Πήγε να Αλλάξει Δουλειά και το Αφεντικό του Έβαλε Τρικλοποδιά
StartUp Comedy - Καθημερινές Ιστορίες Επαγγελματικής ΤρέλαςΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Σε αυτό το επεισόδιο ξεκινάμε με έναν τύπο που πάει να αλλάξει δουλειά και το αφεντικό του αποφασίζει ότι τώρα είναι η σωστή στιγμή να θυμηθεί πόσο πολύ τον χρειάζεται.
Όσο ήταν εκεί, όλα κανονικά.
Μόλις πήγε να φύγει, ξαφνικά έγινε πολύτιμος.
Από εκεί ανοίγει η κουβέντα για εργοδότες που δεν σε εκτιμούν όσο σε έχουν, αλλά πανικοβάλλονται όταν πας να φύγεις. Για ανθρώπους που τους διεκδικούν μόνο όταν τους χάνουν. Και για το περίεργο σημείο όπου η «αναγνώριση» αρχίζει να μοιάζει περισσότερο με έλεγχο.
Μετά περνάμε στα αγαπημένα της ελληνικής αγοράς εργασίας: γνωριμίες, βύσματα, αξιοκρατία και συνεντεύξεις που γίνονται ενώ όλοι ξέρουν ότι η θέση μάλλον έχει ήδη κλείσει. Πόσο ρόλο παίζει τελικά το βιογραφικό; Πόσο ρόλο παίζει το ποιος σε ξέρει; Και πότε η γνωριμία γίνεται βύσμα;
Κάπου εκεί, από ένα μικρό σχόλιο, ανοίγει άλλη κουβέντα: να προσλάβεις άνθρωπο ή να συνεχίσεις να τα κάνεις όλα μόνος σου; Γιατί το κόστος ευκαιρίας δεν φαίνεται πάντα στο ταμείο, αλλά φαίνεται στη ζωή σου, στον χρόνο σου και στο πόσο ακόμα αντέχεις να είσαι ταυτόχρονα ιδιοκτήτης, υπάλληλος, λογιστήριο, πωλήσεις και τεχνική υποστήριξη.
Στη συνέχεια μιλάμε για τη Σοράγια, που έχει ένα καλό προϊόν αλλά πέφτει πάνω στο μεγάλο πρόβλημα: η αγορά δεν είναι έτοιμη να το καταλάβει. Και όταν πρέπει πρώτα να εκπαιδεύσεις τον πελάτη για να μπορέσει να αγοράσει, το παιχνίδι γίνεται πολύ πιο δύσκολο.
Εκεί μπαίνει και η ιδέα του προϊόντος-Δούρειου Ίππου: να μη ζητήσεις από την αγορά να αλλάξει συνήθειες από την πρώτη μέρα, αλλά να βρεις έναν τρόπο να μπεις από μια πόρτα που ήδη καταλαβαίνει.
Και στο τέλος έχουμε το «Βιβλίο να μην διαβάσετε», με το βιβλίο «Ηγεσία». Μιλάμε για ηγέτες, χαρακτηριστικά, θεωρίες και όλα αυτά που ακούγονται ωραία μέχρι να χρειαστεί να εφαρμοστούν σε κανονική δουλειά, με κανονικούς ανθρώπους και κανονική πίεση.
Ένα επεισόδιο για δουλειές που χάνονται, αφεντικά που ξυπνάνε αργά, βύσματα, προσλήψεις, ρίσκο, αγορά και ηγεσία.
Startup Comedy
Καθημερινές ιστορίες επαγγελματικής τρέλας.
ΕΝΟΤΗΤΕΣ
00:00 – Intro
03:51 – Ιστορία με «pick me» εργοδότη
05:29 – Όταν οι εταιρείες διαπραγματεύονται για το προσωπικό τους
07:33 – Είναι οκ να σε διεκδικεί το αφεντικό σου;
10:02 – Ιστορία με δουλειά που την «έκλεψε» βύσμα
11:20 – Αξιοκρατία vs. γνωριμίες vs. βύσματα
12:47 – Ειδικά στην Ελλάδα, οι γνωριμίες είναι κλειδί για την πρόσληψη
13:53 – Η ανηθικότητα των εικονικών συνεντεύξεων
15:01 – Υπάρχουν θέσεις στις οποίες μπαίνεις μόνο με βύσμα;
15:43 – Γνωστός με λίγο καλύτερο βιογραφικό ή άριστος αλλά άγνωστος;
17:57 – Μικρό σχόλιο, μεγάλη συζήτηση: Να προσλάβω υπάλληλο ή να τα κάνω όλα μόνος μου;
19:11 – Το κόστος ευκαιρίας έχει ρίσκο, αλλά είναι μονόδρομος
21:02 – Στασιμότητα ίσον θάνατος στην επιχειρηματικότητα
23:48 – Το να προσπαθείς να έχεις δίκιο είναι χάσιμο χρόνου
24:59 – Η ιστορία της Σοράγιας που καλείται να εκπαιδεύσει την αγορά
28:01 – Όταν το προϊόν σου είναι καινούργιο, υπάρχει κόστος εκπαίδευσης της αγοράς
30:20 – Το προϊόν Δούρειος Ίππος
33:14 – Τι επίδραση έχουν τα εκπαιδευτικά προγράμματα στις εταιρείες;
36:12 – Η ερώτηση της Ελευθερίας
37:37 – Βιβλίο να μην διαβάσετε - «Ηγεσία»
39:06 – Τα χαρακτηριστικά ενός ηγέτη
44:59 – Giveaway βιβλίου να μην διαβάσετε
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Ελπίζω να μην έχεις πάλι ερωτικές ιστορίες. Κάποιος από την παλιά μου εταιρεία πήρε τηλέφωνο στην καινούρια και του είπε να σταματήσω την πρόσληψη γιατί τους ήμουν απαραίτητος. Φαντάζομαι ότι κάποιο διαπραγματευτικό χαρτί έχω. Δηλαδή δεν πάω από την άλλη εταιρεία και τους πω μην πάρετε τον Χρήστο, τον θέλω εγώ. Το πας πολύ λογικά, δηλαδή μπορεί απλά να ήταν απελπισμένη.
Πήρε τηλέφωνο άλλος μέσα στην απελπισία να πει σας παρακαλώ τον θέλω για δικό μου αφήστε τον καταραίο. Ναι γεια σας σας παρακαλώ τον παρτίδι κόσμου για τον θέλω. Γνωστή αλυσίδα σούπερ μάρκετ που για να μπεις χρειάζεσαι μέσο. Ξέρω και ανθρώπους που έχουν πληρώσει μίζα. Δηλαδή θα σου δώσω δυο χιλιάρικα σε παρακαλώ βάλε την κόρη μου να δουλέψει μέσα στο σούπερ μάρκετ.
Στα ελληνικά δεδομένα ο κανόνας είναι ένα τεράστιο ποσοστό προσλήψεων και ανταλλαγών στις εταιρείες γίνεται ο γνωστός του γνωστού κτλ. Αυτός ο οποίος θα φέρει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία η οποία δεν υπάρχει καλείται να πληρώσει το κόστος της εκπαίδευσης της αγοράς. Δηλαδή ξέρεις ότι έχεις αξία. Θα σου δώσω αυτό που θέλεις και μέσα σε αυτό που θέλεις θα βάλω τη δικιά μου υπεραξία. Είναι ακριβώς αυτό που ήθελες και κάτι παραπάνω. Ένα προϊόν δούριο είπω. Θα τρίξω θεμέλια.
Θα τρίξω Τα εκπαιδευτικά προϊόντα και οι εκπαιδευτικές υπηρεσίες Που αγοράζουν οι εταιρείες Τι είδους επίδραση έχουν σε αυτές Τι πραγματικά αγοράζουν οι επιχειρήσεις Και με αυτό ικανοποιούνται Ψυχαγωγία Φαρνταπ Καλησπέρα. Καλώς ήρθατε στο 19ο επεισόδιο. Προετοιμάζετε κάποια έκπληξη για το 20ο ή θα το ζήσουμε από ποιο λόγο.
Όχι, δεν θα γιορτάσουμε τα 20. Γιορτάσαμε τα 10, θα γιορτάσουμε τα 100 μετά. Το δέχομαι. Τα 20 δεν θα τα γιορτάσουμε. Ή μήπως όχι. Ποιος είσαι, είσαι ο Βα... Ας το σημαίνει. Ποιος είσαι, μήπως είσαι ο Βασίλης Ινής, ο Άιρονμαν της επιχειρηματικότητας, Ο Σούπερμαν του φραντσάις Ο Σπάιντερμαν της αυτοβελτίωσης Ω και αυτοβελτίωση Ναι ναι τα δέχομαι όλα γιατί είμαι ταπεινός Δεν έχω θέμα Και είσαι ο Χρήστος Γεωργουδάκης Ο κύριος Χρήστος Γεωργουδάκης Βιντεογράφος και ερευνητής Κυρίως ερευνητής Και κυρίως κύριος Κυρίως κύριος Δεν θα ήταν ωραίο να μιλάγαμε στον πληθυντικό Κύριε Γεωργουδάκη Να το κάνουμε και βρετανικό Ναι θα έδινε άλλο κύρος Το podcast μου Μου είπε ένας φίλος Ωραίο podcast επιχειρηματικό κάνετε εσείς Γελάτε όλη την ώρα Κόμιντ έχουμε στον τίτλο Τι ήθελε παρεξηγήθηκα Δεν πρόλαβα να ζητήσω διευκρινήσεις Του λέω τι θες να το πάμε πιο σοβαρά Θες να είμαστε λίγο πιο αυστηροί Σαν οι δύσεις και τα λοιπά Μου το έπενε με νεύρα Με νεύρα Να πάτε σε άλλα
Είναι φίλος μας, δεν θέλω να τον πιώξω. Όχι, εγώ θέλω να πάω σε άλλο. Ο Γιώργος, ο φίλος μου Γιώργος. Γεια σου Γιώργο. Τι έχουμε σήμερα. Εσύ να μας πεις τι έχουμε. Εγώ πού να ξέρω. Εγώ έχω βαθιά ριζωμένες γνώσεις και εμπειρίες. Εγώ έχω βαθιά ριζωμένες απορίες ως ερευνητής και εξερευνητής και έχω φέρει και ιστορίες. Ελπίζω να μην έχεις πάλι ερωτικές ιστορίες.
