Λένα Μαντά: Ποιος γράφει τελικά τις ερωτικές σκηνές στα βιβλία της

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

00:30 από αυτό που έκανες μόνη σου και είδα ότι πήρες πολύ αέρα και θα τα κάνω μόνη μου και άμα σας άρεσα και άμα αυτό το κοινό από κάτω όπως είδα φωνάζει μία γύρνα πίσω, μία γύρνα πίσω και τέτοια οπότε ναι κυρίες και κύριοι είμαστε εδώ και οι δυο μας σήμερα και θα μιλάω μόνο εγώ σήμερα να φανεί ότι είσαι εδώ απλώς εντάξει, απλώς να πω ότι ήταν μια τραυματική εμπειρία αυτό το μόνη μου εδώ πέρα, οπότε να πούμε ότι σου δώσε ένα τελεσίγραφο ότι θα κάνουμε μαζί τους καλεσμένους τι κάνεις Μία γιατί την οθόνη αφείς είναι ένα απλό λάπτοπ να πούμε λοιπόν ότι σου δώσε ένα τελεσίγραφο ότι θα κάνουμε μαζί τους καλεσμένους ή δεν θα κάνουμε αυτό το podcast είσαι σίγουρη ότι θες με εμένα που μάλλον επικυρώνουμε τη χαζομάρα μου που πιάνω την οθόνη σου και προσπαθώ να την ανοίξω όπως κάνει ο Άρης που είναι 7 χρονών, ότι θέλεις να κάνεις podcast τέλος πάντων, λοιπόν να πούμε ότι σήμερα, ας μην συνεχίσουμε αυτά τα κατανόητα πράγματα που λέμε να πούμε ότι σήμερα έχουμε μαζί μας

01:34 μία καλεσμένη που έχει κάνει, έχει επιτύχει μάλλον, αυτό που όλοι οι συγγραφείς ονειρεύονται, να κάνει εκατομμύρια ανθρώπους να διαβάζουν τα βιβλία της Όντως και έχει καταφέρει κάτι ακόμα πιο δύσκολο, να δημιουργήσει μια σχεδόν προσωπική σχέση με τους αναγνώστες της. Άλλοι την αποθεώνουν, άλλοι την κρίνουν. Δύσκολα μπορεί κάποιος όμως να αμφισβητήσει την απίχυσή της.

01:58 Ναι, εντάξει. Για τη Λένα Μαντά μιλάμε, δεν το έχουμε πει ακόμα. Ναι, για τη Λένα Μαντά μιλάμε. Να πω πριν ξεκινήσει η συνέντευξη ότι μόνο από τα ελάχιστα λεπτά που μιλήσαμε στο τηλέφωνο για να συνεννοηθούμε για την πρόσκλησή μας κατάλαβα γιατί καταφέρνει να έχει τόσο προσωπική σχέση με τους αναγνώστες αυτό που λες έχει μια αμεσότητα μια γλύκα και μια αλήθεια που πολύ σπάνια τη συναντάς έναν άνθρωπο στα πέντε πρώτα λεπτά που του μιλάς αυτό ενδιαφέρον αυτό πάντως η αλήθεια είναι ότι γράφει για όλα εκείνα που μας βασανίζουν έρωτες, οικογενειακά μυστικά, προδοσίες, αγάπες Χωρισμούς Χωρισμούς Και χωρισμούς Πολύ χωρισμούς πέφτει η Λένα Μαντάρ Πάμε να την Πάμε να την καλωσορίσουμε Τίρι τίρι τίρι τίρι Πάμε στον ενικό Εννοείται Λένα καλώς ήρθες Καλώς σας βρήκα κορίτσια Είναι μεγάλη μας χαρά που είσαι μαζί μας σήμερα η πιο πολυγραφότατη, πώς θα το πω, ελληνίδα συγγραφέας είναι καλεσμένη μας θα το πω εγώ, αλλά θα πω ότι το πιο ωραίο πράγμα που μου είπες χθες που μιλούσαμε στο τηλέφωνο

03:27 για να γνωριστούμε λίγο πριν γνωριστούμε από κοντά είναι μετά το θάνατο του άντρα μου επανεφίβρα τον εαυτό μου ναι, κάπως έτσι γίνεται αυτό ήταν πάρα πολύ ωραίο Να σου πω δεν και πολύ συνηθισμένο αλλά η αλήθεια είναι ότι έχω μια ιδιαίτερη ένα ιδιαίτερο μεγάλωμα και διαπαιδαγώγηση οπότε μέχρι τα 60 που πέθανε ο Γιώργος δεν είχα πάει πουθενά μόνη μου, δεν είχα κάνει τίποτα μόνη μου ούτε τα σκουπίδια δεν έχω πάει ποτέ μόνη μου τα πήγε εκείνος οπότε αυτό συζητούσαμε έξω ότι την πρώτη φορά που χρειάστηκε να πάω το αυτοκίνητο για σέρβις σαφάρι μόνο κεφτεδάκια και σάντουτς που δεν πήρα μαζί μου μου φάνηκε βουνό γιατί δεν το είχα κάνει ποτέ στη ζωή μου αυτά ήταν δουλειές του Γιώργου αυτό έχει να κάνει με τον Γιώργο ο ίδιος ήταν ένας άνθρωπος έτσι που ήθελε αυτό με κακομάθαινε, το έλεγα ότι με κακομάθαινε πόσα χρονιά 42 και πριν από το σπίτι πιο στραγγαλισμένη πεθαίνεις δεν υπήρχε αυτό το πράγμα πριγκιπισούλα όμως όχι πριγκιπισούλα μάλλον στα κάτεργα θα το έλεγα

04:47 δεν μου έλειπε τίποτα όχι προς αυτό αλλά ο περιορισμός ήταν εξ ονού δηλαδή εγώ στη δεκαετία του 80 που υπήρχε μια άλλη ένας άλλος κόσμος εγώ τίποτα Ένα απλό παράδειγμα για να καταλάβουμε Το χάλι μου παραθερίζαμε στο αυλάκι Το σπίτι ήταν μπροστά στη θάλασσα Μεσολαβού σε ένας δρόμος Η γιαγιά μου, η μαμά της μαμάς μου Είχε χρέη Να μην το πω δεσμοφύλακα Αλλά καθόταν στο μπαλκόνι με τα κιάλια Και με παρακολουθούσε εμένα που ήμουν ακριβώς από κάτω Ναι ποιος θα με πλησιάσει Ποιος όμως θα μιλήσει Να βγω ποτέ Δηλαδή δισκοτέκ πήγα Αφού είχα τελειώσει το Λύκειο Τότε ήταν της μόδας στην δισκοτέκ Και πάλι όχι μόνιμο Εννοείται με συνόδευε ο οικογενειακός φίλος Τα λέμε αυτά Για να δω τα τσακάλια Ας πούμε τότε που ήταν της μόδας Και γινόταν ένας χαμός Πήγα με τη μαμά μου Δεν υπήρχε περίπτωση Οπότε ανεξάρτητη πότε θυμάστε να είστε Ποτέ δεν είχαμε ποντεμόνιμο σπίτι Το Φιόργο τον ερωτεύτηκες Ή ήταν συνοικέσει Όχι μωρέ δεν μου αρέσουν αυτά Σωρή Γιατί έτσι όπως το είπες

06:03 Είναι κάτι πολύ βαρύ Το Γιώργο μου τον γνώρισε Μία συμφιτήτρια ήταν ξαδελφός της Τον αντιπάθησε από την πρώτη στιγμή Ούτε να τον φτύσω Μετά δεν ξέρω πως έγινε Επικοινωνούσαμε πάρα πολύ καλά Γελούσαμε πάρα πολύ μαζί Είχε πολύ καθάρια μάτια Και αυτό μου κάνει κλικ Ήταν ένας άνθρωπος με πολύ ωραία αύρα. Είχε χιούμορ, συμφωνούσαμε σε αυτά που θέλαμε και οι δύο γιατί και εκείνος ήταν 8 χρονών όταν είχα στον πατέρα του οπότε επιθυμούσε και αυτός να κάνει τη δική του οικογένεια.

