει ότι τα ξέρει τέλος πάντων.

25:42 Έπειτα ο Πλάτων συνέχισε αυτή τη γραμμή πιο πολιτικά. Επίστευε ότι οι κοινωνίες καταραίουν όταν κυβερνώνται από ανθρώπους που καθοδηγούνται από επιθυμίες, εντυπώσεις και δημαγωγούς αντί για γνώση και λογική. Ο Αριστοτέλης είχε μια πιο πρακτική προσέγγιση. Δεν έβλεπε τον άνθρωπο ως απολυτολογικό, αλλά ως πλάσμα συνήθειών.

26:09 Για εκείνον, πολλή βλακεία προέρχεται από κακές συνήθειες, έλλειψη μέτρου και ανυκανότητα αυτοελέγχου. Πολύ αργότερα μετά, έχουμε τον Άρθουρ Σούπενχάουερ, που έγινε σχεδόν χθριλικός για την επισοδοξία του απέναντι στην ανθρωπίνη φύση. Πίστευε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι καθοδηγούνται όχι από λογική, αλλά από τυφλές επιθυμίες και εγωισμό.

26:37 Είχε πει κάτι κοντά στο ότι η ανθρώπινη βλακία είναι το μόνο πράγμα που δίνει μια ιδέα του απείρου. Για τον Schopenhauer η μαζική ανοησία δεν ήταν ατύχημα, ήταν η φυσική κατάσταση του είδους μας. Το θεωρήσετε ολοσπάνω φυσικό. Ο Φέντρικ Νίτσε μίλωσε συχνά για την νοτροπία γέλης και θεωρούσε ότι οι άνθρωποι έχουν βαθιά ανάγκη να νικούν κάπου ακόμα και αυτό σημαίνει ότι σταματούν να σκέφτονται ανεξάρτητα.

27:10 Έβλεπε την κοινωνική συμμόρφωση ως μορφή πνευματικής παρακμής. Σε πολλές περιπτώσεις αυτό που αποκαλούμε λυθιότητα για τον Νίτσε ήταν άνθρωποι που φοβούνταν να σκεφτούν μόνοι τους. μετά έχουμε τον Χάνα Άρεντ έδωσε μία από τις πιο τρομακτικές αναλύσεις, μελετώντας αυτός ολικορετικά καθεστώτα και τον αζυσμό, ανέπτυξε την ιδέα της κοινοτοπίας του κακού παρατήρησε ότι τεράστια εγκλήματα μπορούν να διαπραχθούν όχι μόνο από τέρατα, αλλά από απόλυτα συνθισμένους ανθρώπους που σταματούν να σκέφτονται κριτικά και απλώς υπακούν για πολλούς αυτή είναι μία από τις πιο σοβαρές φιλοσοφικές προειδοποίησεις για την ανθρώπινη ηλυθιότητα.

27:56 Έπειτα, ο Μπέρναντ Ράσελ είχε μια διάσημη παρατήρηση που ανακύκλωνεται συνεχώς μέχρι και σήμερα. Το πρόβλημα, λέει, με τον κόσμο είναι ότι η λύθη είναι γεμάτη αυτοπεποίθηση, ενώ η έξυπνη γεμάτη αμφιβολίες. Η ιδέα αυτή σήμερα συνδέεται και με ψυχολογικά φαινόμενα, όπως το φαινόμενο Danning-Pavla-Kruger, όπου άνθρωποι με χαμηλή γνώση υπερεκτιμούν δραματικά τις ικανότητες τους.

28:20 Ο Ιμπέρτο Έκο είχε κάνει πολλοί καυστικά σχόλια για τη σύγχρονη εποχή και το διαδίκτυο. Είχε πει ότι τα κοινωνικά δίκτυα έδωσαν δικαίωμα λόγου σε λεγεώνες ηλιθίων που παλιότερα μιλούσαν μόνο στο καφενείο χωρίς να επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους. Η φράση έγινε διάσημη γιατί πολλοί τη θεωρούν προφητική για την εποχή της παραπληροφόρησης.