Όχι, έμαθα το μάθημα μου. Μας το έκανε στο προηγούμενο podcast. Ναι, το έκανα λίγο. Αφού το είδα το προηγούμενο επεισόδιο, κατάλαβα ότι είπα και ένα υπονοούμενο κάτι για τις αποθήκες, που δεν το κατάλαβα. Και ακούστηκε ακόμα πιο υπονοούμενο κάτι στις αποθήκες. Να του παίρνει τιμές. Κάτι είπα που δεν το κατάλαβα μετά. Αυτή από την αφήγονα ήταν σαν υπονοούμενο.
Όσοι δεν έχετε δει το προηγούμενο αεροτικό επεισόδιο, να πάτε να το δείτε. Δούλευα σε μεγάλη εταιρεία για αρκετά χρόνια και κάποια στιγμή μου έγινε πρόταση να πάω αλλού με αρκετά μεγάλη αύξηση. Σε συζητήσεις πιο παλιά μου είχαν πει συνάδελφοι ότι αν φύγω να μην πω στους εργοδότες μου που θα πάω και το θεώρησα περιβολικό και αστείο.
Πες όμως ότι είμαι σχετικά καχύποπτος άνθρωπος, είπα ότι για καλό και για κακό πρώτα θα υπογράψω στην καινούργια εταιρεία και μετά θα το πω στην παλιά. Έρχεται η ώρα, υπογράφω και πάω την επόμενη μέρα Στην παλιά εταιρεία που δούλευα Να τους πω ότι θα φύγω σε τρεις εβδομάδες 21 μέρες Μου έγινε αντιπρόταση, δεν τη δέχτηκα Όπως καταλαβαίνεις, αλλά Τους είπα που πηγαίνω Το αποκάλυψε Δύο-τρεις μήνες μετά, μαθαίνω πως κάποιος Από την παλιά μου εταιρεία Πήρε τηλέφωνο στην καινούρια Σε ένα γνωστό του και του είπε να σταματήσω την πρόσληψη γιατί τους ήμουν απαραίτητος.
Το έμαθα από τον ίδιο άνθρωπο που πήρα ένα τηλέφωνο που μου το είπε γελώντας αφού είχα πλέον πάει στην καινούργια δουλειά. Ωραία είναι αυτά, μου αρέσουν. Δηλαδή, κάτσε να το κατάλαβες την ιστορία. Θέλει ο Βαγγέλης να αλλάξει δουλειά. Στον που με Βαγγέλη. Θέλει να αλλάξει ο Βαγγέλης δουλειά. Έχει βρει την άλλη δουλειά. Κάνει τη διαδικασία.
Πάει στην εταιρεία να πει παιδιά θα φύγω Του λέει ένας Μην πεις που θα πας Αυτός χαϊβάνει πάει και το λέει Τους λέει παιδιά θα πάω στην Στην μπλε αλφα έψιλον Να πας του λένε αλλά όπ Σου δίνουμε πόσα παίρνεις 1800 σου δίνουμε 2500 Λέει όχι εγώ θα πάω Στην μπλε αλφα έψιλον Πάει στην μπλε αλφα έψιλον και μαθαίνει μετά από λίγο Ότι είχαν πάρει τηλέφωνο και λέει μην τον πάρετε Εντύπωση μου κάνει που η μπλε αλφα έψιλον, η καινούργια του εταιρεία δεν επηρεάστηκε από την κλίση που έδωσε γιατί θα σου πω ότι εννοώ, για να έχεις θράσος, έχω εγώ ας πω με κάποιον εργαζόμενο και δεν θέλω να μου φύγει και για να έχω θράσος να πάρω τηλέφωνο την άλλη εταιρεία φαντάζομαι ότι κάποιο διαπραγματευτικό χαρτί έχω, δηλαδή δεν πάω να πάρω την άλλη εταιρεία και της πω μην πάρετε τον Χρήστο, τον θέλω εγώ γιατί έτσι, μην τον πάρετε Πρέπει κάποια πίεση να μπορούσαν.
Δηλαδή να είναι προμηθευτής μου, να είναι συνεργάτης. Έχω γνωστό που δούλευε σε μία από αυτές τις ελεγκτικές οικονομικές εταιρείες που συνεργάζονται με τράπεζες. Ουσιαστικά η δουλειά του ήταν να ασχολείται με την τράπεζα. Και έρχεται η τράπεζα και του κάνει πρόταση να τον πάρει από την εταιρεία για την οποία δούλευε. Αλλά έγινε σε συνεργασία η τράπεζα με την ελεγκτική εταιρεία.
Ας το πούμε έτσι. Δηλαδή είχαν εκείνους συμφέρους, δέχτηκε η μία με την άλλη. Στη δικιά μας περίπτωση μου κάνει εντύπωση πως η καινούργια του εταιρεία δεν επηρεάστηκε από την παλιά. Οπότε δύο πράγματα συμβαίνουν. Επηρεαστεί ως προς τι. Να δεχτεί, να πει. Αν εγώ έχω μια εταιρεία που είναι πελάτης μου, είμαστε συνεργάτες μου και έχουμε να ανταλλάξουμε πολλά χρήματα, έχουμε αμοιβέα συμφέροντα, βεβαίως και θα με ακούσουν και αντίστοιχα και βεβαίως θα τους ακούσω δηλαδή και αντίστροφα στο πάνω έχω εγώ να προσλάβω παράδειγμα τη Μαρία και με πάρει ένας πελάτης από τον οποίο μου τζιράρει ξέρω εγώ χιλιάδες ευρώ και μου πει μην την πάρεις τη Μαρία, βεβαίως κύριε πελάτη μου ποια Μαρία, δεν την ξέρω καν ποια είναι αυτή δηλαδή είναι σοβαρό το ότι δεν τους άκουσε άλλη εταιρεία, μάλλον σημαίνει ότι η παλιά του εταιρεία ήταν ασόβαρ ήταν βλακή αυτή η παιδιά αυτό θα σου λέω ότι το πας πολύ λογικά δηλαδή μπορεί απλά να ήταν απελπισμένη η λογική προσέγγιση είναι αυτή αλλά υπάρχει πάντα
προσέγγιση του όχι απλά πήρε τηλέφωνο άλλος μέσα στην απελπισία να πει σας παρακαλώ τον θέλω για δικό μου αφήστε τον καταραίο δεν ξέρω κολακευτικό μου ακούγεται δεν το βρίσκω δεν ξέρω το πες και εσύ το βρίσκεις ας πούμε ανηθικό Εφόσον δεν υπήρξε απειλή Θα χρησιμοποιήσεις τη λέξη παραβιαστικό Πες εσύ που είσαι πιο πονηρεμένος Ναι παραβιαστικό θα πω Παραβιαστικό Άβολο όλο Ξέρω εγώ γιατί να πάρεις Το νέο μου εργοδότη να του πεις Μη με προσλάβει Αρχικά με Μου κάνεις κακό μπορεί Αν εγώ θέλω να πάω εκεί Για καλό μου κούγεται με ένα Δηλαδή δεν ήταν ότι δεν τον ήθελε εγώ μπορώ να με σαχωνεύω, εσύ να θες να συνεργάζεσαι μαζί μου και να με κρατήσεις και να μου δώσεις και αύξηση άμα εγώ δεν μπορώ έχω βγάλει χτικιό να δουλεύω για σένα και θέλω να πάω στον αταγωνιστή θα τον πάρεις τηλέφωνο, όχι σας παρακαλώ θέλω να τον κρατήσω, εγκλωβισμένο ισόβια, φυλακισμένος στη δουλειά ναι γεια σας, σας παρακαλώ με τον παρτίο δικός μου, το θέλω αυτό, δεν ξέρω είναι κολακευτικό καταλαβαίνω
αλλά είναι και πες και εσύ ρε Αλευθέρη η πρώτη μου σκέψη είναι αυτό ακριβώς που περιγράφεις δεν θα σκεφτόμουν από τέτοιου τρόπου που σκέφτηκες ότι θα έπρεπε να έχει κάποια αντιπρόθεση έτσι ώστε να μπορέσει να δώσει και να πάρει αλλά διαβάζοντας την ιστορία και λέγοντας ο φίλος μας ότι τον χαρακτήρισε ως απαραίτητο η πρώτη μου σκέψη ήταν τι καλό με το Αλευθέρης Ήτανε όχι τριπή.