06:41 Εγώ προκειμένου να φύγω από τη μάνα μου και ταξίδι στον Άρη να μου τάζανε θα φεύγα. Οπότε καλύτερος ήταν ο Γιώργος από το ταξίδι στον Άρη γιατί σου λέω ήταν ένας άνθρωπος πάρα πολύ καλός, πάρα πολύ γλυκός, πολύ εμφανίσιμος στα κηδικά μου και μπορούσα να μιλάω μαζί του και κυρίως με έκανε να γελάω αν αυτά όλα συνθέτουν τον έρωτα ή την αγάπη που είναι πιο στέρεο υλικό για μένα την αγάπη σίγουρα την αγάπη ακούω γυναίκες δεσμοφύλακες ο μπαμπάς ο μπαμπάς ήταν στην κουσμάρα του είχε ξαναπαντρευτεί είχε ξαναπαντρευτεί όταν εγώ ήμουν 8,5-9 χρονών έχω έναν αδελφό οπότε δεν ήταν ο μπαμπάς του Σαββατοκύριακου μπα ούτε αυτό μπα όχι ήταν πολύ απασχολημένη την προσωπική του ζωή η μαμά είχε την ευθύνη η ηρωνία είναι και αυτό που δεν κατάλαβα ποτέ ήταν ότι ήταν μια γυναίκα η οποία τέλει δεκαετία σε 70 το λέω γιατί έχει σημασία σε ηλικία 29 χρονών χωρίζει Πέφτει πέτρα και τανάθεμα επάνω της Ήτανε Ό,τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί Σε μια οικογένεια εκείνη την εποχή

08:00 Τη διώχνουν από το σπίτι Την καταριούνται Παλεύει τα καταφέρνει Πετυχαίνει στη δουλειά της Ήθελε διακαώς να με παντρέψει Αυτό Μετά που το σκεφτόμουν Λέω ρε φίλε αυτό δεν παίζει Λένε ότι όποιος καεί στο χιλόφυσσά και το γιαούρτι Όχι μαμά μου ήθελε και καλά είναι δυνατόν 18 χρονών με παντρέψει θα ήταν πάλι πολύ ευχαριστημένη γιατί φοβόταν Μάλλον να μεταθέσει την ευθύνη ήθελε Κυρίως αυτό, αλλά επίσης φοβόταν για τα πάντα Φοβόταν μην πάω με κάποιον Φοβόταν μην μείνω έγκυος Σενάρια επιστημονικής φαντασίας Φαντάσου ότι δεν πήγα ποτέ φροντιστήριο γιατί δεν μου το επέτρεπε Δεν πήγα ποτέ φροντιστήριο Αγγλικών γιατί επίσης φοβότανε να με αφήσει Γιατί ξέρεις αυτά είναι βράδυ ως γνωστό Να βγω εγώ έξω από το σπίτι Μετά που νύχτωνε Όχι χρυσό μου Οπότε τίποτα από όλα αυτά Δεν υπήρχε σχολούσα Και γύρι με το ρολόι στο χέρι Τη ώρα σχολάω τη ώρα είμαι σπίτι Γιατί ήταν και κοντά το σχολείο Και αυτό ανάποδο Και η μητέρα μου είχε ένα εργαστήριο Γιατί ήταν μοδίστρα και το είχε γυρίσει φορέματα κοιμωσύνης

09:17 και η δεκαετία του 70 ήταν το χρυσορχείο της. Πραγματικά. Και η απόσταση σπιτιού και μαγαζιού ήταν πέντε λεπτά με το ζόρι. Έπαιρνε τηλέφωνο η γιαγιά μου και τη μαμά μου. Η μικρή έφυγε. Αχ, είχανε καγκεμπέ. Εννοείται. Και η μητέρα μου όταν έφτανα έπαιρνε την γιαγιά τηλέφωνο ήρθε εντάξει. Αυτό γινόταν. θέλω κάτι να πω Λένα και από προσωπική εμπειρία ότι είναι θαυμαστό το πως έχτισες τη ζωή σου γιατί οι άνθρωποι που ερχόμαστε από οικογένειες που ο μπαμπάς είναι στην κοσμάρα του συνήθως η πρώτη μας τουλάχιστον επιλογή είναι να νομιθούμε την κοσμάρα αυτή στην επιλογή του άντρα όχι παλαιγέ μου εγώ ενώ εσύ δεν το έκανες αυτό και έβγαι καταρχάς λένε ότι οι κόρες παντρεύονται κάποιον που μοιάζει τον πατέρα τους εγώ παντρεύτηκα κάποιον που να μην έμοιαζε στον πατέρα μου δηλαδή αν μου άρεσε κάτι στο Γιώργο ήταν ότι ήταν χήμα στο κύμα το οποίο μετά έχει τις δυσκολίες αλλά εκείνη την ώρα μου φάνηκε πολύ γοητευτικό γιατί είχα έναν πατέρα ο οποίος τα μετρούσε και τα ζήγιζε όλα

10:32 αρκεί να σου πω ότι ήταν υπάλληλος παιδιά είχε φακελάκια, αυτό δεν μου ξέραν τύχη είχε φακελάκια και μέσα στα φακελάκια ήταν ας πούμε όλες οι οικονομικές υποχρεώσεις και ένα φακελάκι υπήρχε για τα δανεικά που μπορεί να του ζητούσε κάποιος συνάδελφος να πάρει από εκεί να του δώσει δηλαδή ένας άνθρωπος τέτοιος ο πατέρας δεν ξέρει ποτέ τι θα πει πιστοτική ας πούμε αυτά ποτέ ούτε καν και βρήκα έναν άνθρωπο ο οποίος ήτανε όχτι καλά περνάμε και κούκλα μου που θες να πάμε Παντού, τι εννοείς που θέλω να πάμε Δεν έχω πάει πουθενά Ο Γιώργος στην αρχή μπορεί και να μην το πίστευε Τώρα δεκαετία 80 Βρίσκεις ένα κορίτσι 19 χρονού Το οποίο είναι τούβλο Ποιο τούβλο Πρόσεξε όμως, τούβλος εμπειρίες Τα θέλω μου ήταν πάρα πολύ ισχυρά Και η γλώσσα μου τσάκιζε Γράφατε από τότε Πάντα Δεν είχα, μη φανταστείς Τότε εκείνα τα χρόνια δεν ήταν Δεν ξύπναγες και έλεγες Εγώ θέλω να γίνω συγγραφέα Όχι δεν υπήρχε αυτό Έγραφα για ίδια χρήση Ναι έγραφα πάντα Αλλά δεν ήμουν απλά δεν είχα εμπειρία ζωής

