Skip to content
PodBase
Απέρριψε 150.000€ για να συνεχίσει να παίρνει 1.400€ τον μήνα! | S02E03

Απέρριψε 150.000€ για να συνεχίσει να παίρνει 1.400€ τον μήνα! | S02E03

StartUp Comedy - Καθημερινές Ιστορίες Επαγγελματικής Τρέλας
Οκτώβριος 21, 2026 00:48:59 Σεζόν 2 Επεισόδιο 3
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Συνδεθείτε για να δηλώσετε αν σας αρέσει
Προσθήκη σε Λίστα Επεισοδίων
Αποθηκεύστε αυτό το επεισόδιο σε λίστα.
Όνομα Λίστας

Σχετικά με αυτό το επεισόδιο

Τι θα έκανες αν σου πρόσφεραν 150.000€ για να σταματήσεις να δουλεύεις; Θα έπαιρνες τα χρήματα και θα έφευγες ή θα προτιμούσες την ασφάλεια ενός μισθού 1.400€ τον μήνα;

Σε αυτό το επεισόδιο του Startup Comedy συζητάμε μια πραγματική ιστορία εθελουσίας εξόδου που σηκώνει μεγάλη κουβέντα. Γιατί τελικά τι αξίζει περισσότερο; Τα χρήματα, η ασφάλεια ή η ελευθερία;

Αλλά πριν φτάσουμε εκεί, κάνουμε μια στάση στον επίγειο παράδεισο της Μυτιλήνης, γνωρίζουμε ένα από τα πιο παράξενα πουλιά του πλανήτη και αναρωτιόμαστε αν η Tesla θα μας κάνει επιτέλους να πετάμε.

Σχολιάζουμε επίσης τα εκατομμύρια που ξοδεύονται για εφαρμογές AI, την τεχνητή νοημοσύνη που μπορεί να εντοπίζει μίζες και τη νέα μόδα της αποχής από τα social media.

Και φυσικά, επειδή εδώ μιλάμε για καθημερινές ιστορίες επαγγελματικής τρέλας, μαθαίνουμε πώς συνδέονται οι Φιλιππινέζοι με τους ελληνικούς κουραμπιέδες!

Στο τέλος, η καθιερωμένη μας ενότητα «Βιβλίο να μην διαβάσετε», μαζί με ένα ακόμα giveaway.

ΕΝΟΤΗΤΕΣ

00:00 – Εισαγωγή

02:11 – Ο επίγειος παράδεισος της Μυτιλήνης

06:29 – Πράγματα που μπορεί να εκνευρίσουν τον Βασίλη

06:39 – Το πουλί του Παραδείσου του Γουίλσον

08:56 – Η Tesla και το ιπτάμενο αυτοκίνητο

11:56 – Πάρτι εκατομμυρίων από το κράτος για εφαρμογή AI που ήδη υπάρχει

15:59 – Το AI που βρίσκει μίζες

17:16 – Νέα τάση: η αποχή από τα social media…

19:46 – …όχι όμως για τις επιχειρήσεις

21:27 – Καθημερινές ιστορίες επαγγελματικής τρέλας

21:31 – Έφερε Φιλιππινέζους για να φτιάχνουν κουραμπιέδες!

25:10 – Εθελουσία έξοδος: παίρνεις τα λεφτά ή συνεχίζεις να δουλεύεις;

33:43 – Η ερώτηση της Ελευθερίας

38:05 – Βιβλίο να μην διαβάσετε

47:42 – Giveaway βιβλίου που να μην διαβάσετε

Startup Comedy – Καθημερινές ιστορίες επαγγελματικής τρέλας

Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.

Παραγωγή κουραμπιέδων. Δεν πήγαινε το μυαλό σου ότι θα κάνουμε εισαγωγή εργαζομένων από το εξωτερικό. Μεγάλο σόμιλος σούπερ μάρκετ φέρνει περίπου κάθε χρόνο τέλης Σεπτέμβρη με αρχές Οκτώβρη μια στρατιά από άτομα από Φιλιππίνες με μοναδικό σκοπό να πασπαλίσουν το κουραμπιέδ. Σκάντα λόγτους. Σου τώρα να είσαι στις Φιλιππίνες και να σου πούνε σου βρήκαμε δουλειά.

Φεύγεις, πας Ελλάδα. Να κάνω τι? Να απασφαλίζεις κουραμπιέδες. Τι είναι αυτό? What is κουραμπιέδες? What is απασφάλισμα? Τι τραβάει και αυτός ο άνθρωπος. Γράψε μας στα σχόλια αν ξέρετε κάτι να προσθέσετε. Αν συμβαίνει κάτι το ίδιο και με το μελομακάρονο. Ξέρεις τι είναι η εθελουσία. Θέλεις να σου δώσω ένα ωραίο ποσό τώρα να μας αδειάσεις τη γονίτσα.

Σου δίνω 150.000. Σε κάθε φάση πάρε τα λεφτά και τρέχα. Αν σκεφτείς ότι θα τα πάρω και από τα 50 μου θα βγω στη σύνταξη. Όχι δεν βγαίνει. Είναι παγίδα. Πρέπει να γίνω επιχειρηματίας. Να σκεφτώ που να επενδύσω. Γνωρίζεις Βασίλη τι είναι η διάβοια. Λίγα πράγματα δεν γνωρίζω. Πες εσύ. Ωραία. Σίγουρα. Ναι. Δεν θέλω να σου κλεβώ το λόγο.

Όχι. Α, το βγαίνει. Καλησπέρα. Καλησπέρα, καλώς ήρθατε σε ακόμα ένα επεισόδιο του Startup Comedy. Είμαι ο Βασίλης Σινής και μαζί μου ο Χρήστος Γερουδάκης. Αυτός είμαι. Σε αυτό το επεισόδιο δεν ξέρω αν παρατηρείτε αλλαγές εσείς που μας βλέπετε. Αναβαθμιζόμαστε, έχουμε εξελιχθεί, έχουμε καινούρια φώτα. Υπάρχουν σκιές στο χώρο.

Σκιές, ναι, καινούρια πράγματα. Όσοι μας ακούτε δεν έχει αλλάξει τίποτα. Είναι όλα τόσο ωραία, θα σας πάρουμε από το χεράκι με αγάπη, προσοχή και στοργή και θα σας οδηγήσουμε σε μοναδικές ιστορίες επαγγελματικής και επιχειρηματικής τρέλας. Και με μπόλικο AI πασπάλισμα. Η γαρνιτούρα. Η γαρνιτούρα. Τι έχουμε για σήμερα. Θέλω να πω ότι μόλις γύρισα από τον επίγειο παράδεισο.

Τον ποιό να. Θα σου αποκαλύψω ευθύς αμέσως. Οκ. Είχα πάει για κάποιες μέρες για ένα επαγγελματικό ταξίδι στη Μυτηλήνη όπου η δουλειά μου δεν ήταν τρεις μέρες εργασίας έπρεπε να ψάξω και να βρω ένα κίνητο τέλος πάντων. Θέλω να σου πω ότι τις δύο πρώτες μέρες μίλησα στο τηλέφωνο με συνεργάτες, με κοντινούς μου ανθρώπους κτλ και λέω ήδη σε δύο μέρες νομίζω ότι έχω κερδίσει μήνες ζωής παραπάνω.

Όλα στα πτή Μυτηλήνη. Ναι, να σου πω γιατί. Τι είναι η Μυτιλίνη δεν ξέρω Αν έχετε πάει το κέντρο της Μυτιλίνης Προσέξτε τώρα ποιος είμαι Και με τι ματιά το κρίνω Γιατί ίσως δεν έχουμε την ίδια ματιά Εγώ είμαι ένας άνθρωπος γέννημα θρέμα Μιας ανθρωποφαγικής Πρωτεύουσας Και έχω μεγαλώσει σε ρυθμούς Πρωτεύουσας, ταχύτητας Άγχους, στρες που αυτό έχει γίνει Σε εμάς αναγκαστικά δεύτερη φύση Έχουμε μάθει να ζούμε από αυτό και οτιδήποτε διαφορετικό από αυτό μας ξενίζει.