Ήτανε όχι κάτι έχει πάει λάθος. Σε κάποια περίπτωση η σκέψη του μας έγινε. Και μου έκανε τύχος. Ναι, δεν ξέρω. Όχι, παρακαλώ. Ξέρεις τι, ήταν πραγματικά μια επιχειρηματική προσέγγιση στο θέμα, αγνώντας ότι υπάρχει και ατόφια βλακεία. Πολύ σωστό, πολύ σωστό. Ναι, δηλαδή, εσύ το πήγες σε φάση του ότι, α, και πώς αυτή... Να διεκδικήσω, εγώ το σκέφτηκα Ας πούμε ο εργαζόμενος είναι ένα asset Να το διεκδικήσω από όλες τις πλευρές Με όλους τους ηθικούς Και οτι είχε και η Λέβερα Μου χλωπεί Ο άλλος μπορεί απλά να σηκούσει το τηλέφωνο Για να μην πωζινείται να μείνει Ή δεν ξέρουμε και το είδος της επιχείρησης Παίζει ρόλο τι είδος επιχείρησης Γιατί ας πούμε το πήγαμε κατευθείαν σε οικονομικό Δεν ξέρω μπορεί να είναι ανταγωνιστικές να προσθέσουμε. Όχι νομίζω προχωράω στην επόμενη η οποία είναι πάλι λίγο σε παρόμοιο πλαίσιο έχει να κάνει με πρόσληψη σε δουλειά έδωσα συνέντευση λέει για δουλειά σε εταιρεία που εντός εισαγωγικών ήτανε στόχος ζωής μου να δουλέψω εκεί
όταν δώσαμε τα χέρια ναι αλλά έτσι. Τι πάει να πεις στόχος ζωής εντάξει. Επίσης τι θαύμαζε την. Ναι καλλιτέχνης ας πούμε σκηνοθέτης και θες στα πρώτα ζωήματα να περάσει από μια πολύ μεγάλη εταιρεία, τώρα στόχο ζωής να δουλέψει μια εταιρεία. Βάλε άλλους στόχους ζωής. Ναι, ισχύει. Όταν δώσαμε τα χέρια και συμφωνήσαμε σε μισθό και τα λοιπά, δεν το πίστευα να είναι φουλ ενθουσιασμένος.
Μέχρι που μια βδομάδα μετά, με πήραν τηλέφωνο και μου είπαν ότι τελικά δεν θα συνεχίσουμε τη διαδικασία πρόσληψης. Όταν ρώτησα ποιος είναι ο λόγος, Η κοπέλα από το HR που την είχα γνωρίσει στη συνέντευξη και είχαμε προλάβει και κάναμε σύντομα bonding μου είπε ότι η Διεύθυνση προτίμησε έναν άλλο υποψήφιο που ήταν γνωστός της Διευθύντριας.
Ναι και τι θα μας πει αυτός η Διευθύντριά του ποιος θα θέλει να συνεργάζεται. Αισθάνθηκε αδικημένος. Έχω ένα θέμα με αυτούς που αισθάνονται αδικημένοι δεν μπορώ μη μου τους φέρεις εδώ και γελάς εσύ. και ρε κακά για αυτός τον έφερα για να συζητήσω. Όχι δεν μπορώ αυτός που σε αισθάνονται αδικημένοι. Κανείς δεν μπορεί να σε αδικήσει, εσύ αδικείς τον εαυτό σου.
Πάμε τώρα, ας το πάμε λίγο πιο το θέμα της αξιοκρατίας. Μπράβο, εγώ γι' αυτό έφερα την ιστορία. Είναι αναξιοκρατικό εφόσον πληρεί όλες τις προϋποθέσεις και έχει όλα τα προσόντα να μην προσλαμβάνεται αυτός και να προσλαμβάνεται κάποιος άλλος απλά και μόνο επειδή είναι γνωστός. Αυτό που έχω να πω είναι συνήθως στις θέσεις εργασίας που δεν τηρούνται αξιοκρατικά κριτήρια συνήθως δεν απαιτούνται και πολλά ειδικά χαρακτηριστικά.
Δηλαδή επειδή όλες οι επιχειρήσεις το πρώτο τους μέλημα είναι το συμφέρον τους και η κερδοφορία δεν θα ρισκάρουν ούτε την κερδοφορία τους, ούτε την επιτυχία τους, ούτε την ανάπτυξή τους για να προσλάβουν έναν εργαζόμενο ο οποίος δεν μπορεί να τα καταφέρει, δεν μπορεί να φέρει κάτι παραπάνω. Όταν το κάνουν σημαίνει ότι είτε δεν έχει διαφορά από τον άλλον ή ότι η θέση δεν επηρεάζει τόσο πολύ.
Και αυτή είναι η αλήθεια για να μην νιώθετε αδικημένοι. Δηλαδή αν νιώθεις ότι είχες τα προσόντα και δεν σε προσέλαβαν, χάρη σου κάναν γιατί μάλλον δεν χρειαζόντουσαν όλες τα προσόντα και να πας να βρεις μια άλλη δουλειά που πραγματικά θα χρειάζονται όλες τα προσόντα και αυτή την αξία που έχεις να δώσεις γιατί σε αυτή την εταιρεία αν όντως ισχύει και πήραν κάποιον με λιγότερα προσόντα, δεν τα χρειαζόντουσαν.
Δεν θα είσαι υπόαπασχοληθή αν σε είχαν πάρει. Οπότε ναι, δεν ξέρουμε. Αλλά αν έχουμε μια περίπτωση που είναι δύο υποψήφοι που έχουν ακριβώς τα ίδια προσόντα και ο ένας ξέρει κάποιον μέσα στην εταιρεία, Εσύ πιστεύεις πιο πολύ στο networking και στη γνωριμία ή θα το αποκαλούσες βίσμα Δηλαδή δίνουμε θετική ερευνητική χρειά Πιστεύω στο networking και στη γνωριμία και καταρχήν στην Ελλάδα Στα ελληνικά δεδομένα ο κανόνας είναι ένα τεράστιο ποσοστό Για να μην πω νούμερα Ένα τεράστιο ποσοστό προσλήψεων και ανταλλαγών στις εταιρείες Γίνεται ο γνωστός του γνωστού κτλ Δηλαδή το πρόσφατο παράδειγμα γνωστή μου έχει κάνει δύο interview για θέση εργασίας η οποία δεν έχει ακόμα ανακοινωθεί ακριβώς επειδή είχε φίλη τη διευθύντρια.
Συμβαίνουν όλα αυτά και το βρίσκω θετικό γιατί για τους ανθρώπους που αναζητούν το να πάρεις έναν γνωστό ή κάποιον από σύσταση έχεις κερδίσει έναν χρόνο γνωριμίας. Δηλαδή μέχρι να μάθεις τι ρόλο παίζει κάποιος και να τον πάθεις και να μάθεις ξεκινάς από ένα βήμα πιο μπροστά. Όταν είναι αγνές πάντα οι προθέσεις. Τώρα δεν μιλάμε για θέματα πάλι αναξιοκρατίας, βυσμάτων, που κάποιος αδικείται, που κάποιος έχει υποστήριζει μια από μια διαδικασία.
Δηλαδή το ανήθικο, ξέρεις ποιο είναι. Το ανήθικο είναι να ξέρω εγώ ότι έχω πάρει για τη θέση το Βαγγέλη και να ταλαιπωρώ εσένα και όλους τους άλλους για να δείξω ότι τηρώ την διαδικασία. και αυτό κάνουν πολλές εταιρείες δηλαδή ξέρω ρε παιδί μου ο Βαγγέλης είναι βύσμα μου έχει έρθει θα πάρει στο Βαγγέλη εγώ ξέρω θα πάρω το Βαγγέλη γιατί είναι γνωστός γνωστού και τα λοιπά το έχω αποφασίσει και τι κάνω κάνω όλη τη διαδικασία συνεντεύξεων επιλογής και τα λοιπά ταλαιπωρώ υποψηφίους ενώ ξέρω από την αρχή ότι θα τους βάζω σε μια διαδικασία αγωνίας εικονικά interview ενώ ξέρω και μετά να ρωτιούνται όλοι οι άνθρωποι γιατί δεν με πήρε εμένα γιατί δεν πήρε εμένα, τι έκανα και όχι μόνο αν είμαι και τέτοιος δεν ενημερώνω και όλα δεν λέω γιατί δεν πήρα σ' ένα γιατί δεν πήρα τον άλλον γιατί δεν έχω γιατί να πω αυτό είναι ανήθικο και καλό είναι να μην συμβαίνει αλλά πάνω σε αυτά τα θέματα υπάρχουν και άλλα αναξιοκρατικά παραδείγματα στείλτε τα μας γιατί είναι τζιζ αυτό το θέμα
αλλά μια προσέγγιση που δίνω εγώ είναι αυτή. Μεγάλη αναξιοκρατία παίζει όταν έχει να κάνει με θέσεις προνομιούχες που εμπλέκεται το δημόσιο. Εκεί καλά το ξέρουμε. Τα βύσματα, τα ρουσφέτια κτλ. Με θέσεις εργασίας που ξέρει κάποιος ότι είναι εύκολες και αμείβονται καλά σε σχέση με τη δυσκολία τους και είναι και σταθερές θέσεις.