11:44 Να το πω έτσι Με πήγε το τι περιουσία Έχει δώσει ο Γιώργος σε Λούνα Πάρκ Δεν μπορώ να σας το περιγράψω Ήταν το ροντέο τότε Παναγία μου Το ροντέο και εγώ το θυμάμαι το ροντέο Όχι είμαστε πολύ κοντά Ναι ναι ναι ήταν το ροντέο Έχει μια περιουσία καταθέσεις στο ροντέο Γιατί εγώ ήθελα να περάσω από όλα τα παιχνίδια Μετά ήθελα να πάω Μην γελάστε Ήθελα να πάω στη Συγκρού Γελάσαμε Πήγε στη Συγκρού Ήθελα να πάω σε αυτά τα ύποπτα μπαρ Με πήγε στα ύποπτα μπαρ Εντάξει δεν υπάρχει Ξεναγώ ζωής ο Γιώργος Εννοείται ήθελα να πάω στα Μποζούκια Εννοείται ότι με πήγε στα Βέβαια μην φανταστείτε αυτά αφού επισημοποιήθηκε η σχέση 6 μήνες μετά.

12:27 Εννοείται γιατί θα ήταν κάτι κι άλλο από πίσω που θα βλέπανε. Δεν υπήρχε περίπτωση μόνος επειδή πήγαιναν στη σχολή μου εκεί βρισκόμασταν. Φυσικά ο Γιώργος δεν είχε πρόβλημα έπαιρνε και τηλέφωνα έλεγε και το όνομά του. Γιώργος Μαντάζ θα ήθελα να μιλήσω με τη Λένα. Και κάποια στιγμή θες να σου πω ότι έβαλε detective η μάνα μου.

12:50 πήγε στο χωριό στο Καπανδρίτη μίλησε με ανθρώπους μα ο Γιώργος τότε είχε ένα μαγαζί στην Κέρκυρα στείλε άλλων στην Κέρκυρα να ρωτήσει να πάρει πληροφορίες πολλά λεφτά χαμένα ναι πάντως έτσι εξηγούνται τα βιβλία της Λένας όλα αυτά ουσιαστικά το γράψιμο είναι η προσωπική σου απελευθέρωση το ταξίδι μου Σαφώς. Το ταξίδι μου.

13:20 Και πρόσεξε, τότε επειδή ξεκίνησα να γράφω γύρω στο δημοτικό περνόσα πολύ ωραία και δεν φοβόμουν ο μόνιμος γιατί έμεινα πάρα πολλές ώρες μόνιμου επειδή η μαμά ήταν οδύστρια και έφευγε εγώ άρχισα να γράφω για να μην φοβάμαι. Είχα παρέα. Και αυτό δεν σταμάτησε ποτέ. Άρα με τη φαντασία μου ταξίδευα παντού. Παντού. και το είδος σημαίνει και τώρα και τώρα αυτό σημαίνει διάβαζες και όλες πολύ, πάρα πολύ μέχρι σήμερα, αυτό δεν σταμάτησε ποτέ βιβλία συσσωρεύονταν αυτή τη στιγμή στο σπίτι μου έχω έξι βιβλιοθήκες και ένα σκασμό βιβλία ολούθε το βιβλίο ήταν η συντροφιά μου η παρέα μου γιατί και ο Γιώργος όταν παντρευτήκαμε επειδή δούλευε υπερβολικά πολύ έμενα μόνη μου δεν είναι ότι και μάλιστα το λέω ότι είμαι και αυτοδιασκεδαζόμενο άτομο στο σπίτι έχω πάρα πολλά πράγματα που κάνω στο σπίτι αλλά είναι τελείως διαφορετικό όταν ξέρεις ότι κάποια στιγμή θα έρθει ο άντρες σου, τα παιδιά σου και τελείως διαφορετικό ότι είμαι μόνη μου σπίτι και δεν περιμένω και κανέναν εκτός από τα εγγόνια μου

14:40 που κατά βούληση ανοίγουν την πόρτα και συνήθως γιατί κάποια λιχουδιά θέλω Μένουν κοντά. Δίπλα, μέσα στο τυχεία. Ο κόρη μου και ο γαμπρός μου. Είναι αθάνατη ελληνική οικογένεια. Αθάνατη, αθάνατη. Η πάνω κάτω ή μέσα στο τυχεία. Εσύ δεν φοράς κι άλλια φαντάζομαι. Είσαι με τα καλά σου. Καταρχάς είχα μια κόρη τόσο τσαούσα.

15:03 Τόσο σαμουράι που την έλεγα εγώ. Ε πώς τα ήτανε. Και σαμουράι έχουμε κι εμείς απέναντί μας. Έτσι βγήκε η κόρη μου. Να πάμε λίγο στα βιβλία Πού να πάμε, με πάει παντού Στα βιβλία Λένα Στα βιβλία Αυτή την επιτυχία Γιατί έγραφες από μικρή Καταλαβαίνω ότι και αυτό είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας Τεράστιο, τεράστιο Αυτό κι αν είναι Κοίταξε, εγώ έγραφα Αλλά όπως σου είπα δεν είχα ποτέ Δεν μου είχε περάσει ποτέ από το μυαλό Ότι κάποια στιγμή θα γίνω συγγραφέας Ότι θα δω βιβλία μου Έκανες άλλες σπουδές Καταρχάς σπούδασαν πιαγός Αυτό ήταν και λίγο εκβιασμός Εκεί η σπίτια Παναγίνων πιαγός Εσύ τι ήθελες όμως να σπουδάσεις Θα έλα δώσω εξετάσεις το εθνικό Θα έχανα τη μάνα μου Από εγκεφαλικό Έκανες όμως μια μικρή ομάδα με κουκλοθέατρο Κάτι τέτοιο Έκανε όμως και ρήμα ο τύχος Θα ήθελα να δώσω εξετάσεις το εθνικό θα είχα να τιμάνομαι από εγκεφαλικό.