Είσαι Βέρος Αθηναίζος. Ναι, Βέρος Αθηναίζος. Και εγώ και οι γονείς μου. Οκ. Και οι ρυθμοί μιας πόλης όταν έρχεσαι από την ταχύτητα μιας Αθήνας οι χαλαροί ρυθμοί, μια ποιότητα ζωής σου είναι ένα πρώτο σοκ. Η έλλειψη τέτοιας τρέλας, τέτοιας ταχύτητας, αυτή η ηρεμία των ανθρώπων που σου μεταφέρεται αυτό το να μην χρειάζεται για μικρές πράξεις καθημερινότητας να δώσει μια μάχη να σας το πω πιο συγκεκριμένα στο κέντρο της πόλης υπάρχουν ακόμα της Μυτηλίνης υπάρχουν ακόμα μικρά παντοπολία πλήρως λειτουργικά όχι τουριστικά δηλαδή εγώ τέτοια παντοπολία στη ζωή μου τα είχα δει σε ταινίες δηλαδή δεν θυμάμαι να μπαίνω σε παντοπολίο που να έχει ψάρια να έχει ένα πορυπαντικό για τα πιάτα, να έχει κάστανα να έχει σίκα να έχει ό,τι χρειάζεσαι σε μορφή παντοπολίου ακόμα και απλά πράγματα τα παραγγέλνουμε, λες τώρα να πάω στο σούπερ μάρκετ να μείνω στην ουράκη τα λοιπά, να παραγγείλω χάνουμε την επαφή με τους ανθρώπους όλα αυτά μικρά μικρές απλά πράγματα, την καλημέρα που λέγανε οι άνθρωποι

την απλή βόλτα το ότι οι περισσότερες επιχειρήσεις 2 η ώρα το μεσημέρι κλείνουν και οι άνθρωποι κάνουν ένα διάλειμμα και ανοίγουν ξανά το το απόγευμα. Δηλαδή μια μια μεσημεριανή σχέστα που στην επαρχία υπάρχει σε πολλές πόλεις αλλά στην Αθήνα το ξεχνάς. Βεβαίως και κάποιες εργασίες μπορεί να έχουν σπαστά ωράρια, κάποιοι που δουλεύουν σε εμπορικά καταστήματα μπορεί να έχουν ένα διάλειμμα κτλ. Αλλά ακόμα και σπαστό ωράριο να έχεις και να δουλεύεις στη Νέα Ιωνία και να κλείνει το μαγαζί την τρίτη το μεσημέρι και ανοίγει το απόγευμα, τι κάνεις προλαβαίνεις να πας σπίτι σου να κοιμηθείς και να ξαναγυρίσεις, ούτε καν μέχρι να πας έχεις τελειώσει πρέπει να ξαναγυρίσεις πίσω. Νομίζω είναι ένα φαινόμενο που ειδικά στα νησιά το συναντάς, δηλαδή η διαβάθμιση πάει Αθήνα φουλ τρέλα μετά υπαρχία Επιρωτική Ελλάδα και μετά νησιά είναι ακόμα πιο πιο ζεν, όντως υπάρχει.

Πραγματικά θα ήθελα να πω κάτι που όμως δεν μπορώ να το πω γιατί άμα το πω θα μου πεις γιατί δεν το λες τον εαυτό σου. Αλλά θα το πω. Πες το και θα σου πω γιατί δεν το λες τον εαυτό σου. Όσοι μπορείτε και έχετε πρώτη προτεραιότητα, ξέρω εγώ, την ποιότητα ζωής, το να ζήσετε περισσότερα χρόνια, πραγματικά εξετάστε αν μπορείτε, οικογενειακή κατάσταση κτλ, το ενδεχόμενο το να ζήσετε σε μια πόλη εκτός πρωτεύου σας, εκτός Αθήνας.

Και θα σου πω Βασίλη τώρα τυχαία μου ήρθε στο μυαλό γιατί δεν το λες τον αυτός Δεν έχω απάντηση να σου δώσω, δεν έχω απάντηση όχι αλήθεια το σκέφτομαι και είναι ένα θέμα που μας απασχολεί Νομίζω ότι ένας φόβος αλλαγής είναι αυτό που μας κρατάει δεν νομίζω ότι είναι κάτι πρακτικό Είναι πολύ πλοκό το θέμα τώρα έχει πολλές πλευρές δεν είναι ονειρικά πουθενά να μένεις στην Ελλάδα οπότε ας πάρουμε αυτή τη θετική πλευρά ότι εγώ μεμονωμένα το βίωσα λίγο σαν μια απόδραση σε έναν τόπο ηρεμίας.

Ναι, είσαι έρθει με γεμάτες μπαταρίες. Έχω έρθει με γεμάτες μπαταρίες. Μπορεί και να σε εκνευρίσω. Πράγματα που βρήκα στο ίντερνετ και μπορεί να εκνευρίσω τον Βασίλη. Μπορεί να την αλλάξω τη στήλη και να την κάνω σκέτο πράγματα που βρήκα στο ίντερνετ, γιατί δεν θέλω να είμαι τόσο τοξικός μαζί σου. Θέλεις να σου πω γιατί αυτή τη στήλη την ονόμασες πράγματα που εκνευρίζει το Βασίλη και τι είναι αυτό που με εκνευρίζει.

Ναι πες μου. Ήταν ένας φωτογράφος ο Τιμ Λάμαν. Αυτός ο φωτογράφος ήταν ένας από τους διασημότερους και καλύτερους φωτογράφους του κόσμου. Ήταν γνωστός για την ποιότητα της φωτογραφίας του και για την σπανιότητα των αντικειμένων που φωτογράφιζε. Δηλαδή σαν φωτογράφος είχε ασχοληθεί με πολλούς τομείς Αλλά είχε εξειδίκευση στο να φωτογραφίζει Ή σπάνιες πόζες ανθρώπων ή σπάνια είδη ζώων Και κάποια στιγμή έδινε μια συνέντευξη Και του λέει ο δημοσιογράφος Φίλε Τιμ πιστεύεις στην τυχαιότητα στη ζωή μας και στη δουλειά Πρόσεξε πως συνδέεται τώρα με τη στήλη σου Λέει όχι καθόλου δεν πιστεύω, δηλαδή κάτσε του λέει πως δεν πιστεύεις, τη στιγμή που φωτογραφίζεις ένα σπάνιο φυτό, αν περάσει από μπροστά σου εκείνη τη στιγμή, του λέει πες μου ποιο είναι το πιο σπάνιο είδος ζώου που θα ήθελες να φωτογραφήσεις.

Λέει το πουλί του παραδείσου του Βίλσον Είναι ένα πραγματικό σπάνιο είδος πουλιού που λέει Αυτό το κυνηγάω χρόνια Του λέει φωτογραφίζεις ένα φυτό Και εκείνη τη στιγμή πεταχτεί μπροστά σου το πουλί του παραδείσου Θα στρίψεις την κάμερα να το φωτογραφήσεις Και τι απαντάει Όχι Αυτό ακριβώς με κρεβίσκει στη στήλη σου Ότι δεν γνωρίζω τι θα μου φέρεις Δεν έχω προετοιμαστεί γι' αυτό και τι λέει ο Τιμ λέει όχι αν θέλω να φωτογραφίσω το πουλί του παραδείσου του Βίλσον δεν θα περιμένω να μου έρθει τυχαία θα εργαστώ, θα προετοιμαστώ θα ψάξω και θα πάω να το βρω αν θέλω να απαντήσω στις ερωτήσεις που βρήκες από το ίντερνετ δεν θα περιμένω να μου έρθουν τυχαία έτσι θα κάτσω θα προετοιμαστώ και θα απαντήσω εκνευρίζομαι γιατί έρχομαι αντιμέτωπος με το άγνωστο Με το άγνωστο.

Ναι, κι αυτό δεν το θέλουμε. Μπορείς να συνεχίσεις να φωτογραφείς το κοτό και να μου απαντήσεις. Μ' αρέσει, φέρε με αντιμέτωπο, αλλά οφείλω μέσα από αυτή την ιστορία να κάνω αυτή την παρένθεση. Λοιπόν, πρώτη είδηση που διάβασα και μπορεί να σε εκνευρίσει και τη βλέπω εδώ πέρα, δεν είναι άλλη από το πρώτο αυτοκίνητο στον κόσμο που πετάει.

Ναι, είναι είδηση, δεν σχολιάζω επικαιρότητα, αλλά θα σου κάνω τη... Δεν γίνεται να με σχολιάσουμε το πρώτο αυτοκίνητο στην ιστορία το οποίο πετάει. Δεν πετάει ακριβώς. Δεν πετάει ακριβώς. Θες να σου πω δύο ιστορίες γύρω από αυτή την είδηση που μου λες. Ναι, πρέπει να σου πω από αυτό. Το Σαμ Άλτμαν παραπονέθηκε στον Μάσκ γιατί έδωσε λεφτά προκράτηση μετά έθελε ένα κυρό στην παραγγελία και δεν του πέστρεφαν τα λεφτά.

Ήταν τρολιά αυτό το Σαμ Άλτμαν. Να σου πω την πρώτη ιστορία. Η κρυφή αλήθεια πίσω από το αυτοκίνητο που πετάει Πολλοί που δεν συμπαθούν των λίγων μας Που είναι πάρα πολλοί και τον κατηγορούν Μία από τις βασικές κατηγορίες είναι ότι υπόσχεται πράγματα Τα οποία δεν παραδίδει και δεν υλοποιεί Και το έχει κάνει πολλές φορές Έχει πει ότι μέχρι την τάδε μερομηνία θα έχουμε φτάσει στον Άρη Μέχρι την τάδε μερομηνία τα αυτοκίνητά μας θα κάνουν αυτά Είναι τρία τέσσερα συγκεκριμένα παραδείγματα υποσχέσεών του που δεν έχει υλοποιήσει.

