Η Αθηνά Τσαγκαράκη και η λεσβιακή ορατότητα
Στη Χώρα Των ΣτερεοτύπωνΣχετικά με αυτό το επεισόδιο
Η content creator, σεναριογράφος και καλλιτέχνιδα Αθηνά Τσαγκαράκη μιλάει για τη λεσβιακή της ταυτότητα και τη σημασία του Pride, αλλά και για το στίγμα που διέπει ακόμη τη ψυχική υγεία στη χώρα μας.
00:00 Ποια είναι η Αθηνά Τσαγκαράκη
05:00 Γιατί δεν μιλάμε τόσο για τη λεσβιακή κοινότητα
09:30 Το coming out της Αθηνάς
14:00 Μιλώντας ανοιχτά για τη ψυχική υγεία
21:00 "Πλέον δεν κάνω κανένα masking στα social media"
26:00 Όλοι έχουμε στερεότυπα όσο κι αν το αρνούμαστε
31:00 Η πρώτη επαφή με τη ψυχοθεραπεία
36:00 Το φως μέσα από το "σκάψιμο"
40:00 Αλλάζει τελικά ο άνθρωπος;
43:30 Έχει σημασία το τι ψωνίζουμε
47:30 Γιατί χρειάζεται το Pride σήμερα;
54:00 Οι διακρίσεις στους χώρους εργασίας
Αυτόματη μεταγραφή — ενδέχεται να περιέχει λάθη.
Πολύ ευρύτερη. Πιο ευρύτερη δεν έχει. Τραγουδίστρια, χίλια δύο πράγματα. Σεναριογράφους. Σεναριογράφους φυσικά. Και πολύ δραστήρια στο κομμάτι της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Θέλοντας και μη. Θέλοντας. Και πολύ καλά κάνεις. Και με αφορμή και το Pride Month είμαστε εδώ για να πούμε μπόλικα πράγματα. Ωραία. Ανυπομονώ. Δηλαδή ήδη με αυτά που βάλαμε κάτω έχουν ανοίξει κουταλιά.
Έχουν ανοίξει πολλά, έχουν ανοίξει. Ελέγαμε πριν ξεκινήσουμε ότι δυσκολεύεσαι στο να αυτοπροσδιοριστείς. Ναι. Στο τι κάνω. Κάνεις πάρα πολλά πράγματα. Επειδή μιλάμε για τα μπούκια στερεότυπα, υπήρξε δύσκολο στο να πεις δεν κάνω μόνο ένα πράγμα. Γενικά όταν ήμουν μικρή ήταν πάρα πολύ δυσίωνο στο μυαλό μου το μέλλον. Γιατί αυτό που κάνανε οι άνθρωποι γενικά, η μαμά μου που πήγαινε στο σχολείο 8 ώρες το πρωί και γίνε για 2 ώρες το μεσημέρι και αυτά, μου φαινόταν αδύνατο να το κάνω.
Αλλά έτσι και στην επαρχία που μεγάλωσα έπρεπε όλοι να γίνουμε μηχανικοί, δηλαδή καθηγητές ήταν και ψιλομπανάλ, δεν ήταν μηχανικοί, αρχιτέκτονες, γιατροί, αυτά. Οπότε σίγουρα με δυσκόλεψε πολύ στο μυαλό μου Γιατί όλα αυτά που ένιωθα ότι μ' αρέσανε Που εγώ ήθελα να παίζω, να χορεύω, να τραγουδάω, θέαμα Ένιωθα ότι δεν είναι επαγγέλματα Ότι δεν βιοπορίζεσαι από αυτά Οπότε ναι, δυσκολεύτηκα μέχρι την ενήλικη ζωή Ευτυχώς τα πράγματα ήρθαν απλά Επειδή δεν μπορούσα να καταπιεστώ Γιατί νομίζω ότι αν μπορείς και αντέχεις να καταπιεστείς πιο δύσκολο θα τον βρεις στον δρόμο σου.
Εγώ επειδή δεν άντεχα, και ευτυχώς είχα τους γονείς μου που ήταν εκεί και ποτέ κανείς δεν μου είπε «Άντε, κοτζαμ γαϊδάρ, τι θα κάνεις με τη ζωή σου», πήρα απλά το δρόμο που χρειαζόταν και γίνανε απλά τα πράγματα. Ποια ήταν η στιγμή που ένιωσες ότι τώρα το έχω, ρε παιδί μου, πάνω σε αυτό που μου αρέσει. Η πρώτη στιγμή που το αισθάνθηκες.
Θυμάμαι στο TEDx της Θεσσαλονίκης που με είχανε καλέσει να παρουσιάσω Δηλαδή ήμουν ήδη πολύ καλύτερα με τον εαυτό μου και είχα ήδη αρκετή αυτοπεποίθηση και από τα social media κτλ Και με είχαν ρωτήσει αν θέλεις να έρθεις να παρουσιάσεις το TEDx Και εγώ είχα πει χωρίς να το σκεφτώ ότι προφανώς εννοείται άμα δεν έρθω εγώ να το παρουσιάσω πια θα έρθω Τίποτα Χωρίς να έχω ξανά παρουσιάσει τίποτα βέβαια Απλά έχω παίξει πάρα πολύ την παρουσιάστρια Στο σπίτι μου Οπότε θυμάμαι Ότι είχα απίστευτο άγχος Και σκεφτόμουν καλά Το είπα πολύ αβίαστα αυτό και ήρθα Και δεν το είχα σκεφτεί ότι θα πρέπει να το κάνω Οπότε βγαίνω Έτρεμα Διάβαζα αυτά που είχα να πω Αλλά έτρεμα, έτρεμα τα χέρια μου Δηλαδή δεν είχα να πω και κάτι Γιατί ήταν και οι προβολήσεις κατά πάνω μου Και θυμάμαι ότι σκέφτηκα ότι τώρα αν ήσουν 7 χρονών θα θριαμβε θρια θριαμβε τώρα μπήκαμε σε δύσκολα νερά θα ήταν θριαμβος αυτή η μέρα για σένα δηλαδή θα έλαμπες και θα ήταν το αγαπημένο σου να είσαι στο σπότλετ
και να κάθονται οι άλλοι και να σε κοιτάνε οπότε τη δεύτερη φορά που βγήκα δεν ένιωθα τίποτα, είχα μηδένα άγχος δεν ξέρω πως κατάφερα να μπω σε αυτό εκεί ένιωσα ότι μπορώ να κάνω τα πάντα συγγνώμη χτυπάνε και τα δαχτυλίδια μου πέρα εδώ εκεί ένιωσα ότι μπορώ να κάνω τα πάντα και από τότε δεν έχω ξανανιώσει ποτέ εκτός από το βασικό άγχος την αγωνία δεν έχω ξανανιώσει αυτό το στρες το τρέμουλο το δεν μπορώ να τα καταφέρω το παραλυτικό που το είχα σε όλη μου τη ζωή μέχρι εκείνη τη στιγμή δηλαδή στη σχολή όταν έπρεπε να παρουσιάσω μια εργασία ήμουνα να πεθάνω δηλαδή δεν μπορούσα να μιλήσω μπροστά σε κόσμο κι ας μην μου φαίνεται νομίζω αποδέχτηκες πολύ βασικά πράγματα για να φτάσεις το σημείο να πεις πάμε να το χαρούμε αυτό το περιγράφησε είναι Pride Month και ήμασταν να μιλήσουμε και για αυτό πολύ έχεις μιλήσει πάρα πολύ στα social media και για την δική σου εξωτερική ταυτότητα και για τα δικαιώματα Πώς εξηγείς ότι όμως για την λεσβιακή κοινότητα μιλάμε λιγότερο
Δεν υπάρχει τόση ορατότητα έχω την αίσθηση για την ακρίβεια Το έχω ξανά σκεφτεί πάρα πολλές φορές Γιατί στο πρώτο podcast που μου είχαν καλέσει Μου είχαν καλέσει ψάχνοντας μία γυναίκα που έχει μιλήσει ανοιχτά για τη σεξουαλική της ταυτότητα Την ομοφυλόφιλη Την ομοφυλή Και δεν βρίσκανε κάποια που ανοιχτά ακόμα και γυναίκες που εμείς ξέρουμε στο χώρο ότι μάλλον είναι δεν το είχαν πει ανοιχτά.
Οπότε βρήκανε εμένα που το είχα πει. Και ήταν η πρώτη φορά που σκέφτηκα ότι όντως ακόμα και αν ξέρουμε για γυναίκες δεν είναι ανοιχτά. Εντάξει, πατριαρχία νομίζω είναι η απάντηση σε πάρα πολλές ερωτήσεις. Ενώ ακόμα συζητάμε το δικαίωμα της γυναίκας στο σώμα της, στη δουλειά της. Στην ισότιμη Αμοιβή για την ίδια δουλειά Και τα λοιπά Οπότε το να φτάσουμε σε ένα σημείο Να έχει απελευθερωθεί τόσο πολύ γυναίκα Που να έχει αποδεχτεί Ότι δεν έλκεται από άντρες Το οποίο μάλλον είναι Για την κοινωνία ακόμα Δεν ξέρω Και να είμαστε εντάξει με αυτό Και επειδή έχει σεξουαλικοποιηθεί και πάρα πολύ Από το πορνό και τα λοιπά Ότι η σχέση δύο γυναικών Η ερωτική γίνεται μόνο για έναν άντρα για να βλέπει ένας άντρας και έναν παρότι αρέσει αυτό δεν το καταλαβαίνω ότι μπορεί να γίνει και χωρίς άντρα και χωρίς την παρουσία οπότε νομίζω ότι όλα ξεκινάνε από πολύ πιο πίσω στο κομμάτι της ορατότητας και εντάξει επειδή η αλήθεια είναι ότι μέχρι και πριν κάποια χρόνια καλά και ακόμα αλλά θέλω να πω
εκτός ότι σε παραμένει ποινικό αδίκημα η ομοφυλοφιλία σε αρκετές χώρες Οπότε είναι και κάπως επικίνδυνο Δηλαδή οι γυναίκες από μόνες τους Χωρίς να έχουν εκφράσει τίποτα Κινδυνεύουν Το βλέπουμε κάθε μέρα Πόσο μάλλον αν ξεφύγουν Και από το στερεότυπο Και από το κουτάκι τους ας πούμε Οπότε είναι επικίνδυνο Δεν είναι τόσο απλό Έχεις νιώσει αυτόν τον κίνδυνο που εγγράφεις Έχεις έρθει αντιμέτωπη με αυτό Όταν έκανα την πρώτη μου σχέση με κοπέλα και ακόμα δεν είχα ιδέα τι γίνεται.