16:04 Ωραία. Πάμε για τραγούδι. Έγραφα, που λες, από πάντα. Αλλά δεν το είχα ποτέ στο μυαλό μου αυτό. Έγραφα, ας πούμε, τα έργα του κουκλοθεάτρου που είχαμε θείασω τότε στη σχολή, εγώ τα έγραφα. Ποτέ όμως δεν είχα πει αυτό. Βέβαια μετά, νομίζω ο Γιώργος Παλυφτέη, βλέπεις, όλη μου η ζωή είναι συνειφασμένη μαζί του. κάποια στιγμή έτυχε να διαβάσει κάτι που είχα γράψει μου λέει όπα ρε σύ μου αυτό είναι πολύ καλό λέω καλό ξεκαλό μετά πάμε λέω εγώ δεν πάω πουθενά το πάω εγώ μου λέει αλλά γράψε μου τουλάχιστον σε ποιους εκδότες γιατί δεν ξέρω κανέναν λέει εντάξει του γράφω ένα κατάλογο αρχίζει τότε δεν ήταν ηλεκτρονικά τα στέλνατε χειρόγραφα κανονικά τα δέσε και ωραία πήρε 5-10 ξέρω πόσο είχε πάρει κατέβηκε στο κέντρο της Αθήνας πάνω όλοι οι εκδότες περνούσε και μοίραζε τρεις απαντήσαν θετικά ο ένας ήταν στη Θεσσαλονίκη εκεί πρέπει να σας πω ότι εκεί κατάλαβε ο Γιώργος πόσο πολύ την είχε πατήσει διότι ο εκδότης είχε κάποιες απαιτήσεις αλλαγής στο βιβλίο και με βουτάει ο Γιώργος

17:21 και πάμε αυθυμερών Θεσσαλονίκη να συναντήσουμε τον εκδότη Και αφού μου λέει τι άλλαγες θέλει να κάνεις στο βιβλίο Το πρώτο έτσι Του λέει να σας ρωτήσω κάτι Γιατί δεν γράφετε ένα δικό σας βιβλίο Να αφήσετε το δικό μου ήσυχο για το δικό μου Δεν σας το δίνω καλημέρα σας Εκεί κατάλαβα Γιώργος πόσο σοβαρά Έπαιρνα αυτό που έκανα Είτε θα έβγαινε Είτε δεν θα έβγαινε σε βιβλίο δεν με ενδιαφέρεται Ήταν το βιβλίο μου Απαντήσαμε στο μεγαλύτερο τότε Εκδότη της εποχής θετικά βγήκε το πρώτο βιβλίο σιγά μην το πήρε χαμπάρικαν έτσι συμβαίνει συνήθως ακριβώς δεν είχε γάμι και χημεία όμως γιατί σε όλα τα πράγματα πρέπει να υπάρχει χημεία κάποια στιγμή μου απέριπτε το ένα βιβλίο αφού μου βγάλει το πρώτο μετά όλα τα υπόλοιπα μου τα απέριπτε και έχω δώσει το βάλς με 12 θεούς και μου το έχει απορρίψει εντός 20 ημερών δεν ξέρω αν το διάβασε και κανένας Αυτό ήταν το πρώτο που είχα διαβάσει εγώ.

18:21 Με αυτό μπήκα σε εκδός ψυχολιός. Α, αλήθεια. Ναι, γιατί εκεί πάνω που είχα βάλει τα κλάματα και έλεγα τέρμα δεν θα ξαναγράψω. Θα γράφω μόνο τον κατάλογο του Σούπερ Μάρ. Drama queen. Μου λέει καλά, πριν φτάσουμε σε κάτι τόσο δραστικό, ξαναγράψε μου σε ποιους εκδότες θες να πάω και θα το πάω. Ξανά ίδια διαδικασία. Και μου απαντάνε δύο θετικά.

18:46 Είναι μια ένωση Είναι ένα της εκδόσεις της σχολειός Και ξεκινάμε βγάζουμε το βάλς Το Μάιο του 2005 Εγώ έχω φοβερό άγχος Να πάει καλά να δικαιώσω Τον εαυτό σας Τον εκδότη μου κυρίως Δηλαδή Αυτό που σε εμπιστεύτηκε Ναι με εμπιστεύτηκες Αλλά κοίτα Πήγε πολύ καλά το βιβλίο βέβαια Γιατί έχουν και ωραίο σύστημα πρόθεσης από τότε είχαν αλλά εγώ έτρεμα μήπως δεν ήταν ικανοποιημένη οπότε μου απέρριπταν το επόμενο που το είχα ήδη γράψει στη Θεανό και πήγα διλά διλά να ρωτήσω ήταν μια υπεύθυνη marketing τότε της λέω είσαστε ευχαριστημένοι εντάξει μου λέει η αλήθεια περιμένω να πάει λίγο καλύτερα πού σου λέω πάντα τα κοπήκαν τα πόδια αλλά εντάξει μου λέει και βγαίνει η Θεανό το 2006 πάει σαφώς καλύτερα διπλασιάζει της πωλήσης και το 2007 βγαίνει το σπίτι δίπλα στο ποτάμι, εδώ ήρθαμε αυτό είχα διαβάσει εγώ βγαίνει το 2007 το σπίτι δίπλα στο ποτάμι, όπου δεν τους αρέσει ο τίτλος, ούτε εμένα μου άρεσε γιατί μου θυμίζεται ο μικρός σπίτις στο Λιβάνι παλέψαμε, παλέψαμε

20:02 τίποτα δεν, μου λέει η υπεύθυνη του εκδοτικού το φοβάμαι λίγο αυτό το βιβλίο γιατί έχει πολλές ηρωίδες με ποια θα ταυτιστεί η αναγνώστρια Τελικά κάθε αναγνώστρια ταυτίστηκε με άλλη ηρωίδα Και βγαίνει το 2007 Και εκεί μας πήρε και μας σήκωσε Γενικώς Το ποτάμι ήταν και είναι ακόμα Τους πρώτους μήνες δεν ξέρανε τι τους χτύπησε στο ψυχογιό Δεν προλαβαίνανε να τυπώνουν Κάθε εβδομάδα έκαναν να τύπω σε χιλιάδες αντίτυπα Και να σκεφτείς ότι είναι η εποχή που ένα βιβλίο για να χαρακτηριστεί ως ευπόλυτο best seller, που λέμε ελληνικά, έπρεπε να πουλήσει 6.000 αντίτυπα και πάνω.

20:51 Και το ποτάμι πουλάγε δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα. Εκεί πώς αισθάνεσαι, Λένα? Εκεί. Λοιπόν, θα σου πω το εξής. Δεν είναι εύκολο να το πιστέψεις. Το δέχομαι. Αλλά έτσι είμαι εγώ. Δεν με ένοιαζε. είχα πάρα πολύ μεγάλη χαρά για τον εκδότη μου ότι κοίτα μπήκα και κοίτα τι κάνω ας πούμε για σένα ζαβώ είχα δύο παιδιά στην εφηβεία τότε και έπρεπε πολύ να προσέξω γιατί ξαφνικά με ανακαλύπτουν εφημερίδες, περιοδικά είχαμε τότε εφημερίδες, περιοδικά δίνω τη, όχι αργότερα δώσα στην Ενέγα και την πρώτη συνέντευξη όχι αργότερα ήταν αυτό είμαι σε περιφερειακά κανάλια ως όφυλα κάνουν φωτογραφίσεις ασχολούνται μαζί μου μεγάλες εφημερίδες μαζί ασχολούνται μαζί μου και οι βιβλιοκριτικοί και δεν ήταν για καλό μου το τι άκουσα χριστέ μου τότε δεν περιγράφεται ήτανε έως και χιδέα τα σχόλια για την επιτυχία όλοι νομίζανε ότι ήταν το πρώτο μου βιβλίο επειδή σωστά ήταν το τέταρτο παιδιά όλοι λοιπόν ανακαλύψαν τη μαντά θεωρούσαν ότι ποια είναι αυτή η νοικοκυρά και γιατί ξαφνικά και έλεγα εμένα γιατί με ρωτάτε

22:14 άρα λοιπόν έχεις τη χαρά και έχεις και αυτό το άγχος ψυχρολουσία και ήμουνα και λίγο άπειρη τότε οπότε καταλαβαίνεις ότι ό,τι διάβασα έκλαιγα εννοείται ήρεμα πουλητισμένα καθόμουν και έκλαιγα έπρεπε η δημοσιότητα όμως ήταν αντιστρόφως ανάλογη. Δηλαδή... Ζούσες στα δύο άκρα. Ναι, το οποίο εγώ δεν μπορούσα να το κατανοήσω.