28:43 Και για να τελειώσουμε με αυτό, υπάρχει και ο Κάρλο Τσιμπόλα που έγραψε κάτι σχεδόν μυθικό. «Η βασική νόμη της ανθρώπινης ηλίθιότητας». Είναι και χειμωριστικό κειμένο, έτσι θεωρείται και κλασικό. Ο πιο διάσημος νόμος του λέει «Ένας ηλίθιος είναι άνθρωπος που προκαλεί ζημιά σε άλλους χωρίς να κερδίζει κάτι ο ίδιος και συχνά βλάπτοντας και τον εαυτό του».

29:12 Ο Τσιπόλα πίστευε ότι η ηλίθι είναι πιο επικίνδυνη ακόμη και από τους εγκληματίες επειδή η συμπεριφορά τους είναι απρόβλεπτη και παράλογη. Αν τα δούμε όλα αυτά μαζί, υπάρχει ένα κοινό μοτίβο, έτσι. Δηλαδή οι μεγάλοι στοχαστές δεν φοβούνταν τόσο την έλλειψη γνώσης όσο την έλλειψη αυτογνωσίας, την αλαζονία και την άκρητη μίμηση.

29:40 Εκεί θεωρούσαν ότι γεννιέται πραγματικά επικίνδυνη ανθρώπινη βλακεία. Τώρα βέβαια έτσι Πιστεύετε ότι η ανθρώπινη λυθιότητα είναι απλώς έλλειψη γνώσης ή μήπως είναι αναπόφεκτο και απαραίτητο κομμάτι κάθε κοινωνίας Ποια είναι η πιο ηλίθια απόφαση που έχετε δει ποτέ να παίρνει άνθρωπος με απόλυτη αυτοπεποίθηση και το χειρότερο να πέτυχε κιόλας Αν εξαφανίζονταν ξαφνικά όλοι αφελείς, παρορμητικοί και παράλογοι άνθρωποι από το κόσμο θα γινόταν η κοινωνία καλύτερη ή απλώς πιο ψυχρή και στάσιμη.

30:20 Μπορεί ένας υπερβολικά έξυπνος άνθρωπος να γίνει εξίσου επικίνδυνος με έναν ηλίθιο όταν χάνει την επαφή με την πραγματικότητα. Και άλλη μια ερώτηση, άμα θέλετε να μου απαντάτε εννοείται και σε αυτήν. Πόσο συχνά νομίζετε ότι είμαστε εμείς οι ίδιοι ο ηλίθιος της ιστορίας χωρίς να το καταλαβαίνουμε εκείνη τη στιγμή. είναι κάπως τροφή για σκέψη όλο αυτό το πράγμα, θα κάτσω και εγώ να τις προσπαθήσω να τις απαντήσω αυτές τις ερωτήσεις θα ήθελα δηλαδή να κάνω έτσι μια αυτογνωσία τη χρειαζόμαστε όλοι που και που να βλέπουμε λίγο πού στεκόμαστε δεν έχει αντικεντρωτικό μήνυμα σήμερα παιδες αυτό ήταν το το τελευταίο του επεισοδίου το φανταστικό αυτό το σάρδαμα επεισόδιο.

31:13 Νομίζω έχω κάνει αρκετά σάρδα στη διάρκεια αυτή που μας πέρασε, στο μισάωρο. Θα ήθελα να πήγαινα πίσω να το ακούγα πάλι και να τα σημείω, αλλά βαριέμαι εξαιρετικά να με ακούω. Σας το έχω πει πολλές φορές αυτό, έτσι έχω γίνει γραφικός πλέον, το καταλαβαίνω. Αλλά εντάξει, απλά εγώ τα επισημαίνω και σας τα λέω ξανά για να το ακούσουν και οι νέοι δισεκατομμύρια ακροατές που έρχονται και με ακούνε κάθε φορά.

31:50 Δηλαδή κάθε επεισόδιο αποκτώ περίπου δύο δισεκατομμύρια κόσμο. Έχει ξεπεράσει και την ανθρωπότητα την ίδια οι ακροατές. Μπράβο, ευχαριστώ πάρα πολύ για όλους. Να είστε καλά. θα τα πούμε στο επόμενο επεισόδιο το οποίο δεν ξέρω πως θα γίνει Είμαι ο Ναπάκελης αυτό ήταν το σαρδαμό επεισόδιο μου Γεια σας