Υπάρχουν τέτοια. Δηλαδή ας πούμε εγώ ξέρω γνωστή αλυσίδα τα σούπερ μάρκετ που για να μπεις χρειάζεσαι μέσο. Δηλαδή δεν κάνουν ανοιχτές προσλήψεις, προσλαμβάνει το γνωστό, το γνωστού και μάλιστα ξέρω και ανθρώπους που έχουν πληρώσει μίζα. Δηλαδή θα σου δώσω δυο χιλιάρικα, σε παρακαλώ βάλε την κόρη μου να δουλέψει μέσα στο σούπερ μάρκετ. Ναι, συμβαίνουν αυτά.
Εσύ, εγώ, εγώ δεν είμαι εγώ, ποιος είμαι. Εσύ τι θα έκανες σε περίπτωση που είχες δύο υποψήφους για μια δουλειά, ο ένας είχε λίγο παραπάνω προσόντα που σου κολλάνε, αλλά τον άλλον τον γνώριζες είτε προσωπικά είτε από παλαιότερη δουλειά, οπότε τον είχες παραπάνω πιστοσύνη. Δηλαδή σε ένα σενάριο τέτοιο, καταλαβαίνω το πάω, το ανοίγω λίγο το θέμα, έχω δύο υποψήφους και οι δύο είναι καλοί για τη θέση, απλά ο ένας υπερτερεί στο τεχνικό κομμάτι ή στην προεκκρισία κι άλλωστε ότι κάπως τον εμπιστεύουμε.
Το κριτήριο πάντα είναι το συμφέρον της επιχείρησης. Ποιος θα βοηθήσει περισσότερο τα συμφέροντα της επιχείρησης. Οπότε πρέπει να ξέρω ποιο είναι το συμφέρον της επιχείρησης. Η γρήγορη απορρόφηση, είναι θέση που χρειάζεται η εμπιστοσύνη ή τα τεχνικά προσόντα παίζουν κάποιο ρόλο. Επίσης είπες και αν είναι φίλος ή πολύ γνωστός Όχι, καλό είναι να μην παίρνουμε Πολυφίλους ή πολύ γνωστούς Γιατί υπάρχουν και άλλα θέματα Και άλλα προβλήματα που μπορεί να Να προκύψουν Είναι σχετικό, πάντα πρέπει να κοιτάμε Τα συμφέροντα της επιχείρησης Βέβαια, εγώ στο λέω γιατί Σε μένα τελειώνει η απόφαση Ένας ο οποίος δεν τον ενδιαφέρει Πιθανόν και τόσο το συμφέρον της επιχείρησης και είναι απλά ένας ενδιάμεσος ρόλος, ναι, μπορεί να μην το σκεφτεί αυτό που λέω και να πάει σίγουρα προς...
Να, μπράβο, άλλο παράδειγμα αναξιοκρατίας. Δηλαδή αυτός που παίρνει την απόφαση δεν έχει στο μυαλό του το λογικό. Δηλαδή μπορεί να είναι ένας υπεύθυνος προσλήψεων, να είναι ένα τμήμα HR, να είναι ένας διθυντής κτλ. Ο οποίος δεν ξέρει ακριβώς ή δεν του είναι κατανοητό ποιο είναι το συμφέρον της επιχείρησης ή δεν ξέρει ακόμα τι πρόβλημα μπορεί να προκύψει αν δεν πάρει αυτόν που έχει τα αντικειμενικά προσόντα και πάρει τον γνωστό και επιλέγει να πάρει τον γνωστό για να εξυπηρετήσει για προσωπικά κίνητρα.
Να εδώ, ίσως αυτό το κομμάτι δεν είπαμε, ότι πολλές φορές σε επιχείρησεις επιτελείται αδικία όταν εξυπηρετούνται προσωπικά συμφέροντα. Δηλαδή όταν ο διευθυντής, όταν υπέσχουνε προσλήψεων εξυπηρετεί τα δικά του συμφέροντα γιατί απλά δεν τον ενδιαφέρει ο οργανισμός και η επιχείρηση στην οποία βρίσκεται. Μικρό σχόλιο, μεγάλη συζήτηση. Βλέπεις θα το πω και απ' έξω γιατί είναι πραγματικά μικρό.
Ένας νέος επιχειρηματίας στα πρόθυρα του burnout σκέφτεται να προσλάβει υπάλληλο αλλά από την άλλη σκέφτεται ότι θα του φύγουν πολλά λεφτά, μήπως να συνεχίζει να βγάζει όλη τη δουλειά μόνος του. Και ρωτάει τη γνώμη μας. Πολύ σημαντικό και συνηθισμένο δίλημα αυτό Δηλαδή λέει ο άλλος Θέλω εγώ να πάρω έναν εργαζόμενο Ας πούμε που θα μου στοιχήσει 1500 ευρώ το μήνα Τα οποία δεν μου πολύ περισσεύουν Μήπως να κάτσω εγώ Που είμαι ένας μικρός ελεύθερος επαγγελματίας Επιχειρηματές να βγάλω εγώ μόνος μου τη δουλειά Να κόψω κάνα τιμολογιάκι παραπάνω Να στείλω εγώ κάνα email Να δουλέψω λίγες ώρες παραπάνω και είναι ένα λογικό δίλημα που σου λέει τώρα 1500 ευρώ ή 4 ώρες παραπάνω ή μήπως θα τα βγάλω και θα γλιτώσω αυτά τα 1500 ευρώ ή να ζοριστώ εγώ λίγο αφού μπορώ.
Είναι μια φράση η απάντηση που πάντα την ξεχνάμε όχι μόνο σε επιχειρήσεις αλλά σε πολλά πράγματα. Πολλές φορές το δίλημα δεν αφορά μόνο τις επιλογές που έχεις αλλά και ένα τρίτο παράγοντα ο οποίος λέγεται κόστος ευκαιρίας. δηλαδή όταν παίρνεις μια απόφαση κάτι αυθύνεις πίσω που αυτό πρέπει να το υπολογίσεις να πάρω έναν άνθρωπο να δίνω 1500 ευρώ το μήνα ή να κάνω εγώ αυτή τη δουλειά μπορώ και θα ζοριστώ αν πάρεις την απόφαση υπολογίζοντας μόνο αυτά τα κριτήρια που έχεις μπροστά σου δηλαδή τα λεφτά που θα γλιτώσεις για 590 γλιτώσω δεν έχεις υπολογίσει τα χρήματα που πιθανόν θα κέρδιζες αν προσλάμβανες έναν εργαζόμενο και εσύ έκανες μια άλλη δουλειά στην οποία μπορούσες να βγάζεις περισσότερα.
Ή αυτός ο εργαζόμενος σε βοηθούσε να έχεις περισσότερα έσοδα. Δηλαδή μπορεί να εξοικονομούσες το χρόνο 18.000 ευρώ αν δεν προσλάβαισες τον εργαζόμενο, αλλά αν τον προσλάμβανες θα μπορούσες να βγάλεις 25.000. Καταλαβαίνω. Αν είναι τόσο απλό γιατί δεν το κάνουν όλοι. Γιατί είναι πολύ δύσκολη η έννοια του κόστους ευκαιρίας.
Δεν μπορούμε να το υπολογίσουμε. Γιατί το κόστος ευκαιρίας αφορά μια πρόβλεψη. Εμπεριέχει και ένα ρίσκο. Αυτό δεν έχει ρίσκο. Ναι, έχει ρίσκο. Γιατί μπορεί αυτός που τα προλάβουν να κάνει καλή δουλειά, να με βάλει σε άλλους μπελάδες, να πρέπει να του γυναιδάω. Η ζωή έχει ρίσκα. Οι επιχειρήσεις έχουν ρίσκα. Αυτό οφείλει ένας επιχειρηματίας να μπορεί να ζυγίζει.
Όχι μόνο επιχειρηματίας. Δεν είναι το κόστος ευκαιρίας πολλές φορές δεν το υπολογίζουμε και στην προσωπική μας ζωή είτε είμαστε επιχειρηματές είτε όχι. Χρειάζεται να παίρνουμε τέτοια ρίσκα γιατί αυτά τα ρίσκα είναι αυτά τα οποία μας βοηθάνε να αναβαθμίζουμε τη ζωή μας. Αλλιώς, άμα η προσέγγιση σου είναι πάντα, όχι μην δώσω να πάρω εργαζόμενο, ας κουραστώ εγώ, ας πέσω και τελικά μα εσύ δεν τα καταφέρεις και ούτε εργαζόμενο πήρες, ούτε την ανάπτυξη έχεις, το ρίσκο τελικά που είναι μεγαλύτερο.
Είναι μεγαλύτερο να πάρεις ένα ρίσκο που σίγουρα θα σε πάει σε μια πτώση, σε μια συντήρηση, παρά να πάρεις ένα ρίσκο που θα σου φέρει ανάπτυξη. Και για να μιλήσουμε και για να επανέλθουμε στις επιχειρήσεις, στην προσωπική μας ζωή η σταθερότητα είναι αξία. Δηλαδή το έχουμε ξαναπεί αυτό, μας ερωτήσει ο Χρήστο πώς πήγε η φετινή χρονιά.