22:42 Μέχρι σήμερα δεν κατανοώ γιατί κάθετο άλλο στην ουρά μια ώρα για να το υπογράψω ένα βιβλίο. Δεν το καταλαβαίνω. Και αισθάνομαι και πάρα πολύ άσχημα. Από εκεί και μετά είχα δύο παιδιά τα οποία ειδικά η κόρη μου που ήταν και πιο γυναίκα, πιο δύσκολη το ότι με σταματούσαν στο δρόμο ας πούμε, η κόρη μου νευρίαζε και εγώ έπρεπε να προσέξω πάρα πολύ από το ψυχογιό φτάσαν στο σημείο να ρωτήσουν το Γιώργο Λένα πως το διαχειρίζεται όλο αυτό και ο Γιώργος απαντούσε, δεν έχω καταλάβει κάτι τα γεμιστά πάντως συνεχίζουν να τα πετυχαίνει τα παιδιά διάβαζαν η κόρη μου ποτέ τα άσχημα της άσχημης κριτικής η κόρη μου δεν διάβαζε καν τα βιβλία μου Ο Γιώργος θύμωνε με αυτά Όχι, ο Γιώργος γελούσε Μου λέγει, κούκλα μου προχώρα Προχώρα Εγώ προχωρούσα, ούτως και άλλως εγώ έγραφα το επόμενο Παιδιά, δεν με αφορά Δεν μπορώ να το εξηγήσω διαφορετικά Χαίρομαι πάρα πολύ που αγαπούν τα βιβλία μου Δεν έχω ακούσει τη λέξη περηφάνια Δεν ένιωσες ποτέ περήφανη Όχι Ήμουνα πάρα πολύ χαρούμενη όταν έγραφα ένα βιβλίο

23:58 Το ζούσα και το ζω από τη στιγμή που φεύγει από μένα και πάει στον εκδότη και μετά το βλέπω στα βιβλιοπωλία είναι κάποιες κυρίασματα καλή γράφει καλά μάλλον πρέπει να γράφει καλά δεν με αφορά όλο αυτό όχι δεν με αφορά χαίρομαι όταν ακούω ανθρώπους και μου μιλάνε για τα βιβλία μου χαίρομαι πάρα πολύ χαίρομαι που αγγίζουν ψυχές χαίρομαι που καθένας βρίσκει κάτι χαίρομαι γιατί μου γράφουν ότι έχω περάσει ώρες στη χημειοθεραπεία διαβάζοντας τα βιβλία σας χαίρομαι γιατί είχα τη μάνα μου στο νοσοκομείο και οι νύχτες περνούσαν μαζί σας αυτά είναι τόσα παράσημα έχω σταματήσει τα διώδη και μου λέει δεν το πιστεύω διαβάζω τα βιβλία σας μισό λεπτό να μου το υπογράψετε λέω καλή μου η ουρά πίσω φτάνει φτάνει στη θήβα όλα αυτά σε κάνουν χαίρεση η περηφάνεια για μένα είναι περί τι Περήφανη είμαι ξέρεις πότε Όταν ο γονός μου φέρνει Μια ωραία ζωγραφιά Όταν η κόρη μου φτιάξει μια ωραία τούρτα Γιατί αυτό είναι το επαγγελμάτις Εκεί είμαι περήφανη Εκεί μπορώ να σου πω φουσκώνω

25:12 Πολύ Όχι για μένα Έχεις έρθει ποτέ Πρόσωπο με πρόσωπο Με κάποιον που έχει γράψει κάτι Πολύ άσχημο για σένα Εγώ έχω έρθει κάποια κορίτσι μου γλυκό πρόσωπο με πρόσωπο Ο άλλος μου γύρισε την πλάτη και έφυγε Θα σου πω Παλιά Δηλαδή τι εννοείς Βεβιά δεν θυμαστάνει ένα podcast Παλιά η εκδόση ψυχολογιός συμμετείχανε στην ΔΕΦΔΕ Ναι στη Διεθνή Έκδοση Βιβλίου Θεσσαλονίκης Πολυευρακοί μαζεύονταν τότε όλοι μεγάλοι εκδότες Είχα και η εκδόση ψυχολογιός περίπτερο και φυσικά όλοι ανέβαιζαν τους συγγραφείς τους επάνω μέσα σε όλους τους συγγραφείς υπήρχαν και κάποιοι από αυτούς είναι αστείο να συναντιόμαστε στο διάδρομο και δεν είμαι και μην νιώνω με διαπερνούσε το βλέμμα τους ήταν τρομερό ή μίλαγαν δυνατά στον έτερο προσβλητικά χωρίς να αναφέρουν το όνομά μου ή ξέρω εγώ αν έπρεπε να να περάσουμε σε ένα κάποιο στενό μου γύριζαν την πλάτη και προτιμούσα να φύγουν γιατί να φύγω εγώ δεν υπήρχε πρέπει να το σηκώμα, κόψα ζυμούδι, έχω τελειώσει Θες να σου πω πότε αισθάνθηκα περήφανη

26:35 Να μια στιγμή Είμαστε στην έκθεση βιβλίου και μπαίνει μέσα στην έκθεση Ο Βασίλης ο Βασιλικός με τον οποίο είχε μια εκπομπή στην τηλεόραση του Αξιονιστή και με έχει καλέσει για να δεις ότι η πραγματικά μεγάλη είναι μεγάλη στην ψυχή και με παίρνει όταν προβλήθηκε η εκπομπή και μου λέει κορίτσο να σε ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί με ευχαριστείτε άκου να δεις μου λέει η δικιά μου εκπομπή κάνει γύρω στο 2,5 με 3 έβγαλα εσένα να μου δώσεις ένα ωραίο τάτο 6,5 πολύ σε ευχαριστώ λέω εγώ σας ευχαριστώ λοιπόν μπαίνει στην έκθεση ο Βασίλης ο Βασιλικός και με βλέπει μπροστά του έχουν μαζευτεί όλοι δεν μπορώ να πω ονόματα δεν θα ήθελα και ο Βασίλης ο Βασίλης λέει νάκη μου λέω τι κάνετε αγκαλιές φιλιά λέει στον Γιώργο δεν πιστεύεις να ζηλεύεις όχι όχι του λέει ο Γιώργος και με παίρνει η αγκαλιά και μου λέει θα έρθεις στην παρουσία σου λέει κοίτα μαζόμουν να πάω μαζί μου λέει θα πάμε και με παίρνει από τους ώμους να διασχίσουμε την έκθεση Ναι μεν περηφάνια γιατί ένας τόσο αξιολόγος άνθρωπος