Πρόσεξε όμως, πότε τις κάνει αυτές τις υποσχέσεις και πότε βγάζει τέτοια εντυπωσιακά πράγματα όταν κάτι συμβαίνει με τη μετοχή της Τέσλα. Δηλαδή αν δεις τώρα το γράφημα που δείχνει τη μετοχή της Τέσλα μόλις έγινε η ανακοίνωση και για κάποιες μέρες εκτοξεύτηκε και μετά αμέσως πάλι επανήλθε. Κάθε φορά που κάνει τέτοιου τύπου εντυπωσιακές ανακοινώσεις είχε βγάλει ας πούμε είχε προτρέξει να βγάλει κάποια ρομπότ που κάνουν εργασίες και φαίνεται ότι είναι αυτόνομα και μετά αποκάλυψε τελικά ότι δεν ήταν τόσο αυτόνομα ότι κάποιος από πίσω τα χειριζόταν είχε βγάλει κάποια αυτοκινούμενα οχήματα πριν πολλά χρόνια και λέει είναι έτοιμα ενώ τελικά βγήκαν από τη συγκυκλοφορία μετά από πέντε χρόνια το κάνει πολλές φορές και γι'αυτό επειδή το ξέρει ο Σαμάλτμαν και έχουν κόντρα Το έκανε τρολιά ότι το παραγγέλνω Πού το φέρτο μου Αλλά και του είπαν ότι τελικά δεν είναι έτοιμο Η δεύτερη ιστορία Ποια είναι Ότι δεν συνδέεται άμεσα Την ημέρα της ανακοίνωσης Που βγήκαν τα βίντεο και τα λοιπά

Που γίνεται ένας χαμός Πήρε εκατομμύρια προβολές Η Porsche τυχαία ανακοίνωσε ένα νέο της μοντέλο Το οποίο ήταν απλά ένα αυτοκίνητο Ήταν ένα νέο μοντέλο Porsche απλά ήταν ένα αυτοκίνητο με τέσσερις ρόδες και μια μηχανή. Και έγινε viral και τα περισσότερα σχόλια γράφανε απολύστε τον social media manager, βρήκατε και εσείς μέρα να το δημοσιεύσετε κτλ.

Ότι τη μέρα που ανακοινώθηκε ένα αυτοκίνητο που πετάει και όλοι εντυπωσιαστήκαν, η Porsche καταλάβως, χωρίς να ξέρει τι άλλο θα έχει ανακοινωθεί, ανακοίνωσε απλά ένα αυτοκίνητο που έχει τέσσερις ρόδες και τα περισσότερα σχόλια λένε τι άλλο κάνει, ένα ρομπότ, ένα τέτοιο το οποίο εκτοξεύεται, όχι? Ναι, όχι, να πετάει κανονικά, να εκτοξεύεται το άλλο, έτσι και είναι τραμπολίνο, όχι, δεν μ' αρέσει Αλλη ιστορία που βρήκα στο ίντερνετ και είμαι σίγουρος ότι θα σε εκνευρίσει γιατί αυτή δεν σε εκνεύρισε Γνωρίζεις Βασίλη τι είναι η Διάβια?

Λίγα πράγματα δεν γνωρίζω Για πες εδώ στους φίλους σου ακριβώς την Διάβια Όχι, πες εσύ Σίγουρα? Ναι Η Διάβοια λοιπόν είναι ένας ιστότοπος κρατικός όπου εκεί πέρα δημοσιεύονται όλα τα έγγραφα με λεφτά τα οποία διαχειρίζεται το κράτος και τα δίνει στις ιδιώτες. Και όχι μόνο γενικά οτιδήποτε σε συναλλαγή χρηματική αν τα λέω λάθος διόρθωσέ με γίνεται μεταξύ κράτους και ιδιωτών είναι υποχρεωμένο το κράτος πλέον να το δημοσιεύει στη Διάβοια.

Η αυτοδιοίκηση.gr έχει ανεβάσει ένα πάρα πολύ ωραίο άρθρο το οποίο λέει ότι θα δοθούν 5 εκατομμύρια ευρώ στην ενσωμάτωση AI εργαλείων στο site της Διάβγιας. Ποιο είναι το αστείο, ότι υπάρχουν ήδη δύο site δωρεάν ιδιωτών που κάτσαν και φτιάξαν έναν κλόνο της Διάβγια, το διαφάνεια.ai και το publicmoney.gr. Έχεις πολύ δίκιο αυτή πραγματικά Είναι μια ιστορία που έχεις Εκνευρίζει εμένα Λέει η Διαβγεία Θέλω να μου φτιάξετε ένα application Να μπαίνει μέσα ο ανθρωπάκος Να βλέπει μέσα Πού πάνε τα κρατικά λεφτά Και μάλιστα Δίνω και 5 εκατομμυριάκια Έχω budget να μου το φτιάξετε Σηκώνει χέρι ένας Κύριε κύριε το έχω φτιάξει δωρεάν Αν θες να μου δώσεις κάτι ό,τι έχεις ευχαρίσει Όχι Μα γιατί δωρεάν είναι Όχι είναι δωρεάν Είναι δωρεάν δουλεύει και το λειτουργεί ο κόσμος Δηλαδή το πρώτο από αυτά που είπες Το λειτουργεί ήδη ο κόσμος το χρησιμοποιεί Και έφτιαξε και ένα δεύτερο που έχει βελτιώσεις Και όχι ανταγωνίζονται Εξελίσσεται το ένα μαζί με το άλλο Και λέει άλλες έλα να ενώσουμε δυνάμεις οι δυο μας

Πάμε δεν θέλουμε 5 εκατομμύρια θα είναι πιο λίγο Όχι δεν μπορώ Μάταιψε τι θα συμβεί Θα βρεθεί ένας τρίτος, θα φτιάξει ένα χειρότερης ποιότητας από αυτά τα δύο που υπάρχουν ήδη διαθέσιμα δωρεάν Θα υπάρχει ένας διαγωνισμός, θα είναι μια εταιρεία η οποία δημιουργήθηκε προχθές Και πήρε με έναν διαγωνισμό αμφιβόλου αξιοκρατίας τέλος πάντων την ανάθεση του έργου Και θα βρεθεί ένα έργο που θα κάνει 5 εκατομμύρια και όλοι θα το κοιτάμε και να λέμε Ρε παιδιά δεν μπορεί να κάνει 5 εκατομμύρια Το οποίο έργο ήδη έχει καθυστερήσει, ήδη έχει φτάσει σε τρίτο πακέτο χρηματοδότησης και μάλιστα βγήκανε τώρα και είπαν ότι θέλει 36 μήνες για να αναπτυχθεί η εφαρμογή, η οποία υπάρχει ήδη από άλλους διότι.

Ακάλα τέτοιες ιστορίες υπήρχαν άπειρες, αλλά τώρα τι έχει αλλάξει, ότι το AI είναι ξεκάθαρο πλέον ότι το κόστος ανάπτυξης λογισμικών δεν μπορεί να είναι τόσο μεγάλο. Και εδώ τώρα να σας πω κάτι άλλο που προέρχεται από άλλους χώρους και ίσως δεν το ξέρετε. Αν ήθελες σε κάτι παλιά αμαρτωλά προγράμματα έσπα, σε κάτι παλιά αμαρτωλά προγράμματα επιδοτήσεων να κρύψεις χρήμα ή να υπερτιμολογήσεις πράγματα ή να κρύψεις δαπάνες κάτω από ένα χαλάκι, το πιο εύκολο χαλάκι ήταν το λογισμικό.

Άπειρες εταιρείες είχαν επιδοτηθεί, είχαν πάρει λεφτά γιατί τι κάνανε Λέγανε έχω δαπάνη να επιδοτηθεί, επιλέξιμες δαπάνες λέγοντας τες Έχω δαπάνη να επιδοτηθεί 50.000 δεν έχω κάτι να ξοδέψω με 50.000 Ας πω ότι φτιάχνω ένα εξειδικευμένο λογισμικό που αναβοσβήνει τα φώτα Πόσο κάνει αυτό κανείς δεν ξέρει δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης κάνει 49.000 Πόσο ήταν η δαπάνη μου άφησα και χίλια έτσι Ερχόταν ο ελεγκτής, πού είναι το λογισμικό Φτιάχναν ένα λογισμικό, πάτε εσάς ένα κουμπάκι Άνοιγε τα φώτα, 49.000, 49.000 Ναι, πολύπλοκη αναπτύξη Εντάξει, δεν μπορούσε να γίνει εύκολα Διμπέιν, δεν ήταν μετρήσιμο Να μας πάρεις ας πούμε ένα μηχάνημα Μπορεί κάποιος να σου συγκρίνει, να σου πει το μηχάνημα Λες ότι το πήρες 100.000 Για κάτσε, είναι συγκρίνησημο, είναι μετρήσιμο δεν μπορείς να έχεις μεγάλη διαφορά ενώ στα λογισμικά πάντα κρύβαν κάτω από το χαλάκι των λογισμικών δαπάνες υπερτιμολογημένες.

Λίγες όμως είναι οι ώρες τους γιατί πέραν των AI διαβιών που ήδη υπάρχουν και μπορείς πολύ πιο εύκολα να ψάξεις γιατί επίσης είναι ένα χάος η διαβία. Δεν ξέρω αν έχεις προσπαθήσει να ψάξεις το οτιδήποτε είναι ό,τι πιο δύσχριστο και έχει άπειρα έγγραφα πάνω. Πέραν από αυτό διαβάζουμε στο Wired ότι ο Άγγελος Γιαμαντόπουλος δημιούργησε ένα εργαλείο που αναλύει εκατομμύρια κρατικές δαπάνες και φέρνει στην επιφάνεια αγορές, αναθέσεις και τιμολογήσεις που δύσκολα περνούν να παρατήρητε.

Συγκεκριμένα είναι ένα εργαλείο που ψάχνει πού πήγαν τα λεφτά των δήμων και πώς λέγεται. Μίζα AI. Ίσως το πιο ακραίο παράδειγμα λέει ο κύριος Γιαμαντόπουλος στη Wired είναι τα 19.000 ευρώ που δαπανήθηκαν για φουλάρια και γραβάτες. Αν πας αυτή τη στιγμή στη Διάβια και πατήσεις τις λέξεις γραβάτες ή φουλάρια θα συναντήσεις χιλιάδες υποθέσεις που εμφανίζουν ότι έχουν δαπανηθεί αυτά.