Για σαν μια χαρά, όπως και πέρσι μια χαρά είμαι. Στις επιχειρήσεις η σταθερότητα είναι λίγο πριν το θάνατο. μια επιχείρηση αν δεν έχει έστω και 0,1% αύξηση σε σχέση με πέρσι είναι λίγο πριν την πτώση. Στις επιχειρήσεις είναι μονόδρομος η ανάπτυξη. Δεν είναι ουσιαστικά επιλογή. Τέτοιου τύπου επιλογές σταθερότητας γίνονται από ανθρώπινο παράγοντα.
Η επιχείρηση μοναδικό στις σκοπός είναι η συνεχόμενη ανάπτυξη. Σε αντίθεση με την προσωπική μας ζωή. Κάτσε ακόμα και στις μικρομεσαίες. Στα πάντα. Η επιχείρηση αν δεν αναπτυχθεί Πεθαίνει Είναι περιακό καφέ ας πούμε πάλι Πώς να αναπτυχθεί Μετά από ένα σημείο Καλά δεν έχει άλλες επιχείρησεις να ασχοληθείτε Καφέ και καφέ Οτιδήποτε Και σε αυτό το σημείο να κάνουμε μια διαφήμιση Thirsty Owl Φανταστικό καφέ Το πιο γρήγορο delivery στην Αθήνα Παραγγέλνεις, χτυπάει το κουδούνι Και άλλοι διαβάλλονται να τα πούμε τα παιδιά έχει τύχει να παραγγείλουμε, χτυπάει το κουδούνι και λέμε ποιος είναι και είναι ο καφές που παραγγείλαμε πριν τη δευτερόλεπτα και δεν είναι απέναντι από εδώ Για να μην ξέρω αν που καφέ, ας πω οποιαδήποτε επιχείρηση που είναι στην επαρχία που έχει μια συγκεκριμένη αγοραστική δύναμη με ένα κατάλληλο στήμα, με συγκεκριμένα άτομα στα οποία μπορεί να προσφέρει υπηρεσίες ή προϊόντα οπότε μετά από ένα σημείο το μόνο που μπορείς να κάνεις δεν είναι να συντηρείς μια επιτυχία
Γιατί η συντήρηση, πώς τη μετράς, ας πούμε, τη μετράς απλωικά, με νούμερα, με λεφτά. Τα 100 ευρώ φέτος δεν έχουν την ίδια αξία με τα 100 ευρώ του χρόνου. Υπάρχει ο πληθωρισμός, η αξία, η αγοραστική δύναμη. Το χρήμα χάνει την αξία του. Άρα, ας πούμε, αν ο τζίρος επιχείρησης είναι ένα εκατομμύριο πέρσι και ένα εκατομμύριο φέτος, έχω χάσει.
γιατί ο πληθωρισμός ανεβαίνει, τα έξοδα ανεβαίνουν οι τιμές του πετρελαίου και όλα αυτά οπότε και για αυτό και για πολλούς άλλους οικονομικούς παράγοντες πρέπει η επιχείρηση συνεχώς να έχει μια ανωδική πορεία γιατί η ανωδική πορεία προβλέπει και μια ενδεχόμενη ένα ενδεχόμενο απρόβλεπτο γεγονός ενώ η σταθερή δεν μπορεί, αν σου προκύψει ένα απρόβλεπτο γεγονός και έχεις μια σταθερά πορεία τότε θα πας σίγουρα προς τα κάτω Ενώ αν έχεις μια ανωδική μπορεί να πας προς τα κάτω Αλλά πιο πάνω από παλαιότερα Ο μετάποσος ήδη Με το αμπληθωρισμό και με το Τέτοιο Δεν είναι ο σκηπός μου αυτός Να σου πω τώρα κάτι που είναι πολύ σημαντικό Δεν ταιριάζει καθόλου Είναι θέμα αυτοβελτίωσης Σε αυτά που σου αρέσουν Εμένα Σε εμένα Οι άνθρωποι Χάνουμε όλες μας τις αντιδικίες Και όλες μας τις διαφωνίες ή μπορούμε να χάσουμε όλη μας τη ζωή προσπαθώντας απλά και μόνο να έχουμε δίκιο.
Δεν μας ενδιαφέρει ποτέ πολλές φορές τι λέει ο άλλος, τι είναι αυτό το θέμα, τι υποστηρίζει. Μας ενδιαφέρει μόνο να πάρουμε εκείνη τη μικρή χαζή ικανοποίηση το να έχουμε δίκιο. Και είμαστε εμείς οι δύο που διαφωνούμε και αναζητούμε το δίκιο ενώ δεν υπάρχει κανένας εξωτερικός κριτής ποτέ να μας πει Ξέρεις κάτι, Χρήστος είχες δίκιο, Βασίλης είχες δίκιο Οι δυο μας είμαστε Τι σημασία έχει να έχεις δίκιο εσύ Να έχω δίκιο εγώ Σημασία έχει να καταλάβεις τι λέω, να καταλάβω τι λες Και χάνουμε πολλές φορές χρόνο, κόπο, χρήμα Απλά και μόνο για να νιώσουμε μια Αυτή την ψευδέστηση της ικανοποίησης Ότι έχω δίκιο Κλείνει το μικρό αυτοβελτιωτικό διάλειμμα Δεν κόλλαγε πουθενά Κάποιος Μπορεί να του φανεί χρήσιμο αυτό που είπα Ας το Το αφήνω Πώς σου ήρθε αυτό όμως Ήταν πιχτούλα για μένα Όχι δεν καθόλου ήρθα Έχεις δίκιο Είχα τη μήγα και τη μηγιάστηκα Οκ Τι μας παίρνεις σήμερα Εγώ έχω να πω τη μικρή ιστοριούλα Της φίλης μου της Σωράγιας Περίεργο όνομα Γιατί η Σωράγια γελάει
Η Λεπερία λέει το βάλα το μυαλό του. Ναι, υπάρχει. Η Σωράγια είναι από την Περσία, με περσικής καταγωγής. Εδώ στην Ελλάδα γεννήθηκε και μεγάλωσα. Το όνομα της είναι περσικό. Είναι από το Ιράν νομίζω. Η Σωράγια λοιπόν ασχολείται στον χώρο της εκπαίδευσης επιχειρήσεων. Πρόσφατα ήρθε από μια πόλη εκτός της Αθήνας, ήρθε στην Αθήνα και θέλει να εδρεωθεί, να ανοίξει μια αγορά και να πουλήσει τις υπηρεσίες της. Οι υπηρεσίες της έχουν να κάνουν με εκπαίδευση εταιριών.
Μπαίνει μέσα στις εταιρείες και τις εκπαιδεύει για εταιρική κουλτούρα, όραμα, team bonding, εταιρικές σχέσεις κλπ. Μια αγορά που ήδη υπάρχει. Υπάρχει αυτό το θέμα. Υπάρχουν εταιρείες που προσφέρουν κάτι αντίστοιχο κλπ. Η ιδετερότητα της οράγιας, τώρα πρόσεξέ με εδώ, Η Σοράγια όμως είναι ένα πολύ πνευματικό άτομο, πραγματικά πολύ μορφωμένη και όχι μορφωμένη να το πω, με έντονη συνέστηση και πολύ επιδραστική.
Δηλαδή άμα σου τη φέρω εδώ και τη γνωρίσεις αμέσως θα σε επηρεάσει συναισθηματικά, θα συνδεθείς και θα έχει επίδραση. Δηλαδή θα έχει αποτέλεσμα. Το πρόγραμμα λοιπόν που έχει φτιάξει για να μπορέσει να έχει εφαρμογή στις επιχειρήσεις και τις εταιρείες χρειάζεται χρόνο. Δηλαδή δεν μπορεί να πάει στην εταιρεία και να πει έχω ένα πρόγραμμα να βοηθήσω το Χρήστο που δεν τα πάει καλά με την ελευθερία στο ίδιο τμήμα και έχουν θέμα και χρειάζομαι ας πούμε ένα σεμινάριο δύο ώρων.
Το πρόγραμμά της έχει τρίμινη διάρκεια, μπορεί να έχει και εξάμινη γιατί θέλει να μπει πραγματικά μέσα στην εταιρεία να βοηθήσει κτλ. Δεν είναι θέμα κόστος, όχι δεν είναι καθόλου θέμα κόστος, είναι θέμα χρόνου. Και να σου πω ποιο είναι το πρόβλημα λοιπόν της Σωράγιας. Και η Σωράγια μου λέει το πρόγραμμά μου είναι και οικονομικό, σωστά κοστολογημένο.
Δυσκολεύονται οι εταιρείες να το δεχτούν και να το απορροφήσουν λόγω της διάρκειας και κυρίως λόγω του ότι δεν έχει ακριβώς την ίδια μορφή, το ίδιο φορμάτ που έχουν άλλα προγράμματα. άρα λοιπόν η Σωράγια να στο πω με όρους marketing, με όρους υπηρεσιών πρέπει να αναλάβει ένα κόστος αυτό το κόστος είναι το κόστος της εκπαίδευσης της αγοράς δηλαδή τι συμβαίνει στην περίπτωση της Σωράγιας η αγορά γνωρίζει τις υπηρεσίες της δεν γνωρίζει όμως ακριβώς το είδος των υπηρεσιών γνωρίζει υπηρεσίες με έναν διαφορετικό τρόπο δοσμένες και η Σωράγια καλείται και αυτό ήρθε και μας ρώτησε λέει τι να κάνω, πώς να αναλάβω εγώ το κόστος της εκπαίδευσης της αγοράς, δηλαδή να πάρει όλες τις εταιρείες και να τους πει ξεχάστε αυτό που ξέρετε, δεν υπάρχει μόνο αυτό που ξέρετε τόσα χρόνια και έχετε μάθει, υπάρχει κάτι άλλο.