27:52 Με είχε αγκαλιάσει Και από την άλλη Παναγία μου αισθανόμουν τα μαχαίρια στην πλάτη μου να καρφώνονται Χωρίς τα ματιμόλια ο Χριστέ μου δεν θα φτάσω ποτέ Ναι ήταν μια στιγμή περηφάνιας Αλλά αυτή ήταν η αντίδραση όλων Και μέχρι σήμερα διαβάζω σχόλια δεν με θεωρούν συνάδελφα Όχι ούτε εγώ τους θεωρώ συνάδελφους γιατί δεν είναι συνάδελφος δεν δουλειά ομότεχνο να με πεις να το καταλάβω συνάδελφο γιατί καλύμουν δεν δουλεύω στην εμφορία δεν δουλεύω στην τράπεζα ακόμα τα ακούω απλά τώρα πια λίγο το πετσί σκλήρινε και δεν είναι το πετσί θα σου πω έχω πάρει τόσο πολλή αγάπη από τους αναγνώστες έκανα πάρα πολλές παρουσιάσεις ήρθα σε επαφή με χιλιάδες κόσμου και όταν όλοι αυτοί σε αγκαλιάζουν και έχουν τέτοιου είδους ιστορίες να σου πούνε τι να σε αγγίξουν όλοι οι υπόλοιποι που το βλέπεις είναι κακέντρέχει από πίσω Ιστορίες είπες τις ιστορίες λοιπόν σου τις λένε κάποιες και άνθρωποι το μαρτύριο της Ισμήτωρά να σου πω τι γίνεται όπως θα θω και όπου βρεθώ δεν γράφω ιστορίες άλλων

29:07 γράφω αυτές που γεννάει το δικό μου το μυαλό ας ζήσω αρκετά να γράψω αυτά που έχω εδώ μέσα μη σκάσει το κεφάλι μου Ο κόσμος όμως θέλει να δει την ιστορία της ζωής του γραμμένη από μένα. Οπότε μου λένε έχω μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία να σας δείξω. Δεν θέλω καλή μου. Η απάντηση είναι η ίδια. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για την εμπιστοσύνη.

29:29 Αλλά γράφω μόνο ιστορίες που δημιουργεί το δικό μου μυαλό διαφορετικά. Δεν μπορώ να λειτουργήσω. Και αυτό που πλέον είναι τυποποιημένη η απάντηση είναι η αλήθεια μου. Δεν μπορώ να ξέρω. όλα αυτά είναι μέσα στο κεφάλι σου ναι γιατί πρέπει να ξέρεις εγώ όταν ξεκινάω να γράψω ένα βιβλίο τον κορμό τον ξέρω δεν είναι πάντα ότι το πάει όπως το είχα σκεφτεί γιατί οι ήρωες λίγο είναι τζαναμπέτιδες και κάνουν ό,τι θέλουν δεν θέλω όμως να ξέρω από πριν τι θα συμβεί θέλω να εξελίσσεται η ιστορία την ώρα που τη γράφω να με πηγαίνουν οι ήρωες άμα μου δώσεις την ιστορία της ζωής σου έτοιμη Εγώ πρέπει να μείνω εκεί Με εγκλωβίζεις Δεν λειτουργώ καλά Στον Γιώργο έλεγες την ιστορία που γράφεις Ο Γιώργος ήταν ο πρώτος αναγνώστης Ο Γιώργος τα διάβαζε ζεστά ζεστά από τον εκτυπωτή Και τα διάβαζε Εγώ παρακολουθούσα τις αντιδράσεις του Και αν τον έβλεπα έτσι Και είχε λίγο περίεργη αντίδραση Γιατί ο Γιώργος επίσης ήταν ένας άντρας που δεν τρυπώταν να κλάψει οπότε όταν άκουγα αυτό το χαρακτηριστικό

30:32 το μουχου μουχου πήγαινε από πάνω να δώσει ποιο σημείο ο Γιώργος συγκινήθηκε από εκεί και μετά όμως συζητούσα με την εξέλιξη της ιστορίας δηλαδή του την έλεγα δεν τον χάλαγε μετά αυτό ξαναδιάβαζε δεν μου έλεγε όμως ποτέ τίποτα για τη συνέχεια ή ξέρω εγώ δεν κάνεις αυτό γιατί το είχα πει μη μου πεις τίποτα θα σκοτωθούμε όχι όχι όχι Αυτά είναι στο κεφάλι σου και δεν παρεμβαίνουν Και εγώ θα τα δω όταν βγούνε Όχι Δεν μπορώ να γράψω άλλου νου ιστορία Και θαυμάζω πάρα πολλούς ανθρώπους που γράφουν βιογραφίες Διάβασα τελευταία τώρα Του Αχ του Μένιντου Σακελαρόπουλου Το βιβλίο Η Σουλτάνα Το οποίο είναι πραγματική ιστορία Στην παρουσία γνωρίσαμε και τους ήρωες Τις ηρωίδες κτλ Ε μπράβο του αλλά ο Μένιος είναι δημοσιογράφος είναι τελείως διαφορετικό τώρα που μιλούσες έχω την απορία με την Κλέρη τη Θεοδόρου που γράφετε τώρα μαζί αυτό πως γίνεται η συσυγγραφή δηλαδή εγώ με τη μία κάνουμε ωραία μαζί το podcast αλλά ένα βιβλίο πως το κάνεις παρέα με την Κλέρη γνωριστήκαμε

31:44 το 2017 και ψηλοδέσαμε σαν παρέα παρόλο που δεν νομίζω ότι υπάρχει τίποτα κοινό, ούτε μία τρίχα, πιο διαφορετικές από μένα και εκείνη δεν υπάρχει. Από πού να το πιάσεις, από αυτά που διαβάζουμε, από αυτά που ακούμε, από αυτά που τρώμε, από αυτά που πίνουμε, από αυτά που πίνουμε, πουθενά δεν συναντιόμαστε. Όμως συναντιόμαστε σε κάτι.