Αυτά είναι τα ωραία τα ωφέλη της τεχνολογίας που μας βοηθάει, ξεκαθαρίζουμε πράγματα και πλέον... Καλά, όχι ότι αυτοί που θέλουν να κρύψουν πράγματα δεν θα βρουν έναν άλλο τρόπο να το βαφτίσουν αντί φουλάρι να τον βαφτίσουν κάπως αλλιώς και να κρύψουν πράγματα, αλλά καλό είναι που η τεχνολογία βοηθάει και δημιουργούνται ελεκτικοί μηχανισμοί που εξυπηρετούν τη διαφάνεια που όλοι χρειαζόμαστε.

Φώτης Ιωαννίδης, ο επιθετικός της Sporting Λισαβώνα, διαβάζουμε στο Sport24 δήλωσε ότι αποχωρεί από τα social media, τα οποία χαρακτήρωσε τοξικά, ενώ αποκάλυψε πως γεμίζει το χρόνο που κέρδισε από αυτά παίζοντας κάκι με τον Βαγιανίδη και διαβάζοντας βιβλία με τελευταίο νέο έργο του Ντοστογέφικη. Αυτή είναι μια αντίθετα από να με κρεβίσει.

Μια είδηση που μπορεί να με χαροποιήσει. Ούτε αυτός εκνευρεί δηλαδή. Όχι με χαροποιεί. Να παρατήσουμε τα σώσια, έλα να ξαναπιτέψουμε στα βιβλία. Να σου πω τι με χαροποιεί. Υπάρχει μια ιδεολογία, μια σκέψη ότι η νέα γενιά θα υπερκορεστεί τόσο πολύ και θα κουραστεί τόσο πολύ από αυτή τη συνεχόμενη χρήση των κοινωνικών δικτύων, από αυτό το να είσαι συνέχεια μέσα, το να μην χάνεις αυτά που έρχονται, το να κυνηγάς την έκρηξη της ντοπαμίνης που έχουμε πει σε προηγούμενο επεισόδιο, που θα αρχίσουν να δημιουργούνται μόδες, γιατί μόνο με μόδες μπορεί να γίνει μια τάση, αποχώρησης, αποχής και θα γίνει ένα τρέντ.

Και όντως ο συγκεκριμένος ποδοσφαιριστής, ο οποίος είναι και διάσημος, έκανε μια κίνηση η οποία είναι από τις λίγες ένα θετικό πρότυπο, μια καλή κίνηση που αν παρασύρει έστω και κάποιους που τον θαυμάζουν και το βλέπουν είναι καλό δηλαδή τι σου λέει μπορώ να ζήσω και χωρίς social media που είναι ένας άνθρωπος που είναι γνωστός όχι μόνο για τα social media και για την προσωπική της ζωή, έχει εκτεθεί δημόσια και τα λοιπά, τα χειρίζεται, είναι μέρος της ζωής τους, βλέπουμε φαινόμενα στον αθλητισμό που τα social media επηρεάζουν την απόδοση πολλών αθλητών. Δηλαδή κάτι που γράφτηκε, κάτι που λένε, κάτι συζητήσεις.

Είναι πολύ συχνό. Οπότε νομίζω ότι το πρώτο βήμα θα είναι άνθρωποι να αποφασίζουν μαζικά λόγους μόδας να κάνουν μια αποχώρηση, ένα step back από αυτόν από αυτόν τον βάρβαρο χώρο εξαρτήση ο γόνο θα έλεγα χώρο και ίσως μετά να υπάρχουν και σε συγκεκριμένες κατηγορίες επαγγελμάτων υποχρεωτική αποχή. Δηλαδή αν μετρηθεί ότι η απόδοση των αθλητών επηρεάζεται τόσο πολύ σε σημείο που δημιουργεί πρόβλημα, ίσως θα μπορεί να ήταν μέρος και των συμβολέων τους.

Οπότε είμαι υπέρ. Πάλι είναι από αυτά τα σημεία που όπως είπαμε και στην αρχή θα πήγαινες να μείνεις μόνιμα στη Μυτηλίνη. Όχι. Θα τόλμαγες να κάνεις αποχή από τα social media για ένα μήνα. Ίσως όχι. Δεν ξέρω, μου είναι δύσκολο να πω. Επιχειρηματικά μπορείς να υπάρχεις offline, δηλαδή χωρίς social media. Ανάλογα το επάγγελμα, αλλά πλέον στα περισσότερα των επαγγελμάτων, αν απέχεις από τα social media, είσαι απομονωμένος.

Είναι σαν να μην υπάρχεις. Πήρχε μια φράση, έλεγε, άμα δεν σε βρω στο ίντερνετ, δεν έχεις μαγαζί, δεν έχεις επιχείρηση. Και όχι μόνο για να υπάρχεις, αλλά και αν ταξινομήσεις και τις επιλογές που έχεις για να προβάλλεις μια επιχείρηση, είναι πιο αποτελεσματική και πιο φτηνή. Έχει την καλύτερη σχέση κόστους-απόδοσης. Ακόμα και από κάποια παλιά παραδοσιακά μέσα που νομίζουμε ότι τώρα επειδή έχουν απαξιωθεί μπορούν να έχουν γίνει πιο φτηνά.

Αλλά όχι, υπάρχουν ακόμα κλαδικά περιοδικά που είναι πανάκριβα. Θέλουν 3, 4, 5 χιλιάδες ευρώ που με αυτά τα 5 χιλιάδες ευρώ μπορείς να πάρεις κάτι πολύ καλύτερο στο Instagram από το να βάλεις σε ένα περιοδικό. Αντίστοιχα οι τιμές στα ραδιόφωνα, στις τηλεοράσεις παραμένουν πολύ υψηλές που κάνουν τα social media σαν επένδυση και σαν διαφημιστική επιλογή πάντα πρώτη προτεραιότητα για τις επιχειρήσεις.

Μόνο αν είναι μέρος μιας στρατηγικής, μιας επιχείρησης να περάσει κάτω από τα ραντάρ επίτηδες, να είναι σχεδιασμένο και να γίνει γνωστή ακριβώς γι' αυτό ότι η επιχείρηση του χρήσης του η οποία δεν διαφημίζεται και δεν φαίνεται πουθενά. τότε μπορεί να έχει μια αξία. Αλλιώς είναι πάρα πολύ δύσκολο. Οκ. Δεν τον εκνεύρες αλλοφερέως σήμερα. Εντάξει.

Η στήλη να με εκνεύρεις είναι χαριτολογώντας. Θα μπορούσα να την παραφράσουμε και να πούμε να δημιουργήσει συναισθήματα. Οπότε με αυτό το πρίσμα βεβαίως δημιούργησε συναισθήματα. Σου δημιούργησαν συναισθήματα. Και θετικά. Κάτι να αλλάξει. Πράγματα που βρίσκω στο ίντερνετ Και μπορεί να δημιουργήσουν εισεριστήματα. Ναι, αλλά δεν ακούγεται πολύ ώρα, αλλά για χαρά έχει το να εκτελεστούν.

Εσύ την εμφανίσεις. Λοιπόν, άκου να δεις τι μου έκανε φοβερή εντύπωση. Τι σου έκανε. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι σε πολλά επαγγέλματα υπάρχει τρομερή έλλειψη εργαζομένων. Πολλές επιχειρήσεις, όχι μόνο στην Ελλάδα, σε όλη την Ευρώπη, δυσκολεύονται να βρούνε προσωπικό. Υπάρχουν επιχειρήσεις που κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά.

Εισάγουν προσωπικό από χώρες, από άλλες χώρες συνήθως εκτός Ευρώπης, από Ινδία ανάλογα τα επαγγέλματα, από τρίτες χώρες κλπ. Υπάρχουν εταιρείες που κάνουν ακριβώς αυτή τη δουλειά και αναφέρομαι στις εταιρείες συγκεκριμένα γιατί υπάρχουν και άλλοι παράξενοι και παράνομοι τρόποι αλλά υπάρχουν νόμοι τρόποι οι οποίοι υπάρχει και η ανάλογη νομοθεσία που βάζει προδιαγραφές στο πώς θα φέρεις εσύ ανθρώπους να δουλέψουν, τι δικαιώματα θα έχουν, πώς θα ελέγχονται αυτά τα δικαιώματα.

Δεν μπορείς να πεις ότι εγώ θέλω να μαζέψουν ελιές κάποιοι άνθρωποι και να πεις τους θέλω για δύο μήνες, τους πετάω μέσα να μαζέψουν ελιές, να μείνουν στο χώμα και ό,τι γίνει. Η νομοθεσία σου λέει μπορείς να φέρεις, πρέπει να τους απασχολήσεις κατ' ελάχιστον για αυτό το χρονικό διάστημα, είσαι υποχρεωμένος να τους παρέχεις στέγη, να τους παρέχεις τροφή.

Είναι μια σειρά από υποχρεώσεις. Υπάρχουν εταιρείες εξειδικευμένες ακριβώς σε αυτό. Ειδικά στην Ελλάδα που ζούμε από τον τουρισμό, οι μεγάλες τουριστικές μονάδες αλλά και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό είναι παγιωμένοι συνήθεια. Ξέρουν ότι τις καλοκαιρινές περίοδους θα φέρουμε άτομα από το εξωτερικό γιατί δεν γίνεται.

δεν υπάρχουν οι διαθέσιμοι πόροι και γίνονται διακρατικές συμφωνίες και τα λοιπά. Είναι ένας κλάδος λοιπόν όμως που δεν πήγαινε το μυαλό σου ότι θα κάνουμε εισαγωγή εργαζομένων από το εξωτερικό. Και ποιος είναι αυτός ο κλάδος αγαπητέ Χρήστο, αγαπητή ελευθερία και αγαπητό κοινό που μας βλέπει, μας ακούτε. Ποιος είναι αυτός ο κλάδος αγαπητέ Βασίλη.

Η παραγωγή κουραμπιέδων. Η ποιη. Η παραγωγή κουραμπιέδων, μεγάλος όμιλος σούπερ μάρκετ ενώψη της χριστουγεννιάτικης περίοδου ξέρει ότι δεν προλαβαίνω να ανταπεξέλθω στη ζήτηση που θα υπάρξει σε κουραμπιέδες για να εξυπηρετήσω όλα μου τα καταστήματα και φέρνει αυτή την περίπου κάθε χρόνο τέλης Σεπτέμβρη με αρχές Οκτώβρη μια στρατιά από άτομα από Φιλιππίνες με μοναδικό σκοπό να πασπαλίσουν τον Κουραμπιέ.

Αληθινή ιστορία, πραγματικό είναι αυτό. Όχι, δεν παίζεις. Ναι, ναι, 100%. Ο Κουραμπιές που θα φας τα Χριστούγεννα θα έχει πασπαλιστεί από τον αγαπημένο φίλο μας, τον Φιλιππινέζο και τη Φιλιππίνα. Για το πασπάλισμα έρχονται. Απ' την ώρα παιδί μου ότι Όχι αλήθεια έχω περιέργεια Απ' την άποψη ότι Είχα πάντα την αίσθηση ότι οι κουραμπιέδες Που παίρνεις από το σούπερ μάρκετ Είναι βιομηχανό Τυποποίηση Για να είναι ωραίος και γευστικός ο κουραμπιές Δέλει το χεράκι του Χρήστο δέλει να είναι το χειροποιητό του Ναι Ακόμα και είναι τόσο μεγάλη ζήτηση Καλά δεν έχει ήδη το εργοστάσιο άτομα αυτό Όχι δεν είναι αρκετά η παραγωγή εκτοξεύεται δεν φτάνουν τα χέρια δεν είναι μόνο να τον φτιάξεις να τον συσκευάσεις, να τον παραδώσεις είναι όλες οι σύρες, όλα τα καταστήματα και τα εργατικά χέρια που ήδη έχουμε δεν είναι αρκετά και δεν είναι πρώτη χρονιά κάθε χρόνο μεγάλος όμιλος και φαντάζομαι και κάποιοι άλλοι φέρνουν μόνο και μόνο από αυτό σκάντα λόγ σκάντα λόγ να είσαι στις Φιλιππίνες και να σου πούνε

Σου βρήκαμε δουλειά, φεύγεις, πας Ελλάδα Να κάνω τι, να απασπαλίζεις κουραμπιέδες Τι είναι αυτό What is κουραμπιέδες Αχ Χριστέ μου τι τραβάκια στυ άνθρωποι Να σε ρωτήσω κάτι άλλο Μου επιτρέψεις, σε κάλυψα με το θέμα Τους κουραμπιέδες Είμαι ακόμα σκουκαρισμένος αλλά συνέχισε Κράτα το Γράψε μας στα σχόλια αν ξέρετε κάτι να προσθέσετε Αν συμβαίνει κάτι το ίδιο και με το μελομακάρονο Εδώ μια πληροφορία πολύ κρυφή, μυστική, λίγοι την ξέρουν, δεν θα πω ονόματα, μην με πιέσεις.

Και αν πω όνομα βάλε μπιπ, ξέρεις τι είναι η εθελουσία. Είναι αυτό που δίνει στον εργαζόμενο ένα πακέτο για να σηκωθεί να φυγεί. Σωστά. Ένα πακέτο παροχών για να... Ακριβώς. Γιατί το κάνουν αυτό οι επιχειρήσεις. Πολλές φορές ξέρουμε ότι το να απολύσουμε, όταν θέλουμε να απολύσουμε πολλούς εργαζομένους, μιλάμε σε μεγάλες επιχειρήσεις, κυρίως τράπεζες έχουν αυτό το πρόγραμμα εθελουσίας, οι μεγάλοι οργανισμοί που πρόκειται να αλλάξουν χέρια, να εξελιχθούν κτλ.

Το να απολύσεις μαζικά ανθρώπους, αν αυτό λέει το πλάνο το οικονομικό, μπορεί να σου δημιουργήσει μια σειρά από προβλήματα, να μαθευτείς στην αγορά ότι απολύσεις, να υπάρχουν αντιδράσεις, να εμπλακεί και πολιτικά το θέμα ότι αυξάνεται η ανεργία και τα λοιπά. Μπορείς να επηρεάσεις δείκτες και να έχεις αντιδράσεις και να σου κάνει κακό στην κυριοδοφορία, στην ίδια σου την επιχείρηση.

Οπότε... Και φαντάζομαι ότι και οι εθελούσες προσαρμόζονται τόσο ώστε να είναι και κάπως πιο συμφέρουσες από όλης και από όλης. Πολύ συμφέρουσες για να μείνεις ευχαριστημένος και να μην πεις κουβέντα. Οπότε η εθελούσια έξοδος τι είναι, είναι μια πρόταση, πρόταση δεν είναι ποτέ υποχρεωτικό που έρχεται και σου κάνει η επιχείρηση αν δουλεύεις κάποια χρόνια και σου λέει κοίτα να δεις Χρήστο έχεις πάει 50 χρονών, σε 20 χρόνια θα πάρεις σύνταξη.

Θέλεις να σου δώσω ένα ωραίο ποσό τώρα να μας αδειάσεις τη γονίτσα και εσύ θα πεις όχι αλλά μόλις ακούσεις το ποσό θα πεις ααα το συζητάω. και έρχεται εδώ το ερώτημα την κάνεις αυτή την έξοδο όταν σου έρθει το δίλημα λέω ναι στην εθελούσια ή όχι λες ναι στην εθελούσια ή όχι να σου πω παράδειγμα να μου πεις με ποιον είσαι έχω παράδειγμα θα πω και ηλικία ο φίλος μου ο Γιάννης δουλεύει σε τράπεζα όταν ήτανε 35 περίπου 35 χρονών ήρθε η τράπεζα και του λέει σου δίνω 150 χιλιάδες για να μας αδειάσεις τη γωνιά και ο Γιάννης δεν την άδειασε την γωνιά, δεν τα πήρε, συνέχισε να δουλεύει στην τράπεζα για τις παρελθές που έχει, για τη μελλοντική του σύνταξη, για τις απολαύες που παίρνει, γιατί φοβήθηκε ότι δεν έχει με τι άλλο να ασχοληθεί.

35 χρονών ο Γιάννης όταν του έγινε η πρόταση. Επίσης η πρόταση δεν μένει για πολύ καιρό και δεν το ξέρουν όλοι. Δηλαδή μπορεί να γίνει μια πρόταση στην τράπεζα που δούλευε ο Γιάννης μόνο στο Γιάννη και σε άλλους 2-3. Δεν είναι ανοιχτή πρόταση πρόσκληση σε όλους Γιατί ακόμα και να ήταν ανοιχτή πρόταση πρόσκληση Θα δημιουργούσε ασχημοκλήμα Ότι τι θέλουν τώρα, πόσους θέλουν να διώξουν Και 35 εγώ νομίζω ότι η Θελούσο προσφέρεται σύνδεσο Σε μεγάλης ηλικίας Και έρχομαι τώρα στη φίλη μου την Άντι Η οποία είναι 50 χρονών Δουλεύει όχι σε τράπεζα Σε μεγάλο οργανισμό Σε μεγάλη πολυεθνική επιχείρηση αντίστοιχη πρόταση στα 50 με 200.000 ευρώ.

Η πρώτη μου αντίδραση και εμένα όπως είναι και αυτή της ελευθερίας. Σε κάθε φάση πάρε τα λεφτά και τρέχα. Νομίζω στα 35 τα παίρνεις πιο εύκολα από ό,τι στα 50. Φαίνεται ότι σε μεγαλύτερη ελικία τα παίρνεις πιο εύκολα. Ποιο είναι όμως το ποιος είναι το... Για μένα η απάντηση σε κάθε περίπτωση είναι το είπα και πριν πάρε τα λεφτά και φύγε. Αλλά προφανώς δεν είμαι ούτε εγώ ούτε η αληθερότητα είμαι ούτε εσύ αντιπροσωπευτικά δείγματα όλων των περιπτώσεων. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν άλλες φοβίες άλλους ενδιασμούς.

Προσπαθώντας λοιπόν να μπούμε στα παπούτσια εκείνων των ανθρώπων που λένε όχι, δεν θα έπαιρναν τα λεφτά, πρέπει να βάλουμε τους παράγοντες όπως ας πούμε με το Γιάννη που το έχω συζητήσει ότι σου λέει οκ και θα τα πάρω και άμα τα ξοδέψω γρήγορα άμα δεν βρω κάτι άλλο να κάνω άμα δεν βρω κάτι άλλο με τη σταθερότητα που έχει η εργασία μου όπως είναι τώρα ναι λέει 35 χρονών αυτός θα βρει πιο εύκολα όμως το είχε το άγχος εκείνη και άμα δεν βρω είμαι σε τράπεζα κάνω μια δουλειά που την ξέρω είναι αυτό που είπαμε πριν και με τις ερωτήσεις ο φόβος του άγνωστου είναι τρομακτικός δεν υποχρεωμένο όλοι οι άνθρωποι να πούνε δεν με νοιάζει πάω και ό,τι γίνει όντως το σεβόμαστε σαν απόφαση. Είτε είναι 35 είτε είναι 50 στα 50 μου φαίνεται ακόμα μεγαλύτερος ο φόβος. Απλά ίσως μου φαίνεται πιο εύκολη η απόφαση σε μεγαλύτερη ηλικία γιατί είσαι πιο κοντά στη συνταξιοδότηση και λες μήπως ξέρεις ίσως έχεις περισσότερες επιλογές στο τι θα τα κάνεις Ναι αλλά τα 50 μέχρι τα 60

πόσο είναι το να βγεις στη συνταξία Συνταξιαστά επίσημα μέχρι στιγμής. Επίσημα ήσαν 17 χρόνια δεν θα τα εξαγοράσεις όλα να βγεις με μερική σύνταξη πηγαίνεις αλλιώς με μειωμένη αν δεν ξαναεργαστείς με μειωμένη βέβαια εδώ κάπου να πω ότι θα συμφωνήσω ότι θα τα έπαιρνα και στα 35 και στα 50 αλλά λε εσύ είσαι της λογικής ότι θα τα έπαιρνα και θα έφερνα και θα κάνω με πολλά λεφτά για να μην τα πάρεις εσύ Ελευθερία τώρα με πρόφηρους υπολογισμούς μου βγαίνουν και δεν βγαίνουν αν ήμουν 50 χρονών μέχρι τα πόσο παίρνουμε τώρα σύνταξη 67 υποτίθεται να στέξει τα 7 έχω επιλογίσει 1000 ευρώ το μήνα ή θα κάνω παζάρ παζάρ θέλω παραπάνω είναι αυτό ότι αν σκεφτείς ότι θα τα πάρω και από τα 50 μου θα βγω στη σύνταξη όχι δεν βγαίνει είναι παγίδα θα τα ξοδέψεις όχι δεν βγαίνει αν έχεις κάτι να τα κάνεις ή αν σκεφτείς κάτι να τα κάνεις αλλά αυτό που παθαίνουν οι περισσότεροι Και εδώ τους καταλαβαίνουν ότι Μέχρι τα 50 της Ιάνντι Αυτή τη δουλειά ξέρω να κάνω, είμαι καλή στη δουλειά μου

Δεν είχα σκεφτεί ποτέ Ότι πρέπει να γίνω επιχειρηματίας Ή να σκεφτώ Πού να επενδύσω Γιατί με τα 200 χαρκ ανήκεις σε μια μικρή επιχείρηση Πληρώνεις και την ασφαλεία σου Αν τα αφήσω στην τράπεζα και τα τρώω Θα τα σιγοφάω Τουλάχιστον θα με βγάλουνε 5-10 χρόνια άμα κάνω μια επιχείρηση και τα φάω σε δύο και πτωχεύσω και εκεί μονταβάω και μέσα κάνω και λάθη, άρα ο κίνδυνος είναι μεγάλος ενώ μας ακούγεται εύκολη απόφαση, δεν είναι, θέλει σκέψη και εδώ τι έχω να πω γιατί η μόνη συμβουλή είναι αυτή μην εμπιστεύετε σε συμβουλές τώρα τι λέω εγώ που δεν με ξέρετε τώρα που με είδατε στο ίντερνετ σε ένα τικ τοκ μην εμπιστεύεστε προσοχή ένα φίλο που δεν ξέρει την οικονομική σας κατάσταση πληρώστε για αυτή την απόφαση. Δηλαδή εδώ πληρώνουμε διαιτολόγους για να μας βοηθήσουν να πάρουν μια απόφαση. Πληρώνουμε τεχνικούς να μας κάνουν έναν έλεγχο. Δώστε κάποια χρήματα σε έναν ειδικό, όχι λογιστή.

Προσοχή, όχι λογιστή. Δεν είναι η δουλειά του, σας το λέω και σας ξορκίζω επειδή αυτή η λέξη που είπαμε η Θελούσια τώρα παίζει πάρα πολύ αυτή την εποχή. πληρώστε έναν άνθρωπο, έναν ειδικό, έναν οικονομολόγο ή ρωτήστε, κάντε μια μεγάλη έρευνα πάνω στο πώς θα είναι η ζωή σας μετά και τι επιλογές έχετε. Μην εμπιστευτείτε ούτε έναν που θα έρθει να σας πει θα σου πω εγώ θα τα κάνεις, ούτε έναν που θα σου πει όχι μην το κάνεις ούτε έναν που νομίζετε ότι το τίτλος του εργασίας είναι σχετικός ψάξτε το πολύ, ρωτήστε, αφιερώστε χρόνο όπως όλα τα πράγματα αλλά επειδή είναι κάτι σοβαρό και αφορά το μέλλον σας και την προσωπική σας κατάσταση δηλαδή αν εμένα κάποιος μου ερχόταν και μου λέει τι να κάνω φίλοι μου η Άντι για παράδειγμα θα έλεγα όπα άλλη απάντηση θα δώσω στην Άντι άλλη στο Γιάννη τι προσόντα έχεις ξέρεις να κάνεις κάτι άλλο σου αρέσει κάτι άλλο έχεις κάποιο άλλο οικογενειακό background έχεις κάπου να το πιάσεις αν δεν έχεις ασχοληθεί ποτέ στη ζωή σου

με τίποτα άλλο εκτός από αυτό που κάνεις σε αυτή τη δουλειά που είσαι, θα είναι πιο δύσκολο. Αν όντως έχεις ασχοληθεί και με κάτι άλλο, έχεις δεύτερα πράγματα ή βλέπω ότι τα προσόντα σου σαν άνθρωπος έχεις μια κλίση και κάπου αλλού, ναι μπορεί να σε παρότρει να ασχοληθείς και με κάτι άλλο. Αλλά είναι πολύ προσωπική και η ερώτηση και η απάντηση.

Και είναι από τα δύσκολα διλήμματα. Ευχάριστα διλήμματα. Σίγουρα ευχάριστα διλήμματα. αλλά και δύσκολα και θέλουν πολύ προσεκτική επεξεργασία στο τι θα απαντήσουμε και τι θα κάνουμε. Γράψτε μας στα σχόλια, θα την πέρανε την Εθλούσο ή δεν θα την πέρανε. Και τώρα φτάνουμε στην πολύ δημοφιλή στήλη η οποία έχει το δικό της φανατικό κοινό άνθρωποι έρχονται κάτω στα σχόλια ουρλιάζουν για λέει δώστε μας την ερώτηση της Ελεύθερης όχι καμιάς άλλης όχι κάποια Σιρήνης και κάποια που κάνουν κάτι γκέστε Όχι θέλουμε την ερώτηση Την στακάτη την ωραία Ειδικά μετά την επανάσταση του προηγούμενου επεισοδίου Κάτω από τα γραφεία Είχαμε κόσμο με πλακάτ Η ερώτηση της ελευθερίας κυρίες και κύριοι Λοιπόν όντως έχω μια ερώτηση σήμερα Αναφορικά με την είδηση που είπες Με τον Ιωαννίδη Και θέλω να ρωτήσω τον Βασίλη Γιατί ένας αθλητής Δεν μπορεί να σταθεί Χωρίς social σήμερα Ο λόγος ύπαρξης του αθλητή είναι οι επιδόσεις του, η αγνή με συσσαγωγικά επιλογή τρόπου ζωής για να μπορεί να αποδίδει στο άθλημα που έχει επιλέξει.

Για ποιο λόγο μη έχοντας social είναι καταδικασμένος να μην εξελίσσεται ή να μην προωθείται στη δουλειά του, στην οποία η δουλειά του είναι κατά τελείως διαφορετικό με το social. Πολύ σοβαρό θέμα αυτό που θίγει η ελευθερία και πολύ σημαντικό στις μέρες μας και αναδιατυπώνω την ερώτησή της όπως είναι η συνηθισμένη τακτική μου Λέει η ελευθερία ένας αθλητής που δεν είναι η δουλειά του τα social media γιατί είναι υποχρεωτικό, γιατί τι θα συμβεί αφού η δουλειά του είναι να παίζει μπάλα Τι σχέση έχει τώρα να έχει καλό Instagram και πολλούς followers Στην εποχή μας λοιπόν είναι ένας δείκτης επιτυχίας, είναι ένα νόμισμα το οποίο εξαργυρώνεις η κοινωνική σου κατάσταση και εφαρμόζεται και εξαργυρώνεται σε πολλά επαγγέλματα.

Οι ηθοποιοί βγήκαν και διαμαρτυρήθηκαν ότι δεν μας παίρνουν στα καινούργια σειρές και επιλέγουν να πάρουν εκείνους τους ηθοποιούς που έχουν περισσότερους followers. Ο αθλητής πλέον και στις τόπο-ομάδες οι αθλητές είναι ένα ξεχωριστό brand. Έχουν ένα ολόκληρο οικοσύστημα εσόδων που αποτελείται από διαφορετικές πηγές πέρα από τα λεφτά που βγάζουν από το ίδιο τους το άθλημα ξέρουμε σπουδαίους αλυτές που έχουν δικές τους μάρκες ρούχων δικά παπούτσια παίρνουν διαφημίσεις παίρνουν χορηγίες είναι ένα ολόκληρο οικοσύστημα που και σε αυτούς δίνει μια ασφάλεια σου λέει και έγινε τώρα γνωστό παράδειγμα αθλητή ο οποίος έφυγε από μια μεγάλη ομάδα πήγε σε μια πιο μικρή γιατί είναι και προς το τέλος της καριέρας του αλλά συνεχίζει να είναι δυνατός στα social media κτλ.

Έχει ακόμα έσοδα, μπορεί να έχει μειωμένο συμβόλαιο στην καινούργια του ομάδα αλλά έχει σταθερά συμβόλαια και συνεργασίες με εταιρείες με διαφημίσεις, κάνει post κτλ. Δεν το κάνουν όλοι όλοι οι αθλητές, ούτε είναι προαπαιτούμενο αλλά ειδικά για τους top αθλητές συνήθως κάθε ομάδας είναι ένα αναγκαίο κακό, και σε παρασύρει και παρασύρεσαι.

Και θα πω και ότι κάνω ότι λίγο εγώ το βλέπω ότι είναι και για τους αθλητές και ειχεριμένου ότι είναι προσωπικό τους συμφέρον να είναι στα social. Δηλαδή δεν μπορεί να υπάρχει ο αθλητής χωρίς social, αλλά βγάζει έξτρα εισόδημα από αυτό και θα συνεχίσει να βγάζει και αφού σταματήσει τον αθλητισμό μετά τα 40. Αν πάρεις έναν παιδό αθλητή, αυτή τη στιγμή πολλές φορές η προσωπική του ζωή γίνεται μπάλα, γίνεται συζήτηση.

δεν είναι μόνο το διαφημιστικό κομμάτι το οποίο τους αποφέρει χρήματα. Είναι ότι είσαι ευάλωτος σε πολλά ανοιχτά μέτωπα τα οποία για να είσαι αρνητής δεν θα έπρεπε να με αφορά. Αυτό όμως έρχεται στη σφαίρα νομίζω το celebrity. Δηλαδή και πριν τα social media δεν κυνηγούσαν το Ρονάλδο. Αφού γινόταν πριν τα social θα γίνεται και τώρα.

Μπέκαμ και πώς τη λένε την άλλη γυναίκα του. Victoria. Και ακόμα πιο παλιά. Από πέντα social media γινόταν. Μα και γι' αυτό όμως ο Φώτης Ιωαννίδης επέλεξε να απέχει γιατί μπορεί παλιά να έχεις μόνο τους παπαράτσες να σε κυνηγάνε ή τουλάχιστον το επέλεγαν κάποιοι λίγοι. Τώρα δεν είναι εύκολο να το διαχειριστούν όλοι οι άνθρωποι και σου λέει και ειλικρινά δεν μπορώ να το διαχειριστώ.

Δεν λέει ότι είναι κακό αυτοί που το διαχειρίζονται και το εκμεταλλεύονται και καλά κάνουν και το εκμεταλλεύονται και το βάζουν να δουλεύει υπέρ τους. Αλλά δεν μπορούν όλοι να το κάνουν Σου λέω εγώ δεν μπορώ να το διαχειριστώ Μπορεί να επηρεάζει τη σχέση μου Και αυτό που είπα και πριν Επηρεάζει την απόδοσή τους Όταν άμα ξέρεις ότι εσύ σε έναν αγώνα δεν έπαιξες καλά Και σε κράζει όλο το ίντερνετ που δεν ξέρει Λέω σε επηρεάζει Και έχουμε πραγματικά παραδείγματα που επηρεάζονται Πάμε τώρα στην αγαπημένη σου θηλή Ναι ναι Αγαπημένο νέος πινόφ Να πέσει το σήμα παρακαλώ Λοιπόν στο σημερινό επεισόδιο Πραγματικά Αγαπητέ Χρήστο Αγαπητέ Μαζίλη Αγαπητέ Ελευθερία Αλήθεια σε αυτό το podcast Σε αυτή τη στήλη με τα βιβλία Ή σε αυτό το ξεχωριστό podcast με τα βιβλία Βλέπετε διαμαντάκια Δεν τα λένε αλλού αυτά Ξέθαψα από την Τεράστια και ενημερωμένη Αλεξανδρινό Διαστάσιο βιβλιοθήκη μου ένα βιβλίο διαμαντάκι ένα εξώφυλλο βιβλίο διαμαντάκι πρόσεξε, πρόσεξε βιβλίο το βιβλίο λέγεται

πιάσε τα ψάρια οδηγός των ψαράδων προς το μεγαλείο δείξε το λίγο στην κάμερα πιάσε τα ψάρια στα αγγλικά νομίζω λέγεται catch και στο εξώφυλλο είναι μεγάλο στήλο στα αγγλικά που λέει catch και έτσι έχει γίνει γνωστό ήταν γνωστό είναι από τον Σίντι Κρόδερ και την ομάδα του από τώρα είναι ένα βιβλίο επιχειρηματικότητας και ομαδικότητας θα σου πω τι έγινε ήταν ένας ψαράς όχι δεν ήταν ένας ψαράς ήταν ένας άνθρωπος ας πούμε ότι ήταν ο Σίντι ο φίλος μας ο Σίντι και λέει θέλω να πάρω ένα ωραίο αυτοκίνητο.

Τι θα κάνω, θα γίνω ψαράς. Για να το πάρω σιγά σιγά, μιλάμε τώρα, η ιστορία του Σίντη ξεκινάει περίπου τέλη δεκαετίας 60, αρχές δεκαετίας 70. Λέει θα γίνω ψαράς, θα τσούκου τσούκου, φέρε ψάρια, καλά πάει το εμπόριο ψάριο, θα μαζέψω, ήθελε να αγοράσει μια Buick, θα τα πάρω, θα μαζέψω λεφτά, αγοράσω ένα ωραίο, τουλάχιστον τα δικά μου χέρια, θα δουλέψω πολύ, θα δουλέψω από το πρωί μέχρι το βράδυ, θα τα καταφέρω.

Μαζεύει και μια άλλη ομάδα ψαράδων, βγαίνει πουλάει τα ψάρια του στην αγορά, πηγαίνει ψαρεύει και τα λοιπά, περνάνε τα χρόνια, περνάνε ερκετά χρόνια, περνάνε 10-15 χρόνια, δεν τα έχει καταφέρει, δεν έχει μαζέψει τα λεφτά που χρειάζεται. λέει τι να κάνω κάνει αυτό που συμβουλεύουμε που συμβουλεύαμε και άλλες φορές καλεί έναν σύμβουλο ένα εξειδικευμένο σύμβουλο ψαράδων και του λέει αγαπητέ σύμβουλε τι να κάνω θέλω να πετύχω αυτό το στόχο μου δεν το έχω καταφέρει μέχρι στιγμής και τι το απαντάει ο πονηρός ο σύμβουλος λακωνικά εσύ τι πιστεύεις ότι πρέπει να κάνεις αυτή είναι η μητέρα όλων των ερωτήσεων λέει εγώ τι πιστεύω Ξέρω εγώ για να καταφέρω αφού δεν βγάζω τόσα λεφτά Για να καταφέρω να πετύχω αυτόν τον τόσο μεγάλο στόχο Τι θα έπρεπε να κάνω Θα έπρεπε τα ψάρια μου και η δουλειά που κάνω να γίνουν παγκοσμίως γνωστά Και τι λέει ο σύμβολος Αυτό να κάνεις του λέει Να γίνεις παγκοσμίως γνωστός Το σκέφτεται το συζητάει με τους συνεργάτες του Και καταφέραν και έγινε το ψαράδικό τους παγκοσμίως γνωστό

σαν το ψαράδικο που εκτοξεύουνε ψάρια. Τι κάνανε πρακτικά να σου το πω έτσι. Πώς ξέρουμε λίγο πολύ ένα που έχει γίνει viral τώρα στη σημερινή εποχή εκείνο που σου βάζει παγωτά και σου κάνει παιχνίδια με το παγωτό που στην Τουρκία συμβαίνει αυτό δεν ξέρω αν το έχεις δει. Είναι ο γνωστός ο παγωτατζής που πας να πάρεις ένα παγωτό απλώνεις το χονάκι σου παίρνει το παγωτό σου το ξαναδίνει κάνει κάτι ταχυδακτυλουργικά με το χονάκι.

και έχει ουρές στην Τουρκία συνήθως αλλά και σε άλλες χώρες. Τέλος πάντων τι έκανε λοιπόν ο Σίντι με την ομάδα του εκτόξευε ψάρια. Ουσιαστικά γιατί έχει και επιχειρηματικό, δεν προσπαθούμε να πούμε τώρα ένα βιβλίο δεν έχει στηθεί από ένα μιμ είχε και επιχειρηματική και πραγματική εφαρμογή η ομάδα του το αποφάσισε και έχει σημασία γιατί αυτό το βιβλίο υμνεί την ομαδικότητα, καθίσαν σκεφτήκανε και λέει εγώ για να μεταφέρω ένα κουβά με ψάρια από τον ένα πάγκο στον άλλον εκεί που στεινόμαστε κάνω ξέρω εγώ 200 βήματα ή μου κοστίζει σε χρόνο περνάμε πευθύνος στον άλλον στην ταχύτητα την ώρα που έχει πελατεία κτλ. Τι θα γίνει αν στα πετάω αντί να έρχομαι και να στα φέρνω τα ψάρια και τι κάνεις σχεδόν θέλω να το κάνεις εικόνα σαν μια χορογραφία στην οποία ο ένας όταν ήθελε να αλλάξει απόθεμα ξέρω εγώ το τι είχε μπροστά στον πάγκο του πέταγε ένα ψάριο στον άλλον.

Εκτόξευε. Δηλαδή αντί να πάω να κάνω 100 μέτρα να σου φέρω τον κουβά με τα ψάρια στα πέταγα. Αλλά αυτό όμως στημένο σωστά ήταν μια χορογραφία και μαζευόταν κόσμος το έβλεπε και έτσι λοιπόν το ψαράδικο του Σίντι έγινε παγκοσμίως γνωστό είχε ουρές ανθρώπων που περιμέναν πηγαίναν άνθρωποι που αντί να αγοράσουν ένα κιλό που θέλανε Καθότισαν παρακολουθούσαν το θέαμα και φεύγανε με ψάρια που δεν ξέραν ποτέ ότι υπήρχαν, κάναν μεγαλύτερες αγορές κτλ.

Θα σου πω λοιπόν τις πέντε ιδέες που διέπουν αυτό το βιβλίο. Πέντε βασικές ιδέες που ο Σίντι κάθισε και κατέγραψε εμπνευμένος από την επιχειρηματική του πορεία και από όλη αυτή την εμπειρία με τα ψάρια. Οκ, πρώτη βασική ιδέα. από συνηθισμένος να γίνεις εξαιρετικός. Τι λέει ο Σιντή, τι ήμουν ένας συνηθισμένος ψαράς. Τι έχω γίνει τώρα, εξαιρετικός σε αυτό που κάνω. Δηλαδή και αν το εξαιρετικό ήταν εκεί το απογείωσες και το πήγε ακόμα περισσότερο.

Τώρα εμείς ο σκοπός μας τώρα δεν είναι να κορυδέψουμε τους ψαράδες, είναι να εμπνευστούμε από αυτή την ιστορία και να πούμε εφαρμογές που μπορούμε να πάρουμε στη δική μας ομάδα, στη δική μας δουλειά. Όντως είναι μεγάλη αξία να μπορείς να γίνεις εξαιρετικός σε αυτό που κάνεις και το εξαιρετικός είναι ωραίο το παράδειγμα το πόσο εξωφρενικά ακραίο βήμα χρειάστηκε να κάνει για να το πεις εξαιρετικό και όμως το έκανε.

Αυτό είναι εξαιρετικό. Να κάνεις κάτι που ε όχι και αυτό και όμως τώρα μας ακούγεται αστείο επειδή πετάνε ψάρια αλλά ας πούμε σε απλά επαγγέλματα το εξαιρετικός μπορεί να είναι κάτι που σου προκαλεί εντύπωση αλλά είναι πραγματικά εξαιρετικό και καλό. Δεύτερη βασική ιδέα. Πρόθεση και δέσμευση. Πολύ σημαντικό, πολύ αυτονόητο.

Τι θεωρείται αυτονόητο αλλά δεν είναι. Αν δεν τα έχεις δεν κάνεις τίποτα. Είχε την πρόθεση. Πρόσεξε, πέρασαν 15 χρόνια ενώ το έβαλε από την αρχή σκοπός. Εγώ αυτή τη δουλίτσα μου με τα ψάρια θα την κάνω πολύ καλή γιατί θέλω να βγάλω πολλά λεφτά να πάρω το καλό αυτοκίνητο που ήθελα. Την είχε την πρόθεση, είχε ισχυρή πρόθεση.

Ήξερε ότι θέλει να πετύχει. Αλλά δεσμεύτηκε και χρονικά. Δεσμεύτηκε, δεν τα παράτησε, συνέχισε. Πέρασε ο καιρός, πέρασαν 15 χρόνια. Είδε ότι αναζήτησε βοήθεια. Και η βοήθεια, για αυτό ήταν ωραίο το παράδειγμα, ότι ο σύμβουλος δεν τον βοήθησε άμεσα. Ουσιαστικά τη λύση την ήξερε μόνος του και τον βοήθησε να την ξεκλειδώσει.

Τρίτη ιδέα. Να αναγνωρίσεις τις ευκαιρίες. Είδαν μια ευκαιρία, σκεφτήκαν και πιστέψαν σε αυτή ότι μπορούν να γίνουν παγκοσμίως γνωστοί. Δουλέψανε και το κάνανε. Είχαν μια ευκαιρία. Μόνο ένα one shot που λέμε. Είχαν μια ευκαιρία να προσπαθήσουν να γίνουν γνωστοί κάνοντας αυτή την ακραία συμπεριφορά. Την αρπάξαν, το πετύχανε, το υλοποιήσανε.

Ιδέα νούμερο 4. Τα προβλήματα είναι καλό πράγμα. Αυτή είναι ίσως η αγαπημένη μου ιδέα. Από πότε. Ναι. Έχεις δύο δρόμους αυτή τη ζωή αγαπητέ Χριστό. Πες μου αγαπητέ. Έχεις ένα πρόβλημα. Να βάλεις τα κλάματα, να πεις καταστροφή ή να κάτσεις να το αντιμετωπίσεις. Είχε ένα πρόβλημα ο φίλος μας ο ψαράς. Δεν έφτανε το αποτέλεσμα.

Όμως ήταν αισιόδοξος γιατί η επίλυση των προβλημάτων απαιτεί και αισιοδοξία. Αυτό λέει το βιβλίο. Ήμουν αισιόδοξος λέει. Έκατσα, βρήκα μια λύση, το δούλεψα, δεν απογοητεύτηκα και αντέστρεψα ένα πρόβλημα, το έκανα μέρος της λύσης. Πολλές φορές το λέω και εγώ αυτό και στη δουλειά μας ότι αν έχεις μια κατάσταση που σου δημιουργεί πρόβλημα αυτό είναι ένα ωραίο δώρο που σου κάνει αυτή η προβληματική κατάσταση για να μπορέσεις να βρεις μια λύση την οποία λύση θα την παγιώσεις κιόλας θα την κάνεις και κανόνα, θα την κάνεις και μια διαδικασία Τελευταία ιδέα και ίσως αυτή που διαφοροποιεί αυτό το βιβλίο είναι η δύναμη της ομάδας και της αναγνώρισης Εγώ δεν το τόνισα τόσο πολύ όσο το τονίζει αυτό το βιβλίο αλλά σε κάθε το σημείο δεν αμελεί να ευχαριστήσει ο Σίντι την ομάδα, τους άλλους ψαράδες, όλους αυτούς που υλοποιήσανε αυτό το θέαμα που καταφέραν, που κάναν αυτή τη διαφοροποίηση γιατί αν θυμάσαι και η αρχική ιδέα εκτός από το σύμβουλο δεν ήταν μόνο δική του, ήταν και ενός συνεργάτη του

για να υλοποιηθεί όλο αυτό απαιτούσε συνεχή διάθεση από την ομάδα να έχουμε τη διάθεση να το κάνουμε και σήμερα και αύριο και ξανά και ξανά γιατί δεν ήταν μια παράσταση που το κάνεις μια φορά στο τόσο, ήταν μια συνεχόμενη δουλειά και δεν πάβει να αναφέρει συνεχώς πόσο η ομαδικότητα στο να πετύχεις ένα στόχο είναι ένας παράγοντας ο οποίος δεν μπορείς να τον αντικαταστήσεις.

Όσο ταλαντούχος και να είσαι όσο και να προσπαθείς μόνος σου έχεις πολύ μεγάλη ανάγκη από ομάδες που μπορούν να σε στηρίξουν. Οκ και να ελοποιήσουν την ιδέα σου. Ακριβώς. Αυτό ήταν το βιβλίο. Πιάστε τα ψάρια κι εσείς, μην τα αφήσετε. Πιάστε τα, πετάξτε τα θα πω. Αν σας άρεσε αυτό το βιβλίο και θέλετε να το διαβάσετε, μην το κάνετε όλες οι βασικές ιδέες, τις είπα εγώ πολύ ωραία και αναλυτικά.

Αν παρόλα αυτά επιμένετε και θέλετε το βιβλίο, κάντε μας ένα σχόλιο, ένα ψαράκι, αφήστε ένα ημώτικο, γράψτε ψαράκι και ένας από εσάς θα μπει στην κλήρωση για να κερδίσει αυτό το βιβλίο. Αυτό ήταν για σήμερα. Αυτό ήταν για σήμερα. Μην ξεχνάτε, εντάξει, like και τα λοιπά, τα ξέρετε, κάντε τα, αλλά μην ξεχνάτε να ανακαλύπτετε και ευχαριστούμε που το κάνετε γιατί από όσες παροτρύνσεις δίνουμε, αυτή που πραγματικά λειτουργεί είναι ότι τι βλέπουμε, ότι σαν σπόροι που έχουμε αφήσει στο εύπορο έδαφος του της εδώ της γης, τα παλαιότερα βίντεο μας ανεβαίνουν συνεχώς.

Αλλά μπαίνουν και τα βλέπουν. Μπαίνουν και τα βλέπουν, ναι, τα ανακαλύπτουν γιατί μπορεί να είμαστε στη δεύτερη σεζόν αλλά είμαστε καινούριο podcast. Οπότε σας ευχαριστούμε που ανακαλύπτετε τα παλαιότερα βίντεό μας γιατί έχουν μέσα κρυμμένα διαμαντάκια. Συνεχίστε να τα ανακαλύπτετε. Ευχαριστούμε. Επαγγελματικής τρελάς.

Σχόλια

Χωρίς σχόλια

Συνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση

Σύνδεση για Σχολιασμό

Δεν υπάρχουν σχόλια ακόμα

Πίσω 15 δευτ.
Play
Μπροστά 30 δευτ.
00:00:00
00:00:00