Πάντα όταν γίνεται ένα λανσάρισμα σε μια αγορά, αυτός ο οποίος θα φέρει ένα προϊόν ή μια υπηρεσία η οποία δεν υπάρχει, καλείται να πληρώσει το κόστος της εκπαίδευσης της αγοράς. Αυτό υπάρχει σαν όρος. Γι' αυτό πολλές επιχειρήσεις επιλέγουν να μην είναι οι πρώτες, να είναι οι δεύτερες. Θέλεις εσύ να λανσάρεις μια καινούργια υπηρεσία και θέλω και εγώ.
Περιμένω να πας πρώτα εσύ να πληρώσεις, γιατί έχει τίμημα οικονομικό, έχει και χρονικό τίμημα, έχει και οικονομικό, να πληρώσεις εσύ, να εκπαιδεύσεις την αγορά, να μάθεις ότι ναι αυτό το προϊόν η υπηρεσία το χρειάζεται η αγορά, να κουραστείς, να περάσει καιρός και τσουπ να μπω εγώ δεύτερος και να πω σας εκπαίδευσε ο Χρήστος για αυτή την υπηρεσία την προσφέρω και εγώ τώρα που την μάθατε την προσφέρω και εγώ και σε καλύτερη τιμή γιατί εσύ μέσα στην κοστολόγηση θα έχεις συμπεριλάβει και την εκπαίδευση γι' αυτό πάντα όταν ξεκινάμε μια νέα υπηρεσία και είμαστε χαρούμενοι και λέμε έχω να προσφέρω κάτι το οποίο δεν υπάρχει είναι φοβερό, δεν είναι καλό να προσφέρεις κάτι το οποίο δεν υπάρχει γιατί πρέπει να εκπαιδεύσεις την αγορά ότι αυτό χρειάζεται, ότι αυτό πώς λειτουργεί, ότι αυτό είναι αναγκαίο και αυτό είναι ένα μεγάλο κόστος που πρέπει πάντα να το υπολογίζεις και πολλές φορές δεν το υπολογίζουμε.
νομίζουμε ότι επειδή θα προσφέρουμε κάτι που δεν υπάρχει ή που δεν έχουμε άμεσο ανταγωνισμό ότι έτσι ξαφνικά θα μας ανοίξουν οι πόρτες και όλοι θα απορροφήσουν το προϊόν μας μόνο και μόνο επειδή είναι καινοτόμο και καινούριο. Δεν πάει καθόλου έτσι. Άρα λοιπόν στη Σωράγια τι έχουμε να πούμε τώρα να επανέλθουμε στο πιο συγκεκριμένο της πρόβλημα.
Προσπάθησε να επικοινωνήσει με εταιρείες δεν καταλάβουν, δεχόντουσαν την ποιότητα της υπηρεσίας της αλλά δεν ξέραν πώς να την τιμολογήσουν, πώς να την περάσουν στο HR τους πώς να την περάσουν στο λογιστήριο, πώς να την δεχτούν δηλαδή όταν έχεις μάθει εσύ ότι τέτοια εκπαιδευτικά σεμινάρια γίνονται τρεις φορές το χρόνο, λίγο πριν τα Χριστούγεννα, μετά το Πάσχα στις εκπαιδεύσεις μας και διαρκούν τόση ώρα και το μπάτζετ είναι τόσο και η διαδικασία έγκρισης που ακολουθείς είναι τέτοια.
Και οι εταιρείες που τις προσφέρουν αυτές είναι πολύ δύσκολο να μπει σε μια εταιρεία να ενεργοποιήσει σε έναν ολόκληρο μηχανισμό να πάρει, να απορροφήσει, να εγκρίνει και να πληρώσει κάτι που δεν υπάρχει. Σε αυτό το τείχο είναι μπροστά λοιπόν η Σοράγια και η πρότασή μας λοιπόν τι είναι το οποίο ισχύει σε όλες τις αντίστοιχες περιπτώσεις.
η Σοράγια πρέπει να δημιουργήσει ένα έντρι, ένα εισαγωγικό προϊόν υπηρεσία το οποίο να μιλάει τις λέξεις και τα λόγια και τις διαδικασίες που ξέρουν ήδη οι επιχειρήσεις να μιλάνε έτσι ώστε να μπορεί να κάνει ευκολότερη και πιο άμεση την είσοδό της στην αγορά δηλαδή τι ξέρει η εταιρεία να παίρνει ένα σεμινάριο δύο ώρων ένα τέστερ, μικρότερες διάρκειες Ακριβώς. Πρέπει λοιπόν η σωρά για να δημιουργήσει ένα προϊόν που να πατάει πάνω σε αυτά που ξέρουν, πάνω στον τρόπο που ξέρουν και δεν είναι μόνο αυτό που ξέρουν και πώς να το εγκρίνουν και πώς να το πληρώνουν, να είναι ακριβώς και ουσιαστικά να λειτουργήσει σαν, εγώ το λέω καλύτερα, ένα προϊόν δούριο ύπο.
Δηλαδή ξέρεις ότι έχεις αξία, θα σου δώσω αυτό που θέλεις και μέσα σε αυτό που θέλεις θα βάλω τη δικιά μου υπεραξία, θα βάλω την αξία που δεν ήξερες ότι θέλεις. Έτσι ώστε αν τη λάβεις και είσαι χαρούμενος σαν επιχείρης, σαν οργανισμός που την έλαβες και θέλεις και άλλο τότε θα σε φέρω σε επαφή με το άλλο μου το προϊόν.
Και αυτό είναι μια πολύ συνηθισμένη τεχνική πολίσεων και πολύ αποδοτική. Το κάνουν πολλές επιχειρήσεις. Αλλά προσοχή εδώ στο σημείο κλειδί ότι το προϊόν δούριος ύπος μου ή το entry προϊόν μου πρέπει να είναι πραγματικό, να έχει πραγματική αξία. Μην το ταυτίσουμε και νομίζουμε ότι είναι ξέρω εγώ να σου κάνω ένα δείγμα δωρεάν που να είναι ευτελές, να μην έχει αξία να είναι λίγο ή να πάω να σε κοροϊδέψω να σου πω ξέρεις κάτι αυτή ήταν η υπηρεσία μου τελείωσε ο χρόνος για το υπόλοιπο πρέπει να πληρώσεις όχι γιατί εκεί θα έχω το αντίθετο αποτελέσμα θα πρέπει να σου δώσω κάτι ολοκληρωμένο με αρχή, μέση και τέλος να είναι ακριβώς αυτό που ήθελες και κάτι παραπάνω έτσι ώστε από τις 10 επιχειρήσεις που θα προσφέρω αυτό το αρχικό μου καλό προϊόν δούριο ύπο έτσι όπως το λέω εγώ δεν θα πάνε και οι 10 να αγοράσουν το μεγάλο μου το καλό μου το προϊόν αλλά θέλω δύο από αυτές και αυτός είναι ο τρόπος σιγά σιγά να διεισδύσω σε μια αναγορά χωρίς να χρειαστεί να πάρω όλους και να τους εκπαιδεύσω να αγοράσουν κατευθείαν το μεγάλο, το δύσκολο, το καινούριο προϊόν.
Το πρόγραμμα το οποίο λανσάρει η Σωράγια, η φίλη μας, είναι εντελώς καινοτόμο ή έχει κάποιες αναφορές σε... Όχι, δεν είναι καινοτόμο, είναι η διαδικασία. Η διαδικασία και η διάρκεια. Και η διάρκεια, ναι. Όπως η διάρκεια βέβαια από μόνη της είναι λίγο αποτρεπτική για οποιαδήποτε επιχείρηση, το να δεσμεύσει το προσωπικό της τρεις μήνες σε μια εκπαίδευση.
Ναι, δεν το δεσμεύεις ακριβώς. Ουσιαστικά επενδύεις για να πάρεις την αξία που χρειάζεται. Εδώ τώρα με βάζεις, ανοίγουμε ένα άλλο θέμα. Ας το ανοίξουμε. Ερώτημα. Πολύ σοβαρό θέμα αυτό τώρα. Θα τρίξω θεμέλια. Για τρίξω. Θα τρίξω. Τα εκπαιδευτικά προϊόντα και οι εκπαιδευτικές υπηρεσίες που αγοράζουν οι εταιρείες και οι επιχειρήσεις, τι είδους επίδραση έχουν σε αυτές, ρωτάω και απαντάω.
Προφανώς η απάντηση είναι αυτονόητη. Εκπαιδευτικές, δηλαδή αγοράζω μια εκπαιδευτική υπηρεσία, να το πω συγκεκριμένα, είμαι μια μεγάλη φαρμακευτική εταιρεία και θέλω να εκπαιδεύσω τους πολιτές μου και αγοράζω ένα σεμινάριο εκπαίδευσης πολίσεων. Και τι είναι το προφανές ότι επιζητώ οι πολιτές μου να εκπαιδευτούν και να γίνουν καλύτεροι πολιτές.