32:15 είμαστε και οι δύο πολύ ισχυρές προσωπικότητες αλλά είμαστε πάρα πολύ ακριβωδίκες και η εντυμότητα είναι κάτι που επειδή δεν το έχω συναντήσει πολύ στη ζωή μου όταν το συναντώ το εκτιμώ η Κλέρ λοιπόν είναι πολύ έντιμη είναι πολύ ευθεία η Γερμανίδα στην ανατροφή φράου τη φωνάζω και είναι πάρα πολύ καλή στο αστυνομικό αλλά δυστυχώς έχει κάτι πολύ δύσκολο είναι Ελληνίδα, είναι γυναίκα άρα λοιπόν τα βιβλία της έχουν ένα κοινό η Κλέρη ξεκίνησε με ιστορικό μυθιστόριο μας το οποίο ήταν καταπληκτική εγώ που τα διάβαζα όμως της είχα πει ότι το κάλεσμά σου δεν είναι αυτό το κάλεσμά σου είναι αλλού είναι το αστυνομικό πρέπει να γράψει αστυνομικό και έγραψε αστυνομικό όταν το διάβασα το πρώτο της αστυνομικό σε χειρόγραφο ακόμα εγώ που την είχα παροτρύνει να το γράψει δεν πίστευα ότι το είχε γράψει αυτό η Κλέρι εντός όταν την βλέπεις ξεγελάει είναι γλυκούλα, χαμογελαστούλα, τίποτα διαστροφικό μυαλό, τέρμα και έχοντας διαβάσει αυτό επειδή μου αρέσει το αστυνομικό να το διαβάζω

33:36 η ιδέα ήταν δικιά μου και έτσι περσεί έλα να γράψουμε κάτι μαζί λέει τι να γράψουμε μαζί μου λέει πάς καλά να γράψουμε ένα αστυνομικό που μου αρέσει δεν κοιτάει η κλαίρη ήμασταν στη τζιά παραθερίζαμε στο σπίτι της παιδιά μες στη θάλασσα εκεί που ψιλοκολυμπούσαμε ξέρεις σαν τις γυριαίες που κάνουν κλουτσου κλουτσου οι γυριαίες μίλη σε ίνια με τα κοτσιδάκια εμείς μέσα σε εκείνη τη θάλασσα στήσαμε ολόκληρη τη γενική υπόθεση το πώς θα πήγαινε, τις ηρωίδες τον τίτλο και μετά ξεκινήσαμε θα σου πω τώρα τι γίνεται το πρώτο της γενικής υπόθεσης μετά ακολούσαν αλλά πέντε, τώρα βγαίνει το έκτο θα σου πω ενώ είχαμε αποφασίσει ότι θα το χωρίσουμε σε κεφάλαια και κάθε μία θα γράφει από ένα κεφάλαιο και έτσι έγινε στην αρχή τουλάχιστον δύσκολο ακούγεται αυτό για βιβλίο Ναι, πρόσκληγε, γράφαμε, αλλά καθόμασταν δίπλα-δίπλα, είχε υπόψη σου.

34:36 Οπότε κάποια στιγμή μία διάβαζε τις άλλες, έκανε τις διορθώσεις. Και μετά το παρατήσαμε γιατί ήταν χρονοβόρο και γράφουμε με το εξής τρόπο, το οποίο είναι τρελοκομείο και δεν μπορεί το πιστέψει άνθρωπος. Γράφουμε μαζί, ταυτόχρονα, μέσω πλατφόρμας. Έχουμε κοινή οθόνη. Η μία υπαγορεύει και η άλλη γράφει. αυτή που γράφει όταν παράλληλα της έρχονται οι ιδέες κάνει ένα έτσι συνεχίζει γράφει φωναχτά το πιάνει η άλλη συνεχίζει και μετά όταν κουράζει τη μία αρχίζει και γράφει η άλλη και της παγορεύει η πρώτη και καεί και ο κεφαλός μας σιωπηκομεία, μα δεν είμαστε με τα καλά μας ε, μα ναι το έχω πει επανειλημμένως που ήθελες μία να γράψουμε εμείς δεν μπορούμε αυτό να το κάνουμε ούτε για να φτιάξουμε τη δομή μιας εκπομπής μου είχε πει θα την γράφουμε μαζί θα ανοίξουμε ένα κοινό δεν μπορώ, με αγχώνει πάρα πολύ αυτό θα γράψω εγώ τι θέλω και θα στο στείλω και δες έτσι γράφουμε τα πάντα έξι βιβλία έχουμε γράψει έτσι ένα κομμάτι μόνο ναι όντως δεν είμαστε ένα κομμάτι μόνο η Κλέρη δεν αγγίζει

35:50 και δεν το γράφουμε παρέα και αυτό είναι οι ερωτικές σκηνές αυτές δεν τις ακουμπάει οι άνθρωποι είναι μόνο δικές μου Να η αποκάλυψη Αυτές είναι μόνο δικές μου Ναι μου το λέει κλαίρ δεν μπορώ δεν το έχω μου Λέλα ας το παιδί μου ας το πάνω μου Πότε γράφεις Λένα Νύχτα μέρα Θα σου πω παλιά έγραφα μόνο πάρα πολύ πρωί Γιατί μετά ξυπνούσαν τα κενά δαιμόνια Του σπιτιού μου Δηλαδή εγώ σηκωνόμνα τεσσερσίμιση ώρα Ξεκινούσαν τόσο ώστε μέχρι τις εννιά Είχα βγάλει αρκετή δουλίτσα γιατί μετά ξυπνάγει ο Γιώργος ήθελε το ένα ήθελε το άλλο ήταν λίγο και αυτός κακομαθημένος μου νομίζεις οπότε αξιοποιούσα τις πρώτες πρωινές ώρες τώρα που είμαι μόνιμος στο σπίτι δεν γράφω σίγουρα βράδυ δεν μπορώ με τηλεορασάκια ή το κέντυμά μου δεν μπορώ γράφω πρωί απλά δεν ξυπνάω πια γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος δεν με πιέζει κανένας για να ξυπνάω Λευκή σελίδα ούτε να διανοηθώ Ποτέ Μόνο στους τίτλους Λευκή σελίδα Αυτόνες έχει ο εκτυπωτής μου Όταν είδες τους ήρωές σου να παίρνουν Μορφή

37:05 Στην τηλεοπτική σειρά στο σπίτι δίπλα στο ποτάμι Πώς αισθάνεσαι Τους ήρωές μου δεν τους είδα στην οθόνη Όπως κανένας ενδιαφέρον δεν βλέπει τους ήρωές του Όταν μεταφέρεται βιβλίο του Είναι κάτι άλλο Άλλο το βιβλίο γιατί εκεί πια παίρνει μπρος ο σκηνοθέτης και κυρίως αυτός που κάνει τη διασκευή του σενάριου, ο σενάριογράφος και δημιουργούν κάτι άλλο από αυτό που εσύ είχες φανταστεί άρα δεν την έχεις δει τη σειρά εγώ τα είχα διαβάσει τα επεισόδια ούτως ή άλλως γιατί μου τα στέλναν γιατί πρέπει να δώσεις έγκριση και τέτοια κυρίως γι' αυτό έδινε έγκριση, όχι γινόταν κάτι που δεν την έδινε εγώ την έγκριση Επίσης όχι Είναι κάτι τελείως διαφορετικό Βέβαια Το σπίτι δίπλα στο ποτάμι Ειδικά γιατί έχουν μεταφερθεί άλλα δύο βιβλία Αλλά ήταν στην Κυπριακή τηλεόραση Το ένα προβλήθηκε και στην Ελλάδα Το Βάλς Αν και ήταν με Κύπριους ηθοποιούς Απλά είχε και Έλληνες μέσα όπως γίνεται συνήθως Τότε είχα γνωριστεί έτσι Είχα γνωριστεί με την κυρία Κάτια Δανδουλάκη Που έπαιζε στο Βάλς

38:14 άλλο ήταν τα πέντε κλειδιά που επίσταν Κυπριακή παραγωγή αλλά δεν πέρασε τις εξετάσεις για να προβληθεί και στην Ελλάδα και μετά ήρθε το σπίτι δίπλα στο ποτάμι το οποίο ανέβηκε και σε θεατρικό και μάλιστα στο θεατρικό ήταν τις πρόβες γιατί εκεί είχαμε ως Θεοδώρα την Μαριάννα του Μασάτου και ως γιαγιά Ιουλία την Ελγίνη οποίες οι δυο τους στη σκηνή ήτανε τι να σας πω υπέροχες και οι δύο εκεί στις πρόβες γεννήθηκε η συνέχεια από το σπίτι δίπλα στο ποτάμι που γράφτηκε μετά και στιλεοπτικά είχα την τύχη γιατί αυτό ήταν τύχη πέρα από όλα τα άλλα να είναι η Πέγγι Τρικαλιώτη στο ρόλο της Θεοδόρας και ήταν σπαρακτική η ερμηνεία της εγώ λοιπόν είχα δει τα επεισόδια ήξερα ότι θα υπήρχαν πάρα πολλές αλλαγές και δεν μπήκα στον κόπο να το δω είδα το πρώτο και το δεύτερο επεισόδιο που ήταν πάνω στο βιβλίο ακριβώς αλλοιώθηκε σε βαθμό ορισμένες φορές τραγικό αλλά δεν μετανιώνω γιατί το έδωσαν και θεωρώ και το λέω δημόσια και φωνάζω πια στα κανάλια ξυπνάτε αφήστε τις μεταφορές

39:31 ξένων τηλεοπτικών σειρών τα ξένα format και ρίξτε μια ματιά στη δεξαμενή που λέγεται σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία δεν μιλάω για τα δικά μου τα βιβλία μιλάω γενικό δώστε προσοχή, κάντε καλές παραγωγές και δεν το κάνω αυτό για κανένα λόγο όταν ανακοινώνεται ότι ένα βιβλίο θα προβληθεί ο κόσμος σειρέσει τα βιβλιοπωλεία για να πάρει το βιβλίο το ίδιο έγινε με το προξωνιό της Ιουλίας το γνώρισε ο κόσμος εμένα λοιπόν σαν συγγραφέα αυτό που με απασχολεί είναι αφενός να μπαίνει κόσμος στα βιβλιοπωλεία μπας και από τους 100 οι 10 γίνουν τακτικοί αναγνώστες γιατί έχουμε ένα πολύ χαμηλό αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα, σε ποσοστό και έτσι θα ωφεληθεί και ο κόσμος αλλά και αυτά τα βιβλιοπολία που είναι πολύ παθαστές μέρες μας και δίνουν αγώνα για να επιβιώσουν ας έχουν λοιπόν κάποιες ανάσες δροσιάς και παράλληλα γιατί να μην γνωριστεί το κοινό με τη σύγχρονη ελληνική λογοτεχνία, δεν υπάρχει κανένας λόγος οπότε δεν με πειράζει με πρόλαβε κάπως έτσι ήθελα να κλείσουμε

40:41 το podcast με το ότι ανεξαρτήτως του αν αρέσει σε κάποιον το βιβλίο ή όχι ή όλα αυτά που λένε είναι τόσο μεγάλο πράγμα το ότι τόσος κόσμος κρατάει ένα βιβλίο στα χέρια του και διαβάζει σε μια εποχή που δεν βγαίνει κανείς από την οθόνη δηλαδή ξυπνάται επιτέλους αυτό έχει σημασία Είναι το αναγνωστικό μας κοινό, το τακτικό αναγνωστικό κοινό σε μια χώρα πολιτισμού υποτίθεται.

41:15 Εγώ λοιπόν λέω ότι αυτό το χώρο που λέγεται βιβλίο έχει ανάγκη όποιον προβολέα μπορούμε να του ρίξουμε, με όποιον τρόπο ας πέσει πάνω στο βιβλίο επιτέλους. Ευχαριστούμε πάρα πολύ. Εγώ σας ευχαριστώ. Να ρωτήσω εγώ κάτι. Το τατουάζ που βλέπω τόση ώρα τι είναι. Το τατουάζ που βλέπεις είναι μία μαμά με δύο κεφαλάκια και το σήμα του άπειρου.

41:41 Στο ίδιο σημείο το έχει ο γιος μου και η κόρη μου. Το έχουμε κάνει οι τρεις ταυτόχρονα. Απίθανο. Πολύ ωραίο. Πάρα πολύ ωραίο. Ναι και μάλιστα στο τατουατζίδικο που με πήγανε μου είπε να... Α, τα παιδιά σε πήγανε. Ναι, τα παιδιά με πήγανε. Το κάνανε δώρο. Μου λέει μα θα το κάνεις θα το κάνω. Ένας νεαρός μου λέει να ξέρετε μου λέει κανένας δεν σταματάει στο ένα τατουάζ αλήθεια του λέω κοίτα με ένα και καλό μέχρι εκεί ευχαριστούμε πάρα πολύ εγώ ευχαριστώ λοιπόν τι ένοχη απόλαυση το είχαμε ξαναπεί το είχαμε ξαναπεί και είχα πει εγώ ότι είχα διαβάσει τον Τρότσ και εισεκινούμενα σχέδια Δεν θυμάσαι Ναι θυμάμαι Αλλά τώρα έχει τόσες ένοχες απολαύσεις Στα βιβλία της Λένας Ναι Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ ως ένοχη απόλυση για τα βιβλία Είναι ότι μέχρι πολύ μεγάλη διάβαζα και Mickey Mouse Εγώ ακόμα διαβάζω Mickey Mouse Τι εννοείς κάθε καλοκαίρι Πάω και παίρνω Πάρα πολλά Mickey Mouse Είναι Εγώ ακόμα το κάνω Άρα έχω και αυτή την ένοχη απόλαυση Παίρνω και Popeye

42:55 είχαμε και τα ποπάι διάβαζες ποπάι ο αγαπημένος μου τι έχεις πάθει γιατί πέφτεις έχει πέσει τόσο πολύ η φωνή σου εεεε πέσα λίγο με τη Λένα Μαντά ναι γιατί όχι δεν ξέρω έτσι όλα αυτά που ακούσαμε για πολύ καταπίεση στην οικογένεια ε ωραία δεν έχουμε κάτι άλλο να πούμε μα εμείς αυτό δεν γράφουμε εμείς δεν ήμασταν πολύ καταπιεσμένες αλλιώς θα γράφαμε βιβλία όχι άκρα ναι έτσι καταπιεσμένες εγώ ήμουνα καταπιεσμένη αλλά όχι έτσι ναι εγώ ήμουν ελεύθερο πουλί ναι φαίνεται αυτό ευχαριστούμε που μας ακούσατε και σήμερα κάθε Πέμπτη νέο επεισόδιο στα Apple Podcasts και το Spotify Γεια σας