Απλά ήμουν σφασίστη. Τι περίεργο τώρα αυτό. Πώς δεν μου είχε περάσει από το μυαλό. Γιατί ήμουν ένα μεγάλο παιδί. Ήμουν 22 χρονών ας πούμε. Είχα ακούσει για μία είδηση στο μετρό ότι δύο κοπέλες ήταν αγκαλιά ή χέρι-χέρι τέλος πάντων και μία ομάδα ανθρώπων τις είχε δείρει στο μετρό. Και εγώ ήμουν σφασίστη. Α, θα με δέρνουνε δηλαδή τώρα αν αυτό είναι το μόνιμο από εδώ και πέρα.
Γιατί ακόμα δεν μπορούσα να καταλάβω τι έχει συμβεί. Εκεί είχα φρικάρι. Δηλαδή είχα τη φρίκη μου του τι είμαι, ποια είμαι, γιατί είναι δυνατόν να είμαι ομοφυλόφιλη και να μην το είχα σκεφτεί, να μου είχε περάσει από το μυαλό. Αν και η πρώτη σχέση που έκανα με γυναίκα εξήγησε πάρα πολλά για όλη την υπόλοιπη μου ζωή και έβγαλαν όλα νόημα.
Αλλά ξαφνικά υπήρχε ας πούμε ένας λόγος για τον οποίο θα μπορούσαν οι άνθρωποι να με μισούν, να μου επιτίθενται, να μην με αποδέχονται κτλ. Αυτό με είχε φρικάρει γιατί είχα και σε τεράστιο βαθμό την ανάγκη της αποδοχής μέσα μου ακόμα. Δηλαδή ήθελα όλοι να ξέρουν τι καλή και τι καλή που είμαι. Να μην λένε για μένα, αν κάποιος έλεγε κάτι κακό για μένα ήθελα να με γνωρίσει και να με συμπαθήσει.
Για να αποδείξεις. Ναι, για να αποδείξω. Τώρα αυτό είναι πιο βαθύ και πιο μακρινό. αλλά τον πρακτικό φόβο όταν ξεπέρασα όλο αυτό το κομμάτι ότι οκ υπάρχει κίνδυνος αλλά εγώ έτσι κι αλλιώς δεν γίνεται να μην είμαι εγώ οπότε κάπως πρέπει να βρω έναν τρόπο να ζήσω σίγουρα έχω δεχτεί βλέμματα ή το αντίστοιχο cut calling που σου κάνουν αν θα είμαι με την κοπέλα μου ας πούμε στον δρόμο αλλά όχι σε πολύ μεγάλο βαθμό Σε χειρότερο βαθμό το έχω νιώσει απλά επειδή περπατάω έξω και ας πούμε έχω στήθος ή έχω μπούτια και είμαι γυναίκα.
Δηλαδή από 13 χρονών είχα παππούδες να με κυνηγάνε, να μου μιλάνε και να με... Οπότε αυτό πιο πολύ το έχω νιώσει από ότι καθαρά για αυτό το κομμάτι. Τι σε όθησε να ξεπεράσεις αυτόν τον φόβο και να κάνεις το δικό σου coming out? Και μάλλον όχι μόνο τι σε όθησε και τι σε στήριξε. σαν βάση για να βγεις και να πεις θα μιλήσω, θα κυκλοφορώ ανοιχτά με την κοπέλα μου στον δρόμο, δεν θα φοβάμαι δεν θα με νοιάζει είναι, για μένα δεν υπάρχει διαπραγμάτευση στο αν θα είμαι αυτή που είμαι δηλαδή ακόμα και αυτή η σκέψη που έκανα ότι δεν θα μπορώ να δουλέψω τι θα κάνω, ποιος θα με ζει γιατί δεν άντεχα να κάνω κάτι για το οποίο δεν είμαι φτιαγμένη 100% δεν μου βγαίνει αβίαστα το οποίο είναι και προνόμιο πρέπει να έχεις το προνόμιο να το κάνεις δηλαδή δεν πεινούσα είχα μάθει με 200 ευρώ να ζω όλο μου το μήνα δεν με πείραζε γιατί δεν άντεχα να κάνω κάτι διαφορετικό οπότε επίσης είναι προνόμιο το ότι είμαι και σε μια χώρα που παρότι είναι επικίνδυνη δεν είναι τόσο επικίνδυνη
οπότε από την προνομιούχα θέση στην οποία ήμουνα να έχω ένα κύκλο, να έχω φίλους να υποθέτω ότι μάλλον οι γονείς μου και οι συγγενείς μου μάλλον θα με αποδεχτούν. Δηλαδή δεν λέω ότι ήταν όλοι πιο ανοιχτόμυαλοι αλλά δεν ένιωθα ρε παιδί μου να έχουν τόσο μίσωση. Δεν ήταν φασίστες να σου το πω και έτσι. Οπότε κάπως έλεγα εντάξει μετά το πρώτο σοκ που έπαθα εγώ από μόνη μου να με αποδεχτώ σιγά σιγά λέω εντάξει.
Η αλήθεια είναι ότι στους φίλους μου το είπα πάρα πολύ γρήγορα γιατί ξέρανε τα πάντα για μένα. Δηλαδή ήταν αστείο να έχω κάνει κάτι με κοπέλα Και απλά να τους το πω Δεν γινόταν Ήμουν και σε μια φάση την οποία έλεγα Πραγματικά δεν υπήρχε σκέψη που να με ξέρουν Ένιωθα ότι αν τους κρύψω κάποια σκέψη μου Δεν με ξέρουν ας πούμε Γιατί είχε γίνει ήδη και ένα coming out Της κατάθλιψης πιο πριν Γιατί από πολύ μικρό παιδάκι έκανα τέλειο masking Δηλαδή δεν ήξερε κανείς Νόμιζαν το πιο χαρούμενο παιδάκι του κόσμου Οπότε ήδη είχα περάσει μια φορά το Σοβαρά μιλάς νιώθεις έτσι Καλά πέσαν όλοι από τα σύννεφα Λέω α οκ τώρα σας έχω νέα Έχω κι άλλο Ναι έχω κι άλλο δεν τελειώνει Οι αποκαλύψεις δεν τελειώνουν στην εκπομπή μας Οπότε Με τους φίλους μου ήταν πολύ άμεσο Και εννοείται ότι Οι πρώτες φορές που το είπα Ήτανε πίπονες τρομερά Εγώ έκλαιγα Αλλά είχα την τύχη οι φίλοι μου να μου λένε Και γιατί κλαις Και δεν ήξερα εγώ τώρα Γιατί όλα αυτά Των αλλονών οι ιστορίες ας πούμε
Το coming out στη μαμά μου Έγινε όταν χώρισα Γιατί αυτή η πρώτη μου κοπέλα Μου παράτησε μετά για μια άλλη κοπέλα Οπότε μου κατέστρεψε Το όνειρο Οπότε έπαθα θέλω τη μαμά μου Και έτσι έγινε Και εκεί είχαμε πάλι μια πολύ Θετική Αντιμετώπιση Γιατί οι μαμάς ξέρουν γενικά. Φυσικά δεν είναι ότι δεν το έχει υποπτευθεί. Αλλά και η μαμά μου σίγουρα όταν της το αποκάλυψε ας πούμε τελικά και έγινε πραγματικό χρειάστηκε και αυτή το χρόνο της. Γιατί πίστευε σίγουρα ότι εντάξει μπορεί να περάσει μια φάση μπορεί να είναι. Δεν μου το είπε. Αλλά το κατάλαβα από τη συμπεριφορά της του τύπου ότι εγώ σ' αγαπάω, σ' αποδέχομαι να ζεις τη ζωή σου, να είσαι ευτυχισμένη, όλα αυτά.
Αλλά κάπως θες να το πεις και αλλού ρε παιδί μου μήπως να μείνει εδώ αυτό ξέρεις υπήρχε ένα τέτοιο το οποίο με μπλόκαρε αρκετά χωρίς να το καταλάβω παρόλα αυτά δεν είχα σε καμία περίπτωση κάποια δύσκολη αντιμετώπιση σε καμία περίπτωση και επίσης έχω την τύχη και οι δύο μου γονείς να έχουν κάνει γενικότερα πάρα πολλά βήματα προς το μέρος μου για να συναντηθούμε και να ξαναγνωριστούμε γιατί στην πραγματικότητα μιας και λέμε για τα στερεότυπα εδώ πέρα τελικά δεν έκανα τικ σε κανένα κουτάκι στερεότυπου, δηλαδή μόνο στο κομμάτι θέαμα έκανα τικ από όλα αυτά που πιστεύανε ότι θα είμαι οπότε ναι έχω πολύ θετική ιστορία coming out Ξέρεις, ανέφερες δύο πράγματα και αναρωτιμάν σχετίζονται είπες το coming out της κατάθλιψης και το κάμινα της σεξουαλικής σου ταυτότητας.
Υπάρχει κάποια συσχέτιση μέσα στην πορεία σου, είδες κάπως, ένιωθες μια παραπάνω καταπίεση ενδεχομένως. Όχι. Σίγουρα κοινωνικά, γιατί με ρωτάνε και φίλες μου, και ομοφιλόφιλες και εμείς, ότι ρε παιδί μου δεν σου είχε περάσει από το μυαλό καθόλου, σαν φαντασίωση, σαν κάτι. Και εγώ είμαι σε φάση, πραγματικά ζούσα πάρα πολύ στο φαντασιακό, για πάρα πολλά χρόνια και πιστεύω ότι αυτό οφείλεται στην κατάθλιψη γιατί είχα από παιδάκι οπότε ότι ό,τι ζούσα ήταν όλα μέσα στο μυαλό μου πάρα πολύ έντονα δηλαδή από τα μεξικάνικα που έβλεπα ήμουν πιο πολύ μέσα στα μεξικάνικα που έβλεπα παρά απ' έξω οπότε οτιδήποτε ας πούμε σκεφτόμουν και φαντασιωνόμουν για το μέλλον μου είχε να κάνει με το ότι αντέγραφα κάποιον έρωτα που έχω δει στην τηλεόραση που δεν είχα δει ποτέ κάποιος να λέει ότι με αυτή τα έχουμε κορίτσι δεν είχε γίνει αυτό φυσικά και γενικά στο μυαλό μου στη Μιρίνη Καρδίτσας ήτανε ότι υπάρχουν ξέρω εγώ 10 γκέις σε όλο τον κόσμο έτυχε, οκ αυτούς που βλέπουμε στην τηλεόραση αυτοί είναι
δηλαδή και αν βρεθούν μεταξύ τους βρεθήκανε, δηλαδή παιδάκι ήμουν δεν καταλάβαλα και το λόγι εκεί, ότι δεν είναι ακουμπάει ναι όχι ότι υπάρχει πολύ σοβαρή πιθανότητα να είμαστε κάτι άλλο από αυτό που μας έχουν πει. Οπότε σίγουρα το κομμάτι του ότι ζούσα πάρα πολύ μέσα στο κεφάλι μου για να ξεφύγω ενδεχομένως από άπειρες μαύρες και σκοτεινές σκέψεις που έκανα από πολύ μικρή ηλικία, βοήθησε λίγο στο να μην μπορώ να ανακαλύψω τον πραγματικό κόσμο.
Δηλαδή στο σχολείο μπορεί να ερωτευόμουν ένα γόρι που είχα δει στο μυαλό μου γιατί ήμουν τρελή με συναισθήματα δηλαδή κανονικά χωρίς να έχω μιλήσει μαζί τους αλλά αν γινόταν κάτι αν φιλούσα αυτό το αγόρι μετά ήμουν σφασίστη, δεν θέλω να τον ξαναδώ ποτέ το οποίο ήταν πολύ περίεργο γιατί τελείωνε γινόταν πραγματικό και δεν ήθελα τελικά αλλά έκτιζα συνέχεια καθόλου έκτιζα συνέχεια πράγματα στη φαντασία μου οπότε όταν σταμάτησα να είμαι στη φαντασία μου έπεσα στην κανονική κατάθλιψη ότι όχι πολύ λειτουργική.
Και μετά από ας πούμε δύο χρόνια, δυόμιση σε αυτή την κατάσταση, ήρθε και η πρώτη μου κοπέλα. Οπότε εκεί ξεδιαλύνανε αρκετά πράγματα. Δηλαδή και οι φίλες μου στο σχολείο, όλες προσπαθούσαν να καταλάβουν ας πούμε τι περίεργη είναι αυτή η σχέση που έχουμε με τα γόρια, αλλά καμία δεν είχε σκεφτεί. Μην πω σε αρέσουν τα κορίτσια ρε παιδί μου.
Γιατί δεν είχαμε κάποιο άλλο κορίτσι γύρω μας που να μας πει εμένα μου αρέσουν τα κορίτσια ας πούμε. Γνώρισα την πρώτη μου λεσβία στη σχολή. Ότι υπάρχει πιθανότητα. Ναι, καμία πιθανότητα. Οπότε επειδή έχω φίλες οι οποίες από πολύ μικρές έλκονταν από άλλα κοριτσάκια, εγώ δεν, στον πραγματικό κόσμο δεν ένιωσα ποτέ έλξη. Ποτέ.
Άργησα πάρα πολύ να νιώσω έλξη για έναν άνθρωπο. Ήταν όλα λίγο στο μυαλό μου Έχεις μιλήσει πάρα πολύ Και για την ψυχική υγεία γενικά Και για την κατάθλιψη που έτσι μιλάς και τώρα Κάνεις και μια σειρά βίντεο Τα αντιδιπρές μας Που είναι πολύ συντροφιά Νομίζω για τον κόσμο Πώς ένιωσες με το να ανοίξεις κάτι τόσο δικό σου Και αυτό μάλλον Σε πολύ μεγάλο κοινό Όπως όταν ήμουν μικρή πίστευα ότι όλοι ξέρουν τι σκέφτομαι ή ας πούμε όλοι σκέφτονται το θάνατο συνέχεια.
Δεν πίστευα ότι κάποιοι απλά, εντάξει μπορεί να το σκεφτούν καμιά φορά ή όλοι σκέφτονται τη μέρα που θα πεθάνει η μαμά μου, τη μέρα που θα πεθάνει ο μπαμπάς μου, ο αδερφός μου αν πεθάνει τι θα κάνω. Εγώ ζούσα με ένα θάνατο πάνω από το κεφάλι μου. Οπότε γενικά όταν κάνεις αυτές τις σκέψεις και δεν τύχει να τις μοιραστείς με κάποιον ή δεν τύχει κάποιος άλλος να σου πει, ρε συ σκέφτομαι αυτό και να πεις, α, το, ή δεν είναι όλοι έτσι ή είναι και άλλοι έτσι, ξέρεις.
Είναι λίγο περίεργο, οπότε ένιωθα και όταν άρχισα να υπάρχω λίγο παραπάνω στα social media, λόγω της μέρης που ήμουν βοηθός της και κάπως με ανέβαζε εκείνη στα δικά της social και ο κόσμος με συμπαθούσε και άρχισε και εμένα να με ακολουθεί, συνειδητοποίησα ότι πάρα πολλοί άνθρωποι μου στέλνουν συνέχεια μηνύματα και μου λένε, τι χαρούμενο παιδί πως έχεις τόση αισιοδοξία και τόση εγώ κρεμόμουν να μιλάω με αυτή η χειρότερη κλωστή δηλαδή ήταν η περίοδος μετά τη μέρη που μου έσωσε τη ζωή που πήγα και στο ψυχίατρο και πήρα πρώτη φορά αγωγή και έτσι ξεκίνησα να είμαι όντως λίγο πιο θετικός ο άνθρωπος οπότε κάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι αυτό το ας πούμε masking, αυτή η κάλυψη που έκανα μέχρι τώρα την κάνω και στα social media γιατί οκ, δεν λες και κατευθείαν.
Οπότε κάπως εκεί ένιωσα ότι υπάρχουν άνθρωποι που μπορεί να είναι σαν εμένα, να βλέπουν εμένα και να λένε πω πώς θα γίνουμε σαν αυτή την πολύ χαρούμενη. Οπότε κάπως ένιωσα, δεν ξέρω, ένιωσα μια μικρή ευθύνη για αυτούς τους, ξέρω εγώ, δύο χιλιάδες ανθρώπους που άπειροι είναι στην πραγματικότητα, να πω ότι είναι αλήθεια.
Οπότε άρχισα πολύ δειλά να μιλάω γιατί η αλήθεια είναι ότι τότε και στα social media, οριακά νομίζω μόνο ότι μέρη είχα δει να λέει κρίση πανικού η μέρη μου έμαθε ότι είναι κρίση πανικού αυτό που παθαίνω, δεν είναι εγώ νόμιζα ότι ήταν λίγο παραπάνω από το άγχος που είχα συνείδητος, δεν ήταν κάτι ακραίο για μένα οπότε έτσι ξεκίνησα δειλά δειλά να το συζητάω και εκεί ανακάλυψα πόση ανάγκη έχει ο κόσμος που όλοι αντίστοιχα στο μυαλό τους είχαν ότι μόνο αυτή είναι έτσι Όπως πίστευα και εγώ Και νιώθω πάρα πολύ χαρούμενη που όταν κάποιος έρχεται έξω, αγκαλιαζόμαστε, μιλάμε και μου λένε Ταυτίζομαι, λέω λυπάμαι πάρα πολύ που ταυτίζεσαι Στην πραγματικότητα δεν χαίρομαι, αλλά χαίρομαι γιατί νιώθω ότι υπάρχει μια ανακούφιση μέσα από αυτή την ταύτιση Και νομίζω ότι ήταν και ο λόγος για να ασχοληθώ γενικά με τα social media αυτός Και τι σημαντικό όμως αυτή την ευθύνη που ένιωσες για τους 2.000 Για να ζω 10 Το να την κάνεις αυτό Και να μην συνεχίσεις Αυτό που βλέπουμε κυρίως να συμβαίνει
Και αρχίζει και σπάει Για να είμαστε πολύ δίκαιοι Ευτυχώς Αλλά και τι σημαντικό που όντως Και στο δικό σου πήγες κόντρα με ένα τρόπο Η αλήθεια είναι ότι όταν κατάλαβα Πόσο ανακουφίζει εμένα το να το έχω συζητήσει Και να έχω μιλήσει Είπα ότι οκ Σίγουρα θα ανακουφίσει και κάποιον άλλον Και δεν είμαι μητέρα Τερέζα, πάντα όταν βοηθάμε κάποιον, αν το νιώθουμε να το κάνουμε, παίρνουμε κάτι μεγάλο πίσω.
Οπότε χαίρομαι που κάτι που στην πραγματικότητα μάλλον κάνω για μένα, μπορεί να βοηθήσει και κάποιον άλλο. Ξέρεις, είπες πριν ότι σε όλη σου τη ζωή, όσο ήσουν μικρή, έκανες masking, παράμα που έκανες και στα social media. Νιώθεις ότι τώρα αυτό έχει σταματήσει σιγά σιγά, ότι κάπως έχεις ευθυγραμμιστεί με αυτό που δείχνεις.
Ναι, έχει σταματήσει σε τεράστιο βαθμό. Δηλαδή, ακόμα και ελάχιστα πράγματα που μπορεί να μην ξέρουν. Μιλάω για λεπτομέρειες, γιατί στην πραγματικότητα όλο το περιεχόμενο που κάνω έχει να κάνει με τη ζωή μου. Δεν είναι κάτι άλλο. Εμπειρίες, σκέψεις και όλα αυτά. και νομίζω ότι γι' αυτό είμαι και πιο ήρεμη από ό,τι έχω υπάρξει ποτέ γιατί δεν κρύβω τίποτα δεν πολύ φοβάμαι τώρα που ανέβασα για την παγκόσμια ημέρα κατά τις ομοφοβίες έλαβα πάρα πολλά τζιφ του Κασιβιάρη και τους έλεγα παιδιά μην είστε ερωτευμένοι με έναν φασίστα τόσα γόρια υπάρχουν και έξω τρελαινόντουσαν αλλά είμαι αρκετά προστατευμένη και από το περιβάλλον μου και το καταλαβαίνω κάθε φορά που ανεβάζω κάποιο τέτοιο βίντεο και άνθρωποι εκτός του περιβάλλοντος μου το βλέπουν.
Εκεί καταλαβαίνω ότι δεν είναι ο περισσότερος κόσμος όπως στο περιβάλλον μου. Είναι απέναντι δυστυχώς. Αλλά η αλήθεια είναι ότι είμαι πάρα πολύ ευγνώμων που έχω μπορέσει μέσα στα social και μέσα στον κύκλο μου και μέσα στη ζωή μου να είμαι τόσο ανοιχτά ο εαυτός μου. Δεν θα μπορούσα να κάνω αλλιώς. Νομίζω ότι αυτό με κράταγε και στην θλίψη τόσο πολύ Άρα βοηθάει σίγουρα και το ότι αποδέχθηκες όλες τις πλευρές της ταυτότητάς σου Για να σπάσει αυτή η θλίψη, η αρνητική προσέγγιση των πραγμάτων Και η αλήθεια είναι ότι όταν δέχεσαι και βοήθεια Τουλάχιστον στο κομμάτι των ψυχικών διαταραχών Συνειδητοποιείς ότι δεν το επέλεξες Όπως είναι και η σεξουαλικότητα Που έχω φίλες απογοητευμένες σε straight που λένε αν ήταν επιλογή δεν θα μας άρεσαν τα αγόρια μας έχουν ταλαιπωρήσει τρομερά οπότε όπως και αυτό δεν το επέλεξες και την ψυχική σου διαταραχή δεν την έχεις επιλέξει οπότε όταν συνειδητοποιείς και ότι μπορείς να κάνεις κάτι γι' αυτό μπορεί να περάσει ή να γίνει σημαντικά καλύτερα
ή να μάθω να το διαχειρίζομαι όταν ξανά έρχεται, έχει τρομερή δύναμη και δεν χρειάζεται να το παίζω χαρούμενος, δεν είμαι και το ανάποδο είμαι και το δείχνω και στην πραγματικότητα όλοι οι άνθρωποι, πραγματικά δεν υπάρχει άνθρωπος που μπορεί να μην είναι διαταραχή η δική του αλλά να μην έχει περάσει μια κατάθλιψη ένα πένθος, ένα χωρισμό, όλα αυτά είναι πράγματα απολύτως φυσιολογικά που απλώς επειδή περάσαμε πολύ γρήγορα ας πούμε από το χωράφι στο FaceTime δεν προλάβαμε να κανονικοποιήσουμε τη νέα κατάσταση οπότε δεν είναι ότι οι παππούδες μας δεν είχαν διαταραχές ή δεν είχαν κατάθλιψη ή οτιδήποτε αλλά όταν σκάβεις από 13 χρονών ναι δεν θα σχοληθείς με αυτό Εντάξει σχολείς απλά γίνεσαι αλκοολικός για παράδειγμα. Ναι δηλαδή κάπως ναι βία όλα αυτά που... Κάπως αλλιώς βγαίνει Ναι ναι ναι. Και θα παλεύουμε να καλύψουμε αυτό βασικές ανάγκες. Δηλαδή η απάντηση στο ε καλά τώρα πια όλοι έχουν τα ψυχολογικά τους Η απάντηση είναι ότι ναι, όταν πρέπει να φροντίσεις μόνο για τις βασικές ανάγκες, τροφή, στέγη, πόλεμος, εμφύλιος κλπ, δεν χωράει.
Ακριβώς. Δεν υπάρχει χώρος και πραγματικός και συναισθηματικός να ασχοληθείς με οτιδήποτε άλλο. Πάς αντιστράξιονς τότε. Ναι και είναι αστείο που λέει ο κόσμος καλά παλιά ήταν όλοι μια χαρά, ήταν όλοι χάλια. Δεν ήταν όλοι μια χαρά. Δηλαδή ζούσαν πόλεμο κάθε τρία λεπτά. Υπήρχε και βιασμός Υπήρχε και τα πάντα Και μέσα στον πόλεμο γίνονταν όλα αυτά Και ήταν κανονικοποιημένα Ότι εντάξει Τη βίαζε ο άντρας της Και δεν το έλεγε βιασμό Δεν πέρναγε καλά Ήσουν και σε χωριό φαντάζομαι Δηλαδή τα Σόδωμα και τα Γόμορα γίνονταν Και λέγανε ότι παλιά ήταν όλοι μια χαρά Ποιοι ήταν μια χαρά Καταργάς δεν μείνανε χωρίς πόλεμο Καλά όχι ότι τώρα Είναι περιφερειακά όλα αλλά ναι και σίγουρα δυσκολεύει πάρα πολύ την κατάσταση το ότι κάθε τι που γίνεται το ίδιο λεπτό το έχεις δει και το ξέρεις και ο εγκέφαλός μας είναι ο ίδιος που είχαν οι γιαγιάδες μας δεν έχει εξελιχθεί τόσα πολλά χρόνια για να αντέχει την πληροφόρηση παγκόσμια από τον πλανήτη και την φρικαλότητα του ανθρώπου που
δεν επείσαι εν σοφία σε καμία περίπτωση Αθηνά υπάρχουν στερεότυπα που έχεις πιάσει τον εαυτό σου να αναπαράγεις και στη ζωή σου αλλά και στη γραφή σου στο ρόλο της σενάριογράφου στερεότυπα να αναπαράγω σίγουρα άμα το σκεφτώ δηλαδή αν είναι κάτι συνειδητό που θα το σκεφτώ δεν θα το αναπαράξω αλλά αυτά τα περνάει μια γυναίκα με κοντό μαλλί και λίγο πιο ανδρόγυνο και είμαι σε φάση είναι λεσβία, το σκέφτε το εγκεφαλός μου δηλαδή λες και αν θα έβλεπα εμένα ο εγκεφαλός μου θα έλεγε ξέρω εγώ ότι είναι η λεσβία θέλω να πω σίγουρα υπάρχουν στερεότυπα και είναι πάρα πολύ βαθιά ριζωμένα και επίσης είναι ok γιατί όλοι τα έχουμε και ανάλογα με το που έχουμε μεγαλώσει δηλαδή ας πούμε το πιο απλό που είναι της χονδροφοβίας το ζήτημα που δεν μπορεί να ανοιχτεί ο εγκεφαλός μας καλά τον εαυτό μας σε καμία περίπτωση με κάτι παράτερο ας πούμε αλλά και κανέναν άλλον Δηλαδή κάτι μας ενοχλεί στους ανθρώπους Αυτά χρειάζεται κάθε μέρα να τα Πολεμάμε Και δεν χρειάζεται νομίζω και
Τόσο πολύ Ενοχή Που τα έχουμε ακόμα Ή που θα πούμε κάτι σεξιστικό Δεν θα συμπαθούμε κάποια και θα πούμε Χαζογκόμενα δεν ξέρω Θα πούμε κάτι ξανθιά Θα πω που είναι για μένα η ξανθιά τώρα Η λεσβία με την ελιά Είχε γράψει κάποιος ένα Την ελιά μου το πήρε θες να κάνεις είχαν πει στη μέρη κάποια στιγμή που είχε πει ότι είχε ανοίξει και αυτοί το πόρταλ δεν αντέχει, δεν κάθεται στα αυγά της για το φίλο του παιδιού ότι είναι βιολογικά κορίτσι θες να κάνεις το παιδί σου σαν την ανώμαλη τη φίλου στη λεσβία με την ελιά στο μεταξύ το παιδί της είναι ίδιο με εμένα, δεν ξέρω πως έχει γίνει είναι σαν παιδί μου όταν κυκλοφορούμε οπότε τα στερεότυπα είναι παντού και υπεπιθύσεις είναι πάρα πολύ βαθιά ριζομένες και είναι πολύ σημαντικό που αναφέρεις σε διακόπτωμες χωρίς αλλά πολύ σημαντικό που λες αυτό το απενοχοποιητικό ότι δηλαδή μου εδώ μεγαλώσαμε και εμείς και όταν το καταλαβαίνουμε είναι να το αλλάξουμε ή να μην το πούμε αλλά θα βγει το θέμα είναι και η πρόθεση μωρέ γιατί
υπάρχουν οι άνθρωποι που κάνουν το hate πίσω από τα ψεύτικά τους προφίλ στη θλίψη τους και στη φρίκη τους, στη δική τους και υπάρχουν και όλοι οι υπόλοιποι οι οποίοι μιλάμε, προσπαθούμε να είμαστε στην περιπληκτική, προσπαθούμε να μας νοιάζει τέλος πάντων αυτό που θα πούμε να μην πληγώσει τους άλλους ανθρώπους. Αυτό έχει σημασία.
Το αν θα μιλάω εγώ συνέχεια στο αρσενικό και θα λέω ελάτε όλοι ή πείτε μου θα μιλάω στο αρσενικό γιατί έτσι έχει ξεκινήσει πατριαρχικά να μιλάμε στο αρσενικό να συμπεριλαμβάνουμε μόνο ένα κομμάτι είναι ok, δηλαδή προσπαθούμε πετυχαίνουμε αλλάζουμε πάρα πολλά πράγματα είναι πολύ εύκολο πλέον να πω όποια άτομα, τα άτομα που έχουν κερδίσει το διαγωνισμό και όχι να πω ο νικητής ok, δεν σημασία έχει να μας νοιάζει στα αλήθεια να συμπεριλάβουμε τους ανθρώπους, αν κάποιος άνθρωπος εκεί έξω νιώσει ωραία εγώ να πω ελάτε όλα στο live μου δεν μου είναι δεν έχει κανένα κόστος για μένα να το πω γιατί χαίρομαι αντίστοιχα αν κάποιος συμπεριλάβει εμένα. Αλλά από την άλλη μου ωραία να μην γίνεται και κανιβαλισμός αν δεν το πεις Σίγουρα, σίγουρα εγώ νομίζω ότι πάντα για να έρθει οποιαδήποτε αλλαγή και πολύ συχνά έχω συζητήσει το κομμάτι του θυμού οποιασδήποτε ομάδας που έχει δεχτεί βία είναι λογικά όλα αυτά νομίζω ότι πάντα για να βρούμε την ισορροπία πάμε λίγο και προς το άλλο άκρο
είναι λογικό όμως μετά από αιώνες καταπίεσης, βίας, δολοφονίας κάπως οι άνθρωποι ευράζουν και είναι λογικό γιατί μπορεί στη δική μου ζωή να μην έχει γίνει κάποιο πολύ ακραίο περιστατικό αλλά αν δολοφονούσαν το φίλο μου τον κολλητό μου, τον αδερφό μου θα είχα την αντίστοιχη οργή. Πάντως νομίζω ότι αυτό που λες ότι όλοι κουβαλάμε τα μπούκες θεωρήτυπα μέσα μας για να μπορέσεις να τα σπάσεις να πας παραπέρα νομίζω ότι πρέπει να έχεις περάσει και από την άλλη πλευρά.
Δηλαδή πρέπει να είσαι στην πλευρά αυτού που φοβάσαι αυτού που κατακρίνεις μόλις πας προς τα εκεί καταλαβαίνεις ότι όλοι τα ίδια μας παιδιά δεν έχουν εννοή με αυτά τα πράγματα. Είναι όπως το κομμάτι της ψυχοθεραπείας που όλοι οι boomers γονείς λένε ο ψυχολόγος σου τα είπε Να τα λες αυτά Όχι Αυτός με κρατάει από το να τα κάνω όλα Αυτός με κρατάει Ο ψυχολόγος μου με κρατάει Από το να σας κάνω όλους όπα εδώ μέσα Που να σε παίρνουν και τηλέφωνα και να στο λένε Α, ωραία, τέλεια Οπότε θέλω να πω θα πας στην ψυχοθεραπεία και εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που θα καταλάβεις είναι ότι τους έχουν διαλύσει οι γονείς σου Άθελά τους φυσικά εννοώ Συνήθως άθελά τους τέλος πάντων Οπότε περνάς σε έναν άκρατο θυμό Σε ένα θυμό που λες Μακάρι να μπορούσα να ερωτηθώ Και να μην είχα γεννηθεί ας πούμε Και μετά Κατανοείς Μετά απομυθοποιείς Λες α ήταν δύο άνθρωποι απλά Εγώ θυμάμαι ότι όταν πέρασα τον πρώτο μου χωρισμό Που δεν είχα Ούτε γάτα δεν είχα τότε Ήμουν ένας άνθρωπος που τον είχαν χωρίσει
και ήταν σκουπίδι. Εκεί ένιωσα ότι πω που οι γονείς μου που είχαν χωρίσει κιόλας για κάποια χρόνια και τα ξαναβρήκαν τέλος πάντων έχουνε love story τρομερό. Λέω οι γονείς μου είχανε παιδιά, χωρίζανε δεν θελόντουσαν, δεν ξέρω και είχανε παιδιά μες στο σπίτι. Δηλαδή μου φάνηκε ακραίο να προσπαθήσεις να αντιλάρεις κάτι τέτοιο. Πόσο μάλλον για δύο ανθρώπους και για μια ολόκληρη γενιά και παραπάνω γενιές που δεν είχαν που δεν είναι πλησιά στον εαυτό τους να τον αποδεχτούν να κάνουν στη ζωή τους αυτά που θέλουν, τα αλήθεια να μην μπουν στα στερεότυπα να μην κάνουν παιδιά επειδή δεν χρειάζεται οπότε κάπως έτσι νομίζω ότι είναι και με όλα αυτά τα κομμάτια Έχεις μιλήσει πάρα πολύ για την ψυχοθεραπεία δηλαδή προέτρεπες από πολύ νωρίς κόσμο 8 χρόνια και συνεχίζουμε Ωραία Και όντως απενοχοποιώντας το Δηλαδή όντως σπάζοντας και ένα ταμπού που λέει τώρα εκεί κάπου το έχουμε Ναι οι τρελοί πάνε μόνο οι τρελοί Από τι στάδια έχεις περάσει δηλαδή μιλάς για κάτι απελευθερωτικό τελικά όντως
Και το καταλαβαίνω και σαν θεραπευόμενη και σαν ψυχοθεραπεύτη Από τι στάδια έχεις περάσει σχέση με αυτό Και ας είναι να περάσω 40 κύματα Η αλήθεια είναι ότι την πρώτη μέρα που πήγα σε μία ψυχολόγο να είναι καλά η θεία μου Η Ιωάννα στη Νέα Σμύρνη που δούλευε στο Δήμο Δηλαδή τότε δεν είχα στον ήλιο μοίρα όχι να πάω στο ψυχολόγο Αλλά ήμουνα πολύ ωριακά Και με είχε στείλει στην ψυχολόγο του Δήμου Και μπήκα σε μία δημόσια υπηρεσία Ένα πράγμα θα σας πω δηλαδή Εκεί να έχεις κανένα OCD, κανένα τέτοιο να φύγεις από το παράθυρο το δωμάτιο της ψυχολόγου με το διπλανό δωμάτιο που ήταν χαρτώσιμο, δεν ξέρω, πρωτόκολο μοιραζόντουσαν το ίδιο air condition είχαν τρύπα θα είχα φύγει και πας εσύ και λες ήρθα εδώ για να γίνω κάτω εγώ θα είχα φύγει σκέψου την απελπισία μου όταν με κοίταξε αυτή η ψυχολόγος να να καλά που είναι η πρώτη μου ψυχολόγος δεν είναι αυτή που είμαι τώρα γιατί και στους δήμους τι να κάνουν οι άνθρωποι κάνεις πολύ συγκεκριμένες θεραπείες με τόση κατανόηση
ότι όλα αυτά που της λέω δεν είναι τρελά, δεν είναι παράλογα πάντα έχεις στο μυαλό σου κάποια σκέψεις που φοβάσαι ότι αν τις πεις σε κάποιον θα σου πει θα σε υποτιμήσει θα σου πει εντάξει στην Αφρική πεινάνε ξέρω τα γνωστά όταν με κοίταξα με αυτή την κατανόηση και δεν θα ξεχάσω ποτέ και την συνεδρία στην οποία είχα φτάσει στο μη περαιτέρω είχα πάθει μια κρέα κρίσης πανικού ένα Πάσχα και επειδή ήταν η πρώτη κρίσης πανικού που έπαθα ενώ περνούσα τέλεια ήμουν πάρα πολύ ήρεμη συγγνώμη ο καφές που ήπια πριν δυο ώρες οπότε σε κρίσης πανικού εκεί έρχονται όχι όχι εντάξει οπότε δεν μου είχε ξανατύχει η κρίση πανικού σε ηρεμία και περνούσα απέσια και θυμάμαι ότι σκεφτόμουν έτρεμα στη συνεδρία και σκεφτόμουν πως θα της πω ότι εγώ δεν βγαίνω από εδώ μέσα σκεφτόμουν ότι δεν μπορώ να φύγω από αυτήν την καρέκλα δεν θα βγω, τι θα κάνω και είχε τόσο μεγάλη κατανόηση και ήταν πραγματικά αυτή η γυναίκα στη δουλειά της ήταν εξαιρετική που μου λέει, με έβαλε να ζωγραφίσω κάτι
και μετά μου λέει δώσε μου πέντε λεπτά και επιστρέφω και εγώ ζωγράφιζα και σκεφτόμουν πώς θα της πω ότι δεν μπορώ να φύγω από εδώ ότι φέρτε να κάνει άλλος θα κλείνω τα αυτιά μου αλλά εγώ δεν βγαίνω, δεν μπορώ να βγω στον έξω κόσμο τι θα κάνω και ήρθε και μου είπε ότι μίλησα με τον ψυχίατρο του Δήμου και αν είσαι κι εσύ σύμφωνη κατά τη γνώμη μου να πάμε να κάνεις ένα ραντεβού να σε δει γιατί θεωρώ ότι ταλαιπωρήσα πάρα πολύ άδικα και ότι μια αγωγή θα σε βοηθούσε πολύ και απλά άρχισα να κλαίω σαν κάποιος να άνοιξε να είδε την ψυχή μου χωρίς να χρειαστεί να πω κάτι αυτή ήταν η πιο ανακουφιστική στιγμή της ζωής μου μαζί με όταν με έβαλε να διαβάσω κάποια άρθρα μου λέει ψάξα άρθρα για τις κρίσεις πανικού και για τα καταθλιπτικά επεισόδια και όποιο πιστεύεις ότι σε αντιπροσωπεύει στείλ το στους φίλους σου στους γονείς σου σε όποιον άνθρωπο είσαι γύρω σου γιατί να ξέρεις ότι περιμένουμε να μας καταλάβουν αλλά ενδεχομένως ένας άνθρωπος που δεν έχει περάσει κάτι αντίστοιχο
να μην μπορεί να καταλάβει Μπορεί και να μπορεί, αλλά μπορεί και να μην μπορεί. Τι ωραία προτροφή, ε. Ναι. Όταν ήμουν στο τρόλ, λέει η παιδιά, και διάβασα ένα άρθρο για τα καταθλιπτικά επεισόδια, ότι έρχονται, που εγώ είχα πάθει αμέτρητα καταθλιπτικά επεισόδια στη ζωή μου, από πολύ μικρή ηλικία, και η ανακούφιση ότι κάποιος μίλαγε για αυτό που έχω περάσει ακριβώς, το περιέγραφε λέξη-λέξη.
Ακόμα και τις σκέψεις μου περιέγραφε. ήταν τεράστια γιατί πραγματικά ένα πρόβλημα με τις διαταραχές του μυαλού είναι ότι νιώσεις τρομερή μοναξιά δεν θεωρείς σε καμία περίπτωση ότι μπορεί να υπάρχουν άλλοι δύο εκατομμύρια που να έχουν κάνει ακριβώς την ίδια σκέψη να έχουν μπει στο ίδιο επεισόδιο για τον ίδιο χρόνο να νιώθουν την ίδια πελπισία οπότε το πρώτο ήταν σίγουρα πολύ μεγάλη ανακούφιση Σίγουρα τώρα η ψυχοθεραπεία που προτρέπω και εγώ πολύ κόσμο Πολύ συχνά σκέφτομαι ότι δεν λέω αξίζει 100% το αποτέλεσμα Γιατί εγώ δεν πίστευα ποτέ ότι μπορώ να ζήσω μια ζωή σαν αυτή που ζω τώρα Δηλαδή χωρίς απελπισία σαν βάση και από εκεί να χτίζω Αλλά είναι κάτι το οποίο είναι δύσκολο Δηλαδή θα σκάψεις πράγματα που δεν είχες ιδέα ότι υπάρχουν και παρότι μετά θα σου φέρουν ανακούφιση όταν θα τα δεις πρώτη φορά είναι σοκαριστικά δηλαδή θα πέσεις αρκετά βαθιά απλώς η σκέψη μου είναι πάντα ότι όλα αυτά είναι εκεί ήταν και πριν εκεί δεν είναι ότι ανακάλυψα κάτι απλώς όταν υπήρχαν και δεν τα είχα ανακαλύψει
φαινόντουσαν στη συμπεριφορά μου, στις σχέσεις που επιλέγεις να κάνεις σε όλα αυτά οπότε αξίζει το σκάψιμο γιατί μετά και πάντα σκέφτομαι και για την αγωγή και για την ψυχοθεραπεία ότι αν έπαιρνες έναν οποιονδήποτε άνθρωπο και μπορούσες να του κάνεις ας πούμε μια προσωμείωση για 10 δευτερόλεπτα του πώς θα νιώθει σε κάποιους μήνες, σε κάποια χρόνια, σε κάποιες μέρες δεν ξέρω μετά την αγωγή αν τη χρειάζεται ή μετά την ψυχοθεραπεία δεν υπήρχε άνθρωπος που δεν θα έκανε τον κόπο γιατί είναι πολύ κοπιαστικό να ζεις χωρίς να έχεις λύσει πράγματα.
Απλώς το συνηθίζουμε και το έχουμε κανονικοποιήσει Σε πολύ μεγάλο βαθμό Δηλαδή ότι Ταξι μωρέ δουλεύεις θα είσαι δυστυχισμένος Έτσι είναι οι σχέσεις μωρέ Είναι δύσκολες αυτό έτσι είναι τα αφεντικά Έτσι είναι το ένα έτσι είναι το άλλο ζούμε όλοι δυστυχισμένοι Πεθαίνουμε τι είναι τώρα αυτό Και όσο μου σοδείασεις μα τα μου διάζεις Με κάποιον τρόπο Εγώ είχα πάρα πολύ σημαντικό αυτό που λες Και απλά Θέλω να πω γιατί το αναφέραμε ότι η αγωγή είναι απαραίτητη όταν χρειάζεται αλλά χωρίς ψυχοθεραπεία δεν γίνεται Ναι ακριβώς Γι' αυτό ήθελα να σε ρωτήσω ότι φανταζόμουν τη βελτίωση άρα ήσαν να τη βλέπεις μαζί με το σκάψιμο Ακριβώς Περνάει με τα γόλια που δεν κάνει και θαύματα Είναι το ίδιο που συζητιέται τώρα πάρα πολύ για αυτές τις θεραπείες της παχυσαρκίας ας πούμε Ότι όταν θα παίρνεις το φάρμακο Θα χάσεις τα κιλά Αυτό, το μυαλό σου θα ηρεμήσει Το ίδιο είναι και με τα αντικαταθλιπτικά Δηλαδή δεν έχεις πανικούς Μου διάζουν λίγο όντως και λίγο τα συναισθήματα
Στην αρχή Οπότε υπάρχει διάβγεια Αν στο μεσοδιάστημα δεν προσπαθείς Να φτιάξεις Τους μηχανισμούς που έχει Αναγκαστικά φτιάξει ο οργανισμός σου Για να επιβιώσει Και Με την αγωγή Κάποια στιγμή θα επιστρέψουν όλα αυτά Δηλαδή θα συνηθίσει και ο οργανισμός στην αγωγή και μετά ό,τι ήταν θα γυρίσει. Αλλά το πολύ θετικό τουλάχιστον στη δική μου περίπτωση και όχι μόνο γιατί ευτυχώς έχω πολύ κόσμο γύρω μου που ψυχοθεραπεύεται και έτσι τα έχουμε βρει κάπως, είναι ότι αλλάζουν τα πράγματα σε τρομακτικό βαθμό.
Δηλαδή γίνεσαι άλλος άνθρωπος, στα αλήθεια. Πράγματα που λες αυτό δεν αλλάζει Τώρα είμαι έτσι μια ζωή Ναι αλλάζει μια χαρά Δηλαδή δέκα φορές θα πεις Με πολύ δυσκολία Εκείνη τη στιγμή που θα νιώσεις Ξέρω εγώ την αδικία Αυτό είναι λίγο άδικο θα πεις την πρώτη φορά Και στην πέμπτη φορά Δεν θα σηκώνεις μήγα στο σπάθι σου Δηλαδή δεν θα διανοείς Ένα μην πεις κάτι Θα πεις δεν θέλω πια Ναι τελείω Είπες πάντως μια μαγική λέξη Τη διάβγεια που είναι ευχή και κατάρα.
Ναι, πραγματικά. Όταν κάποιος μετά από χρόνια, εντάξει εγώ 18 κάνω λιγότερα και αγωγές και τα λοιπά, κάποιος με φτάνει σε αυτό ότι τα πράγματα είναι καθαρά. Τα βλέπεις πολύ καθαρά. Είναι τρομακτικό. Έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι θα ήθελα να είμαι αλλιώς ρε παιδί μου. Δηλαδή στο κομμάτι της δουλειάς που τον διαφημίσω να σπούμε. Που είναι ένα όχι πάρα πολύ σοβαρό ζήτημα. Όχι είναι.
Αλλά εμένα με ταλαιπωρεί σημαντικά. Δηλαδή θα ήθελα να μην με νοιάζει να διαφημίσω την τάδε ταιρία που κάνει πειράματα σε ζωάκια, αλλά εγώ σκέφτομαι τα τυφλά μπίγκλ και δεν μπορώ να το κάνω. Και με νοιάζει και δεν θα μπορώ να το κάνω, δεν θα μπορώ να πάω για ύπνο. Θα ήθελα να μην με νοιάζει που η τάδε ταιρία είναι με τους γενοκτόνους σαν γκαζέ, αλλά εγώ δεν αντέχω.
Δηλαδή δεν... και όταν κοιτάω τον τραπεζικό μου λογαριασμό ή όταν κοιτάω τα όχι που έχω πει και οι άλλοι άνθρωποι που σε καμία περίπτωση τους κατακρίνω, γιατί στην πραγματικότητα εφόσον δουλεύουμε στον καπιταλισμό, το κεφάλαιο από όπου και αν προέρχεται, λογικά θα είναι λίγο ή πολύ ανήθικο. Και θα σε κερδίζει. Ναι, δεν το κερδίζεις. Οπότε είναι και αυτό θέμα και προνομίου και τι μπορεί να αντέξει ο κάθε άνθρωπος.
Οπότε όταν βλέπω τους ανθρώπους που διαφημίζουν αυτό που εγώ δεν διαφημίζω και περνάνε την καλύτερη τους ζωή και τους φαντάζομαι το βράδυ να κάνουν έτσι πάνω σε λεφτά, εγώ σκέφτομαι ότι δυστυχώς δεν θα μπορούσα να κάνω έτσι πάνω σε λεφτά, δηλαδή θα με επηρεάζει πολύ. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι έχω αρχίσει να κοιμάμαι ήρεμα το βράδυ.
οπότε το πιο σημαντικό για μένα είναι αυτό αλλά δεν είναι ότι δεν σκέφτομαι συχνά τι καλά που θα ήταν ή που λέμε αυτό μου το έλεγε πάντα ο πατέρας μου για όλους τους ανθρώπους που μπορεί όταν νιώσεις πολύ έξυπνος να πεις έλα μωρέ τώρα με το χαζό με τη χαζή να υποτιμήσεις κάποιαν ούτε ζωή ο πατέρας μου έλεγε πάντα ποιος είναι πιο χαζός αυτός που ας πούμε εμείς υποτιμάμε και ζει μια ανέμελου δεν τον νοιάζει τίποτα αχ πεθάνανε εκεί στη Γάζα εντάξει μωρέ κοψίδι μετά κατάλαβες ή εμείς αυτή είναι η χαζή μου λέει ποιοι ζουν καλύτερη ζωή εντάξει αυτό είναι δεν είχα να κάνω με τη χαζομάρα στο φέσο εξαντλήξη καταλαβαίνω ότι θέλει να πει και ο μπαμπάς ξέρεις υπάρχει αυτό το μακαρίπτωχη το πνεύμα που ακούμε συνέχεια νομίζω ότι πλέον δεν ισχύει σήμερα αυτό όταν έχεις τα social media κυριολεκτικά να βλέπεις τον βομβαρδισμό και να σε βομβαρδίζει η πληροφορία εκεί διαλέγεις πλευρά ή θα πεις ότι δεν με νοιάζει γιατί κατηπρέσβευε αυτό για μένα το να μην με νοιάζει
ή δεν μπορώ με νοιάζει δεν υπάρχει το φτωχός του πνεύματη ναι συμφωνώ συμφωνώ όχι σήμερα τουλάχιστον δεν μιλάμε για ένα βοσκό πάνω στο βουνό μιλάμε για όλοι βλέπουμε τα ίδια social media και ο βοσκός στο βουνό θα τα δείχνει Αυτό είναι μεγάλη αλήθεια. Και εν μέρη, στο κομμάτι της διάβγειας που λέγαμε πριν και στο πόσο...
Τι τρόπο επιλέγει ο καθένας τα πράγματα. Ξέρεις, σκέφτομαι συχνά ότι είναι και ο καθένας τι αντέχει. Δεν εννοώ δύναμη. Όχι, όχι. Συμφωνώ. Είμαστε και αδύναμοι και δύνατοι. Άλλο το δεν αντέχω, άλλο είμαι αδιάφορος. Φυσικά. αλλά στο κομμάτι αυτό το πόσο σκέφτομαι, πόσο αναλύω, πόσο δυσκολεύομαι είναι και τι αντέχω να κάνω, τι μπορώ να κάνω.
Και επειδή έχω την τύχη να με ακολουθεί και πάρα πολλοί, ο πιο πολλής κόσμος που με ακολουθεί δηλαδή, επειδή έχει μαζευτεί πολύ αργά, σταδιακά όλα αυτά τα χρόνια, είναι κάπως της ίδιας ιδιοσυγκρασίας λογικής ας πούμε ηθικής με εμένα. Οπότε ο μέσος άνθρωπος δεν έχει πολυτέλεια να μην πάει να ψωνίσει από το ζάρα ξέρω εγώ.
Δεν έχει την πολυτέλεια να μποϊκοτάρει την τάδε και τη δινεταιρία. Και πολύ συχνά μου στέλνουν μηνύματα και μου λένε «Ρε σύ αυτό εκείνο για την τάδε πλατφόρμα, είχα κλείσει εγώ τη γνωστή πλατφόρμα, την πράσινη για να κάνω μποϊκότ» και μου λένε, μα γιατί δεν έχεις ανεβάσει τα podcast σε εκείνη την πλατφόρμα και λέω, τα είχα ανεβάσει αλλά τα έσβησα στην άλλη πλατφόρμα που είναι επίσης καθόλου ηθική, αλλά έπρεπε κάπως να διαλέξω κάτι να κάνω.
Ναι, αλλά κάπως πρέπει να ακουστείς κιόλας έτσι. Αυτό, είναι λίγο δικόπα μαχαίρι. Αυτό που λέω όμως πάντα είναι ότι το καλύτερο που μπορούμε να κάνουμε είναι έστω και το ένα αυτό πράγμα. Δηλαδή αν διαλέξεις το δίπλα μακαρόνι Νομίζεις ότι δεν είναι τίποτα Γιατί έγραφε Θυμάμαι μια ταμπέλα σε μια παραλία Γεμάτη σκουπίδια που έλεγε Σιγά το δικό μου το σκουπίδι Θα βρωμίσει, είπαν 1 εκατομμύριο άνθρωποι Οπότε στην πραγματικότητα και επειδή έχουμε δει Και ότι το μποικοτάζ βοηθάει Πολύ, δηλαδή έχουν κλείσει Μαγαζιά, έχουν κλείσει Έχει γίνει σημαντική δουλειά με αυτό σε καμία περίπτωση δεν πρέπει και κανείς που τον νοιάζει αυτό που λες με την αδιαφορία και την ανυμποριά ας πούμε να κάνεις το παραμικρό που μπορείς δεν είμαστε εδώ ούτε για να κονίσουμε το δάχτυλο δεν τα κάνουμε όλο σωστά εγώ απαντούσα σε μια κοπέλα που μου έλεγε για κάτι για τον μπουκοτάζ και έτσι λέω σου απαντάω από το iphone μου θέλω να πω δεν είμαι εγώ σε μια σπηλιά να κάνω και να λέω γιατί δεν κάνετε
boycott. Ο καθένας εκεί που μπορεί θα κάνει τη διαφορά. Δυστυχώς γι' αυτό μας θέλουν και σε καταστολή. Δηλαδή να είμαστε φτωχοί, να μας νοιάζει το σώμα μας να κάνουμε δίαιτα όλη μας τη ζωή μέχρι να πεθάνουμε για να μην σκεφτόμαστε και για να μην δρούμε. Οπότε ναι. Θέλει την ισορροπία του. Επίσης κι εγώ επειδή είμαι στα social media 100 ώρες τη μέρα υπάρχουν μέρες που γίνονται πράγματα και απλά αφήνω το κινητό ή τα προσπερνάω ή λέω ότι τώρα δεν πρέπει να μαζέψω την μπαταρία μου πίσω, την έχω χάσει όλη την ανθρώπινη Γυρνώντας στα του Pride Month θα πω μια φράση που την ακούω πολύ συχνά που έχω τσακωθεί πολλές φορές Αθηνά τελικά γιατί χρειάζεται το Pride και δεν έχουμε και Straight Parade Straight Parade είναι όλη η υπόλοιπη ζωή μας εκτός από τη μέρα του Pride Κάνανε Straight Parade Έγινε και Straight Parade Έγινε πέρσι Καλά πήγανε 50 νοματέι αλλά έγινε Γιατί λοιπόν χρειάζεται να βγαίνουν όλοι αυτοί εκεί έξω Δεν σας καταπιέζει κανείς είναι η τέτοια Γιατί χτυπιέστε
Γιατί χρειάζεται λοιπόν Γιατί χρειάζεται πραγματικά αν δείτε σχόλια κάτω από οποιοδήποτε βίντεο από δύο κορίτσια που έχουν υιοθετήσει ένα σκυλάκι ούτε παιδί δεν έχουν από δύο αγόρια που περπατάνε χέρι-χέρι από ένα τρανς κορίτσι που βάφεται αν δείτε τα σχόλια από κάτω είναι κάθε σχόλιο και μία πόδιξη όσο κινδυνεύουμε όσο εγώ πρέπει να κοιτάξω και λίγο πάνω από το νόμο μου για να φιληθώ χωρίς να ενοχλήσω κανέναν άνθρωπο χρειάζεται. Γιατί όλα τα δικαιώματα είναι αστεί όλοι αυτοί οι άνθρωποι που το λένε αυτό με την έννοια του ότι νιώθω ότι το δικό τους προνόμιο μάλλον δεν τους έχει αφήσει να δούνε τίποτα.
Μάλλον είναι άντρες γιατί σκέφτομαι ότι καλά και γυναίκες υπάρχουν πολλές αλλά στο δικό μου τουλάχιστον με τους άντρες έχω μπει περισσότερο είτε είναι άντρες οι οποίοι δεν φοβήθηκαν ποτέ να γυρίσουν σπίτι τους εγώ δεν κυκλοφορώ με τα πόδια δηλαδή είναι πάρα πολύ δύσκολο για μένα να περπατήσω στο δρόμο από πολύ μικρή ηλικία και παντού σχεδόν στον κόσμο δηλαδή στον κόσμο όχι, στην Ελλάδα σίγουρα αλλά πραγματικά πρέπει να είναι πάρα πολύ στενός ο κλειός, ο μικρόκοσμός σου ή να είσαι και εσύ απίστευτα καταπιεσμένο άτομο Να είσαι μια γυναίκα Σε ένα γάμο που δεν Δεν έκανες καμία επιλογή στη ζωή σου Γιατί νομίζω ότι οι άνθρωποι που μισούν Τόσο πολύ Έναν άλλον άνθρωπο που απλά ζει τη ζωή του Έτσι όπως θέλει Συνήθως μάλλον δεν ζουν εκείνη τη ζωή τους Έτσι όπως θέλουν Γιατί εγώ δεν έχω νιώσει ποτέ Έχω αντιπαθήσει Έχω εκνευριστεί Δεν έχω νιώσει ποτέ τόσο μίσος για κάποιον άλλον άνθρωπο Και ζήλια και ζήλια. Δηλαδή αυτό οπότε ή είσαι τρομερά προνομιούχος και δεν έχει χρειαστεί
ποτέ να παλέψεις για τίποτα αλλά δεν έχει χρειαστεί γιατί κάποιος πέθανε πριν από σένα για αυτό που έχεις. Δηλαδή οι ίδιοι άνθρωποι που λένε για τους Έλληνες και για τον Καραϊσκάκη και για αυτό που δεν θα κουνιότανε ο συγκεκριμένος τύπος που γράφει οι Έλληνες παλιά δεν πολεμήσανε για να είστε γκέι σήμερα. Και γράφει μια φίλη μου αν μάθαινες ότι η μισή από αυτούς που πολεμήσαν ήταν και θα την έδινες πίσω την πόλη στους Τούρκους δηλαδή οπότε όπως αντίστοιχα και οι ακροδεξιοί το παίζουν το έθνος μας και Έλληνες και ταυτόχρονα λένε για τον Παπαδόπουλο και τη Χούντα και λες αποκλείεται αυτοί οι άνθρωποι οι αναρχικοί της εποχής κάναν πόλεμο για να μην έχεις εσύ Χούντα και εσύ τώρα λες τίποτα αυτό όλο αυτό είναι μια παράνοια είναι ή πολύ αδιάβαστη, δεν το παίζω καθόλου διαβασμένη, δεν είμαι διαβασμένη, αλλά δεν μιλάω κιόλας με δεδομένα, εφόσον δεν έχω διαβάσει αντίστοιχα.
Όλα αυτά τα σχόλια, όλα τα άτομα που έχουν πεθάνει, χτυπηθεί, έχουν σκοτωθεί άνθρωποι μπροστά σε κάμερες και δεν έχουν δικαιωθεί, πώς να το πω. όπως αντίστοιχα χρειαζόμαστε τον όρο γυναικοκτονία από τη στιγμή που κάθε μέρα έχουμε από μία το νομικό όρο το νομικό όρο έτσι αντίστοιχα χρειαζόμαστε και την παρέλαση εφόσον δεν ζούμε σε αυτή την οτοπία που λέει καλά κάνω τι θες ζωή σου, δεν με νοιάζει τι κάνεις στο κρεβάτι σου καταρχάς δεν σου είπα να σε νοιάζει ευτυχώς, εύχομαι να μην σε νοιάζει τι κάνω στο κρεβάτι Και να πούμε ότι η παρέλαση Πέραν από τη διαμαρτυρία είναι και η ενημέρωση Υπάρχουν τα περίπτερα Χάρηκα πάρα πολύ πέρυσι που υπήρχε Και εκπροσώπηση της Παλαιστίνης Πάρα πολύ έντονη Ενημέρωση για τον HIV Για τα σεξουαλικώς με τα δεδόμενα Για την πρόληψη Δεν είναι μόνο διαμαρτυρία Όχι και είναι και το κομμάτι της ορατότητας Όταν η γιαγιά μου ήρθε στην Αθήνα Δεν φορούσαν παντελόνια στο χωριό της Οι γυναίκες Θέλω να πω, έβλεπαν γυναίκα με παντελόνι και αυτό έγινε το 60, δεν έγινε πριν 800 χρόνια και λέγανε κοίτα αυτή θα είναι περίεργη ας πούμε.
Οπότε το να βλέπουμε ανθρώπους και να μην μας φαίνονται περίεργοι είναι σημαντικό, δηλαδή το να μην χρειάζεται να γυρίσουμε όλο το κεφάλι μας. Εγώ κυκλοφορώ γενικά ψηλοπαρδαλή Τα τελευταία χρόνια Και φορώ και ψηλοασύνδετα πράγματα μεταξύ τους Στην καρδίτσα όταν πάω γυρνάνε τα κεφάλια έτσι Τι που πια, τι τσίρκο είναι αυτό Δηλαδή απλά επειδή φορώ κάποια ρούχα Που δεν είναι συνηθισμένα Για μπορεί παλιά να φορείς πιο σκουρόχρωμα Αυτό σου λέει αυτή ήταν νορμάλ Τι έβαλε τώρα Πού στέψε και άρχισε να βγαίνει παρδαλή Σου λέει και στην Αθήνα Οπότε ναι Έχει πολύ σημασία να μπορεί ο καθένας μας Να κυκλοφορεί Με ελευθερία και με ασφάλεια Να μην φοβάται Για τη σωματική του ακαιρεότητα Επειδή οτιδήποτε Επειδή φοράει μακιγιάζ Ή φοράει ρούχα περίεργα Δηλαδή αν αύριο κάποιος αποφάσισε Ότι τα λουδάτα που κάμισα Δεν είναι ok για τα παιδιά μας Να τα βλέπουνε μπορεί να με δέρνανε στο δρόμο για μένα είναι τόσο απλό είναι κάτι που απλώς γεννήθηκα με έναν τρόπο που δεν είναι
ας πούμε συνηθισμένο το βλέπουμε και κινδυνεύω να μην ζω γι' αυτό, δεν είναι ok Αυτό που είπες ότι δεν χωράς τα κουτάκια που σε κάποιους μάλλον μέσα τους κάτι κλωτσάει που λέει αυτός είναι ευτυχισμένος που ζει με τα κουτάκια τα οποία εγώ δεν ξέρεις δεν αντεποκρίνεις τα δικά μου μάλλον δεδομένα. Και τα κουτάκια παιδιά έχουν στενέψει κιόλας πολύ δηλαδή νομίζω ότι ακόμα και στην γενιά των γονιών μου που είναι τώρα 67 χρονών που η αλήθεια είναι ότι οι δικοί μου γονείς έχουν ζήσει και λίγο μια πιο ελεύθερη ζωή σε σχέση με το μέσο όρο ακόμα το ότι εγώ δεν ήθελα να γίνω μηχανικός ας πούμε ή γιατρός δεν χορούσε δηλαδή οι καθηγητές μου στο σχολείο όταν τους είπα πέρασα κινηματογράφου με κοίταζαν τύπου Σε χαρητήρια Με ένα κράτημα Ναι σου λέει τώρα η άνεργη Επαγγελματίας άνεργη τι έχει έρθει εδώ να κάνει Μιλάμε για τόσο στενά Ότι είναι τα κουτάκια Και νομίζω ότι κανείς πιο πριν Δεν είχε σκεφτεί ότι α δεν χρειάζεται να το κάνω αυτό Στο χώρο εργασίας που δεν είναι ένας
Στους χώρους εργασίας Ακριβώς Όπως είπαμε στην αρχή Κάνεις πολλά Έχεις νιώσει να δέχεσαι στερεοτυπικές συμπεριφορές ή είναι πιο ανοιχτό λόγω των χώρων αυτών. Έχω την τύχη να έχω δουλέψει σε πάρα πολύ ωραία περιβάλλοντα. Είμαι πάρα πολύ πρίνσες στο κομμάτι της εργασιακής εμπειρίας. Πραγματικά ακούω ανθρώπους που στα αλήθεια έχουν δουλέψει και έχουν φάει όλα αυτά που έχουν φάει και λέω πω πω έχω περάσει σαν το χέλη.
τα έχω περάσει αυτά. Δηλαδή έχω πολύ έχω ελάχιστες εμπειρίες που δεν με τραυματίσανε κιόλας. Ήταν απλά μου φαίνονται αστείες τώρα που τη σκέφτομαι. Οπότε επειδή χτίστηκε και όλο το κομμάτι το εργασιακό μου γύρω από το ποια είμαι στα αλήθεια γύρω από την προσωπικότητά μου πολύ συγκεκριμένα έχω κινηθεί. Δεν το έχω νιώσει ούτε καλά τώρα ας πούμε και στο κομμάτι το συγγραφικό στην τελευταία μου δουλειά που ήμουνα με φίβο δελιβοριά και πυρογραμμένο και τα λοιπά δηλαδή δεν μπορεί δεν υπάρχει καλύτερο αυτό ακριβώς και μάλιστα το πανηγύρι με την καλή ενέατρο και υπήρχε και συγκεκριμένα το κομμάτι του να έχουμε γυναίκες στην ομάδα δηλαδή είναι άνθρωποι οι οποίοι κατανοούν ότι χρειαζόμαστε όλοι για να γίνει μια δουλειά έτσι όπως τη θέλαμε και σωστή και καλή Οπότε είμαι πολύ τυχερή σε αυτό το κομμάτι Ξέρω ότι σε όλους τους χώρους υπάρχουν άνθρωποι που μπροστά στην κάμερα είναι μαζί μας Εγώ με τις γυναίκες τα δικαιώματά τους και πίσω δεν είναι Αλλά οκ αυτό είναι παντού
Δεν έχω αντιμετωπίσει κάτι που να με έχει ταλαιπωρήσει Είμαι πάρα πολύ τυχερή Βέβαια σε έναν χώρο εργασίας σήμερα μια γυναίκα που είναι λεσβεία δεν υπάρχει περίπτωση να του πει ανοιχτά είναι πάρα πάρα πολύ δύσκολο αυτό με στενοχωρεί που λες δεν πραγματικά δεν θέλω να γενικεύω αλλά νομίζω σε περισσότερες περιπτώσεις η γνώμη ισχύει ναι λες για έναν μέσο χώρο εργασίας ένα γραφείο θέλω να εύχομαι ότι το ότι μιλάμε πλέον ανοιχτά, το ότι κανονικοποιείται το ότι δεν λέγεται με ενοχή εγώ συνειδητοποίησα από όλα τα come out που έχω κάνει ότι παίζει τεράστιο ρόλο το να είσαι εντάξει με τον εαυτό σου θέλω να πω ακόμα και το κομμάτι της κατάθλιψης όταν το πεις με ενοχές όχι καημένη ξέρεις ότι τώρα εγώ σου λέω κάτι που δεν είναι ok, ενώ είναι κάτι ok που σε ταλαιπωρεί αλλά όταν το πεις με ενοχή και σίγουρα το κομμάτι της ταυτότητας ο άλλος καθρεφτίζει αυτό που νιώθεις εσύ δηλαδή θα σε αντιμετωπίσει και εκείνος λίγο μαγκομένος λίγο την πρώτη φορά που απλώς είπα
επειδή είμαι ομοφυλόφιλη και μπλα μπλα μπλα δεν κανείς δεν θυμάμαι σε ένα γάμο που λέγαμε cheers cheers και εγώ ήξερα έναν άνθρωπο από το τραπέζι και είπαν εξαρκώ και στα δικά μας παιδιά δεν είχε κατοχυρωθεί ο γάμος ακόμα ο δικός μας γάμος και λέω άμα μου αφήσει η κοινωνία θα παντρευτώ και με κοίταζαν τύπου τι λέει τώρα η κοπέλα και λέω επειδή είμαι ομοφυλόφιλη και τα λοιπά και λένε έλα μωρέ θα γίνει και αυτό και άνθρωποι που δεν περίμενα κιόλας να είναι οι πιο να σηκώσουν και σημαίες αλλά επειδή εγώ δεν είπα κάτι περίεργο για μένα δεν ήταν περίεργο και για κύριο οπότε θέλω να ελπίζω ότι τουλάχιστον θα υπάρχει και στήριξη αν όχι από την εργοδοσία όπως και σε όλα τα εργασιακά βέβαια κάπως πρέπει και οι άνθρωποι που δουλεύουμε μαζί να στηρίζουμε έναν στον άλλον γιατί αν είναι ένα άτομο μόνο του δεν θα βρει το δίκαιο του ποτέ κακά τα ψέματα χρειάζεται όμως και ένα δικτύο υποδοχής και από πάνω να έρχεται γιατί σκέψεις να πεις ότι έχω κατάθλιψη και πρέπει να πάω στη δουλειά μου
θα τους το πω ωραία και το λέω τι δικαιώματα έχω ποιος με καλύπτει ή έχω παθαίνω κρίση πανικού Και ποιος το καταλαβαίνει ως σημαντικό Οκ, για να το καταλάβει Σιγά σιγά να κανονικοποιηθεί Πρέπει να έρθει και να νομοθετηθεί με κάποιο τρόπο Παιδιά, εδώ δεν υπάρχει Κάποια σκέψη Κάποια συζήτηση Γύρω από το ότι δεν μπορώ να πάω στο δουλειό μου Περίοδο Ακριβώς Πάλι, σαν υπερπρονομιούχα Στο τραπέζι Έχω να πω ότι Έχω υπάρξει σε γύρισμα και να έχω περίοδο και απλά ασχολούνταν όλοι με το πως εγώ θα πεθάνω στο γύρισμα.
Δηλαδή δεν χρειάστηκε πάλι ποτέ, ενώ έχω πάρα πολλές φίλες που έχουν χρειαστεί, να πάνε οι μη λιπόθυμοι στη δουλειά. Να είναι εκεί, να μην τις πιάνει το χάπι. Είμαστε πολύ πίσω σε αυτό το κομμάτι. Ό,τι βήματα μπορούμε να κάνουμε σιγά σιγά και ομαδικά, καλό είναι να τα κάνουμε. Γιατί εμάς θα ωφελήσει. Αθηνά, τι σε κάνει χαρούμενη?
σήμερα με κάνει χαρούμενη το ότι ήρθε εδώ και μιλήσαμε για όλα αυτά και ότι μετά θα πάω με τη φίλη μου τη μέρη σε ένα άλλο γύρισμα σαν φίλες και ότι γενικά στην καθημερινότητά μου έχω πολύ χρόνο που τον φτιάχνω εγώ και τον ορίζω εγώ και μπορώ αν θέλω να ξεκλέβω κάθε μέρα μια ώρα να πάω για καφέ δηλαδή όλα αυτά τα προνόμια που για μένα είναι δεδομένα και μπορεί για άλλους να μην είναι τα απολαμβάνω πολύ και που δεν νιώθω στρες να μιλήσω για όλα αυτά που έχουμε μιλήσει και που θα πάω Θεσσαλονίκη για live την άλλη βδομάδα είμαι πάρα πολύ ευγνώμων κυρίως γιατί όλα αυτά που λέμε τα νιώθω κιόλας έχω περάσει πάρα πολλά χρόνια της ζωής μου να λέω πράγματα, να λέω ότι έγινε αυτό κατέκτησα εκείνο, κατάφερα το άλλο αλλά δεν ένιωθα τίποτα μέσα μου και αυτό ότι είπα μέχρι πριν 6 μήνες μην νομίζετε οπότε το γεγονός ότι είμαι παρούσα στη ζωή μου και κάπως νιώθω όλα αυτά που γίνονται για μένα είναι κατάκτηση και με κάνει χαρούμενη τι σπουδαία να μείνουμε σε αυτό το παρούσα
Αθηνά, σε ευχαριστούμε πάρα πολύ Ευχόμαστε να έχεις την ίδια δύναμη Και επιμονή να συνεχίσεις να κάνεις αυτό που κάνεις Την ίδια όρεξη Την ίδια χαρά Την ίδια πηγαία χαρά όπως την έφερες Ευχαριστώ πάρα πολύ Και θα είμαστε και στο παρέιντ Και έχουμε πολλά να πούμε Ελπίζω με το θετικό πρόσημο και όχι με το αρνητικό Και εγώ το ίδιο ελπίζω Να είστε καλά Μας βλέπετε και μας ακούτε σε Spotify, Youtube και Apple Podcast Τα λέμε την επόμενη Γεια χαρά να είστε καλά
Σχόλια
Χωρίς σχόλιαΣυνδεθείτε για να συμμετάσχετε στη συζήτηση
Σύνδεση για ΣχολιασμόΔεν υπάρχουν σχόλια ακόμα