Επί της ουσίας όμως, τι πραγματικά αγοράζουν οι επιχειρήσεις και με αυτό ικανοποιούνται. Ψυχαγωγία. Πετυχημένο, περίμενε, πετυχημένο σεμινάριο, πετυχημένο εκπαιδευτικό διήμερο είναι εκείνο το οποίο θα φύγουν οι πολιτές, θα φύγουν οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις και θα πούνε, δεν θα πούνε, αχ μάθαμε πραγματικά κάτι που έχει επίδραση στην καθημερινότητά μας και είναι τρίτη και αύριο τετάρτη θα πάω στο γραφείο και θα πετάω, έχω μάθει κάτι καινούργιο και πάντα το εφαρμόσω.
Όχι, είναι αυτό που φεύγουν οι επιχειρήσεις και έχουν ψυχαγωγηθεί οι εργαζόμενοι, έχουν ψυχαγωγηθεί οι πολιτές και λένε, α, πέρασαμε ωραία, πάμε να συνεχίσουμε τη μέρα μας, θα κάνεις κάτι διαφορετικό, έμαθες κάτι καινούργιο. Όχι και συνεχίζουν την ίδια ερώτα όπως είχαν πριν. Γι' αυτό είναι δύσκολο να βάλεις κάτι πολλές φορές το οποίο θα αλλάξει λίγο τη δομή.
Περισσότερες εκπαιδευτικές υπηρεσίες μόνο σκοπό έχουν την ψυχαγωγία για να πάμε παρακάτω, να περάσουν καλά. Ψυχαγωγία λέγονται σαν να κάνουμε το τάδε ταξιδάκι δύο ημέρες που και καλά θα κάνουμε bonding και τέτοια αυτό είναι η ψυχαγωγία σε τέτοιες πλαίσεις. Και ακόμα και το να σου πω κάτι για πωλήσεις, να σου φανεί ωραίο εντυπωσιακό, να νιώσεις καλά από αυτό και να μην έχει καμία επίδραση σε σένα.
Ουσιαστικά τι σου προσέφεραν, δεν είχα μια επίδραση, ψυχαγωγία. Αυτό, πέρασες καλά, ήταν ευχάριστο. Είναι ψυχαγωγία, είναι βαρεμάρα και σπατάει χρόνο. Είναι ψυχαγωγία, σαν να πετυχημένο. Ναι δεν λέμε ότι δεν υπάρχουν και Ποια εκπαιδευτικά προγράμματα που όντως Μπορεί να προσφέρουν πραγματική γνώση Και αξία υπάρχουν Απλά τις περισσότερες φορές είναι πιο εύκολο Και για ειδικά τους μεγαλύτερους οργανισμούς Να μην ταράξουμε Πολύ τα νερά να μην ζοριστούμε Να ευχαριστηθούμε λίγο να πούμε ότι το κάναμε Και αυτό και να πάμε παρακαλώ Αντιδημοφιλής η άποψη που είπα Αλλά είναι αλήθεια Όσοι το έχουνε βιώσει το ξέρουν καλά τι εννοώ Έχεις κάτι άλλο Όχι Ήδη έχουμε πει πολλά και δύσκολα Ορίστε Γιώργο που ήθελες επεισόδιο που δεν γελάγαμε Ισχύει Ναι σοβαρό δύσκολο Μαγμάτιαξ Να μαθαίνουμε και κάτι Αν κάποιος θεωρεί ότι είπαμε κάτι που να έχει αξία Μας το μάθει Γιώργο Το 19ο ήταν το εκπαιδευτικό μας επεισόδιο Λοιπόν έχουμε την ερώτηση της ελευθερίας Έχει ελευθερία ερώτηση
Έλα μωρέ ελευθερία που δεν έχεις Αγχώνεσαι κάθε φορά Όχι έχεις Ρώτα κάτι σου γεννήθηκε Τα ξέρεις όλα ήταν ό,τι είπαμε Δεν σου έκανε εντύπωση Καλά έπαιγον να το κάνουμε παρεμβάσεις της ελευθερίας Δεν θέλω να μου ήταν πολύ πιο εύκολο Ναι γιατί αγχώνεται τώρα δεν πειράζει να αγχωθεί να της φύγει Όχι ρωτή δεν έχω Αλλά έχω σχόλιο πάνω σε αυτό που Λέγαμε με το παράδειγμα της οράγες Ότι πάμε με αυτό που ξέρουμε και όχι με αυτό που δεν ξέρουμε, όποτε είναι πολύ πιο δύσκολο αυτό που είπες προηγουμένως να μπει στην διαδικασία, να δώσει στον άλλον να δει κάτι διαφορετικό το οποίο μπορεί να του δουλέψει πολύ περισσότερο από ότι θα του δούλευε το πολύ γνωστό και οικείο familiar όπως και να έχει αλλά είναι μέχρι να τον πείσεις το οποίο δεν ξέρω σε μια επιχείρηση στον επιχειρηματικό πλάδο τι κόστος έχει Όσο μεγαλύτερη είναι η επιχείρηση τόσο μεγαλύτερο είναι το κόστος Όσο πιο μεγάλος είναι ο οργανισμός, είναι πολύ πιο δύσκολο να πείσεις μία τράπεζα από το να πείσεις μία μικρή επιχείρηση με πέντε εργαζομένους.
Γι' αυτό και ένα από τα πράγματα που έκανε η Σοράγια είναι στην αρχή προωθούσε την υπηρεσία στις πιο μικρές επιχειρήσεις. Αλλά όμως δεν είναι αυτό το κοινό της. Δηλαδή το προϊόν της έχει καλύτερη απορρόφηση στις μεγάλες επιχειρήσεις. Οκ. Ήρθε η ώρα για το βιβλίο. Ναι, να το πω με αυτοπεποίθηση. Παρακαλώ να πέσει το σήμα.
Βιβλίο! Να μην διαβάσετε! Σαν τελειτή οιδήσιων. Καλησπέρα κυρίες και κύριοι. Μόλις ήρθατε στη στήλη Βιβλίο να μην διαβάσετε. Μια διεθνώς αναγνωρισμένη στήλη για τα βιβλία που δεν πρέπει να διαβάσετε γιατί ακριβώς εμείς σας δίνουμε όλες τις πληροφορίες εκείνες που χρειάζεστε. Ας περάσουμε ευθύς αμέσως το βιβλίο της ημέρας. Χρήστο.
Ναι Βασίλη, όντως η κατάσταση είναι δύσκολη. Νομίζω ήρθε η ώρα να μας πεις ποιο βιβλίο να μην διαβάσουμε για αυτή την εβδομάδα και είμαστε εδώ να σε ακούσουμε με απίστευτη προσοχή. Ευχαριστώ Χρήστο. Λοιπόν, το βιβλίο που δεν θα διαβάσουμε αυτή την εβδομάδα ονομάζεται «Η Γεσία» και είναι ενός συγγραφέα τον οποίο έχουμε αναφέρει ξανά σε αυτό εδώ το podcast.
πρόκειται για τον κύριο Μπουραντά. Ο κύριος Δημήτριος Μπουραντάς είναι ο συγγραφέας του βιβλίου «Ηγεσία». Σε προηγούμενο επεισόδιο, αλλάζω λίγο ύφος, το πάμε λίγο το δικό μου, εντάξει, θα ευχαριστούμε. Ο Δημήτρης Μπουραντάς λοιπόν, τον έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο επεισόδιο, είναι εκείνος που είχε γράψει το «Όλα σου τα μάθα, μα ξέχασα μια λέξη».
Το θυμάσαι, «Όλα σου τα μάθα, μα ξέχασα μια λέξη». Φοβερό βιβλίο, Λευθερίας το προτείνω και σένα να μην το διαβάσεις, δες το επεισόδιο αν δεν το έχεις δει να πάρεις όλες τις πληροφορίες. Ο Δημήτρης Ομπουραντάς λοιπόν, θυμίζω ότι είναι και στέλεχος επιχειρήσεων, έχει γράψει ένα βιβλίο που λέγεται «Υγεσία». Και τι λέει σε αυτό το βιβλίο, λέει τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει ένας ηγέτης.
Και τι είναι ηγέτης. Νούμερο ένα, θα τα πω γρήγορα Δεν θα τα αναλύσουμε πάρα πολύ γιατί μπορούσαμε να κάνουμε ολόκληρη επεισόδια Θα τα πω γρήγορα έτσι αριθμητικά Το νούμερο ένα είναι ποιος δεν είναι ηγέτης Ηγέτης δεν είσαι απλά επειδή έχεις τον τίτλο Απλά επειδή έχεις γράψει CEO στο LinkedIn σου Ή έχεις γράψει την κάρτα σου ή είσαι ιδιοκτήτης Αυτομάτως σε κάνει ηγέτη Η ηγεσία σίγουρα δεν προκύπτει από τον τίτλο εργασίας σου Για να μπορείς να είσαι ηγέτης πρέπει να το πετύχεις, πρέπει να κουραστείς γι' αυτό. Αυτό είναι το πρώτο. Το νούμερο δύο, να έχεις όραμα και να ξέρεις να το μεταφέρεις. Και όχι όραμα ουτοπικό ή κλισέ, δηλαδή το όραμα της εταιρείας μας είναι να αλλάξουμε τον κόσμο ή το όραμα της εταιρείας μας είναι να είμαστε οι καλύτεροι από τον ανταγωνισμό.
Κάτι απτό και κατανοητό πραγματικά Να ταυτιστείς, να το καταλάβεις Ότι το όραμά μας είναι Όντως να πετύχουμε κάτι που το νιώθεις και εσύ Και είσαι on board, είσαι μαζί μου, είσαι μαζί μας Το έχεις καταλάβει Και πρέπει να δουλέψουμε Ο ηγέτης πρέπει να δουλέψει γι' αυτό Πρέπει να δουλέψει έτσι ώστε το όραμα να γίνει κατανοητό Το νούμερο τρία είναι η παρακίνηση Το motivation, το κίνητρο που λέμε Δεν είναι για όλους τους ανθρώπους κίνητρο τα λεφτά. Πολλοί άνθρωποι, πολλοί εργαζόμενοι κινητοποιούνται για άλλα πράγματα. Κίνητρο είναι πολλές φορές να νιώθω αυτό που είπαμε πριν, να νιώθω ότι προσφέρω. Κίνητρο μπορεί να είναι να νιώθω ότι παίρνω ή ότι δίνω αξία. Κίνητρο μπορεί να είναι ένα στάτους κοινωνικό που μπορεί να μου προσφέρει η εργασία.
Οπότε είναι σημαντικό ο ηγέτης να ξέρει τι κινητοποιεί και τι δίνει κίντρο σε κάθε έναν από τους εργαζόμενους του ξεχωριστά. Νούμερο 4, πάρα πολύ σημαντικό, η εμπιστοσύνη. Ναι, εμπνέει η εμπιστοσύνη ή να απαιτεί η εμπιστοσύνη, να ζητάει εμπιστοσύνη. Και τα δύο, αλλά το βασικό είναι να μεταφέρει πρακτικά εμπιστοσύνη. Δηλαδή η εμπιστοσύνη σημαντική Με ποια έννοια και εδώ είναι στις επιχειρήσεις Και στην ηγεσία το θέμα Σε εμπιστεύομαι Χρήστο να κάνεις αυτή τη δουλειά Κάντη Και μετά από λίγο έρχομαι και σου κάνω micro management Αδω το έκανες σωστά το έκανες εκείνο Το έκανες εκείνο που είπαμε Αυτό Να εμπιστεύεται τους συνεργάτες Και να προσφέρει εμπιστοσύνη Δηλαδή σου έδωσα εμπιστοσύνη Ψέματα σου είπα και σου έκανα micro management Και έτσι κάνω κακό στη σχέση μας γενικά.
Πέντε, επικοινωνία. Πάρα πολύ σημαντικό. Είναι σημαντικό ο ηγέτης, ο καπετάνιος, ο αρχηγός της επιχείρησης, πώς το λένε, να έχει ξεκάθαρους διάβλους επικοινωνίας. Δηλαδή έχεις κάποιο πρόβλημα, να το ξέρω, να μου μιλάς ανοιχτά ή πολλές φορές να μιλάει ανοιχτά και για κάτι το οποίο είναι λίγο ταμπούς στις επιχείρησεις και ειδικά στις ελληνικές επιχείρησεις, για τα οικονομικά της επιχείρησης.
Πολλές φορές νομίζουμε ότι αν δεν πρέπει να ξέρει ο εργαζόμενος τι συμβαίνει στα οικονομικά της επιχείρησης πρέπει να έχει μια εικόνα. Δεν είναι απαραίτητο να έχει αναλυτική εικόνα αλλά πρέπει να έχει μια εικόνα να ξέρει ακριβώς τι γίνεται. Αλήθεια. Και τα θετικά και τα αρνητικά. Και τα θετικά και τα αρνητικά. Ακριβώς να είναι προετοιμασμένος να ξέρει που ανήκει.
Δεν μπορεί να υπάρχει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα και να νιώθει... Καλά, δεν μιλάμε για αυτό, ναι. Αλλά γενικά να δίνεις δηλαδή... Ναι, ναι, χρειάζεται να ξέρετε, να αναλύει. Θες εσύ τόσα λεφτά ή δεν θες τόσα. Γιατί θες τόσα. Γιατί δεν μπορείς να έχεις παραπάνω. Γιατί μπορείς να έχεις παραπάνω. Είναι πολλά. Γιατί... Είναι μεγάλο θέμα.
Αλλά η επικοινωνία είναι πολύ σημαντικό. Νούμερο 6. Όλα ό,τι λέμε είναι ένα και ένα. Δηλαδή πραγματικά δεν χρειάζεται τίποτα άλλο. Αυτά αν κρατήσει κάποιος και μπορέσει να εμβαθύνει δεν θέλει τίποτα άλλο. Να είναι το παράδειγμα. Πολύ σημαντικό. Δεν μπορείς να λέγεις εγέτης αν δεν είσαι το παράδειγμα. Δεν μπορείς να λέγεις εγέτης αν λες παιδιά πρέπει να δουλέψουμε αυτή την περίοδο, πρέπει να ζοριστούμε λίγο παραπάνω και να ανεβάζεις story από τα μπουζούκια, από το Μαρόκο, από το Μπαλί που είπαμε στο προηγούμενο επεισόδιο ή από το Μέχικο.
πρέπει να είσαι role model νούμερο 7 λήψη αποφάσεων δεν μπορείς να είσαι τίποτα κοντά σε αυτό που λέγεται ηγέτης και να ασχολείσαι με την ηγεσία αν δεν είσαι ικανός να παίρνεις αποφάσεις δύσκολες, εύκολες γρήγορες, αργές να έχεις την τέχνη γιατί για μένα είναι τέχνη την τέχνη της λήψης αποφάσεων σοβαρό χαρακτηριστικό Νούμερο 8, προτελευταίο στα 9, σταματάω, διαχείριση της αλλαγής.
Δηλαδή, να μπορείς να είσαι έτοιμος να προσαρμοστείς στο μεταβλητό περιβάλλον στο οποίο δραστηριοποιείσαι. Προκύπτει μια αλλαγή, έρχεται ένας ιός, έρχεται μια οικονομική κρίση, έρχεται κάτι, έρχεται μια απρόβληπτη κατάσταση. Να μην καταρρέεις, να μπορείς να έχεις εκείνα τα χαρακτηριστικά για να διαχειριστείς την οποιαδήποτε αλλαγή.
έρχεται γιατί θα σου έρθουν και θα σου συμβούν πάρα πολλές αλλαγές τις οποίες έχεις προβλέψει ή και δεν έχεις προβλέψει. Και τελευταίο, πολύ σημαντικό, το οποίο δεν είμαι και σίγουρος αν καλλιεργείται ή αν είναι έμφυτο, αλλά επειδή είμαι της άποψης ότι όλα μπορούν να καλλιεργηθούν σε έναν βαθμό, το ένα το χαρακτηριστικό που πρέπει να έχει ένας ηγέτης είναι η συναισθηματική νοημοσύνη.
Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι εκείνη η νοημοσύνη η οποία σε βοηθάει να καταλαβαίνεις, να κατανοείς τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων και αν υπήρχε ένας εύκολος και γρήγορος ορισμός να μπορείς να μπαίνεις στη θέση τους και να μην είσαι ψυχρός εκτέλεστης καταστάσεως. Ηγεσία, Δημήτριος Μπουραντάς, μην το διαβάσετε. Όσοι θέλετε να σας το κάνουμε δώρο γράψτε σχόλια στο YouTube ή στο Spotify.
είμαι ηγέτης και ένας από εσάς που θα τολμήσει να γράψει αυτό το σχόλιο θα κερδίσει και θα του στείλουμε αυτό το βιβλίο. Ότι είσαι εσύ ηγέτης ή αυτοί που γράφουν το σχόλιο. Αυτός που γράφει το σχόλιο όχι ότι είμαι εγώ. Όχι μην γράψετε είσαι ηγέτης είμαι ηγέτης. Καλά και είσαι ηγέτης άμα γράψετε δεν θα παρεξηγηθούμε παιδιά.
Μια παρέα είμαι. Αυτοί ήμασταν για την στιγμή. Πες τους να κάνουν κάτι. Τι να κάνουν. Κάντε like, comment, share. Δείτε τα προηγούμενα. Είναι πολύ ωραίο να δείτε τα προηγούμενα. Και ο αλγόριθμος, άμα δείτε ένα που σας αρέσει θα σας δείχνει κι άλλα. Και το κάνετε. Ευχαριστούμε που το κάνετε. Δηλαδή, βλέπουμε ότι τα views στα επεισόδια μας ανεβαίνουν πρώτα τα παλιά και σιγά σιγά παρασύρουν τα καινούργια.
Τα οποία παλιά είναι διαμαντάκια. Πάτε να δείτε τα πρώτα επεισόδια, να τρελαθείτε. Και συνεχίστε να μας θέλετε ιστορίες επαγγελματικής τρέλας. Α, ναι. Οπουδήποτε. Ναι, ευχαριστούμε όσους... Μη σταματάτε. Ναι, μη σταματάτε, ευχαριστούμε. Καλή συνέχεια.
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα